장음표시 사용
141쪽
140 Illa abigit maestos mihi vox de pectore sensus, Tranquillosque facit leniter ire dies.
Certe ego dum curis ago tri stia tem 'bra, non radi Nil aliud curae quo medeantur habent. Quis mea dum si to raperetur prςcoce conjuX, Solamen nobis rite daturus erat ρQuos ego non gemitus , quς non suspiria fudi , Qriae non vota suam non habitura fidem qErgone , clamabam, miserum me deseris vrior, Plus vita , atque oculis uxor amata m sis Ergone te amplexa poterit divellere nostro, Invida quae soluet funeris hora duos ZNec te q9ae referat, Con soleturque parentem Certa fatis vitae est anica nata suae e liHaec ego: sed medi is c Iamata Maria querelis Lenibat quavis sortius arte malum. Si licet illa fuit clamanti dulcior ipso Μelle, quod industris vere laborat apis . . t .
Quem matutinus spargit abo utinam quoque me cum sera voc Nili ora Sit nomen mea vox ultima , Diva, tuu in is
Tunc me nil brevior, nil syllaba longa movebit; Si frustra fueris non mihi dicta, sat est o
Ad Angelum tutelarem, ut hunc libellum Virgini dono ferat.
T ais exiguus nobis est , Diue, libellus : Mens fuit hunc Domino mittere *pe mequnc quoque, siqua tui tangit te cura clientis, Ipsi Partbeoidi te modo serre velim. , Parva
142쪽
Parua nec obiicias qu6d sint hςe munera , eeptum
Ingenti prius hoc mole volumen erat. Extenuavit opus jurati cura pudoris: Pars operis flammis tradita nempe fuit. Pars operis non casta , suisquς iussibus audax
virginis Matri displicitura Lait.
Λnte tamen quam dona seras eo missa Parenti, Singula judicio carmina subde tuo Deme meis quod erit melius tibi demere visum . Addere quod visum versibus adde meis, Siquis erit titulus, qui non respondeat illi, De qua sum constans factus amator ego, Illum aliis expunge notis, titulumque lituris. Nostraque non miti corrige scri pia man . Si fuerit quaevis, ut erit de caelite Diva Laus minor , inventis aucta sit illa tuis. Nomina praecipue fuerint ubi dicta Mariae, Duγa injucundi retice verba soni. - . Illius & lenes adhibe in praeconia voces,
Suavior ambrosia versus ut omnis eat. Haec ubi praestiteris, mea fer donaria castae a r Deponens niveos Uirsinis ante pedes is
Invenies illam forsan repetita ferentem Pro mundi Nato vota sal ute suo; Aut extorquentem divina fulmina dextra,st imi na criminibus debita saepe meis. Quidquid aget, dic Uirgo tuus tibi carmina vates Mittit ,& accipias qualiacumque rogat. Scribendi quae sola fuit , sic unica causa Illi mittendi muneris est, quod amat. Si tamen aspiciet, mihi quod contingere nolim; A u er sis ocu l is hcc mea scri pia Pa rens, Tu blandas appone preces , aptasque Μstriam
Flectere, tu partes concilia Diis age. Qua poteris praetende meis velamina culpis; Hiaa patrocinio si a t mea causa tuo.
143쪽
Sed puto tranquillo quid enIm elementius illa qJ
Exceptum vultu Dia probabit opus. Nam quibus est Cypris, quibus aut cantatus Λdon Is, Ex illis non sum vatibus unus ego. Et illis neque sum , tristi qui praelia versu, Et uersu ,& rabida praelia uoce monent. Siqua igitur casto merces est debita uati . . Diuam pro easto plurima uate roga. Non sunt in nostris ingentia praedia uoti , Vanaque sollicitum quς bona vulgus amat. Nec me blanda movent speratς primia famς, Nec qus post cineres gloria sera venit. Tu face quod nostros inon dedig netur amores Parthenis, hoc sqlix munere visus ero.
Horaque cum nobis aduenerit ultima, missum Quo nunc est carmen , carminis author eat. Has ser rite preces, mea dum monumenta reponas
Quolibet, aut mage quo jusserit illa loco. Fallor ego , an castos inter Iemea poetas Carmina te Μater ponere nostra volet Inter & Hostiaden verso in suspiria canta Lugentem Domini funera amara sui stInter & ambrosio reserentem Destion ore, Parthenius qua sit lege colendus amor 'Rt nisi carminibus nostris, post funera saltem Sit mihi fas tali degere posse loco. Meque Parens solio Uirgo despectet ab alto Inter e testes carmina ferre choros. Hoc precor, hoc nobis ausim promittere, nil est Quod non desupera Virgine speret amans.
144쪽
146쪽
N δ' te flulee magis potest Iesu,
Nil te dulee magis Μaria quidquan out vox dicere , mensue cogi aro. Audiri nihil est magis suave, uuam formose tuum Puelle nomen, Bam sermota tuum Maria, dum v03Tota mente gero, mihi beata Cor dulcedine recreat voluptas: Ni vos monte Leram, meum relinquant Pectus gaudia , deserat voluptas Si me sollicitis utrinque curis Aut vexet dolor, aut amor perur x Estis sola meo quies dolori , missola meo quies amori Quo me cumque serant pedes, vel agro
Vel caecas nemorum petam latebras Desertos Puerum voco per agros, Sit vestres Mariam eano per umbras ,
Et quodcumque voco, vocant & illi, Et quodeumque cano, canunt & illae. Cum nostros elacido qujes sopore δε reus irrigat, anxiisque curis Affert innocuum levamen , illo Vit qui mihi plus amantur ipsa mox tranquilla resere, precesque supplex In oostra videor vocare Natum , In nostra a videor vocare Μatrem. Horis euigilans amo diurnis, . Nocturnis amo somnians in umbris
Nox est nulla mihi, dies nee ulla Iesu te sine. te naso Maria in
147쪽
F . Elix die mihi, dic Mariae maior,
Dum tecum repεtis serena laeti Cordis gaudia, quae perennis instar Fontis per petuo parit voluptas, Non dives magis, di magis beatus Unus prae reliquis tibi videris, Quam si Persidis, Indicique Gangis Thesauros gravida premas sub arca e Dum supplex precibus vocas amatam , Dum flectis precibus diu vocatam ιDtimque eli visa suo Parens amore in Respondere tuo lubens amori, Non divum prope vel tibi videris . AEqua sorte frui e decora pulchris . Si gemmis magis, igneisque stellis , o' , Et Luna magis, aureoque Sole I. It virgo tacita reditque mente, Non sordet tibi quidquid orbe toto Formosum magis . inclytumque praestat λSiquando etheriis vocas Mariae Nomen dulce, suave ,juge nom8n, Non vox ambrosio videtur illa Succo dulcior , Λ tticoque melle st, Cum post funera Caelitum receptus Inter delitias beatiores . RVultus aspicies, quibus pudiea Solatur Genitrix plos amantes, it Faelix dic mihi, dic Mariae amator, Haec est caetera nonne cogitanti Supra gaud la gratior voluptas q
Tota es virgo decora, tota pulchra es, Tota es Fratia, ca Mor, & venustas,
Nec te continnas amem per horas i i
Vel si Partheni non amare Vellam, . a No.. Pariseni non amare possem.
148쪽
i1 7 Tu solamen ades meis qtaerelis,
Et tutamen ades mihi in periclis, Te nec in med ijs vocem querelis , Te nec in med ijs vocem pericliss Vel si Partheni non vocare vellem , Non te Partheni noli vocare possem . Te praeter mihi nil 'videtur aptum, Quod cantare meς queant camenae, Te nec perpetuos canam per annos stVel si te ea nereo maria nollem, Non te non canere o Maria poHem '
Interlocutores, Lycou, Daphnis.
L. Ut tu Daphni rosas, atine Amaryllidi λ. Non , verum superae Parthenidi: meum Praedata est mihi nupcrCor pulcherrima Parthenis. L. Praedata est tenerum cor tibi Parthenis 'Hoc tunc crediderim, cum leporem canis , Cum prehensam ferus ore Deponet pecudem lupus. D. Non sum qui fueram; non mea cogitat
Curas mens veteres, nec mea concinit
Cccos amplius ignes V afrae fistula cypridis. L. Sacras unde novus iactus amans saces Imo corde foves, qui modo sueveras Primaevum male sanis Ver impendere lusibus flD. Λlta, quod fatear, nuper in aesculo
149쪽
Dein post cum reliquas dueere Syllabas Tentarem facili cuspide, Dextera Caeptis favit ,& ultro Nostris paruit usibus. Et jam nescio quo scriptus erat Cortex; ecce novum blanda necessitas Alpha inscribere trutico ipso jussit in exitu . Ine itis oculis dum repeto notas In duro relegens fingula stipite, Lae Wi se ulpta Maria En apparuit arbore. Ex illo Mariam eandida lux mihi Nox jucunda refert, nec mi hi carior Uisa est ulla, nee ulla Nostro earmine dignior. L Nobis mira refers Daphni, sed aesculus Dic quo colle viret λ cum Maria suum Hie signare puellum
D. Thelioris patulum scis ubi verticem Densis silua tegit frondibus λ explica Hoe se monte dieata Nostris arbor amori bus.
150쪽
. VINCENTII VIVIANI Societatis Iesu.
Cum Autorem is villa sua pro amore quo is
devincim mutuo, ac venera tione im
Vid i Canea tem nuper Apollinem, Vidi ad propinqaum credite Cingulam;
Circumque plaudentes frequenti Cingulides Dryadas corona AT alis vel us ab eredere fabulaesi fas, Pheraei pavit oves ducis, sensere solis eum remota Carmi n i bus, son ituq ue silvae . Audita pratis jura recentibus, audita re hortis , in faciles negas Nec ire quas Pomona leges
Ille jubet , Zephyrique Coni uvidi ad potentes attonito cita Nutus Colono currere gramina. Et vinci ab illo vota gaudet Exigui sua cultor horti. Illὶ nee absint Numine pectora , Sed sanctiori servida Numine, Responset axi quo Μariam Saepe loquax Puerumque imago. Amat: hagrantis nee patiens Dei
Tradit tenellis arboribus notas; Nostros dei n crescens a mores , Charum ci ait fer ad astra nomen.