장음표시 사용
11쪽
lingium qui laudat Orph. hymn. XLIU, et Dio ChryMoni. Orat.
ωσπερ παρα τῆς βορας βοριμος, βρομος δεπικείω ο τοῦ πυ6ος ηχος λὲγε- ται Hoc cognomen Bacchi inter alia recensetur etiam ab Uvid. Metanam L. IU. v. II. et apud alios Poeta Romanos v. c. Lucan. VIII. Sor. Ν, 23 ubi Parnassus, mons dicitur Phoebo Bromioque sacer διασε μυρ ους εχο πο-: Simili modo apud nostrum in Heraclid. v. 332. legitur μυρίους πονους περ φίλων φερειν. Sed pro eo infra v. Io est εξαντλειν πονον ubi vid. quae monui inus am κυρίους i. q. παμπολλους et μυ6ιοι distinguendum μυριοι. Hoc enim de certo quodam, illud de numero indes nito apud Graecos usurpatur. Posterius h. l. t Eurip. Phoen n. 82. 3l I. et Heraclid.
ibid. v 4 l. μυριοι μοχόοις διακναιεσΘ Tum vero etia in in singulari numero hoc sensu occurrit o. c. in se. v. I98 ubi plura di Simus. in autem i. q. κα ρτερῶν, μομενειν, unde apud Aristoph. εχειν κακαὶ lenique πονος, qui proprie laborem manuum sonat, de aerumnis etiam dicitur et miseriis, ergo synonymum cum ταλαιπωρια, συριφορα, πηριον Qui enim . . apud Aeschyl. Prom
v. 7. dicebantur πονοι παροντες, iidem . TI. Vocantur ae νυν Στα ζουσα τηρρονη v. etiam Eurip. Phoen n. v. 4 et infra v. o T. ubi
helliam Tritianum sic nuncupatur. es PeriZon ad Aelian. V. H. U, Tamen minus Ignificare videtur V. πονος quam μοχθος , quod de grauiori, periculo o viresque magis debilitante labore, saepius legitur. πονει et μιουρ apud Anacreont. d. XXV, 3 iunguntur, item μοχθος et κοπος in I. ThessIL. . adin. l. vid. etsten. s. d Arnaud Animadueris. pag. I9. i Κίτε - τε. Brumous in Theatra de Grec Tom. I. pag. 8a non nisi verba ἐν νεοτ exprimit: de ma tendre euneti, quae tamen illam alieram ideam
ut Aristoph. qui L . si I. pro quo Theocrit. Idyll. XXII. 364. ανηρ εος ιικμιήν. Aμας εμιον ευσθενει, o diceremus date noch oh hei Leibe - bery rasten ar Pro eo Aesch l. Sept Theb. v. 626. habet: βῶσαν σαρκα φερειν. Nam ἐυσΘ ἄν i. q. ἐυσωριατῶν Ἀφριγαν, quod Schol ad Aristoph. Lysistrat. v. 8o. vertit per υσθενειν. Ibi enim simili modo est: σφριγοι το σωμια σου, ubi plura Bisetus. Ibid. Nub. v. 797 ἐυσωριατῶν iungitur cum σφριγαν. Hesych. expi per ἐυπαθειν. Legendum enim est ἐυσθίνειν pro ἐυασθενῶν quod non recte insertum legimus p. so 3 postv ἐυθῶν ἐυπαθεῖν autem est alibi, Hesychio ipso interprete i. q. ἐνεργῶν s. potius ενεργῆ ἄνα i. e. ἰσχυρον, δυνατον hue enim scribendum pro ἐυεργῶν quod profecto dubito an hac gla occurras.
Alibi etiam . ευσθενειν de vegeto arboris statu usurpatur in Theophrast de caus . plant. Lib. XI, XL vid. Spanhem ad Callimach. Hymn. in Del. v. 268. Ibi iungitur ἐυσΘενεια eum 4υκαρπια malo enim legere ἐυσΘενεια quam υΘενεια quod vult panhem. l. l. quia interdum in nummis antiquis occurrat, id enim an uiuetat ad locum ii emendandum, nescio. δεριας autem περιφρατικως, , saepius, positum esse constat Sic Eurip. Heraclid. V. I. σωμια τοι pro ἐγὼ ο)ολαος Bacch. V. 689. δεμιας κινῶνεξ υπνου
I 4 o. Sic etiam Hippolyt. v. 98. Ioo3. Heeub. V. 368. 72 .ci Cel. Fischer ad Anacr. d. XLII, 9 et XXIX. Alibi eodem modo seriphrasi inseruit v. 'νυχη de . plura Cuperus in Obsi P. I s8 Caeterum non ubique obseruari discrimen, quod constituit Homerus inter δεμας et σωμα, cui nimirum oe de cadauere illud de vivo dicitur corpore, non eget admonitione vid Barnes. ad Eurip. Andromed. v. IIS . et Inipp. ad Homer. H. e II a.
v. 3. Brum ous addit sensus causa Rapellerat. j d abord letenas etc. v et v. s. ηνίκα h. l. indefinite positum ut saepe apud Thucydid Demosthen et Aristophan. Nub. v. 6o7 . Caeterum alibi,
12쪽
teste Herodiano Grammatico p. m. 438δ μιριλον επὶ καιροῦ της ἡμε δεας, sed ποτε επὶ χρον dicitur, quod tamen non ubique obseruari docet locus in Platon Phaed. init et noster. ριμανές. Scaliger leg.endum putat μιανής, sed causam non video. Caeterum alibi apud Aristoph. clesiaet v. 939. etiam Iuno dicitur ἐκμανειν, ibi vero est: amorem incendere in aliquo, sed in . n. s. aliquem in urorem agere, esseere ut insaniat, furibundum reddere. s. Theocriti
v. Nis p ορεία , apud Aristoph. v. v. O98. ζει et Bion Idyll. , v. 9. ρώαδες Hrr. ex fabula illa satis trita, qua Bacchus a Nymphis nutritus narratur, Guid metam m. IlI. 3i4.ἡInde datu ni Nymphae Nyseides intris occuluere suis, lactisque alimenta dedere Unde etiam Bacchus vocatur Nysaeus, Ouid. Met IV, 4s. quoniam in antro quodam Nysae urbis Indiae, euma Nymphis educatum sabulabatur antiquitas. s. Iustin VII. 6. Curi. L. VIII, Io. 6. I 2, 3 I4. qui tamen illam Indiae Nysam cum Arabie confunditi . Moris est apud Ueti ut unicuique De Nympham tribuant nutricem. Quod autem Baccho non unam sed plures adscripserint, explicat Plutarch. in Sympos III. . p. Plura de illa sabula reperies in Homer Il. 3, 32 et Hymn. in Bacch. XXV. 3. Orph. hymn. Nymph. inprimis in not. Cel Heynii, ad Apollodor. Biblioth. III, 4 3 ubi etiam multa monuit de Nysa. s. Hygin s. 8a Diuersas veterum sententias denumero nomineque nutricium Bacchi commode atque bene collegit et exposuit Vir doctus in tractatu qui inseribitur: elairtissement fur les nourrites de Bacchus, qui reperitur in Histoire de I academi royale des infeription et helles letire Tomo Tricesimo p. a. ubi tamen Euripidem multa de hac re in Bacchis tradentem silentio praetermisit. Addi potest praeter multos alios,
Athenaeus qui L. I, c. 3. p. 46s Dalecham p. resert. Veterum iudicio etiam Musas Bacchi nutrices suisse. εκλιπων α χου ut Rapt. Hel. Coluth. v. 323. Graecismus satis tritus, quo v. οἴχεσθαι cum alterius verbi participio iungitur vid. Viger de Idiotism. r. L. p. m. 3 e. d. Zeun qui etiam plura exempla collegit, quibus cum Hoo
geuen monstrare vult semper illi phrasi inesse ideam eleritatis.
Addi post uni ex Aristoph. Plui. V. 32. 934. Thesmoph. v. 66o Aelian. V. H. XIII, 33. Eurip. Phoen n. V. IC62. s. Haries Ill ad Theo. erit. I, 27 in Antho l. r. et Fischer Cel in Pro iussi Graec. . . Uersi uam ioa in nota, ubi se Hein si patri iniecti Theocriti.
p. go8d aliisque opponit, qui nullam illi loquendi sormulae vim
inesse existimant vid. Theo erit. Id. IV, . et . o. p. m. I. d.
Stroth. τροφος i. q. alibi τιθη quod Hesych. per τροφὼ explicat, i
τιτθη l. τιθηνος. Attameia haec Oec Ammonius ita differre monet p. 33. ut τιτθη sit ea, quae ipsa mammam praebeat insanti sed τροφος et τιθηνος, ἡ την αδεην ἐπημέλειαν ποιῆσαι, - μετατον α τογαλακτισμον. Item Mosel, Opulus a Ualhenario laudatus, Thom Mag. et alii. s. etiam U. DD. ad Phrynich. Herodian. Gramismat. p. 479. ἱΘχ χ μιοι ut κη, τιτθη ηβυζοι τρια τιθηνη η τροφος. id.
Cel. Loesner ad I. Thessal. c. I. v. I. Aquila vertit τίτθη sed Symmach. τροφός ebr. mpa v. Genes. XXIV, 39. Ruth. IV, 6 Apollodor. Bibliothec Libesit, c. s. Διονυσος - 'Hρας μανἰαν ἀυτῶ ἐμβαλου- σης. περιπλανῆται ' Λιγυπτον τε 1m Συρίαν. Non n. L. XXXIL
V. s. γηγεν γῆς, ο κ τῆς γῆς δεεσιν ἐσχηκως teste Hesychio Scilicet, Gigantes e terra prognatos narrat Mythologia. f. Ouid Fastor L. V v. s. Hesod Theogon. v. 8s et a l. In Eurip. Phoenn. v. II 38. μαχην δορος praelium belli. Nam ne quod proprie notat lignum quodvis longum ac teres et peculiariter de hasta dicitur, usurpatur etiam de exercitu, itemque bello, proelio. Vnde Phoen n. v. Io 87. To I. τάξις δκος, ei es pugnae. μαχη autem vi Latin proelium proprie est pars belli atqu voc speciale, quemadmodum contra δορυ generale, pro πολέμιο ponitur h. l. In simili contextu iuncta reperimus haec duo v. apud Ovid. Trist. L. II, I. Cumque Gigantei memorantur praelia belli, etc. Hunc locum nostrum laudauit . athenar in Diatrib. cap. IX. pag. o. ubi est in
13쪽
Cod citio dam μα- δορος pro 'io legere mauult μαχ JOee, Quis vero est qui risu abllinere polii legendo illam S. luci ai rogantia ira, qua ipse dicit sese intersectist Enceladum illum amo unis Apollodorus narrat, Bacchum interfecisse thyrso Eurythum. L. I, c. 6. I 2. Erytum potius leg Eurythum commemorat Hygin praef. et Horat Rhoetum, unde Benti ad h. l. Carm. L. II, 9 pro Euryto reponere mauult, Rhoetum Recte autem Cel. Huyn cor rigendum illud nomen apud Apollodor negat, quia tot alia Gigantum nomina plerumque corrupta occurrant, neque igitur certi quia definiti pos it. Idem Apollodor habet '. l. haec: Ἀθηνα ε 'Eγκελαδ σευγοι τι Σικελίαν ἐπε ιψε την νῆσον ταλαντος δε τῆν δορανέκτεριουσα, ταυτι το λον ἐπεσκεπε σωμα. Caeterum de istam gantomachia yid Barnes a Euri Baech. v. 46. et Cel Heynium in not ad Apollod L. I. cap. 6. s. I. p. 67 Trum ous Glorie ux ouueniri Silene eloit a te cotes, tu te cais Je signata ma valeur, et sans vanitu e perea de ma lance Encelade, algre son enorme boucher. δεξιeς i. q. δεξιος i. e. ἀγαθος ut Hesych. vertit, quod idem cun ανδρειος l. μνωος, es. Schul ad Sophocl. Aia c. v. 33. e quo tua hausit Suidas, et allienar ad uti pid. Hippolyt. v. 36P. p. 3Il. nec non Stephanus ad Saxou. Grammat. p. 38 in quo libro uilla lectori
φιλεληνι utilia reperiuntur. δήξιος s. ἐνδεξιος dicitur vir, qui pro-bu et honestus unctus est militia, nostrum bravem Mi I. ενδ γε- τω - ic hiel mic tu er Alibi h. v. de auspiciis usurpatur, de
qua notione multa monuit more suo Spanhem ad Callimach. H. in Cer. v. a. et in Iou. v. 69. σου ποῖ περιφρατικως pro σοὶ simpliciter ut supra xμας v. a. παρασπιτης ab ασπις quod apud et t. scut uni rotundum erat, id Spanhem ad Iulian. Caesis p. i9r. 2 a. unde ασπιζειν. se scuto illo defendere, et παρασπ una cum aliquo contendere, Iugnare auxilii causa i. e. adiuuare in pugna s. certamine. Ergo respondet sere nostro . Secuniant. Idem, in Eui ip. Phoen n. v. atra dicitur de milite clypeato, in qua significatione apud Homer Il. δ. v. 9O simpliciter occurrit ασπιςγῆς, quod idem cum ας τι- δοφορος, quod differre a v. σακεσπολος negat Eustath ad Homer Il. 1. p. 996. et Spanhem ad Callim. H. in Iou. v. i. Alibi etiam c. currit συμπαρατατης Vt Aristaph. Plui. v. 328. et συμιπαρατα τῶν
Ζηνὶ apud Aeschyl in Prometh. v. IS. ne non simpl. παρατατης,
ut vocatur apti d Euripid. Heraclid. v. o. Iolaus, Herculis armiger bellique socius et auriga, ubi Barnes explieat per παρασπιζοντα ματαφά πλ ρα χαμενον εν τοῦ πολεμω. Plutaret, in Pelopid etiam de eodem Olao turpat v. παρασπίζειν. Idem Iolaus πιτος παρα- πατης nominatur Heraclid. V. 26. Si Sophocles Anti g. v. 68 r. cf. Bergier ad Aristoph. Ran. V. 382. Pro eo πασπιζων in D. Herael id ai7. v. sic enim bene legitur, non Ut Brodaeus vult. πασπι- ἐων. Vnde, quia saepius tymologiae pars altera in compositis v v perire blet, etiam in h. V. παρασπιζειν negligitur interdum notio pugnae, et simpliciter denotat adiuuare aliquem l etiam imitari aliquem, sacere quod alter facit. Vnde Eurip. Phoen n. v. 444. de sorore adhibet, qua una cum matre plorat L matris in effun-d-ndis lacrimis comes est. Ibi Schol. r. συνασπίζουσα. ησυνῖσα Γενουσα eL ῖ unde Hesychi glossa corrupta restitui poste videtur, quod iam ab Interpretibus notatum esse laetus vidi Entfladus, ex Mythologia Gigantum qui contra Iouem rebellarunt longe maximus, in quem Mi. nerua totam Siciliam coniecisse dicitur vid. Barnes ad Eurip. Herc. Fur.
v. 9os et Cel Heyn ad Virgil Aeneid. L. III v. 78. et Apollodori Bibliothec L. I, 6 p. q. in nec non Hygin et Elymol. M. θέοι quae proprie est salix Vt etiam LXX. Leuit. XXIII. i. et Aquila Iob. XL. II pro hebr. Vsurpant, etiam las hastam, per synecdochen, quia haec ut plurimum ex salice erat consecta, vid Barnes ad Euripid. Suppl. v. 69s. et clypeum s. scutum v h. l. et
Troad. I93. i. q. alibi 'Dυς in Eurip. Phoenia. V. 39o Herc. fur. v. Io 9. quod proprie nou umbonem, ut glossae vulgo exponunt sed extremum eiu orbem notat. Nam κυτος ipsa auitas
est, apud Aeschyl. adu Theb. v. 9 area caua, quam aere ei reuius ambit qui et alibi dicitur ιντυε et κυκλος vid. Commentar Schui, V. G. in Aeschyl. p. 3oi et es eling. ad Herodoti
IV. Reg. VII, s. ειὼ μεουον παρε αβολῆς per media castra. De v. ΘAειν, quod ferire notat vid. Pierson Verisimit. p. 9O. et E-cκ1vM U. Summum in Aristoph. Auib. v. I 6 Ia adde an. v. 879. Sehol in Aeschyl. Theb. v. 84. 1 plicat per τυπτειν ibi vero coniungitur cum v ονειδος et is incessere probris. V. 8.
14쪽
v. 8, cpis' 'δω. De hac loquendi formula copiose egit eam-
ue exemplis illustrauit. Cel Bech ad Aristoph. Qu. v. 647. ubbus addi possunt Aristoph. Thesmoph. V. to 637. et v. a 4. v. - ἰδμν, ut Aristoph. Vesp. v. I 3. et Anacreont. Od. LXV, 3. ubi est: ἰλὼν ὀναρ subinteli κατα. quod saepius omittitur Atta me notanda est differentia formularum ναρ et κοιτ οναρ lila significat: in somnis, per quietent, haec autem monitu lamn N, vid. quae notarunt de his iis cherus U. C. ad Anacreont. Od. XLIV. i. Abresch. eis. Ariste naei p. 298. Oudendorp. ad Thom. Mag. p. 6so et yph. in Obsi . . . ad Matth. I, o ubi phrasin κατ ονα contra Phrynich. vindicat. uinoel Amicistim ad ydon. c. V. p. Ioo. Nimirum Silenus haec ad spectatores. haud dubie ridentes ac dubitantes de illo virtutis documento exhibito, dicit. Vnde Brumous bene addit D'ou vient cette surpri se σκύ λα. syllaba prima in h. v. anceps est Quod enim Grammatici dicunt σάλον in prima syllaba tum demum produci. ubi spolium significet, non autem eum denotet corium aut pellem nescio an ubique regulam certam constituere possit. Lex. S. rem Cy
νολον λαμβανο μενοι, λαουρα δε απο των ζωντα v. Eadem Hesych. monet, unde discrimen inter σκυλα et λάφυρα apparere posse Videtur, cui confirmando afferri e iam porei locus lileg. Trallian. p. o.'Ed Frant.. V. EXP. Βακχιος se. Θεοδε periphrasis Jacchi etiam alibi apud nostrum v c. Bacch. v. 366 9 obuia Alias etiam dici. tur Βακχει , in se. V. I . et Βακχος. vid Barnes ad Iphig. Taur. V. 9sa μειζον Ἀξαντλα ποι βαρύτερον r. ἔχω. Brumotis addit: Mais oublions es au passes. Mue lon iis en comparat son des
apud Plaut occurrit, sed a Quintilian. . , . . oblo letum nominatur. It v. ἐξ inprimis de re molesta et graui usurpatur vid. Cuper.
Cuper Obss. L. III. a. p. 266. d. Schmid. Sie LXX. In Prouerb.
XX, s. pro hebron, et Hagg. II, 7. pro ebr. non vid nos in se. Iro. Unde απαντλαν τονων Aeschyl. Prometh. v. 84. i. q.
V. II. Conser. Homer hymn. s. qui inscribitur Διονυσος η λῆςαν et Ouid. Metamin. L. V. V. 23. 24 ubi vid. Interpp. ἐπορού, verbum alias inusitatum, apud Homeri Hesiod Scut Herc. v. 32, 2. Euripid et paucos alios occurrens, i. q. φορμάω immitto, incito in aliquem, cum impetu serota Coniungenda est idea molestiae, ac respondet nostro : uber den Is Iehielen Si apud Homer Iuno dicitur exercitui pestilentiam perniciosam immisisse. Oecurrit etiam apud Hesiod Theog. v. o 3 et Homer Odys . . simplex et in eadem gnificatione. λήτης h. l. latro, haec enim propria h. v. est notio. Sed notandum est obiter alibi . . de omnibus iis usurpari, qui in hac l. illare latronibus similes sunt. Unde apud Aeschin. λητης προαγριατων. Ouid. l. l. Tyrrhenaque mittis in aequor Corpora. Apollodori Biblioth. L. III, s. s. q. Σουλομενος δε απο της 'Iκαρίας εις Nαξον οιακομισμα . Τυ ηνων 2.3η, ρικην ἐμισθωσοιτο πριηρη Iam commemorat Apollodorus, pracdones a Bacelio fuisse in Delphines mutatos, id Cel Heyn ad i. l. p. 78, 9 eiusque Commen. tat de Castoris pocliis quae reperitur in Nov. Commentar. SO-eietat Gotting. T. I. p. o. s. T. III, p. 38. ubi recte monuit, Tyrrhe-
15쪽
Tyrrhenos non esse, quos quidam .volunt, truscos, sed ex Pelasgis. μακράν c. I l. χωροι et subint. κατοι. Vtramque Ellipsin
reperies in Aristoph. Auib. v. I. ubi etiam omissum est verbum ιεναι, ad quem l vid. Cel. ECK. et SCHOTTGEN ad Lamb. Bos.
Glossa ad h. l. pertinet, quod Interpretes apud Hes non animaduerterunt. Cel. REI SKIus aliquando h. v. habebat suspectum, sed postea sententiam retrahebat ob eundem Hesych et quoniam v. δοιν pro vendere recurrit, insr. V. 98. 33. et ἐξοδοι v. 266. Buddeus derivat h. v. ab οδεω quod idem cuna hecis et ab Hesych. explicatur per πωλέω, unde h. l. ita vertit ut in longinquas regiones abductus venires. Ac profecto potest h. l. bene ac commode cum Hesych. explicari per ληφθε ης - quoniam de violentia quadam latronum sermo est. Sic λαριβανεν .cor. XI, 2Ο. MDlim tamen cum Barnes illud δηθείης derivare a. v. δερμα l. ἐδευορια i. e. πορευομα ita V esset per terram longe lateque per grinareris iter saceres Brumous: ourri'ecarier loin 'elle. e. θch. δευσιν explicat per περιπατεῖν, α ερχεσθαι, occurrit etiam
apud LXX. qui . mn sic vertunt. Alibi etiam dicitura. v. de
auibus quae gregatimvolant, Anaer, XXXVII. 6. πυθομενος, ακουσας, μα-
Θων Hesych. Haec glossa huc resere potest. ναυτολῶν proprie est τελειν τινα s. τι διρε νεως, vehereri ducere aliquid i aliquem naui, vi saepius apud Euripid. v. e. rest. v. 739. Hinc Hesych. ναυτο- λίαν vertit per πλεῖν, ubi vid. Alberi et τέλει simpliciter Aristoph. Au. v. Iaa9. Deinde dicitur de eo qui ipse dirigit, gubernat nauem, . πέλ- κινων τὴν αἴν. Nam τελειν simpl. etiam est ordinare.
Vnde, neglem altera tymologiae parte ναυςολειν την πολιν dicuntur, qui ciuitatem gubernant, pro quo Aeschyl. Sept. adu Theb. v. 6s . dixit: ναυκληρεῖν την πολιν. Tandem'. v. usurpatur de eo
qui ipse nauigat, naui proficiscitur, v h. l. Nisi malueris h. l. omnes significationes laudatas mul cogitare. Nam Silenus ipse
nauigat una cum liberis quos naui secum ducit, imo gubernat nauem ut videmus v. s. Possit etiam simpl. per nauigare verti. τε- Θεο . c. i. e. ζητεῖν σε, s. n/α ντ α σε. Nam σεθεν pro σου poni, Schol ad Homer Il. . . so docet. πρυμνη, σχατον μα- ρος της νεως, quae dicitur puppis Nam et υρσος i. q. σχατος.
v d. IIvid. Schol. Oppian Halleut et Suid. Vnde Στρυανητι ς i. q. κυβερνητης, quia hic erat in puppi. κρα videtur esse superfluum Apud
το τελος τῆ πλοίου Nos verteremus: cis fas ganet iam Ende de Catille Possit igitur illud adiectivum . l. esse epitheton ornans, ut Uirgil. Aen. L. I, 83. celsis in puppibus. λαριβανειν πηδον s.
πηδαλιον, apud Homer Od. , V. 8ι. χειν μετοι χερσι πηδαλιον Θεῶσης νεος ευθυνειν, i. q. κυβερναν l. διορθωτα , ut interpretatur
v. 16r dirigere cursum Sic etiam in p. Iacob. c. 3, v. q. vid. Cel. LoΕsNER. ad Luc. I, 9 in Obss. Philon n. Hesiodus usus est v. Θύνειν, de quo vid. Lecti Hesiod Graeuii. et Apollon Argon. II, 99. Unde apud Aeschyl. de regibus dicitur atque Atticis Liudicare, decernere Sophocl. Aiae v. Ta vid Spanhem ad Callimach. Hymn. in Iou. v. 43. Similis nostro locus est apud Virgil. Aen. L. U. v. Ia ,Ipse gubernator puppi ab alta etc. et X ars. Ipse sedens clauumque regit, velisque ministrat. δορυ αμφηρες non hasta anceps, ut Brodaeus interpretatur. Recte igitur Barnes ad h. l.
hoe nihi ilicogitantius h. l. dici potuisse, monetque δορυ esse αντὶ
δουρατέα ναυν δορυ quod iam ad V. s. monuimus, lignum omnino, arborem quamcunque, inprimis quercum nota et quicquid ex eo fit, unde δουρειος ἴππος in Palaephat τ. . pag. I. d. FISCHER.
qui paulo post dicitur ξυλινος, et Homer Odyss. Θ o7. κοῖλον δορυ, de equo Troiano usurpat, pro quo Virgil simpl. lignum dicit,
Aeneid. L. II, v. s. Hinc de sceptro Eurip. Hippolyt. V. 97s. et Hecub. . . ubi Polymestor dicitur φίλιππον λαον ευΘυνων δορὶ, nec est, quod discrimen constituamus cum Sthiitai Stanteio obue sante, inter δορυ et σκηπτρον, quod Homerus affert, sed poetae non curant, succedente enim tempore δορ hasta, politior et ornatior iacta est. σκηπτρον Hinc deniquo nauis etiam ex quercu . omnino ligno aliquo consecta δορυ vocatur cons. Euripid. Helen. v.
I 627. ubi ipsissima verba nostra sunt ευθυνειν δορυ pro quo simili
ratione apud eundem in Orest. Prol. .s . πλάτη occurrit ubi vid. Schol. Ae si recte coniecisset Musgrauius in Eurip. Iphig. Aul. V. o. Pro V V αίφαντες δορί, αρσαντες δορη etiam hic locus ad rem nostram a sace-
16쪽
Iaceret sic etiam Aeschyl. Agamemn. v. 627 supplic. v I 4r. Pers. v. ost Pindari Pyth. d. V V. 7, 3. et infra v. 9 ubi plura diximus vid Abresch. Obis. Mise V, 3 p. 96. tymol. M. in v. δορα et infra v. 9. Vnde Ovid. p. Pont L. I. IV, s. Iuno sulcauimus aequor. Recentiores Graeci videntur υλον dixisse Nam in Glossar. . in Prophe est: να ρ μ-ωμα ξύλου , πλοίου, Nisi forte Fλου est corruptum pro πλοίου, quod deinde ab inscio librario simul et in textum receptum, aut dicendum esset ξύλου esse pro Ehoi errore librariorum postum. Haec addi possunt iis, quae in Specim. Curar crit et exeget in LXX. virat vers. vaticinior. Ion p. v. diximus. Ἀμφ=θε δ ναυν Oeat αριφιελισσαν, ματερορμωμενοι η ρεσσοριενα monet Hesychium pro mole suo simpliciter scripsisse eu p. νῆες ἀμιφοτέρωθεν, his de suo lectorem non intelligentem addidisse verba e M. et ἐρεσσ. Sed, ut ingenue fatear, causam non video. Hesychius enim, more quidem sto breuiter, sed tamen distincte et clare scribit, hoc autem prosello dissicile foret intellectu, enimuero necessario aliquid saltem esset subintelligendum, quod Grammaticus qui vult explicare, certe in eiusmodi oe vix admiserit. Imo vero in sequenti statim v. si di addit etiam sacp. ροφωμμην ο λώ κεκ et infra ubi occurrit vis Q εφης simili modo Venet et Florent habent: ρωμιένα, item Alclin teit Eultero, qui legere Vult όροφίμιενα , quia Hesychium exiitu at, confundere voe. ἀμφηρεφής Cum v. ἀμιφηρηN, et praeterea Hagen ex editorum correctione habeat , uώμιεναυQuid si legeremus pro ορωμέναι, quod in pluribus libb. legitur gizeρμενα quod idem est eum v. ίρεσσομενα Tum Hesych. addidisset
ibi Helyela allud ρμωμενος Interpretatur per φεδεόμιενος vid etiam
glossam Phavorin Scaliger monet, το ρά aQῆρες δορυ esse το δίκωπ σκ ic, atque Thucydidi Lib. IV. e. 67. vocari α δηρικον, et eius diei esse πλοια. ριον κατέρωθεν ερεσσομειον, ἐν I ἔκατος τῶν ελΣον των δώκωπιας ζεττει vid. Suid. Idemque Scalig. λαχών δ non λα-
βὼ legendum, nescio cur, existimat, et de nauigio non de clauo τοευθυνειν intelligendum, eique assentitur Heathius, quia, ut monet, nil adsit, quod a particip. λαβων commode regatur, ἀμφ autem dici, quatenus in utramque partem flecti possit atque dirigi. Quomodo Brum ous in Theatre de Gret Tomo L haec verba intellex rit nescio, quia haec in versione omisit, quemadmodum et sequentia libere vertit nullo, ad graeca respectu habito. En eius verba Ie vo-pue su: les vestiges ave les Satyres me siis Assis a gouuernali, te les enco ui age. Profecto nullo modo hic sensus verbis taedis inest quod valde miror, cum alibi ab eo, nisi verba saltem sensum bene expressum viderim Caeterum non est quod cum Heathio pro ευθυνον legamus Θυνον, Vt pro superiori ευσθενει v. 2. ἡ υ ΘEνω. Poeti Senim :ilia licita sunt, et plura dabit,esse ling. ad Diod. Sie L. LC. 2 O. P. 24. παιδες εχ ερετMοῖς η Satyri, de quibus v. Caseu bon. de Satyr I'ohi L. I, c. a. Huc refero verba Homer. d. a. v.
τυπτον Ἀρετ χοῖς Od. V. II. Io εν, ' , ανακλιθλτες ανς ξαλαπηδῶ, τοι καθι νεπικλῆισιν te. Nam λευκαινειν es i. q. ποιειν λευκον unde L ερωτειν, quia spuma maris facitur remigando Sic ipse Didym in Odys . Homer. v. v. 72. Huc etiam pertinet et Opsa Hesychii di λευκαινον δωρ, συντονως η εσσον. Hinc ευ ' ρα λασσα idem Hesych exponit per 3 κατακλυζομthην γλαυκην λα, mare glaucum Nam αλ est proprie sal Enimuero non recte Pal-mer in Exercitati ad Aucti. r. p. 7tig. Stephanum in Thesaur. Gr. . l. 36s. lequutus, o c. αδες in singulari numero hac gla. lynorari putabat, quod iam video animaduersum a Cel Atheri ad Matth. U I g. et Nosses ing. ad Herodot IV, 3 Deinde αλ r. q. Θαλασσα, ut Hei,ch. et Suid e ponunt. De V. γλαυκος plitra legere cupientem adire iubemus IIustath ad Homer. I l. r. io 88. ibi enim v. 4 ut Aristoph. Ran. V. 78. γλάυκην αλα reperimus Denique ΝΘιον est vo ονο κατεπεποιημενη et sonum notat. quem suctus edundi ut rem ira: re cum impetu quasi secantes. Echol ad Thucydid.' L. IU, Io. ρΘit λιν ο ηχος της ψεσιας . Hesyebius Q
17쪽
οταν σφόδρῶς ελαύνωσιν, ἀφ' ου οθιον, το κυμια Sed Eustathius: ἡρθιον, ἈπίΘ ον κυματος οΘῶντος κατ ονοματοποιίαν, οἱ δε μεθ' Oμηρον, τῆ ευμα το καλῆσιν o δ' ἴτερον 'Λττικοὶ τήν συντονον ἐιρεσίαν το φασὰ, ην οθιαζειν, το ερεσσειν ευτανως vid. Suid et Harpocrat. Unde λευκαίνειν patet idem esse cum Ἀοθιάζειν. Eimili ratione loquuntur Latii poetae v. c. Virgil Aen. L. gr. spumas salis aere naui aerata ruebant. v. I r. Addiictis numant freta lacertis Infindunt pariter sulcos te. UlII, 67 a fluctu pumabant caerula cano etc. et alibi sugimus spumantibus undis Catuli.
Epithalam Thet et Pel. 3. . Tortaque remigio spumis incanduit unda, ubi vid. Noss. I9a. ἄναξ proprie i. q. δεσποτης, ἄρχων,
ut Schol Hippolyti v. g. explieat, qui monet, καταχρητικῶς sic
δεσποτοι dici, ubi copiosus est in h. v. explananda, ad q. vid Barnes in not. f. Potter ad Lycophron. p. 38. Spanhem de Praestantia Numismat. p. 3, a. et eundem in Callimach. H. in Iou. v. 9.et Iuliani Caels. p. 3.36 Alias etiam de iis usurpatur, inprimis Apollinc v. Eurip. Phoen n. V. 624. Ion. v. v. Is 6 s. ut Contra α--σακ. e. Diana voeatur. Iphig. Aul. 739, Isaa. Sed . . ut apud
Pindar quem laudat Spanhem ad Callim. l. l. Bacchus dicitur dias Adde Oppian Cyneget L IV. v. o 6. ubi vocatur Nυσλς A. ibi cs Ritters hul. Deinde etiam de hominabus adhibetur ut in se. v 46 4nprimis de hero qui seruum habet Phocylid. v. at . Callimach H in
απηλιωτης αν Graecis est Ventus ab oriente verno i. e. aequi. noctiali spirans, Eurus, qui Atheniensibus δεργετηί, Romanorum nautis dicitur subsolanus, teste Gelli L. IL 22. v. Barnes diruituam LXX. h. v. utuntur pro hebr. zaa EZech. LXI, 4. et at Iudith. VII, 6 Ierem. XXV, 26 Bene, quoad sensum, Brumotis v ventcontraire Δορί, νεω. id supra v. IS Barnes. h. l. citat oppian. Cyneget L . quem etiam Brodaeus notauit. Est autem v 263. d. Rittersitus qui tamen nihil de . . monuit Malea. Laconiae promontorium, inis I92 Neptuno sacrum dicitur vid.
Sehol Orest. v. 362. Meurs Glossar. Graeco iarb. V. καταμαγου- λον, et quos laudauit Barnes ad i. l. ἴναι, που vid. Vallienar ad Hero.
dot IX, Schol. Homer. Od. . . IT. Hecub. Eurip. V. . et Schol. Cod. D'oruili Callimach. H. in Apollo II 3. Alberi ad Hesych. Suid et Elymol M. μονωψ L . μονοφθαλμιος, quod differt ab ετεροφθαλμιος, hoc enim dicitur de eo, qui uno oculo priuatus est aliquo casu, illud autem de eo, qui nutiquam habuit oculum alterum quod de Cyclopibus fingebat antiquitas. μιονοφθαλμος est . q. μονο κτης v. inst. V. 78. Doruill ad Chariton. p. 8o. I. d. Lipsiens atque Nun nesiuni ad Phrynich. Eclog. p. 26. item Mosch pul Ammon. Thom M. Pollue et Barnes ad h. l. qui Hesiod.
tur apud nostrum in Hippolyt. v. s. ubi additur Ποσειδῶν Alias etiam dicitur ποντιος hel utων, Aristoph. Ran. v. 38o ubi id Schol. Cyclopes autem, ut Mythologia narrat, Neptuni et Amphitrites filii
erant vid. Homer. d. te, o m . et Schol ad Eurip. rest. v. 963. ἔρημtα αντρα vasta antra Virg. Aen. III. 6i 7. mam αντρον Hesych. teste est Στο γειος τοπος σπηλαίον, quod ab ιντρω teste Ammonio ita differt, ut illud sit Κλωμα αυτοφυες, hoc autem Icειροποιητον at
que idem ac σπῆλυγξ quod Suid. Per σπηλαίον reddit. ανδροκτονοι aliis
18쪽
alibi ανδροφονοι ' ανδριφοντες l. ἀνδροκάνοι ut apud Hesveh. ubi Dmen una Schra dei legere alma ἔνδροκτονοι, atque Hesychi uni ad nostium in glossa l. respexiste puto, quam citiam quod iam Cel Alberti ad . . monuit, non ignor , posse etiam
αι θροκοι οι dici, a Verbo κανειν, quod idem cum κτείνει
es Eurip. Fur Hero. 86 Q sed fortasse loca facile reperire non licuerit ubi occurrant α/οκονοι. φ' ἐνου ἐκ τήτων , F οις του- τοις ληφθέντες μεν, haec Aoriis primi periphrasis attica est Attici tum pro verbo finito ponunt participium verbi, cum Verbo ἀνα . vid. Schol ad Euripid. Hecub. v. s79. Eadem loquendi ratio nec scriptoribus aeris in requens es vid. Glass
ex Aristoph. Plut iii N. T. p. 4 sl ἀυτος et ευεινος apud Ueteres discipuli et serui solebant usurpare, cum magistrum aut dominum fgnificare vellent vid. Schol ad Aristoph. Nubb. v. 9D Hartes. U. C. Anthol. r. Anacr. d. VIII, 27. p. 3. et Aristaph. Plui.
VJ ς' bi Rustor deseripsit ea, quae a Rubon notauerat
ad heophrast Charast πνρὶ τῆς κολακείας qui etiam hunc locum nostrum praeter alia laudauit vid. aikenar ad Theocrit. III., 38. Suidas αυτος αντὶ του Ἀσποτης. Infra v. 29. diserte additur Κυκλα, p. Ita et . . Silenus de domino loquitur cui λατολω. Hesych. λατρ ἐλευΘτον οντα λέυειν, vid. Cang. Glossar. r. Alias
teste Suida . q. μαν εἴδει, cognImen Bacchi Poetis valde usitatum. vid Barnes ad Eurip. Bacch. v. r. et Bourdin ad Aristoph Thesmo. phor. 999. Ibi monet, etiam Demosthenem in Oiat pio Coron et Strabonem in Geogr. huius nominis mentionem sacere, saepe enim
eos qui comissati fuerint, inuocasse γυίον i. e. Bacchum, et cla . in ast ἐυο et σαβοῖ, quod nil nisi B icchum desi ne vid plura in Scholiis Biset ad . l. et Suid. - Hinc Bacchae dicuntur apud Euripid Phoenia. v. 66o. ωίοι Meti κες, quoniam Schol ad h. t teste saltantes Baccho eclamabant λοῖ et δυαν Βακχε ματα autem esse pollunt Bacchanalia, s seriae in honorem Bacchi celebratae et debacchationes sic dictae, i. gaudia similia illis Brum ous addit: vel changement de fortune. Bene mam ho sibi vult illud Arete Idem vero pro illis v. M 3. habet: apros a voi servis ' aim able Bacchus, quoniam opponuntur νοσί Κ. Λ quod me-h ch.
bus rationes legis iuris maturalis hoc. improbus ratione legum ciuilium s. hominum Poterici utraque notio iungi, , in tota hac sabula. Nouimus enim Cyclopem m.
probissimum suisse erga Deum hominesque et utroque mos legis naturalis normam neglexisse. Inse V 26. I. dicitur δειπνον ἀνατιον vid de h. V. Heath ad Eurip. Here sur. v. 8s 3 D'oruili.
p. 343. Hesych. νοσια, βεβηλα, αδικα, ινροκα διακονος, secundam producit, ut Bacch. v. 396. τοἰρινας ποιμα νειν, sic saepius apud LXX. Inipp. et alios S. exteros. v. Euripid. Hippolyt. V. 32o. 337. Bacch. 434. et Oa. 9 3. a 9. 296. Barne ad Iphig Aul. v. illa. et Amicissim. uinoet ad Cydon. p. 24 De v. ποιμαίνειν Id. Toup.
ad Theocrit quem laudat Ualhenar ad Eurip. Hippolyt. V. Is I. P. I 28. νωχατοι κλιτ , in remotis longe hinc collibus. λιτυς est quiuis loeus praeceps et deuexus Hesych. expi per δεο--tia: τῶν ρλ. Schol in Eurip. Hippolyt per ὐ νηλὴ - ἀναγκεκλιμενην πετραν, et Schol. Homer Od. . V. 47 o. per: ψηλην προσβασιν τουορους. Vid. Schol. Apollon. p. 8. νέμειν μῆλα, supra
Caeterum elegans h. l. comparatio. Sileno non dissimilis, nec frigida, quam voluit ad h. l. Pierson in Verisim m. L. II. c. a. pag.
Idemque addit se nihil simile apud Euripid nisi in Alcestid. v. 4 t. inueni si Sed hoc Paregmenon apud eundem et alibi est obuium, v c Heraclid. v I o licet ibi non ipsum V. νεος occurrat. aeterum πεσυκοτε pro ἐντες. ut ur Phoenn. V. Is Hippolytoris a. ibid. 43. Unde Vir natus, Phaedr. III, 8, Q. Cic. p. tu. IV, s. ubi v. Cori Hesych. πεφυκενοι , υπάρχειν. Eurip. Hipp. v. 3. Caeterum Scaliger illud μο accipit pro ἐμοὶ sed possit etiam diei illud uo ut alibi, h. l. redundare, quod in omnibus sere nisguis est usitatum vid. Messeling. ad Herodot. p. 649. et infra v. i. Idem Musgrauius elegantius esse monet q. v.
19쪽
V. 29. τι ζα, non πίτρας, quod vult Brodaeus, ut infra V. 47. legitur Alias enim, quod iam monet Barnes ad . . verius non
staret quoniam 'ambus est in quarto loco. Hue spectat glossa Hesychii πχρα ἡ ποτlam. Ibi Alberi. U. C. praeter alia loca etiam
nostrum laudauit et lariae, rades. l. Hic monet in D. v. 7. τίςρα esses πίση ut ποτιςρος ποτίζειν Id. Hei. habet haec ' πίσα γαρ, το πο-τBaef πχρα , ω ποτι ρα Mus gr. ad h. l. comparat cum anilibus ilignis apud Virg. Georg. . llI. V. 33o. Hoc autem munus Sileni suis apparet etiam in se e . at 9. et S 3. σαίρειν τεγας, verbum in haere proprium, scopis Verrere unde χαρe scopae purgatoriae,
virgulae vid. Flamin Christian ad Aristophan Uesp. v. 49 pro quo alibi κορημα L φελμα. a. καλλυντρον per quod Scholiast. vertit vocabo χ αρον vid. Spanhem. ad Callimach. in m. v. as et Isaae ad Lycophrou. p. 7 Hesych. σαχει, κοσμεῖ κα2λυιε , quana glossam sorte desumsit ex Plutaret, de Osirid et Isid. p. 362 Pro illo σαιρειν alibi laecurrit σαρῆν, quod tamen teste Moeride p. 336. est ἔληνικῶς, sed σαίρειν Aττικῶς, ibi Pierson. inter alia loca ex Euripid et Sophocl. petita etiam nostrum citauit. vid. Thom. M. g. p. 789 Phrynich. P. q. Phavorin et Nun nec
p. ro. etsten ad Matth. XII. v. 44. Insta v. 33. additur σιδηρῆαμπαγῆ δοριους τ nam 'εγη pro δομος Vt Euripid Alcest init quanis qua in proprie s tectum vid. Uallienar ad Ammon. p. 78. Plutarch. in Vit Dion p. 982. σαίρειν καλυντρω την latav. Eurip. Iou. v. 79, σαίρειν δωμαι simpliciter, Vt Hecub. v. 363. ετ μενων, pro μιενειν, vid. Uiger. p. 33o et HOOgeuen. l. l. α τειν, quod proprie ducis est aciem instruentis, omnino sese. Ordinare, demandare alicui aliquid destinare aliquem alicui negotio, ut . Corinth. c. XVI, as ubi vid. etsten Tom. II p. 7s. adde Plutarch. Camill . . I 69. d. aumania Pierian. l. l. illud μενων insulsum omnique dicit sensu carere, unde legere mauult γερων, quoniam in h. fabula Silenus semper ita compelletur . 93, 2S, 28 64, adde v. loci ubi γεραίτατος dicitur. Vnde, ut obiter moneamus, quia Satyri νεανἰαι ab lysis nuncupantur, v. 433. supra legendum censebat νεανιαι pro νεα νεοι. Tum ergo bene sibi inuicem ista v. respondere putat. Ipse etiam Brum ous in Theatre de Grec hane lectionem habuisse videtist quippe h. l. ita circumscribit Mon emplo conforme a1non Q est de rempli de laticles aisseaux, de teni laetroite nette etc. Cum autem aliae causae, quibus motus illa v. corrigere debeam, quam laudatae a Pieris no non adsint, retinere malo receptam testionem. Resero potius illud μιενων ad filios, quatenus ex. eunt, ac pecora in pratis pascunt. Iam bene oppositio stare poterit cum verterimus Ich aber mus Tu Hause bleibe etc. Unde Reif-kius omnia haec quae Pierson in h. l. sollicitauerit, sana esse monet. Sic Brodaeus, Florens Christian Barnes Musgra u. atqucttantum non omnes διακονος h. I in proprio significatu ab Euripido usurpatur de eo, qui in coena potum cibumque ministrat, additur enim diserte v. ἱιπνων αν. Ita διακονεῖν saepius in S. profanis et sacris v. c. Marc. I, 3. Matth. IV, 1 vid. Neisten T. I. p. 73. δεῖπνον, Hesych. το καθ ηριας αριτον, ἡ τροφήνασπερινχῖν vid Schol. ad Homer. IL B. 38 i. et ibid. Eustath. p. 4 a. nec non esset in I. Herodot. p. a 4. A. G. Dicuntur autem ἀνοσιαι, ob causam ad .as laudatam Brum ous horribie festin S. αναγκαIως χει τοι προταχθέντα, scit. ποισιν, mandata peragere necessita iubet, et σαίρειν etc. Nisi supplere malueris κατα ex mandatis, debeo σαίρειν etc. ut Brodaeus secit Sic πουργεῖν με αναγκαίως χει, Hereul. suri
20쪽
a Iv. 839. vld Barnes: ibid. v. soa. Eodem modo Brum ou intellexisse videtur: Il est temps de lange a ce qui 'est prestri etc. De v. σαίρειν vid nos supra dis et Hie igitur additur αρπαγη . i. q. ξυς η. l. ξαυς ρ, λυκος, lat lupus, harpago harpax. Instrumentum
aduncum, quo ad arripiendum . extrahendum aliquid timur. vid. Pollux. nomast ho et Hesych. qui ad i. nostrum respexit. αρπ.y. το σκευος εχον γGνους, - που κάδους αδ ασπωσι απί τοὐν φρεατύλον, η, ι λυκος 'Eυριπίδης δεσποτης, quod Graecis nomen inuidiosum fuisse monet esset Herodot. p. 244, a 2 Ammonio auctore, differt a. v. κυριος Hic enim est, ut eius verbis utar, τῆς γυναικος ανήρ, sset τω υιαν 'τατηρ ille autem αργυρωνητων. αττον
τοι vocat herum, quem infra V. 46. dicit φρουδον προς χιτνα Θῆρας χιευούοι κυσω. ἰύζα autem nominat, quae supra domum tectumque nuncupauerat, quia v. 22. Polyphemus in antris habitabat. μῆλα, de omni pecude etiam de capris dici, docet Spanhem. ad Callim. H. in Iou. v. I. Idem de . προβα lo valet vid. eundem ad i. l. et Schol. Homer Il. E. v. Iar a Veteribus omnia quadrupeda se dicta suisse, monet. Dene Silenus herum cum pecude iungit lδεσδεχεσθαι, i. q. ποδεχεΘαι, id Sehol Phoen n. v. 263. l. δεχεσθαι smpliciter, conuiuio excipere Messet Herodot. p. 63. 49. ad L. I, 9. I 26. vid inse V 2I3 ῆδη, quod alias, tymolog. M. auctoritate, επι Του παρωχηκοτως ηπι ἐπὶ τῶ μιελούος dicitur, h. l. de praesenti tempore turpatur Προπεμειν l. i. q. simplex εριειν , . iungenda est idea vicinitatis Caeterum εἰσοραν apud poetas, inprimis Euripidem idem esse quod simplex Ἀραν t. βλεπει per quod Hesych. interpretatur, non eget admonitione. Vid. Hecub. v. 9sq. et Phoen n. II 6 Brum ous addit qui reuiennent en ansans aveccles trOupeauS. μων, χρω κατικρυς αναγνως ον, Sehol Phoen n. v. 72o. ischer Cel. Ind. Platon et Moscho pul. Aristoph. Plui. v. 27I, 8 6. κροτος, plausus, . c. χειρων, Aristoph. Ran. v. Is 7.vid nos in is ad . 79 deinde donum notat ex plausu ortum, h. l. strepitum. Σικίννις. Sicinnium, lasciua Satyrorum saltatio erat, insignis creberrima celerrimaque gessiculatione. Cuius inuentorem, alii statuunt, suisse quendam Sicinnum Barbarum, Q. Cretensem eius nominis, voluntque inde nomen illud derivare. Alii a graeco v. σεὼσΘοes, alii a κινησις, transpositis nimirum litteris,
alii alii ab utroque ortum ensent Hesych. ad quem id Alberto
σκορδακισαος, αισχρος τις ών - βεβηλοις αρμοδιος κορδαξ et κορὶακισαος erat etiam saltationis lasciuae et ridiculae genus. Via. Inipp. ad Terent Adelph. et Rhodig. l. I. . Plura de v. Σικιπ.monuere Athenaeus in Dipnosoph. L. IU. c. T. p. 63Ο. d. Date cham unde Satyri σικιννοπα dicti,' id eundem L. I. Casaubon. Poes Satyr. p. o. aikenar ad Ammon. p. 83 Etymolog. . et Erasm in Adag. rodaeus explieat per ην των Σατυρα ν ορχησιν.κIiae Graecis omnino est quodvis solemne conuiuium et Omillatio ins In primis usurpatur de lasciuo cantu cuna tripudio vid. Aristoph. Thesmoph. v. 997. ibi est. μέλπειν Διον σον κλώuοις Bacchicis cantilenis celebrare Unde Hesych. κωμοι, σελ-υT πορνικα δεματα. - συμποσιακαλοίδορο Etymolog. χι εκ Hδος ὀρχήσεως κ. Tum vero κωμοι dicuntur sodales Bacchi, ut h. l. unde Bacchus ipse in Aristoph. Nub. v. o . vocatur, uας ς. vid. Schol. ad Theocrit. Idyll. III. . . ellerisso Wetsten aliosque Inipp. ad Rom. XIII, 3. et Suartu libellum singularem de Comissationibus Veterum qui prod ut inorL 3744.
Caele um non male Cui Mans in not. ad Bion Idyll. 1 v. q. p. 26 T. kzuo in uniuersum denotasse existimat. laetitiam , hilaritatem hine de singulis laetitiae speciebus, quarum sint multae, si e vlur. patum. In l. l. est. Ἀ-ον ibi Longe pierre: e ais conduirevne serenade, sed Vulcan. Conuiuia mixta choreis pastorum peto. via. eundem et Vulcan. ad Idyll. I, v. 97. ubi tamen verior lactio mihi est e videtur: κομμος. id Cal sub on Satyr P. L. I, c. . et Intebit endi igitur h. l. sunt sodales Bacchi, ut apud Athenaeum et Demosthen d omnino dicendum κῶμον ess e inham iuuenum, hanc enim significationem ne sit h. v. licuit Barnes ad h. l. et Supplie. ses et Jon. v. 4 I9 . adde Schol Hippol. V 4. qui κωμον προσπολων πισθοχτλτα interpretati, per χο ον F. επομενον. pan- hem ad Aristoph. Plui. v. io . ubi plura monuit de . κωμος, adit dici etiam de florente et armata iuuentute apud Eurip. Suppl.
ω oci unde in loco nostro illustrari post e verba κωμοι συνασπιοπες κ.