Quod Karolus 4. augustus, non dissipaverit Imperii patrimonium, qvatenus pertinet ad regnum Arelatense, præside Conradi Samuele Schurzfleischio, professore publico, asseret atqve evincet Georgius Giese ..

21쪽

Germaniae in se, hardo. Diversus est primatus Episcopi Arelatensis , qui Francorum primae stirpis Regum aetate conditus, principio per universam Galliam patuit sed postea Clodovato, ad religionis Christianae soci etatem perdueto, Remigius in toto ejus regno primatum de s est: in

cetera Gallia,quae Gothis tunc Arianis parebat , necdum regno Francorum conjuncta erat, Arelatensis Episcopus

primatum obtinebat Quod intelligendo Baronio plurimum facit, qui privilegium Symmachi Pont ad Caesarium de primatu concesta perscriptum, non ex ordine tem porum, sed ex instituti occasione ad annum sor retulit,&alteram ejus epistolam annosi .editam ex mutilo& mendoso codice recensuit ac vulgavit. In quo argumento se licius versati sunt Iacobus Sirmondus, Petrus arca, Carosus Coinre, idque semion exequor, neque hujus est loci.

VII. Igitur in praesensin aeri oportet causam principium conservati juris Imperii, quod XAROLUS IV.

tribus,nec fallentibus indiciis asseruit .roboravit. Primum suppedita publicum Aurea Bullae testimonium, inqva non prim iam concessus, sed confirmatus est praedictus Archicancellariatus. Idem hoc argumentum est, quod affert urget Hermannus Conringius o censet, ante

hanc legem & pronunciationem KAROLI Vonondum id esse actum. Non quasi in universum neget, ante Karoli h luna illud munus fuisse penes Trevirensem sed quod tunc constitutione Iniperatoris publica Trevirensi primum fueritas lignatum,etsi jam ante hanc legem sententia&beneficio Caesarum revera Trevirorum metropoli concessum tributumqxe erat, ut ex antiqvo diligente gesti-rum Boemundi scr*tore aliquoties evici cons Conring. δε-

n. mp. cap. XXIV s Essertatio des cratibus Imperis. Ubi tamen de tempore nihil certi constituit, iro-

22쪽

nunciat, γ curam hujus A chicancerum mentionem e ante Bulum Auream Carolium. De sanctione publica lampior, quae nusqVam extat, in qVatale quid legatur de aliis concessionum tabulis nego, moe mundi, qui ante Κ ROLUM IV. vixit mortuusque est, exemplum obverto. Ille autem gessiit hunc titulum, ut narrat Boemundi seriptor quod jus sua auctoritate sibi sumere non potuit, eo quod regalia kImperii Ga solo Caesarum beneficiognoscantur,4 conferantur. Accedit,quod tam eminen tia Imperii occassionem dederint, acquirendis Ll -ctorum dignitatibri, atque adeo cum ante has, tum certe ante Caroli Mirilia, auream coeperint constituta fuerint quod sicut de ceteris omnibus constat,ita de Trevirens non est prorsus inficiandum. VIIJ. Quare non dixerim, Trevirensis ditionis metropolin antiquitate&situ maxime egregiam, tamdiu hujus muneris titulique fuisse expertem, ut ejus Archiepiscopus per regnum Arelas ense Archicanceliarius in Bu ia Aurea constituatur. Si is sensus sit, quasi tunc primum coeperit, .constitutus fuerit Id quod publicis actorum

documentis, rationibuspra marici, ad statum conditionemque4mperti pertinentibus repugnat.QVor sum tamen inclinant eruditi Vidam, rerum Germani carum periti homines, inter quos familia D ducit Joannei

Straucibus , dissert. exoter. n. i. s. Consentit ocio Auclei soriae Germanicae . CC V. XIX. Alterum, neque incerturix, temporum ratione prius, rei hujus indicium praebet arolina confirmatio, quae aliquot annis praecessit Bulum auream, Tatis indicat, hoc munus atque hunc titulum non modo ante publicam hanc sanctionem, sed etiam ante Karoli IV a

talem usu tractandoque cognitum fuisse. Nemo, quod

23쪽

sciam, huc respexit, nec diligentissimu Limnaeus neque perspicacissimus Conringius, quorum tamen industriam' exercuit iste labor. Testis est scriptor gestorum Balduini, Trevirensis Archiepiscopi, Naroli IV. temporum aeqVa lis, qui totidem verbis scribit, quae sequuntur. Iu curia

Domini roli peratoris Nuntiae celebrata confirmatio nem privilegio rumserum in super archicancestariatu re sine dubio gni Arelatensis obe:nuit, ubi etiam per totam Galliam re legendWm Germaniam tutor cae mamburnus fuerat consiturus regni pr V t g si Romanorum, quo plures juarco a requirent σήπt si v/o im si e lita Haec Karoli IV comitia acta stant MMuntiae anno MCCC tu, aliquis, si-XLVIII. quae praetereunt Bo hemici scriptores, qVasi ad rem e verborumgnum situm non pertinentia, tacentque Germanici, in defectus, ut ter hos Albertus Argentinensis, Nauclerus, Trithemius, ex contextu alii,forte quod tunc jus elactionis Κaroli adhuc esset con apparci. troversum. Ista autem hoc majus robur habent, si Comitia ab eodem A. M CCC LIII. indicta,&Moguntiae habita, conjungamus, cum citra controversiam legitime imperaret, Gunther quoque Schvvarzburgio , qui vivus stio jure cesserat,extinc' o. Nam his posterioribus comiseriis privilegia hujus sedis denuo confirmata sunt, ut scriptum reliquit auctor gesorum Balduini ad h. A. Joannes Trithemius,qui multa alioquin scriptori huic accepta tu lit,dicta comitia in annum M CCC LIIII rejicit , quas ratione sequitur Chr. Brovverus. Illud omnino liquet, in ter alia Xaroli IIII. privilegia, Balduinum jus distarit perialis in Gallia&Arelatensi regno adhibendi, pro se mnibus insequentibus Arctiaepiscopis obtinuisse. O vid. Bro uber unal Trev. t.II. lib. XVII. Quod argumento est', regnum Arelatense Imperio non esse subtractum, quia r setione ejus munus Imperiale noti modo relictum, sed quo-ove novis cumulatioribusque e privilegiis auctum fuit.

24쪽

NX. Tertium,nec minus validum non abalienati supremi dominii praesidium collocatur in regia inauguratione, quae anno M CCC LXV. Arelati peracta est, evidenti sane indicio regni illius, Germanorum Imperio adhuc innexivi subjecti. Loquatur pro Imperatore Benessius, oculatus plurimorum Karoli actorum testis, idemque Pragensis Canonicus , diligens , gravis eruditusque, quod maximum est, aetate conjunctus scriptor, cujus haec sunt verba : Eodem anno . M CCC LXV coronisus est D. Imperatori Xarolus corona regni reticensit , quod Romano subes imperio , in civitate Arelatensi, cum ma intiassennitate. Nihil clarius ese, nihil planius dici potest in hac causa, quae ad Karoli IIII famam, Mad Imperii jura

pertinet, quippe quae solenni coronatione non immimium tur, sed integra non mutata retinentur ac declarantur, Nam in alieno, aut abalienato regno us coronand nemo

habet,&nullus est hujusmodi citus, si potestate imperandi, summa adeo jurisdictione destituatur. Sciebant

autem, nec contradicebant Franci occidentales, cum uecmagni publico apparatu agerentur. Rationibus si persedeo, cum vel una haec firmissima sit, quae a secuto usu sumitur, unde ius validissime probatur, ut est apud Asier .etim Gentilem disp. de extr. maj reo.

XXI. Nec solum utendo coronationis jure jus fartum tectum conservavit Xarolus, sed etiam exemplo redar. guit fabulosas narrationes hominum credulitate deceptorum, qui putarunt, Rudolpho Habsburgio Caesare , regnum Arelatense fuisse interceptum. Parum abfuit, quin initio ipse Conringius auctoritate Alberti Argentinensis permotus assentiretur, ut ex epistola ad Guillelmum G vel- forum ducem anno e IIII XXXVII perscripta apparet. Sed postea,re diligentius expensa, comparatis amplioribus

25쪽

bus historia Germanicae subsidiis erudite&sapienter monuit, Albertum id recensentem falli penitus' nugari, de D. Imp. V. AXI . cui refellendo vel unus Benes sitis istissicit, qui diu post Rudoiplium vixit, Mimperante arolo IIII floruit, rerumque ipsius pariter ωjurium Imperii gnarissimus seripsit, rcgnum Arvirense Romano sub λ

Iurio, idea ab nullo anteriori Caesare,quatenus a Friderico Aenobarbo series ducitur, ablatam, seu abalienatam&cesiam, adhuc Imperiali ditione iotestate contineri.

VII. Forte occasio fabulandi inde arrepta est quod a superioribus Burgundiae Regibus diu omissa eii et

coronatio, unde juris deperditi argumentum repetebant. Refert enim Benessius, primum fuisse Κarolum IV. qui&lennem illam Regum Arelatensium inaugurationen ali

quot seculis intermis an revocaret,&coronia q ruta a trecent anno negi Ia coronaretur. Verum sicut usu probata coronatio nonda jus. sed datum concessumque un-

taxat ostendit siprobat, sic intermissa niliti quicquam de

jure quaesito detrahit, si aliunde servati dominis indicia suppetunt , quae certe , cum Benessius scriberet,iam nota ac manifesta , tamque certa Mindubitata erant, ut.Κarolus IV pro summa in regnum illud potestate , in urbe Arelatensi regium insigne susciperet quod fieri noli potuisset, si regnum hoc extra fines Imperii,&I ver alta jurisdictionis sit usu misela XXIII. Quare tot tanta, tam evidentia conservati pariter confirmati per Karolum regni Arelatensic testimonia atque argumenta non sinunt , ut scriptoribus novis, si ve errore deceptis, sive studio partium abreptis largiamur, arolum extremo Imperii anno abalienasse

hoc regnum , idque transtulisse in Franciae Delphinum ..L equidem haec Κaroli V. abalienatio acti est, atque eade

26쪽

causa non praesumitu ed ab ajente probari debeti Ladversatur stiperioribus aroli IV actis, quibus nihil de

juribus Imperii derogatum est Illa autem eousque valida&mansura intelliguntur, dum exactis posterioribus contrarium evincatur. II; In concessionibus de consilio, mentea voluntate concedentis non obscure & dubie, sed evidenter&cIare etiam constare oportet Id quod natura huius negotii postulat,&adeo verum est, ut omnia superiora acta , quae Principes apertes expresse non rescindunt ac mutant, non modo non mutata, sed quoque confirmata esse censeantu IV. Ad haec concessitones Imperatorum semper tacitam habent clausulam, alvo Imperii jure. V. Nam ut actus concedentis valeat,duo spectare debemus, quorum alterum est, an concedens transferre dominium re ipsa velit , alterum an jure possit. Sane quidem Caesaris&reipublicae interest, ut jura Imperii,& regiones Imperio innexa consterventur. I. inare concessiones Imperatorum non debent esse fraudi succes oribus, praesertim in Imperio paclitio, in quo ut jus regendi , sic etiam jus alienandi, spectat ad universbs, tanquam universos. VII. Libi autem deest alienandi potestas, ibi obli gatio conservandi tamdiu manet pene Imperatorem ,

quamdiu is status reipublicae durat, in quo universi simuIjus imperandi habent. VIII misi ergo hi simul consensunt

interponant, actus alienantis non erit per se validus, quia ex natura Imperii mixti hoc sequitur, ut plures uno sint, qui simul de republica statuant, leges ferant. IX. Magna autem diversitas est concessionum, quarum interpretatio ita sumenda est, ut Imperatoris offici, voluntat1 congruat, nec potestati ejus repugnet, neqve nisi ex gravi Mevidenti causa ad cessionem sti premi directi domi

27쪽

Dii porrigatur. Inspiciendae sunt inprimis concessionum

ciausula invarum aliae derogantes, aliae reservanteS Occurrunt priores autem hic locuna non habent, quia Karolus IV acta superiora, quatenus ad suprenaum regni Arelatensis dominium pertinent, non rescidit,&data ejus nomine confirmationis privilegia non irrita fecit, nec alia concessione sustulit, neque ulla sanctione contraria mutavit. Alterae vero clausulae supremum jus non auferunt, sed relinquunt certe roborant, quae concessionibus Imperatorum adjiciuntur , quando dominium, vel jurisdictio

cum exceptione directi dominii, vel supremae jurisdictionis confertur. XL Id vero hic usu venit, quando Κarolus IV non summam, sed vicariam quandam potestatem Κarolo Delphino largitus est, nulla partis Imperii abalienatione,aut deminutione facta XII. Praeterea Κarolus IV. Imperatoris Augulti titulo rationem regulamque non alienandi ibi praescriptam esse agnovit, praesertim cum recogitaret formulam primae Rudolphi Habsburgii concessionis, quae ad Comitatum provinciae spectabat , iummum di e Iumque dominium concedenti reservabat. XIII. Quinimo minus concessit Κarolus, te utile quidem regni Arelatensis dominum Delphino assignavit, ut qui sciret, regnum istud arctissime Germaniae confunctum esse. Multum vero interest inter jurisdictionem vicariam .summam, quarum illa non egrediebatur personam Delphini Mnulla descendentium mentione ei obveniebat, atque ita concedentis summo uri cavebat, ut cum vita Delphini desinere ac finiretur. XIV. Tum vero respublica ire minorum utitur, maxime Germanorum

Imperium , quod certis paci is adfundamentum regendi

pertinentibus constituitur& continetur: in quo nulla pars

legitime alienari, nullum membrum valide auserri Ue-

a para

28쪽

parari potest, nisi omnes, qui una cum Imperatore jusde- liberandi statuendi habent, sciant, consentiant sissimul confirment. Si quid autem inscientibus his atque invitis actum alienatumque sit, non modo successior ad servandum non tenebitur, sed qVoque obligabitur ad rescindendum, quoniam non ex alia causa imperat, quam ex natura

hujus actus, quem electio Sc pactio prorsus omnino metiuntur. Quicquid ergo uribus Imperii, pactis Imperium fundantibus adversatur, 'vicquid ade o Principum ordinumque Imperii consensu non firmatur, id nullami juris vim habet, nec recte alienatum censerur, atque ex naturali juris prantorii aequitate rescindi debet, ut respublica, quam salvam conservari interest , vel sic certe jure mi mrasutatur, apsa, etiam sine Praetores, vi summae potestatis,se in integrum rest ituat,& alienata repetat,ac donationes conventionesque omnes, quibus ipsa deterior facta est, rescindat. Id quod exigit obligatio. causa habendi Imperii ratione cujus Imperator non succedit in patrimoni, sed electione iacto constituitur, ut salvis uribus, Imperium administret,inqvoregnandi genere inest: sane obligatio ad rescindendas quasvis concessiones, donationes Gabalienationes , ad damnum detrimentumve Imperii pertinentes, siquidem Imperatores contra pacta Reipublicae . citra assensum Imperii Principum ordinumque concessierunt, donarunt, atque abalienarunt. Q. Hugo Grol. lib. II cap. LV lib. VI cap. XX deI. B. 9 P. XXIV. clam fatis intelligitur, qvo robore stentum, peratorum concessiones, quove pretesidio muniantur in 'te autem longilis ab instituto deflexi, quum con sinum mi-'lii sit excutere scriptores, per quos rumor percrebuit, Κaro in IV. de Imperii patrimonio detraxissio hanc insignem

nobilemque partem , quae nomine regni Arelatensis ap

29쪽

pellatur. Antea quidem apud Romanos in urbe Arelatensi palatium fuit, Honorii Imp. auspicio magnopere crevit, Ac evecta est, sed inclinatis Romanorum rebus,G this victoribus cessit, litica Francis Mer ingis subacta est, at Regibus Burgundicis tunc sedem caputque re tum non praebuit, neque id temporis regni Arelatensis appellatio audita, seu cognita usquam fuit. Imperantibus Karlingis, μι tatbissi, pagi mentio est in codicillis 'abulis, regni Arelatensis nusquam inod comprobat re- vario resamenti Abbonis per Rarolum M. a. I. apud Ioannem abillon de re diplomati I lib. V L p LXILIn testamento Xaroli M. Arelatum numeratur inter me troposericis civitates regni titulo nondum insignitur apud Egin hardum de vita raroli M. cap. 33. In altero qVOd Pithoeus edidit , Burghmdia, provincia memorantur, nihil de regno Arellatensi traditur. Dux Arelatensis Sol-cratus ab Hluthario impositus occurrit in annanius Francorum an o CCCXLV. Erat sane tunc Burgundia regni Francorum provincia , atque inditionem horum

veniebat anno DXXXIV nomenque hoc ab insigniori majori parte capiebat , cum regni titulo .dignitate

Crnaretur. V. Greglorius Turone is lib. m. cap. fc Marius venticens s in Chronico. Inde hoc regnum a Francorum secundae stirpi s ditione ejunctum est , quod anno D C CCXL VIII. ductu auspicioque Rudolphi accidit,

imperante Arnolpho. Regino Chron. lib. IL ad h. an. Postha tertia Francorum Regum periodo, Henricus Auceps, Otto M. armis victri cibus eo penetrarunt. Anno II

XXXII regnum hoc obvenit Conrado Salico, ut est apud opponem in vita Conradi Salici ad hunc an esse .

Hinc demum Fridericus Ahenobarbus, inito connubio cu

atrice, Rainaldi BL Comitis Burgundiae filii unicipari- ν ter

30쪽

ter heredes, lianc uris firmandi viam reperit commoda occasione usus est , i Burgundiam novo atque XOrio titulo acquisitam Gerna antae iterum arctissime conjunxit Otto Frisingensis de sis riderici L Iib. I cap. υ, Radevicus Ottonis . utinuator refert antistites primatesque regni Arelatensis , omnimodam subjectionem c dei tam fidentatem Imperio Romano compronii se lib. cap. II, Guntherus Db. VI Ligurini. A quo telia pore appellatio regni Arelatensis usu Imperii increbuit, serio recepta,&constanter servata, atque adeo in Karoli IV tabulas redacta est, nomenque regis Burgundiae, quod e Francis Merovingis Gunthramnus sum sit, sensim exolevit. m. --tus Hemerus rerum Burgund. lib. I. qui Boseonem contemptim re per contu/netiam Provinciae , aut Arelatsm segem dictum suis narrat,s Joannes Bussieres his. FrAnc. Lib. VI. De Gunthramno cons Hadrianus Valesitis rer. -- cio lib. XX Ut vero regnum Arelatense Germaniae, sic Gallia , qua ditionis Germanicae est , regno Arelatensi conjuncta, atque ad imperiale cium Archiepiscopi Tre virensis relata est, unde colligamus licet, non universam Galliam , sed Belgicam solum, quae una cum regno Arelatensi ad Imperium pertinet, hoc tali Archicancellaria contineri Vin Conringius es n. mp. cap IX. P. Henr. Boeclerus notit. p. tib. Iraca'. 6. Non satis idonea est interpretatio arquardi Freheri in notis ad Petrum de Hlo tib. II cap. r. Nec melius explicat Abraham Urbanus inaesi de Imperii Hectorabus cap. IV. th.s, XX Sed quae quanta sint tandem ista testimonia, quibus multi nescio quod pondus inesis putant , ut

Κarolum IV. culpae reum faciant in dissipationis Imperii bonorum , quae regni clara relatense complectitur , convincant, alios ad assentiendum moveant atque inducant