Disputatio Philosophica ex I. Aristotelis ad Nicomachvm, de svmma hominis felicitate, quatenus in societate viuit Proposita à Georgio Zestero defendere Ivarus Lycke

발행: 1596년

분량: 13페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

7쪽

Dissutati Philosophica

EX I. ARISTOTELIS AD NICOMACHUM, DE

SUMMA NOMINIS FELI- citate, qua tenus inso die late vivit.

u. GEORGIO EST ERO

Scolo, in incista iuba 3 Calendarum Ianuari j . Suampro Uirili deben dero conabitur I VARVS ncre Nobilis Danus. HELM AESTA DII Excudebat Iacobus Lucius, Anno M. D. XCVL

8쪽

NOBILISSIMO DOCTRINA, R E

RUMO USU ET EXPERIENTIA PRAESTA

ptuintrionali dici. Qinari, aftim perpetuo colendo S. P. D.

I IMI QTCII DA NI S. lege vir Nobissime,homo a natura factis isti larem edi-rin esse videatur, τι in se ierare visat v rturem cola o iustitia exerceat opin habet disciplina es insitu isne mitin haec bona comparari possunt. NHevi umma cura recta . netraretone animus minis virtute mlaratur, semper regia via deside Teni, aeea, quas oui uni obuiafertur. Hinc Diuinin Plato inuibria de republica apienter

fronunciauit. Hominemperperam educatum riseriorem stris euaderer

recte vero in tutum diuinum reddi. Ne igitur ad ea quae vermiebiuarumprosequitur, feratur,de vi aes informatriceo magistra soblicum esse enetur. Ea apientum omnium consentione ciuilis inscia plina sci quae viam ct modum ostendi quo irrates adipsi se secundum ex operando, vir ebri,quoad seripcrem viscrepositi. Hi adductus, lubuit in hac ciuili Esiptina me exercere Suscepi toti ad Ee- fondendum hancprimam Ethices desumma homini elicitare potiricadisutationem, quam ibi consecrarecti risere volui: tum quia Lsi sermonibus, quae de bonis disciplinis referuntur, mirifice delectaris, inquibinruunus maxime excestas rum et, quoniam ob innumerarua in me beneficia meam industriam in ecclendo, collitare teneor fibi obseruantiam meam ct animi gratitudinem deciarem, tum δε- his ob multa alias caussas quas omnes hic recensere nimis longum fore . Hoc qualecum munusculum visereno vulsu arci a1,o me, eas sudia' rini commeχ ata habeas, etiam arri etiam rogo ala Nelm sadio, exto Idus abris Anno XCVL

9쪽

T RESIS .

Vm homo animal sociale sit xv in socie . late vivat, omnino necesse habeat,quod eiuscuius a natura indiget boni sine societateri offici js mutuo praestitis Macceptis,particeps esse nequeat, quare, qua hominiit sociale animal, ex omni humana virtute perfici naturali rationis luce poterit, summus finis ierfectio sit ex mente Aristotelis considerabimus. De perfectione vero quae ho inini ex supernaturali gratia accidit, nihil hic dice

mus.

II. Ac primum omnis ars disciplina, item omne consilium ac actio humana, bonum aliquod appetere videntur, quod perfectio ac sinis est cuius gratia omnia fiunt quare bonum quod veteres id esse pronunciarunt quod omnia

appetunt nihil aliud est quam ipse finis, ac summus finis

hominis, summum bonum humanum. III. Non eadem finis ratio est in omnibus. Nam ali fines nudae actiones sunt. Alij exactionibus opera ubi vero opera semper opus ipsum,actioneri opcratione praestantius est. IV.

Deinde quemadmodum artes aliae alijs subiecta sunt; ita fines finibus ubi jciuntur, illi a praestantiores fines sunt, quibus ali inseruiunt dubi j ciuntur: sic superiorum disciplinarum fines praestantiores sunt inferiorum.

s. Esta autem actionum humanarum, quatenus in societate vivit homo, finem aliquem ultimum, qui non propter alium, sed per se expetatur,4 cuius gratia omnia fiant, in a conis

10쪽

confessis apud omnes est alioqui aliud ex alio semper petendo appetitus humanus in infinitum progrederetur atri; vanus de irritus resultaret. VI. Talem finem extremum summum bonum dicimus, quod in eius acquisition humanus appetitus facile acquiescat ne eo inuento ulterius progrediatur, sed ad eum velut scopum actiones omnes dirigat quare eius cognitio ad vitam recte degendam plurimum prodest. y Ilis Cum igitur finis hic supremus sit summumque hominis

bonum, oportet ut eius disciplinae sit, quae praestantissima est,&carteris dominatur talis videtur illa praetica Philosophiae pars,quae Politicae fundamenta iacet, Et hic proprie vocatur. 1 IX. Ipsa enim Politica statuit irae scribit,quas in ciuitate scientias esse, & quas quenq; discere,& quousque eas exercere oporteat .Praeterea,honoroficentissimas facultates am-peratoriam,Oeconomicam oratoriam,omnesq; artes quae

in actionibns versantur, huic subesse videmus. Necesse est igitur eius fine, reliquarum artium fines continem, sum naique boni cognitionem Politico propositam esse licet Ethicus proprie primo summum bonum consideret. IX.

Quia vero in qua uis disciplina explicanda docendi methodus propositae materia accomodari debeat videtur scientia haec non posse cxquisiuis demonstrationibus tradi, cum materiam non necessariam, sed contingentem. Omnibus circumstantiarum vicibus expositam habeat. Tam enim externa bona, quam interna, ut honesta& iusta, circa quae occupata est, adeo varia cincerta sunt, ut nitituto con-

SEARCH

MENU NAVIGATION