Analytica expositio qvinqve priorvm capitvm epistolae Pavlinae ad Rom: rem fidei, id est veram iustificandi rationem ostendens ..., Johannes Olai Slangendorpius

발행: 1585년

분량: 27페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

CORAM DEO, POSITIONES

Eeti λαον doctristae paulinae de iustificatione, tu

Epistola ad Romo hac propositione continetur,Sola Ea Di in Christum, homines iustificantur.

Hanc ueneralem theticam, in has duas possumus ris soluere. I. Eidem nobis imputari ad iusiiciam, aut pro iusiicia. I. Remissionem, eccatorum esse nostram iusticiam.

Hae ambae cum in generali illa, solide explicentur, illis omissis generale accurate examinabimus, Haec enim αὶτιον existit, cur papisii tanta rabie perciti, tam hos i liter Turiose Euangelii do/ctrinam non blaim opposita Venenata doctrina, sed ferro,iamsma, ac carcere, Vatiniano quodam odio persequantur. LV. Sedit papistarum nesarie Christi gloriam laebitum hono/rem oppughaiarium, συνεχοla quo nitantur, id est ratio propter quam, hominem sola fide iustificari negant, nullum aliud est quani Ru κο κλit Phariis aica , tumidam sanctitatis sanae persectionis opinio , partim senticosis confragosis scripturarum interpreta tionibus humanis a glossis partim pharisaeorum pelagianorum aliorum4 haereticorum pestiferis deliriis se orta ρ αὐοτοὶ imbibhita cita nosi ros cons derario proprio insirmitatis sulmen legis diuinae , damnantis imperia ictionem nostram, sola fide in Christi gratiam recumbere cogit ata omnem gloriandi materiam virisbus humanis abscindit. A a Cine

12쪽

Caeterum aduersariorum κρινγ typy, id est , examinatio huius ipsius, quod ad defensionem stiam adserunt, manifeste resellit postolus Paulus, ac medicorum eXemplo,primum περ παξος γ γι ης, id est de peccato, quod animae morbus est, horribiliter eneruans laestruens totum hominem, ut nihil nisi gratia D E adiurus , producat bonorum operum ac proinde ab omni persectione abest postea περ τηρ θεραπευ κη , id est iustificatione sanctificatione, de electione nostri ac postremo,et: ερὶ τ7ς υ irava

id est pietatis exercitiis hae tota Epistola accurate de diserte agita Quare, nos huiusmodi praeceptoris, ipsi: ακτου cet so vestigiis insistentes, ut fanaticis ac perfidiosis spiritibus κυτάς

Στατεῖς τερ il/ξριαμ impie ac impure vellicantibus, defensionem, ς ο σοι ri ac laruam omnem detrahamus, reliquis huius Epi/ stolae partibus omissis, hac vice ad gloriam DEI prosedium discentium, propositionis Paulina. ιτα rip ordine duplici ex ipsius Apostoli axiomatibus,scripturarumci lemmatis, tam Perspiscue, ac rotunde extruemus, ut quicquid rasa Diaboli mancipia in contrarium obgannierint, anc fumus ab aura leuissima discerpetur euanescet. Id autem ut prospere succedat, spiritum DEI ut nobis dexter adesse vesit, inuocamus. Nunc autem antequam ipsam ποstitit Paulinam ingredias mur, ut vocum omnem ambiguitatem tollamus , primum totum hoc complexum, omnes homines sola fide, in Christum iustificans tur in subiectum suum S praedicatum, item modum actionis Passionis secabimus. Deinde quod felix Sc faustum sit, Christias riam de Orthodoxam huius propositionis sententiam ij ipsis quishus Paulus usus est demonstrationibus adhibitis, complexiue dessendemus,atur analysin aliquot Capitum instituemus, quibus tam morbus ac corruptio nostrae vitiosae naturae, quam remedia morobum tollentia continentur.

13쪽

VI M.

Est igitur 'vποκειμο siue minor terminus, propolitionis,ho mines, de cuius nominis expositione,nulla hoc in loco nobis est cum Pontificiis controuersia: μτηγορουμῖνον vero vel maior tersminus iustificantur per Christum sola fide. Sed in modo actio nisi passioni tria considerantur. I. Res iustificans. Ii Actus iustificandi. I LI. Patiens scillaei subiectum Iustificationis.1 X. Principio autem , quum verissime didium a TM E MIT ID sit, quod significatio nominis, est principium omnis dessmonstrationis. Item impossibile esse rem scire, nisi scierimus quid eius rei nomine designetur , vocabula praedicati πολis Isiare, Iusti' ficationis nimirum Ac fidei, necessario in Melaei sula a disi ingue/mus, quae quandoquidem in iis tota disputario sita est, operaeprestium existimamus ea paulo accuratius expendere. X. In Graeca communi lingua, o Pιχα hi duas habet praecispuas significationes,primo significat aliquε habere,aut pronunci re iustum, item absoluere eum a tui ita liberare a Contraria accussatione, culpa aut omni malo. Secunda significatio est valde usistata, s siκχι' Ἀντι Hi κολοι εly, id est supplicio afficere, non

priuata poena , sed praecipue cum causa iudicata quis punitur. Ideo Suidas sin αέμενdla evorii Per P κὶ τυ καωτα.

Forens ergo verbum est, ab G ριετρα οραμ a forensibus iusdicris transfertur significatio , ad iudicium conscientiae coram DE O. Nam quemadmodum in soro , iudex reum criminis insiusticiaeue accusatum absoluit, de ab accusatione culpave suo ius dicio liberat . Sic iri Vci peccatorem fide ad tribunal grastiae, cum Christo suo aduocato ac mediatore confugientem,propter meritum , ac intercessionem ipsius liberat, proa iusto ac sat illo pronunciat, habet & ad aeternam vitam deputat.

XII.

Hinc satis liquet iustificationem dem esse quod remissio pecs 3 catorum,

14쪽

eatorum, ac proinde scripturam cum de iustificatione agit aut soaquitur, intelligere rationalem quandam ac impurativam' sandam iustificationem,& non realem immutationem qualitatum.

XIII.

Nam quod iusticis, qua in iudicio D SI iusti sumus , non sit infusa aut inhaerens it scholastici somnianto sed imputatius, ostendit Pauli Romcid. O. non iustificabitur in conspectu c. Vbi ex eo quod est additum in CONSPECTU TUO, agi de quadam iusticia ausificatione, quae cognitione iudicis, es non rei ipsius aut virtutum existentia consistit, nemo sanus dubitat.

XIIII

Deinde cum immensum interstitium sit inter hane iustisicanstem iusticiam, Minfusionem habituum Lobscurum esse non potest, iusticiam coram DE O valentem, non consistere in adhaerentibus virtutibus nec ab hominibus cerni pose,ut pote quae non realiter in homine exisiit, sed ex mera DEI imputatione pendet,cum insfusa virtutum iusticia multipliciter videri, sentiri S animaduerti

non tantum a piis sed saepe etiam ab impiis hominibus possit.

Nec multum Iesu itis suffragatur , quod assiimunt ab hebraeis T dac rascha aliam similia qualitate signita care, vel motu praedi tum esse, nam ut demus iis ita se rem habere in prima inflexione et ita asserimus in hiphil eam qualitatem vel motum alterius iudicio, verbis Masseueratione alteri tribui, quare ut sed ac in prima inss.κtione significat iustum est, sic hit Hic in tertia significat iussi iciam alteri tribuere,iustum reputare, absoluere.

XVI.

Hoc igitur iasundamento non dissicile eritiam συν trium ex superioribus colligere. Est ita a iustificatio, remissio contectio non imputatio peccati, nempe ob imputatam Chri'su iusticiam.

Huiua

15쪽

Huius definit ni genus P 6. 7. g. . Cam 4 habetur, cui disserentiae loco subiunximus Chris iusticiam ut excluderemus

nostram.

XVIII.

Caeterum de fide altero τῆ τὰ πατασεως Icτηγορουμεν φ, quoties Paulus loquitur in his capitibus,fidem non capit pro quaσuis persuasione, aut assentione, quam habere possunt homines de veritate in I. Nam ut centies fidem habuisset Cairi poenam sibi denuncianti, nihil hoc ad consequendum iusticiam.

XVIIII

Neci etiam Paulus in hoc articulo per fidem intelligit obedientiam, qua fit ut homines sicut polliciti sunt i , ita etiam ex ipsius voluntatis praescripto vitam agunt, quo pacto a Cici definitur dictorum conuentorumcr constantia oec. Nam de hac fide Paulum non agere , vel illud ostendit, quod bio fidei op ponit opera.

Multo minus per fidem implicitam quemadmodum ophiotae gariunto fidem iustificantem intelligit, quam nihil esse primos mines sciunt quam diabolicam ανῆσθa rixia, quia nemo rei inco unitae nisi fortassis per somnium ast ntiatur.

XXI.

vani simum autem Omnium est sophistarum commentum, fingens fidem habitum aut qualitatem trisu siuam.

XXII.

Ergo fides proprie accepta de qua Paulus in propositione agit,relationem habet ac respectum ad tale verbum D EI, quo freti homines tuto in ipso acquiescere possunt,ac in hunc modum definitur fides est certa ac immota persuasio de misericordia D EI, promissionibus diuinis, qua firmiter credimus nobis re re illi peccata propter Christum mediatorem. Haec definitio extae in Y i. Cap. q. ubi ipsi adscribitur generis loco quod sit ' ληροει οριοι, deinde ei additur differentia habens proprium petit una

16쪽

XXIII.

Sed cur st e voeatur Iusticia nostra Respondeo,side est dunstanxat causa instrumentalis. Nam proprie loquendo,iustici no stra nihil aliud est,quam gratuita DEI acceptatio, in qua fundata est nostra salus.

XXIIII.

Cum itam fidei tribuimus hominis iustiῆcationem , non de causa principali disputamus, sed rantum notamus modum , quo perueniunt homines ad veram iusticiam. Hic modus quia est a 'ionis lassionis , quum hactenus de subiecto, praedicato Propositionis diXerimus, nunc de modo dicemus.

XXV.

In modo actionis 5 passionis tria considerantur, primum estres iussificans , sed res iustificans est non nostra dilectio meritum aut opus. Vnde essiciens causa e scriptura bipartita colligitur scilicet remota , coiilestis patris misericordia iratuita erga nos dilecti, Nam Di V S est qui eos quos in Christo diligit iusti ificat, Rom. 8. 3. Vicinissima est λυτρο ri Christi V . 4. Cap. 3.

XXVI.

Secundum quod consideratur in modo est a Rus iustificandi. hie actus non est ex iniusto iustum facere, aut iri ridere nouas ut supra diximus qualitates. Sed ipsum principium essentiale, per quod iustificatio maxime consistit in suo esse de in isto conseruastur, est causa formalis , quae est ipsa peccatorum remi si et Unio u Christi iussiciae imputatio, non saltem a diuina eius virtute 8cessentia profluentis, sed ipsius mortis, passionis Sc obedientiae res spectu in nos emanantis. Etenim ut omnium nostrum peccata a Domino in eum coniecta Mei imputata sunt,sic econtrario iusticia ipsius nobis imputatur.

XXVII.

Quanquam haec sorma per quam iustificatio conlisiit,pro prie solitaria sit, quae etiam essentialis est, tamen accidentalis non excluditur, quae Ἀγανικκ est.

17쪽

XXVIII.

XXVIII L

Externa si verbum Dei, scriptis Prophetarum inpostolorum xomprehensum , ac te ritima Sacramentorum administratio : Interna vero , qu σκεrs Ἀνθρω που si λαμζοινοντο Ἀντικροενα, interna diei. r. tamen D EI, quae cst fides in Chrisium,apprehendens hanc iusticiam, Momnibus credentibus perinde applicans,quia omnes persi inde ea indigent.

Sed materialis causa agens qua iustificamur,est passio Christi,obes dientia & exinaniti, ubi tria sunt spectanda . . Supplicium quo Peccata nostra in se translata plenissime expiauit. I. Perfecta eius obedientia 4otius legis impletio, quae reatui nostro,partim labe oris ginis, partim infinitis aliis peccatis contra sto opponitur. II L Nas turae Christi humanae integritas de persectio , qua nostrae naturae sors des 5 imbecillitate teguntur.

XXXI

Sed tertium quod est in modo passionis est res iustificanda, id est subiectum seu ipsa materia iustificationis passive accepta miseros pecscatores complectitur, qui ante constitutionem mundi eliguntur, post ea vocantur iustificantur,in regenerantur. ' XXX li Finalis causa proxima , in quem sum effectum cli,ssita Di I iusiticia per Euangelium praedicetur, nempe exhibere ipsum ad abolitiosnem, remissionem. Peccatorum, quae hactenus in mundo impure res gnarunt, Ca 3. Finalis autem remota gloria in I, ut apsoareat insum solum iustum Miustificantem impios. V: S.C . . .

V XXX III

'Alτ ατοι sunt gratuita peccatorum remissio, sanctificatio, pacata conscientia, certa spe vitae aeternae

XXXIlIL

Cum iustificationis fide, coniuncta est noua obedientia 6 donum perseuerantiae, licet illud interdum nostro vitio interruptum videatur.

XXXV.

Pugnant cum liac do strina in Libertini 5 Epicuraei, qui audiens te bominem non propria sed aliena iusticia, nimirum Christi, per

fidem

18쪽

. Eden imputata iustum censeri, legis opera non est Iustificationi si causam, abiecto omni bonorum operum studio, pro sanam de impiam carnis securitatem in Ecclesiam inuehere conati biit.

XXXVI.

His respondemus, perpetuo A indis lubili nexu coniundia esse haec duo beneficia, nempe iustificationem Tanctificationem.

XXXVII.

Deinde hanc doctrinam euertere conantur , qui operibus suis traditionibus humanis iusiiciae opinionem tribuunt.

XXXVIII.

Hos consuta Christus ex Iesaia, Matthais. 4 9 frustra me colunt docentes quae sunt mandata hominum.

XXXVIIII.

Tertius error est eorum qui iusticiam ex fide δ operibus conssa tam esse comminiscuntur.

XXXX

Hos resuta Paulus cum dicit ad Philip 3. Q 8. o. se omnia pro stercoribus reputasse,ut Christum lucrifaceret c.

XXX XL

Postremo turpiter hallucinatus est is, qui hominem DEI iusticia essentialiausium esse contendit.

XXXXII.

Haec opinio quum sit absurda ieruerse ingeniosa hominestri serio gratuitae Christi gratiae sensu priuet, merito e Christianorum scholis de Ecclesij explodenda est. Sed hactenus si Ἀτηγορουμενου ac diuisiue nune superest ut totum complexum, videlicet

XXXXIII.

Primum itam argumentum Pauli, quo propositionem nostram Probat,colligitur X L. 4. Cap. ἐκ Diοαρεσεως Ἀμως. Omnino opus est iusticia coram DEO, aut propria,quam ipse iu/re creationis de iure faederis legalis, a propriis nostris viribus requirit, aut aliena, hoc est Dia,quam Euangelio efficaciter reuelat per fidem.

Atqui gentes audaei propria iusticia sunt exclusi, ideo ob n*xii condemnationi. Relins

19쪽

Relinquitur ergo nisi sub condemnatisne manere velint, ut extra se eant de efficaciter in Evangelio oblatam iusticiam fide accipiant.

Assumptionem in I. a. ac demum S. Cam ex diuitione mundi in duas partes Iudaeos nimirum de gentes, multis argumentis probat, quorum nos summam his aphorismis comprehendemus. I. Aphorismus Gentes inter eas precipuae,per noticias naturales de D E O rebus honestis, non modo non iustificantur,sed redduns tu inexcusabiles. II. Deum enim quum ex eius opiῆcio,tum ex naturae lege cognis tum,non ut Deum coluerunt,sed ei debitum cultum turpissimis idolos rum monstris detulerunt, iam reprobam mentem traditi, horribilibis sceleribus se conspurcati erutit. Cap. I. Deinde quia Iudaei se praetexta

foederis Di I, elog a quae ipsis adscribit in initio 3 Ca esse teges hant, ac si hoc illis pro sanctitate uisceret, Dia electione, a reliquo mundo fuisse distinctos, ideo ne ad sola gentes restringerent quae in ipsos promiscue competunt,ipsos quom,tribus aphorismis,reos argu it. I. Iudaei quom rei sunt δἰ inexcusabiles. II. Auditores sunt xtransgressores legis. III. Etsi igitur his commis a suerunt D EI oracula illis tamen nihilo meliores sunt censendi, cum omnes peccasuerint destituantur gloria D EI. Hunc Aphorismum probat ars gumentis,sequentibus ad 2o. . . Cap. ubi deinceps operum iusticisam incipit excludere.

XXXXIIIJ.

Ar crumentum secundiam,proba Praecedentem Aphorismum, me

dio hi γόνους sumpto, exprimitur . 9 Caprue Iusticia per se nulli

homini,secundum naturae cursum,originem trahenti, competit. Ergo necti Iudaeo , neu in circumciso inest Valet consecutio a genere alspeciem,'απορατικῶς, nam quod generi non conuenit id omnibus sub eo con itutis speciebus derogatur. Antecedens patet primum enloco repugnantium,omnes sunt sub peccato V M. id est iniusti, ani peccare iniusto cohaeret.ergo peccare dc iustum esse repugnant. Deino de antecedens 'ατε νως, aut horitate confessatis probatur. 9. nimis rum versibus Psal. 4. s. Es 9. desumptis. Quibus ostendit Ligdomnes homines sint iii iustissimi, non tantum externisfactis, sed etiam ipso cordes, ac totius naturae externa corruptione, unde primum eos describit priuatiue s. versibus,adimens iis omnem bonam vim, postea positive tribuens iis pessimam irim, primum adimitiis in genere iusti clam , desude intestigentia i rectam voluntatem 4 omnes perinde

a accus

20쪽

accusat s. pieturis Metaphorarum pingit vitia hominum , postremo adimit somnem Dia timorem , qui est sons omnis virtutis.

XXX XV.

Tertium argumentum quo Paulus probat etiam Iudaeos per est m accusari iniusticiae tum itur a fine scripturae V I9. Cap. s. Quibus instituendis lata es ei, iis peculiariter seruire debet. Sed Iudaeis inιsiituendis lata est te N. Ergo Iudaeis discipulis suis, praecipue suam doctrinam aptare debet,si ergo do strinae legis proprium est,accusare hos mines suarum transgressionum imperfectionum, non habent Iudaei quo se excusant,neq; quo se a reliqua gentium turba eximere possunt, ad conscientiam enim si appellant, transgresbionem multiplicium ars ruit eos reos. Sed nunc ad operum imperfectionem de Euangelii iusticiam transit Apostolus.

XXXXVI

Quartum argumentum sumitur e repugnante scopo egis V M. qui est agnitio nostrae iniusticiae, Meuitici nullum hominem opes cibus legis ira conspectum in iustificari Syllogismus autem talis est. Quicquit pugnat cum scopo de instituto D SI ac non iustificat, sed legem per opera iustificare pugnat cum scopo instituto DELEtenim ideo lata lex est,ut omnes conuincat iniusticiae, arci ita omni hiis os obturet,ne gloriari possint. Nulla igitur caro iustificatur opes ribus legis,sed coiitra conuincitur inlusiiciae, quia te requirit perses istam obedientiam internam externam,quo in nullo est ata ita ob noxia redditur condemnationi, nam omnibus maledicit qui non persmanent in omnibus.

XXXXVII

Quintum argumentum V: i. a iustificatione hominis opera non tantum moraliter bona cit Uulgo vocant , quae fiunt naturae instinctu excludit, sed quaecunci etiam fideles habere possunt. Ea ess,era ratio iusiificandi omnes,tam Iudaeos quam gentes sub peccato constitutas quo comprobata testimonio legis S propheta crum obmnem gloriam salutis Di O adscribit, d tranquillitati cons.stientiarum maxime conssulit. Atqui gloriatio hominum non excluditur iusticia operum , sed έusiicia fidei 5 promissio non est firma in conscientiis , niuersi seminis tam in circumcisi quam circumcisi , si e lege sine operibus si haeredistas, sed si e fide gratis Ergo ea est vera iusilicandi ratio, dum D E non ex operis

SEARCH

MENU NAVIGATION