장음표시 사용
2쪽
R Lerunque homines fortunam accusant, dum ipsi:rroris arguendi sunt, quod multa soletunae permittunt, nec futura non modo non sapienter pro-
ident, sed praesentia etiam non recte expendunt. Huc spectabat, huc sua omnia referebat Suetonius Paulinus, cui cauta potitu consitia cum ratione, quam prospera
causaplacebant,apud Tacitum H . II. F.
II. Erravit Demollia enes, cum sua et superiora tempora non distingveret, et pravo studio tantum in praeteritis insisteret, neque conlilia, ut par erat, rebus praesentibus accomm daret. Fide quidem et amore in Athenarum rempublicam cum Thensistocle olim certare potuit, sed in ea tena 'ora incidebat, quae, mutata reipublicae facie, alium agendi suadendique modum poscebant. Orario Demosibenis de corona, et Mutarctus in Demosthene.
Contraiciendum sibi putavit Licinius Mucianus, qui ut consilio et prudentia valuit, sic apte iudicavit, et dubitanti Vespasiano opportune valit, ageret, quod agendum es-iset, et sitae in capessendo Imperio auctoritatis rationem haberet. Taciti His L IV. Omnino iuncatacta nutansque respublica novo ac firmiore praesidio egebat, quam Vitellius, soluta belli disciplina, torpore et luxu perdidit, famamque, in qua permagnum
ad res gerenda momentum est, incaute neglexit, et indecore amisit. Speronius in tresii cap. X er Excerpta Daunu in tiocseni in mitestis. . . Quibus rei alisqVaerendum erat remςdium, quod tem-lpestive reperit Mucianus, et prudenti arari gi aperii consi
3쪽
XXXIV. DISPUTATIO, hibendum. Is occassione utendum ratus, callidum dier-temque se praebuit, et quod in constituendo Romanorum Imperio Mecoenas, idem ici cari instaurando suasit Mucianus, cautoque et sublimido seni Vespasiano persuasiit, ut rebus adhuc dubiis et asperis, fortissima quaeque consilia tutissima esse
VI. Regebat Vitellius, sed ita, ut regendi curam abiecisse videretur liberto suo, homini flagitioso et foedo nihil non
permittebat, licentiae militari prorsus indulgebat, et lacerari imperium, convellique suam imperantis auctoritatem, indignissime patiebatur. Nec tamen ibi temperabat, quin aliqua crudeliter faceret, et acerbitate supplicii, quod de Dolabella, ac de Othonianis centurionibus sumpserat, magnam sibi invidiam odiumque constaret. Namque principatus intitio securitati potius, quam vindictae consulere debuit, cum utres suas mitiore imperio firmaret magis, tum ut consensu studio et fide militum adversus fortuita niteretur. Sed cum ialii horiam dimissi essent et examaati, alii Flavianorum promissis tentati paulatim deficerent, quidam voluptatibus a, .cti, segniter agerent, nilii ve auderint , Vitellianis partes tandent spe animoque ceciderunt Dio Cocceianus in excerptis I b. LXV apud H. Valessium Tranqui rus in Milesito cap. XII. T. cum Hs Let m. VII. Eventus approbavit Muciani consilium, etsi rati nescivilite suadentes, m n tam solidae erant, ut acquirendi iustitiam citerentur Res ipsa occi, uti irati non essest lcum, nisi cum honestate coniungatur , Recti moris discipli nanon refugit gloriam, Moad sine labe est, bonisque artibus in toga aut bello paratur. Ratio, tendi prompta et expedita ad hortandum valet, atque ad suscipiendum gerendum vetali iquid impellit et excitat, starnes acat vitio, neque ambitioni servit Nestipe ira et spes laominum Istimuli sunt, et conmatibus iaciunt animos, fiduciamque addunt, sed facile
4쪽
MUCIANUS A TOR PRINC COHI LENI set crebro praecipitant, et, nisi fortuna corrigat, auctoribus Laepe in exitium vertunt.
IIX. Nemo tam ignarus est, ut nesciat, multa iniuste fi ri, quae facientibus prospere ac feliciter succedunt. Exempla superiora versabantur Muciano ante oculos, cum suam Vespatiano operana promitteret, eumque ad eripiendum Vitellio imperium exhoriaretur. Erat Mucianus gloriae avia diis, et praemia honoresque ampliores sub Vespasiano Princi, re sperabat hoc et annitendi, et audiendi, et agendi incit mentum habuit, nihil ceteroquin ausurus. Optimum ei vi, debatur, quod utilissimum, destinatisque rebus speciem pra ferri, et malis etiam artibus, honesta nomina praetexi, intelli gebat pariter et usu probabat. . IX. Quamobrem pars illa verborum, quibus suasionis Muciani initium constat, apte cauteque temperanda est in
hunc modum. Omnes, qui magnarum rerum consibasus piunt, aestimare debent, an quod imboatur, honestum et ii
stum, reipubsicae ut iis, ipsis glorioseum , aut promtum sectu, aut certe non arduum sit inos agendi fines statuit, et cirrcunscribit rex taratio, neque ulla parte deminutos, sed plenos et integros requirit, ut famae agentis, et conscientiae acquirentis fiat satis. X. Vitellius bonus videri poterat, si aut non fuisset Vespa- sanus, aut alio, suisque rebus commodiori tempore vixisset. Laelites vos, et silistulit; sed excusatio non defuit, quando securitatis causa id se facere putavit Libertum Romanis invisum evexit, et publicae dignitati imposuit id quod sane in eius potestate erat, aliorumque exemplo tueri licebat. Cohortes dimisit quod non mali, sed negligentis fuit neque hoc facto rempublicam distatuit, sed levare voluit, et consuriere quieti inaedam eius opera usistre accepta sunt, et pleraque etiam facta cum iniuria et crudelitate coniuncta, nullo colore defendi possunt alat haec non eiusmodi fue- 3 runt,
5쪽
riuit, ut privatae conditionis iudicem ferrent, multo mimicimperantem eo redigerent, ut iure cedere suo. In summa
imperii sortima licet aliquando, et excusationem habet, quod alibi castigatur acrius et punitur inanquam et Vitellius ea laudis parte privatorum modestiam vicit, quod in dissentie
tem ab se Helvidium Priscum non modo non acerbe cons teret, sed etiam auctoritate sua tutum praestaret. d. Dunu Cocceiani excerpta lib. LXR Tacitu Hisi. Lot. XI. Mucianus contra Dasiit, gloriae et utilitatis, quam sperabat, appetens, temporumque gnarus, a luxurioso et segni vitellio nilii Vespasiano timendum, ratione et usu confirmatus iudicavit. Dissicultates, quae obiicerentur, industria et constantia esse angendas, callidus et facundus consultor censebat legiones Vitellii pollicitationibus invitandas, quibus voluptarius Imperator displiceret socordiam et securitatem ei causas exitii futuras diisimilitudinem ingenii actionumque Vitellianarum , prodere mollitiem, inconstantiam et animi debilitatem turpe pudendosque mores non formidari, sed vindicari oportere iam non Imperatorem esse Vitellium, sed imperii dedecus et dehonestamentum taniatum facto opus esse cetera prona fore ipsum se in partem certaminis et periculi venturum decus Imperii summum maximumque soli Vespasiano cessurum. XII. Quae et alia cum ad augendam Vitellio invidiam odiumque asteri et Mucianus, tum acrius incitavit Uespasi num suoque periculo confirmavit, et ut ex eo fiduciae exen plum sibi sumeret, et, si armis decertandum esset, in sua ipsius facta inspiceret, enixius coepit adhortari his verbis. Si muli e imi Ioadet, considerandu es, adiiciatne consilio pertaeulum suum et, sifortuna coeptu a uerit, cui summum decus acquiratur. Hist. II. 1. Flectere dissicilem, et inclinaret pugnantem, ac dubitantem metu periculi, adducere in spem
fiduciamque capessendi Imperii, inagnina arduumque Opus
6쪽
MUCIANVS AUCTOR PRINC COM ZENS. videbatur. Iam eo res deducta erat, ut remedia molliora
non sufficerent, et acriora sine summo discrimine adhiberi non possent. Itaque pro salute publica duo se offerebati ricula Mucianus, partesque sibi deposcebat, quae firmum et impavidum suasorem declarabant. Omnia enim,quae even' tura essent, subire et sustinere paratus, fidem dabat, animose sortiterquc facturum , quod ducem et amicum Vespasiani deceret. Videbat tardo seni stimulos esse admovendos, qui rebus suis diffideret, et mala quaevis impendentia nimis sol, cite ac moleste reputaret. His II. 7 .
XIII. inare verbis ad Principem directis, ipsum appellaba Vespassianum, et lento suspensoque gradu incedentem, ac in sublimi fastigio praecipites casus cogitantem, magnopere excitabat, et libere inclamabat. Ego te, Vespasiane , ad imperium voco, tam salutare reipulticae, ruam tib magni cum, iuxta Deos, in tua manumpositum est. Magnam Vespasiano felicitatem contigisse autumat, quod ei cum occasio tum facultas data sit restituendi Imperii, in quo salus omnium, dignitasque Vespasiani versentur. Nihil esse, quod eum prohibeat, dummodo velit, quod offeratur id cur faciat, causas affert, et rebus, non verbis agendum monet. XIV. Omnino quidem certa exequendi ratio non coi stabat Vespatiano, sed alia spes, alia metus ambigenti subiiciebat Cadentis tamen reipublicae vitia facilius eluctandi spem faciebant, et a Muciano suadendi artifice non praetermittebantur. Idcirco pergebat dicens, nihil se dare auribus, et ab assentatione prorsus abhorrere, ut qui sciret, Imperii mi Vitellii ignavia corruptum, adeo ut suscip*nti, fere magis probro, quam laudi futurum esset, nisi tandem a contemptu et iniuriis vindicaretur. Nec speciem, inquit, adulantis expaveris a contumelia, ram laudepropiu fuerit, post Vitellium eligi.
. Nondum hortari desinit Muciamis, atque expedia
7쪽
WV DISPUTATIO, tam consequendi Imperii rationem aperit, negotiumque hoc, quod difficile existimari possit, brevi confectum iri promittit. Nam Vitellium nullo loco numeroque lubet, et cum superioribus, qui decesserant, Imperatoribus ne minima quidem laudis parte comparandum putat. Augustam Claudiam,Domitiamque familias summa nascendi dignitas, et contracta
cum Pinperatoribus necessitudo commendabant, quarum altera ad venerationem, altera ad successionem valebat. At
praeterquam quod utraque ratio deficiebat Vitellium, ne vitam quidem tanto fastigio dignam agebat, consiliumque non a regendi peritis, sed ab histrionibus et aurigis petebat, atque
adeo infima summis miscebat. Proinde addit Tacitus. Non adversus divi Augusti acerrimam mentem, nec adversia cautissimam Tiberii senectutem y nee contra Cati quidem, aut Clam dii, vel Neronis fundatam longo Imperio domum exurgimus.
Sumpto a dissimilibus argumento, ostendit, Vitellium superioribus, qui ante eum regnaverunt, imperatoribus genere
et animo imparem, plus sibi oneris imposuisse , quam ferre
queat. Haec tempora firmiores postulare humeros, in quiabus respublica innitatur satis spectatam esse Vespasiani moderationem, quod Nerone sublato, non refragari Galbae, nodum resistere voluisset cessisti, inquit, etiam Galbae imaginibus. Mox instat, et, ne suadendo nihil proficiat, acrius e citat dissidentem sibi Vespasianum Torpere ultra, etho emdam perdendamque rempublicam rehnquere, osor et ignavia videretur, etiamsi tibi, quam inhonesta, tam tuta serviti esset. Maiore nunc ad movendum vi utitur, et rogat veli mentius, ac per salutem honoremque imperii obtestatur, et ferme impellit cunctantem. Quasi is, quem tot bella non subegilsent, non recusaret stare in acie, neque expavesceret Vitellium, qui et sibi, et Imperio perpetuam labem inferret. Erat hoc eiusmodi, ut Flavius spe inflammatus, continuo ad sententiam monentis accederet, et in tanta rei gerendae facultate,
8쪽
cultate, non faceret moram. Multo aliter Mucianus cum
Flavio, atque olim Parmenio cum Alexandro M. egit; --ram alter identidem e citabat Principem, quippe remissiunnimis ac lentum alter temperabat cinatra, qui acre fervidumque Macedonis ingenium norat. XV Prudentis est discemere, quando et in suadeas, nec ratione Blum, sed usu etiam atque cxperientia, quid faciendum aut vitandum sit, demonstrare. Itaque Mucianus ne gotiuin, quod volebat confici, diligenter curabat, et simul id. in quo erat firmamentiun causae, Epassiano suo non segniter expoliebat. Si enim salvum se vellet, iret, atque in certamen descenderet sim Omitteret, se ustra deinceps opem se imploraturum sciret. Nullum Elisse tam abditum Vespasi ni conlilium, quod sugisse Vitellium, Nevi ulturum, quas exploratas haberet, iussidias, si mra longiore ulcistendit calio daretur acciperet ergo Imperium, quod virtus coso,tuna obtulisset; sit id saceret, conatusque Vitellii anteverteret, spem evadendi nullam sore reliquam, quando omnia ad ipsum opprimendum iam comparata esse videantur. Hoe verba subiecta derectaranti Abiu iam et transvectum est tem-piu Qvopos videri concupisse confugiendum es di e-rium inae cum proseri, limul censet tulignun Imperio Vitellium, quippe quem, post veteres historiae augustae scriptores, Lampridius inter prodigiosos tyrannos numerat, atque his nominibus a Vespasiano distinguit, in nrois etio. gabalo. Quod idem Freculphusindicat, et Vitellii Imperium turbida tyrannorum tempestate inclites , eaque discussa, tranquillam GVespasuvio serenitatem rediisse testatur,Chron. T. II. lib. De ar. Hinc recentiores, et qui ad sequiora tempori perveniunt, ves plane Vitellium omittunt, vel curtim et obiter attingunt,ut Lucas radensis in Chronico mundi p. n. XVII. Amplius procedit Mucianus, et quem in locum res dedueti sit perspicue docet. tumque mortis, ni matur
9쪽
io XXXIV. DISPUTATIO, tu conlisium, Flavio ostendit , et famae honorisque discrimen ei ante oculos ponit. Eius rei causi exenapium Corbulonis affert, qui sero intellexerit errorem, fiducia benevolentiae admissum, cum nec opinanti, et bene merito mortem
Nero denunciasset. Ex quo posset intelligi, quid Flavio sperandum ess et, cuius omnia, quae suscepisset, consilia Vitellius iam cognita haberet, tantoque magis de opprimendo foetionis duce cogitaret. Huc animum intendit Mucianus, quum ait excidit trucidatus Corbulo 'Ponaeiacto origine, quam nossumus, fateor. . Corbulonem Nero patrent dixit, et quanta potuit benevolentia prosecutus est, ut Xψόilinus e Dione referta Praeterea esui generis fuit, et splendore natalium vicit Flavium, quippe obscura stirpe editum, et nullis maiorum imaginibus decoratum, quod ranc pilius νrassit in Vesasiano Neutro tamen dignitatis praestidio tutus a nece fuit, quod documento esset, certo periturum, si expectaret, quem anteverteretposset, ictum. His rebus eseritatem commendat, et securitatem dissuadet, ut quae exitus raro prosperos habeat, et plerunque exitium afferat incautis. Deinde Neronisexemplum subiicit, quem avitus augustusque sanguis prae Vitellio extulit, sed minime securiun praestitit, et contra fatales insidias firmum Sedes Nero nobilitate na- rasium, Vitellium amrritat Nihil tamen hoc deterritit C tum Iulium Vindicem, neque prohibuit, quominus Neroni Galbam, ab Augusta stirpe remotissimum praeserret Margna haec et memorabilis mutatio filii, cum uno atque eodem tempore Aeneae et Augusti progenies in Nerone deficeret Prorsus et extinyeretur xjbit in aerone, Tran illus in eo
XIIX. Persequitur, quod instituit, Mucianus, quasit
ditatem exprobrans, et eo magis acri adlaortatione Flavium incitans, ut omnia potius perferenda est e duceret, quam spe
potiendi caderct, segruterque agendo, interitum sibi affer
10쪽
- NVS, AUCTOR PRINC CONSULENS.ret Abiiceret ergo metum, et viam virtute sibi aperiret, armisque rem conlideret, nec de nascendi splendore angeretur. Parvireferre, iactari stirpis originem, et praedicari maiorum facinora, quae posteri laboribus neque augeant, neque imitentur. Suis quemque factis nosci , et sortiter agendo parari gloriam, quae firma stabilisque sit, et hosti iniiciat terrorem. Salu es Rud tinentem, quo et cimertiri Valebat solertia Flavus, ac belli peritia praestabat aemulo, qui non magis de Imperio, quam de vita metuebat, et in extremo utrumque amittendi periculo versabatur. XIX. Nihil, quod movere posset, omittebat Mucianus, et ne inanem operam timeret, negotium altius ordiebatur. Nam eligendi Imperatoris ius ad exercitum pertinere affri ibat, adducto Vitellii exemplo, quod recens pariter et notum testatumque erat. Igitur cupiebat, ut cognita exercitus voluntate, Vespasianus Uxorari sineret, et tradita potestate uteretur, neque illam causam desereret, Manacim eo respublica communem liaberet. Vitellium nulla retarum , et belli rudem, voluptatibus deditum, non animo, neque consilio valere sumanam rerim nihilominus Vitellio permissam, non virtutis causa, neque studio militum, sed ne Galba sibi invisus regnaret postea Othonem acie congressum, accepta apud Gemonam clade, vitae taedio, et desperatione rerum omnium, sibi manus intulisse, non Vitellii fortitudine, sed astu atque insidiis superatum M posse ab exercitu Principem fieri, sibi ipse Vitellβαι documento est, nutus stipendio, num litari a a Galbae odio provectus. Ne Ottionem quidem ducis arte, aut exercitus Pi,sed praepropera ipsius de eratione mictiam , iam desiderabilem et magnum Principem serit. Ita non modo non fortis uic, sed ne fortitudinis quidem opinionem habuit Vitellius, tanto facilius a Vespasiano superandus, quanto molliore animo esset. do ei moris corrupti est, monium reddebat Mucianus, ut intelligi posset, qualem se in i vita