장음표시 사용
61쪽
Cori a Pindarum juvenem adhuc & audacius eloquentia utentem monuit, esse eum artis musicae rudem, quod nullas sabulas scriptis insereret, quod Poetae esset ossicium: cum elocutio & figurae ornatusque & cantilena ac carminis modus tantum eo afferantur, ut rebus propositis suavitatem concilient. Huic admonitioni Pindarus cum animum perattente advertisset, carmen scripsit, cujus est initium: Ismenumne, an aureis utentem fusis Meliam,
Aut Cadmum, aut Spartorum sacrorum genus virorum, Aut Herculis omnia superantis vim canam.
Cumque id Corinnae exhibuisset, ridens ea, manu, inquit, serendum est, non toto sacco. Vere enim congesta omnis generis sabularum semina promiscue in illam Odam Pindarus confudit. XIV. Pindaras Poeta Thebis certans, quum in imperitos incidisset auditores, superatus est a Corinna quinquies. Redarguens vero ruditatem ipsorum Pindarus,
suem vocavit Corinnam. Corinna
mortem suam honorata est istie, teste Pausania in Boeot. I num. XII. monumento Ae pictura. Ab ea non victus tantum est Piae res, sed εe juvenis ipse illius consiliis in carminibus recte pangendis est ullas. Vide Piatarthum in lib. Utrum Athenienses bello an sapientia clariores inum. XIII. Peri .. 84 Pindarus. ut est apud AEhanam lib. XIII. V. H. quinquies cum Corinηa nobili Poetria & apud cives gratiosa stultos Thebis nactus auditores, causa cecidit. Quoram arguens Pindartis inscitiam μνε μλει την Κόρον , se enim legitur, nec ullo modo aut addi quidquam aut mutari lectio debet, sententiaque est cum perspicua tum elegans, & gravitate tanti viri digna. Συνκαλεω Rutem praeter alias notiones significat etiam appello 3e mVoc . Euripώraro, sinquit Glossarium vetus συν-λμον' εe Hibi: Prm eat: ora, Minervi. Haec vortii vis non animadversa nonnullis causam praebuit eorrumpendi i eum, qui per vim surcillis eiecta voee naturali & eausae locique propria adulterinam absurdamque substi. tuentes pis Corinna κορύνην sensu ineleganti rustico fle contumeliose legunt. Alii Κκ-εν servantes ante.
ponunt vocem δν. sic legentes, συνεκαλει υν Xoe ναν, appellabat faem Corinnam. Sed non tam amens &
praeceps fuit Pindarus, ut iustam vincibilemque sui
Terentiano verbo utori cauam ipse non modo suae facultatis conscius, sed etiam aequus aestimator virtulis aemulis adversariaeque suae. deteriorem faceret intem
perantia impotentis iracundiae 3e eontumelios, eonvi-eio, nullum ullius festivi saltique leporis honestum ti ingenuo doctoque vim dignum aeuleum habente. Manius III. 29. Opinionum in Gaad. Roberti T. IV.
I. o συνεκάλει Ill. Scaliger ad locos controversos
62쪽
conjectu Cojinnis victricis hoe fecisse, eui nimirum eius rei gratia condixisset: quod ait ideirco ab Iesia no sortean annotatum. ut non vulgarem Piaduri de suis ipsius meritis existimationem. conscientiam imo ge considentiam, qui coram victrice judieum ignorantiam ipsis exprobrabat, ostenderet. Schusertis. Dividatur male iuncta vox συνευλώ, legaturque συν-δe res erit in vado. Expiobratur enim judicibus erasti ignorantia, dum Corinnam σι ν ιώ- ου αν Δρm Baro idam, i. e. νώδεα se sam Pindaticae Minervae prietulerunt. Allulum est simia ad αρχε ιν οι δ' , Βοιωτίαν υ,, an/iquum conmisiam, Area tiam si/m, ut ipse Pin arti, inquit in olymp. Od 6. ἔν οτε σύαι B,ιώτιον θν 2. ἡνεπω, o ΠIν-δ li eMυ, ατάλυ ο αυτιι L γώμεντίαν υν, αξιων ἔλου ἔθνους νον ἐπ άμαθίσι
Defendunt lectionem si την Ε μναν Pet. Faber Agonist. III. 26. de Colomesius κειμηλ. lit. cap. II. sed quaesitissimis ae diversis interpretantur modi,. Et hic quidem . ωλεῖν exponit j Hi mrensi tiere, quasi conet scara ahqu m. simpliciter ita po stum. idem sit, quod eapere aliquem iniuriae sabi fudi arbiti uni. Fia r vero ita haec accipit, quasi Pindaras. quum vellet HIrahoda e Padicum inperitiam, in eo ia
63쪽
Corinηa, Achelodori & Procratiae filia, Thebana vel Tanagram, discipula M)seritis, Myia cognominata: Lyrica. Quinquies, ut serunt, Piussurum vicit. Scripst carminum) libros V. itemque Epigrammata, & cantica lyrica . Corinna Thespia, Lyrica; quam alii Corinthiam suilla dixerunt. Scripsit No
Corinna junior, Thebana, Lyrica, quae & Mya vocata fuit.
Corinnae mimitis id ferre; . Gi Θυι νώ grassa condixera/. h. e. diem constituerat. At nullam illa habent vel speciem nisi etiam ἔλεοιν hie interpreteris de publiea oratione, qua auditorum suorum immaritiam declaravit, I ad quam audiendam voraverit etiam c. Meam. Sed simplicissimum ae verissimum est, vel quod voluerunt se lygὸν aduerses Ros. τιitim, ge L laeditis apud Seho/stim Oblervv. III. 33. legentes υν εω , vel quod K Mia, hie lori, divissi tantum vocabulo. συν ευλω. Quod ipsum, ne me admisisse aegre seras, diserte ita exhibet Moi I. ge ex Regiis Par. Α ge C. Dum autem Cινinnam Piκ artis appella- ἰt Itiem, inscitiam eius arguit, &.smul ae vel maxἰ- me institiam iudicum vel auditorum. qui suem Laevel Musae vel Minervae pratule, inr. Notum ess Illud, δι τὴν 'Λo,ναν, Sus Mineν m. hoc est, indoctus doctissimum docet, eorrigit, superat. sic De.
Politicis. Sed & Boeotorum inscitia rotata suit ada. do hoe υι de cujus adagii opprobrio vide ipsum Pindisj.Obmp. VI. gr. 3e ibi Serilia. Perlvinus. Piniaria aegerrime istud iudicium tulit, atque ssde, AEliam. iudicum refellens οἰμι σαν, iplam quidem Corinnam, si redic de istarii meo iudicarunt Viri docti. σοῦν sciem appellavit. At indignum videtur die
rarum Lyrieorum Principe, omnisque venustatis M. iente. illud in seminam forma pariter ae ingenio con . spicuam convitium. Malim igitur in depravata AE Iiani lectione vestigia qux rere. εe 6 igines ejus nominis. quod Corinna: hassse Stii cri testatur, Mυιαν appellatam docens, h. e. Muscam, pro quo Mutim appellaram dieit Geth. Jo. Vosi vi de Poetis Gradiei, in
Corinna; an typographi vitio, an quod μψσαν proa apud Midam legendum putaret. incertum : eius interea autoritatem seeutus videtur Gais . Ras γ in
Abrege de la vie des Poetes Greci p. 67. Nempe MUdam dictam Poetriam nostram a hii tenuitate recte viri docti sim suspicati, ut o uitis dicere grandi.
nos Scriptores more receptum est, eoque respexisse Mis iam Sylv. V. 3. v. Is 8. patet: Ientiisque aνeiana
corianae dicentem. Iano a grandiloquentia Psariri, cum Naxime Corinnam Giasdentem ostendit Hisbii,
his interjecta sunt: ΛυeDeη. D. κη σε θω , αχιι. sed verba ista tanquam supervacarea Alete non dubitavi, tum quia in VSS. Paris de uni. tum quia lice ipla loco paulo po i repetuntur. Liri
rum mentionem fecit Enarra:cr Comici ad a. in Hiis p. 4 6. lnum. XI. Praeterea Coi inurim absque nomi. ne operi, laudat EUMilitis ad Humercim p. 265. 824. 16s . quid itidem a Meurco observatum non se t υγα.
enim λυε κοι erant cantica vel carmina, quae ad ly ram cauebantur; ut do ne ostenilit Salma ad Julium Capitol. p. 25ή. quem consule. I N.
64쪽
i J I aeui Taenaeas in vie λεγε ιιινοις ad Lyco phronem, de variis Poetarum generibus.
sa I risianas in Orat. ad G cos , Sa. Pag. II . M. Marthi.f3J Vide de illo na-e. Iunii Catalogum Statua. riorum & Sapphus Fragmenta P. Ia . not. a.
65쪽
FaxUI. Lyrici clari sunt decem: Stesichorus, Bacchylides, Ibycus, Anacreon, Pindarus, Simonides, Alcman, Alcaeus, Sappho & Corinna. XVII. Corinnae statuam fabricavit Silanion. XVIII. . Nam & Boeotia in selliae locus aliquando habitus fuit, & suem Boeoticam nescio quam vocabant, scommate illo opinor in nationis imperitiam ludentes. Attamen Pindurus ti Corinna & Hesiodus suis illa nota minime contaminati suerunt.
Narrat Meander Transmutatorum quarto & Corinns. XX. Narrat ΜΔ earansmutatorum quarto & Corinna Alteratorum primo. XXI. Tονειν, apud Corinnam, de earne ad dorsum pertinente est nomen. XXII. teges, φερος, pravus, vitrum ; Errant, qui cum έ enuneiant;
inusitatum enim est, χριι α Κοριννα, inquit, τον υ-iνον πάῖδα Θ σεις, S Corinna vitreum puerum facies.
XXIII. Thespia & Thespiae est eadem urbs.
tum 4, Selonastis Ari Maais scribit, hoe nomen ignotum fuisse Homera de veteribus, ae pro eo τὸ Minoin
Λit autem nominum gentililiorum Auctors
tirὶ Si . Κ-ονα legeretur, esset locus Corinnin, de qua satis multa nisius Vrfαπι in seminis istici, ii lustribus i sed quia legitur ακόειννα, suspicandum. lo-
66쪽
eum esse alterius, qui increpet Corinnam, sive sit aliqua melica, sive alia, quod iactu ia esset filium vitreum, nisi quis Velit κ .eιννα προσηγοeμὸν, & valere formossa, ex verbo κοebνουσι apud tis hium; sed primum probabilius. Xannesus.
morant Pausianias in Boeotieis lib. IX. cap. 26 sq. S/rato lib. IX. pag. 4o3. & p. Io. Stepti tuus 'ae. in Θεστ ι, Dicearetus Tom. II. GC gr. m. nor. Huae ni p. I 8. Heraritus VIII. s . Dem. estἰenes in orat. de ope ferenda Megapolit. p. 86. A. Pia nat Stratu. II. r. segm. II. & II. s. segm. a. Iulianus Orat. II. p. s . AMRIEM IV. II. epigr. IS. &. VI.9. epigr. 4. Cicera lib. IV. in Verrem cap. 6o. Plinius IV. 7. Arnobius lib. VI. adversas Gentes pag. i98 sq. de Sidonius Apollin. IV. ep. IS. De nummis
67쪽
CARMINΛ. IIctor, Thespiam & produci & corripi apud Corinnam, quae suit Poliseos bene pe
rita; nec non Thespiam conditam esse 1 Thespiade. YxIV 'Nartat etiam t Geographusὰ Myrinnam supra commemoratam esse urbemaeolicam, quae nomine Conveniat cum Myrinna, urbe in campo Trojano sita; illa scribitur per simplex i, sed per duo ν', quemadmodum nomina Erinna &Corinna, quod contrarium est μυρρίνη, myrto arbori; ista e uim vox habet unum, & duo i propter fabulosam Myrrham. XXV. Dicunt veteres, Tarentinos verba in ζω desinentia barytona per duo sigmata proserre; sicut σαλε ri ζω σαλπιὶσω, λαοὶίζω λοωιβισσω, *gαζω qisασσω ' quod corinna boeotice Qtάτlia dicit. XXVI. Dicit etiam Heraclides, Tarentinos verba in desinentia barytona, quo. rum persemim & plusquamperfectum per κ' exprimuntur, per duo sigmata proferre; velut σασαλπὼσω, λακὶ,σω, sic etiam *Iαζω φραο θω, quod significat dico ; inde Corinna Poetria dixit cptet. riti per duo eotice. XXVII. Tarentini verba in cast desinentia barytona per duo sigmata proserunt, velut
σαλπιζω σαλπισπω, cpςάσσω, quod Corinna φρατθον dicit poetice vel tamquam boeotice.. XXVIII. Sueeenseo etiam ego suaviloquae renidi , quod mulier nata cum sit, ausa est
68쪽
Inveniebam nuper haec veri a Chriumst citati ab AI.Mhis in libro de Pνικοα nilus e M ἐμφιμα ἰων-γα τα, Mυρήδα iueuevceta, detu βα,αρουσα ἡβα Πινδάροιο Φοτ' ἔρον. uuantivis pretii hoc fragmentum etiam ad historiam. Vides hoe nomine argui M stridem Poetriam a Corinna, quod mulier nata descenderit in certamen eum Pindaro. Atqui AEIM .as δέ ceteri antiquorum de Corinea hoc ipsum ira servatis iisdem verbis se eodem modo constructis ελλ-κα pro aeolicis reddi possint hoe modo : M uia ρομα ἐγύγε την λιγυραν ut ς ζόα. ιτι γυνὴ φυσα Ιβη IIuδαρου-Ieo. Sarma sitis de Helle
nistica p. 77, Dissicile est dictu, quid faetendum si verbis Cis rinnae ab Apollonio Alexandrino preductis, quibus illa Myrti
69쪽
descendere in certamen cum Pindaro. Atque etiam : Ego, neque heroum virtute deteriora canenS.
XXIX. Vox εριοῖς est generis communis Syracusanis & Boeotiis, quemadmodum etiam Cortuna & Epiebamus usurparunt. - XXX. Αtque etiam corinna: de te Mercurius aliquando bene sine Iabore ' M. v Eοῖς ' Haec vox dorica convenit voci τεω, qua etiam frequenter usa est C rinna in Cataplo: Vincas magnam potentiam habens, o praestantior,
XXXII. Ponitur Θινὰ apud Corinnam etiam in accusativo casu in Cataplo: Non enim te invidus Deus '
Myrtidi a se exprobratum ait, quod eum Pindaro certare sustinuerit. An Mymaei tribuendae, quas ori νε-- antiquiores tribuerunt, victori an poetica magis aucta sacultate animum mutavit Corinna esto nasutiorum arbitrium. Otiarius de Poetrita p. 23 sq. li) Ms. mendose: Πινδαέριο.
70쪽
ti arenae. Su/Ionius de illultr. Grammat. Verrius Flaeetis Libertinus dorandi genere maxime inclaruit. Namque ad exercitauia discoιiam ingenia inquatis in.
tres committere sisti bat. Martialis lib. VII. epigr. 23. Hine remmis reum nomen apud Sotion. lib. II. cap. 89. item in Calig. cap. 33. Gabbema.
sJ infimia hune versum exhibet pag. 38 :
Carminaque Erinnes non putat a qua fuit. Legit Sealigere Carmina aequae is, id est, non exisistimat ea esse carmina, quae aequales suae faciunt. Gabbema.
Hare est Maligeri correctio, qua nihil entius. Carmina quae quimis; Iegitur in nostris duobus. Borri chlano, utroque Regio, uno Coibertino, neque stliter in suis invenerant Bre Idas ac Volscus 3 eadem P seri Vaticanus ι is se inspectus; te duo Palatini G bbardo, qui tamen refingit Carmina Sirenum, ne stilicet nihil dicat. In Groningano inque alter I bertino. est Carmiaea ue θ ει ι quod ego, quid st. nunquam divinaverim. Nos contenti simus nostra Catone, qui quod iniquiorem habuerit Tae. GAlium virum omnibus poetieae artis laudibus florentissimum, est cur indignemur, non cur miremur. Non Scaliter hune ocum corrupit, ut uisiatur autumat. non etiam Beroastis, ut Scaliger, sed vero An auii
Volsi putidum caput, quem dum nimis cupide sequi. tur Bereat vi, factum est, ut posteriores crediderint alibris esse id, quod somnium erat pusilli homuncionis, nulla re nisi ala temeritate nobilis ι etiam maximum virum Lilium Gretorium Θ Idam hic error transver sum egit. dial. . Histor. Poet. ubi Propertium respexisse putat ad Heluaten, Eriuuae poema, cujus veris sua Homericis perquam similes sint visi. Nunquamine in mentem venissent homini Ionge doctissimo, fi vel leviter inspexisset veteres Propertii libros. Brea . bina .