Stephani Roderici Castrensis Lusitani, Quae ex quibus. Opusculum verè aureum, ac praecipua prognoseôs mysteria reserans

발행: 1645년

분량: 302페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

Liber Primin. 3 est a magno dictatore in libello de a fectibuι promulgata : in morbo chm alter alteri succedit, plerumque occidit. Dixit plerumque,perpetuitatem auferens.Rationem adiungit, cum enim corpori amasente morbo debilitato , alius morbueaccesserit, pra imbecillitate perit, priusquam alter morbus , qui posterior accesti desinat. Nec vero sola imbecillitas causa est,cur posterior morbus interimat, sed plures aliae. Quare morbos post morbos,quando adsolutionem, quando ad perniciem accidant , contemplari, praeiens erit labor.

diuid metaprosis, quid epigenesis.

Morbos morbis alios et

per metaptosin, alios G i Fnγίνε- per epigenesim accidere hypothesis esto. Quid inter utramque

intersit, si quaeras, vocabula consule, ipsa te manuducent. Si morbus in alterum morbum , exutus priore pelle, mutetur, Graeci dicunt inde , metaptosin. Si autem, Λ a viroq.

22쪽

q ex quibus.

utroque malo superstite id fiat, Graeci γώ, s , & inde est ζ γενεσ3s, epigenss. Nouit hoc Galenus T. aph. II. qui transenutatur,inclim,morbus, quando priore cessante , aduenit alter ; superuenit autem cluando altero adhuc manente , alter adiicitur. Est itaque metaptosis, permutatio unius in alterum , abeunte priore ; epigenesis vero , propagatio, hoc est,id quod manente priore,denuo adnaseitur.

C A P. III. t fetaptosis aliquando Iona.

Non unam duntaxat metaptosis subit conditionem : interdum fit evi φαυλων ἀι ἴλεικη, a prauis ad benigna,& in hac, quo maxime tempore c ut

Galenus admonet I .prorrh. sect. L. com.

ia.ὶ Medicis quoad infestantium , vel copia, vel qualitate humorum vacuationes procedendum sit, ostenditur. Interdum autem Esin ἰων - -θηρά,

a bonis ad praua. Iuxta han e si plenior aliquis ut Celsus ait lib. a cap. 2. 9 Oθecisor,ct coloratior factis est ,ses LM

habere

23쪽

Liber Primus. 3habere bona sua debet. Nam ut Hippocrates , a quo Celsus didicit , scriptum reliquit) Habitus exercitatorum, qui ad summum bonitatis attingunt, periculosi Dices fortasse habitus istos non ellebonos, ac subinde in eis non fieri metaptosin a bonis ad praua. Non esse autem bonos persuadebis, tum quia sunt

periculo si , nihil autem periculosum bonum ) thm quia eos statim soluendos esse ait Hippocrates ; bonum autem non solui, sed conseruari iubetur. Sunt quidem boni, immo optimi, dc quia optimi non possunt in eodem statu permanere, nepte proficere. Adiungit ergo merito diuinus Senex : his de causis bonum habitum Ioluere expedit, scilicet praeseruationis,non curationis gratia. Interdum etiam est metaptosis ἀδά- φορ .indisserens: sic appello eam, quae nec est a prauis ad bona, nec a bonis ad praua, sed vel ε ξ μωκὼν εἰς δολωος, abonis ad bona , ut si sudor conuertatur in urinam,aut vice versa, mictio transeat in sudorem : utriusque enim est inquit Galenus i o. simpl..cap.desud. 9 materia eadem , de idem generationis modus. Similiter, si mustio, transeat in

. A ' 3 deiecti

24쪽

6 Aua ex quibus.

deiectionem , aut e contra si deiectio in mictionem,ex Vt .vis.lib. Φ.utrumq; bonum. Vel εχ μεχρήρων εἰς μυοχθηρὰ,a prauis ad prava, ut quando ex uno delirio in aliud fit transitus tomque malum.

C A P. IV. .

E pigenesis nunquam bona.

DS epigenesi quid dicam3nisi semis

per malum. Vade ad septimum aphorismorum librum,qui ab antiquis 4m Hi An γω, is, de virenomenis,sea de syperuenientibus inscribebatur , ibi nihil repeties bonum. Praxagoras vere fert Galenus 6. aph. 33. 7.apb IJ )volumen haud paruum etiam de superuenientibus scripsit; neque epigene in , iii si in morbis grauissimis , admisit. Galenum quoque audire, libet sepe

hoc idem repetentem. SuperAenientium s inquit 7. aph. ii. in consistentia , neque parvos , neque mites in sequitur morbos, oed magnos, atque malignos. Propterea in eodem libro , sententia i s. a Ianguinis sputo puris sputum, non tanquam perpetuum recepit: neque enim omne sputum

25쪽

Liber Primus. Tranguinis , sequens habet stutum purulentum, sed tantummodo quod malignum existit. Dices fortassis . a sanguinios uto puris stutum esse potius metaptosin quam epigenesin : Piippe prior mor-b οῦς, ρ μῖnis i tum, transit in alium morbum,videlicet puris 1stutum. Nihilominus epigenesiis dicenda est, cum utrobique sit idem eductionis modus, & materia eadem , sed posterior peior priore,quod est epigeneseos proprium. Si autem epigenesis non esset,non collocaretur in eo libro. Nec vero susscit,ut morbi, qui epi- genomena habere debent, sint suapte

natura magni,verum necesse est etiam, ut tunc cum epigenesis aduenit, auctam habeant magnitudinem : ideo superuenientia ea esse statuit Galenus 7.Vb. 17. qua passionibuι aηctis , ct iam deterioribuι factis superueniunt : nam ut idemmet testatur 6.aph. 3s.)s eruenire passionibus alias passiones, ct casus

prim Medici dicere consueuerunt, quacunque innu passionis austa ratione conis rivere sient. Et merito: quemadmodum enim animalia , nonnisi prouectioris aetatis, sunt apta gignere ; ita A etiam

26쪽

8 G. ex quibus.

etiam 't Galeni verbis utar s.aph. 18.9non simpliciter aberim passio alteri superuenire apta est, sed iis qua magnitudin/m habent effatu dignam.

C A p. V. ninae interdumsignificant meta-ptosin, interdum epigenesim. D Vplex urina meteorismum signi-ucat : una alba diaphana, alia cras Ia confusa, velut iumentorum; haec per epigenesin , illa per metaptosin. Libet utramque enucleare. Quod attinet ad crassam confusam , qualis est subiugalium , haec epigeneseos est signum. Rem ita accipe: Hippocratis sententia est 4.aph. 7o. Quibus urina perturbatae , quales sunt iumentorum , iis dolor capitis vel adest, vel aderit. Tu tamen doloris nomine , omnem laborem accipito: nam urina, quae perturbata mingitur , & talis diu permanet, non

solum cephalalgias significat, sed e

desipientias, & conuussiones , &quicquid graue, vel in capite, vel a capite potest euenire. Fit autem hoc per epigenesim,

27쪽

Liber Primin. 'epigenesin,quoniam tanta est agitatio, ut procella ad caesum usque, hoc est, ad sacrum mentis domicilium attingat,sed inferiore regione non interim remanente libera, quae est epigeneseos cui sic dicam)conditio sine qua non. Quod vero spectat ad alteram urinam,nempe albam diaphanam,ea prae ter cruditatem , quam ut plurimum ii dicat,potest aliquando raptum humoris a venis , in quibus ichorem tingebat, significare. Si hoc delirantibus

accidere videas,viam cerebri aecepisse,& rationis arcem occupasse existimato. Quemadmodum enim fumus inferna domorum deserens techiam petit,

quod nigredine inficit: Sic flaua bilis,

cerebrum , quod tecto domus assim latur, petens , illud suo flauo imbuit colore. Propterea Α. h. 72. inquit Hippocrates : suibus urina alba , ct per ficua maia,prasertim ,si in delirantibus a pareant. Vertunt alij in phreniticis. Alis aliter, ut videre est tum apud Galenum, tum apud alios expositores. Quod vero in praesens confert , est scire urinas fieri decolores, ex defectu

- biliosi susci, a quo flavum habent Co

28쪽

lorem : quippe succus iste ad capta serpit,vd indicat delirium , & infernas

partes desierri, ut ostendit priuario coloris. Nihilominus negaret aliquis esse metaptosin, potiusque vellet epigenesin appellare : nam per has urinas non

fidest diminuta febris, sed saepe aucta. At scito, biliosi, humoris qui sedem

mutauit, metaptosin esse : quoniam, autem locus, in quem se contulit , est membrum princeps, nempe cerebrum,. ex cuius inflammatione febres velle . mentissimae excitantur , fit vi quae fembris una erat,duplex reddatur, & subinde vehementior quam antea. Est

namque febris prior, est & posterior, quae febris symptoma appellari debet:

nec quia symptoma est, existimes cum Vallelio esse ephemeram. Decisa est alibi haec coiitrouersia, & febres , quae ad inflammationes, aut alios morbos consequuntur , eosque velut umbra. corpus,sequuntur,symptomata Omnes, . praeter unum Vallesium, appellant. Adhuc non acquiescit forsitan animus , sed ex Galeno dubitandi ansam accipit : quippe in aphorismi com- mentam

29쪽

Liber primm. II

mentario , aliam etiam recipiti expositionem e Aquosa urina maiafunt, praecipue vero tales apparent in phreniticis,

qui perniciose se habent. Si igitur non in omnibus, sed in iis quibus aucta est phrenitis,hoc fit, haec est epigeheseos

lex , non metaptoseos. At inprimisisthaec expositio,a multis indigna quae recipi debeat, censetur. Deinde si eam recipias , considera epigenesin fieri, priore malo aucto , phrenitidem vero in hac mutatione coloriS urinarum, posteriorem esse morbum, qui merito ingrauescit, propter augmentum materiae venis transmissae. Itaque ha bent se perniciose phrenitici non an-M , quam urinae decolores appareant, sed tunc cum tales apparent, immo paulo postquam laici apparent, ita Vicoloris in urina desectum vel comitetur , vel sequatur augmentatio phrenitidis. Epigenesis autem sequitur adymorbum iam prius auctum.

30쪽

Vrina etiam ut causa, o meta-pto , o' epigenesim faciunt. Potest urina, non ut signum , sed ut

excrementum quoddam est, epigenesin efficere , uti siquando παγλεια, urina stillicidium,vel δυσουρ- , d cultas urina, per epigenesin, hoc est, per pro pagationem mali,euadat ἰσχουροα,vrina suppresso. Aut etiam quando urina multa, sed colorata, vertitur in urinam multam, sed nihil in colore 1 potu diuersam,prior affectus multitudo urinae appellatur, posterior autem ex augmC- eo prioris mali , dicitur , Mi

εις, , nos retento Graeco vocabulo communiter diabetem nuncupamus. Similiter urina,vi causa,hoc est , ut

euacuatio , metaptosin facit, ut in illa tempestate, in qua ὸysenterici liberabantur per Urinas, quas Hippocrates I.epsdsen. a. text. 8 .appel lat 'angurio ου non Fluinicas, q si dicat mordaces, raon renum vitio , sed quoniam bilis

acris

SEARCH

MENU NAVIGATION