Anthithesis contra auctorem conantem pontificiam infallibilitatem certis terminis circumscribere, ejusdeque propositi iteratam defensionem

101쪽

esseditis Sacramenti illi graetia , quae Des donumnem attamen Ministeri,i.& ainteu tio: sciat modo. i causam/ effectricemi Sacra mentit in lent , i cui inest gratia , vel . Quidnii erunt Consulentes fucia modo cumlPapa causaei ectriά iudicii dogmatici uere infallibilita, inesti Fortiusis. est data Petro active utinis .i Ergo i Isoquid Petro adjungitur. ,rutilmedium meces ,

sarium,l est activum suo modo priniripium, indeficientis judiciti. i Ergo 'suo: modo estiaucton infallibilitatis ; quemadmodumo im Itentio suo modo est eis ix gratiae d- in Neque dissentire amplius liberumi esti Auctori a ,de Romana mirifices falli in diti fallere nescio disserenti. Ejus quippe aiunionestet insilait , sconsulenteS., li& pe consis lentes ipsam, Ecclesiam: Romanam tris ini milis a Iudicem pronunciantem iudi icium infestibilet Fideirui Insuper Ecclesia

Romanam sic pronunciau tem gaudereis fallibilitatis munere. Ri usus Ecclesiam. dctam Romanam specialem: in munere , fama activo quam passivos . ita i infallibilitatis privilegio fruit i ut etiari u Papa erranterin illa prorsus erroris futura isti texpers. Ad Disco do,

102쪽

do illum docuisse plus infallibustatis'd3.

no dilatani Ecclesium specialem Rotnanam: quam Ecclesiam Iniversalein, quia latiente' Papa inecesses esseti universam i Ecclesiar i. labi , & corrumpis via iquo pGiculo lunain excipitia Ecclesiani , Romanam i speciale iri d inam uest hic locus . negandi, instu cum effectivum in &finitionem , vel judicium m sei et Sediliarci sunt, audio, pr hora adflinationis aca illosa argumenta . Alius tamen reponet ' illud esse furari, ut Lupus est ,

Papae unam infallibilitatis privilegium. Praelaudatus eruditus a Au rvult infallibilitatis privilegium aeque , ae i mediate donatum fuisse a Christo, di Petro , do Ecclesiaritati Denius. etiam, osoribus Pontificis infallibilitatis per trasennaim, Pa pam esse caput mutisteriale Ecclesi*ι Tunus sicina Nemo infici itur* ripam e scilicio agent in utroque isensu li esse os

litiguam Ecclesiae i truti Christianus sopum sima i citatusnoqimae . Hac methodo os resi praedicti P unaiscum: Auctore, tribuunt

Milios Generali infallibilitatem judicii;

103쪽

linguae infalli lito iudicio ι' Quarea bQuia' itemini alteri thaeum test hi l privile reique ilix hominum arbitrio est alia Ecclesia illigata Eolidi rinibus lex necessitate absolutari quis Christus mini ei presscrip

Ecclesiae , t organunqvel Spiritust Sa i ; ita iiciendum esse vinculum livei medii ut Meti,fiditionis ex necessitateλabsoluta, iiquoa Citristiis praeterit, Ecclesia: per tot taedis nullateilus indicaviti; Sc dumtotata inmat Basileenses unus'ὴ ves alter omnates' incohaerenterii xite ibi D lavo iviradidi Quod idemiseruditus Auctors i quas . ruit Oheeessitaterii, x adhibendi bio lenteus persto e festim idiripit; dou

104쪽

ctivae ξ Prosecto MI dubstantialdula, vel utriusque partis vali Ecquis taretis cetricibu Letis siue ccteidoctos, valeati ici mediuia λ 'hii buis prudentias inductuat, prorsus dligum, hi eo etiain idivino saepissime in icaxi, adeouti sinet hoc, in o laturus, de Sil ' ρ

judichim Bideficientiae privilegio: sit tali 'tus j ij od si, intelligere velit perauisant

priidentiae hunaanaeielectionem singularium Aonsulentium; cur toties petit, uti pexit iure divino esse designatum florenyissimum Clarum , dei ndeisuffectos amplissimos 'dinales , postmoduin i variata in Ula 'vel Galeratos, s vel non, Galera sitis xii csset εχ Scio equidem: quaedam jure divino

statuta ' fuisse i iiiiivisi auctorii xiii Q hin inplenda: inI specie i per Istentiarni Spiritus bSancti f suggeresti, in de quibusdam insit ualentis legim qis si

-nari timore figuli . Jllura i redundant; 190 Linimia absurditas abunde per se loquitur.

105쪽

dum nervbs studi, ,- euare 'satagit in tu uid respondendian Esset in evenes, cub Sunimo Pontifici 'si insulentiuἡ ΘPraesto ei non esset Vi Turiddieii'P' Elisequendum esse divinae providentiae modθ' extraordinario tribuet media neco-tillo uti in defeetu ministri conferentis. baptismum docemur supplere, & satis esse baptismum' staminis. Nihil ad propositunt. Questi, postulat , quid' sit dicendum deabsbluta necessitate o,nsulentium' in Pon-

Debssii alii providentia etiam, sine ει- 'si emo iudice coni oversiarum X non est M stendum. Siletrae hoc antiquitas, silet uiditio . ' Questio inquirid*ῆ an Leo' Magnus exarans definitionem Fides in sua epistola dogmatica ad Flaviavum; adive alio uni consultatione , de assensu, furuerit

106쪽

errandi periculum. Auctor afirmat, absque Tcxtu Evangelico X absque Patrum traditione , absque Doctorum irrefragabili fulcimento; absque rationum pondere, solo

Cinxius antiquitatis, quae nunquam co αδ-

sis de adjungenda necessitate cons Uxio m . , unde exceptio de novitate sitis estun re maximi momcnti ad consula Ddese

107쪽

ct x Mere, liminediain laudatam , & scripis tum fuit decretum. Ex his discimus per

wmue Magnus optime conscius bindelis cruntiae sibi a Christo tr tae , cum lin&pςndentiar as quolibet necessitatis medicisi' haec erba scripsit , dei permitiis: Conculiqm, Chalcedonense, licet Deus smi prius. ministerio definierat ut Camia lium vere: a se prodiisse senderet, quod stiriacmma omnium Sede firmatum fuerat iac haerenter . cum his , quae ad Flavianum si ripiς h rem in assur, nequitiatine elatui la/rgunt en tqs iiiii Nabdum sumitur intibPetrus, ις' 'bisuros in agnoscemesia inecessitate

s, illi ingendi. vix indeficietati sibi no

108쪽

ctori eus i Si inique data est iiilallibilitas judicii gitimo jpontifici cum de ndentia b Ecclesia Romana P ut a conjudiee simul

109쪽

'pronunciantes 'nonne titulus fallit, & ex --pectatu, liboni uectori i confestim fallitur ξ-Nonne: festi abducere fideless animum ip -tidrisiad: Diplioris mundi, sertis, cui alte luat in infitias cuini esto, uni Petro datussi esse Summis Pastoris ,b is omini Doctoris

cesse sit a Pontificio judiso ., neutiquam . istud ab illa, ne duo capita , ne duo

inores ne duo Doctores maximos cogamur

fingere contra Christi statutum ἰ HAE si pedisi examinabit Auctor , .aequioris animi erit . intili Rejiciu la a j vir eruditus i hoc cons virium , sed frustra ;i semes dato per illa sum ii assibilitatis donois in Ecclesia is iciali Romana .r Et eoumagis , squia , uibri dimus hanc specialem, Romanam Ecc v-siami inrit in cipendentia Itameitu quitus errante: IPapae i docet: tiniversem Ecclesiamer turam fore nisubi vero agit Hae Eccl*- sa speciali Romana a periculo errandi cam-liberat in Quid haec gestiunt misi una imos dependentem a judicio ripae, statuere osti,' teram absolvereo. En GaiJudicesi supi mr 4 en duo i Doctores inter i seu bisluxu;

110쪽

en Papa non amplius i organumio Spiritus Sancti, sed vel siti ipsius , vel ejusdemispecialis Rotn.ήEcclesiae . Exquo dubi absurdi ,-

mana specialis sit per se infallibilis Μ & quod tiori infallibilitate, prae Papat gaudeat Pergit.vit eruditus sibi suadens non ita id seo , , quia in priνxi pothesi, 3Pοηtisicis i error n Ecclesiam; refusum iri, nobis quae Pontifici χrranti dedisset assensum,

in secundo non cium. In vortices sese,oratio involvit . In utraque hypothesi expor scit Auctor assensum , vel supponit . Ubiosores Pontificiae: infallibilitatis i postulant consensum posteriorem Ecclesiae; dicit eumrejicere, quia cum Papa errante: totai SN clesia eodem inficeretur errore..iiErgo ubi petit praevium incelesiae specialis Romanarassensuna, necessui foreti hunc eundem πι- rorem imbibereuisa Et i magis ἀt quiae; hanc eontendit esse conjudicem una si h Pro nunciantem datum ςrrorem utrobique, est par ratio, cuincit. Quost autem E lesia Romana sit consulens, &i Iudex cum Papa pronuusiatis, est paradoxum intole- rabile : iurisperitis incoanitumio Si enita