De respirationis usu primario, diatriba. Auctore Malachia Thruston, M. D. Accedunt Animadversines à cl. viro in eandem conscriptae, unà cum responsionibus auctoris

발행: 1670년

분량: 257페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

quam in adultis, Porto, si pulmones

a percurrente sanguine ad albedinem elixentur ue mirari subit, cur cordis parenchyma , longe potentius eXcocium atque elixatum, eadem specie

conspicuum lit, in illo enim luculentius ardet ut quidem his Auctoribus videtur) biolychnium. Sed nempe haec, o i fallor, sunt uti supra non se- mel insinuavimus ingeniosa clarorum

virorum commenta.

Tertio , non minus etiam constat, rest pulmones, postquam semel hanc letibus pul- Vitatem, raritatem atque albedinem

adepti fuerint, eandem, etiam post

di iiii '' fata , non amittere ue nedum ut in systole pulmonum, sive aeris eXpiratione , eandem continuo deponant:

scilicet, aer vel semel haustus, atque 3 per tracheae minutissimas propagines ex quibus in vesiculas jam dictas patet aditus) in voculas admissus, non illinc, omnino , in expirationibus avolat ι quin imo illic loci diutius moram trahit, ibique clarentus, levitatem illam atque albedinem , quam invita sunctorum animaliunx pulmoni

142쪽

hin. motidio dep:ehendimus , ese ficit. Pulmones ergo, semel hausto aere, nunquam nisi sorte vis aliqua

ingens, casusve praeter naturae rationem intervenerit ad eandem caedi- sentiam coloremque redeunt, quem in laetu nondum respirante semper

Obtinuerant. Quarto , porro constat , sangui- Vid. An. nem non minus, aut sal tem non mul- .

to minus in pulmones C corde it ani- ter id emitti dum contrahuntur, quam dum dilatantur. Atque hoc pulsuum tempora testantur, in expiratione sive sy- pulmi stole pulmonum observata. Instran. ημπ gulatis etiam, impedita respiratione, sanguinem aliquandiu in pulmones C . corde ejici , ex inflaretis eorundem sanguine pulmonibus manifestum est. Ex dictis itaque Qv nto, constare videtur, sangui' Cur san-nem , in foetu nondum respirante, gui per ideo per pulmones transire non potu- ille partim ob densam & compactam bryone eolum1onsistentiam & compressa vasa, partim ob eorum flacciditatem & v d An vastium incurvationem , ac pati ina denique

143쪽

denique ob debilem vim cordi a cere-

bro communicatam. Interim non inficias iverim, i uti dixi, sanguinis al, quantulum illuc impelli , quantumno pe illis nutriendis augendrsque satis erat. Verum tota sanguinis maiasse, quae quidem circum ferebatur, ob causis jam dictas, per pulmones transire non potuit. Ecquid enim sanguin: m in pulmones impulsum in ventriculum cordis sinistrum elideret, illis tunc temporis ottaatibus aut certe parum admodum commotis moles itaque sanguinea per vias alias h. e. foramen ovale & canalem arteriosum)iter suum. capessere tunc quidem cogebatur. sangui-- Sexto , Nidetur interim novum

hunc tramitem, per arteriam venam ramen enim illuci atque ille ludums a

recta via desectunt, & ad obliquum sita sunt , .unde patet, illa diverticula sollim fuisse , pio tempore necessaria, . ε sed

144쪽

sed paulo postea occludenda. Porro vasa illa fulmonum patentiora sunt &latiora , ex quo fit, ut, illis semel

apertis, & itinere illac concessio , sanguis longe facilius pertranseat permecique pulmones, quam per antiquos illos & obliquos tramites praesertini ubi novum aliquod auxilium accesserit. Ergo ανα mos jam instituta, sanguis & apertam & rectam facilemque viam inveniens, in dextrum cordissinum, atque inde in arteriam pneumonicam eliditur ue inde in vesana pulae narem , vi aeris hausti, & in vesiculas incuneati exprimitur, adeoque porro in cavitatem cordis sinistiam non sine quodam impetu atque s sum scentia descendens, soraminis. ovalis

operculum membranaceum compria

m it, unde illud , brevi ad latera vasis

coalescit & occluditur. Pari Er etiam canuis arteriosus sensim contabescit atque aboletur , utpote obliquum spectans adeoque nihil praeterfluentis

sanguinis , ad pulmones jam recta sublati, recipiens. Ex his itaque

' Ultimo,

145쪽

conclusi Ultimo, concludemus, quod eratqv in quaestione proposita , sanguinem nunquam ab incepto semel per pubmones itinere postea divertere i aut

saltem, si aliqua sui parte id facere

concederemus , toto tamen flumine per pulmones necessario circumagi. Eaedem enim causae praestant , ut semper pergat eadem Via, quae primum effecerunt ut illam ingrederetur. Proindeque si intercepto spiritu, & censante respiratione , illac moveri nequeat, stagoare statim incipit, infarcire pulmones , atque inibi a motu cessare , quo facto, vita simul cessat atque extinguitur. Haec inquam via in animalibus jam natis & respirantibus usitata est , & quasi regia. An autem usu & consuetudine, a teneris annis suscepta, fieri possit, ut sanguis , pro re nata , antiquas illas semitas repetat, mihi nondum compertum est. Qiramvis illud fieri sed rarissime) posse, Urinatores, & ani,

malia quaeaam alia non contemnendo prorsus a gumento sint.

146쪽

rit, si, coronidis loco , inquiramus versamur enim in argumento quaesti- tentet reii onum ac dubitarum feracissimo) unde fiat, ut istus, in lucem editus, re t spirationem tam subitomoliatur sive, quis infanti stimulus subdetur ad pri- mam respirationem c h. e. quid faciat , ut diaphragmatis & thoracis musculos movere primum tentet, & conetur Illis enim in motu semel po- sitis, dilatari pulmones, aeremque necessario intromitti , aliunde satis clarum & manifestum est. Et quidem, opinor, nemo crediderit, an, malia , etiam humana, statim a par- vid. An tu , . consilio aliquo respirationem

aggredi, suo nempe Opificis enim

Optimi Sapientilliinique προπιυ a temque divinam tum hic, tum ubique in rerum Natura agnoscimus &veneramur ) cum nihil ejusmodi cadere possit in rudes illoruni animulas , abrasas plaoc tabellas , nulloque re rum usu aut institutione excultas oportet igitur ut hujus etiamsαπογυρ-

νου si qua sieri possit mechanicas

rationes

147쪽

rationes cxquiramus, du'oque nodo' palem cuneum adhibere conemur. Plura vero sunt, quae suam quaeque symbolam , o. 1sque nonnihil ad hanc rem conferre videntur, quae, si singula minus possint , universa tamen satis idoneam causam conficere non immerito forsan arbitrem Ur. reetum Primo itaque illud cogitandum nondum est, foetum in utero adhuc existentem Aristotest quoque visum est ί ni versari. mulari vitam plantarum , vel potius Vid. Ait in statusomni versari, in quo nimirum vires animales pene omnitio Otiantur, &quasi silend. In somno enim non

vigoratur ut sic dicam ) cerebrum , nervosumque genus non tenditur, id quod in vigilantibus fieri constat.

Fatemur equidem foetus nonnunquam in utero materno moveri & calciti

re. Verum omnes isti motus, aut plerique saltem, crar ασελ ωρεις quodammodo sunt, idemque nobis dormientibus aliquando contingere cernitur. Non consciis enim commoVentur

membra & convulsiunculis quibusdam corpora nostra tentantur 3 prae' sertim

148쪽

sertim quando insomniis agimur , aut alias parum commode valemus. Atque hoc Gnb:yonibus etiam accidi re, vel ex eo liquet, quod gravidae mulierculae tunc temporis maximz conr moveri illam ventris sui sarcinam experiantur , cum lascivient, & petulco appetitui indulgentes , cibo potuque iparum salubribus & flatulentis utuniatur ; aut cum prae mensium eo nempe tempore non si uentium P dese ;u,. ac pleniore simul victu plethor cae evsdunt x id quod fretum in e jusdem plenitudinis societatem pei tractum , Ve- hementioribus motibus opportunturiatque obnoxium facit. Atque latuc i

Secundo , ut omnia illa eXcrementa, quae per secessum post a amandari solent , aut per vias urinarias effluunt, in foetu nonduia ed to quiescuit atque intia corpus detineantur. Nisi . quod magna eorum pars copioso su- dore per tenerum & perspirabile cor- pusculum embryonis erumpat. Unde di reliquum fortassis minori cum in- c0mmodo intus remanet. Quid ei

cieniciua

in embry

149쪽

Facuba ire ani, males in embryone cur quiescant,

VII Quod hoc idem in nobis etiam dormi

entibias compertum habemus, quo tempore Reces alvinas & utinam, &mi dem absque molestia aliqua, retinemus , quas expergefacti deponere solemus, & saepe cogimur. Nempe dum seriatur cerebrum nervique lax

antur & quasi flaccidi jacent, nihil

incommodi sentimus a congestis illis scybalis, pleniorque vesica nobis p ruis negotii facessit, simulatque autem expergiscimur, cerebrum , ope nervorum ad omnis corporis partes pertinentium, irritatur, & per museculo; abdominis ac Diaphragmatis expulsionena aggreditur. Utque udem a foetu in lucem edito mox fiat, multum ad ejusdem salutem refert. Et proinde obstetrices omni ope annitu tur, ut meconium illud in intestinis

infantium coacervatum evacuetur, pri

usquam alimenti quidpiam illis porrigant. Quod quidem nisi fiat, limgens ac praesens vitae discrimen saepe

adeunt.

Tertio, dum scelus utero gestatur, cogitandum, quam parum com

mercii

150쪽

mercii habi t cum totae hac scena mundana. Praeterquam enim quod

uti jam dictum est somno profun

dissinio , mortis imagine, sepultus vitam suam qualemcunque transigat; undequaque ventris materni parietibus & secundarum involucris, blando calidoque liqv re circu infusus absconditur. Nihil rerum externarum . ejus corpusculo molestiam exhibet, nilal quod dormientem eaec tare, dul- 'comque soporem excutere, atque O'tiantes animulae facultatos solicitarς iatque eXpessi face e pbssit. arto autem faetui exi uni ten- Faeluitanti atque utero tandem e reab

contraria omnia contingunt; vicenim unicon.

nihil nunc dicam de transitus angu- xii Sit. sitis, per quas in lucem emersurus visibi facere necessum habet; de Causa in matris conniXu , quo restitantem im- pestere conata vehementius interdum respira se urget praecipitatque i quin etiam delucta illa maximoque imolimine quo infla s ipse defuia itur ut a moleitiis .. nascendi se liberet , de obstetricum P ., assistentium manibus & nimium plς-I et i uindue ' ,

SEARCH

MENU NAVIGATION