De respirationis usu primario, diatriba. Auctore Malachia Thruston, M. D. Accedunt Animadversines à cl. viro in eandem conscriptae, unà cum responsionibus auctoris

발행: 1670년

분량: 257페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

peregrinantium historiis dici solet,

alteri credere, quam nimis diu atque frequenter hanc rem eXperiri.

- Ad p. 7o. l. ult. Ego quidem. D-bitror, in hydrope ascite , vere sic dicto, semper ulcusculum aliquod iuglandulis, vel vasis lactigerulis adesse, per quod succus nutritius pei pluiti indEque morbum esse inc abilem.

a. si . Si sese res Q habeat,

Hopsa citra , mere sic dictus rarius, quam vulgo creditur, continiit. Ex- ' istimaverim hunc morbum, ex ruptis . lymphaeductibus: in hepate praesertim, ubi frequentes occurrunto nos nunquam oriri, unde suppar dilumii periculum imminet, ac sanitatis restituendae desperati . Movi tamen quosdam, qui ab omnibus Ascilici judicabantur, felicissimelanatos. .

Ad p. 71. l. 8. Eadem respirandidissicultas in isthuria contingit ue ubi

tamen sanguis a serosa materia nimb diluitur.'

222쪽

a 1'. Serasa illa materia, noli res uotia sanguine separata, fit ille ad motum

ineptior , yappescit enim quodammodo nisi a suis recrementis subinde d repurgetur, soluta crasi debita: unde. mirum non est dionaum subnasci, sanguine, pet cor atque pulmones, ce- gre circuitum suum exequente. Quid j H ac ratione cerebrum etiam genuique nervosum male mulctari solet, quod respirationi tandem variis modis imcommodat , ut ex jam dictis intelligi pos est Denique forsan aer non tam facile sanguini commiscetur, aquosa materia nimium diluto.

Ad p. a. l. is. Mihi haud satis

constat, chalyb a sanguinis esset

vescentiam instaurare.

Videtur illud in te sati con stare, quod in Chlorosi, aliisque affectibus, tam proficuum plerumque

chal Malorumu'unti experiamur: hinc nem ciere.

enim & fluidior fit sanauis, &inca lescit, adeoque imbellium N iarum

223쪽

tirum ora , genaeque, quas pallor in

lacerat,

Tingit ut afflatas sulpiaris aura

iterum purpurascunt : quin & hinc itudem respiratio facilior fit, & excutitur ille torpor ac segnities, ut hilares alacresque postea suis exercitiis defungantur. Quae sano omnia sanguia guinem rite fermentatum, & pristinae suae puritati ac nitori restitutum satis testanrur. Praesertim si illud addideris , etiam, chalybis usu , φκαταμ -- promoveri.

Ad p. 79. l. I . Nescio an . quid Velis, per osseum op*rculum piscium branchiis adjunctum Aest. Velim, partem eam lavem latamque Estque ossea plane) quae radiosis illis semicirculis incumbit x quam tu fortasse branchiarum nomine includendam censes. At non ego primus eandem his vocabulis designavi.

224쪽

Ad p. 8Q. l. s. Viae illae , quas

memoras , in embryone, transferen- do sanguini extructae , luculenter do- , cςnt , sanguiem selummovi. cadefaciendorum pulmonum grati , illos postea pel meare ue ne scilicet a frigido' acre, illos jugiter percellente, obriugescant, & gangraenae periculum subeant: cujus rei in foetu nihil est periculi , cum aerem ejusmodi nec dum admittant : sanguinis tamen nonnishil eorum quoque pulmohes pertran- sit, nempe iis refocillandis destinatus 3 quemadmodum & cordi ipsi ab arteriis coronariis usuvenit. Non tamen id inde constat, quia nutriuntur, augescunt, & saturata pene rubedine tingantur, hi ais 3 pallescunt enim ob parcum sanguinis subsidium,& aliunde nutriuntur, a succo scilicet albugineo. od in foetus corde usu venire jam diximus, simile quid etiam in hepate contingit ue nam sam. guis, per Venas umbilicales refluus, hepar maximam partem non perlabitur, sed per canalem venosum, d N a .

225쪽

in cavam transmigrat. Non docet illud omnino , nedum luculanter . uti mihi videtur. Nascentibus enim foetibus , aut sabiem natis, sanguis pulmones pernis abit , licet circumfusus aer satis calis uerit, adeoque nullum obrige-e scentia aut gangraena periculum possit. Alibi cavendum existim bas , ne pulmQses a jugi aeris imi , , calid que sanguinis permeatu

nimis exarescerent ' nunc, in contrariam partem Versa cura , vereris negangranae pericurum subeant. Sed utrinque satis cavetiit , ab illo ipso sanguinis permeatu V quanquam id ' obitet&quasi-cπιμέτρου fiat, non

ex intentione primaria: tantum abest , uisitummodialiud agatur. ' P u Pujmο- riculis enim obstare κα- δευτερον exi m Natura solet. Non miror

nutari. autem te , qui languinem nusquam. ruisi Alefaciesdo duntaxat corpori imarbitraris , eidem etiam in pub monibus nutrienssi facultatem adime- Ie. Illud mirari licet, quomodo gograna

226쪽

gogra periculum evadant illa animalia , quorum sanguis plane

tactas nostri judicio standum sit i Qua fide refuiLIandi munere fungitur in illis, quod solum et , ex tua sententia , demandatum est Veriam ego sanguine nutriri pulmones arbitror, tam Ante, quam partum. Nutricatus hujusce rationem patefecit Ruisebius qui arteriam bronchialem, aOrtae traducem , nobis ostendit, totos perreptantem pulmones , sanguinisque quantum satis est illuc apportantem ue eodem fere modo , quo cordi per arterias coronarias prospectum est. 'Nam quod ad flumen illud saliguinis attinet quod a foetus

natali , tum cor, tum pulmones pertransit s id non privatim alterutrius partis nutrimento, sed corporis unia vers commodo destinatur. Porro, hepar etiam santuine nutriri , tam

clarum est , ut illius parentarma nihil aliud esse plerisque videatur, quam

quoddam sanguinis coagulum. De an sim ι autem illa, quam canalis N venosus,

227쪽

ven sus, in hoc Viscere quoque, cori nihil impraesentiatum a medi- γcendum erit ,, cum illius rasionem atqueusium alii satis accurate declarasse videantur. Ad p. 8 I. l. 13. Si calor maternus quicquam auxilii adfert, tum &bal neum tepidum respirationem pluriamum adjuvaret, & aer calidus, non minus quam frigidus prodesset. Vasa . umbilicalia quod attinet, ne guttula. quidem sanguinis aut alterius humoris, a matre immediate ad ea defertur , sed sanguis in embryonis corculo e rinatus, & ad placentam scelus nam duplex est , alteiaque ad uterum spectat calefaciendis iis locis perti gens ue per venam umbilicalem reduX, ad cor denuo fertur ue nequaquam au-' tem illius nutritioni inservit, quae se lummodo peros instituitur; delabem te nempe intra amylon huimore illo, quem quid stimum & ad unguem Praeparatum appellitas: cuni tamen sit metus succus nutritiuS, per nervos ad uterum delatust qui aliter, Dur

228쪽

triendae matri inserviisset. Neque enim duriora ac robustiora corpora, densioribus statim succis nutriuntur: sed ipsemet sui roboris auctores sunt; quemadmodum plantae robustae tenellaeque, ab eadem pluvia aliuntur. Iresp. Libenter audio te, Cl. Vir, hoc loco pulchre philosophantem,

nec tamen ausculto. Verum liceti sententiam tuam non amplectar, ele-

santiam tamen atque acumen quae tibi fere propriae dotes sunt non possum non deosculari. Ac tu quidem tibi constans, sanguinem, cui priust in adiatis corporibus nutriendi munus 'adenaeras, etiam in embine ab eodem ossicio nunc arces. 'Ego Vulgari sententiae, tanquam scopulo, affixus, rationum, quae tibi coiitrariam suadent, vim , vel nondum mi-

vel non tantam lentio, quanta milii commovendo par sit , sive ea sit ingenii mei tarditas , sive hebetudo. Caeterdm singula paucis expendam. Calor maternus illud auxilii adfert,

quod sanguinem embryoniis stoidum

praestet,

229쪽

respiratio' praestet , ejusque calorem tueatur, unde & circuitus ejusdem quoque praestet in promovetur. Quanti autem momem embry- in utrisque cernitur , tam svψήrorum , quam visiparorum foetibus , idque a nobis in tracratulo' praecedenti, sub initium 'ag. vim 8. satis expositum est, & alibi non semel, pro re nata : illud nunc attexam; andoquidem embryones, non rem spirant , halitus illi vaporesque qui ab adultorum sanguine, respirationis ope secernuntur quorum copiam supra putavimus) intus manentes , di sanguini commisti , eum fluidiorem efficiunt, ut modico impulsu facilius circumrotari possit. odsi idem quoque iis corporis habitu contingat uti mihi verisimile impraesentiarum videtur illud sane id rem eandem non

parum contuleiit. Iam itaque quod arbitraris hinc sequuturum, balneum tepidum restri rationem plurimum adjuvare i non vl- deo consequentiae ne in ilitatem ue in embryonibus enim ut dixi) calor maternus partim respirationis loco est,

230쪽

in adultis, externo calore miniis opus est, & si esset eorum sanguis fibrosior crassiorque,non tam levi momento impelleretur ; quanquam & hic a frigore vehementiore nonnunquam usque- adeo congelascit , ut circuitu suo non desungatur. In anhelosis , ba nraupida, ob sublatos inde vapores pulmonibus haustos, respirationi ma- gis obstant, quam tepore suo queant prodesse. Porro calidus aer non Opit for , noceret, nisi is plerumque esset impurior, ob telluris ανιαθυεα-σιν solita copiosiorem , similemve aliquam' ratioaem, nec frigidus quicquam faceret ad commodiorem respirationem; . nisi plus nitrosarum particularum secum advehere soleret. Dispiciamus nunc quid de vasis umbilicalibus statuendum arbitreris. Ac primo quidem a Demsi martono lib. de Gland. c. 3y.) olim edoctus, . . nullas inosculationes aut commissuras inter uteri vasa, illaque foetus umbilicalia proindὲque nihil sub specie

sanguinis illinc ad haec deferri, tecum libenter agnosco. Iticinam etiam

plicem

SEARCH

MENU NAVIGATION