De respirationis usu primario, diatriba. Auctore Malachia Thruston, M. D. Accedunt Animadversines à cl. viro in eandem conscriptae, unà cum responsionibus auctoris

발행: 1670년

분량: 257페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

ejusque viii in

respiratia ne

caret, des sintque musculi intercost i es, & tamen respirat Rel'. Quae de officio diaphragmatis , hcc loco. disseris, noctiis vir, ea, licet acumin s & ingenii tui ἀ-tifimum venam redoleant , & praese setant imaginem quandam veritatis ac speciem ue simulachra tamen mera verorum sunt , nisi multum fallor, ipsaque re destituuntur. Se oatur itaque paulisp:r, si placet, auctoritatis tuae pondus , quo me premi sentio, ut libere momenta rationum tu rum expendamus.

Et primo quidem rem de septi

s est. transve: si vulneribus) aliquatenus etiam nobis compertam narras , sed nempe vulnera illa ab ascendentibus visceribus obturata atque occlusa s erant, quo iacto, respiratio, quamvis aegra dc molesta, tamen aliqua restabat. Ea namque, dissecto prorsus diaphragmate, omnino fuisset ablata. Caeterum, in respiratione peragenda , quantam vim illud exerat, vix alium de naelius, quam ab illustri illo experi

192쪽

meηιo Lomeri, viri in re Anatomica exercitatissimi , edoceri possumus. 'Ostendit enim ille, si cani Diaphragmatis nervos praecideris aut diruperis, eum statim non minus anhelosum sieri, quam quemvis equum quod genus animal tum , uti nosti, eo morbo& frequenter & pessime mulctari so- Iet) certissimo indicio , diaphragma ' i tu stontaneo deorsrin serri , nec tantum intersepimenti vicem praestare. Aves respirant quidem , etsi di phragmate desituantur , carnoso nia mirum, sive musculoso; quale plerisque aliis animalibus, Naturae dono, contigit. EaIum etiam pulmones perforatos, ab Harmaeo tuo lita

de Gen. Anim. admonitής, olim observivi. Verum & illae quidpiam nactae sunt hujus septi succedaneum; quid ejus

membranas nempe quae musculorum venais adminicul' respirationi suppleat. inserviant, officium utique musculosi diaphragmatis obeuntes. Eadem Natura piscibus , pulmonum loco, branchias largita est , ut & aquam acris , quia & illam acre quoque im-L 3 praegnatam,

193쪽

unde thoracis diastole.

praegnatam, absque quos sit, vitalis esse desinit. Porro aer internus, ad motum Diaphragmatis, non tan tum densaripotest, ac dilatari, verum& illud, opinor, revera; nec ta meo libc pacto pulmonibus otium facit: sanguis enim subinde novis ab aere vectigalibus opus habet, quorum jugis appulsus pulmonum opera procurandus est.

Miror autem te, talem tantumque Naturae mysten, non videre, quo modo a diaphragmatis contractione, thoracis ςavitati spatii plus accedati ' cum liceat illud in cadavere quolibet experiri. Si enim, aperto abdomi- ne, diaphragma, manuum ope, deorsum coegeris, costasque simul sursum, thoracem illico videbis ampli- ari. Quippe facies diaphragmatis, qua spectat abdominis viscera , in ejus diastole , Duata est , in systole, plano propinquior. Costarum etiam, 'praesertim inferiorum , commissura cum spina & sterno, fit ad angulos, infra easdem , rectis paulo minores:

Dum igitur haurimus aera quod ab

194쪽

aliis etiam observatum reperio tum eriguntur costae earumque quos diximus) anguli propius ad rectos ac- cedunt , rum etiam diaphragma con- . tractum deorsum movetur, una cum visceribus ventris deorsum simul & extrorsum pulsis: atque inde pulmo- nibus implendis spatium conceditur. Nec magnopere nobis obstat, quod ais, & quidem rectissime, diaphra ma costis nothis adalligari 1 unde, illo

i contracto , thoracis ambitus coar-

clari debeat , minusque adeo spatii, relinqui. Quamvis enim hinc fiat, ut

cantur, in pulmonum diastole, sat- tem paulo majori ; revera tamen hoc respirationis commodo, nihil omnino decerpit. Quo enim validius il- lae trahuntur introrsum ab adnexo di aphragmate, eo potentius costae su- periores a musculis intercostalibus e- riguntur, adeoque damnum pensatur.

Denique, non est quod queramur, Naturam diapbragmati grave jecur Cur jecur quod motu issius deor-seat incontinodet: nam partem illam, plica as

195쪽

& satis validam finx t, onerique suo

sublevando parein ; nostroque commodo cavit , ne illud relaxatum, o- cyus , & absque strino resiliens ,' tam. cordi quam pulmonibus injuriam faceret. Nipum autem ejusdem mei itasti- sum mediastini adnexu coercuit, ac ἡ- ἡ moderata est adeoque nos admonia nectatur. tOSVOluit, ye, diaphragmatis contra' ctioni nimium aliquando indulgentes

quod in suspiriis praecipue fit) inferioribus visceribus , praeter fas & ar- quum , vim inferremus. Haec mens, atque hoc consilium Naturae fortassie' suit , quatentis illud nobis assequi conjectura licet. De testudue , non habeo quod dicam , neque enim unquam illius dissecand te copia mihi facta est : quae tamen si fieta fuisset , non desperarem in equadantenus, ea in re, satis tibi facturum. Ad p. o. Irs. &c. Vis illa inq ins ob sanguinis continuitatem) p rennat; non potest enim sanguis cit rior promoveri , nisi anterior pro- trudatur ue nec obstant Viarum an . gusti. i

196쪽

, quae otio um' multitudine

pensantur. .

Rest. Sanguis corpus est ;corporum autem fluidinum particulae sunt actu divisae, cuti jam diximus moventur enim quaquaversum licet motu sensum fugiente ue quod alias fieri non posset. Sanguinis igitur continuitas , quae nulla est nullius .et, am causae rationem hic obtinet. Non potest quidem sanguis citerior promo- meri, nisi anterior protrudatur at potest anterior protrudi , citeriore non promoto ; atque illud aliquando sit,siphonum ope , stagnante nempe cuteriore sanguine. Vi itaque motus elanguescente , causam protrusionis illius hoc loco requisivimus. Viarum autem angustiae videntur obstiturae, nisi plusculum vis moventis aliunde , puta ab aere, contigerit.

Ad p. I. l. I. Respira ione , ad promovendum sanguinem nihil opus est: sit enim ut dixi) πιν προς

Deguiuis

motu pes renni, e jusque --tione.

197쪽

gnis perpetuo rotatur , nec tamen aer pulmones eorum quos nullos habent, ingreditur.

ad st. Dixi supra, sanguinis mo

tum , ex tua ista α,ολουθία mihi videri prorsus ἀνακολουθητόν. Nescio autem, an respirent pisces s certe aeris usu carere nequeunt. Habent pulmonum

vicς, branchias ; & aquam furte aeris, ut jam dictum est. Ad p. I. l. 7. Aer, praesertim modice inspiratus , nullam pulmonibus

vim infert, nec sanguinem hatra membranas eorum contentum comprimit:

aeque enim sanguinem versus deatrum ventriculum repelleret, atque adsi-uistrum promoveret. Licet enim valvulae, motui huic retrogrado obstent, conatus tamen nissisque illovorsum Permaneret. Non minore verisinii-litudine dicat aliquis, sanguinem in intestinis, a faecum flatuumque compressii ,' validius ex arteriis in venas transadigi: & flante acriter Borea, circuitum suum in corporis ambitu

accelerare.

198쪽

accelerare.' Multo minus aer qua ras) contentus, quicquam ad hanc rem facit: est enim plane immobilis, . nec ullum habet cum eXterno aere tutuscunque, in vesiculis quas nar-

commercium

Rest. Vim certe nutiam, nocivam Aerem scili aliquam tamen quae sanguini pro- sit , quem non aliquatenus compri guttieni mere nequit, dum per latera sangui ferorum vasculorum i abitur , . vel potius inuit. Sanguinis autem , versus dextrum ventriculum , repul- i sui , non valvulse tantum 'bstant , . verum etiam visa pulsu cordis impres sa; quae ad arteriolarum extremita- ' tes usque sanguinem comitata , qu' reliquum est itineris aeri maXime tra- dit, eundem in venulas pulmonares quasi manu uicturo, nequaquam nempe renitentem. Caeterum in exemplis a te adductis quibus nec tu serio forsan uIeris opn agnosco. parem verisimilitudinem. Aer ςnim , tracheam inSressus, vasa i sanguifer quemad modum

199쪽

modum: loquitur Aristoteuo habet,

sive utrinque in proximo sita , quinci utriusque, tam aeris, quam fanguinis canaliculi, ductusve capillares, tenuissimae consistentiae sunt: adeo ut hos illi molliter premere, sanguinemque in his contentum lenissimo stimulo solicitare valeant ad motum obeundum. ae certe de hecibus , flati-husve , vel de Eorea tuo, ut cum- que acri ex sente , dici nequeunt. Porro vesiculas quas narro, scit. hic repeto ue nec enim eas adhuc a te

difflat M intelligo, neque credo dis 'φ--. Denique aerem, in vesiculis istis contentum, non ςoncesserim esse plane immobilem,nullumque cum externo aere commercium habere. Ad p. 3. l. Sanguis in minutioribus pulmonum ramulis, non ma- gis dividitur , aut comminuitur, quam in habitu corporis 3 atque uir bique continuo filo fluit. Resp. Non est nullius momenti, sateor, quod hic adfers. Neque vero 'parum

200쪽

palum juris est , quod pulmonibus hoc pacto vindicavimns, si dederis

eos, quod ad hanc rem attinet, totius corporii habitui quasi

τευειν. Partiamur itaque, si placet, hoc quicquid est, sive honoris, sive 3πω muneris ι & u robique sere pariter

sanguinem comminui concedamus. buu--o

Interim hoc etiam pulmosum partibus . accedit , quod chylus nuper advectus vasisque sanguiferis infusus, in pulmone accuratius atque intimilia 'sanguini commisceaturi sine partium utriusq;ri nequit, v t fusius alicubi declaratum est. - in & illud quod a nemine hactenus observatum memini adjungere placet, αδηλον illam δναπνοὴν quae t men hic semper αδηλος non est non minori proventu, fortassis, e pulmon bus, quam e toto reliquo corpore prodirea quod certe oportuita Sanctorio Mnimadverti, cum illius rei computum tam subtiliter institueret. Tandem hoc pulmoni proprium ac peculiare esse siritu;riis volumus, quod intromissis particulis arterios aeris , colore coccineo, rutiloqde' sanguinemi

SEARCH

MENU NAVIGATION