장음표시 사용
231쪽
FRondibus excelsis oli terque, quaterque beata, It Regina , hausto rore Cicada canensi Nam quaecunque vides tua sunt, quaeclinque subactus Fert ager, & stato tempore sylva parit. Tc colimus, messis cum sis divina futurae, Luctibus innocuam teque colonus amat. Tu dilecta sacris Mu sis, dilectaque Phoebo , Effundis cujus munere dulce melos . Te argutam genuit tellus, & cantus amicam , Non senio vires conficiente tuas. Oh nullis servata malis, & sanguinis expers, Qtiis non te simileni diceret esse Diis Ex gracc
lNter Virgineum Iudebat Delia ecetum .
Delia Virginei floria rara chori. Forte Amor aspiciens, hanc eredidit esse parentem, Osculaque , impatiens, fer mihi, Mater, ait. Erubuit Virgo percepto nomine matris , Ignoto erubuit lumine captus Amoris Erranti ignosco; quis enim distinguere possit
232쪽
Foeda exempla nocent, atque est imitatio turpis, Si non culta placet, sed vitiosa sequi.
Exemplum grajo manans e fonte probabit ἔVel bona quod multum, prave imitata, nocent. Humani solers imitatrix Simia moris, Et reserens quidquid callida mima videt , Intentis oeulis sublimis forte notarat, Nutricem iungi mu ere cauta silo. Extulerat Puerum cunis, nexuque soluta Effusis Nutrix membra lavabat aquis. Sedula fasciolis rursus circumdedit illum , Ablutum parvo composuitque thoro. Addidit amplexus dulces , atque oscula fixit a Carmine quin blando est conelliata quies. Imposito ut cunis Nutrix Infante receiiit, Illo nee eutas ulla jacente foret: Simia confestim perverso exarsit amore , visam exercendi, nec minds apta, vicem. Nee mora. Desiliens ausa est intrare penates, Qua faciles aditus parva fenestra dabat. Tum se operi accinxit, quod non bene noverat, audax. Attulit &, munus prave imitata, necem. Eximit en Puerum cunis, & vincula solvens Mollia, complexu membra tenella fovet. Admovet os villis horrens, atque aspera figit
233쪽
Oscula , reiecto quae fugit ore Puer Susceptum recite curarat Simia munus, Ni pulclmim turpi fine notasset opus. Nil huic restabat, nisi Natum ut tergeret unda , Forte a subjecto ferverat igne lebes. Protinus aspersit serventes sedula lymphas,
Et Natum ossicio perdidit illa suo. Optima responὸent male, si non exprimis aptὸ , Deformant 2 opus , ni bene pulchra locea. Antipatro lib. i. . et γ
FEbri ardebat Anus . torrentis spongia Baeehir Ignibus hie Baechi e citus ignis erat. Se astata Iovem . si febris flamma remittat , Per centum soles lympha bibenda mihi. E' eribro, ut valuit, centum videt improba soles, Et putat impletam calliditate fidem. calliditas est magna gulae, sed erimine ema est , Et nequit hau lucis fallere caeca Deum. Ia
234쪽
In legatione Eminentissimi Guisii.
Euereηs ejus stemmatis compar ι ur cum querca Palatin/ - .
ereus ad Augusti eelebrata palati stoadgas ,
Urbis servatae visa referre de us, tota Augusti solio nune Guisia quercus ,
Aususta; Imperatrici, Aresii hortos ingredienti,
Fcie Augusta umbris, di fontibus hospita nostrix,
Eximiis major, vilibus aequa meis, Solis ab invidia te servans umbra supeAit , Qubd non sit tanto in lumine facta minor. Lympha oeulis objecta tuis pulchram efficit Irim , Atque hine 'ternae pignora pacis habet, Hie jam delicias non quaeris magna, sed adita . Tu vpnis humani delicium Generi ,
235쪽
Domino Duci de Borneville , Regiorum exercituum Magistro Generali , ad bellum Catalaunicum proficiscenti . EPIGRAMMA:
a flagrat illato pugnax Catalaunia bello ,
Te Iovis Hispani tela regenda vocant. Iam Bornevillae eastrensis gloria, gestis Fortibus implevit Caesaris auspicia. nune Austriaci poscit Mens altera Mundi, Expertasque vices postulat alter Atlas. Ducere utranque soles ad provida castra Minervam. Doctus mente meres, inclytus ense sapis. Niisquam causa fuit melior a tu strenuus illam Cum recto facies astra Catone probent. Fortunae invidiam purget tanta agnita Virtus:
Hae jam justitiam lata docere potest
236쪽
Excellentissimo D. Francisco Moles ,
Supremo Censori Militari in Provincia Mediolanensi.
ELEGIA, OH nostro eoncessis bono justissime Censor ἐ
Censuram anticipans moribus ipse tuis. Commendat Virtus, quae fert decreta Pulpitas Occupat exemplum munera Iudicii. Sed quae dissicilis Iudex a te exigis uno, Mitios a reliquis lanee favente capis. Oh dulce imperium , eui sit parere beatum Quod pius illaeso iure gubernat Amori Gratia non minuit, sed temperat optima justum , Recta sed ommista verbere virga regit. Per te fit legum melior Clementia cui os .
Sic genus humanum curat amando Deus.
In Terris sequeris Coelestis regna Monarchae, Qitem iuvat in Coelis esse juvando Iovem.
Sed magna cum mente pius mira essicis arte, Legibus ut maneat cum pietate viSor. Mens abitat Mosem, quae influxu provida miti, Dum venia, & justo regnat, utrinque sapit. Tu facis , ut facili majestas adsit amori, Et grave, quae parcit Gratia, Numen habet. Lex tua non poenis, proprio sed numine terret: Iura vel innocuo sancta decore vigent. Eximiae dotes nostrae addixere saluti Mens ingens, pietas vera, benigna Themis. Exsol utant grates rescriptis, carmine , Coelo
237쪽
Recurrente novo anno, felicitate implorat
Illustrissimo Domino Danesio Casato, in Italiae Consilio apud Catholicam in estatem Regenti. E L E G I A.
semper eant feliciter anni, Et tua quae Virtus postulat astra ferant. Sors faveat meritis, Virtutem fata sequantur , Seque probent meritis sidera juita tuis. Nuncupo vota Cliens, sed non quae Vulgus amaret, Qtiar Momus carpens arcet ab aure Jovis. Et titulos, & opes, re inanes nomisis auras Iam rides, animis nempe minora tuis, Iam scis , . quantum insit perituris rebus inane , Quasque optant alii, tu mi seraris opes. Tu nos ypta doces, tota haec jam patria dudum Exemplo sapiens debuit este tuo . Expertus Mare , nec reputans sua munera tanti, Exiiii, quamvis aequore risus erat. Nunc rate subducta turbas a littore cernis, Dum quaerunt conchas per vada caeca leves. Ergo haec, quam fecit tua jam sapientia, duret spla despectu laudis honora quies. Et corpus valeat, valeant ut munia mentis, Civibus ut prosis, ut Deus ipse velit. Iam scio, sola tui Deus est tibi sermula voti:
Quam magnum a magno Numine corda regit
Quia Deci ipse 'elit Pro me , cui caeca voluntast Ille
238쪽
Ille amat, ille potest, ille stit, ille vesit.
Perge ergo, ut satagis, post tempora parv stuehdum, Ep meditans, di amans anticipare Deum Hoc faςis, hoc praeter tibi pii quod carius optem , Oh cuncti hoc vellent quam daret aether amans: Reiicimur stultis precibus, Deus optimq4 hoς-; Si sine id votis optima, nullδ nMat.
Amico suo sapientissimo. LPIGRAMMA r
i bydiunt dxi lenta pede mihi Rheumata , prompto
a Tu mihi laetaris carminis ire pedeS- Dum morbosa tumens cohibent. hoc vinςul corpus. Conatur Pindi mens peragrare vias, Attamen infelix non pergit Musa, sed serat. Claudicat infirmo corpore clauda magi S. Quamvis nodosae non sit medicina podagrae. oh sapiens Musae tu medeare meae, βonio tu recta iugo vestigia signas; Fae , lices immensum dissitus, illa sequar. Docta viam tua Musa docet, jam summa tenendo: ιadicat exemplo, quod mea nescit, iter,
239쪽
Frigide laudantium calliditas . E L E G I O L A.
GRandia conatur, sed non hoc possumus omnes Stint quaedam ingenii lumina; plura dabit . Est genius , quandoque etiam feliciter audet: Non palmes tenera vite putandus adhue. Sunt quaedam Hetruscis non usurpata Camaenis , Sed quis ab ingeniis exigat ista novis 3 Nostra ubi versarii, cum se firmaverit usu , Ausibus accedet mens, genioque salus. Oh si Furfureae meditetur dogmata Sectae li Oh si Petraream me praeeunte legati Cernis , ut haec saltem satis apta argutia ludat γHoc quae se vellent promere sensa loco λHic quae Torquatus, quae quondam lusimus ipsi , Attentans, aliquas reddidit illo notas. Parturit, at pariet, modo sit constantia coeptis, Et mod6 quae facimus, quaeve monemus, amet. Quid si vana Iuis capiunt hunc saecula nugis Saeculo, ut invaluit, nemo resinit hebes.
In laudum Expiscatores. CARMEN.
AD laudum praedulce melos demittit ocellos, Abnuit, & modicum conatus signa pudoris, Vana sed obstanti subridet gloria labro , Nec uuae jam dudum fingit simulacra tuetur. Α' subin
240쪽
A' subsultanti discussa modestia fastu,
Tum sic majorem cupiens laudem ille refellit .m quaeso , ah taceas, non has vulgaria laudes Haec mea deposcunt ό Si pergas, laesus abibo cNe derideri dicam , sunt ista faventis, Non qua praecellis mentem intendentis acutam. Sed quamvis fateor, Musamque agnosco jacentem, Nostrae est ut veniam possint sibi sumere nugae. Haec fundo oppressus curis , podagraque tumente , Dum Sehola sollicitat, lis dira refrigerat celtrum , Causidico miseras interpellante Camoenas, Audio dum itrages agri, dum furta Coloni ,
Dum superans censum proles, exenterat arcam, Dum narrat miser acta Cliens,dum urbanus acerbCCreditor officio loculos terrente salutat,
Dum ludo, pressusque timet latrunculus hostem oti si me totum sibi vindicet una poesis l. Sed se mille meis urgens Poli hymnia curisInjicit, & petulans nolenti obturbat Apollo. Quin subito plenus mihi carminis impluit imber ,
Tum nimius me Phoebus agit, tum numine toto Extat mente Deus, nec se se vena coercet.
Imo nec patitur lentam mons fervida limam , Nec quicquam stylo mihi damnat spongia verso. Ambitione tumens ille haec incondita jactat, Nee risum Auditor teneat, niti fessus ineptis i , Oscitet, de motas sistant fallidia sannas . . At nisi laude tones, avidasque expleveris aures, Et jures mi seri superatum carmen HImeri, Explicat ille iterum saturam farragine chartam. Suspicit , & lento , grandique ad singula cantu Ingentem regerit jam tritis auribus ouam . Subsistit plausum, qua clausula desinit, altum Poscens obtutu , vltu, incumbitque tacenti,
