Caroli Mariae Maddii, clarissimi viri, insignis poetae, olim in Palatino Gymnasio Mediolani scientiae Graecomoralis eruditissimi magistri, & excellentissimae ejusdem urbis a secretis, Anecdota posthuma miscellanea, nuper inventa, in ordinem redacta,

발행: 1728년

분량: 269페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

Crine furens errat, sine peplo, oblita eothurno Nec sentit, saero quos tingit sanguine sentes. Illa cruore vepres, terram fletu, aethera V e Implet, & Assyrium repetit sine fine Maritum . Heu Venus infelixi Clamate dolenter Amores .

Illi obiis pulcher, sua forma S lans'it illi. Pulchra mit Cypris, dum pulcher vixit Adonis, Forma Deae periit, periit cum pulcher Adonis. Jam Ulles, colles , lylvar, agri, flumina , Pagi

Cypridis aeriimnas, occisi fata loquuntur. Flora dolore rubet, Cypris per rura per urbes , Vel rupes motura canit miserabile carmen. Heu miseram Veneremi Periit formosus Adonis lEcho respondet. Periit formosus Adonis. Quis risidus miserum Veneris non flevit Amorem, . Ut vidit saevum, ut cognovit Adonidis ulcus λIlla manus teneras ad carum exparia o Parumper Dixit Adoni mane, donee dolor ultima sensa Fundat, Adoni mane et, verbis mea vita supremis Responde extremum , iecorisque sub intima nostri Spiritus ille tui dulaissimus innuat oris. Hic mihi sit philtrum mansuri in pecto e amorist Hunc ery servabo pro te fu ente per umbras. miseruique fugis Ion state ad infima Mundi. Crudelem ad Regem . Sed ego Dea , scilicet impos Aut te morte sequi, finire aut morte dolorem. Aceipe tu felix nostrum Proserpina Adonia. Tu potior nobis. Ad te pulchra Omma tendunt. Pejor morte mihi dolor est sine fine dolenti, Nempe timore tui crescit de Conme luctus. Tu moreris 1 video di vivo optatiuime rerum , Deliciaeque tuae iam me quasi somnia linquunt, Solaque iam vacui per teci a vagantur amores . Et quem donaram perit hω in runere cestus.

tibi quid placuit, puer audacissitne , saevas

202쪽

Εvagitare feras, eam sermosissimus esses Ad nostros lusus, nec ad ista ferocia famis Hie Veneris luctus, fuit idem luctus Amorum 'Heu miseram Venerem, periit formosus Adonis Ela dedit lacrymas , quantum dedit ille cruorem , Time sed uterque dolor vernos Florae auxit honores. A lacrymis Anemon risit, Rosa picta cruore est 4 Sed Venus in sylvis iam desine nere Maritum . Est thorus huie mollis suprema ad justa paratus , Nempe tuus 3 pulchrum lecto compone cadaver . Dulcis uti lamnus facie mors ridet in illa AHic tu dilectium conelama rvrsia Admin. Illi affunde suos flores , illi adde coronas, Qtramquam illo extincto periit quoque grusa florivm Quin linis unguentis 3 sed Diva absiste a sed omne Unguentum pereat , periit nam suavis Adonis Unguentum ille tuum . Iacet ille rectinis in ostro. Et circum lugent divinum funus Amores , Detonsi in luctu , tristis telum ille retundit. Hic areum fran i, post se trahit iste pharetram. Extincto hie solvit soccos, hic sedulus amnem iCommixtum lacrymis caelato portat in auro .

Ille lavat vulnus, post terga is ventilat alis a Vana refrigerii sie fabula luditur illi. Oiscium Matri solvunt pietatis Amores. Extinxit simul ipse faces in postibus Hymen Moestus, & abjecit genialem a se nate coronam et Dulce melos quondam non amplias insonat Hymen ICarmen & occisi successit Adonidis heu heu. 'Complorant Charites , lugent sira crimina Pareae. Et superant fletum Veneris, verum ille nee atidit, 'Nec valet, ut cupiat, prohibent nam Tartara sensum: Nune satis, oh Cypris. Sedent convivia luctum . '

203쪽

Ad Patriam suam.

C ARMEN.

OH Patria, oh semper crudeli exercita Marte ,

Ob dotes vexata tuas, quando area belli , , Quando timens bellum , cui pax infestior armiS . Qiiid tibi delicia collis, quid laeta satorum Gramina, quid rivis passim ebria prata, quid altae Moles , quid splendor rerum , Populique frequentes, Qtild nomen, quid opes, quid cultae Civi is artes, sidere si Martis pereunt afflata maligno, Si cernuntur adhuc bellorum horrentia fumo, Expectantque novas ambivia Mapalia 'namas Quin facit ubertas , facit haec clementia Coeli , Altilis ut clades agri miseremur opimi.

Nam crudele magis censemus serrea tantis Fata nocere bonis naturae adversa faventi . : Sic magis occisum flemus, cui census abundans , Forma, iuventa , decus , durae jam crimina Parciae. Nam dum laed tur , queis optima sidera rident, Maiore invidia Coeli violantur amores. Sed nobis pejora canit non una Celaeno, Et terret noctes qui nunciat horrida bubo . Quamvis nulla movent me vana haec signa suturi , Nec moror astrorum vates ferale minantes Sedibu exitium vicina in tempora nostris. Non est humanum Coeli divinitus acti Pandere consilium , Mundique edicere mentem ζConsensu rerum moveor caput undique nostrum Conflata quae mole petunt. Torrentis ad instar

Conveniunt toto nolira infortunia Mundo. Dirus

204쪽

Ditus in Ausoniis stridet iam finibus 'nis,

Proxima jam multae volitant in iccta is villae. Sed quamvis instent, di surda palatia lambene Non servaturae eineris conlinia naaunae, Nemo lares ii stura suos Incendia curat. Hic me communis vicina in morte veternus Commovet Coeli decretas indieat iras. I Iam dum certa parant impellere fata ruinam , Consilium impediunt hominis, quo fescra parantini, Cunetosque Finmissa veluti torpedine figunt . olus ut rabidos meditatur in aequora ventos , Praecedit lenti mox stenda malacia ponti: Sie magnas semper portendere visa procellas Praevia communi communis inertia cladi. Sed magis, oh cives, erescentia crimina terrent,

Iam tandem plectenda Iovi, nec fulmina poni Iracunda sinunt. Haec Namen desee severas In strages adigunt, quod nos lavioribus ante Damnis saepe monens , longa pietate monendi omnia consumpsit poenae praeludia tardat. Qiiid facimus Cives , dum nos conserta malorum Ilias urget atrox, eademque in fata vocatis Deserimur sociis, & spes humana fefellit FSi precinus tentanda sesiis , lacrymisque petenda , Quin flemus superis, quorum infinita potestas Hoc se posse negat lacrymis obsistere nostris Quin cessat furor hic morum per euneta ruentum Flagitia, di miseri cur pergimus esse nocentes λSupplicaa in cassiim Populus, nisi iupplicat insons, Et magis exitimulant in julti vota Tonantemc Vos fractas lugetis opes , & publica damna, Dum tamen innumera circum famulante caterv1 Turgida Phoebeis iacedit curribus Uxor - id si mox reliquas ferat hin: rnsaniae noxas , Unde superba rapax luxum sustentat egestas λ

Culta

205쪽

Cum purganda Deo Ninive sua crimina fieret, Non credo hos saltus potuIans ad tern pia terebat, Ebria nec vitiis tunc Saturnalia se itis Egit , nec Musas produxit scena Procaces . . Sed sparsi cineres capiti , sed corpora plexis Funibus horrebant, animos destata dolentes, . Cernitis, oh cari cives, pax unde petenda , Qtiaque ivelit metate peti. Vix una salillis Haec via restat adhuc, per quam servamur utrIsque, Et terrae, & superis , extra hanc utrisque perimus .

EPIGRAMMA.

TImomachus si Icem Medaeam pinxiit, & aerear,

Quam ciet in Natos ira , retardat ami r

Druersi expressi mores: Tenet alter amantem Prolis, ae ultricem Conjugis alter agitis Oppositos miseres, ambos explevit imago. Sunt lacrymae in rabie, sunt in amore minae . Uxor saeva furit, sed non oblita Parentem ω Respicit hine Natos pellicis inde memor. Uxori , .&Matri facies haec sufficit anceps Pi ctor ait, sensus inter utrosque labans Stragem non pinxi Medaeae, haec saeva reliqui νNamque haec Timomaehi non decisere manus Ars sacra non tolerat tantum neque fingere crimen et

Ingenium Musis nonnisi mite Placet. Mittens

206쪽

Mittens placentam saccharo conditam ad quosdam Regulares

Rhetore S.

EPIGRAMMA. Isimnis Musis niI prodest copia fandi;

Tunc Pindi melior mella pIacenta placet. Sed mitto modicam multis. Sors invida vobis,. diae bona vix monstrat, corripit orbe brevi. Stricia placenta cuprum non explicat, unde vocatu Nee mereat fama vincere inepta famem. um augete animis nostra Iraec munuscula gratis: Sic munus, punctum quod fuit, orbis erit. Est punctum . In puncto vix possit tangere dentes. Gratia si redeat muneris , orbis erit.

In aeream statuam Lart in balaeo

EPIGRAM MA

ICare , eera liquens te fudit in aequora quondam: Te nunc e cera fundit in aera tiber. Ast hunc ne tentes male sumptis aera pennis , Balnea ne facias , si cadis , Icaria. I 2 Ear

207쪽

ANdromedam vinxit Cepheus ne,an pictor in

Hie certe visus rem superare color . Appicta est stupulis immanibus impia Cere, vicino an turgens aequore vera venit Ars fauens oculos animos movet; esse nequibat, Nec mage pulchra oculis, nec mage vera animis. Ex Umug. lib. 3. cap.

DLurima liquerunt obscurum Ilitora nomen, I Clarius a claris' postea dicta ureis. Tu quoque formosi lume Insula nomen Amoris 3 Sie erit a dulci numine dulae decus . Nam tegit occisum felix tua gleba puellum , Cui dedit Idalius nomen , & ora Deus. Tu Mare, tu littus pulchros ne laedite Manes.

Sit lavia tena, sis unda silent .

208쪽

Alcestis apud Euripident.

OH dulees thalami, dum dulaes fata sinebant, vos ubi jam eain laxata est zona Marissi, Accipite Alcestes suprema haec oscula vestrae. Felix , heu breviter felix vestro usa cubili Vixi laeta viro, & pulchris laetissima natis. iInvidere Dii mortali haec gaudia sorti, Ipse invidit Amor , nam vos jubet ipse raelinqui, Et nimium quod amem, nimii linquuntur amoris . vos alia implebit: Sit me felicior illa ιSat mihi si maneat per me felicior ille. Illius poterat subeuntes fata parentes . Emeritum simum florenti impendere nato. Sic mihi conjugii, regnique, & prolis adultae Plena bonis tuitum aa finem decurreret aetas . Ast De non plaeitum superis . Nos fata sequamur ἰTanta nec invito minuatur gratia letho.

Ad intempestive properantes ad sublimia studia.

ELEGI A.' Q id festinatis maturae ad saera Suadae. Qui modo liquistis, patre iubente , mreest Eloquii non dulae bibunt ab Apolline nectar Nutricis adhuc lacte labella madent.

209쪽

Non ita se vulgat Pytho nugacabus annis , Multiplici cultos postulat arte Viros. Postulat ingenium firmata aetate subact uin, Et mores usu multa docente graves. Unde usus rerum , seu quae eXperientia morum ,

Quos animi fletitis nostis, & unde fluant Vos loea tractetis, quibus omnia rite probantur sNoscatis sedes, unde petenda fides Est gravibus studiis levitas puerilis inepta, AElas judicio firmior ista capit. - Perditis hie operam pueri, nam messis acerba Non est de primis floribus apta cibo.

Bonus Orator quis sit. EPIGRAMMA.

OR tor facture fidem sie dicito primstri .

. Alte quae tractas, ut videare sciens. .

Impedit assensum suspina inscitia nostrum: iignaro & verum credere quisque timet. Tum te o tendρ. probum/; fallit, selumque laeviein magis imponat, dicere vera malus. Non nisi vera latet, nisi quae putat optima fari vir probus, & Virtus a bonitate sapit. demum ostendes cari auditoris amantem: Sie fit prompta fides ; euncta suadet amor. Qui se dilectum credit, dicta orinia credit . Creditur ossendi certa ab amore salus Sie sint dicentes: in magna saepe corona Pondus habet ratio , sed magis auctor habet.

210쪽

In idem Argumentum.

EPIGRAM MAI

DLexanimam quisquis meditabitur arte suadam , V Arguat, α rerum pondere dicta probet. Clara vosianisti Mens haec funalia praefert, Hoe solet ingrediens lumine vera sequi . Tum quoque sit lepidus,gravibusque admixta venustas Excitet auditum, fastidiumque levet. Magna voluptatis notira est in corda tyrannis 3 Quae magis oblectant, credimus ills magis. Maxima cura tamen sit nectere pectora dictis , Ut sic assensum mota cupido trahat. Ut favet, aut odit, sic censet pleraque iudex , Saepe agitur sensu, iudiciumque putat. Scilicet auditis mea mens rationibus, urget, Ut sic esse putem, sensus ut esse velim. Credentes alii verum, tunc cedimus illi, Sed favet indulgens ipsa libido sibi. Ut ratio vineae magna est virtute parandum ἔNatura, ut sensua Polleμ, ipsa facit. . . . . .

SEARCH

MENU NAVIGATION