장음표시 사용
441쪽
EPISTOi.ARUM AD ATTICVM praecipis, contenti idibus mari. simus: quae quidem nostris amicis. divinis viris, aditum ad caelum dede-Punt, libertatem populo romano non dederunt. Recordare tua. Nonne meminiSti Clamare te, omnia Pe
riisse, si ille lanere elatus esset Sapienter id qui
dem. Itaque ex Eo quae manarint, Vides. Quae scribis
kalendis iuniis Antonium de provinciis Telaturum, ut et ipse Gallias habeat, et utrisque dies prorogetur: licebitne decerni libere 2 si licuerit, libertatem ess recuperatam laetabor; si non licuerit, quid mihi attulerit ista domini mutatio praeter Iaetitiam , quam oculis cepi iusto interitu tyranni 7 Rapinas scribis ad Opis sieri: quas nos quoque tum Videbamus. Naetios et liberati ab egregiis viris, nec liberi sumus. Ita
Iaus illorum est culpa nostra. Et hortaris me , ut historias scribam Τ ut colligam tanta eorum scelera , a quibus etiam nunc obsidemur 3 Poterone eos ipsos non laudare, qui te obsignatorem adhibueruntΤ Nec mehercule me raudusculum movet e sed homines benivolos, qualescunque sunt, grave est insequi contumelia. Sed de omnibus meis consiliis, ut scribis existimo exploratius nos ad kalendas iunias statuere posse; ad quas adero, et omni ope atque opera eni-lar , adiuvante me scilicet auctoritate tua, et gratia , et summa aequitate causae, ut de Buthrotiis senatus
consultum , quale scribis, fiat. Quod me cogitare iubes, cogitabo equidem: etsi tibi dederam superior
Ad Opi, ) Aulonins Caesaria pe-envias . In Opis templo positas, ad se transititit. Vide Philipp. l .i ll.
Oba gnatorem Ciceroni ali iti id
es ametilis relleium suerat a quihus d. in . qui Caesaris partes sciseliani; quod tultillexerui ab Allieo. qui ad-hihilisa suerat ad Oha manda eorum testamenta. Eo ergo benescio qtium iliis obsitietus esset, non poterat illos in historiis non laudare, nisi omisitio ingruitis videri vellet. Bos. vide supra el'. 3.
4ὶ id est pecuniola, quam milii debereti
442쪽
epistola cogitandum. Tu autem, qua Si iam recuperata republica, vicinis tuis Massiliensibus sua reddis. Haec armis, quae, quam firma habeamus, ignoro, restitui fortasse possunt, auctoritate non POSSunt.
Vitania tui. Nassilienses vieini dicuntur Atiἰci, vel quod Attieos peraedium aliquod tu Alloheogi hus aut Gollia propter Massiliensium fines possideret: vel . quod magis puto. quod Massiliensium legati itivieinia aedium Λitiei in urbe versarentur, et domum eotid uelam huhetent. I. F. Gpos. Rὰddi, Ita de iis seribis. quasi Propediem stilus uin sit, ut illis adom-pla a Caesare, sentituseonsulto restituunturi Pini. XIII. 15. ID
XV. Ser. in Puteolano Lal. Maii A. V. C. 7o9.
Laelatur Dolabellae smeritate seditiosam plebem coercentis, et verae res melius ituras, quam fuerint. CICERO ATTICO S.
Epistola brevis, quae postea a te scripta CSt, Sane mihi fuit iucunda , de Bruti mI Antonium, et de eiusdem ad te literis. x Posse videntur esse meliora. quam adhuc fuerunt. Sed nobis, ubi simus, et quo iam nunc nos conseramus , providesndum cst. O mirificum Dolabellam meu nil iam enim dico me uin I antea , Crede mihi , subdubitabam. Magnam αυGMώρησιν res habet: de saxo; in crucem; δ columnam 4 tollere; locum illum sternendum locare. Quid quaeris 3 heroica i Sustulisse mihi videtur simulationem deside-
Αυαθεωρησι, ) Animadversionem. Da saxo Subandi, praecipitare
eos, qui Caestiri eolumnam erexerant. NAN.
i) Aie Een. et Sch. Alii ptinetum Ponti ut supra post icietiti . T. et Dol il ulla homines seditiosos qui liberi e sent, do saxo Tarpeio dei ei. qui servi. in elucem tolli iusserat. 3) Quam piose viginti pediati Lipidis Num Idiei. tit Suetonius tradit . de pletio homines perditi in De
443쪽
45O EPISTOLARUM AD ATTICvurii, adhuc quae serpebat in dies, et inveterata, Uerebar , ne periculoSa nostris tyrannoctonis esset. Nunc prorsus assentior tuis literis, speroque meliora: quamquam istos serre non Possum, qui dum Se pacem velle simulant, acta nefaria defendunt. Sed non possunt omnia simul. Incipit res melius ire, quam putaram. Nec vero discedam, nisi quum tu me id honeste putabis sacere posse. Bruto Certe meo nullo
Ioco deero; idque etiamsi mihi cum illo nihil fuisset,
sacerem propter eius singularem incredibilemque virtutem. Piliae nostrae villam totam , quaeque in villa sunt trado , in Pompeianum ipse proficiscens halend. maiis. Quam velim Bruto persuadeas , ut Α- Sturae siti
i) Mil. quod plebs illa seditiosa Non possum ) Explieari eodem lem.
simulaverat se Caesaris desiderio agi. Pore omnia nou possunt. NAN. - Caesaris.
See. Puteolis in hortis Cluvianis V non. Maii A. V. C. ros. Laudias Dolabellam ; n il da itinere suo in Gra iam ;Alti que negotium Tullii Montani eommendat. CICERO ATTICO S.
Quinto non. conscendens ab hortis Cluvianis in pha selum epicopum has dedi literas, quum Piliae nostrae villam ad Lucrinum, villicos procuratores tradidissem. Ipse autem eo die in Peti nostri tyrotarichum imminebam ; perpaucis diebus in Pompeianum ; post in
haec Puteolana , et Cumana regna renavigaro. O loca
Epireptim Qui remis agitatur. seo et salsamentis. Vide Fana. IX, is i Cumanum. α) lia Bositis e scidia. Ahioa erat 'rotariehtim Obsonium, ex ea- rena, igare, in quo intelligendum sit
444쪽
ceteroquin valde expetenda, interpellantium autem multitudine paene fugienda i Sed ad rem ut veniam, o Dolabellae nostri magnam αραπεια/l quanta est αυρο Θεώγρησις t Equidem laudare eum et hortari non desisto. Recte tu omnibus epistolis significas, quid de re, quid de viro sentias. Mihi quidem videtur Brutus noster iam vel coronam auream per forum serre posse. Quis enim audeat violare, proposita cruce, aut saxo 7 praesertim tantis plausibus, tanta approbatione infimorum ΤNunc, mi Attice, me fac ut expedias. Cupio , quum Bruto nostro assatim satisfecerim , excurrere in Graeciam. Magni interest Ciceronis, vel mea potius, vel me hercule utriusque, me intervenire discenti. Nam epistola Leonidae, quam ad me misisti, quid habet, quaeso. in quo magnopere laetemur 2 Nun qnam ille mihi satis laudari videbitur, quum ita laudabitur: Quomodo nunc est. Non fidentis hoc testimonium , sed potius timentis. Herodi autem mandaram, ut mihi κατα μιτον scriberet : a quo adhuc nulla litera est. Vereor, ne nihil habuerit, quod mihi, quum cognoscerem , iucundum putaret sore. Quod ad Xenonem scripsisti, valde mihi gratum est. Nihil enim deesse Ciceroni , tum ad ossicium, tum ad existimationem meam pertinet. Flammam Flaminium audio Romae esse. Ad eum Scripsi , me tibi mandasse perliteras. ut de Montani negotio cum eo loquerere: et
maluerunt. eelera quam miri ex .
Minus selieiter ex Cloelei sententia. Tutoriαυ Praeelarum Leinus. αὶ Hoe Ernestiua revoeavit ex edd. pr. Bositis dedit laudare. quem ae quntna eat Genlertia, in quo intelli gendum sit Ciaesarem. Graeviustitiumque pro glossa damnabat. Quomodo nune est Verba LeonIdae, qui ila seri hehalr qtiomodo nune est, Cicero filios laudandus est: adhue laudandus est, adhue eum Non possum non landarer aut quid
445쪽
EPISTO . ARVM AD ATTICvuvelim cures epistolam. quam ad eum misi, redden, dam; et ipse . quod commodo tuo fiat, cum eo collo quare. Puto, si quid in homine Pudoris est, praestatu- Ium eum, ne Pro Se quodam modo dependatur. De Altica pergratum mihi secisti, quod curasti, ut ante Seirem recte esse, quam non belle fuisse.
Ne pro se, ele.) Pnto fore, ut ipse Montantia praea pro illo dependat. Aulvat quod Planeo deheir non ut V s.
Ser. in Potnpeiano VI non. Maii A. V. C. 7o9. Respondet Avici literis a Demetrio acceptis. CICERO ATTICO S.
In Pompeianum veni v nonas mai. quum pridie, ut antea ad te scripsi , Piliam in Cumano collocavissem. Ibi mihi coenanti literae tuae sunt redditae, quas de- decas Demetrio liberto prid. Lal. in quibus inulta sapienter, sed tamen talia , quemadmodum tute scribe- has, ut omne consilium in sortuna positum videretur. Itaque his de rebus ex tempore, et coram. De Buthrotio negotio, utinam quidem Antonium conveniam lmultum profecto proficiam. Sed non arbitrantur eum a Capua declinaturum. Quo quidem , metuo, ne magno reipublicae malo venerit. Quod idem L. Caesari videbatuo, quem pridie Neapoli as Iectum graviter videram. Quamobrem isι a nobis ad hal. iun. tractanda et perficienda sunt. Sed hactenus. Q. filius ad Patrem acerbissimas literas misit; quae sunt ei redditae, quum Venissemus in Pompeianum : quarum ta-
13 Qui eoa. suerat eum C: Fignio A. V. C. 683. Eius sororia silius et ah M.
446쪽
men erat caput, Aquilliam y novercam non osso laturn m. Sed hoc tole abile fortasse: illud vero 7 se ab Caesare habuisse Omnia , nil a patre , reliqua sperare ab Antonio. O perditum hominem l sed μελη . Ad Brutum nostrum, ad Cassium, ad Dolabellam epistolas scripsi. Earum exempla tibi misi, non ut deliberarem reddendaene essent plane enim iudico esse reddendas , sed quod non dubito, quin tu idem existimaturus sis. Ciceroni meo, mi Attice, suppeditabis quantum videbitur, meque hoc tibi onus imponere patiere. Quae adhuc fecisti, mihi sunt gratissima. Librum meum illum αναδοτον nondum , ut volui, Perpolivi. Ista vero, quae tu contexi vis, aliud quod dam separatum volumen exspectant. Ego autem credas mihi velim minore periculo existimo contra illas nefarias partes, vivo tyranno, dici potuisse, quam mortuo. Ille enim, nescio quo pacto, serebat me
quidem mirabiliter: nunc, quacumque D OS commovimus, ad Caesaris non modo aeta, Verum etiam Cogitata revocamur. De Montano, quoniam Flamma venit , videbis. Puto rem meliore loco esse debere.
i) Quare salso rumore audierat Mearisti Ipse viderit, ipse eogitet. Q. patrem uxorern dueere velle, es. Αυικuornu On editum. νepist. i 3 huius libri.
Etsi contentus eram , mi Dolabella, tua gloria ,
Satisque ex ea magnam laetitiam voluptatemque Ca-Piebam ; tamen non possum non confiteri, cumulari me maximo gaudio , quod vulgo hominum opinio socium me adscribat tuis laudibus. Neminem conveni convenio autem quotidie plurimos; sunt enim por- DiqiijZed by Cooste
447쪽
conveniant; praeterea ex municipiis frequentes De cessarii mei , quin omnes, * quum te summis laudibus ad caelum extulerunt, mihi continuo maximas gratias agant. Negant enim se dubitare, quin tu meis praeceptis et consiliis obtemperans, Praestantissimum te civem, et singularem consulem praebeas. Quibus ego quamquam verissime possum respondere, quae facias, tuo iudicio et tua sponte sacere, nec Cuiusquam egere consilio ; tamen neque plane assentior, ne imminuam tuam laudem, si omnis a meis consiliis prosecta vi deatur, neque valde nego. Sum enim avidior etiam, quam Satis est, gloriae. Et tamen non alienum . est
dignitate tua, quod ipsi Agamemnoni. regum regi, fuit honestum . habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem. Mihi vero gloriosum, te iuvenem consulem florere laudibus, quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, quum ad eum aegrotum Neapolim
venissem, quamquam erat Oppressus totius corporis dolori hus, tamen ante, quam me plane salutavit, Momi Cicero, inquit, gratulor tibi, quum tantum Vales apud Dolabellam, quantum si ego apud sororis filium 4
valerem, iam salvi esse possemus. Dolabellae vero tuo et gratulor, et gratias ago: quem quidem post te consulem, Solum possum Vere consulem dicere. D Dein multa de iacto ac de re gesta. Tum nihil magnificentius, nihil praeclarius actum unquam, nihil rei publicae salutarius: atque haec una vox omnium est. A te autem peto, uti me hanc quasi falsam hereditatem alienae gloriae sinas cernere, meque aliqua eL
Io altere huius epistolne exemisplo ad Fam. IX , νέ est in Mee loea
α Vulgo hie legebatur qui omnes. quod pendetitem esscit orationem. 3 in altero exemplo legitur : Esaramen rarari alienum.
448쪽
parte in societatem tuarum laridurn venire patiare. Quamquam, in i Dolabella haec enim iocatus sum , Iibentius omnes meas, si modo Sunt aliquae meae, laudes ad te transsu derim, quam aliquam Partem exhauserim ex tuis. Nam quum te semper tantum dile-Xerim , quantum tu intelligere potuisti; tum his tuis factis sic incensus sum, ut nihil ianquam in amore suerit ardentius. Nihil est enim, mihi crede, virtute
sermosius , nihil pulchrius , nihil amabilius. Semper
amavi, ut scis, M. Brutum, Propter eius summum ingenium, suavissimos mores. singularem probitatem atque constantiam: tamen idibus rnari. tantum accessit ad amorem , ut mirarer locum fuisse augendi in eo, quod mihi iam pridem cumulatum etiam videbatur. Quis crat, qui putaret, ad eum amorem, quem erga te habebam, posse aliquid accedere 7 Tantum accessit, ut mihi nunc denique amare videar, antea dilexisse. Quare quid est, quod ego te horter, ut dignitati et gloriae servias 3 proponam tibi claros viros , quod sacere solent, qui hortantur 2 Neminem habeo clariorem , quam te ipsum. Te imitere oportet, tecu in ipse certes. Ne licet quidem tibi iam, tantis rebus gestis, non tui similem esse. Quod quum ita sit, hortatio
non est necessaria; gratulatione magis ut EDdum est. .
Contigit enim tibi, quod haud scio an nemini, ut
summa severitas animvdversionis non modo non invidiosa, sed etiam popularis esset, et quum bonis omnibus, tum insimo cuique gratissima. Hoc si tibi sortuna quadam contigisset, gratularer felicitati tuae: sed contigit magnitudine tum animi. tum etiam ingenii, atque consilii. Legi enim concionem tuam. Nihil illa sapientius. Ita pedetentim tum accessus a te ad causam facti, tum recessus, ut res ipsa maturitatem tibi animadvertendi omnium concessu daret. Liberasti
449쪽
EPISTOI.AR v I AD ATTICVM igitur et urbem periculo , et civitatem metu : neque solum ad tempus maximam utilitatem attulisti, sed
te positam esse rempublicam, tibique non modo tuendos, sed etiam ornandos esse illos viros, a quibus initium libertatis prosectum est. Sed his de rebus coram plura propediem, ut spero. Tu quoniam rempublicam nosque conservas, lac, ut diligentissime te ipsum , mi Dolabella, custodias.
videitie ei qliae est in altero huius debea - ete. epistolae exemplo ubi legebatur: sed
Ser. in Pompeiano a. d. VIII id. Maii A. V. C. 7o9. De Dolabella ob rem gestam a se laudio, ob Pecuniam Mero non solutam odisse de aliis rebus maximam partem dome- .sticis. CICERO ATTICO S.
Saepius me iam agitas, quod rem gestam Dolabellae
nimis in caelum videar efferre. Ego uutem, qUamquam sane probo iactum, tamen ut tanto Opere laudarem , adductus sum tuis et unis et alteris literis. Sed totum te a se abalienavit Dolabella, ea de causa. qua me
quoquo sibi inimicissimum reddidit. o hominem pudentem l Kal. Ian. debuit; adhuc non solvit, Praesertim quum se maximo aere alieno Faberii manu liberarit, . et opem ab eo petierit. , Licet enim iocari,
α) Mil. so Mere. 3 Nempe ab Antonio Dolabella
aliquam partem pecuniae, quae erat in Opis aede reposita, acerperat, qua,i id esaei in Caesaris eommentariis script tim, quos Antonius pro Iuhitti Faberii seribae manu vitiare et interpolare solebat.
bolia , quum Pelere Wum sit ouxilium
450쪽
ne me valde conturbatum putes. Atque ogo ad eum via I idus literas dederam bene mane: eodem autem die tuas litoras vesperi acceperam in Pompeiano, sane
celeriter, tertio abs te die. Sed , ut ad te eo ipso die Scripseram, satis aculeatas ad Dolabellam literas dedi: quae si nihil profecerint, puto lare, ut me praesentem
non sustineat. Albi unum te confecisse arbitror. De
Patulciano nomine quod mihi suppetiatus es gratissimum est, et simile tuorum omnium. Sed ego Erotem, ad ista expedienda factum, mihi videbar
reliquisse; cuius non sine magna culpa vacillarunt. Sed cum ipso videro. De Montano, ut saepe ad te scripsi, erit tibi tota res curae. Servus proficiscens, quod desperanter tecum loquutus est, minime miror; neque ei quidquam in desperatione concedo. Brutus noster, singularis vir, si in senatum non est Lalend.
iuniis venturus, quid facturus sit in foro, nescio. Sed hoc ipse melius. Ego ex his, quae parari video, non multum idibus martiis prosectum iudico. Itaque de Graecia quotidie magis et magis cogito. Nec enim Bruto meo, exsilium, ut scribis ipse, meditanti, video quid prodesse possim. Leonidae me literae non satis delectarunt. De Herode tibi assentior. Saufeii Iegisse vellem. Ego ex Pompeiano v I idus mai. cogitabam.
peiere; petera Opem autem, deam sumessi altis es. ἱn quo, etiamsi se- Opem requirere. Sospleor tamen C ἐ- rendam puleretis insolitam Aeponen-eeronem seripsisse: ee Opis opem tib lis formam, ne sic quidem aptus eo petierit. ineat senatis.
si) Sie Manntio teste Montagna uua legendum esse coniecit pro vulg. Saufeii legisse ) Supple, epistolam.