M. Tullii Ciceronis Opera ex recensione Christ. Godofr. Schützii additis commentariis. Tomus primus decimussextus

발행: 1828년

분량: 706페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

FPISI DI ARVM AD ATTICVM

I. Ser. in Puteolano a. d. XVI hal. Iun. A. V. C. 7o9. Alexionis mediet mortem dolet i; exponit qtita cum Hirtio egeris , et quid sibi de Antonio et de Bruto Oidoatur a ς denique addit quaedam domestica et iudicium ue Bruti oratione. Capitolina 3. CICERO ATTICO S.

O saetum inale de Alexionei Incredibile est, qHanta

me molestia assecerit; neC mehercule ex eu parte maxime, quod plerique mecum : ta Ad quem igitur tomedicum conseres Zis Quid mihi iam medico aut si

opus est, tanta inopia cst 3 Amorem erga me, humanitatem , suavitatemque desidero. Etiam illud : quid est, quod non pertimescendum sit, quum hominem temperantem, summum medicum, tantus improviso morbus oppresserit 7 Sed ad haec Omnia una Consolatio est, quod ea conditione nati sumus. ut nihil, quod homini accidere possit, recusare debeamus. De Antonio iam antea tibi scripsi , non esse eum a me conventum. Venit enim Misenum , quum ego essem in Pompeiano : inde ante Prosectus est, quam ego eum venisse cognovi. Sed casu, quum lege Peniluas literas, Hirtius erat apud me in Puteolano: ei legi, et egi. Primum quod attinet. nihil mihi concedebat : deinde ad summam , arbitrum me statuebat non modo huius rei , sed totius consulatus sui. Cum Antonio autem Sic agemus. ut perspiciat, si in eo negotio nobis satisfecerit, totum me futurum suum. Dolabellam spero domi esse. Redeamus ad nostros :

Da Aloione) Medieo, qui perie- ιγ I. e. Bem Buthrotiam aeqne Tal. atque ego videbatur eupere. l IAN. Mecum Loquuntur. Ad nostros Brutum et Cassium.

462쪽

LIB. XV, EPIST. I

de quibus tu bonam spem te significas habere propter

edicto cum humanitatem. Ego autem PerSPeXi, qu Uina me xvii Lal. de Puteolano Neapolim, Pansae Conveniendi causa . proficisceretur Hirtius, Omnem cius sensum. Seduxi enim , et ad pacem sum cohortatus. Non poterat scilicet negare, se velle pacem; sed non minus Se NOStrorum amna timere , quam Antonii: et tamen Utrosque non sine causa praesidium habere ;Se autem utraque arma metuere. Quid quaeris 3 οὐδεν

S. De Q. filio tibi assentior: patri quidem certo

gratissimae et bellissimae tuae literae suerunt. Caerelliae vero sucile satisfeci, nec valde laborare mihi visa est; et, si illa. ego certe non laborarona. Istam vero, quam tibi molestam scribis esse , auditam a te eSSe. omnino demiror. Nam quod eam collaudavi apud amicos, audientibus tribus filiis eius et lilia, quid est hoc 3 ου ταυτο εκ του κυτού. Quid est autem, cur ego personatus ambulem 2 purum ne foeda persona est ipsius senectutis 2 Quod Brutus rogat, Ut ante Lu-lendas ; ad me quoque scripsit: et fortasse suciam.

Edieto, tim ) vide Fatii. II, 3. υὰλ υγιερὶ Nihil sinceri. Istam υern) Fortasse Publiliari matre in , vel ipsam Publiliam. Colla. Haee verha quae vulgo ponun lue ante quid est vitilem, hie eolloeavi, tibi aptior iis est loeus. Quid est hoe) Iloe additum est

tanqnam ex persona Attici, qui miraturus erat Cieeronem vituperasse, quae paulo ante laudasset. Est enim improhi viri. quod modo laudaveris, vituperare. BOs. --ο ἐκ του αυτου Non idem ex eo teme eleganti sane seu imitia. Nam quum dixisset se eam mulierem, de qua hie agit, apud auiieos eollaudasso, statim stibi ieit se eandem pro-hris et maledictis postea eonseidisse, coram trihus eius siliis et silia. Id enim signisente voluit. quiim ait se non eoclem ex eodem ore emasse. Integrum prouerbium non apposuit. sed eius duntaxat partem. omissi suo more quibusdam vortiis. quae saei te extrinseeus a sumi poterant. Explieate dixisset ιυ ταυτο ἐκ τουαμου -οματος εκπυευσα, id est. Donidem ex eodem ore emavi, sed pro laudibus probra obieei. videtur an tem ullusum hoe proverhio ad sabulam Aesopieam de Satreo, qui mirabatur rusticum ex eodem ore, eat dum ei sitsiduis emare. Bos. ι

463쪽

458 Pisaeo l. nVM AD ATTICvM Sed plane, quid velit, nescio. Quid enim illi asserre

consilii possum, quum ipse egeam consilio , et quum ille suae immortalitati melius , quam nostro olio. consuluerit 7 De regina , rumor exstinguetur. De Flamma, Obsecro te, si quid potes. Heri dederam ad te literas exiens e Puteolano . deverteramque in Cumanum. Ibi bene valentem videram Pilia in . Quin etiam paullo post Cumis eam vidi. Venerat enim in lanus: cui laneri ego quoque operam dedi. Cn. Lucullus, familiaris noster, matrem efferebat. Mansi igitur eo die in Sinuessano; atque inde mane postridie Arpinum proficiscens, hanc epistolam exaravi. Erat autem nihil novi, quod aut scriberem, aut ex te qHaererem; nisi sorte hoc ud rem putas pertinere : Brutus nostEPini sit ad me orationem suam , habitam in concione Capitolina ; petivitque a me , ut eam nec ambitiose corrigerem ante , quam ederet. Est autem oratio scripta elegantissime sententiis, verbis , ut nihil possit ultra. Ego tamen, si illam Causam habuissem, scripsissem ardentius. Υπασις vides , quae sit, quae Pe sona dicentis. a Itaque eam corrigere non potui. Quo enim in genere Brutus noster esse vult, et quod iudicium habet de optimo genere dicendi, id ita consequutus est in ea oratione , ut elegantius esse nihil possit. Sed ego scilicet alius sum ; 4 sive hoc recte,

m unte kalend. Supple , veniam Romam, vel pollua Lanuvium. C RA i Cleopatra. et in edd. pr. erat multo eum iis.

Inde varie loetis tentatus est: Corradias putillo elarius. Lambinus plane. Boxius Baulos . ut subintelligatur euntem. Popitia Ptitialiam. non male.

in funere mulieres puli a pullis

erant amietae.

Nee ambitiose Est non ambitiose.ntilla eum adulatione, sed libere.

πια timc) Argumenta. 3) vulgo: Ego tamen si illam

entisam hahiaissem, seripsissem ardentius Inoaisaic. Vides quae sit p. d. Vi nune h. l. correxi, sensus planissimus est.

464쪽

sive non recte. Tu tamen velim orationem legas, nisi sorte iam legisti, certioremque me facias , quid iudices ipse. Quamquam Vercor, ne cognomine tuo lapsus , μεροπτικὸς sis in iudicando. Sed si recordabere Anu ο τ ευους fulmina , tum intelliges, posse et αττι- κωτο σα gravissime dici. Sed haec coram. Nunc nec sine epistola, nec cum inani epistola volui ad te Metrodorona venit c.

gatum seu ego solua alitis atim. Mala. spina, Ursinus, et Graevitis malebantaeu mo tritias alias stim. Υπεραττιγος Admodum Attietis rhoe est: vereor, ne, quia cognomen tibi est Attico, valde propensus his ad ea probanda , quae sunt altiee aeripia. Nam Bruttis eam ratiou mseri hendi in oratione sua sequutus erat, quam Λitiei pletique oratores adamaverant, id est puram, aptam ad docendum potius, quam ad mu-vendum e qualis agnoscitne in orationibus L3siae. Bune igitur oratorem et probahat Bruttis . et imi Ahtituet quum eum Cicero prἰneipem poneret. non qui uno in genere exeelleret, ut Brutus, Calvus, et alii, qui se At-lieos esse prosit hantur, sed qui parva summisse, magua graviter, mediocria temperate posset dieere. Qualis Demosthenes maxime fuerat. NA . Aetii ταταὶ Naxi e Alliea.

Ser. XV kal. Iun. A. V. C. 7 9. De Buthrotiorum negotio, ac L. Antonii et Octauia concionibus, brevi temtie de aliis rebus. CICERO ATTICO S.

Quinto decimo Lalend. e Sinuessano proficiScens,

quum dedissem ad te literas, devertissemque a Cumis, in Vesciano accepi a tabellario tuas literas; in quibus nimis multa de Buthroto. Non enim tibi ea res maiori curae aut est, aut crit, quam mihi. Sic enim decet, te mea Curare, tua me. Quamobrem id quidem

sta Ita scribendum esse non ut vulgo Vestiano, doetiit l. F. Cro- novius, qui etiam antea legere male-hat dioeriissemque suntnrtiis. ota ista contextus lectioni aperte repugnat. Folle voluit Vescino. T.

465쪽

46o EPisTOLA Ii v M AD ATTICVM sic susceptum est mihi, ut nihil sim habiturus anti

quius. L. Antonium concio natum esse, Cognovi tuis

lite vis et aliis, sordide; sed, id quale fuerit, nescio. Nihil enim scripsisti. Dc Menedemo . probe. Quintus certe ea dictitat, quae scribis. Consilium meum a te probari , quod ea non Scribam , quae tu a me POSit Iaris , sacile patior : multoque magis id probabis , si Orationem eam, de qua hodie ad te scripsi, legeris. Quae de legionibus sci ibis , ea vera sunt. Sed non satis hoc mihi videris tibi persuasisse, quid de

Buthrotiis nostris per Sonatum speres; confici posse Puto ; quantum enim video, nos videmur esse victu

ri. Sed . si etiam nos hoc saltat, de Buthroto te non fallet. 4 De Octavii concione idem sentio . quod tu :

Iudorumque eius apparatus , et Matius ac Postumitis mihi procuratores non placent. Saserna collega dignus. Sed isti omnes, quemadmodum sentis . non minus otium timent, quam nos arma. Balbum levavi

invidia per nos velim : sed ne ipse quidem id si ori posse confidit. Itaque alia cogitat. Quod prima disputatio Tusculun a te confirmat, sane gaudeo. Neque enim ullum est perfugium aut melius , aut paratius. Flamina quod bene loquitur, non moleste sero. TVn-

De I gionibus γ Eas Milicet venire tu Italiam accitu Coa. Antonii. et Delasse hellum bovis iacturas. Sex legiones erant in Macedonia Appian. Ill). a Caesare ad bellum Dueleiam et Gelleum gerendum praemi saec Dio . XLV γ . quas ad se Antonius pertraxit. I. F. GRON. 3) lia eorrigendum censvi Lune locum . qui vulgo sie legebatur: Sed non salia hoe hi υideris tibi persua . aisse . quid de Atithrotiis nostris per

senatum verea eonfici posse; quod ptito; tantum enim Nadeo' non υω miar esse merari; sed si e iam L e nos

fauni, Re Atithroto ta non fiallet. I. F. Cronovici autem sie legendum videbattie: Sia non satis haee mihi sideris tihi perstitisisse, qui Me mlhrotiis per aenarum speres confici posse. Naud puto. Ptiantum Nideo, non videmiar esse Dieitiri. Seu si Hiam

nos hoe Iallaι, de Buthroto te nonsultet.

466쪽

LIB. XV , EPIST. 2

d aritanorum causa , de qua tam laboras, quae sit, ignoro. Hos tamen. Ila: λοsrου movere ista videntur , in primis erogatio pecuniae. De Alexione doleo: sed, quoniam inciderat in ita gravem morbum, bene actum cum illo arbitror. Quos tamen secundos heredes , scire vellem , et diem testamenti.

i Ini .lligendum videtur: defen demtis. si opus erit. Πευτιλοιπου Iliritum. Vid. supra XIV. II. Pretiniae Publieae; quam Antonius erogauit ad arbitrium suum: quum ea pertineret ad populum e

Quos ) Supple , secerit.

Ser. in Atinati XI kal. Iun. A. V. C. 7O9 , Respondet duabus Attici istolis. CICERO ATTICO S.

Vndecimo kalend. aecepi in Atinati duas epistolas

tuas; quibus duabus meis respondisti. Vna erat xv kal. altera xi I data. Ad superiorem igitur prius. Accurres in Tusculanum, ut scribis, quo me v I Ial. venturum arbitrabar. Quod scribis parendum victoribus ; non mihi quidem , cui sunt multa potior . Nam illa, quae recordaris, Lentulo et Marcello consulibus acta in aede Apollinis ; nec Causa eadem eSt, nec simile tempus, praesertim quum Marcellum scribas aliosque discedere. Erit igitur nobis coram odo Tandum et Constituendum , tutone Romae esse possimus. Novi conventus habitatores sane movent. In

Lentulo et Mareello oonstitibus Illa quae acta sunt Lentulo et Nareello eonsulibus non debent in exemplum trahi, ut Romam Ointies honi eniant, et senatuseonsulto socio ue-

solium deni consulibus, ut videant, ne quid respubliea detiimenti capiat qnod aetum est initio belli et ili, illis eouatilibus. BOs. Mareeliam ) Consularem. N ia Intelligit colonias proximia superioribus diebus ah Auiouio in

467쪽

EPISTOLARUM AD ATTICVM

magnis enim Versamur angustiis. Sed sunt ista parvi. Quin et maiora contemnimus. Calvae testamentum

cognovi, hominis turpis ac sordidi. Tabula Demonici quod tibi curae est, gratum. De Mario scripsi iam pridem ad Dolabellam accuralissime: modo redditae literae sint. Eius causa et cupio, et debeo. u. Venio ad propiorem. Cognovi de Alexione, quae desiderabam. Hirtius est tuus. Antonio , qtaam CSt, volo peius esse. De Q. filio, ut scribis; de patro coram agemus. Brutum Omni re. qua possum, cupio iuvare: cuius de oratiuncula idem te, quod me , Sentire video. Sed parum intelligo, quid me velis scribere quasi a Bruto habitam orationem, quum ille ediderit. Qui tandem convenit 2 an sic, 4 ut in t Vrannum ior optimo caesum 7 Multa dicentur, multa scribentur a nobis ; sed alio modo et tempore. De sella Caesaris bene tribuni. Praeclaros Eliam XI v ordines. Brutum apud me 4 fuisse gaudeo: modo et libenter suerit, et sat diu.

agriim Campanum deductas. Philipp. a. Mas.

In la Auclionaria. Ad propiorem Epistolam. 1ὶ Sie Erne, litia edidit. Bosius e

ametis avit vulg. hohita oratione. Seu stis est: quare tu velis a me seritii Orcitionem sub DODatne Bruti. qnasi

at, eo in Capitolio dictum. quum illis ipse in in suam ediderit. Cf. epist. 4. 3) Seli. Sana sic, ut in Ur. Dre

Bene tribuni Reele laetum a itibunis, qui Caesaiis sellam in ape-ettientis apponi vetuerunt. Quamquam vetuisse Antonium consulem . non tribunos. Appicinus iraditi sed et edendum politis Allico praesenti. De hae sella. Soelotitus sic: Am. plioria Atimano fastigio sibi deserni passus est, sedem stiriam in rivi, ot pro rDiatinati tensam , et feretiliam Cireonsi pompa. NAN. Eliam xνκ ordines milites in theatro Aluuium ergri rempublicam signis niea. Hi enim in xiv ordiniistitis sedebant ex lege Boscia theatrali.

έ) Mil. in quadam , illa Ciceronis,

sotlasse Ablurae.

468쪽

Ser. in Atinati X Lal. Iun. A. V. C. 7O9. Duabus Attici epistolis remondet. CICERO ATTICO S.

Decimo kalend. hora viii sero, a Q. Fufio venit tabellarius, nescio quid ab eo literularum, uti me sibi

restituerem : sano insulse , ut solet; nisi sorte, quae non ames, omnia videntur insulse fieri. Scripsi ita, ut. te probaturum existimem. Mihi duas a te epistolas reddidit, unam x I, alteram X. Ad recentiorem prius. De legione probe. Si vero etiam Carfulenus, α ποταμῶν. Antonii consilia narras turbulenta: atque utinam

Potius per populum agat, quam per senatum i Quod quidem ita credo. Sed mihi totum eius consilium ad bellum spectare videtur, si quidem D. Bruto provincia eripitur. Quoquo modo ego de illius nervis existimo , non videtur fieri posse sine bello. Sed non cupio; . quoniam cavetur Buthrotiis. Ilides8 ast con-

mico iam inde a temporibus Clodianis. Aseonios in Niloniana. Postea Ciceroni aeerbe Antonium in senatu

accusanti, non minua aeerba oratione

respundit, quam recitat Dio libro ILVI. MA . i) Varie in eodd. haec verba torrupta erant. Alii et Imiorem probo, alii δε Lenio rem laudo; alii tit legio, rem WMO. Bosio plaeebat: et legio prem prolo. Equidem veri ira pillo ede legione probe; aieut epist. v. de Menedemo, prole. Agilne aute in delegione Mareia, quam Atticus vel iam defeeisse ab Antonio, vel mox desecturam esse nuntiaverat. α) Η. e. si etiam Corfilentis ab Antonio ad Caesarem Geta anum aransii . tiam υem omnia fient, quae seri posse haud putaremus; euius. modi de rebus dieitur iv prouerbioάυω ποτα μου erori π aρocat παγαι.

Qil. fieri sine bello ; oniam ea tiar mihi otiis . h. e. bello eonsultius Buthrotiis, hellum cedet in eommodum et botimo Buthrotiorum. Nam si bellum set, effugietit Buthrotii, nee ager illorum assiguabitur militibus, qui non mora hutitur agros, quuin habe titi ut optulum belltim. l. F. Caos.

469쪽

EPISTOLARUM AD ATTICVM doleo, non mea potius assiduitate, diligentia , gratia perfici. Quod scribis te nes ire, quid nost Pis faciundum sit: iam pridem me illa απορία sollicitat. Itaque stulta iam iduum martiarum est consolatio. Animis enim usi sumus virilibus; consiliis, mihi crede, puerilibus. Excisa enim est arbor, non evulSa. Itaque, quam fruticetur, vides. Redeamus igitur, quoniam saepe usurpas, ad Tusculanas dispulationes. Saufeium per te celemus. Ego nunquam indicabo. Quod te a BPuto scribis. ut certior sieret, quo die in Tusculanum essem futurus , ut ad te ante Scripsi, v I kal. - et quidem ibi te quam primum per videre velim. Puto enim nobis Lanuvium eundum, et quidem non sine multo sermone. Sed iuri σεt. Redeo ad superiorem: ex qua praetereo illa prima de Buthrotiis; quae ini hi sunt inclusa modullis; sit modo, ut scribis, locus agendi. De oratione Bruti, prorsus contendis, quum

iterum tam multis verbis agis. Egone ut eam cauSam, quam is scripsit, ego Scribam non rogatus ab eo Τ

Nulla παραροίρησις sieri potest contumeliosio P. At,

Sane non poterat malle Cieero. Cal. I iam in M. Antouit, quam in D. Bruti potestate esse. Quare hoc Diio verbo significat. Deque loqui se serio, neque serium antis videri, quod ag hat Aitieus, qui Antonio, de Bu

throtiorum securitate, mallet eredere, quam senatui. O iv.

celemus; i. e. si seri potest celeuius Saufeium Es evretim . te. qui tyse adhue Epietiri partibus savisti Tuaeulanarum libro primo delectari; in quo

contra Epi reos disputatur animos esse immortales.

α) Vel excidit, vel intelligendum

est Dogari.

s33 Sie reete Cronouius. Vulg. Per Uidere Nelim. Sie per mihi graitim ad Att. l, dio, et X , t , Per enim

mmni aestimo. Sermone) Dabit enim sermoriem hie metis eum Broto congressiis. Ma .

470쪽

LIB. XV , EPIST. 44 6 Ainquis, Προαλει διον aliquod . Non recuso id quidem ;

sed et componendum argumentum est, et scribendi exspectandum tempus maturius. Licet eniim de me ,

ut libet, existimes velim quidem quum optime ; si haec ita manent, ut videntur seros , quod dicam P,

me idus martiae non deIectant. Illo enim aut nunquam reveriisset; nos timor Confirmare eius acla nori COO-

gisset: aut ut in Saufeii eam, relinquamque Tusculanas disputationes, ad quas tu etiam Vestori uni hortaris ) ita gratiosi eramus apud illum, que in dii

mortuum perduinti ut nostrae actati, quoniam interfecto domino liberi non sumus , non fuerit dominus illo fugiendus. Bubuo. mihi crede. Sed iam scripseram; delere nolui. De Menedemo , vellem verum suisset. De regina , velim verUm sit. Cetera coram , et maxime, quid nostris suciendum sit; quid otium nobis, si Antonius militibus Obsessurus est sentitum. IIanc epistolam si illius tabellario dedissem, veritus sum, ne Solveret. Itaque misi dedita opera. Erat enim rescribendum tuis. Quam vellem, Bruto studium tuum navare potuissest ego igitur ad cum litoras. Ad Dolabellam Tironem misi cum mandatis et literis.

Eum ad to vocabis; ci. si quid habcbis, quod placeat.

scribes. Ecce autem de transverso L. Caesar, ut Vcis .eno. Vide Totneb. Advers. xl l . I i. Πρα λείοιο ν ) Opus simile iis quae seripsit Heraelides Ponticus. i) Nempe e hello Parthico, ad

quod Caesar exire paullo ante mortem eogitarn . Vtisgo simplieiter ille enim ritin iam Mesertisset . quod esset D; in is audacter pronuntiatum. linque praepositi atit. lti Mss. Pall. te,ie Ionio erat itio enim si vix sse . utin

qu.am nos timore eonis/ mare eius acta comisset.

nolotiant Antonitim, Caesorem non debet,atit: ut enim in Saufeii Epieti. reoru pie sectam alienis , qui uomitialum serte ei servire malunt quam mori. relinquamque Tuscilicitiaq u sputatioueA, quae docent ni ille ti essit servituti cinii Ponendam . ita grati sierami apud illum, ut nit,tiae ,enecinit . si s iidem domitium salii itiei es,cnitis . Doti suetit uomitius ille sugiendus. POP.

SEARCH

MENU NAVIGATION