장음표시 사용
121쪽
retur vacuum,m quoties in orbem mouetur caput toties iuraretur, quia quae veniri ci cumagi debent et mni velut axi innitisse non duabus onfit partibus,at apo b isti Ais renoid est elut aris. Ego Galensententiae malo assentiri. namqμ in rem inpauca con- lm de se traham,regium motu perprima,obliquum ersecundasieri ,σvertebram ram- ra, oearsiculationis modis,m mustulorum caput mouentium insertistis indicant. Pr, imavertebrassis infernis caritatibus ita secutam complectitur, ni omnia huius latera ab leantur, apparet etiam in ea articulatione cauitatum labia,ne si quando in magnis moti ne tuum quiddam aberrare contingeret, eminentiae fora exciderent. Eleganssane es demonstratis. Videamus 'ii0 cur tibia cauitatum primae Certebra oe ligamentacidentis construxit natura,nec voluit ut ex infernis partibus aut transuersis procesi πηρμuκου manaret. n non quia perstulum erat, ne metiolentis motibus, in quibus ea vertebrasitum mutare potest,illae exiguum aberrarent hic vero diuesteretur,aut comprimeretur: ut in recto motu nec neruus comprim ne tus vertebrae multum immutari potest, pedineotin tum quo vertitur caput in latera: ergo verissimilius est cauitatum labia quae inprimetens
bra consticiuntur obliqui motus gratia constructa. odsi recisorum motuum gratia eas co nitates ecisset natura, aliam quidem in anteriore aliam inposterioreparte locassit. Secam dae autem vertebraestructura rectum motu ι per ea perfici testatur; habet enim superim parte dentiformem processum,inferiore totum illius corpus,non plana basim in priora iscliuim recuruata, semicirculi in modum desinens, in terti' 'ondylicauitatem inferitur. g uod si obliquus motussiversecunda vertebrasieret,ut conte uni eoteric oportere mmam vertebram infernaparte,m fecundam severna esstplanas, re hanc flum haberet te Aper quem velut ad axem circumageretur caput. Musiculorum etiam infertis noe fauessententiae. Nam rectorum quatuor duo maiores astinasecunda vertebrae orti, omocciput lati,caput ad secundam Certebram trahunt,quodest renuereobliqui vero duo ast
na pecunia vertebrae orti,in transuersasprissondyli apopbases inserti, illum oblique rest
D Omm uent. Neotericorum aduersus Galenum argumenta nulliussunt momenti. In idem enim υ-
formi vertatur caput ,an non pari modo vertebrarum extrema dehiscent Praeterea is circulari motu contra Galenum dissutant,de quo ne verbum quidem vitam. Decepit eos, ut
M vino ,Graeca dictio Non enim et άγειν, est in orbem agi, sed detorquerem Mis,Mi. latera nunquam edo κυκλοφέρειν utitur 6 alenus. Sunt haec i in verba ii. de . partium. ες δὲ κοινὰ μεόρια τροχήλου κεφαλης Πάν δεῆ :νε μιεν i , νεύρ/G et άγοιδε αυτην εις τί πλαγια id est, Sunt autem partes colli &capitis communes eς,per quas caput ipsum deprimimus atque attollimus & inla
Misis Ubil tera vertimus.Et alibiQuum totius capitisi duos oporteat esse motis genere, alter qui, de Graiam annuimus m renuimus,ἐτέων δή dς τά -πλάγια ηαει φερόντων αυτην, ἡ terum dum in latera detorquemus. Cur ergo de circulari motu contra Galenum C obiectis r lumbis Obi ciunt Neoterici flecteretur capulsupersecunda vertebra, stinatem me&- lampericuli expertem nonfuturam:comprimeretur enimsepi eautha eruar.Sum-Ml-- deant qua arte huic incommodo natu prouiderit. Excauauit cilicet eam primae mertebra partem quae dentem excipi m ligamentum apposuit dentem omni ex parte ambiens, ne deretur medulla.Concludamus ergo, proprios omnes cyltis motisfieri per articulum adprimam εν secundammertebra rectos quidemsecunda. obliquos vero prima diarthrosi; non ita tamen ut non iuuentur,issi quidem,prima, hi mero secunda. Cur emim rectos musicalori
ut acute dissutat Bluius confra Vesalium , breuissimos a primi streoli parae φωsica in occiput inseruisse nisi haec prima diarthrosis motum capitis rectum adiutum uiset, faciendum tamenpraecipue a rectis duobus aliis musulis maioribis astis cundi θωθῆ
122쪽
in occiput tendentibus f Cur item obliquos musculos affixisset duos apophysi ira uerse primis Onoli oestis ecundi, nisi motum cotis obliquam mima diarthrasipraecipue rivoluisse a secunda tamen iuuariS
De thoracis o Q. C A P. XXVII.
lio, cor enim in ea contentum perenni agitatur motu aut,Vt VΟ-lunt Stoici, τὸ θῶον ωρειν,quod mentem diuinam animi par tem concludat. Ratione ergo contenti visceris nobilissimi, &ad vitam omnium maxime necessaris, ossibus ceu propugnaculis thoracem obvallavit natura, sed quia respirationis gratia continuo C- μή πη illum distendi & cotrahi oportebat,non osseum omnino, sed aliqua ex parte car neum construxit. Carnium historiam suo loco describemus, hic ossea tantum in- min. quirere consilium est. Thoracem circunscribunt ceu fines, si1periore parte Claun cimis P. culae, inferiore cartilago illa ensiculata.Praecipuet autem eius partes aut antic sunt i maut posticae,aut laterales. Anterior pars θος,id est timum,pea F, latera πλευραὶ risiis L dicuntur,& csta ρνα seu costae: posterior pars νωτον appellatur & υποτσχη - - .λιον, Latini dorsum vocant & tergum, cuius supernatateraωμοπλατοι γ 94δε- ρυγιtti,scapulae &alae dicuntur, quae singula breuiter describenda sunt Classiculae Graecis quod uniuersum thoracem claudant, aut quod humerum &ceruicem concludant, clarusque modo firment cum sterno omoplatam,&per
hanc brachium, Celso iugulum a iungendo dicuntur. Soli homini & si is sunt imum Vis datae,quia solus homo manum habuit; cuius cum vari j sint motus isque expediti, facile antrorsem & deorsum praecipitaretur brachium, dissicile sursum & retro sum moueretur,nisi hoc osse tanquam palo stabiliret .Figuram habet S, Roma- ΝΘ.ni, omnino inaequalem, nam sternum versus introrsum caua est clauis,extrorsum gibbera; versus scapulam introrsum convexa,extro im concaua. Voluit autem clauiculam in semicirculos formare natura, quia vasa quamplurima erant trans mittenda, quae comprimi non oportebat. Duo autem fuerunt semicirctili non ovi gura.
unicus,ad robur, ne tam facile frangeretur. Connectitur scapulis cartilaginis i , . teriectu,quae tamen illi minime adnascitur, Ut in brachi j & scapulae motibus aluequantulum cedat. Cartilago haec quibusdam ρόκρούρων, sed verius κατα κλtis quasi clausura vocatur.
υτ η'I QR xhoracia pars σερνον appellari solet, quod ibi sit το
ς ερρ ob τοῖ νου, id est, mentis firmitu, quando eo loci cor est,ηρη τοζωτικον. Hippocrati Hηyος dicitur,Latinis perius,licet varia sit dictionis huius apud eundem acceptio. Nam sepe diris totam an teriorem thoracis partem denota sic in Aphorismis,prorrhetico s- -& coacis 'εων πονον,ς ηθ εος αλγημια Galenus interpretatur thoracis dolorem: interdum 'ος mediam tantum pectoris partem indicat, quam Vulgus sternum p H. Vocat; nonnunquam synecdochicoli pro extrema sterni parte, quae cartilaginea
123쪽
ensiculata usurpatur, aliquando metonymicdspro orificio sup eriore vem culi,quod sub ea cartilagine usurpatur. Sic in coacis praenotionibus ς η θ εος χλανικεότητα, sterni mobum dixit, id est, oris ventriculi, ut idem sit
eo loco Ei 'ος,quod καφλογμος.& in Epid. 1θεα, κατακορέα ,leΩ-' ra bile aiaximia dicuntur. Ossium sterni numerus incertus est pro aetatum varietate nunc enim septem apparent,nunc quinque,nunc tria, interdum unicum. ita
vindicari poterit a recentiorum calumnia Galenus. modo autem in diuersisu, aetatibus se habeant illa ossa,paucis accipite. Puerulorum sternum in primageneratione totum est cartilagineu,ubi autem in os formari incipit, celerius ossis speciem superiores quam inferiores,& mediae quam extremae partes assumunt,nunc totum sternum sex particulis constat, quas linea transuersa secludit, interdum septimum reperi sos, sed rarὁ, quia cum inferiores costae semper minus distent, dum inseruntur,quam superiores,sexta adeo septimae est vicina, ut quia ipsam ta-gi nulla prorsus aut diuisio,aut linea remaneat. In adultis nunc quatuo nuncula tantum apparent sterni ossa, hoc tamen fere perpetuum est, prius aboleri lineam in infernis quam supernis partibus. Primum os amplum est & crassum; sinum habet utrinque superiore parte,cui clauiculae caput inarticulatur; habet autem in medio velut foueam, quam superiorem furculam vocat vulgus. Secundum amgustius est & multos habet sinus,qui costarum terti quartae,quinis & sextae tali tilagines protuberantes excipiunt.Tertium exiguum est, destastque in cartilaginem mucronatam, cuius historiam suo loco describemus. Quia verbiotasternibi figura ξίφει, id est, gladio similis est, sternon ipsum x hoeides nonnullis appellatur,licet vulgus extremae tantum cartilagini nomen id tribuat. Caeterum dum
Galenus septem os a sterno attribuit, non ad transiretias diuisiones respicit,sed ad eos sinus in quos costarum fines cartilagines inseruntur.
HORA CIs latera ονλευραι dicuntur, quod latera etati nent,& et 'ul,quod remorum in morem sint collocata, vulgus costi, appellat Earum duplex est articulatio, altera cum spondylis dori 1,altera cum sterni cartilaginibus. Articulatio haec ambigua di itur & neutra a Galeno; nam ratione obscuri motus synarthrosis dici potest ratione autem compositionis, quia& sinus&capita adsunt,diarthrosis. Caeterum costarum omnium non est o aino eadem articu- latio. Superiores namque nouem posterio e parte duplici conectuntur articulo, altero ad vertebrarum corpus,altero ad transuersam apophysim. Inferiores simplicita um,quia saperioribus costis maius a vertebris quam a sterno robur accedere debet. Superiores septem perfectam cum sterno habent articulationem, inferiores quinque neutiquam ad os pectoris perueniunt, sed inchoatae&quasi mutilae in cartilagines finiuntur, quae sursum retortae inter se quasi conglutinatae . c haerent.Costa figura sua arcum referunt; in exortu angustiores sunt&subrodand deinde paulatim latescunt, postmodum angustiores redduntur. Partes ea tum extremae sursum spectan mediae deorsum, & mediarum partium, quae pars inferior est tenuior,quae superior chassior apparet. Prima omnium est latissima, risu ι . inferiores omnium angustisssimae,mediae medium tenent. Costarum pars latior
palmula dicitur Polluci , angustior quae spinam attingit γαὲ πίον, remiss
124쪽
Sunt costae ubique laeves, nisi qua exasperatae musculorum intercostalium inser
tionem aut exortum recipiunt, aut qua parte tubercula efformant, quibus verte' brarum sinibus articulatur. S unt etiam inferiore parte cauarς,ut venam,arteriam,&neruum suscipiant,sinus ille canalis effigiem refert,& inferiorem costae partem magis acutam reddit H1c discantChirurgi thoracis apertione a summo ad imum, qnon ab imo ad summum administrandam. Costae partim osseae sim partim cartibi ineae: ossea qua parte cum vertebris connectuntur&circa latera; cartilagines, cqua parte cum sterno committuntur,tum ut thoraci sese contrahenti & desedem 'ti facilius obsequantur,tum ut magis resistant fracturis. Cartilagines porro costa rum superiorum duriores sunt,quia cum ossibus, inferiores molliores, quia cum cartilaginibus committuntur;ita molliora cum mollioribus, duriora cum durioribus copulantur: Costarum duae statuuntur disserentiae, aliae enim sunt mmri id esstgermanae, vers & legitimae quia sterno articulatur. septem sunt, quarum duae superiores λτιαιλέοι a P olluce vocantur,quasi retortae, duae sequentes ides olidae lues vltimae ρν est e loralis. Aliae sunt adulterinae, spuriae, illo agitimae, quia non habent perfectam cum sterno articulationem, dicuntur νολο πλευραι,μαλ' α η , χονδροurus, et κοωθοα, Celsus ρ ο ἐς appellari putat &abdomini inhaeresce is quinque numero sunt,minores δc breuiores, quarum po sterior vere notha appellari debet,quia nulli adhaeret.-Id autem mira naturae pro uidentia factum put ut iecori leni,&superioribus intestinis,dum aliquando distenduntur,amplior relinquatur locus.
nem constituens, a Celso scoptulum Oeertum, a Barbaris sp tui prbpriotamen & angustiore signincato omoplata,pars est lata totius ossis,quq posticas costarum partes tegit Scapularum 'triplicem usum agnoscimus,costarum robur, musculorum implantationem, ab ea enim fere omnes brachium mouetes m
sculi oriuntur;&brachi jac clauium articulationem. Omoplat figura trapezia est,id est,propemodum triangula&inaequalis: eius articulatio druplex es altera cum iugulo per acromion,altera cum brachio, per ceruicem & -- uitatem senoidem symphysin vero habet,id est,cotinuitatem cum occipit spi- θ hsi, prena,costis & osse hyoide per carnes,id est, musculos.In omoplata multa obseruantur,quae ad musculorum historiam conferunt. Primum eius basis, quae per dorsi ias a. Llongitudinem & vertebrarum sp1nas exporrigitur, in qua angulus adest superior& inferiotideinde costae apparet duplices,superior & inferior: tertio pars caua seu interior,& pars gibba,seu exterio quae a testudinis forma, wν,id est,testudo dicitur,haec in macilentis alarum instar prominet, dorsum scapulae vocant quidam. Adest praeterea spina a basi sursum ascendes,cuius extremum άκρωμιον di cimhlicet Hippocrati acromion sit ipsa articulatio clauiculae cum parte superiore omoplatae, aut os cartilaginosum instar vinculi haec duo ossa connectens. Quin &duplex obseruatur cauitas, altera supra,altera infra spinam: utramq; ριετμπνιον, id est intersequbium vocant. Adest etiam acuta apophysis, quam ab anchorae similitudineάγκυροειri,avia rostri essigie κορρικοειόη appellant: deinde , id est ceruix ut cuius extremo cauitas apparet,in quam brachij caput inseritur,ea
125쪽
noldes est, quia tamen cartilagine labra eius cauitatis coronante, sed lubricati augetur,Vt profunda appareat, su)αοκοτυλιν dicunt. Postremis appendices quia que sun tres ad latus internum iuxta spinaedu stum, duae ligamenta suppeditanu , quibus humerus cauitati & clauicula acromio alligatur: est & sinus in summota tere scapulae,per quod neruus,vena & arteria feruntur.
Deo sitam si inpubis. CAP. XXXI.
Q τη ΜΑΜ xxviici partem constituit os, quod Oribasilis
ἀνώνυμον vorat uunt tamen qui a maiore parte ilium appellent, Rufus ισχιον d e os coxae Tincupat . Unicum apparet 'trinque sacro ossi commissum; in iunioribus vero triplici linea distinctum cernitur, proptereaque tres eius partes statui solent. Prima omnium latissima & superior, quae cum osse sacro committitur, os λαγο ων, id est ilium,dicitur,quod geon intestinum cotineat. In hoc osse pars
gibba & caua obseruatur, nec non apophysis summari, spina appellata. Est etiam costa quasi pars qusdam eminentior & curua,'bi id os est crassissimum.Secunda ostis innominati pars ο ου η-os pubis inpi ctinis vocatur; connectitur cuin altero per synchondrosin ita valid ut ea in partu disiungi sit dissicile. Ossa liqc in mot lieribus ampliora & capaciora sunt,quam in 'iris habent autem foramen amplissimum os iij instar,laeuitatis gratia factum, quod musculi duo, obturatores dicti,
implent.Tertia in nominati ossis pars ἰσχίον nominatur seu os coxendicis,in quocauitas profunda κοτυλην,vocant seu acetabulum,conspicitur, femoris capiti edici piendo dicatum; processus item adest cartilagineus, quo femoris caput comprohenditur,supescilium dicunt.Tria haec ossa constituunt 'elut basin, qua immota totum 'corpus mouetur;sed & pelvim efformat cum osse sacro,quae vesicam, ut Iuda,& intestina continet addunt quidam eorum anteriori parti tanquam Nil, lo penem inniti, ne quicquam,dum in uteri ceruicem intromittitur,cedas Tertia pars, quae artus complectitur, ac primum de humero.'
tem artus duo,manus &pedes Manus a scapula ad summos usq; digitos proteditur. Diuiditur in brachium,cubitu & extremam manum Brachiu Graecis Celso humerus, unico comstatoste, eόq; magno & validissimo;in quo haec obseruada,pars
superio inferi br,intern externa,anterior,posi erior. Superior,
caput habetmagnum ossi adnat quod in scapulae cauitatem inseritur, Ea cauitas superficiaria quidem est, ut brachium in omnes partes expedite moueretur; sed cartilagine esulta amplificatur ad firmiore articulatibnem In hujus capitis anteriore parte scissura quaedam conspicua est caput in duas portiones diuidens, per cessuum & sinuum varietate elegans est.Processus duo sunt insignes. Alter externus,alter internus; ab illo musculi fere omnes carpum & digitos exte n detes ortim tu ab hoc qui flexioni sunt destinati. Sinus etiam sunt totidem, trochleam rutvllamue
126쪽
bmve ad quam funes vini unciar reserentes, qui eo artificio sunt constris fit, ut cubitum in acutissimum angulum flecti sinant, nec ultra rectam lineam eunderi extendi patiantur. Est etiam ast siternum huius Orbitae latus oblongum, rorum dumque caput,radij articulationi inseruies,cuius gratia in pronum, supinumque mouetur. In anteriore &posteriore, interna & externa brachij parte nihil effatu dignum animaduertimus, nisi quod brachium ante &foris gibbum est ad securitatem mus Vero simum. Decu e ra . CAP. XXXIII. -
rum alterum mnus & inserius totius homine dicitur, Lari ci di immi- cinis vina, cubitus,Arabe ocile maius vocant,alij Uet i χιον,alto ' rum ninus & superius κερκὶς, radius & focile minus appellatur, aut .In priore haec aduertenda sent,pars superior, i bitiferior,antica,ppstica, interna, terna. Superior per gin ymon cum brachio articulatur, fitque per eam articulationem flexionis & extensionis motus. Cum autem ad gin ymon & capita, sinus requirantur, in hoc osse processus duo apparent & sinus.Processus in acutum vergentes κορῶνα, id est , rostra seu glandes vocatur,anterior minor est,p0sterior maior, ampliorque in Obtusum
angulum desinens, Graeci ωλεκρρινον dicunt ον, nonnuli, άγκῖνα. Adest etiam sinus seu ciuitas a figuraliterae G ηγμοειδὴς vel Oaγμαὶοειδὸς dicta. Itaque cauitas haec brachii apophyses excipit, processus vero a brachi j sinibus excipiunditur,unde gingimos. Inferior cubiti pari cum carpo articulatur,tum per mediam cartilaginem,tum per acutam apophysin,quae a columnae figura συλοans voca tun Sed & in inferiore cubiti parte epiphysis adest foris gibba,intus caua. In anticis, post icis,internis & externis cubiti partibus, nihil dignum obseruation ς; nisi quod externae protuberant,anteriores sunt simae. In altero osse, quod radium diaximus appellar eaedem partes considerandae. Superior quidem cum externa bra- cliij apophysi per diarthrosin articulatur 'a qua articulatione moetus sapinus 3 pronus depedet; inferior per epiphysin cum carpi osse maximum digitum respiciente nnectit 7.Interna protubera anterior sima est. Caeterum duo haec ossa in suis partibus superioribus &inferioribus contrario se habent modo; nam sape- humi Lirior pars cubiti crassor, inferior tenuior: contra superiorradij tenuior, inferior crarior est. Hum haec duo o in dis extremis ita inter se connectuntur, ut os radij seperiore parte recipiatur a cubito, contra os cubiti inferiore parte recipi Miuraradio Media verb omnino dehiseunt, ut mustulis cedant, & motum qui in promimacsupinum fit adiuuent. De ossibus extremae manis,carposilice metacarpo e P digitu. . CAP. XXXIIII. .
VMM A trema manus Graecis ακροα γιρ,in tres partes diuiditur,
in carpum,matacarpum,&digitos.Κι πὰς seu Brachial Hesychio, 2 qaς, Arabibus rastita, octo constat ossibus, quae propriis carent no- ὰ minibus Eorum figura inaequalis est, nunc gibba,nunc sima, partim
recta,partim rotunda. Connectuntur vinculorum & cartilaginum interiectu.Eorum vero inter se articulatio ad eam reserendaest, quam neutram & dubiam ex. N
127쪽
Galeno appellauimus. Nam ratione obscuri motus synarthrosis, ratione auteri rimi compositionis diarthrosis dici potest. Sunt ossa haec duplici ordine distincta, Vt manus expedite moueri possit;posterior quidem radio & cubito articulatus,qua tuor ossibus constat, quorum tria externa ita simul iuncta, ut unum esse videam tu radij cauitati & vinar interiectu cartilaginis iunguntur,quartum omnium minimium & interius sub minimo digito est positum. Anterior ordo totidem comstat ossibus,quae quatuor pos brachialis ossibus adnectiantur. Altera manus parsis j lv. ετακα πιον dicitur,aliis προγαί πιον, ἔχειν & σ1ῖλος, Latine postbrachiale, palma: quatuor tantum ossibus constat,oblongis & gracilibus,quae inferiore pauete cum carpo per dubiam articulationem, superiore cum digitis pergin ymon cormectuntur Habent singula ossa superna & inferna parte epiphyses; hae in e tremis partibus sese tangunt, ut vina & radius,in mediis vero dehiscunt,ut music lis interosseis dictis suus relinquatur locus. Sunt ossa haec intus sima, foris gibba, cauitatem etiam habent medulla plenam. Tertiam manus partem constituunt di. rum giri,qui ossibus quindecim costan triplici ordine dispinus. Eorum seriem totam Graeci φαύλα, γαι, id est, acies marina vocarunt, quia eo ordine sunt disposita, ut Veluti in acie stare videantur, αυταλιδ ες etiam dicuntur Rufo,a oκυτάλου, id est virgae formae. Articulantur omnia per ginglymbii; & eorum tubercula λο ι, id est nodi, vocantur. Fuit porro ad motuum varietatem & facilitatem hicns merus necessarius,quia manus organum erat δοσεως - ληψ ειους,quo damus pariter & accipimus. Sunt digitorum ossa extrinsecus gibba, intus sma & velut plana,tum quia interna parte apprehenditatus, tum quia plures ad internam quam externam partem feruntur tendines. Caeterum licet horum ossium non eademsit magnitudo,aequalia tamen cospiciuntur; cum mutuarii ad sphaericum corpus apprehendendum operam conferunt. Reliqua quae ad ossium manus figuram, si tum,numer a crassitiem spectant, fusius persequemur, dum mirabilem totius
manus organi nobilissimi sistoriam describemus. Ea igitur inde repetat studio
De pedis ossibus, ac primum de osse mors. CAP. XXXV.
V siqv minui in tres partes diuiditur,in femur, tibiam & ex
tremum pedeni .Femur Graecis ραρὸς G4 το μηροὶ, omnium humani corporis ossium longissimum& maximum, figesam habet rotundam & recta sed non exquisite, nam anticae & extelanae eius partes gibbae sunt, posticae &internae simae, ad cursum, ambulationem & firmam stationem. In eo haec obseruada sunt, i pars superior,inferior, anterior, posterior, interior, exterior. Superior perenas- throsin cum ischio; inserior pergin ymon cum tibia articulatur. In ruperiore se tres adsunt apbphyses,caput scilicet femoris,&trochateres duo. Caput omnium quae in corpore sunt maximum,blippocrati κατ αρθρον,articulus dicitur. Caput hoc rotundum ab epiphysi totum e matur, & in profundam is cliij in uitatem inseritur, cui etiam tereti & validissimo vinculo antigatur, propter in medio sinuatum arearet.Trochanteres duos τοῦ τροχα Oιν sic dicti, quod se imoris motus, cursusque per musculos his apophysibus insertos perficiantur ex inferiore ceruicis parte velut di educutur. Eorum alter externus est μ εατρο
128쪽
ζαντηρ, magnus rotator& γλουτος dicitur, vel anatium similitudine, vel quod natium musculi ibi inserantur Alter internus minor trochanter appellatur, qu tum idem est usus qui reliquorum processitum, ad musculorum sculcet exortum&insertionem. es hi processus epiphyses etiam sunt, nam in puerulis & recens natis ficile separantur. Inferior femoris pars cum tibia per ginglymon articula-- tunnon fit autem ginglymos nisi & capita &sinus adsint; simi itaque in inferiore
semoris parte capita duo&sinus.Caput aliud internum est, aliud externum. Internum crassius est; externum latius, magisque depressum,ne obliquus motus impediretur.Reliquae ossis partes anticae,posticae, internae, externae, inaequales sunt, multisque exasperantur processibus, ad musculorum exortum &insertionem. Totum hoc os insigniter cauum est,ideo medullam habet pro alimento.
De ossibus tibiae rorula. C A P. XXXVI.
IB1Α yuobus constat ossibus; maius totius nomen retinet, &m; in dicitur,Latinis absolute ubia: Arabibus focile maius; mi nus vero fibula, cile minus.Tibiς superior pars cum s moris osset per ginglymon articulatur: sinus itaque habet duos, capita femoris excipientes,& processum in medio,qui a femoris cauitate excipitur. Inseri tibiae pars sensim attenuatur, in cuius extremo appendix prominens & gibba cernitur, niit, ρου id est ,-internus Ma M. dicitur. Anterior vero tibiae pars in acutum & oslongum angulum productam mitis,id est vocatur.Alterum os περονη seu fibula dictum & minus, su- t nuperiore parte genu non attingit,inferiore processum emittit, quem σφυρώ,ide'
malleolum externum v cani Duo haec ossa radi j&cubiti instar in extremis nimgua sunt, in medio dehiscunt.Femori & tibiae communem pr stat operam OS ro' ablutigrim. tundum, quoάfemoris & tibi ς articulationi adhaeret μύλην vocant,id est,molam,
a similitudine Hippoeratis miλις-μυλακρὸς dicitur, ab aliis ei γονατιά, uia gessia incumbit,vulgus rotulam&patella appellat. Huius hunc usum agno- .imus,ut tibiae & femoris articulum laxiorem firme ne ambulantibus per decliuia aut genu multum flectaentibus luxatio in anteriora fiat, tum ut in rectum amgulum genu flecti queat. . De bus extremis edis. C A P. XXXVII. X TR LM V. p si ρυς proprie ορνανον φλεταργατικον, instrumentum progressionis, tres habet partes, yt manus, tarsum, metatu sum,&dygitos Tarsi ossa septem sunt, quibus quatuor propria Tarsos.
habent nomina,tria nomine careta Primum α ιος
dicitur, Lapini sus, os ballistae, ab imis tibiae & peronae proces sibus comprehenditur. Apyellaturetiam H ωρος, id est,quatrio,a quatuor ipsius
lateribus,dextro sinistro,antic posticb : Pars superiorin medio caua, Vtrinque supercilios trochleae similis est; inferibr inaequalis est,ter gibbos bis cauata. S cundum es ερνt id est cilch, calx, calcaneum dicitur, omnium maximum & Giah, crassissimum;in quod trium musculorum tendines chordam essicientes inseru tu Tertium a se hae & cymbae similitudine ααφοειδὸς,id est, os misicutire, ha- , λιμε. bet in gibbos a parte tres superficies planis proximas. Quartum a forma cubi κω
129쪽
8OAS dicitur,os tesserae,quadratum est.Reliqua tria innominata sunt,a Fallopio tamen quod cuneum referant, id est clinei formia dicuntur. Metuat sus, quod /πεδίον dicere malunt quidam, alij plantam, quinque ossibus constat. Eorum extrema appendicem habent cartilagine obtectam, estque eorum similis fere ac metacarpij strumara. Digitorum ossa quatuordecim tantum sunt, eadem acie disposita,excepto pollic qui duobus tantum constat ossibus,reliquiis terni sunt articuli.Connectuntur autem per gin ymon, suntque breuiora inter nodia quam in manu,superne gibba,inferne sima. manuum &pedum internodiis,ossicula reperi utur, quae quia . latur,vulgus ossa sesamoidea vocat. lida fiant rotudaque sed ali, quantulu depressa,&lub te donibus digitossectentibus, extemdentibusque laten ligamentis ita implexa, vini si in repurgandis
. ossibus accurate caueris ea cum ligamentis abiiciantur. Eorum
numerus incertus credituc. In manu enim alij duodecim , alij sexdecim obserubrunt,alij multo plura. Ego ossicula haec & in manu internae, &m externa deprehendi; sed in interna multo plura In pollicis priore articulo,nullum os reperies:in secundo bina, in tertio unicum. In reliquis quatuor digitis, ad primos quidem articulos bina, ad alios autem singulos singula inuenies, 'ita in manu interna erunt decem&nouem. In externa manu pauciora sunt minora & minus dura. Jnp dum digitis idem fere est numerus. inum horum culorumpraecipuum hunc' agnos ro,nfirmetu rarticulus,&ita prosi beatur luxatio: Nam quae internis munus articulis insunt ossicula,hos intro luxari prohibent, dum manum vehemetius extendimus, quae vero externis manus articulis simi locata, ne in flexione extrema foras luxentur,impediunt. Sunt auteni sui eleganter obseruat Sylviusὶ ita sininterna sesamoidea, ut digitos flectentibus sursum in ligamentiun recurrant, nec amplius sint articulo opposita,ne flexionem extremam impediant. In pedum alaticulis quae subsunt Os1cul Meundem usum praestare videntur; faciunt enim ut pes stantibus nobis & ambulantibus,etiam per aspera loca, sit firmior, de ne digiti lapidibus,vel re alia quavis altiore velut eversi,dum stamus,aut ambulamus, prorinpteluxentur. . . . De osse boide. CAP. . XXXIX. s Α omnia aut esse continua, aut contigua voluit Aristoteles, cui nos cum Galeno assentimur: quae enim peret θρον Conne' i istuntur, Imgua sunt, quς per σύρεφυmν,continua. Ossis hyobfod1s extrema al1orum ossium extrema non tangunt; nutu igitur huiuscum aliis articulatio esse potest; Ideo nec in nostris scele-il tis demonstratur, nec a Galeno libello de ossibus describitur.
Qviatamen cum vicinu pambus mirabilem habet peECarnes Continuita terri, albligatur enim mento,sterno,stapulis, occipiti per musculos speciem Galenus vocat coeo σαρκωανὶ ne quid intactum & pristermissuma nq' bis videatur, Euius Osiis historiani breuiter enarrabimus.: Os ergo: ad linguae ra-
130쪽
dicem situ Graecis aut a figuraΥ vel in uerse λ simili ap- Nommah pellatur ab aliis pharyngetron, os gutturis dicitur. Figuram eam obtinuit, ut liber&aeri,&cibis ac potibus pateat aditus. Solius linguae dolaryngis gratia constructum est, ideo musculorum linguae & laryngis firmamentum dicitur; nisi enim huic osii tanquam basi haereret lingua, non posset tam variis & expeditis motibus anguilae ac murene in modum agitari. Multis totum hoc os particulis costar, qu tum media,quae maxima est&latissim basis dicitur, antica parte ad securitatem usu est gibba, postica linguam spectante caua. Abasi haec quatuor educuntur processus cornua vocant)duo utrinque;snferiores duo, breuiores, unico osse comstantes,& superiores totidem,graciliores, rotundiores,longiores, ossiculis nunc tribus,nunc quatuor inuicem colligatis, &ad stiloeidis radicem astendentibus constati. Desimi haec aliquando, tuncque gerit eorum vicem vinculum validi simum Est ergos plum hoc os pensile, & ab aliis separatum, musculorum tamen&ligamentorum opera vicinis partibus valide alligatum. .