장음표시 사용
151쪽
'n , a W-- feruntur nomine. Si magnitudine spectes,venarum alis sunt magnς,Aiς medio Abisa cres,ali parua Magnas Sinsignes Venas,Hippocrates Vocat ημὶ αφρ-nim . msangui ais, quod sanguinem copiose effundant,s1 secentur, rumpam aut conuellantur. Parvas autem quidam τριχι qu ους,id est,capillares dicunt, quibus se , sanguis parua copia effunditur, statimque comprimitur. Quae palates copioso egent alimento, quς item continuo agitantur motu, maiores Venas obtinuerunt: sic pulmo insignia habuit vasa: sic carnes & calidae omnes humid que partes, venas habent magnas; ossa vero, cartilagines, ligamenta, exiguas. ASem O numero, venarum aliae sunt sine pari, ut quae in thorace azygos dicitur; allap habent,ut reliquae fere omnes taliae solitari et fimt,id est,comitem non habeat obsimilia arteriam,Vt humeraria, aliς comitem habent arteriam. Est autem hoc obiter ob seruandum,& plures esse venas, &maiores quam arterias,quia alimentum commisi pia tinent crassius & spiritum νεφελωδη. Α situ,vena dicitur si aperior, inferior,ascem ramis, aflim. dens, destendens, dextra, sinistra, interna, externa. Sic ramus splenicus,sinister, mesenteticus dexter vocatur. Sic venam basilicam Hippocrates libro de victus
. xatione in acutis την Hσω φλέβα, venam internam vocat,quod per internam cubiti partem feratur,&humerariam,externam. Ratione ossicij,ven ς dicuntur emul
. . gentes, quod serosiam humorem emulgeant secernantque; spermaticae, quod si, mini rudimentum conferant. Ratione partium quas perreptant,iugulares, phre nicae, renates,iliacae,hypogastric epigastricGaxillares, humerariae, crurales, popliteae, malleoli, appellantur. menso ramorum eisu elegos descrpio. CAP. IIII. CONCAVA hepatis parte, vena oritur insignis, quam aliquam do Galenus μισγάλην Vocat, id est,magnam; Vt canam sua Chis interdum λεχι αο,Paod si λεχ',id est, trunco cuidampta tae similis, vel quod sit veluti caudex eatum quae vesiculς bibri , ventriculo, lieni, intestinis, epiploo, implantantur. Nonnumquamπιν τα,πύλα id est, nam quae adpo Me ominaqvulgus venam portς, aut portam & ostiariam diciti; sunt qui iecoris manum vocent,quod ea tanquam manu ad chyliattractionem utatur hepar: Arabes venam lacteam dicunt, non quod candidast, aut lacteo sacco conferta, rubescit enim mometochylus affluentis sanguinis permistioneὶ sed quod cremorem lacti pedi a is re similem alliciat. Huius Venς diremptus arborum diuisionibus est similis. Quei i mm Ase admodum enim arboris radices variis capillamentis humi senis, in unu coeunt g caudicem, qui paululum prosilien in duos insignes disparilesque ramos di findi,tur,lii rursum in alios atque alios disperguntur, donec in minutissimos abeant: Ita venae porri radices innumeris sarctilis per uniuersiam hepatis corpus sparse, Γ 'sma in unum desinunt trunciam, qui statim fere ut ab hepate prosili inbipartito findi, E tu quasi in duos pregrandes ramos diremptus: eorum alter splenicus, alter me- senteticus dicituri hos tamen ramos insignes priusquam spargat, quatuor emittit surculos. Primus Usticus dichur,ex antica & suprema trunci parte urtus,qui mox μά-- in vesiculς felleae ceruicem & corpus distribuitur, surcul1s capillorum modo te' Secundi . nuibus. Secundus Gastricus nominatur, quod in ventriculum & pylorum prin M. tenueSconspergat Venulas. Tertium liceat nobis cum Sylvio gasti epiploicum appellare; fundo enim ventriculi dextro,& epiploo inspergitur Orculis 1llum se
152쪽
pem hoc infern adeuntibus Postremumintestiualem vocan quod per duodeni longitudinem excurrat. Posteriores hos ramos sepe a mesenterico emergere obseruauimus. Postquam exiles hos quatuor venae poris trucus diffidit surculos, totus in duos insignes ramos finditur, quorum elatior tenuior & sinisters lenicus dicitiir, quod ad lienem fere totus feratur; alter humilior,amplio dex- tkque mesentericus appellatur,quod totius pene in mesenterium & intestina ex hauriatur. Splenicus ille quatuor quasi surculis fruticatur Aastrico minore, epi-- ιploico dextro,coronario stomachico,& epiploico posteriore. Gastricus non asmodum freque ramorum serie,in gibbam ventriculi partem distribuitur. EpL DFuri L .ploicus dexter, in dextram inferioris epiploi regionemlurculos aliquot derivat, & quibusdam ramulis colon indestinum irrigat. Coronatius stomachicus omni u. vir Maailissimus,dum ad simam vetriculi partem peruenit, bifariam dispescitur,prio re ramo, orificium ventriculi superius coronae instar cingit, altero ad psorum descendit. Epiploicus posterio epiploo postico toti & coli parti dorso commios id est, in eam coli intestini partem quae epiplo quasi alterius mesenteri j beneficio,dors, alligatur, ramulos emittit shos. Quod reliquum est rami splenici, in
duasabit venas,illae in alias atque alias, donec numerosa ramorum serie in cauam
lienis partem implantentur, atque infinita sebole venulas quam exiles nimiumque implexasper uniuersam lienis substantiam spargant. Asimmo tamen pro pe lienem ramo, surculus in ventriculi latus sinistrurn effertur, que vas breue aut venosum dicunt,hoc vasculo effunditur in ventriculi landum&os melancholi,cus succus, ad excitandam suo sapore acerbo & acido appetentiam. Haec totius rami splenici fidelis est descriptio,queihin eum usuri comparauit Natura,Vt Vertriculo & lieni alimentum suppeditaret; & crassum ac foeculentum sanguinem
deduceret ad lienem, non quidem purum & impermis um, sed multo laudabili
succo perfusum. Alter ramus amplior multo, mesentericus di stus, in mesenteriu& intestina infinitos diffodit riuos, sed tres prςcipui obseruantur, his nomini. HG. bus insigniti, hqriorrhoidalis, coecalis, mesenteticus. Haemorrhoidalis, pes ii extrema dcrecti intestiuilongitudinemad anum usque prorepit, quem exilibus ramulis orbiculatim amplectitur. Huncideo costruxit Natura, ut dum ob lienis obstructionemmelancholicus sanguis expurgari nequit, saltem huius rami beneficio, certis quibusda interuallis excerneretur, hic internas & occultas ii mominoidas parit .vt hypogastricus destendentis cauae ramus externas; illae cacoch miae vacuatrices, hae plethom depletrices dicuntur; ramus hic si pe a splenico
oritur Coeralis ramus ad corcum intestinumfertur. Postremus totius nomen retinens, complures&peneinfinitos surculos ex seprc fert ac diffundit, qui obliquo ductu inter duas intestinorum tunicas feruntur, non autem ad cauitates m-testribrum hiansilii chyli tenuiolem portionem ab intestinis sit gunt vehuntque
ad hepar conferuntque quasi rudimentum quoddam sanguinis, iidem confe- istum & elaboratum in hepate sanguinem ad intestinorum nutritionem reum hunsi ut non sint aliae venae distribuendo chylo, aliae deferendo sanguini dicatae, sed omnes simul una eademque seruitutis conditione utantur. Has porr3me- sente' venas ambiunt omni ex parte gladulae,tum ad vasorum diremptus, tum xtimpediant ne vasorum ductus comprimantur,tum ut sint velut ligamenta Ve's narum,ne in violentis motibus disrumpantur. Membranulae autem ill ,chyli refluxum impedientes,quas se inuenisse gloriatur Columbus mera menta sint. Ea nimirum est omnis venae portae dispersio. H
153쪽
onae came descriptio,aeprimm trunci descωdensis delineatio.
RAEPARATVS inp ortae ramis, excoctus in eius radicibus, tiexpurgatus amaro actutulent0 recremento sanguis, iam ruber,
i purus & sincerus, tum permirabiles eas anastomosses a nobis de- . scriptas,tum per diapedesin sunt enim venarum quae per hepatisi carnem sparguntur tunicae tenuissimae in in radices venae insignis&maximς perlabitur Venam hanc veteres και λη μεγάλ&ν appellarunt, id est, cauam . magna ob insignem cauitatem. Galenus sepe τὴν Voca id es,maximam, rarius σελεχιπι . Hippocrates secundo idem. ματιτην,id est, iecorariam, illius enim ramis quasi rivis uniuersum corpus irrigatur.Hic fons est humanet nature,hoc microcosini flumen amplissimum. De cauae distributione multa eaque obscurissima seriptis mandauit Hippocrates, libri Delocis in homine, De sacro morbo, De ossium natura, De natura hominis,ubi quatuor venarum fontes derivat a cerebro: sed haec spuria esse & addititia putat Galenus,commentariis in librum de natura hominis,cui nos libenter assem timur. Elegantius multo venae huius insignis historiam adumbrauit sectione quarta libri secundi epidems,la,quem locum germanum esse putat Galenus se to deplacitis&commentario tertio in librum de articulis. II μιτης εν, μ ετ ρος δι φρεν)νες κληιδ α , id est, Iecorariayr lumbos ad magnam 'evertebram deorsum ferturi ex hepate verὸμblata er diaphragma cor recta, deinde iuguli petit. Habes hic utriusque trunci veram imaginem; aseendens enim ad iugulavsque fertur, descendens vesὁ ad ilia & os sacrum,quod magnam vertebram vocas excurritIn ramorum autem distributione omnia permiscet,& ita obseur loqui, mr,ut quid sibi velit,ignorem penitus. Sed diuinum Hippocratis ingenium excusandum;erat enim eius temporibus inculta secandi ars, & vix ante Herophili
tempora explorata erat Anatomes cognitio, tantae molis erat anatomicam condere artem.Liceat tamen mirari hac in reHippocratem,quod & si peculiarem venarum historiam accurate non delinearit; nihil tamen eoruin quae ad artis usum spe stare videntur,omiseriti Nam venarum omnium, quas Medici secare solent, memini ut libro primo docuimus. Nos ex Galeni monumentis & obseruatione
nostra, venam cauam paulo accuratius describemus, omnes eius ramos & quaeselos propriis accommodatisque nominibus quorum primus author fuit Sylvius
designantes.Vt portae radices per caua iecoris magis incedunt, ita venae huius imsignis radices per convexa magis spargitntur. Hae autem in unum omnes cavescem desinunt,qui truncus vens caute dici solet.Truncus hic ab hepate exiliens, in
duas partes diuiditur,inferiorem & seperiorem; illa descendens, haec a cendens dicitur.Vtriusque trunci rami simi multiplices,qui ratione partium, ossi &situs
diuerse sortiuntur nomina. Descendens truncus magnae arteriae accumbens, ad
ossis sacri initium & ilia usque excurrit; ibi in ramos finditur amplissimos, iliacos dictos;hos tame insignes ramos priusquam spargat, quinque quasi surculis viri γ' que iaticatur, adi pose,renali permatico,tumbari, musculos . Adiposus ad exteriorem renum tunicam adipe copiose circumfusam fertur; hanc ab emulsente aliquando pronasci obseruauimus. Renalis, quod ad renem feratur; emulgent quod eo serosem humorem prolectent renes, omnium qui a trunco oriuntur ri
154쪽
uulorum amplissimus, per totam renum si1bstantiam infinitos conspergit ramu- los Primum enim in duos finditur ramos, horum rursus uterque in duos, omnes
demum in quamplurimos disperguntur,donec in capillares abeat. Venam hanc emulgentem utrinque duplicem & triplicem sepe obseruauimus. Spermatica vena, lac dicta quod seminis materiam ad testes deferat, dextra quidem a trunco immediat sinistra vero ab emulgente emergit; qua ratione dextrum semen cylidius&foecundius est,sinistrum serosius&frigidius;hinc vulgatum illud, mares a dextris&in dextris procreari:foeminas, asinistris&in sinistris. Feruntur ambae hae venae ad testes in maribus,ubi miro artificio implicatur, ut δικτυοtiyia ηαλέ με,id inbuelut retiformem plexum effingant,ut fias in partium procreationi dica tarum historia gemonstrabitur In foeminis non eadem est ratio,altera enim por- tio ad testes fertur,altera ad uteri fundum spargitur. Quarta sequitur Vena, quam iuvinia. lumbarem vocant bare multiplex esse sole lumborum vertebras & spinalem in
dullam irrigat laudabili succo, per hanc ferri a cerebro &spinali medulla semen copiosissimum existimariint quidam, sed merae stant nugae. Postrema omnium, muscul si dicitur,quod in lumbares & abdominis musculos, plurimos proserat riuos;haec interdum ab iliacis emergit. Has igitur propagines effundit cauae trum cus destendensi postea in duos insignes ramos tanquistipites, iliacos dictos, fi
ditur. In ea diuision cedit vena arteriae magnae tanquam digniori, esque sibi ictu Ari; tur,ne 6ss1s sacri duritie & dors cotinuo motu laederetur. Ab utroque ramo quatuor pares nec dissimiles venae scaturiun his nominibus insignita sacra,hypoga- strica, i gastric pudenda Sacra,per ossium foramina, in sacrae, id est maghς ver- S. tebrae medullam sertur ad eius nutritionem Hypogastrica omnium amplissima;
omnes sere partes in hypogastrio contentas alit; ab hac rami quamplures multi fariam fissi longe lateque se pandvnhnam alij ad uterum eiusque ceruicem fest, nan alij ad vesica alij ad recti intestini extrema, quae haemorrhoide exteramplet rae depletrices pariunt. Epigastrica invigintij musculos disseminatur,mm Epiginis. ior tamen eius pars per rectimusculi longitudinem, siarsum ad umbilicum fertur.
Occurrunt autem istius propaginis tenues quidam rivi, extremis Venarum, quae mammariae dicuntur,fitque praeclara illa anastomosis, quam ad cosensum mammarum & utenconserre multi existimarunt. Epigastrica haec sepe a crurali ramo emergit Postrema pudenda dicitur,quod ad virorum genitalia feratur, & ad p. dendi muliebris carnem. Idem ramus iliacus extra abdominis cauitatem delatus, de ad inguina cruraque descendens, cruralis appellationem sortitur; ab eo plures emanant sarcul per femur'. tibiam & extremum pedem numeroia ramorum s rie sparsi: sex tamen maxime conspicuis &a Sylvio eleganter descriptis ramis fruticatur Sunt autem hae omnesprbpagines, septuena, ischias minor,inuscula,poplite suralis&ischias maiori Saphaena seu malleoli vena, ad inguinis glandulas nata,per internam uris partem inter cutem & membranam carnosam delata,ad malleoloem externum descendit,& in pedis superni cutim varie insemitur. Ischias m . minor eregionosiphaenae in anteriorem sicliij cutim&eius loci musculos distri bustu Musculain duos finditur ramos, minor, in tibiae mustulos extensores, Ii- uos diffindio maior profundior in omnes fere femoris musculos divaricatur.Po- Arsia. plitea ex ramis duobus druratis coeuntibus conflata, siarculis ahquot in cruris c
um posticam sparsis,per medium poplitem delapsa, nunc in surae cutim absumititur,nunc ad cascem usque descendi nunc per externum malleolum fertur. Sura- Surdictis insur musculosvi cutim tibiq internet clisseminata,circa malleolum internum
155쪽
resexa,latus internum pedis & culini pollicis, rarb alios digitos adit.Ischias maior portione maiore,per surae musculos delat absumitur in surculos decem, singulis scilicet digitis binos;minore autem,inter peronem & calcem cessante, interdum perforato medio ligamento in musculum digitum pedis abducentem &cutim spargitur Haec rami cruralis est omnis dispersio. Venae cauae ascendentis distributio. CAP. t VI.
praegrandi stipite, quem ascendentem truncum vulgus vocat, ρd iugulum usque fertur. Toto autem eo ductu satis lato ait plόque periclitaretur vas insigne,sanguine turgens, nisi vicinis partibus firmiter alligaretur.Natura itaque s ax & prouid vonam cauam ascendente di aphragmati primum, per foramen proprium,dein membranis intersepientibus,per communes tunicas,tertio cordi per auriculam dextram & membranas tricuspides alligauit superiore autem parte ne ossis duritie laederetur vena,& ad tutam ramorum divaricationem, glandemthmiu. apposuit mollem&maximam puluinaris aut substerniculi jnstar thymum v, ' cant Ita ergo ascendetis caute truncus ad iugulum usque extollitur. Ab hoc triam
T co quatuor emanant riui phrenicus, coron sis, Zygos &intercostalis. Phrenicus
Hrenua. per uniuersum diaphragmatis corpus: excurrit, & ad cordis inuolucrum ramos ,-- argi necnon admebranas διαφρα Uc στας. CRronarius si ανιαιος dictus, uni,
ψ . ' uersam cordis basim instar coronccingit, ius simplex,rar geminus visitur,&per totam cordis substantiam, hinc inde ramos diffundit, kd visceris nobilissimi
nutritionem:plures autem eius rami in sinistra cordis parte apparent, quam de --δε σήμ tra,quia dehsior, assiόrque,copiosiore eget alimento. Hla ven*e cauae amplissi- sta 2 o ramos obseruare licesilatus enim veluti lacerum cordi adaperit cau/, Π in dedii Ad trum sinum laquam cisternam effundat sanguinem, ad pulmonum nutritionem vitalis spiritus generationem.Partes autem eiust tetis, t*nquam laceratas trifariam diu siti dextro ventriculo insternit, esque ita, ligatur,yt nulla arte separari possit Tertius ascendunus trunci ramus Azygos dictus, id e omnis coniugist e pers,quod in d tro tantum latere reperiatur, O csto surculis fiuncatur, qui ins1ni stram partem non secus quam in dextram feruntur; Vehόquo inferiores costas &earum spatia alunt, oesophago interea exiles, sed numerosos ramulos distribuen- do Huius solitariae venae duplicem obseruarunt recentiores Anatomici cqmmunionem Prior est cum thoracicis venis quae ab axillari prodeunt, unde fit utin .s ' pleuritide eiusdem lateris sectio mire conrat. Alter est cum adippi &emulgen-bus sistemata, te per ramulum exiguum, unde puris in thorace collecti expuigati'nem peruri, nas fieri voluit Fallopius. Quas autem in azygos ramis, somniauit membranulas velut hostiola sanguinis refluxum impedientia Amatus Lusitanus, bis nucuit m-- quam adhuc vidisse contigi propterea merae sunt nugae. Ppstremus ramusister costalis dieitur, quod tria aut quatuor superiora costarum spatia nutriat; hcs yisum iri pius deficere obseruauimus; sed fungitur tunc illius munereazygos, ramumque ad sirperior s costas mittit. Postquam quatuor hos venat came astendentis trum c d udit surculos , totus in duosinsignes xamos finditur , Npi a situdinatura
δε- partis sub lauij appellantur, quod infra claues &iugulam sin Horum ramprum
pars intra thoracis cauitatem recondita est Pars alterae thorace iliens, 'd axjllas
156쪽
sertur,& axillatis dicitur. Ab illa quinque oriuntur venae,mammaria,thymica,c psulari ceruicalis & muscula. Mammaria per interiorem sterni partem fertur,r mulos thoraci cis musculis & mammis exiguos spargens; maiore vero sui portione ad interiorem recti musculi partem emersit, surculis aliquot suis totidem epugastriae ascendentis rivulis paulo supra umbiliciam occurres. Thymica per totum glandosum corpus,quod Thymum vocat, distribuitur,necnon per intersepientes medi branas Caps utaris a paucis deprehensi per cordis inuolucrum fertur, o tiris. curritque phrenicis ascendentibus, ut eadem vasa penitus Videantur. Ceruicalis cm, talis.
per foramina apophyseivn trasiuersarum ceruicis emicat in cerebrum ,ramulis obbter in vicinos mustulos dimissis. Postrema omnium est muscula, quae in must los rachytas,tum ceruicis, tumiummi thoracis fertur. Altera rami subclauij pars, ubi cauitatem thoracis egreditur, & adaxillas peruenit, axillaris dicitur. Ab hocaxillari ramo tres oriuntur venae thoracica, basilica, & cephalica, posthac describendaendein ramus dum supra claues emersit, superclauius dicitur Sylvio cuius nomina elegantes& ex rei natura imposita in nostra musculorum & vaserum historia retinere placet. Αb hoc ramo stiperclauio,dus orit1ntur venae σφαγιτιδες dictae,id est,iuguiares, quarum una externa est,altera interna. Extern in brin Iugulam emtis maior,in homine minor, per latera ceruicis inter cutem & membranam carnosam lata,in vicin os musculos surculos spargit quamplurimos. V bi vero fauces attigit,in duas partes diuiditur quarum altera in muscidos laryngis,hyoidis & lin-
suae absumitur;altera subculanea,in labra utraque,pinnas narium,fr5tem,faciem fere totam,maiorem oculi angulum & partes aurium posteriores rivos diffiindit. Iugularis interna insignior mulibin homine, ob cerebri amplitudinem,dum per latera ceruicis ad cerebrum extollitur,multas vicinis partibus,musculis qui e la-
ryssis & lingvs,emittit pr6pagines:tandem per cranij foramina in durς menymgis sinus ascendisia quibus infiniti venarum surculi prodeunt, menynges duas, &totum cerebri corpus alituri. Quomodo autem per sinus crassioris membran et foeratur,libro decimo explicabitur. Axigaris ramidii ricatio. C A P. VII. B axillari ramo tres oriuntur ventithoracica, basilica & ceph lica. Thoracica gemina est utrinque; earum una in mammas m in m. de anteriore thoracis musculos,ut pectoralem & serratum mitio Am; altera n posticos distribuitur. Harym venarum tres
rami interdum quatuor, cum tribus aut quatuor Venae Gygos
is coeunt, ρος obseruatio noua est & pulcherrima: basilica, per interiorem, cephalica per exteriorem brachi j partem se
tu propterea illam Hippocrates internam vocat, hanc externam. BAstica hepatica etiam & iecoraria dicta, in profundam & sabculaneam diuidi solet. Profum sic
da illari arteriae & tertio neruorum pari attensa, ad medium cubiti flexum eL fertur, & ramo altero secundum radium, altero secundum cubiti os per ann lum, quod musculo ra colligat tedines delabitur. Priore ramo in Arculos quamplures, pollici duos, .indici totidem,medio unum, dirimitur; posteriore in rivos totidem,medio unum,medico duos,auriculari duos, absumitur. Subculanea per ati Mineruinum excurrit, & dum ad cubiti articulatione peruenit, in duos finditur ramos; quorum alter ad internum cubitum delatus, cum humerariae ramo unitur, & ex
157쪽
eo coitu communis vena enascitur, quam mediana Vulgus vocat; Arabes autem venam nigram. Errant ergo, qui medianam peculiarem &tertiam brachij vera
agnoscunt; nam riuulus est ex cephalicae & basilicae in cubiti articulatione coiciem ergens. Alter basilicae subcutaneae ramus, per infernum brachi j latus descem dit,ramulis in vicinam cutem & partes subiectas dii nissis , Haec omnis basilicet ch=- est distributio. Cephalica sic dicta, quod in assectibus capitis tundatur, Hippocrati externa, quod b chij exteriora perreptet; ab aliis humeraria, quod perti merum feratur, non ab externa iugulari,ut in canthus, sed ab axillari ramo emergit. Haec inter delloidem musculum & pectoralis tendinem si perficie tenus delapsi,dum ad cubiti flexum peruenit, in duos diriniitur ramos, quorum alter, ill. interiorem cubitum oblique latus, cum basilicae ramo coit, & comunem v nam parit; alter insignior, per radium ad eius fere medium descendit, hinc obliqueat
carptim excurrens, manum externam sere totam irrigat,& conspicuo ramo interia,Pistae paruum digitum & annularem desinit. Venam hanc Arabebs saluatellam vocant, quam in melancholicis affectibus , lienis obstructionibus, & quartanis febribuso' iam ,- felicissime secant. Obseruarunt recentiores quidam in brachiorum & crurum
111aioribus enis, ostiola quaedam,valvularum&membranulam ins ar, quq sam de A, guinis ad inferiores partes confluentis impetum sistant, truncus autem V -- Venae cauae obet,et Λαν semper est patens pervivique. Obseruandae sunt etiam quamplurimae venarum communiones. Nam que per cutem divaricatur, unius
avis μὰ cuiusque partis oppositae, tandem inter se copulantur; dextri sinistris, ut in facie; obfirmata. supernae infernis, utin musculis epigastri j; intern ς externis, utiugularis interni
rami quidam cum ramis externae coeunt; externae thoracitae cum internis aet gos; externae mammarum cum internis pectoris; externae capitis cum internis quae per membranas excurrunt. Sunt & quamplurimae venarum & arteriarum anastomos eS.
DE VENARUM ORTU EXERCITATIONE s. Variae de venarum ortu opiniones proponuntur: ac .
primum suae fuerit Hippocratis sententia.
E ortu venarum tam marissimi, mintersidissentientes Philo orana: Medicorumsententiae, misi qukeus omnes uelutapud censiorem quem profiteri, ac ordine recenseremige magnum,seret Poeta IF tun improbumsubiret laborem.Sunt qui venarum ortum a capite σα- rebro derivant, et cribit Aristoteles cap te fecundo o tertio libri terti de historia animal. insectae author fuisseFersarum Phil viam, quem Arabes Syamor Cabronensem vocant, Auisenna Theseum narrat Albertis m-ν-bbro tertio de animalibus. Annotauit Galenus sexto deplacitis Hinocratis oe Plotonis, Peloprepublice docasse, masa omnia a cerebro ortum ducere. Hippocrates ad Mem lib. de natura hominis,quatuor venarumfontes a capite manare scribi se addititia esse ostis,ines δι- sturia iliaputat Galenus,quae PQbjpotius, quam Hippocratis doctrinam redoleant. R -- eorum nec legi, nec audistillas: sed existim in ea entelia ortasseadductου Mi obseruari sinus multos tanquam canalis sa ineptenos, in durae men os duplicatum,
158쪽
De venis,arteriis δί neruis. I 29
a quibus tanquam e torcutiri ex imitur anguis in imulas quamplurimas muniuersa cerebri sebstantiam Herophilussonum Denarum ignora res tetur. Syenensis medicus Cy- in σBlemor quidam Arabicus ab oculis menarum omnium'opagines derivant. Diu res Apolloniata a etentriculos harum opinionum leuitin, nec redargutione nostra eget. recfusiorem hac disputationem desiderat fiuis enim omnia haec aflense m ratione alienissima es non sidet Sorum tantumsententio expendereptice qui merisimiliaprosterunt, Psque aut in re medica excelluerat, aut naturae arcana accurate lustrarunt. Hi porro in duasectas distractisunt; alij enim a corde, ut Feripatetici; alij ab hepare t Galenici erus Medic ere omnes, Cenab oriri contendunt, quorum rationesngula gistatim ex tere laesin popu- ,
liri quadam tirutina sed exaesta, id est Philosophica oes Medicastatera. Et quandoquid
multa demenissparsim annotauit Hippocrates, quae fuerit sibus de venarum onustententia, ω eamus. Varia oe dissentientia ea de re ripsit admirandus Senex; nunc enim cor venarum flatuit principium,nunc hepa interdum nulta esse earum principium obmat. A comis Cenas oriri moluit multis in locis, libro de carnibus. δυο γαυ εισὶ κοιλοι φλεβες ς κα δίης: duae sunt venae cauae a corde, alteri nomen est arteria, alteri mero caua, ad quam cors tum habet. Eodem libro κο ιλοτα τ' H πζὸς κα*δίν, cauissimae v ni sunt prope cor Deinde, cor ad caput Venae cauaesitum est,libro de locis in homine. V . η caua a corde diaphragma permeans ad hepar trasit.βuarto de mortis, manguinissentem mocat, lib. de corde ,sinus duos fontes iocat, venas autem e V arterim flumina, quibus totum corpus irrigatur. Contrariam metassententiam multis in locis, quibus hepar menarum apisci rincipia Libro de alimeto, ρYζωας φ Θων ἔπαφ, ρ si obmκαpyo, Rabicatio venarum hepar, radicatio arteriarum cor. Libris de ossium na rara, de locis in bominesecundo oe exto Epidem.Venam cauam ητlis, u est iecorariam vocat. Aliquando nec hepar, nec cor ienarum esse principium voluit Hippocrates, 'hartes omnes simul gni existimauit libro de ossium natura. ae qua per totum corpus disse piritum, xum, motumque exhinni, ab imamultae Dantur, atque hac etna Ubi oriatur, mismatnsio, circulo en facto principium non inuenitur. Libro de locis in semine, statim initio. Mihi quirim videtur principium corporis humani nullum esse,sed omnia similite rincipium, omnia similiter finis, circulo enim destripto principium non
ingenitur. Haec Hippocrates de venarum ortu; quae residissentanea multis et euntur, ita tamen conciliari poterunt, ut heparsit principium radicationisis distributionis , cor conferuntionis: Originis autem nullumsit, cum omnes partes matica mulgenerenturi
ARISTOTELIS DE VENARUM ORTU OPINIO.
Peripateticorum rationes omnes proponuntur. Ex ERC1ΤΑΤΙΟ II. VIA unicum in animalium corporibus agnouit principium Aristoteles cor rimum aut ικον,κιν ικον, - τληlικον, γοη οὐ to domna ικον, - omnium facultatum communia organa ab mnico corde nasci, multis , non tamen necessariis argumentis probare studet. Itaque cor
venarum esseprincipium,primo, secundo m tertio de partibus anima 4 fecundo degeneratione animal. tertio de historia animalium, lik de sem vigilia, or libello de respiration contendit. Hunc sequutisiunt Auer es, Alexan- a se a
de hemistius Philosophisere omnes;ex Medicis/hysicis Erasistratis, Onesis,cot=ο
Aesarum medicam Conciliator m Turifanus,ex Anatomicis solusnfilius. Ego deposita finisc
159쪽
omni contradicendi eue' calumniando urigine, Aristotelis γ' eorum qui in illius do iturarint, rationes primum proferam, illustrabo, amplificabo; deinde ad veritatis rigetaeraminabo. Prima Peripateticorsi ratio haeos. Cornatiui caloris fons est angamus sicina: venae organasiunt deferendo sanguini calori dicata: debent igitur a cordae or ducere.Cornatiui calori ontem esse uberrimum, nemo inficiabitur. Odint sopi sit officina, ita demonstratur. In dextro cordi nu, sanguis continetur, tanquam in sythisterna m conceptaculo; in hepate etero ett canali m riuulo, quia nusia est in hepare cenit is, veriarum tantum apparent plexus. Hanc Philosophi nationem ita illust .mi in nota fit m osscialis coctio, ibi requiritur caritas; sic in tentriculo ad chylosin caritas adest issi. gnis, in corde etentriculi duo sunt; in cerebro adspirituum generationem simus quatuor: iuia te nulla est cauitas,nulla itaque coctionis ocina.Secunda ratio asser fieri.Corprimest vivens s ergo primum nutriens, etita namque definitur nutritione; nutriuntur aut sinu artes sanguine , sanguinem deferunt venae cauae risi, quem a corde accipia m. Dergo cor sanguificationis oe venarum principium. Sed nulli bi continetur sanguis extu' venas in ventre, praeterquam in corde latim enim extra menas putret aut concrescit erusinus cordis propriasiuntsanguinis conceptacula; quodsi contaiah Senam inde ena chtas quen et, cum venae deducendo distribuendoque sanguini tantum dicatae sint. Praetereuia
animipathematis, it metu miristitia refugisse uis ad cor, non hepar, non cerebram . ergo ibi fonsanguinis; anguinis Uisina in corde, ergo m venarum principium. Acceltquinta ratio non inelegans. Iti Senarum est origo , ubi earum apparet terminas aliquis; tienae cauae terminus aliquis in dextro cordis sinu apparet, estque illius eadem implantatis, quae arteriae mapetae , eius vero rami per hepar tantum disseminantur,reliqua miser ema sunt, aut in capillamenta abeunt. Euri . mena caua cordi ita firmiter haeret, etiηulli arte citra cordis distractionem diuestipossit; ab hepate autem radices illa illacerae reacate: spartibus rami omnρs separaripossent: βωά annon maior etenis cum corde, q- hepate intercedit similitudo' hepatis namque caro mollis est, cordis durior, densior oe qa coria ea, qualis est Senarum; cor cauum est, lenae cauae sunt. Sed . in cordis basim oram quatuor insignium apparent ostia, eademplane ratione hiantia , sent autem Coa haequoris,
neriave se,mena arteriosa, vena caua:at conuenit inter omnes priora tria a cordeor- tum ducere, cur non igitur caua, quae similem habet cum arteria Sensa structuram , abeu-- de fontestaturiet Addais ego rationes Francisci Roffiti Medici Re fcuius ego 'mydus rem δε binam 2Est miram im disserendosubtilitate emper mavi feci. 'militudo tu uularum saltὶ aut epiph eon cordis metenae caue principio ad cor positarnm, collocas
cum aliis tribus masis a corde medio orientibus, arguit venam cuinam is corde oriri; membranae enim illae, meluti fores ostiis etenarum appositae , videntur esse quasi minarum capita, in hepate nihil tale cernitur. Praeterea venae omnes condi continuaesunt o scaua tanquam matrice prodeunt, mi porta oe imbilicatis, caua a corde in hepar defcα- dentis, sint propagines: si emim in τmbilicalem editi foetus mortuaque menam tubulum immittas in i ct , viribis moueri cor m pulmones. quod ego aliquando expertus sum.
Postremὸ debuerunt Wmarum in arteriarum proxima esse principia, ob necessitatem per
petui comitatus m mutuae eorum et orum praestentiae, alterum enim va ne altero, instille
. Eius iuri quasi fraterni ratione, ambae apristis venae dici uerunt; hae quidem pubsantes,illae vero quietae. Veselius hac Aristotelis oe Peripateticorum sententiam rationi, saliquot fulcit, calumnianlotissimulo, quam veritatis dis percitus. Sed quam utibi sint . inane proprio capite mox distulabitur. Iam alterius flectae argumenta in publicum
160쪽
Galeni & Medicorum sententia, quae hepar venarum principium statuis. Ex ERCITATIO III. L E N v ssexto de placitis Hippocratis mPlatonis onga oratione in G ira m ristotelem inuehitur, Umisomnes ab hepate nasci, non a corde, bis typumalidissimis rationum momentis coniuncis. Primum eiWargumen- primarastisatum asimilitudinepetitur. auemadmodum arboris' nalces mariis capita- similis me. mentis humissars, m etnum coeunt caudicem, quipaululumprosiliens, in Dos in es disparili que ramos diffinditur; hirursum in alios atque aliosa per rutur,donec inminutis Ma B ista venae cauς radices innumeri arculisperiniue sum hepatis renchym pars Nn unu desinunt truncu qui lati ere ut ab hepat rosiliis, aristo inditur, qu in duos prGrandes ramos diremptis; rerum unus ascendens, alterilescen ens dicitur; etterque rursum innumeris qua Uurculisseaticatur. Similis est τως pomis , b re diste j Eiua erra venarum omnium radices in hepare Iuni, hepar earum principiumsici Lebet. Improbatur a quibusdam Ga leni a b c similitudo. Non enim ex na-ῖmpybiamsi dicibus truncus arboris nasicitur, aut alitur, se potius ab mberrima corticis vivacis basi, quς. μις--- in medio est, arborei trunci mradix rami pendent. Euod autem planta non habeat ex capillamentis radicalibus originem,ex eo patet, quodex alteris lanisminibus radice omni carentibus, mi ex taleolis, aut palmissim in terram depactis rudicem nullam habentiata,vd ex surculis radices exeunt horsum , et rami sum. Sed non Cidentur hi, Gai rimentem assequi. Noluit enim mena lanis modo ab hepare gemminare, dein ulatim au- ωλι clas tandem inparte erri iam hepate tantum ceu terr enarum omnium radices in as.luit, ους in truncum fg ramos omnes sanguinem vi pareno malis aberatum excoctumque funisnt. Secuniaratis a sanguinis color umitur. Sanguinem venarum omnis m- Θωndar si emtauicam habentiumsi in picias, sanguine in hepatis vasis contento, nec colore, nec se antia, neci perie disserre etidebis: contra ,singuinem in dextro cordis sinu elaborarum tenaciorem, calidiorem oe magis spumantem reperies: non igitur eten sanguinis ostis
nascor, Pare nec zmarumprincipium, velita liseat argum&ntari. Sanguis in vena caua uis sista rami ortς contensi , ruber est, colorem hepatis referens: qui autem in corde elaboratur iν mimis.
avus est 1 mose si ergo in hepate coloreis hanc accepit, merisimile est hepar singuimentionis seprincipium, per consequensumarum. Rident quum Galeni hanc ratione, Immia ἡ apia eram ,e piruitam, oe bilem gignit hepar , qus tria rubra nonsent. Gmohs par asanguine rubscere potias qua anguinem ab hepat man qui bo color auo etsculam felliam tingit bili mi d totum corporis habis eadem bilis M. Sed non videt De - - bomogene ola, q possunt assimilari, contacta hepatis rubere, heterogenea vero non partismi nutatis colore e lius materi: m caloris e cientis distositionestequi. Se ergamus Galeni rationes proferre. animalia pulmone carent,unicum habent in cordesinum,sin, strum filicet , at quomodo in illis a corde orientur venn poteruntne ab mnico sinu, cuius
mica est temperies, nec dissimilis structura, duo distincti diritus sangui que duplex
temperamento diuersus, mensus ilicet m arterissis ,per duo vaserum genera distribuendus manare Aliunde ergo in istis animalibus quam a corde orirantur menς, eritque in illisb parvens, it unicus illi cordis sinus arteris sanguinis, o cina. P terea δες tantum gracta inim i venς rubrumsanguinem d ferentes, porta oe caua: at porta cor non attingi habet tamen radices per hepatis carne parsu; si itaque portam ab hepate oriri admittunt per ἀ-.tetici, cur caua, quoructuram habet omnino similem, quς anguinem eiusdem coloris, ub- flantis cin temperamenti continet, quς denique radices mariis capillamentis eodem modo infixas habet, ab eo temprincipis,hepatefilice non orietur Sidicant aduersari' quassam esse.