장음표시 사용
131쪽
Tanta es seriptoris institia ut quem ipse putat dignum cedro, Alabandicum censeas
Non ne AIabandicus erit, si mille erroribus Philosophicis, Medi eisque, sepositis Grammaticalibus, stareti hinc inseras, licet quod ipsa nuncupatoria o sola, quae elegantiori stylo conscripta censienda est, insulsissimis verbis, pluribusque mendis dedecoratur: De tali hominis arrogantia mirarer equidem, nisi incomperto esset, similia tales homines aggredi r Pro Herias ponit Erois; pro inclyta ponit i clitae , pro ausim dicit avx M ; verbum respicio barbard bis maritat d rivo casui, & pro Hierosolymitanos barbarissime stribit Ierosolimitanos. Sed audi facinus in Latina lingua enormissimum: Et tibique dicit in eadem Epistola in pandat Azorum praema. Negari ne poterit unquam, Martinum, non esse Civem, sed Advenam in Latio
Puerni a quidem errata, ut potius Prolata a puerulla, quam ab Authorc coni ripta credas.
Falleris , Philalith e , Auctoris acutissimi ingeni j sunt; toto enim in Libri corpore, haec, M similia, imb, S: majora consplicies : Quid dicercs, si legisses iii eadem Epistola, Martinum, nullo adhuc verbo de Thesibus edito, pronunciare The iam enunciatarum; ac non adhuc locutum de Serenissimo Hectore Comite Palatino Rheni, nec proprio, nec appellativo nomine, nec de cjus praerogativa ALiitudinis ut primum occurrit de illo mentionem secere, ex abruprobprorumpere, pr atam Altitudinem Sereni' mi Electoris p Nonne lymunciatarum, & ly praefatam, diceres apposta, pejora pessimis, ineptiora ineptissmis 3 Qtud diceres, si legisses in eadem Epistola, quod Martinus nuncupat Librum Illustri Marchiniat Mascambruno qui cum loquitur in Epistola, & illum sub diversis numeris, S pe senis considerat : Prinid, ut personam secundam numeri singularis , ut in titulo ibi: Isi risime ac Excessentisime Domine, & in cor pore Epistolae ibi Te eligere, M inseritis, tuorum Procerum, & H-krius, tuarum virtutum, & inserius, tuam Familiam, & ῖnseris, Excias iis me Domino, α inserius, Exctaeniissima Avettias, Secundo
132쪽
tanquam personam secundam mittitudinis numeri, ut ibi, instri iaceres ; Tertio ut personam tertiam numcri singularis, ut ibi, sua perseva, S inserius, suae Clementiae, & inferius, pro se, perenni que Familia sua, & inserius, Excesientiae suae Nonne diceres Martianum ipsum ignorare vel Grammaticae Concordantias 3 Sed si Italici Homeri Torquati scilicet Tas i, verbis uti fas erit.
Ferita leggierissime rha rese. pro Coronide, praefatam Epistolam hac periodo conterminat, rogansique Deum pro te, peretaniqueseus Familia humiliter Venerori addito finali puncto; sicque expleto jam, & terminato Epistolae eloquio, ad subscriptionis humanitatem accedens, progreditur inhumane, scribens Excellantiae tua Bonifatem humiis mus Servus Petrus Antonius de Martino, & sic rapuit Scelestus dilectam conjugem, nemp) Bonit rem Suae Excessentiae verbo meneror, legitimo ejus viro eamque imm niter, & barbare suspendit in aere. Haec in ipsa Nuncupatoria Epistola; in libro veriverrata, barbarismi, x verba, penitus incognita Latio, mille , 5 ultra adnotari . . possent, plura de Phrasi 5 d locutione inepta subnecti; Sed ne a majoris momenti rebus hic divertamur, in finali Dialogo receim
Libenti animo Tibi assentior, & quantum erit possibile etiam graviora laconice perpendamus.. PHILA RE Tu S.
Sic Drus nos servet, ut ego Musitanum nostrum Recentioresue Martiti Oppositionibus Apologetico sermone sollicitus eram tecum tantum expurgare . sed mente revolvens quam grave ptaejudicium allatura cssent publico viventium salutis bono depravatae opiniones per Sciolum istum disseminatae, quale virus allatura piolata ab ipsis Axiomata, publici Beneficij gratia constitui palam det eges , a C dente ctiam Consilio D. ANTON ii DE SANcet is Marcitionis Montis Falconis Militarium Causarum Regij Exercitus in Regno Quaesi toris Generalis varia cruditione eminentis, qui me scpc. monui
133쪽
nadens, opus hoc Aturum sere austeri saporis illorum palatis, doquibus dicendum, quod Tacitus in Vita Agricola retulit, Gnarissus Nerone Iemporam, quibus inertia pro uapientia fuit, sed non inde reticendum , quod est consonum Veritati.
Magnum sunt ingenio meo incitamentum , qHae dixisti, maximopere tamen librito dimoveor tuo; hinc quicquid Volcs, & ipse aggrediar, dummodo veritas non laedatur ; Amicuου enim Plaro, Amicus Socrates, sed magis amica veri ras et Interim tu, quae in lectione adnotasti maledicta in Musitanum, ac Recentiores, enarra, ut sic horum dilucidando sontentias, Adverseru errores evellamus.
Ita sane exequar, Philaleth; Igitur semotis verborum ambagibus, principium sit futilis illa Authoris admiratio de opinione M uani, asserentis Sedem Animae Rationalis in Capite.
Pape, ineptus Grammaticus ineptissimus Medisin, Theorogum audet se profiteti ; Irrationalis, de rationali anima vult dissererer Recordor clari isime Musitanum hac de re in sua nurina Lib.prim. inpraestione de Capitis assectibus breviter locutum his verbis : Hoc ea una, cui omnes sensim famulaNire, cui omnia obediunt membra ; qua sicut Planetae a Sole, o totius Terrarum Orbis, lumen, vitamque hauriunt sale anima in hoc capitis Regali Iolio relucens, suo sitati lumiue totum irradiat corpus: Sat est ut seua exerceat munia, in Capite praefidens , toti corpori, ut sui ipsius imperio pareat, legem dicere, absque eo, quod tota in qualibet corporis parie resideat, ut ha unus apud Philosophorum vulgum Fumor increbuit: quid inde Z
Quid inde 3 Muniam stabile sibi gloriae fundamentum jacere e cogita it , demoliendo hanc Masiani sententiam, quasi ex Diametron His τί omae, o Augustino contrariam : Et oti quot ampullata verba r uot insulsa judicia prostiti Per ipsum non stat, quin damnetur tanquam erronea ; damnat tamen, quod non percipit, & hac de Gloquitur, nesciens quod MAE evivis homini centingit adire Corinthum.
134쪽
Iure quidem merith tale pondus pro Martini humeris non est nec pro nostris, sit veritati locus ast si aliquid decerpere licet,. ex gravissimis, & praestanti lunae notae, Viris, magnis in Theologia i
Lur Dialibus, non adco nova, nec a probabilitate aliena Musanti opinio cxistimanda cli, In varias enim lucre sententias cmunctis sima: Mincruar Scriptores Prisci, Recentior quet, Nec unquam, opini nes quascumque protulerint, nempe in Ccrebro, in Corde, C tholica nostra Ecclesia damnav t; immo Sanfli Imi Patres pro una. parte pugnant, pro altera decertant PMres baiseri simi, cordati Doctorcs; quid inde 3
Par esset hiς recensere Celebriorum sententias ut Martinus per i piat, Musanum non perperam suo capite excogitasse animae Rassonalis sedem in capite; sed magnis innixum authoritaribus; At quo niam brevitati studemus, satis crit, si unum ex multis reseramus; Magnum videlicet Aurelium C iodorum hoc modo animi sui sensum cxprimentem : Auidam salt) sedem Animae, quamvis si in corpore toto dissusa, in corde se voluerunt; dicentes, quod ibi puri imu sanguiser vir alis siritus continetur, ut inde etiam cogitationes, sive bonas, ρυὸ
mala , exire cono mant; quod animae virtutem verari posse non dubium es : Plurimi au, em in Capue infidere manisse ant; Si fas est cum reus rentia tamen .dicere ad similitudinem aliquam Divini alis, quae licet .mnia ine sebi ipubstantia ua repleat, sicriptura tamen Caelo insidere con firmat. Dignum enim sivit, ut arcem pe eret, quae se noverat caelest op ratione 'blimem, ex tali loco prae caeteris versari, unde Meliqua membra debui ut competenti regimιne guber ari; Cutiosis legenda relinquo Wliqua, quae toto cap. ID de Amma, .pro hujusmodi sentcntiae consi
E d. in vi mgia terit ni me fallit memoria) in amoenissidiis quaesionibus tuo Ga arae los Reges quea se i . dum inquis, Met polis, Ur ZZ.
crona Aisiis a se es non in corde, nec Hepate sta est ,seae in Cerebro; Corvero oscina Dium e trituum vitalium; no&.iores vero,animales ae 74 is Cerebro re dent, ubi quoque om/ ei sensus locum obtinerit; ac prosia ccensit Eoosit se et ea Raciorialis Aoimae, qua re in ramne, me'.
135쪽
reticos latius redarguti Galenus. PRIMA RETUS.
Quid respondebit Salebricosus Censior noster, non video prosech cum cx dictis clarissime pateat, novam non esse neque damnatam conjecturam cujuslibet asserentis Rationalem Animam in capite suam habere sedem de peculiari loco diversimode loquuntur Philosophi, quos quisque pro animi oblectamento adire poterit ; Hos inter magnus ille dilaceratae Philosophiae per tot Saecula, soli Arseoteli mancipatae Felicissimus Restaurator, profundiismi ingenij Vir Ca Iesus variis non aspernandis rationibus, Pinealem Glandulam Rationalis Animae ad malam sierim se probavit ; quamquam ego libenti animo acquiescerem Lactantio Firmiano, dicenti c Cmo issa Anima, quo loco ea, aut cujusmodi, nesciatur. .
Si tamen, in tam sinuosis, variisque opinionibus aliquid promere dicet ; illa quidem animum implet, quae in capite Rationalis Animae sedem concipit, utpote in quo videmus quod proprium sui ipsius est
CXercere, cogitationem videlicet, quae in aliis corporis partibus actuari non videmus, nec concipimus: Favet huic sententiis cum aliis hic memoratis Authoribus, Ludovicus Caelius Rhodionus in lect. an riqu. lib. 2. cap. 22. hisce verbis : Ergo caput Praecipuum excepi que in homine membrum, primo regiminis acutorum Galenus, Platonici omnes Tationatis Animae hedem nuncupant, ut rentur nonnulli, quoniam inibὶ cerebri ela conceptaculum, ac membrorum animalium; uae organa sive, o
principia virtu is animalis, tam apprehendentis, quam eligentis, seu et oluntarie moventis, quibus porsimum consat a' alium, inter se dis mniis; Nec me filii Venerabilis Beda sententia Dper Marcum; Animae locus, inquit, principalis, non juxta Platonem in cerebro, sed juxta risum in corde est, En hac ultima periodo, uti hic Sanctus Pater aperte asserit Rationalem Animam residentem in loco particulasi
136쪽
inier Philosiophos, Animam totam in toto corpore, o totam in singulis ejus partibus sit, Non quod anima poliis, o per veram extensionem, in 'gulis corporis panibus inveniatur, id enim immuriali jub nimqualem esse mentem humanam Uendimus, repugnat; corpus, o peculiari quodamsensu individuum eis, ratione n mi
rum dis tionis organorum , omnia ira ad se mamo resierunIur, ut, et A uno eorum ablato, mutilum, o imperfectum corpuου reddu ur, o quoniam ea eis animi natura, ut omni extensione, dimensionibu que e meat, ad nullam corporis membrum, μοι ad illius quaiatitatem adaeque referri potrii, sed ad totam organorum compagem dumtaxat, quaei una
oderatur. Et paulo post: Sed quamvis toti corpori ima sit nexa dici tamen poleti; isiam intimio, o immedialius uni parti aniri, quain alteri; sicuti licet Deus per totum Mundum dissendatur, o per suam po-
Iam omnia loca repleat, pecul, ari tamen ratione in Caelo se incitur, quo omnia nutu suo regit, se administrat : Ita dicimus mentem hu .manam in cerebro, utpote in suprema corporis parae velat in arce residere. Haec ille : Ex alio Capite non pauci sint Sancti Patres praeter Bedans citatum, a quibus Rationalis Animae sedes in corde Conrideratur, a sque eo, quod tota in toto, & tota in qualibct parte totius con scatur, ut annotante cruditissimo, sunt D Hurius N enus, Divus Hiennymus, et eodoratus, Tertussianus, ct Philocum quibus omnes fure Patres. Nec immortalis Ferneli, placitum est hic omittendum : Cerebrum sinquir) humanae mentis arx, c d micili , cogita tonum, rationi ve sed ue motus, omni quesienses fons origo : Corporis siummam pre em teia', fur umb=eritius, 'lo movi mum ; ut emm Uumersimus h Ni parens, nunti e uia rectrax, lo exce simo loco co Δι, ita iacebat cerebrum, nostrae memis Arce, summo corpore concari. Huic sontentiarum varietati de principali sede Aminae Rationalis in homine, lepido alludit Hilus Caesar Cilis QM I. C. Vai a cruditione, ac, podiica ana innitate praeclarui, Coi
137쪽
Ad quid ergo tot exclamationes, admirationesque nostri quiniam 'u'Au. horis adversus Musitari de Animae sede opinionem ' cunires haec aded si exagitata Antiquis, Recentioribusque scriptori bus 3 Divos Thomam, de Augustinum genuflexi veneramur, 3c absit, quod impugnare arbitremur, eos tamen Musilano non rcfagari patebit inferius uascumqueetamen opiniones retulimus, quisquCamplecti potest, ac tueri, utpote non damnatas; sed hoc modo concludi placet cum Platone in Timuro dicentc; At quam vere id dictum sit, tam demum si id nobis oraculo Deus edixerit a seremus; Et . Cum Patre Romanae eloquentiae in primo Tusculanon qui scripsis: mi, aut qualis ela tua mens ' Vbi tua, aut qua is, potes ne dicere ' Verum, sat prata biberunt, & ab enarratis hinc inde doctrinis, satis abunddrcsporrsum in hac materia, nec tempus omittendum, Vocant nos, &aliae Impugnationes, cavillationesque, si forte adsunt, & aliae.
Quin sint dubitast nonne recordaris quod totum quantum opus est quantitativo enim nomine, non qualitativo dignum) in Mussetanum, ac Recentiores Canina rabie conscripsit Author; Hinc in hoe congressu rem han C absolvere cit penitus impollibile. . . Pisi L A L E T H E S: Ponamus in Trutina quicqtiid per tempus, tetricasque nostras . cupationes licuerit, quod remanet, alia dies castigabit.
En aliud punctum, in quo sibi praecipue responderi vult Morol
noster, inepte credens, apte responderi non posse; Dolorem videlicet, pro cuius essentia, & ejusdem conceptione, quo nempo modo fiat, quaeve sit ipsius causa formalis, in Musilanum, alio quo invehitur : Musitanus solidis argumentis, Lecentiorum vestigia pre- . mens , Histrem, nec ita continui soluttine, nec in im perse consistere sua in Trutina, contra Galenicos propugnavit, asserendo, ut & ipse Response Author transcripsit, rationem formalem doloris in vita esse, pro vita intelligendo Animam hisce verbis : ideoque intina immediate sentit ubique praesens per sui ιrradiati eis r Nec pro
138쪽
Anima confundit spirItum, uti Censorsibi suadet; aperte enim dicitH Umodi stiritus mortuus est, o merum cadaver, nisi a Dita istas, tur , o illla io hoc spiritu non est isii propria, ct inseparabilis Ρὰ sita est a spiritu toto subieriti distincta. Dein continui solutionem,oc intemperiem pro occasionali causa accusavit. Claram reddam assertionem hanc nonnullis perquam necessariis digressionibus, in quibus vellem Martinum nostrum, hominem, Grammaticum, nil sophum, non servum pecus, nec falsis praeoccupatum opinionibus, pro
quibus juravit in verba Magistri ; ita namque aliquid persuadere
Quid ad nos 3 3c si non me lateat cum Martiali in Epigr.6 I. lib.I. Non deerunt tamen hac in Urbe forsara i i
Vnus, vel duo, ire ue , quatuorve, Pellim rodere, qui melint caninam ; Nos hac a scabie tenemus ungues.
Et satis erit si quod dicimus, vere sit ad mentem Philosopha
tium, cui uniformes esse conabimur. PHILARETus.
Sed quod digressionibus praemittendum dixi, ut Martinus vel quisquis alius pro eo sentiens, facilius de dolore hypothesiam com prehendant, hoc quidem est; brevis nemph notitia Anatomicae veritati in praetereunte Saeculo accuratissimis lucubrationibus, severioribus studiis, exantlatoe, circa Tactus adaequatum organum, cutem dividelicet Malpigbjanis celeberrimis, insudatisque observationibus illustratuita; Per hanc mediantibus innumeris, nec sine microi ph ope, conspiculi pyramidalibus papillis, quae ordine parallelae cxέucco miliaribus glandulis, ibidem detectis emanante, irroratae per reticulare corpus erumpentes, in cuticulam desinunt , pluresque fibrulas formant, hae omnes nerzorum extremisines subrilissimas memia ad ipsius diligentissimi Malpigh, mentem videntur : His a tanto Viro perspectis de externo Tactus organo pro explananda doloris hypothesi, memorari hic libet Notitiam quamdam Daniebs Clerici,& Joannis Iacobi Mahgeti Medicina: Doctorum Solertissimorum in Bibliothecae Anatomicae prima parte ubi de cute Matri Pius, ut pote, at qua fatis dilucide materia tractatur hisce terminis : Iuod H pocra
139쪽
res mirerm Sapientiae partem putabat , id tandem a scuti ea Recemiorum Philosephorum dule ita e lavicia enim probarunt. Primum sensati Aesnon seri in corpore, seu corpus non seulire dolorem, aut volupIalem, Diamque mentem, hoc eis sub antiam, quae in nobis cogitat, si a sinis
esse capacem et Secundo unionem mentis cum corpore in eos tam csse, ut ad certas m iis c irationes corti oriantur in corporc motus ; Et vice versa , ad ce Hos corporis mo us certae nascantur in mente cogitationes: Terrio denique , menIem peculiari quodam modo cerebro unitam e e, cum nullum sentire queat motam corporis, 'ist ad ccrebrum utque pervenias; quod varis, experimentis consai: Hi cesu positis, ajunt, vel cata , vel pes ala extremitate nervorum, qui velut fl7icuti a cerebro ad o Dese res extenduntur, motum illam ope spirisuum animalium, quibus pleni sunt nervi, cerib=o communicari ; ibo fit ut mens sentiat voluptatem, aut dolo=em, prout motuου, in corpo=e excitatus couori eis utilis, et elnoxius ; Si quaeratur quaenam si convenientia inter motum corporis, o cogitationem mentis: a e corpin per se, o immedivi, ope extra tonis suae in mentis substantiam agas ; Resondes, nu am quidem esse naeturalem convenienIiam inter corporis commotiones, dr cogitationes mento ; corpuου per sie in mentem posse agere, cum mens omni extensione care et , nec usia su proportio inter rem extensam, scii corpus, ct rem cogitant m. leti mentem . sed in horem Naturae ab initio volui se, ad mortis corporis excitari cogitationes in mente, Ur utcssim; voluntatem autem ejus, quia en Omnipotens, semper exequutioni mandari, ita ut sensatones nostrae ,
fio immediais a generati ilia voluntate D i propter quam si propria loqui
velimus, mente excitantur ex occasione motuum, qui corpore fiunt, pariterque molin, quos videMyr ωoluntate no stia in co pore excitare ad occasion m volitionum nos rarum , noue τι ro ' Uris i aram G. cr escacia mons volunIMe producamur. P. HI L A L E r H E S.
Concludenssiam cst hos non solum I hilosophia, sed etiam Rel
glosa pietate sustultos loquutos esse , doctrinam explicantes magni in Philosophiae cccano Columbi, qui innumeras veritates detexit de Cartessu loquor in cogitatam hoc in quarta parte PriAciptorem, ita va riis luculantissimis argumentis tractat : . PMobatur autem e identer, Animam, non quatenus es in singulis mcmbris , sed tantum quatenus es in cerebro, ea. qua cor ora acciaum in fingo membris, nolo
140쪽
cientes omnem siensem rosiant, vel perturbent, ut is smnm , quies in solo cerebro, quotidie nobis magna ex parte adimi sentiendisertista em uam posmsaeum vigilia restituit; Deinde ex eo, quod cerebro Egisse , si ianitim via per quo nervi a membris externis ad iLad porriguntur, ob-s, eia'i, hoc is illorum membrorum se in etiam perit, ac denique ex eo, quod dolor aliquando sentiatur, tamquam in quibusdam mem-b is, in quibuου nu a tamen es Horis cause, sed in aliis per qua transeunt,ὸ i, qui ab illis ad cercbrum protenduntur; tauod ultimum innum ris experimentis ostendi pcies. Sed unum bis ponere sinciai : Cum puella
cindam maAum , gravi morbo Uectam, habenti, velarentin oculi, quoties Chirurgus accedebat, ne curationis apparatu aurbaretur, eique potiali obi dies brachium ad cubitum usique ob gangraenam in eo serpentem sessu amputatum, o panni is ηπι locum ita substituti, ut se eo primo iam esse plana ignoraret, ipse interim varios aeolores nunc in uno ejus manus, quae abscissa erat, digito, nunc io alios sentire querebatur quod
senὲ aliunde contingere Mon poterat, quam ex eo, quod nervi qui prius ex cerebro ad manus defendebant, tuncque in brachio juxta cubitum remianabantur, eodem modo ibi movereaetur, ac prius moveri debuisexi in manu
adsesem hujus, vel illius digiti, dolentis anima in cerebro residenti, im
Confirmat hoc idem Petrus Go endus, Vir ut cum Walio I quar) di sese eruditionis, o candidus reserente Marcelli Malpighio intrac de externo taciti s organo , hisce Verbis; Extat pulcherrima ilia ex G Θουδε mulieris historia, cui pe long m empus insitae pes sthacaelo corre jus, exesus est ; hac interim sie perii digito dolere asemabat, Esidera naetium, forium Iuniculi nervet abrupti, qui alias per digitum diseet baior, mordiscatione assicum, phantasia istasi e , cui alias consue rar
gitorum pasones renunciare. Et reliqua, quae ad ejus meditationis confirmationem praefatus Author annectit. Hujushaodi exempl' varia loquuntur apud Author es inter quos numeratur Cardanus in Lib. de Varietate referente Thoma Cornelio nostro, Viro plane erudito ; IN
hac autem inquit) idem Cornelius in pro vasemate de se Mi inf