Celeberr. virorum apologiae pro R.D. Carolo Musitano adversus Petrum Antonium De Martino ... qui trutinam medicam anno 1688. Venetijs typis editam, quâ harveana sanguinis circulatio. Aliaeque recentiorum medicorum sententiae statuminantur, temerè, et

발행: 1700년

분량: 228페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

V Iot ur expressit Cicero his verbam, Nos ne ebidem oculis cernimus e , quae vide V, neque eis ultas sensius in corpore, sed viae qκ qu Gm si 'tad oculos, ad aures, ad nares, a sede Animae perseraa; itaque saepe, cogitatiove, aut aliqua vi morbi, impediit, aperetis atque intcgriri es oculis, auri ου, nec videmus, nec auimus, ut facile intelligi pocit, ηοim , ct videre, o audire, nota euae partes, qua quasi fenestrae sunt aNimi. Sed eja, Abderologo nostro claudamus os; Et ne proletarius scrim tor hic amplius audeat, Corvus cum sit, Luscinias cantu lacessire, discat haec ab Authore Letuae sive artis cogitandi, in cap. s. primae partis, & dein derideat si poterit) Musetanum, ac Recentiores; laudatus Abibor haec habet j Sed si homines recis perceperint dolorem igni manum adurenti non me attribuendum; in alio tamen errore versati siunt, atqae istam manui, quam ignis urit, in se senserunt, cum tamen nonni si merui in sit; Veram quidem ela, istam ibi excitari per ea, quae in manu fiunt, quia dolor carnis non eis aliud, quam consepta mentis os ensis ob

excitos quosdam motuου naturali corporis temperamento contrarios. Et

itanquam propclis sine de cvincendo loqueretur Martino, quem agnovisset tam rabide in has positiones, thesesque invectum, non quod illas scrutatus erroneas reperisset; eas enim tanquam suae incongruas menti, nec unquam delibavit, nec a limine salutavit; si . cnim summis attigisset labris, ut cervicosus, S protervae mentis sit, ct approbaskt , vel si luisset docente Moralium Principe subesse etiam animis in pessime abductis boni sensum. Sed perinde tam ins lenter se gesthim in odium modernitatis ratum hujusmodi sententias, nonnisi esse Neotiaericorum, es sibi invisa, Recciniorum inventa si bdit: hoc non tantum agnitum fuit ab antiquis quibusdam Philosephis, ut Cyreniacis. RSed quo Martinum falsi redargueret irrefragabilem testem sapientissimum Doctorem Sanctissimum Magistrum Ecclesiae Patrem Augii sinam affert, non selum Musisani sententiae non adu sim, ut Ma i/us somniavit, sed ipsissimam illam sol ta ingenij sui subliinitate & optimis verbis declarantem , confirmantcna, roborantem. ctiam a Divo Augustino multis in locis. Dolores singuli Are Iib. l . de Ciυi Dei ca'. is in qui dicu tur carnis, animae sitnt in carne, ct ex carne;

Nam dolor carnis συbjicit in tantummodo olfensio anima es,o quadam ab ejuspustodie di sensio, schi Anima do,r quae trisula nuncopatur, dise

142쪽

Genesim ad litteram cap. I9. cum asst Eliones corporis meleste sentit unima cIionem siuam , quam isse regendo adess, turbato ejω temperamento im pediri ostenditur, o hac ostensio dolor dicitin. Nec sistit hic Author ipsi: . sed prosequitur : Dolorem vexo, qui corporis nuncupatur, ad animam pertinere, non ad corpus , manipsum omnino ' , ex eo, o Od etsia, ρομnobis cogitantibus dolorem in erum, ne laedurui quidem, cum mens vile mcnti appl/catione, alias distrahitur, us videre is in Satirdote Asto de quo D Augustinus lib. i . de civ. Dei cap. Σ. . qui qVando ει plac bat, ad imitatas quasi lamentantis hominis voces , ita se auferebat a senstb A. o hi ebat simillimus mortuo, ut non solum vellicaries , ct pungenies m, mme sentireι sid etiam aliquando igne ureretur admoto sne uιlo doloris sensi, nisi ρ modum ex vulnere. '. i Et tandem idem Author advertit; Insuper ob emandrum es indue latam manu dissositionem, motumve ab Ut e ortam, propriὸ dolor a ima non inferre, sied oportere hunc motum cerebra communieari per si lomenta quaedam , nervis tamquam tubulis inuta , quae sidium, fix niculorum in aν a.cerebro sque ad manus, caeteraque corporu membra extenduntur, ita ut moveri non possint, nisi una moveatur pars tua cere Ari, a qua oriuntur; Euapropter si quid limpediat, quo minus haec movorum Uamenia motum suum cerebro communicent ut in Paral eomni doloris sensu quis ferrum Aatietu , ct ignes, cum e conira quod ramen mirum et ideri potes manin illi dolere poterit, qui manibus caret, . emadmorim lapis us accidit quibin manus amputatae sunt diuio

Quorum Aiamenta is manu ad cerebrum extensa fro8e cubitum , ubi ter minantur moveantur eoae .modo moveri, γ' moveremtir, si ad manumi, que destenderent, ut altera funiculi extremitas potest eo em modo move m per. medium trab ior, a si per alteram extremitatem irahere ur λ, Ei hinc anima aeundem dolorem se tiet, quem sentiret, si manus haberet illuc mim loci attentionem derigit anima, a o ille cerebri motus sole

bat p/o1 sci, qui aniVam hoc rioris siens asciebat, Sic imagines, qua in fic*lo intuemur , ὸo Aco apparent esse, quo futurae Usent, si per aere'ctos radios assiceremur, cum ille usitatisimus objecurum videndorum modus sit; Haec ille. Quam ergo C ara ac vetusta sit opinio Musitani quod ahima sentiat, non organa, facillime conjicitur a qualibet mente Ibera, tapraejudiciis non obumbrata . risID

143쪽

si ΡΠ II A LETHEs. Suben), arbitratu meo, dubietas, Vel ni ima quemqIe to quere non debet, at quia huic scopo collinaans intim us , Sc minutE hanc rem pertractat praeclarissimus vir Joan. Alphonsus Boratus in Oeconomiae animatis cap. l8. Propos. CCV idcirco non est silentio in

volvendus : Si Gera essti haec ille) vulgaris degnitio doloris, quod scilicet si dis o continui, procul dubio nulla divisio continui, visente animam feri posset absque iuris sensu, ct e converso nunquam dolo

contingeret a que continui diu one ; Hoc tamen multo Des minime verificari videtur , quia ne dum ossa corrodi, o secari posunt, sed etiam cerebri, viscerum o carnium portiones, aliquando abstinduntur a que ullo doloris sensio ; Praeterea si diviso continui, ut divisio est, produceres dolo-mem , planὸ passio dolori sica percipi riberet toto tempore, quo partes disse- A sunt , scilicet quamdiu vulnera non agglurenantur, quod est falsam ; nam solummodo tempore punctura, vel dissectionis a tali sensu asscimur, o pauo pos cessat dolor. Deinde postquam diversis rationibus illustratam propositionem hanc reliquit, Variis aliis asserit in Propos

CCVII. Dolorem consistere in perturbato motu spirituum agitat rum, qui per nerveas fibras tactas communicare possint cerebro conlimiles Concussiones assime tras, quae convulsivam illam passi nem molestam, dc cruciantem inducant, quam dolorem vocamus. . PHILARE Tu s. 'Satis, superque dictum arbitror, atque cuicumque suasun cntum nostrum, hinc inde adductis tot Clarissimorum Authorum opinionibus, ex quibus evidentissime colligitur Musani sentcntiani de dolore commvncm csic paucis exceptis Vetustatem redolentibus .cussi sanioribus philosophis; Hinc quam sint extra rationem allata Manini judicia, arbitrio suo quilibet judicabit; Quamquam verb cancrum retae progredi doceamus, quod est impossibile, nihil minus minime silentio praetercunda aliqua, in quibus gloriabundus, cocco quodam sui amore ductus, Anti-nruti ni Auitor, qua Cleo phon e ambitiosior de edito Libro Campanas e bia plenus redarguit . Musitanum nostrum, nullam aliam ob causam, niti quoa usus esset et ita pro κxima; Nonne pro tanta Martini inscit i rideret, & ipse Hera Ilius ' Ouaerere posita, cxagerat, unas ex Galem VS cujud coloro sit visa, raalonitur cffectiva, se certiva Doloris I st, an ei; visis se .

144쪽

quae vinum ausorkm esciens Uens , potius quam delectat palatum ' M. eis istad lignrem, quod inimicus commuοί; praebuit primis Parem ious, di cendo, comedite de ligno Vitae, quod comedentes dolorem ipsis tribuerunt, se umeris Nonne pro tanta Martini inscitia ploraret ipse Democritus ξGassar de los Re es Eruditi Juc dissirnus Vir in Elysio Campo en ut d sserit ad hoc confirmandum quaest 33 diuid fit vita: Joannis

Argemcrius versi'ῖ Doetus mestorum assert opiniones, quae et irae desinitio ψnem tradiderunt, quos laudem ad unum refutans concludit vitam nil aliud me, quam sentiam, sub sistentiam, o permanentiam rerum annmatarum, o hanc optimam vitae des itionem credit, o merito cὴm vita

il aliud sit quam actus Animae; qui Philosophi, primus dici olei, seu

nnico verbo rem expoNam, e u ae et ita ipsa anima eis, corpud informans, a fuans, idque per unionem sentialem formaliter vivum reddens, nee

P H AL ET RE Luculentd non minus, quam pol Itb rem hanc recolit in lib. in devita, & morte Animalium cap. i. hujus Saeculi luminare alterum in Philosophia peritissimus Gassendus, qui postquam varias de vita acceptiones, retulerit postremό concludit: Tametsi enim nomine vitae, .ime genaea potius videatur animae prae en is in cor're, Dam ποima Iosae, hia tamen quandiu anima ad i, vita ad st, ct cim auima este desinit,m tu is nil ; idcirco vita dici potest me anima ipsa es ':ialiter, Aristo inreque praeclare Mixisse vivere esse, viventium esse, quoniam tam duc e ABimal dicitur, quanditi vivit, ct tamia vivit, q'audiu animatur,auimάυe praeduum est; u urpari a*tem pro anima visam ,. vel ex illa extrinoaeneidos versu arguitur. y itaque cum gemitu fugit indignata sub umbras.

His ita perspectis ex gravissimis Authoribus sin numeris alila brevitati relictis) quam dignus contemptione 'sit Martium facile a suitur, illJlli cum Horatio in sermonibus dici pόssit. Naviget Anticyram. Stabilica igitur opinione, quod 'pro anima Vita accipi possit, ra- ..tionabiliter loquutus fuit Musit in dolorem in visa consistere,nempe . in anima , Q icquid sophistice cdisserit luridus D radior noster ede

145쪽

ex posta hvpothesi secundum Carte sum manifeste resblvitur;

continui solutionem, S intemperiem quitque Recentiorum cum Mosiastis dispos trices causas csse volunt, propter Fos dolor ab ani-- ma percipiatur; Hinc quicquid continui paries aptum cst so luere, divellere, disiumpere, vel alio modo violenter concutere sint selini spir tus, sintvε succi, alij partibus hostilibus constantes, oeconomiam naturalem perturbare Valentcs pro occasionibus considerat Hir, sive externis, sive internis.advcniant, non per hoc in his, vel in partibus, sive organis dolor, Vel qualiscumque molesta sensatio, quam dolorem appellamus, ex animae advertentia, sui ex hypothesi patet,) consistit sicuti unusquisque ex sanioribus arbitratur; Aliud est ut concipi nequeat, quomodo anima spiritualis cum sic, hoc quod materialiter fit, sentire possit, uti Maramus exclamat; sed huic dissicultati respondetur hoc modo positam esse praesidere machinae huic nostrae ex omnipotente Voluntate; non minus tamen ridiculum se facit, cum de contradictionibus Nolanum redarguit: Mα sani verba haec sunt Narcoticum enim se aiionis organum reddi ineptum ad suum nus exequendum, aNodynum uniter dilatat, quae diatilatio escit , . ut dolorem excitanus particula exeant a loco, vel laxius , seni in ipso ; subjungit Martinua: Eore quomodo hiis organum ponitur. immediate absinum, cur dirigistir somniferum, non vero animae; Huic enim assertae a Martino contradictioni respondetur, uti S in aliis non bene Intellexisse hypothesim de dolore a Recentioribus, o Masium no positam, hinc exorta puerilia dubia, quibus re pondetur Nam emica, anodyna operari in organis, non cit idem ac dicere dolorem in organis esse; ulterius non est sane loqui Oiritus salini convellinae M δυ gendo nosri corporis partes dolorem exertant, ergo dolor in parrium eo uisone, di Isione, solusione formaliter consulit; nam uti jam dictum est in Recentiorum sententia, partes, vel quicquid aliud in corporis nostri partibus est, inservit ad deserendum impressiim motum animae in cerebro residenti; a qua dein, Vci dolorifica, vel volup tuosa ad situm munus prosequendum; minime Ust bonae'. probationis. argumentum in ipso dolorem consistere, & ica non video, qua de re . Musanus de contradictione arguatur.

De h c assertione neminem dubitaturum censeo, niti aliquem i

146쪽

minus prκrre Tu M philosophiae, & Medicinae piosessorem unum

ex mutris, cui tantummodo Vanam tribuit gloriam infelix pedisse- quorum juvenum manus, qui Curandorum morborum praxim comparare cupientes, cum eo ipso incassum per Civitatem discurrunt. Hos, visu dignum, dc risii, praeit passu tripedantus ille vanitate an philautia ductus nimium Pythagora diVersus aurea docente, & in perante silentium; sed Harpocrati similis tacens, dum interim fri strata illa sequentium unio meliorum nescia o u forsitan inaniuna sibi invicem commemorant

Sogm ii ermi, e sole di Romanes Huic propterea valde conveniens Epigramma illud Ansioni, Gura, in suo Agrophilo in quemdam Philosophastrum acutissime, & pe belle conscriptum. Imberbi turbae, ruabusque immixtus Ephebia

D eris integram Sosibiane, diem ' Mi L l Hos comites semper ducis per omne lycaeum : igie ipsum ingenio vincis Aristit stem. .

pluries hoc milii cornere contingit non sine animi oblectameato maximo, & cachinno; Hinc si sorsitan huic, vel simili, sensus nostri displiccant. Parum refert, quia Carcus non judica de coloribus. Non parum 'turbaret animum, si Praeceptori nou ro Consillisl imo, omnigena eruditionc exornato, Cassiana indicia proferenti , . amo nissimo Agnesis de Neapoli displicerent admodum, si reprobarentur assitica Antonio Portio singulari cruditione praedito cum magna simplicitate, ut de Manco Aurelio Severino Mebat Thomas Coraeelius; a Lisia Antonio Portio sagacissimo Naturae interpetre, ut CX ejus rebus T sis editis edocemur ; a Luca Antonio Portio, qui mores hominum multorum vidit, ct Vrbes.

147쪽

Cornellam, se Leonardum a Capua nunquam satis commendatos iuni scilicet Medicinae Illustratio, tot crrorum detectio, tot erudῖt rum iuvenum propagatio ; Alteri gravitas, & Nobilitas ; ac tempus advcniet ut huius etiam admirenaur expectatissima Philosophica inventa, ac persp caces in natura meditationes ; Utiique scienti ac dignitate conspicuo; unus enim est dilectissinius Iairophysicus Ecclesiasticae Majestatis INNOCENT ii XII. Pomificis ori. Maximi Alter electissimus Medicus Majestatis Catholica: CAR OLet II. His, marum Monarcha Inter optimos Maximis Horum censoria virgula displicercti

P Ret L A R E rus: Dummodo Igitur enarrati Heroes non dissentlant, bene a nobis actum crit, nec te-μου amisimuου, σ oleum, squallidior, macilcntior evadat invidia, & ut cum Marme loquar. Rumpantur ilia Codro.

Nil profecto ad nos ; verum de his Martino abunde dictum quamquam non satis censeo fatisfaetiam; inscitia enim prohiber, nec di strahcnt istius, aliusve subsannationςς lividae; munua namque creterisse videbimur, si relatis Heroibus placebimus.

Amice jam hora est concedendi domui PBI DARET S. Votis meis comicor, interim cures obsecro cras hic esse, ut 1 caeteris maled cum . nostrum confutemus, ex eo potissimum, ut Aiquam maledicendo. voluptatem capit, eam male audiendo amittao Vesu PH I L ALE T H E s.

148쪽

VIRIS

Celeberrimis, , Experi timisisPHILOSOPHIAE, AC MEDICINAE' PROFESSORIBUS

AGNELLO DL NEAPOLI,

OS EPHO SEVERI NO

Amicis meis Colendissimis.

JOAN, ANDREAS LIZZAN

cautum fi de more scriptoribuι suos ingeni,

parius alicui ex Viris Isiusfribm commendare, ac sub illius praestidio, ct austiciis in lucem edere; cautio mὸ quidem agam vobis duo Viri Principes Praeciarismi in Parthenopis Urbe, Iatri a Prosi soηis ordia ne in signes P ex meis Dialogis unum, in quo γει A' μοι nostrum, seu motum sanguinis in Orbem Martini studico oppositionibus nuncupando. Sic, qui quis Arista cum se farii, quod nec Hercules contra duos, ita bene

149쪽

rebus meis consului, validis me Defensoribus muniens adversis subria Mantes Sciolos o IIum igitur vobis nuncupo, vobis sacro ; Tibi scilicet Solertissime Agnelle , qui mydomi prima seoAboris Medicinae, prima praestantioris Philosophiae rudimenta feliciter explanando, docuisti ; Tbi, A menti me Joseph, m me in magno, pissimoque Incurabilium

Xenodocko tutiones in medendi Praxi tramites clarissime demons, do, genue ins xsi Vobis insimul ut dum Gordiano sacrosanctae ami-Yilia nεdo conjunm sis quos propria virtus conjunxit, aliena invidian separet; cr ne quemquam latear, quam unanimis concordia vestra sis commendabilis: Vobis denique, ut pateat, o abis, etiam omnibus ex hoe licet parvulo obsequij hmbolo quas gratio vobis habeo, quam obsier . nilam vobis prositeor. divae vel in misimis potis erit maxima con is, ΗΘ Jat bene mihi actum puto, sigrato, dum vobis animo munusculum hoc. me totum dico. pro vestra humanitare gratiore vestro animo sustis aris. IV umque, BIn Clari mi, valetote P.

150쪽

DIALOGUS TERTIUS

Aldὶ nitrus anxius eram de tuo reditu, mi lethes accersire fita 'am : llia namque imitii fere disrumpebantur in lectione I loci militigrioris nosti Dispcream, si in excandescentiam h ' Nyy lini β Pr rumpQ , me non cogat Hucusque infra tuos linastes me detinuit modestia; sed tandem in res incedi igna ineptas, ut dici possit Authori quod Martialis Faurino: Non posunt nostros must austinae liturae Emc dare jocos r una tittirabo UI. Sed ultei ius, auderem dicere talcm hominem aptiorem fuisse Te rana ligonibus, quam sapientium opiniones sophisinatibus subvertere

Amabo absit talis animi perturbatio; Videris cnim sui cum Plauto loquar) Ae stare; Se hoc mon parum officit instituto nostro, Cum Calo. moneat, quod me ira a im- , Nepossit concernere verum.

Dror cogit sequi . Plora ; vadis animus in praeceps sciens; Iemeatq3e ruina sana consilia appetens.

o. Q aborrai c*lo, si mau imbecillitati adimi hoc tribuor:

SEARCH

MENU NAVIGATION