장음표시 사용
2쪽
I. -- cs titilisas. a. 3. Romanos ejus scientia σι Istudio omneo gentes super se. ψ. comparalis antiquarum Germania legum. t. Germani olim legum suarum ob eroantissimi. α Transitus ad legem Morganaticam. . I. Nier omnia media, quae ad societatis conservatim nem spectant, merito primum locum obtinet Justitia, cujus tanta vis est tantaque necessitas, ut mne ea res omnis humanain praecipiti posita, perdendis vero regnis M. vertendis nihil procliviuseta videatur Jultitiae negieetu vel ab usu: adeo ut sine hoc iuris &justitiae tramite imperia nihil esse quam magna latrocinia αPrudentibus semper persuasum & nihil unquam umdictum fuerit. A solo enim hoc fine unice ditur coetus civium 3c latronum, quod illi Juris hi vero laedendi & criminis seuendi causa sint inquam nec hos ipsos ex raptu viventes m, vel esse posse videmus: Grat. AI RGNU. . ita Cic. lib. a. deo e. tantam ait justitiae vim effo:: quidem, qui scelere ac maleficio pascuntur,
3쪽
sine ulla particula Justitiae vivere possint. Ut adeo firmissimum societatis fundamentum,&certissimum subditorum concordiae firmamentum leges sint atque justitia, eaque inter gentes integra, nullum bellum ; fracta, nihil pacis esse possit, nec ulla felicitas seculi, nisi in poenam. . lL Cum vero nulla gens sit, quae non sitis Iegibus utatur, & apud omnes sere populos sapientissimi ac prudentissimi viri legibus optimis ac utilissimis pro salute reipubl. conlii tuendis studium omne impenderint; nullis tamen melius ac felicius haec res succestit quam Romanis, quorum condendi iuris
gloria adeo aeternitatem merita fuit, ut quemadmodum Judaeis religio, Graecis sapientia, sic Romanis justitia ceu propria attribuatur, eorumque singuli ad has disiciplinas peculiariter excolendas divinitus prope selecti videantur. s. III. Romani itaque ut absolutam juris doctrinam conseqtierentur, studium suum non urbis sed or. his finibus terminarunt, &, si quod aliarum gentium laudabile institutum videretur, id tanta opera conquisiverunt, ut vix ulla respublica esset, cujus instituta moreSq; non cognoscerent. Sic exactissimam juris notitiam usilmq; consecuti Graecos omne Sq; gentes
hoc studio facile & longe superarunt,soliq;Omnium populorum fuerunt qui inventis positisq; universalib9juris principiis, quicquid inter reges quoq; populosque
controversiae litisq; es Iet, non arbitraria fortuitaq; sed certa dedudiaque ratione deciderent. Neque enim id solum egerunt, ut de parte aliqua reip. optimas leges conderent, quod Graeci praeclare quidem fecerant, sed ut de universa juris materia, in singulis singula Ponderando, di cum momenta reip. suae tum civium
4쪽
conditionem pensando; justa temperie certam dis plinam statuerent. f. IV. Germani vero antiqua armorum gloria Romanis pares ; juris justitiaeque studio ac religione prope superiores ; at scientia peritiaq; ejus impares fuere ; &, si quis excutiat antiquas leges Germaniae, Salicas, Ripurarias, Alemanicas, BioariaS,SaxonicaS, Longobardicas dic. nihil ille nisi impersectam quandam congeriem apud istas gentes fuisse reperiete quippe quae paucis iisque satis jejunis S male cohaerentibus legibus usae, id maxime egerunt, ut de se Vis, ni ptiis, successionibus, delictis&c. certi quid, ac in delietis praecipuis certa poena statuta esset. . V. In quibus etsi parum saepe proportionis finerit, & nonnunquam lenitate nimia, interdum vero severitate peccaverint; tamen & aliae quoque leges plurimae in rep. utilissimae latae sunt, & inprimis laudandum est, quod hujus sui juris qualiscunque adeo observantes tenacesque fuerint, ut sine ullo rerum aut temporum discrimine priscis legibus inhaeserint,& pluribus seculis novae quidem leges additae, at nullae mutatae appareant, adeo ut antiquissima illa cum medii aevi juribus, speculis scit. Suevieo ct Saxonico, satis
g. VI. Inter has antiquas leges Germaniae fuit quoque lex Morganatica, sed cujus vix alibi apparet mentio, quam in a. Tay. ubi in ea fundatur nobilissima materia de coniugio Morganatico & inaequali, quam pro instituto nunc breviter tractabimus.
5쪽
SUMMARIA. V r. DE Morganaticas an detortum ex Morgen li-- ca. a. Nihil minus dici posse. 3. Et cur . r. V rior origo nominis. Ut orgeri Sprach qui C Omnitor id se decrettim oriae Deipublicum. V. Et legem Morgan ticam significatu idem ac Salicam. I. Covectura de Perbo
Morgan. F. I. CVm legis Morganaticae mentio rarissime Oc- . currat, illiciti mere Doctores, quis eius sensuS, quaeve origo esset: dc cum obscura & barbara vox sit suspecta esse coepit, adeo, ut omne S prO- pe crediderint corruptam eam esse ab autoribus fetidorum, & ignorantia sermonis Morganalicam dici pro Morgregabica, & hanc Longobardicam vocem derOrtam esse ex Teutonica sinorgengabe. Ita D. Stratach. δε
g. II. Verum enim vero salvo cuiq; iudicio suo, nullam minus quam hanc sententiam probandam credimus, ct quamvis potius explicandi rationem admi, timus, quam istam, qua statuitur vocem Morgen ga- hae Longobardis adeo incognitam fuisse, ut illi errore linguae pro Morgengabica lege Morganatica dixerint. F. III. Nam contra, nomen Morgengabae nemini notius ac familiarius fuit quam Longobardis, & nullis legibus usitatius ac tritius quam Longobardicis: qu ippe expressa illa vox est in I. I. tit. s. leg. 2. lib. 2. tit. I. leg. ψ.leg. 8Iubi & explicatur 'aelis. 2.tri. ώχ.IV . tis.12.lem Iait. I leg. Ir . Ut adeo certum si,Longobardos nec esse
deceptos, nec potuisse decipi errore verbi sibi fam,
Miarissimi, ct quasi vernaculi. Et quis ergo credat
6쪽
us vocem Morpengabicae, sibi notissimam ac triti, mam, imperitia linguae mutasse S detorsisse in igno-im ac barbaram Morganaticae rg. IV. Alia itaque indubie nominis ratio est,t omissis aliis coiriecturis, sententiam nostram de is hujus sensu atque origine, salvo omnium judicio, aucis aperiamuS, arbitramur, legem Morganaticam lem esse quod hodieque in urbibus inserioris Gem aniae, ceu antiquis Longobardorum S Suevorum dibus. dicitur ii torgensprat: nam cum constet Ger ianis legem seu decretum dici ein Spru Ivoxae orsens pra I erit Morganaticum Decretum; decretum audim species legis est, T. c. Inst. Gy. N. G. ta cim . U. Remansit vero vox illa in conventibus Scollegiis opifieum, quae dicuntur Morgenspra I , cui iis e Magistratu praesident, ae orgent pracbS .persin. Quae appellatio usitata est Coloniae Agrippinae, remae, Lubecae, & in aliis vicinis urbibus, uni Sue-i seu Longobardi qui Feudorum amores Zc e Su orum populis erant sedes suas olim habuere : scilicetersus littora Borealia Sc Rhenum. g. VI. Hoc evidens est ex 'lmann. S' borem. m. r. pari. I. Iit. 3.fol. in supplic. aus den Teligion&rieden in causa civium Coloniensium contra murgo
en la*en &c. En quam aperte asseratur Edictum
iublicum ibi dici tui energia racbI seu Morgo ti
7쪽
rem Matim: Et mox in . d. Suviis. haec habentur;
halten. Idem apparet ex Statutis Lubecensibus pari. . tit. I3.an. 3. Die a nate in dieserStatiliunt, da rubis
quia consuetum fuit eos quotannis ordinarie convenire. Brmoaete quoq; rem vocemq; hane usitatissima esse certu est. g. Vii. Confirmatur hoc maxime ex a. f. . ibi: Mediolanenses dicunt ad 3 Iorganaticam ilibi lege SahcaJErgo apud Longobardos lex Morganatica idem est quod alibi scilicet apud Francos) lex Salica. Siquidem vox
Sala, SaaII itidem significat conventum: nam Sala, palatium, curia, unum idemq; sunt locus scilicet ubi conventus publici fiunt, & pro ipso quoque conventu accipiuntur , ut Vulgo notum est. Itaque hoc modo Moriganaticum& Salicum significatione quoque conVeniunt, & lex Morganatica vel Salica est lex publice seu in publico conventu ac curia vel saala edita: uti in pluribus adhuc praedictarum terrarum locis. F VIII. Unde autem vox Mo n, a Germanis Olim pro conventu publico accepta lit, vix vestigia supersunt, neque in re tam antiqua tantoque silentio certi quid definimus. Licebit tamen aliquam qualemcunq;
8쪽
tunque coclecturam osserre. Videtur scilici vox Mor. pan significasse terram seu locum communem aut pii licum, a nomine gan, quod est commune seu pu- Ucum , ut in verbo San Erbenlid est genitine Erben f er orae cam.part. 2. tit. 13. verb. au der Semeitis an k verbis; biegem ine Exben. mur . Exerc. R. quaest. Γerra autem videtur olim Germanis quandoque dicta bior I uti in praedictis locis adhuc quaedam term com. mines dicuntur die Cambden. in Brisann. p. o. ait: Et Britannis qui in quibusdam vocibus anti tuum usum Germaniae incorruptius quam ipsi Ger. nani servant)varga seu Morga laevus terrae,quia rosluerunt, denotavit. Elpag. 22. apud Plinium latinis rea adeps. Gastis Gargas Britannis Sytarla. Quin de agerate arum adhuc nobis Morgen dici, omnibus o tum est. Constat vero Germanos olim conventus ublicos in campis & sine dubio in locis publicis limuisse. . . lX. Coeterum etsi de sensu legis Morganaticae,riem exposuimus, nulli dubitemus, tamen quod de oce V orgen diximus pro mera saltem conjectura ha-ebimus, illam vero propriorem lubentes admissuri.
SUMMARIA. sensu ualia. Taliastiae naturae esse. r. firmina dignitatem in M'. . Viris cur haleant. 3. Filii patrisu ris matre missis nobili nati succedunt patri. M. Diam exris Regalibus. s. Guntur il striti risit aetas ac in-nibus. c. Nec non jureprimogeniturae. ' an ta benesi
9쪽
duarum rPUbium. s. Io. Removentur Abia. H. Limitatio. Tr. Num hodie Principis Uxor minias nobilis dignitate mariti fruatur. 13. Numeonird, Plebeji uxor ligustias suam amittat I.. Disquiritur de sensu l. i. C. de Dignit. In Et de Uu Imperii. Issi Num viria mariti illastru dignitalem magis amittat plebeio deinde nuta quam filia patras Q. An m risus aliquando sequatur dignitatem uxoris
I Nitio itaque de aequalibus Coniugiis dispiciamus in
portet, quibus praetermissis inaequalia recte intelligi nequeunt. Est vero conjugium aequale, quo uxor sequitur dignitatem mariti; idque propter individuam vitae societatem, ac divini humanique juris communicationem l. I. F. de rit. nupt. Cuti que regulariter dc ex ipsa natura conjugii uxor nubendo Vixi dignitatem sortiatur l. Istis lat. l I3. c. do dignit. U. 22. c. 3α csc. prima certissimaque regula est: Conjugia sua natura esse aequalia, etsi dispari conditione Personae ea contraXerint. . II. Ita enim comparatum est in vita civili, ut maxitus quidem seu paterfamilias dignitates reipublicae sustineat, at familia tamen ejus, scit. uxor e& liberi, uti de toto jure civitatis, ita S de dignitate participent.Necesse enim est. ut scemine, cum per se nullam habeant, sequantur vel retineant familiam masculorum, eo rumque adeo forum, domicilium, dignitatem & omnia deniq; jura civitatis. Est itaq; ex ipsis ratione RNatura conjugii, ut foemina nubendo sequatur digni. ratem mariti eoque coniugia stat aequalia. supra . r. ira Udatricus, Dux Bohemiae cum rustici filiam duceret, dissuadentibus respondit:seu nocte est ecturum, ut quσι eri virgo rustica erat . eadem crabs erat Princeps, quoniam Principis
10쪽
rineipse uxor eddemgauderet eum marito dignisau. IN aD. Hi . Boh. lib. V. princi . III. Unde plurima ducuntur consectaria, uti Quod filii patris illustris, matre nobili vel plebeja nati, iccedant Patri in principatu ac dignitatibus, aeque acc illustri nati: nam Sc patrem aeque sequuntur.' s. a. juris naturalis est ut liberi legitimi succedant patri. o P. IS.pres. re cap. a. Myler. Gamol. cap. s. T. Ist. eqq. Ut cm csseqq. Hoc jus quoque genteS suo consensu con- mant. Hinc Plutarchus de amore prodis dicit: liberis heri haereditatem ex naturae debito ι perinde uti Impera-ir in alleg. Nov. II. Et Valerius MaximuS lib. s. cap. s. a. de Hortensio tradit: -- cs impias simusfilius usi μα- aestris , ne ordo naturae confunderottir. Ita Davidi . c Salo-oni .etsi regum filias uxores quoque haberent, succesre tamen ex plebejiS nati. a. m. a. vers. 23. cs seqq. γρ. r . in se. Sic in consultatione de Successore Ale-indri M. pars filio ipsius Herculi, ex Barsine vili ic, ina nato competere regnum statuebat, Justin. lib. u. 7. quem etiam Cassander, ideo quod metueret eum egem fore occidit 4 ust lib. Ir. c. ao.Nec obstitit ei, ouod atre plebeja, sed quod capta & serva, quin concubin1 agis quam uXore natus, eoque non legitimus essen d & actu successit Alexandro M. Aridaeus ex vilissisa foemina Larissaea natus.Just. G. I3. c. a. FiliuS prae-cti Udatrici ex rustica foemina natus patri in Principa-i Boemiae successit & filiam Ottonis Imperatoris Gut Dubrav. lib. . A n. Sylv. Hist. Bob. lib. Iδ. Alia e-
IV. Sequitur ca) quod ejusmodi filii succedanti laudis etiam regalibus, quamvis liberi aequali digni-ite nati supersint, cum jus quoque suorum&legiti-B a morum