장음표시 사용
41쪽
me, sed de aequali & integro: nihil enim in dat atat de impari conditione conjugum; nihil de prioribus nuptiis:im illustri conjuge; nec de probabili aliqua
eausa &α sed tantum de pacto, ne liberi patri ab inte fiato siticcedant. conjugio adjecto dicitur: voce autem Mugii simpliciter posita intelligitur aequale, & cem latur illud ex communi conjugiorum natura; quae genuina sua indole sunt aequalia, quoad aliud probe
di F. H. Hoc igitur pactum conjugio aequali ale ctum si usu loci receptum sit, nam in genere id non valere nec introduci posse dictum ex μα ro quid operetur videamus y Decisio ex varia leAione d. F. filia.. maxime ambigua est. Lectio enim vulgata est: filia in Ioudo succedunt. Alii dicunt addendam particulamson, & legendum, in Dudo non Accedunt. Cujacius aeveteri Codice legit, neo in fetido buccedunt. lib. . F. ILI. III. Media autem lectio cum negativa com muniter praesertur, quam & ipse C acius ae L pr hat suoque codici praesert, dc ita in scriptis liberis legi notate Imo & antiquos Interpretes textum non ali ter quam negative legisse patet ex GL γ DD. ad j s: filii. Rosentiu denud. cap. . conclus. IG. lit. . Bitsch. comment .ad d. F. Alii. quam proinde sequi tutius est isHR Vulgatam lectionem tuetur D. Strum is S t. r. 'ud. v. M. F. s ejuSque explicatio eo redit: Si ex verbis paAi constet, filios ab omni, etiam feruedali successione excludi, nec in seudo succedunt: a. Raa. si id non constet, suecedunt in laudo, d. F. sidii. cum
hoc pactina 'in dubio stricte sit intelligendum, & adseudalem successionem, quae non tam a parente, quam a primo aequirente defertur, non extenden-
42쪽
dum, nisi appareat ex verbis patris, eum etiam de laudis locutum fuisse. Verum & mera haec divina. tio elt, in neutro textu fundata ; & nulla foret dubi. tandi ratio, sed quaestio Domitiana; nec denique difficultatem id expedit: id enim quaeritur, cur ex eodem pacto liberi ind. F. filii. magis succedant in laudo quam
. U. Nos jam docuimus, in L .flii plane de
casu legis Morganaticae non agi, sed de nuptiis aequalibus: quo ipso tollitur omnis inter utrumq; teXtum dissensio. At de lectione ae LMii nondum constat ,. Dicimus vero ex utraque lectione textus sensum rationemque subjectam salvari poste: sive enim eX pacto . . no liberi faucedant, inseratur, eos tamen succedere in laudo, etsi non allodio, ratio manifesta erit, quia liberi pacto parentum a laudis excludi non possunt,quae non a patre sed a majoribus habent; adeoq; ratione laudorum pactio ista nulla est. Sive contra, ex eo inseratur, filios non succedere in seudo, etsi in altodio, pactio haec mi usq; consuetudo favore familiarum , eademque adeo hactenus ratione, qua lex Morganatica nititur. 3. VI. Quaenam ergo eligenda e duabus nam Criaciana, quod liberi ex aes. filii. nec in seudo nec in altodio succedant, penitus respuenda est, inf. . u. lectio & sententia videtur φ Nos posteriorem seu negativam, quam & receptiorem diximus f. a. hic praeferimus, ut in altodio quidem, at non in seudo
succedant inprimis ideo. quod hujusmodi pacta de non succedendo propter lauda illustria adjici soleant.
non propter allodium privatum , atque in eo vertitur
utilitas illa publica, quae haec pacta admittit, ne ferm
43쪽
da Principatusq; dividantur, non vero ne bona priva ta. Et potest esse causa. probabilis, quae pactum, quo li- heri a laudis & Principatibus excluduntur, admittat vela summa saltem injullitia exculet; at nulla, quae defendere pactum possit, quo liberi ex justo integroque matrimonio nati a bonis privatis Parentum excluduntur. Et in omnibus exemplis, quae in Longoba dia extant,&ad.quae respexisse Feudista videri potest, actum fuit de excludendis liberis a Principatum di semdis, non ab altodio. g. VI l. Vi itaque hujus pacti liberi non succedunt patri in laudo, ae .llis. & hactenus, ei convenit cum lege Morganatica ;. sed in aliis longe disserunt. Nam si ) dicendum videtur, hos liberos non obstante pacto succedere fratribus omnibusque reliquis cognatis in seudis, quae aliunde quam a patre habenr, perinde ac si pactum adjectum non ellet; quia pacto
illo recepto tantum con inetur, ne patri succedant. d. fri.νerb. nec patre Accedant. Haec itaque exclusio liberorum ex integro plenoque conjugio natorum strictissime intelligi, nec ultra tenorem pacti usu recepti extendi debet: secus ac in lege Morganatisa, ubi inaequalitas conjugii & dignitatis temper obstat. . VIII. Sequitur cet. θ patri eos quoque in seudo succedere posse, si liberi alii non sint, vel iterum decesserint. Nam cum haec pacta non aliter a DD. admittantur, quam si habeant. Ut loquuntur, motivum aequitatis, lupr. JH. r. T. Is illud vero respiciat reliquos
liberos qui soli successuri sunt, corruit his defunctis vel non existentibus rota illa aequitas omnisq; causa movens, quae sola. pactum hoc sustinet. Nam jam praetexi non potest favor illustris familiae ac dignita.
44쪽
tis, ut in lege Morganatica, cum omnes liberi ex pari conjugio nati aeque sint illustres ; & adeo, licet veriba pacti generalia sint, ne patri succedant, neque tamen illa salvojure S aequitate intelligi possunt, neque a patre intellecta videntur, nisi de catu existentium liberorum, quorum favore pactum additur &usu susti netur.
F. t X. Quibus rationibus moti, nec dubitamus ;ὰ hos liberos in ipsius Patris successione praeserre
quoque agnati S. Neque vero intuitu agnatorum
di familiae illustris paetum fiob additur, cum liberi sint aeque illustres: neq; credi potest patrem propriis si is liberis illustribus agnatos, dc sui S eXtraneos praeferre voluisse, L 3o. c. de eis. L. Ioa. β. de cond. γ d mons. Quae omnia secus sunt in natis ad Morganati cam , ubi conservatio dignitatis & familiae illustris praeponderat. g. X. Porro ab altodio seu proprietate hi Iuheri neutiquam, etiam existentibuS aliis excluduntur, sed concurrunt aequaliter cum reliquis non obstante Pacto: quippe quod tantum receptum est in laudorum successione; & in alludio recipi citra aliquam injustitiam non potest. Idque probatur ex aes filii. quo unicus tantum tribuitur huic pacto effectus, ne i eudo succedant, quod proinde, inprimis in re odiosa, &quam ipse Feudista a ratione alieniorem fatetur, eX tendi non debet. V XI. Unde patet etiam, lectionem Culaciani Cm. dicis, nec in Durim sitieterint , falsum & merito ab ipso Cuiacio reAam esse: innuunt enim haec verba, quod multo minus filii succederent in bonis propriis : pro' ut etiam Alvarottus ea intellexit, di hac vitiola te
45쪽
nione deceptus ab altodio quoque hos filios excludi
statuit. Sic ergo inprimis nic differt hoc pactum a Conjugio ad Morganaticam contracto, quippe quod concubinatus fere tantum effectum in successionibus retinet, alias legitimum est, ut supra ostendimus. - ι SECTlo X.
nanco. a. An ratio ignitatis illustras defuerit: Nobilitas generis a natu a nqn est. 3. Jure gentium secund. nulla generis 'disserentia, nis inter liberas oe servos. o. Triplex a natura Digni. ras ac nobilitas. I. In Abrahami conjugis cum Sara simile quid fuit istupri dignitati, quin amplius. 5. Secundae nuptia apxd fir Matos. r. Item Montenses oe Juliacenses. l. Et Bur anssioner. νν. Conjagium ad Thalae equale fuit. Notatur Argentinensis. ἔν. Contraria conjugis ad Morg. pr. An hoc tollarer resilutio - . talium y Ia. An remis ompacti adjecti Sc.
AFnoia Conjugio Morganatico sunt I Conjugium
Abrahami cum Kethura Gene . a s. vers. r. quod equi dem proximum Morganatico fuit, omniaque fere re quisiita legis Morganaticae nabuit. Nam mortua u ore Sacra pro legitima uxore sibi associavit Kethuram, sed filiis ex ea natis, licet legitimis. eodem modo ac filio naturali ex tancilla Hagare, munera dedit. Dis. D. Straucb. ad Jus Iustin. Dus M.Aph. 3ο. g. II. Equidem demi ila videtur illustris dignitas, quam Tequi livimuS 'c'. s. f. a. nondum enim tum generi ac familia: tributa fuit ulla, nedum Illustris dignitas, vel ulla Nobilitas, sed omnes homines & familiae secundum legem naturae aemquales adhuc erant, &, uti ab initio humani generis, omni- 'una hominum una qualitas. unus statuS. L. 3 a.de. Reg. Jura
Etsi enim jam tum Reges quoq;&horum miniitri in quibusdam
46쪽
dam terris suerint, horum tamen dignitas personae de ossicio nondum generi cohaesit. III. Neque equidem jure gentium secundario alia ulla generis differentia facta est, quam quod servitute ebellis orta, triplex hominum genus esse coeperit, & alii liberi, , . . alii servi, alii libertini dicti fuerint . prant. Inst. de laberein. L. ' de Iust. U Jur. g. l . Omnis vero dignitas, prout a natura quoque ea constituta est, triplex erat: cI. Patria potestas, cui familia subrectaeit, & summa reverentia natura debetur; unde patres raul. Principes domus ae familjae suae passim in sacris dicuntur.' a. Potestas gubernandi rempublicam, id est, tuendi justitiom,uti Regnum, Principum aliorumque quia ossicia publica in sacris seu secularibus gerunt: nam αilla secrosancta, & post DEUM maxime venerabilis, atque cum dignitate prielustri inprimis conlunita est. Nec ullare inter homines magis opus fuit, quam summa illa pol state quae posset adigere homines ad juris reparationem, S cogere eos, qui ultra suum quid habent, ut restituant: quam adeo potestatem ab ipso jure Naturae constitutam esta
apparui. 3. Virtus ac merita: Juxta Iuven. Sat. r. Lib. s.
Nobilitas vera est atque unica virtus.
Nee vero ulla societas poteli conservari nisi per munera &ossicia reipublicie, haec vero non competunt nili iis qui capaces & honestare conspicui sunt
S. V. Etsi autem plane haec ita sint, tamen simile, imis . amplius quid erat in famjlia Abrahami per Isaacum propaganda, qu1, quod maAimum omnium est, procreanda erat. Dicis orbi & gentibus. Erat igitur maritus non meritis modo ει ossicio suo sacro, sed & hac imprimis reprauentatione .i'sati sullustris; Uxor autem altera ejus promissionis non particePS, adeoque minus digna; porro julla satis causa ratione
infudre patris haeredes: quae su ni ipse capita legulis organaticae. s. VI. II. Secundae nuptiae apud Brabantos, ct quibus
47쪽
nati excluduntur a proprietate rerum, quae ex stabant cum matrimonium prius solveretur; eaque acquiritur solis prioris matrimonii liberis. Grol. de J. B. V P. bi . a. cap. 7. f. r. S. VII. Ita extat consuetudo in Ducatu Montensi Iuliacensi ut ij beri prioris matrimonii in seudis antiquis a patre
devolutis seli succedant. Rosent h. d. Hud. cap. I. conci ab . n. q. 's. VIII. III. Apud Burgundiones quoque veterra pater di- , videbat cum liberis prioris matrimonii,& in partem, quam ex divisione accepit, succedebant liberi posterioris matrimonii. LL. Burg. rit. t. 3.a. quod tamen a conjugli qualitate non eli, &sunt hodieque quorundam locorum mores, qui non multum inde abludunt. S. IX. Minus huc pertinet Conjugium Orientalium ad Thalae, cujus meminit Salmuth MD. O virg. nob. pag. ry7. &' arbitrio mariti dirimi posseajt . nam talia fuere omnia quoq; Hebraeorum conjugia aequalia. Nedum jus illud Morganati
aevi accipit pro j pso jure dotis,quam pater, non maritus, dederat, idque nuptiis paribus. q. X. Contraria vero inprimis sunt tum conjugia aequalia, tum concubinatus, etiam perpetui, qui quidem apud Hebraeos liciti & frequentes, at liberi illegitimi fuere : Uti Abrahami cum Hagare, Jacobi cum duabus ancillis de harum tamen liberis vid. sect. .f. uir. Davidis & Salomonis &e. f. XI. Non poteli autem conjugium Morganaticum solvi, nisi ex causis quibus & integra conjugia possunt. Sed an 'delinat Conjugium Morganaticum & ina quale, si Princeps liberos plenjs natalibus & dignitati paternae relii tuait Neg. quia itus non ex nuptii3 habent,sed ex concessione Principis. f. XII. Idemq; eli, etsi consensu parentum .agnatorum ac domini remittatur pactum nuptjjs adiectum, & Iiberi autori tate Imperatoris recipiantur in iura dignitatis & successionis paternae. Nam omnia consequuntur non jure conjugii & natalium , sed acquirunt, partim ex mutuis patii & conventionibus , partim beneficio Principis.