장음표시 사용
181쪽
Illa diu neglecta tuas uoluuntur ad aras, Ut i uelis meritam ferre precantur opem Certa manet merces, doctis celebrabere chartis Doctus d aeternum fama loquetur anuS. Hactenus egregiis uixisti clarus in armis, Nunc placida libeat munera obire togae.
Venerii, Venetorum Principis. V i leges, qui iura domi largitus, xat
Continuit Reges de uaga corda ducum, Indomitam haud potuit Princeps diuertere morte, Parcarum nequiit continuisse colum. Sed quid durum illi mors haec cum regna beatus Incolat, in media luce, sinuq Dei e Purus ubi sanctusq; graui compage solutus Corporis, aetherio syderis igne micat.
Es qui praelonga deducat origine nomen Et reserat ueteres nobilitatis auos,
182쪽
Vel qui diuitiis generosaq; stemmata iungat Et se felicem laude ab utraque serat. At cui sit uirtus, uirtuti copulet uni Et sua cum summis stemmata diuitiis, Et numeros condat, uel docto pectore,dire Multiplici surgat magnus in eloquio, Sit patriae gratum exempla speculumq; quod Ocni Antiquis reserat lumina imaginibus Nullus erit, nisi tu Galeag celeberrime, cui tot Virtutes, tot dona dedere dei.
Principem sospitet. H OT E pater, si qua pietas tibi, si qua P salutis Humanae, Veneti si tibi cura soli,sisse opem optatam succis herba i salubri, Nec pigeat medicas huic adhibere manus. Redde precor uires aegro primum i uigorem, Et da Nestoreos uiuere poste dies. Ille decus Venetae est urbis, decus ille cadentis Italiae, prisci splendord imperii.
183쪽
Virtutem cuius Rhodanus miratur, ' Hebrus, Rhenus,4 auratis qua Tagus ambit aquis. Hoc pleno Padus ore tumet, tum et Adria, Martis Nec timet ardentis ille uel ille minas. Alcidae hic spes una mei certissima nanque Hoc uno tutum se putat esse Duce: Hunc mihi si incolumem serues, tibi taurus ad aras Concidet, atque focis mascula thura dabo.
N ab re tantum surgit tibi gloria Prin- ceps,
Cloria mortales quae fouet, atque DeOS. Imperium ingentem laudem parit, parit aetas Consilium, S uirtus, quae tibi sola comes, Egregii mores, comis natura, uigorq; Iudicii, de sermo promptus in officio Te attollunt coelo tibi dum memorabile nomen Acquirunt, te numinis instar habent. Sic cum uera tibi consurgat gloria Princeps, Et laude insigni regia laeptra regas Nil mirum haec si uastus Athos miratur,xaxis Gallicus, atque Indi zona remota poli.
184쪽
Ucera passus fortunae uulnera Vargi, AE Perturbat animia quae mihi saepe meti, Et nullo poterana succo, nec gramine,
ct arte Sanari, medica nil valuere manus:
Sed tua uis animi facundi pectoris iis Aegrum diuina pene leuauit ope, Nam tanta humano tibi gratia fulget ab ore, Et uigor arcano in pectore tantus inest . Et quia consilio magnus mihi factus Apollo es, Consilio gratus tu mihi semper eris.
Oratorem Gallicum. V o D tecum crebro uerser, tecumq; loquendo, Plurima agam curis sorte aliena tuis; Non uires nobis cordi, nec a siris arma, Consilio aut quo nunc per mare tentet iter; Quamuis
185쪽
Quamuis sorte aliquid stomaclaetur Fladrusaberus Iurans me partis quislibet esse suae Sed quid cum Galli, mihi quid cu Caesares tantum Alcidae magni numina magna colo: Conspicui mores iuncti cum diuite mensa, Atque hilares inter seria dicta ioci. Sunt causae cur te inuisam crebroq; fruarq; , Et gratum obseruem teq; domumq; tuam
F i diva Apollineas te consuluisse sorores Eridani,d medicas te subiisse manus . Ah doleo, effugias moneo tot pharmaca, ct artes, Quae tibi longaeu causa fuere mali. Te non ulla agitat febris, non reuma, nec ardor Epatis, aut splenis tristis amarities. Sed magis eucruciat corpus tua firma sagacis Anxietas animi, continuusq; labor:
Linque igitur quaeso haec, inque ista negocia Regis, Et tandem cura uiuere abra tibi; Sic facile e membris pelles suae Apolline morbum,
Et suae ab Indiaco robore sanus eris. Proderit primo si quaeras fonte salutem, Ut tibi. Qui uulnus intulit, addat opem.
186쪽
Exhibeo ct sanctae foedus amicitiae, Quod si diues ero, cum te modo pauper adorem, Munus aper, munus phasidos ales erit. ngentem metire animum, non dona Faleti, Sive tibi aligerum, quadrupedem ue dabit. AD PETRUM VANNIVM Oratorem Anglicum. Qvo' metam raro uideas, celeberrime I anni, Nec fruar alloquiis crebrius ipse tuis, Te tamen obseruo, nec te uenerarier absens Desisto, ossici sat memor usque mei.
Me curae eXUrunt, ct magna negocia magni
Herculis, haec uigilem nocte dieq; premunt. Sed quod non ualui coram praestare putato Pectoris id factum sedulitate mei. Hoc animi addictus studio, te semper amabo,
Teq; colam S nobis numinis instar eris. Quod
187쪽
Quod gratum superis, gratum tibi, Iuppiter aras Non nisi ad ardentes corda animosq; petit. AD IACOBUM LEON ARDUM.
Es tibi nobilitas olim concessa parentum Maxima, cinnumeris prisca relucet auis, Ese fatis , ingenii sed uis tua inuida, acre Iudicium, uerae nobilitatis honos, Eloquii,d flumen labris quod surgit apertis, Naturae proprium quod reor esse tuae, Est magis hoc his te sublimem adsidera tollis, Heroum superas, semideum i animOS. M. Crura legum solers numerosa uolumina uerses, Si sq: unus miseris anchora tuta reiS, Et serias montes numeris, atque arte senatum Eloquioq; trahas, consilicsq; Deos; Ingenio ducas sortes ad praelia Martes, Sintq; tua toties parta trophaea manu; Nil mirum si Mars, si Phoebus, Maliger Arcas Dedicat in templis tot benefacta suis. Ted triplici fultum studio, terno ore Faletus Diuinum in terris, semideumq; uocet.
188쪽
Diri petis gigiae, magniq; Bianoris urbem, Et petis Alcidae moenia clara mei, Et te nobilitas gremio complectitur omnis Assonat applausu terra, uel unda tibi, Seu te rura tenent, ubi blanda, ct amoena Lycoris Inci, tuos properans ludat amica sinus, Ad nos seu celeri tecum redit abiete Vargas Nereides gratum concomitentur iter, Et residens puppis medio stet Mincius alta , Atque Padus vitreo tollat ab amne caput; Elabi ne nos patiaris mente, sed inter Laeta tui memores gaudia semper habe. Nanque Ducem quoties, Venetumq; inuiso senatu, Ante frequens oculosisq; redisq; meos Si quando de te nobis sermo incidit , Omnes Laudamus genium, deliciasq; tuas. Delicias dignas uel Rege, Agnelle beatus Cui uita est lepidis, ut tua, mi Xta ioci S.
Aca , inuictis alter Gradivus in armis, Nec minus Ausonia clarus honore togae. Hic
189쪽
Hic stus est Paulus Luctatius o superi, o Mors Num dubitamus adhuc numina posse mori'Clara tamen monumenta uiri nam crebrior hostiς Fusus,d inuicta parta trophe a manu.
SE, T E M ingens gyros septena uolumina uersans Altera Lernaeis Hydra latebat aquis. PIae uitiis animosa suis Stigys arma minatur, Et fremit, Viro uirus ab ore uomit. Vtraque magnanimi labor Herculis, occidit illa, Et uirtute mei principis illa cadet.
Bonam, Laviniae Faletiae. Vis laeta aduentu cari fit sponsi mariti, Sic laeta aduentu si terra, salumq; tuo Et ueluti caeca mersas caligine terras Exoriens radiis si, beat ipse suis, Sic Regina meos recrealti magna parentes Lumine qui aduentus prosiluere tui. Tu nobis lucem, tu nobis lumina praestas, Et uitae reddis munera cuique suae. Ha S
190쪽
Has igitur magni Alcidae tua uirgo penates Vsque colam, ae sacro quod pede diu a teres Pedi oris interea nostri penetralia sume Imperiis omni tempore prompta tui S. AD EUNDEM. VAn bonis auibus uento Regina secundo, pete Barrensis regna beata soli. Aeolus accipiat uentos, 'carcere claudat Eurum, compescat compedibusq; Notum. O utinam possem ualido cum remige tecum Currere ad Apuliae littora laeta maris. Rogales ccum luxus, pompamq; uidere Maxima Ssor Ziadum qua nitet aula ducum. Tum celebris Barri formam, puerosq; senesq;
Conserre aduentu munera gratatu O.
I selix Regina, tui memores o Faleti, Omnia sint uitae tempora fausta tuae. Vt possis prodesse mihi, pro desectamicis. Hoc tanta proprium Principis officium.