장음표시 사용
101쪽
misye, M. famulus, quem mihi misisti: secundus vero cum praepositione ponitur, V. g., c'est Monsileur, chen quifestois hier, est ille Dominus, apud quem eram heri. Habemus praeterea unum, qui, quod in interrogationibus usurpatur, dc quod ad person is tantum refertur, nec substantivum aliquod exprimi desiderat, ut, esses mous' quis es 8 qui demanden 'quem petis qαι aven uous meum quem vi disti Z quipensen mous y quem cogitas pin singulari, orationem, sine animcedente , incipere potest, ut, qui a de Pamgent , n'esipas mal, qui habet pecuniam, non est male: qia a bien disne, plus de sim, qui bene pransus est, non esurit amplius : se I, in plurali, requirit antec dens , ut, ceux, quipensent cela , s'abusent , qui talia cogitant, seipses decipiunt: ceu qui crymi ce que v- rites, out rason , qui
credunt quae dicis, bene faciunt. Ad significandum hominem humili Ioco natum , dicimus. Eoi un, je n sv qui.
admittit ante se pronomina demonstrativa , ut, ce qui, ceux qui, ceBI qui,
, Mus indeclinabile longius extenditur: quam
102쪽
quam accusativus,que, de quo supra: nam loco relativi calibus obliquis tum singularibus tum pluralibus inseruit, sed necesse est, ut antecedens a verbo substantivo, mediante articulo vel praepositione, regatur v. g. c'est Aty, vel, demin, quela teni cenefaveuri, a te expecto illam humanitatem : He s sella que fespere cute
esturtoisie, ab illa hero illam gratiam: Eoiὼ tu, is ede, vel, ὰ euxqueje paris, tibi, illi, -l, illis loquor. Praeterea in sensu neutro significat,
quoν, & ad res tantum, nunquam vero ad persenas, refertur: dc dum caret antec denti, in phrasi interrogativa, ante Verbum activum, in accusatruo ponitur, v. g.
que demandeατο- ' quid petis ξ que eer-cheet quin quid quaeris ξ dc in nominativo , ante verbum substantivum, qu'eince, que mus ereche quid est, quod quaeris tali , non construitur sine antecedente: oratio enim esset imperfecta, si diceretur, mussiaved assen queje cerche. pro ce quejeeerche, hovisti satis quid quaero. In eodem sensu debemus accipere de quost, . quν , pro aliis casibus : quia non potest dici, isque pensen uous y qu id cogitas ρ de que par- lex, mus y de quo loqueris sed is quo'pem se: mus, de qm parue -- t si qu ando Pro negatione ponitur, ut,μUs ques ire
103쪽
de mous, id est , je n'aypas assaire de mom , non curo te: etiam pro dietione risn usurpatur, ut, i I arim que dire, id est, si ny a riem is dire, nihil est dicendum: iIU is que Dire, id est, ii ny a rim, nihil est. -, in sequentibus phrasibus, vim particularem habet, sine fatique sortir, id est, i ortis tοute heure,ves, Hest forutouim intenant, statim exivit. Lequel longius extenditur, quam relativum qui, Personis enim , dc rebus indifferenter refertur. Singulariter. Nom. di Accus seques, qui: laques,
Genit. & ΑbIat. desqueis, quorum : desquedes, quarum. Dat. aux queis, aux quesies, quibus Dota non utuntur hoc pronomine in nominativo, ut enim quis bene loquatur, non debet dicere, volt. unhonme, sequel
104쪽
Deut dormis, ecce homo, qui vult dormire: Fu une mason, laque e me couste deuae mutiescus, habeo domum quae mihi constat duo millia nummorum : sed potius, quietust, qui me causis, M. nisi subsequaturalia periodus, vel sit cum substantivo, v. g. le uela Ornemen furaent opportem, quae Ornamenta fuerunt allata : laque D fmmevoum si estre coinrise, quae tamina voluit
Casus obliqui, in multis phrasibus, in quibus non valet relativum, qui, servandi sunt, V. g.fay receu vor lettres ,par tesque I say a ris, recepi tuas litteras, per quas didici: A non, par qui, vel ,par Oufo sp- de aliis. Laequet est relativum δc interrogans, ut qui, sed dissert in eo, quod non possit co strui, nisi cum subtantivo vel expressis vel subaudito, v. g. sequel ei ce qui a se eelis y quisnam est, qui talia fecit Z subau- .ditur, de mores autres ; isquet es-ce de mos fierer, quies venuchen mus , quisham ex Datribus apud nos venit, dic. Relativum iant majori cum elegantia ponitur quam sequentes genitivi, de qui, quel, de la quelis, de queis, & desquedes,& longius extenditur, quia res & personas, nullam admittendo praepositionem, exprimit, ut, l'esbee, dent Φο- aven
105쪽
busse, gladius, quo me vulnerasti: Phom- me, doni vo- avenparu, homo, de quo mihi locutus es: les botus, doni mous m'a- να, poes, Ocreae, quas mihi stavisti : u Meseura, Hnt et us es'eren Domini, de quibus speras: dc sic de caeteris. Qui vero, id, quod in aliis relativis superfluum videtur, evitare desiderat, omni sublato acrupulo hoc usurpare poterit, sed semper pro genitivo vel ablativo.
Hae duae particulae maximam linguae Gallicae cupidis, Oc tamen in ea non veris satis, afferunt dissicultatem.
ν hic accipitur pro particula relativa indeclinabili, quae adjectivis, aut verbis post sedativum postulantibus jungitur, Sed
notat rem , quae si iterum repeteretur, pinneretur in dativo, v. g. les hommes fontbeau up depechen, parce qaetis snt entans de nature, id est, aux pechen, homines multa peccata committunt, quia ad ipsa sint proclives a natura: sis imbis que motu dites la verite, toutes sis voων contred*α, id merites, videris dicere veritatem, & tamen ipsi contradicis. notat etiam locum, in quolamus, vel ad quem tendimus, v. g. Monsein sil
106쪽
pronominibi . 9 IDominus domi λ imo est: es ilade a PE-
ivit ad Templum p imo ivit. Utimur etiam saepissime hac particula, F, cum tertia persena singularis, quando Latine deberet esse tertia pluralis, ut, ibax beauco de namres en istande , fiant multae naves in Hollandia : si aura crete annis, Dieu viant) quantite de buri, erunt hoc anno Deo dante) multa stumenta: Hν eus Pan curisse des nandes guerres en France, fuerunt anno praeterito magna bella in Gallia. Sequentes pluases dignae sunt notatu: υοων estis, id est, quous Paved dis, vel, motis Paveet dimine, dixisti: aved Ῥοω fait
cela ' i0 a long temps, fecisti hoc y jam dudum: i0 a si mal ententa, res non recte agitur : esse avec votas , maisje nyr itourne plus, fui tecum , sed non amplius
. En particula relativa indeclinabilis de notat rem, persenam, & locum, de quibus fuit sermo: v. g. amex, ποπι parte ἀ moupere de vos,ea ire φ ουje My en v paru, locutus es patri meo de tuo negotio ξ imo de eo locutus sim : qaeaven .ms apprisa Oursio de mytremisere y sen ' appris des bonnesphra es, quid hodie didicisti a magistro t ab eo Adici egregias phrases '.
107쪽
i'en etse ἰvenis ex Academiaῖ imo venio. Ponitur etiam sine antecedenti cum verbis, alger. Cenir, retoumer, fuis, coinis,
quae motum ex loco significant ; sed ipsis
est: praeponendum unum ex ipsis prono- ω minibus accusativis, me, te .se, no- , de
oportet ut eam ad Templum t'en et .eratu avec notu ' an venis nobiscum 8 Π euot retourne aveJonstere, reversiis est cum - fiatre suo: naso muc en de nouis, depeuraeest, e pris, debemus fugere, ne capiamur:
vorta vos en estes bim is alle revi disces- sisti: Potest quoque consequenter exprimi locus, ex quo quis egreditur, vel ad quem tendit addendo praepositiones necessarias , ut Ρ m'en va' de cetra vide en France, abeo ex hac civitate in Galliam. Si vero exprimatur, vel subintelligatur aliquod antecedens, utraque particula nempe est necessaria, v. g.Ρviens de PQlse, eme net 3 en retoMne, Venio ex
Templo, & eo revertor, dcc. Sequentes phrases, in quantum communem usum non sequuntur , notari debent: ibena , id est, VI a des homines, sunt homines rem is monis eu - ὰ la Mot sarde, id est, cela est con-im, hoc est vulgare : item aina tout is long de Paulae, id est,
108쪽
Erit, si lust eoustera beau v, vel, sisera maIt iste , multum ipsi constabit: garriemorum bim, id est, nefastes p cela, vel, ne diu pas cela, cave ne hoc facias vel db Cas: n'mpouvoirpius, id est, namoirp de farra, viribus destitui: n'mpo Oirmat id est, n= 6 πω la cause, vel, estre innocent, esse innocentem : en vovisis ἀνeLqieum, id est, et uisiris malaque'u'un, alicui damnum procurare γ lafortune en
Deut, id est, lasorturie Mest favorabis, so tuna mihi favet: te seu lo en est, id est, is jeu lust vient a sen sauhait , lusus pro optato venit: jene Bais ouim suis, id est, Je ne Isais ce que se dou Dire, nescio quid sim ab rus: ilen tient, id est, iles pris,
est CaptuM Hae autem particulae debent immediate poni ante verbum, di si utraque sit requisita , F, debet praecedere, ut patet in eXemplo supra allato, je mens de l'uve , erje F em re taurine, venio ex Templo, di eo revertor: si vero haec duo adverbia, Heu, &rru, in phrasibus reperiantur, inte ponuntur inter particulam & Verbum . V. g. premet garri sen tropprendre, vide, ne nimium sumas, dic. Et si reperiantur cum imperativis semper postponi debent ut, molia de belges re rises,acheten m,ecce pulchra cerasa, emas: dc sitae caeteris. l.
109쪽
qualis: declinatur cum articulo inianito, Zc tantum in interrogatione usurpatur, dissert a, qui , in quantum possit compati cum substantivo, ut, quelhom me es ceu ' qualis est ille homo pSingulariter. Nom.&Accus ques, que e. Genit. di Abiat. dequel, deque .
Nom. 8c Accus queis, quesses. ' Genit. dc Ablat. A queis, ri quelis.' Dat. is queis , is quedes. Ponitur ante verbum substantivum,ut, quel es Penno, qui mousprese t quale est taedium, quod te premiti quede est&DGerie, qui votas Numente λ qualis est tristitia, quae te vexat 8 queis soni ses m ux, quemoussenten 3 qualia sunt mala, quae sentis' In quibus loquendi modis, qui, non usurpatur, nisi sermo ad personam reseratur: V. g. qui est Pgnorant , qui ditis contraire' quis est ille ignarus, qui dicit contrarium qui est Phonneste homme, qui me donnera dupla ' quis mihi dabit vinum pSumitur etiam abselute, dc tunc dees, natur cum articulo definito.
110쪽
-quid: declinatur mediante articulo indefinito : caret plurali. A di, quid: habet assinitatem cum relativo neutro sed nequicum verbis .
exceptis infinitivin neque post pronomi- demonstrativa, nisi quando est signum admirationis, ponitur, v. g. quν l voindustus que,e mmme ' quid i vis moriar. Praeterea νον est absolutum in interrogatione , ut, D Hous demande quel uecisse, quν ' peto a te aliquid, quid i Item pes sim terminat, ut ,j's perae je nesso qVV, perdidi nescio quid : je ne veun pas dire quo , nolo dicere quid. Relativε positum, non personis, sed rei .
tantum proprie refertur, V. g. on1 afaiesn Escaura, is quo rvrestonis, semissimi , hi factus est, cui respondi. , t Dicimus, ὀ quo'faire, dc Dur quo's ire, ad quid faciendum et sed phrases sequen. tes, quUDismi, en νυ fmfant, quod faciens : quν τοyant, quod Videns : quuvant it , quod cum dixisset : .& aliae quam plurimae non sunt amplius in usu: sed dicendum est, te que Disant 3 ce que*ovant; ce tu vant dii ; 8c sic de aliis. μεir de quυ, id est , estre riche, habere divitias: si nγ a pu de quodi, id est, si