Historiae Frisingensis ... cum erudito orbe communicantur a P. Carolo Meichelbeck ... tomus 1. 2. Augustæ Vindel. et Græcii sumptibus Philippi, Martini et Joannis Veith, fratrum, 17241729 Posteriora quinque ab adventu S. Corbiniani 1. episcopi sæcula

발행: 1729년

분량: 562페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

obitus s. Petri coele.

eirea totum Sessith usque ad minuetfeld , F eirea totam a laetifest sique an das Arumptat. hane sepem debent sipere solumodo caloni 'fingensium. item do panZo ' n vadit altera parte de EM a usque in aquam , qua die

tur Ulaetae. bane sepem debent eommuniter omnes sipere. Item omnes communiter tam

nostri quam Frifingensis debent infimul communicare pastuas tam in eampis, quam mnemore de Sesaeue ultra pastuam, qua dicitur phareich usque in Walo Uuen finite. Bem diserunt, quia una fibra v)ti debet ire de Esepansi in usque in Ueram, fae risimgensis volunt Eum vertere, tune debent sipere severiorem sipem, seri debent si prire inferiorem. Si autem Frifingenstes notam hane sepem sipere, tune nihil debent illae pellire. item dixerunt, quod R Uorilms ct Drhperge se speri ter pertimeam n siris, s Salersee caesiverior Sahermost pertinet 'finge bus, Teses qui bule facto imur erunt, sum de Mittent alia. Gunradus Frisse. Heretricus Judex. Hamrisus scolaris. Otto meli. Chunradus Minardi filius. Prethotius Hister uer, meruis ferus Smo, Hormicus Zerentissu A, Chun dus Vettier. De nostris Hainrieus Gemuoner aestaser βψ Hemisus, frater Fuus Hidricus, frater suus Periholdus, Chunradus Ciage, Chunradus Miamne, duo Mota de Nazaret, Asius lae ius suus de mearet Sumus resilius suus. Chunradus de Walbensi, Geruoner de Iachen ire, Meinhardi s Prima demearet Phruge de Totae, Asiuspraepositus, mimicus τὸ misso. Bemhaias de Osrrh ven, Nicho deGermiso Peruolia H Fuemde Walo. ora HGrem,minricus mei re. rotas Iraeuster, mimicus cae τὸ herus dicti Fuer. Perahari Huser. inrita Refinger, o dus me ischer. Iorames de Schiringen, Onos Tegam Choratas cae Perih dus Ram So 3 eri Cho Unradus Coeus , s alii fide duri. In hoc Instrumento Herodricus Echher non vocatur equidem Praefectus, sed Juriae merdenset sensis. Ast nomine Iudicis antiquis illis temporibus bene intelia ligebatur idem, quod hodie nomine Praefecti significatur. Quid enim est hodie Praesectus, nisi is, cui iudiciaria potestas intra certos limites concessia est Verum ista monere eruditos, supervacaneum est Caeterum hodie Monasterium Benedictoburanum nulla praedia in Comitatu erdenset sensi possidet, ut suis locis dicemus. Eo adhuc anno Coelestinus sanctissimam animam ad Gelos transmisit. cruce aurei coloris, nullibi amxa, sed mirabiliter in aere prae latibus Sancti Viri pendente, quam Custodes jam a die praecedente conspexere. Robertus Salentinus Viti Sancti Discipulus animam Coelestini in eoesum efferri conspexiti Claruit statim etiam post mortem magnis prodigiis. Tumulo illatus est in sui Ordinis Monasterio Ferentini.

g. III.

Prosecutio Actorum usque ad Amum Goa. ubi de quorundam Sacrorum Coetuum interitu.

Cuca annum I 296. Rubolphus, superioris Boiariae Dux, & Comes de Surisberch gravibus dissidiis fuere collisi. Nemini vero ea contentio durior accidit, quam Madronensi nostro Monasterio, de quo jam in primo Tomo

plura retulimus. Illud a dissidentium militibus non solum rebus omnibus spoliatum, verum etiam χlo aequarum est, Monachis omnibus inde in exilium ejectis. Erat tum in eo Monasterio Monachus quidam Conradus, natus ex Comitibus de Homstein, Antecensium Comitum Consanguineus. Hic inter alia Liturgiam quandam vetustam, ac pretiosam, quam Majores sui fieri curaverant, ipse vero Madronam ceu partem Patrimonii attulerat, furori diripientium subduxit, & Sacello Andecensi, jam tum celeberrimo, quo se ceu ad natale solum contulerat, dou

142쪽

Episcopus XXIX. Hi g. g. g. Iog

dono dedit. Id quod totum ipse in Sacro illo Codice notavit. Haec Liturgia etiamnum in Andecenti celeberrimo Monasterio asservatur. Residui proventus deis solati Monasterii hodie percipiuntur 1 loci Praeposito, quem Reverendissimi Arusingentes ordinarii semper e suis Canonicis solent assumere, atque instituere. Porro Ecclesia Madronensis praeterea etiam habet Ministrum e Clem Saeculari, qui ibi Divina peragit.

Vix non paribus fatis eo tempore obnoxium fuit Celeberrimum Monaste. Episeopustium Tegernseense, in quo eiectis caeteris nonnisi sex Sacerdotes Religiosi mora hantur. Ea de causa Marquardo Abbati, Avunculo suo, Enicho Episcopus no- nasterio Aster proventus Ecclesiae in maingam consentientibus Ecclesiae suae Canonicis An. gerascens. 1297. in perpetuum annexuit, postquam annis praecedentibus eidem Monasterio etiam immunitatem a teloneo Monachii ad Isarae pontem solvendo confirmavit, ut supra diximus. Vicinum Monasterium Benedictoburanum eo tempore videtur meliori so

tuna gavisum fuisse, quippe quod aliis sacris hominibus potuit opem serte. Id Misor sti- Iego in antiquo Codice Eberspergensi, cui titulus: Euitae Chronicum e ubi sci tua ab

quentia habentur. Nota, quod sub Annis Domini M CCC scirea ilia tempora in. burini. fra spatium XX. annorum propter nimiam aggravantiam, cs exactiones Principum, o rivoratorum Forum infra siripta Cenobia Sanctimomalium depaupera erant, subierunt Gaugrum S. Laurentii Porn Ordinis S. Benedita nempe Monasterium Be- aae ibui, nedictoburanum, cui adjunctus erat Parthenon S. Laurentii γ Clatis,a in Pollim les convo-gen, sin Rauenisu Ordinis S. Augustat Regularium Canonicorum, o mustrum ori y ianis Praemonstratensis etiam Moralium in Stai Men. Eadem propemodum verba Hundius ex Codicibus Polli manis, & Diet ramicellensibus extraxit, quae in Ejus Metropoli Lector inveniet, ubi de Pollingano inclyto Monasterio agit. Sane quamdiu ibi tot Moniales potuerint subsistere, non possumus decernere. Ipse Divi Laurentii Parthenon ob temporum , hominumque injurias postea esse desiit. Triclinium Montalium Benedictoburanarum nostra adhuc aetate conspexi Etiam Moismus: uti etiam Divi Laurentii Sacram Udem; quae tamen sub Placido, atque Eli.

Iando nuper deiunctis, ac Magno nunc selieiter praesidente Abbatibus debuerunt L. ela'

cedere novis aedificiis. buranaruTAnno jam supra dicto, Cristi I 297. Adolphus electus Romanorum Impe ς xi'Sui rator complurium Imperii Principum, Statuumque odia incurrit, Albertum, Au- Adolphuxuriae Ducem sibi in Regem deposcentium. Inter hos etiam Enicho Episcopus no peratoester Alberto adhaesit, eidemque ante mediam Quadragesimam mel sit notabilem pecuniae summam sub certis pignoribus mutuam dedit, uti ex Instrumentis ibi. Enieho 'dem , & in Monasterio Admontensi conscriptis liquet. Quorsum iis pecuniis in φt Ai, tri digeret Albertus, cito innotuit, dum statim ingentem exercitum per jatiam du δμ' , ' xit; quo ipso tempore cum sex armatorum millibus Frisingae pernoctavit, uti Coaeva manu melchenstephanensi edocemur. Progressis sunt Alberti Copiae in Alsatiam usque, ubi militum numero auctae Adolphum, ab omnibus sere Principibus Uxceptis otione, & Rudolpho Bojis in derelictum sibi cum exercitu habuere obvium. Secutum est praelium acerrimum, quo Albertus ipse proprio, ut quia dam volunt, pugione Adolphum intersecit, paulo post a Principibus , 'a quibus in iis jamjam antehac in Regem cooptatus fuerat, iterum . dc quidem plurium acees. ξ μ λ ς 'sone, Rex renunciatus, ac coronatus est. Ei Principum Conventui etiam Eni- tor.

cho noster intersuit. Deinceps idem Imperator Principes, Statusque Imperii N

Iimbergam convocavit, qui maximo numero convenere. Tradunt aliqui, alteram Alberti electionem ibi factam fuisse. In iis Comitiis novus Caesar filium suum primogenitum Austriae Ducem dixit: dum interim Bonifacius Papa Sextum Decretalium Librum, summorum Virorum opera pluribus locis ad majorem cia. Libri De- u tem redactum, ad Scholas publicas militi eretilium

publican Petie. tur

143쪽

El.aloni Petierat a Bonifacio eolpso tempore Albertus recens electus Romanorum Albem Imperatot missis solennibus nunciis, ut sui repetitam electionem ratam haberet. p.hi; ὰ Verum Bonifacius multis juris & facti rationibus asseruit, electionem illam sui cprimum i se irritam, ac nullam. Imo adhuc post triennium ad Electores Imperii literas dedit, quibus Albertum in judicium aceersivit, & per Moguntinum, Colonien sem, ac Trevirensem Archiepiscopos Alberto denunciavit, ut oratores suos ad D e. pati. Sedem Apostolicam mitteret, ad impositum sibi laeta Majestatis erimen , quod 7 cm. iii P Ceso Adolpho commiserat, purgandum. Sed tandem Bonifacius propter oboris Qu.αν, tam inter se, ac Galliae Regem Philippum gravissimam simultatem, ut haberet,stea ratam quem opponeret Philippo, electionem probavit recepta ab Alberto promissione satisfactionis pro omnibus injuriis, & facinoribus commissis; item praestito juramento fidelitatis: ac Confirmationis omnium Privilegiorum ac iurium ab Immoratoribus Antecessoribus Romani Sedi concessorum. Ita electio primum quinto. postquam facta est, anno, Christi I 3o3. fuit confirmata, ut infra plenius moneis

bimus.

Ire οι Interea Frisingat Cathedrale Collegium Anno Christi I 199 declaravit, ni yi hil iuris se eitea aedes a Duce Bojariae ibidem exstructas postulare, nihil etiam dea inceps postulaturum, velut apud Hundium legimus. Frisingae ea de re nihil reis

perio.

Ad Annum Saeculi XIII. ultimum, Christi I 3 . multi notant, Bonifaciisum VIII. fuisse primum Institutorem Centenariae Indulgentiae, quae hodie Iubilas

nomine appellatur. Verum Franciscus Pagius in Gestis Bonifacii egregie derim iii, a monstrat, saetae hujus Indulgentiae observationem Bonifacio esse antiquiorem. Γ, μ' qui Veterum Romanorum Ritus non ignorant, sciuntque centesimo quolibet an no Ludos Saeculares Romae magna Religiositate fuisse celebrari solitos, facile intelligent, eum Pontificem, qui hane primus instituit, ad Ludos illos respexisse,&ad tollendum superstitiosum Romanorum Saecularem annum, sanctum illum amnum instituisse, christiane quolibet saeculi fine celebrandum. Semper enim curabant Viearii Christi, ut profanis Gentilitatis Ritibus Christianos opponerent. Fimrstlario Ec sie priscas superstitiones eliminarent, uti passim Bartholomaeus Plaetra docet. Sane ut Bonifacius quoque Maiorum vestigiis insisteret, & eam Indulgentiam sitimius stabiliret, egregia testimonia quorundam, qui ultra centum annos provix rant, & Centenariae Indulgentiae ad finem proxime eIapsi iaculi Romae concessae memores erant; adduxit: His accessere repetitae preces Cardinalium, Procerumque Romanorum, quae facile permoverunt Pontificem, ut Iubilaeum publicaret. Subsequentes Pontifices Paulus II. & Sixtus IV. cum vitae humanae brevitatem conia siderarent, eas Indulgentias intra centum annos quater dispensiandas censuere, uti

hodieque praxis habet. Nova fasti. Dum in Italia Pontifex saluti animarum dichim in modum prospicit, Alberti tamen electionem stabilire recusat, ingens in Germania contra Imperat rem tempestas exoritur. Causa tumultus potissima erat, quod Albertus portoria, Imperatoribus antiquitus solvi solita , verum ab Electoribus Rheni in suos usus tracta, repeteret, causatus non immerito, quod alias paucula admodum subsidia ab Impetio Imperator caperet. Id permovit Moguntinum, Coloniensem, o virensem , & Palatinum Electores, ut de Alberto evertendo, atque exautorand consilium inirent. Animadverso periculo Caear hostes aggressias, eorum conatus

ita stegit, ut sere praeter id, quod sperari poterat, paulo post e tantis periculis liber emerserit. Saraceni, hodie Turcae dicti, eo anno primum sibi Regem Oti mannum delegere, qui Turcio: Monarchiae initium dedit, cujus progenies latis sime prolatis Imperii finibus, etiamnum Sceptrum Turcicum rotat. is..; ' 2ώ Municipium TolZense olim Germanice dictum Tilli , unde Aventinus il- .esissi- lud sorte non incongrue latino sermone vocavit Tollenciaeum in ad ripam Istraenichoni Ε- haud procul ab Alpibus Superioris Bavariae cubat, populosum sane tum numer

144쪽

liscopus XXIX. Hi g. g. g. Ios

civium. tum vicinorum affuentia Colonorum Alpestrium, qui ibi neeessaria emunt. vendunt. Illud cum castro adsito, ae vicinis quibusdam juribus Enichoni Epiis m nostro vendidit Rudolphus B ariae Superioris Dux, reservato tamen jure illud reluendi intra decennium. Litem Tractatum plenius dabunt, quae sic habent. si is Ruri*b von Gotes genia ras te Rem . und Her g ne Ba en is Dben uia tun ilum ago den, die disten Mi anstheni odo horam lesia, do is, mis inrig unstra Briare bant, undisis Anem Poten ita n umerm luben herren uia Met, u

145쪽

gri A. Das. Monaei M COC. in die Osi tui. --kam Arnbeckius ad eundem annum annotavit sequentia. Item M CCC in αν r. M. Marthaei otio, σStephaniar Duras Bavaria triferistis Dom-- s Castrum Mampae x vis demptis Nobilibus in eo Fri gensi Ecclesia donarunt, pignorarunt med ame mi-ntipedi vilegio eorum Sigillis rebarrio. His etiam Otto anno sis ultimo Gero, UEM a', FasMix inura H Milegia liberaliter do vis. Haec Menbeckius. ies.sis superioris jatiae Dux Rudolphus sequenti anno, Christi r3ox. pupilla

Rudolphus rem procurationem fratris sui Ludovici, suturi Imperatoris, qui tunc sub pol is.- state Matris Mechiildis haerebat, sibi vendicare studebat. Id ut effectum daret, diem iniuis Matrem es Ludovicum statrem e Suevia Monachium raptivos jussit adduci. Mec NM. tildis potissimum utebatur Consiliis Conradi oti iugeri, fidelis, ac vere prudelistis viti. Hune confictorum scelerum damnatum capite plecti Rudolphus mand vidi Mechiildis Consiliario optimo destituta ad Michonis Episcopi nostri, atque intonis, inferioris Briariae Ducis eonsilia confugit. Horum suasu oppida, sibi violenter erepta, Rudolpho cessit, exiguum censum ad sustentandam viduitatem mi praeservans, ita tamen, ut Tractatus ab pis Imperatore, statre suo confirma retur. Placuit ea cessio Rudolpho: qui idcirco una cum Matre Hotastadium, ubi tunc morabatur Imperator, e tendit. Illuc eum venisset Mechiildis, rem omnem Alberio Caelari, fiam suo detexit, seque in integrum restitui petiit. Amnuit iustis petitioni Albertus, ac Mechiildi somri non solum dotalia loca, verum etiam curam tutelarem Ludovici filii adjudicavit, maxime cum hic protestaretur, se domum non rediturum, nisi sub materna potestate. Rudolpho, qui gravi csimum is alienum contraxerat, vectigalium administratio tamdiu fuit adempta.

donec

146쪽

Episcopas XXIX. Hi g. g. g. io7

donec debita omnia suissent expuncta. Ipse, sub specie honoris in Aula insatis Luit. rctcntus, ac postea ad hellum, quod Albertus illaturus erat Bohemo, Imperatori comes esse coactus est. Ita Rudolphus , dum statris Curator fieti optaverat, sub alio Curatore ipse vivere debuit. Micho Episcopus noster eo anno Castrum Zue- Εnicto notis cum omnibus bonis ad illud pertinentibus ab otione & Stephano inferioris

Boiariae Ducibus coemit, uti ex literis sequentibus constat. Zuel oriemst into und Stephan Uon Gotes genaden dialograven te Rein und Her gen cum Pr

Legimus in Annalibus ridet mensibus, Enichonem Episcopum nostrum sequenti anno, Christi xyo2. inter alios Episcopos adfuisse, cum Caesar Coloniensem Archiepiscopum ad Rodeniarciiam inter Bonnam, di Coloniam ad obsequium redire compulisset.

147쪽

Ericho

Romanae, Gallicae, Germanicae, atque Botimi

vicisDudines inque ad Annum Christi.

DIcere in superioribus coepimus, Pontificiam Electionis Albent Imperatoris

confirmationem secutam esse Anno Christi 13o3. Nunc rem nonnihil plenius damus. poni; ei Bonifacius Pontifex Anno Christi I 3oo. quaquaversum Sacrae militiae P Lum Rege cones miserat, omnesque Principes ad mittenda Casiano Tartarorum Regi Chri. ζ..... 'φ' stiano auxilia sollicitaverat. Potissimum egit apud Gallos, eorumque Regem Philippum, sed qui bello Flandrico implicitus erat, & idcirco domesticas neceIsitates caulabatur, nec patiebatur, ut praescriptae a Pontifice collectae fierent: quare non modice Pontificem offendit. Gravius exasperavit Pontificem Philippus. cum implacabiles ejus hostes Columnenses ad se profugos recepisset, eoquα ipso visus esset eorum defensionem in se suscipere. Gravissime vicissim Bonifacius,

vel sut rectius dicam Bonifacii Legatus offendit Philippum Regem, apud quem

gravibus etiam exautorationis comminationibus causam Pontificis egit. Non tu.

lit acerbiora verba Philippus, sed Legatum qui erat Appamiensis in Gallia Episcopus in Narbonensi Archiepiscopo, ejus Metropolitano, in custodiam dedit. His auditis Bonifacius Legatum alium, nempe Archidiaconum Narbonem sem misit, gravioribus etiam comminationibus instructum: qui etiam commis. sum sibi munus diligentissime exequi sategit. Verum dum ista fiunt, literae Pon. tificiae Legato rapiuntur , praesente Rege, igne comburuntur. Sequitur deis cretum severum adversus mandata Pontificis, ipsumque Pontificem , quod Rex per Legatum suum Petrum Flottam intrepide nunciari iussit. Bonifacius ad haec non minus intrepidus gratias a Romanis Pontificias facias Regibus Galliae tantiis sper suspendit, Regemque data epistola admonuit, ut meminisset, se subjectum esse Hierarchiae Ecclesiae, cui si obedire nollet, infidelitatis infamiam sibi accerastutus esset. Circumseruntur hodieque literae Bonifacii ad Philippum , Philippi ad Bonifacium, quae a quibusdam censientur verae, ab aliis habentur commenti. tiae. Illud tamen certum videtur, dissidia utrinque semper magis, ac magis incaluisse. Dane. Pagi Existimant Viti quidam eruditi, dissidium illud occasionem praebuisse B hnifacio Pontifici, ut Electioni Alberti Imperatoris, quam tanto tempore rejec VIII. rat, tandem Anno Christi I 3οῖ. confirmationis robur adjiceret. Et hoe ipsum rursus iras Philippi Regis gravius accendit, maxime quando interim Pontifex R gem Galliae a coetu fidelium alienum pronunciavit, & jamjam palam declaravit. Obitus P Interea Pontifex a Columnensibus Anagniae capitur, ac male habetur: sed paulo P ' post ab Anagniensibus libertati restitutus, Romam se contulit, & post spatium

unius mensis exspiravit, post Fov. annos deinceps repertus plane incorruptus. De his videri inter alios potest saepe laudatus P. Franciscus Pagius. Tom.I. Scri- In antiquo Chronico Salisburgensi, quod Cl. P. Hieronymus PeΣius p blici juris sexit, de Bonifacio qui ante Pontificatum dicebatur Benedictusὶ le- col. 3ρν. gimus versus sequentes. Nomina bina tibi sunt, praelum amictus Papa Bonifarius modo, sed quondam Benedinus. Ex re nomen habe: bene fae, benedic, Benedine ; ut cito perverae: male fac, maledic, Maledicte. Eodem

148쪽

Episcopus siri g. XXIX. g. 4. IΟ9

Eodem tempore Albertus Imperator Bohemiam bello tentaturus erat. Ve H- UM. rum cum Regnum quaquaversum optimis praesidiis, & numerosissimo milite mu nitum expertus esset, una cum Imperii Principibus, qui ejus exercitum secuti su. erant, re infecta retro cessit. Inter dictos Principes etiam Episcopus noster 1 Scriptoribus numeratur.

Porro Bonifacio suffectus est Benedictus XI. e celeberrimo Praedicatorum Benediaua ordine assumptus. Caeterum eodem anno idem Albertus Imperator mercatum XI. P P .

singulis septimanis in Inching instituendum Norimbergae eidem Episcopo nostro Emehoni concessit, quod inter Frisingensia notata reperimus. Benedictus XI. postquam oratores & literas Philippi Francorum Regis rece. Conciliat pit, eique etiam non petenti absolutionem a censuris impertivit, sicque Regem,ae Regnum Galliae in integrum restituit, die sexta Julii anni sequentis ex veneno obiit, Pelusi in templo PP. Praedicatorum tumulo illatus. Fatis etiam Mechiildis Rudolphi Palatini Mater , Alberti Imperatoris soror concessit. Proximo anno , Christi I 3O . varii Nobiles ad resarcienda damna, N. dios. ,ον. Frisingensi Ecclesiae illata , varia praedia Episcopo nostro Enichoni cesserunt, sed aio. a M. ea mox seudi nomine ab eodem receperunt. Idem Enicho Epistopus Ostietum res Venatoriae Bertholdo RGchlinger, ejusque haeredibus atribuit. Berthoido Smo eter vero , qui certas decimas in Holethavsen, & Ampach fidei elientelati ab M elesia Frisingensi possederat, ast tunc Praemonstratensem ordinem in inclyto Sehemiariensi Monasterio amplecti cogitabat, gratiam secit, ut eas decimas eidem uCoenobio libere donare posset. Instrumenta damus in a. Parte. Interim post mortem Benedicti XI. Sedes Pontificia vacaverat Mensibus de- Benedictorem , dc viginti quatuor diebus, cum demum anno Christi I os . ad Summum Pontificatum a Cardinalibus assumptus est Clemens V. Gallus, antehae Bettian 'ρον 'dus dictus , Burdigalensis hactenus Archiepiscopus . necdum in Cardinalium nu- metum adscitus. Verumbrevi Cardinales subiit poenitudo iactae electionis, dum mi Sedem

Clemens, obsequiosissime licet in Italiam invitatus, eo venire noluit, ipsosque i S GM' Ordinales in Galliam accersivit, ubi deinceps sedem Pontificiam Avenione con stituit, multis sequentibus annis ibi perstituram summo Italiae malo : Gallorum commodo. Scribunt eam suisse Stropham Philippi Regis , qui cum tribus GDdinalibus , quibus libera eligendi facultas a caeteris commissa fuerat, propositis

praemiis clam egerit, ut Bertrandum eligerent, cum quo Rex jam antehac super pluribus articulis tractatum inierat, quem Bertrandus etiam iuramento firmavit. Non defuere omina, quae eam electionem coelo non fuisse probatam demonstras. Sinistra se visa sunt. Cum enim Clemens, sacra tiara conspicuus, & equo sublimis per plateas applaudente populo progrederetur, collapsus paries Pontificem ex Soni pede praecipitavit, Corona Pontificia procul excussa. Eadem ruina e vivis extur batus est Dux minoris Britanniae r dc Orolus Regis frater vulnus periculosium re

tulit. Brevi post cum inter Pontificis & Cardinalium famulitium rixae essent exortae, frater ipsius Clementis interfectus est. Plura missa facimus, & e Galliis Frisingam revertimur.

Enicho Episcopus noster eo anno ab Alberto Imperatore more Antecesim N. MLrum suorum petiit, dc impetravit confirmationem quorundam Privilegiorum, eorum nempe, quibus eousque gavisae fuerant AEdes Frisingenses Viennae. AG

sensum suum post dies pauculos etiam praebuit Rudolphus Regis Alberti filius: qui N. etiam antiqua venandi in Austria jura Enichoni stabilivit. Frisino quaestio inciderat, ad quem pertineret Parochiali Ecclesiae in Mai- - εκ M. sach pastorem constituere, cium ius illud sibi Nobiles de mei theimh postularent. Cessit Epistopus noster Gebhardo de meilhelm, qui statim Epistopo fratrem m. um milhelmum , Maioris Ecclesiae Frisingensis Canonicum, nominavit. Salub G H. ensis Episcopus , Enichonis Suffraganeus eo anno Monasterium melchenstem nense honoribus M. Michaelis Archangeli, & Stephani Proto. Martyris consecravit.

149쪽

Lib. Stata

torum

Albertct

uo Ericho

Enicho Episcopus eo anno diligenti manu annotari jussit Custodes Castrorum quorundam , ad Frisingenuem Ecclesiam pertinentium , item Custodum stipendia : Castrorum etiam proventus annuos, pecunias aliis creditas , decimas,

ac limites. Ipsum Frisiingense Episcopale Castrum custodiebat quidam Nobilis

ritiberius eum quatuor excubitoribus, & janitore. Ottenburgum concreditum suit Nobili Iudmanno cum Ιχ. excubitoribus , halistario uno , tympanotriba uno, atque uno janitore: Erchingae impositus erat Nobilis Mitriederus cum custo dibus duobus. Castrum Burghrainense tuebatur quidam Burgravius cum I 2. eT- cubitoribus , balis ario uno. uno ianitore, & aliis quibusdam, quorum officia nos hodie non satis assequi ultro fatemur. Luestori tum quoque habebat cust dem, cujus tamen nomen non exprimitur. merdenselso praeerat quidam N

Custodis nomen non exprimitur, stipendium tamen illius, & aliorum praesidiariorum adjunctorum numerus accurate exprimitur. Harum, ac plurium similium rerum notitiam Michoni Episcopo debemus. Anno insecuto, Christi 13o6. mencestaus Bohemiae Rex , milite quodam percussus ad aeternitatem abiit. Quis facinoris praecipuus autor fuerit, non comstat , cum percussor prius a Praetorianis suerit diicerptus, quam suasorem, aut in iam illius potuisset exponere. Secuta est contentio ingens , cui deinceps Bohemiae Corona imponenda esset, Procerum suffragiis in varias factiones abeuntibus e Albertus Imperator aegre tulit, quod Bohemi se inconsulto tractatum de eligendo Rege instituerint. Hinc acta Bohemorum rescidit, & Rudolphum, filium suum, Viduae mencestes desponsatum, Regem renunciavit: qui tamen stitim soquenti anno ex ei aestivorum fructuum ventris profluvio Regno, ac vivis valedixit . secuta laeda Regni florentissimi devastatione. Episcopus noster eo tempore multa praedia in Lueg , Κlingenisis, & Superiori Baytisthdoris pretio comparavit. Praedia ad Inticam pertinentia, atque proventus Episcopus noster anno 13O . manu Bernardi Vindinget Sacellani sui exacte conscribi jussit. Helveti ab Alberti Caesaris Ministris durius pressi, atque exasperati paulatim iniere periculosa consilia, ausuri suo tempore, quidquid furor dictaturus esset: de quo suo loco.

Residui quatuor anni Erichonis Episcopi.

TRistem vitae exitum Anno Christi I o8. Kal. Maii habuit Atherius, gloriosus ille alioquin, atque invictus Imperator, a Ioanne fratris filio interfectus, quod ejus haereditatem justo diutius tutorio nomine detinuisse videretur. Corpus illius primum in mettingensi Monasterio conditum, deinceps vero una cum Adolphi cadavere Spirae tumulatum est. Ita duos Principes mortuos , qui in amplissimis Imperii Provinciis simul vivere non poterant, cepit mnus, idemque angustus tumulus. Novembri Mense Imperii Electores Regni e ronam detulere Henrico Comiti Lucelburgico, Principi optimo, cujus electi nem Clemens V. Pontifex mox probavit

Henricus de Seveld eo tempore Episcopo nostro plura praedia, in Comitatu merdenset sensi sita, una cum aliis quibusdam juribus vendidit. Ipse vero Episcopus noster Decimas Trahovenses duobus civibus in Liem, ad dies vitae sub

150쪽

Episcopus XXIX. Hi g. g. s. III

pensione annuicenius locavit, addita etiam ea obligatione, ut, quoties Episcopusillae transimus esset, duo p icti Cives alimenta congrua suis sumptibus illi ex hibere obstricti essent. Coronatio Henrici Imperatoris, eo nomine septimi, seruta est in Festola, coro turphaniae anni sequentis, Christi 13o9. Ritu sessivissimo, quem optimo iure mereohatur Princeps pius iuxta & mrtis, qui etiam titulum Invicti promeriturus erati Hie eodem anno Comitia celebravit, in quibus ingens Principum numerus, ct inter hos, Trithemio teste, etiam Enicho Epistopus noster comparuit. Multa ibi pro bono Imperii publico fuisse egregie constituta, idem Trithemius noster as

severat.

In melchenstephanensi Chronico legimus, Conradum eo nomine secum eum ejus Monasterii Abbatem, fuisse in Ananiensem alibi: Λnyensem) Episto. pum, ac Pr pistopum Frisingensem a tribus Episcopis consecratum. Id factum esse in Civitate Concordia, coaeva manu Iegimus in Codice perquam antiqua. Additur in Chronico, eum nihilominus Abbatiae clavum ad triennium sibi reti auisse. Subjungitur, eo tempore Frisino trium Epistoporum conventum sui Deelebratum. Causa non exprimitian

Epistopus noster eo anno pluribus Nobilibus, in quibus ab aliis gravia damna illata fuerant, satisfecit. Lateras longiustulas in Parte II. reponimus, ubi plura uiri. Nobilium Nomina Lectori occurrent. Superior nostra B aria sequenti anno, Christi I 3I . novam sui inter fratro uis..

studolphum, & Ludovicum partitionem experta est, certis constitutis arbitriS qum riae partiis rum nomina Adelareitteras enumerat, qui etiam civitates, & oppida recenset, si

quae utrique pratrum obtigere. Urbs B ariae hodie primaria Monachium Lud oleo, Rudolpho vero Ingolstadium cessit. Neque idcirco pax inter Fratres tameito coaluit, cum ii etiam posthac ad tempus caedibus, ct incendiis in se mutuo grassarentur, qui ut bene reseri Iaudatus Adet Ereitterus 3 mos pessimas istius a suis, e fructus fas renorum ossiorum, fusius erax volupe mati facere, iamnsi ex alio no malo nihil everens emolumenti. Ita ille.

Bojatia inserior paulo ante ab Austriis, uti etiam a Salisburgens Archiepi. Rixae Inter se ci armorum Austriacorum socio ingentia damna pertulit i qui tamen ' Bojis istissime iuere oppressi, praeda ingenti ex Castris Austriacorum direpta, /'' sarcinis vero Salisburgensium perquam exiguis sub hasta, ludibrii causa, nonnisi

levissimo pretio venditis. Nihilominus eodem adhuc anno Conradus Salisbuta svuades gentis Concilium Provinciale celebravit, in quo comparuere me ardus Pata viensis, Ioannes Brixinensis, Henrieus Gurcensis, Albertus Chiemensis, Frideriiscus Sectoriensis, memhardus Lavantinus Epistopi, Procuratores item Episcop, tum Frisingensis, & Ratis nensis cum aliis Abbatibus ac Praepositis Salisburgem sis Archiepiscopatus, atque absentium Procuratoribus. In hac Synodo renovata, di ex parte declarata, ac mitigata mere statuta superiorum Conciliorum Provincialium, maxime quae contra Clericos tabernas frequentantes; & joculatores, atque habitu minus Clericali utentes fuerant edita. Porro Praelati Ecclesiarum jussi fuere annis singulis rationes exhibere Collegiis suis. Monebantur etiam Abb tes ordinis S. Benedicti, & Praepositi ac Praelati S. Augustini, ut Capitula Comulta sua singulis trienniis celebrarent iuxta normam S Sacris Canonibus praestriptam. Lectae etiam suere Literae Pontificiae continentes gratias conserendas v jentibus transfretare, aut eleemosynas largiri in subsidium Terrae Sanctae: quae diplura alia legi possunt tum apud Henricum Canisium, tum apud CIarist. P. Hieri

Petierat etiam Pontifex deeimam partem omnium Ecelesiasticorum Pro- 'venmum in praesens hiennium: quam petitionem Synodus admita Et hinc λr- Tom. I. te hoc anno Michonis Epistopi jussu annotati suere census singulorum Domini

SEARCH

MENU NAVIGATION