장음표시 사용
171쪽
Sancti Jurimis ex se Decanus eligatur, eujus consemasio ad Pro tam strum oectis, sis major D seeundus in ipsa Ecclesiae post Praepositum habeHur, νι Cammeis a fiam et, es dividat rediatus praebendarum, V negligentes in incis Divino puniri θλritualuer stemporaliter ὐ eui quidem pro augmento honoris cae labaris sui prium sufferend quinque libras denariorum Monacens. persisendas de commumbas obventi nisus ipsius Collegii deputamus. Si quis autems deme diabolo, cujus invida mors in-ι iis in orbem terrarum praemissa, vel aliquid eorumdem violare sim deseruere massam eris, caedio ιionem insipiratam divinitus laniare, eam Dathan Byron, quos
rerra visos absorbuit, intereat, vermis ejus non mariasin, fae ignis eum cruciaris nutal genus extinguasur, percussus anathemase contraria isentias elementa, maledini
nibus ste is repleasur, μου quodsiua stertinacia maiatia non inveniens Successorem emem a paenarum alios retrahat ab o=ensa. Nos Deinsardus Hapsuus, Otto meanus, totumque Capitulum Relesiae Friis fingen. considerarises, quod bona rei dare eonsistum, aterna reιribationis exspectati praemium, praesentis visa subsidaum Asinetin, praesertim, quod Laadabitis Dominus in Santas siris, quos extollis mensur gloria meritorum, de fiserat lavidam, ι eque R verendus Pater re Dominias nosere, Dominus Canradias venerabilis Epimpus Fra genia remunerasionem adminis sionis credua de juris beneplacita obtineat, in etiam partemeensius Eec a nostra pro magnificanda sepuisura si , avi pro loco construendo via Selargiri, recognoscimus sιenore praestensium publice prossumvir, quod convenienses in Capuulo nostro ad hae steriatiter evocati generaliser omnes frangulariser inmersi juxta Fod praemiuisur ιractatibus Usolemnitatibus adbibitis, qua dae jura EF eonfiuetudinem ratibus requiruntur, pra- omnibus cramum eonsensimus, σν entibus consim timus, ipsaque eiaraudamuι, rvi ficamus, sapprobamus juxta modos reformas quas
l. t Aperias annotatas, volentes omnia cra uia supra iacta, scripta, c Mutapemptiuo inviolubilure perdia re solere, sicut disjure metius valere poterum sis so- Διὰ subsi re firmitara. Renuntianses pro nobis re Saccessoribus viseris in mami squolibra eorumdem exce tonsius solemmtatis omissa, restitutumis in antegrum, dolima E, pecunia non numerata, in uuluarem non conversa, c comersa, non durantis,
peliationis, Appluationis, imploraιionu, o eis cujus fibra siverioris. Me non omni juris beneficio, quia nobis aut Auccessisibus nostris ροσα contra nassim quomodo lubeas, retari. iselvidentes huic oppressori Omma c inguia, qua renunciatiorum quantam-ean tie desideram sperialem. Es in horum evidentiam prasinus Muras Missi nosero
majori, quo ad tractatus cs majora Negotia utimur, volumus eo gnari. Es nos a
radas Dei gratia Difieopus Ecclesia Frisingen. ad perremem memoriam, es evidente roboris firmisHem, ordiminionem, donisionem, disspositionem Statutorum fae praemissorum omnium eaterarum prasinus conseriti fecimas, Agissisque nostro ae Cispisuli no-μi legis e roborari. Actum cae Datum Eri ga, Maeo Domini Mugesimo tricentes nodecimo nono, Sena Idras Iunii, Indi ne secunda.
Iussielisti Cum eum in modum sollicitus esset Episcopus noster de Divini Numinis Pi. 21 laudibus exaugendis, etiam pro luribus Ecclesiae siue tum servandis tum stabiliem α' st,i dis vigilantissimum sest semper exhibuit. Proxima enim post Festum Natae Be
seopo no- tae Virginis die a Ludovico Imperatore pretio seu redemit, seu coemit jus ani--,--α madvertendi non solum in leviora delicta, verum etiam in lacinorosos, puta h misitigitio. micidas, incendiari , stupratores, eosque omnes , qui Mortis supplicium ex Legum Sanctionibus promererentur in ulteriori Isarae ripa, nempe in universo hodierno Comitatu Ismauium . Utetae desuper conscriptae sic habent: ν GHri vis Gotes genarin Romi uer Charies est algen Misen merre des Rieris. Perleho ossentita am Hestem Dies, dae mis mis verritatem mut, uia mixtutem triden anserem lubeas Furseu Bisita Chumaden vo Fre ingen uia si em Got baa
172쪽
Episcopus XXXI. Hi g. g. 2. I33
173쪽
Ludoviei Haec laetiora erant, quam quae eodem adhuc Mense subsecuta sunt fata...- α Gliscebant iam a pluribus annis inter duos electos Imperatores odia , varia in Heo Au ' utrumque sortuna. Fridericus hoc anno ac Mense auctus copiis Salisburgensis striaco con. Archiepiscopi, uti etiam Leopoldi fratris sui, Sueviae Ducis, venit Multaria φομ ' fiunt , cum Ludovico pugnam decretoriam pugnaturus. incurrit Ludovicus una cum Henrico Bojariae inferioris Duce numeroso Milite stipatus, & collem prope dictam Urbem oecupavit. Poterat palmam reserre adversus Friderieum, nisi a venalibus quibusdam nebulonibus suis jamjam esset proditus ac venditus p tenti hosti. Ferme ultimus ipse erat, qui periculum advertit, eoactus propudi iam suorum fugam sequi: quod in Divi Archangeli Michaelis Festo accidit. Fri
Chronis.Sa. dericus laetus incruenta victoria, cum nec subsistenti, nec eunti, nec redeunti
M. via P. ulliu hostis occurreret, incendiis atque rapinis inseriorem potissimum Binariamra 'm foede affixit, & provinciam ad ingentem desolationem deduxit: quae etiam Episcopo nostro pluries quam bis mille libris stetit, ut in rationum libro ad eum a
Mense Novembri eum Episcopus noster se in Austriam conferre statui . N. q. set, sequentem dispositionem domi reliquit. Numerabat in maidhovensi aerario 836. selibras argenti, & pecuniae monetariae veteris alias selibras goo. Ex his; . u Cathedrali Collegio assignavit sexaginta selibras ad comparanda praedia, quorum striam pro . reditus postea in suo anniversario praesentibus essent distribuendi. Alias quati Vid' edi- ginta selibras destinavit ad similem finem, ut census annuus exinde proveniens μ' ' distribueretur inter eos, qui processionibus inter Pascha & Pentecosten institui solitis interfuturi essent. Decem selibras ordinavit pro pulsatoribus & aedituissitem pro luminibus ad anniverariam sui memoriam. Alias trecentas selibras impendi voluit ad Ecclesiam S. Joannis perficiendam, in qua etiam sibi tumulum elegit. Quod si ea summa major esset, ac res postularet, pecunias residuas Caianonicis illius Ecclesiae dari jussit. Pro luminaribus altarium saepe dictae Ecclesiae constituit selibras quadraginta: pro futuris reparationibus ejusdem Ecclesiae selia bras sexaginta : alias ducentas ad comparanda praedia, quorum reditus Canoni eorum usui deputabat. Collegiis Canonicorum S. Andreae, S. Viti, dc S.Castuli Mosburgi unicuique selibras tradi mandavit viginti, ut in iis quoque Ecclesiis annua sui memoria fieret. Meteino i in arca Monetaria repositae erant viginti selibrae auri, & pluis res quam centum selibrae argenti. Ex his tres jussit expendi pro Sacro Calice. Divi Ioannis Ecclesiae offerendo: quinque pro augendis Canonicorum proventiabus t alias quinque auri ex humanissiete seleemosua assignavit Matri suae . quam provectae admodum aetatis fuisse Oportet: tres Materterae suae milvigi. Magistro Camerae suae duas auri, argenti decem selibras donavit. Executores harum do nationum instituit otionem incanum, Michonem & Henricum Magistrum C merae, Cathedralis Ecclesiae Canonicos, quibus etiam plures fias pecunias in aliis suis Castris asservatas assignavit, pro meritis ac necessitatibus distribuendas. Gr . naria quoque ac Cellas vinarias reliquit frumentis ac vinis refertas. Vir sane providentissimus, qui iter destinatum ingredi noluit, donec domi omnia optime constituta cemeret. Porro an facta hac dispositione statim Frisinga disceΩserit Episcopus noster, nullibi edocemur. Ex actis sequentibus potius contrarium Perspicimus.
174쪽
Episcopus XXXI. Hi g. S. 3. Us S. III.
Residua ejus temporis Acta usque ad obitum
Iriis Kalendis Ianuarii anni 13ro. facta est, nescio quae, compositio inter Eplis
scopum nostrum dc Ludovicum Regem, patuitque Episcopum nostrum teneri numerare Ludovico selibras Monacenses mille i quas etiam idem Episcopus tum Monachii, tum Landishuti, tum Augustae Vindelicorum eidem assignavit. Sane unde eas pecunias desumpserit, distincte annotari Episcopus jussit. Videtur is. Misisti postea Episcopus in Austriam esse profectus, ubi in Festo Divi Iacobi Apostoli e stro in Presseh. praefecit Rudolphum de Scharsenberch, in ClingenseIs vero Merchis limum de Gutenmerd, utrique certis stipendiis assignatis. Plura etiam praedia ia stria eo tempore Episcopus coemit, dc alicubi aedificia resecit. Notatu dignissimae sunt literae, quas eodem anno Friderieus Salisburgensis Archiepiscopus ad Summum Pontificem scripsit. Eas hue exscribere visum
Sanctissimo in tarim Patri re Domino sius rarismo, Domino Johanni, ealesti Arehiepi-
providentia Sareo Sanctae Romanae , ae universat GA ae Summo Pontifiei Friderisus disina miseratione SADburgensis Ecclesia Archiepiseopus, Apsu castris Legatus cum e uir amota re debita reverentia pedum ostula beriorum. Ad hoc Deus eoians Havibus Eecietasti- Regni casessis, luandi atque semendi vobis generale Pontificium traddit, ae Apostolisa ς p p . dignitatis Principatum ramulis eum plenitudine potesatis, ut eateri Pasiores Melesia
in partem sessiriodisis vorari pro sie omnibusque sibi commissis in singulis sns neresμα
tibus eum Aducia thronum gratia Mina adeam, apud sanctam Sedem vestram mi ricordiam s materna consolationis quinam ubera, a qua siem a seis radios, ab arbore ramos, s ut fonte rimulos statum 12um derivari eognsum , ta ex cujus exundantis pia larguatis fluenta frequenter emanam grasiarum. Sane non fine grandi rarias amaritudine Sanctuati is a facio manifestum, quod in Provincia mea nonnulla beneis fleta Ecclesiastica, videliret dignitates, Personatus, s Parochiales Mel a. miser quas in eadem Promineta pauca sunt beneficia, vacant de jure, ex eo, quod eorum, qui ilia de facti tenent, aliqui eo tempore, quo ea adepti siunt, fuerunt inhabitis ex deis finibus ordinis salatis , aliqui post adepta hujusmodi beneficia non fuerunt suistis a jure temporibus promoti ad ordines, quos eura requirebat, illorum aequi aba receis perunt beneficia, qua vi eumprimis de jure non poterant obtineri, reveniendo emistra novam veseram Confiitutionem, qua incipit: Execrabilis. facti sum inhabilis tam ad habita, quam ad balenda; praefata quoque beneficia toto vacaverim te re, quod eorum provisio es ad Sedem Apostolicam devoluta. Licet autem tam ego, quam SVPaganei mei urgente nos morsu eonfitentia, saluti animarum pro dere, scorruptionem hujusmodi, qua non nostro, sed Praedecessorum minorum tempore Abime ravu, me aere summo assectemus suiuo, in hoe tamen nobis vehementer obfissu insumtis malitia temporis , quo illicitos beneficiorum dictorum detentores colereere, Gabria a mere nequimus, tum pro re propriam illorum , samicorum suorum potensiam, tum etiam propter ἀν-diam Principum eontendentium de Imperii dignisne, quae quiadem d credia pacem de minis terminis exulare egis, seciam pacis Iustitiam sius κατ, pratia nutris, sedulones excitra, splerasque homines fecit infitenter adeo, rees ora, quod ex severit ara etaretionis uel as a non revoeantur a malo, sita quo magis peri Lumur, amplius indurantur, propter quod ad flueremendam hujusmodi Mneficiis spermis videtur utilius uti manueniatae, quam rigore, es morbi hujusmodi vulnera
in ferro sectorus, sed potivi fomentorum sinuare curare, eo quodHe plectendo, si
175쪽
ignostendo id solum bene agitur, ut vita hominum eorrigatur. Suadri etiam bis multuari languentium Ego morbo, cum derrabendum sis severitast, ubi de mul reum Armo caepericulo timor subest. Suadet quoque personarum qualitas, qua pro mavori parte ex elino genere σ nobili prosapia praemicorum si ossidis pollem nHalibus , quibus post assumptam militiam Hericasem, s receptor sacros σrdines secundum eo uetudinem patriae ad disisse patrimonia non datur redeundi facultas, faenisi de beneficiis reta siris vitam agant, coguntur in confusionem sivi generis es vituperium Clericalis ordinis infelietur mendicare. Suadri hoc etiam benesiciorum ipsorum quantitas, quorum fere per togam promisciam memoratam reditus es' emus adeo sunt tenues sexiles, quod de unire bo cis persona Meras a via nobilis e non valet secundum satas sui decentiam exhibere. Literasi quoque s nobiles, quijura Ecclesiarum possunt defendere siseri, nisi aliqua praerogativa juventur , de cauro cireuasum fugiens, in quo detraletur non modicum cieri s Eeclesiarum commodo fae honori. Suades denique hoe dura Lai-ram resissentia, qui hoc praesertim tempore, ut mamissum est, gramma insegestum, sciam jus Pasronatus frivocationis in mustis beneficiis eis competat, facilius ilia deis inmur , sues propriis applicant usibus, quam praestentasos a se consanguimtine sane oes a iurate sibi conjunctos pastamur ab illis removeri invisos. Cum gisur optimum hule morbo remedium adtabere se a post vesba Clemensia, qua ad insist jur, cujus
vices geritis in terris, non vulι mortem peccatorum, sed ψ magis conruertantur
vam , de voluntate, eo tu, T consense Susaganeorum praedulorum, recipitia rum fluorum tam pro me quam pro dis Sanctitatι mestra eum omni devotione I rm
remia Appliso per visicera misericordia Iesu Chrisii, quatenus de gratia speciis tam mihi, quam illis singulis in Fuis G tantas cae Diri bus providendi de dignitaritas.
Presonatibus, Paraehiatibus Ecclesiis seu abis beneficiis Ecelesiasiuis euratis caenon cur iis, qua per novam vestam consivumnem praefatam, seu His quocunque modo de jure vacant, stamo vacaverum tempore, quod eorum promisso est ad Sedem Apost eam devolvita, eisdem, qui ilia nunc ιenent defacto, vel aliis per sinis Honeis, prout mes a
Somari visium fuerit faciendum, d se Vina quoque Fuper pluratitate beneficiorum eum hiis, qui plura de facto jam tenem benescia, juxta modAm, quem secundum con
mentiam nostram confideratis personarum cI beneficiorum circumstim iis arbitrabimis. me non Aper ,regularitase sinhabilis ate ex detentione beneficiorum hujusmodi conis Eu, remittend. quoque fructus, reduus sproventus ex hiis perceptos, eum non ob nia eius seia His oportums hac vice duntaxat concedere dignemini facultatem,mper hae flatus reformetur Cieri, satas resat popuIi, suesborum apud Deum augeatur cumulus meritorum. Dat. Salaburg. x Kalend. Novembris anno Domini M CCC M Haec Pontifici Archiepiscopus. Quodnam vero responsum acceperit, nobis incompertum est, quibus suffcit, Germaniae eo tempore statum ex laudatis literis genuine commonstrasse.
v. lα gylia Haeserat adlim sequenti anno Conradus Episcopus in Austriae & Carniolae
seopi eutae. partibus. Et Lacopoli quidem in Festo Epiphaniae Dominis Henrico & Alberto Comitibus Goritiae & Tyrolis annuit, ut ex elientelaribus quibusdam Ecclesiae H IQ ux. Frisingeniis praediis praedictus Albertus Comes Conjugi suae Oiscynae dotem coα- stituere possit. Deinceps plura iterum praedia comparavit in dictis partibus. Capellam etiam Ulmetieldensem dotavit. Friderico Regi selibras argenti dedit mutuas. Domum vero rediit circa sestum M. Simonis & Iudae Apostolorum: ubi consummato Ecclesiae S. Ioannis operi deprehendit impensias fuisse mille quadringentas libras , non computatis sumptibus factis pro comparata vinea in Holen- hurg, quam eidem Collegiatae Ecclesiae in novam dotem adjecit. Proximo &vitae suae ultimo anno in Schemiariense Monasterium iterum liberalis fuit, veluti N. 2sa. alibi docebimus. Atque haec sunt acta Conradi Episcopi eo nomine tertii, quae
ad annos certos poterant reponi. Habemus vero ad manus acta incertorum an
norum ingenti sine numero, quae aliquot solia etiam Typorum implerent. Ve
176쪽
Episcopus. XXXI. Frising. g. 3. Ur
diam quia pleraque non tam ad Historicos, quam ad Logographos periinent, hie
Mensem obitus Conradi Episcopi Iapis sepulchralis diserte explicat, non
vero annum di diem. Detritis enim initialibus verbis haec duntaxat super. Mors Epi- sunt: scopuia is is is Idus Aprilis obiis Chunradu Disi vi Fri misis. Annum designant Chronim domestica M CCC XLIL Terrae fuit mandatus in erecta a se Colle. Tumulus. giata Divi Ioannis Baptistae Ecclesia, in qua anniversaria illius memoria post P schalia Festa celebratur. Veneno fuisse a famulo sublatum sicubi legimus. Iulud constat, quod rerum omnium ingentem abundantiam post se reliquerit proovidentissimus oeconomus, de Ecclesia sua optime meritus. Et quia in Frisn-gensibus Tabulariis nulla ad hunc annum occurrit novi Episcopi electio, existimamus, falli eos, qui scribunt, Mense Septembri Episcopum Frisingensem interfuisse pugnat Ampfinganaei quod infra quasi ad oculum demonstrabimus. Conflictus vero ille accidit sequentem in modum. Ludovicus Boicus, Electus Imperator, amicorum auxilia atque consilia Cotissi a experrus fallacia, & Pontificis sibi intentatas minas perpendens iamjam Impera. Pr pltoriam Maiestatem exuere cogitaverat, ae haereditariis suis provinciis contentus esse volebat. Verum non desuere viri eordati, qui longe sortiora consilia suggererent di timiditatis notam ab eo averterent: quibus etiam cessit Ludovicus. Fri-dericus quoque prosperiori sortuna hactenus usus totus spirabat in pugnam decretoriam. Huic t ungariae Rex suppetias misit, Ludovico vero Rex Bohemiae arma iunxit. Fridericus insuper poterat praestolari fratema auxilia a Leopoldo, nisi praefervidum ingenium sequiora suasisset. Sacri & profani vates tristia fata praesagiebant Riderim, laeta Ludovico. Ille nihilominus cum exercitu ingenti in Boisiariam ascendit, & castra in campis ampfingensibus oenum inter & Isaniscum fluvios fixit. occurrit cum exercitu suo etiam Ludovicus, cujus aciem vir sotitissimus Mifridus Schmeppermannus Norimbergensis ordinavit. Hic exploratis hostium copiis festinato agendum censuit, antequam Leopoldus , qui in depopulandis Montfortii, Ludovico addicti, arcibus moras trahebat, superveniret, de Fratris exercitum augeret. Is equidem tabellarium miserat, qui Frideri reseriaret , se paulo post cum exercitu iuperventurum. At Rinenfeldenses tabellarium intercepere, ut adeo Riderium scire non potuerit, an, & quando Leo Idus comparere vellet, aut posset Suadebant amici, ut exspectaretur Leopoldus, de cujus adventu dubitari non posset. At Riderieus sprevit consilia, suorumque segnitiem accusans milites in aciem eduxit. Inde atrox pugna secuta est, tamque sortiter rem gessere Austrii, ut actum fuisset de Ludovico, nisi Schweneramanni peritia militaris, atque fortitudo, & Burgravit Norimbergensis astus rebus labantibus fortissimos humeros subdidissent. Hic ad praelii initium 1 caeteris otidinibus secesserat, suisque signa Austriaca praeserti iusserat. Austrii, Leopoldum
adventare suspicati, tanto acrius instaurabant pugnam. Verum cum Burgravius stragem iis non modicam intulisset, turbati filere ordines, & 1 ungari primum in fugam conjecti. Mox sequentibus aliis Fridericus Sonipede, cui insederat, Capitur . confosso, una cum fratre, nobiliumque numero sere incredibili captus est. Lu su dovicus magni sane animi Princeps, & Friderico, di fratri ejus Henrieo, tametsi ne quidem rogassent, vitae veniam fecit, & Fridericum quidem in arce Trausnia custodiri jussit; Henricum vero Bohemo commisit, ad arcis Burgiliae custodiam deinceps abductum. Pugnatum erat integra die, cum denique parta victoriaci, sonandum fuisset. Nihil vero in Castris Ludovici aderat, quo miles refocillari potuisset, praeter ova aliqua. his inter suos iussit distribui, & singulis unum, Schmeppermanno vero duo offerri mandavit. Leopoldus intellecta fratris fortuna ad eum animi moerorem perductus est, ut, dum proviveret, nullum amplius laetitiae signum ediderit. Friderieus Salisburgensis Archipraesul cum Alberto Patru
177쪽
utensi & Theodorieo Lavantino Epistopis suadente Friderim Austrio Maldoctum
secessere. Unde versius coaevi: Amo misseno CCC bis quoque denoti bino, Socto Menetia j quoque se
L. Raex praevaluit, F. Raex eiso vincla Aurias Turbaque Baronum vinciatur magnia fluorum P. Sages urgensis, Prinreps in Pataviensis. D. que Lavaminus cesserunt, ut debuerunt; mu tamen hi proprios iribi tactos reliquerunt. L. Rex quod rapis, M. C L. X. tibi dicunt.
Cossinis habilis essia Dornbeet prope Multam. Vides, Lector, nullum Episcopum Frisingensem in Castris priderici fitisse. Vides insuper, falli eos, qui ad annum Christi I3aa. alium Episcopum Ecdlesiae
Lavantinae praefuisse scribunt, quam Dietricum, seu Theodoricum. Ratistionensi Ecclesiae ea tempestate praeerat Nicolaus. antehac Regis Bohemiae Cancellarius. qui iis turbis miseere se noluit. Ludovicus Imperator Clero suae provincia lit ras sequentes Mense Septembri dedit, quarum autographum Frisingae asservatur, tenor est sequens. 2r Ladmeis, vis Gotes Genaria Romi uis CFunita eae acto Misen Mere des Misos, verium, uia tan uas allo do, die iusten briefansuem, oder horam testen, do in duria Got, uud EP mehruet anseres balis uia unsim rem aeger Ua ei in a strem Laride M Bamen iohaa Tunais, und dAbage acte is inesseis, die si h bent vo Messeisian odo vox elli chen recbten, von mesen, und wu cisse be- flatim missi tam mis iasiem Di Dr um und unsire Dben, dae in debais anser amplis man, mulsum, Richur, mora, Sche , nou dehain Man in dem Land, Meloder unis edet, arm oder Reici dis dehamen Neis brebrentheu odo Mervaren sol, pei unsirena hiaden, und pei unsim genaden. Es μι aub Ecbata muι vo In noch von du inenirem GH, tridem, hos ten. oder Dassi andos habens, es stis mdemi ut oder gut, nila mer nemo, dari dae ali metiretat, und seu uber diae meder mis Miter meh misAbainen andem diens mer an si vodem, nota υon In nemo. Stirti ein asse, dex
178쪽
CAPUT VIIIJoanneS, Co nomine Primus,
g. UNICuS. Hucula Joannis Acta complectens.
Conrado III. Frisingensi Episcopo terre mandato Canonici Maioris Ecclesiae Irritatur equidem suifiagiis suis Ludovicum de Chamstein in Cathedram sublimare
optabant, verum votis irritis, eum eum Ioannes pontifex confirmare cd sthi nollet, quippe electum ab iis, qui Ludovico Bavaro apud Sedem Apostolicam est. male descripto constanter adhaeserant: quae infelicitas posthac annis plurimis Ecclesiae Frisingensi incubuit. Repudiato itaque Chamsteinio Electo Pontifex Fri-singensibus Episcopum dedit Ioannem de Guttingen nobilem Suevum, Decret desi tutirum Doctorem, qui primo Brixinens, postea Bambergensi Ecclesiar praefuerat. Legimus in Libro Traditionum quarto seu majori, Joannem, datum Frisingensibus, obiisse anno 1324. die Divo Marco sacra , nec nisi septimanis quinque αduobus diebus praefuisse. Uerum ut ista credamus, adduci nulla ratione possumus. Certum enim est, Mense Januario, & quidem die septimo anno I 324. Frisingensii Cathedrae praefuisse Episcopum aliquem, di quidem a summa Sede confirmatum , quippe cum ea die Joannes Pontifex ad eum miserit Epistolam una Ra σώμcum aliis literis Apostolicis, quibus Pontifex declarat, quasnam ob causas non possit Ludovicum agnoscere ceu Romanorum Regem : easque literas jubet a m miri is Frisingensi Episicopo per B ariam publicari. Fuit ergo eo tempore Frisingensis aliquis Episcopus. atqui hic non potuit esse Ioannes, si dicatur obiisse Mense Aprili, di non nisi quinque hebdomaribus premisse, cum utique inter Mensies Ianuarium S Aprilem plures, quam quinque septimanae intercedant. quis ergo Ianuario Mense Episcopus fuit Itaque omnino judicamus, Ioannem obii he equidem mense praedicto, quem etiam lapis sepulchralis notat, ast non anno I 324. sed a 313. ita ut memoratae Pontificiae litem non ad Ioannem, sed ad Conradum quartum. Ioannis Episcopi Successbrem datae esse, censeri debeant, id quod etiam Adelueitterus affirmat. Caeterum legimus in quodam Codice Tegemueensi, I annem Episcopum cognomine appellari vilfingum. alibi hic Ioannes dieitur fuisse Brixiensis. Quod si verum esset, deberct dici fuisse Italus. Brixia ' enim Urbs gisse; est Langobardiae, ut Brixina ' est Urbs Comitatus Tyrolensis. Verum in Ioanne Brixen.
hoc obscura ferme sunt omnia. Neque superiunt ulla ipsitus acta, ex quibus tintiora possimus eruere.
In Salisburgensi Historia nostri P. Iosephi Meageri narratur, hisce temporibus Henricum & Ottonem Bojariae inlatioris Duces. & Henricum Palatinum Par. δοθ. Rheni censiura anathematis notatos, eorumque terras Interdicto fuisse subiectas, quod Ecclesias & Personas Mesesiasticas cum Laicis novis identidem exactionibus mitigintis. premere non verercntur. Ipsos vero tum juramento tum publicis literis Rati honae anno 1323. Mense Iulio datis emendationi cavisse , ut sacro vinculo solverentur. Addunt alii, literas illas etiam Ludovici Imperatoris auctoritate suisse firmatas & ideo Friderieum Archiepiscopum Salisburgentem , Episcopos Alber, tum Pataviensem. Nicolaum Ratisbonensem ac taricum Chiemensem, una cum
179쪽
im Joannes, 'scopus ni g. XXXII. S. I.
Collegio Cathedralis Ecclesiae Frisingensis annuisse, ut Divina ossicia , hactenus suspensa, per Boicam restituerentur. Emeisto ense Castrum, in inferiori Austria situm, atque Frisingens Mesesiae siubjectum, eo anno telis aliisque armis plurimis & reliqua supellectili mi litati fuit instructum, veluti manu coaeva in Libro quodam rationum repetimus. Num id jussit Ioannis Episcopii an potius Collegii Cathedralis contigerit, neminnobis scriptum reliquit. Tu uiui Ioannes Episcopus post brevissimam Frisingensis Ecclesiae gubernationem IoannisΕμ- rumulum invenit in Cathedrali Basilica ad aram S. Crucis, in cujus sepulchralila. stv - pide leguntur sequentes Verius: Lux Decretorum Johaames mas s honorum Hic es fossasus, qui bis bis eras Rathedrasus, Huie finem sine Misse tribuere Kalende. Illud hic animadvertimus, Ioannem Episcopum fuisse sottassis primum, qui armis suis gentilitiis AEthiopem Frisingensem conjunxerit, quod in memorata illius sepulchrali lapide observamus. Quinam ea tempestate Imperio, B ariae, ejusque Ecelesiis Cathedralibus praefuerint ex mox dictis constat. In Ecclesia RR. PP. Augustinianorum Monachii jam eo tempore florehat pia Sodalitas Pistorum, sub invocatione Deipara: & S. Corbiniani I. Episcopi Fria lingensis erecta & gratiis Pontificiis decorata, cui e trecentis tum Urbibus tum odipidis Pistores nomen suum dederant. Ei Sodalitati anno I 23. Ludovicus Bais varus gratias singulares addidit, quas Lector intelliget ex antiquis Rhythmis, quoa N. η3. ia Parte V hujus Tomi adducimus.
g. UNICUS. Primordia Conradi IV.
di CI bene hactenus annis suis Frisingenses Episcopos assignarimus , & credibiletifiων,- nobis non videtur, Joannem Pontificem passum esse, ut Sedes Epistopalis honitur Keis diu vacaret, institutio Conradi II. Κlingenbergit Suevi jam ad annum Christi. MCCCXXIII. pertinet. Firmatur haec opinio ex literis Pontificis statim Mense Januario sequentis anni M CCCXXIV. ad Episcopum nostrum exaratis. Ergo is Episcopus saltem Mense Decembri antecedenti atque anno superiori cathedram conficendit. Id fastigium Conradum non ex suffragiis Canonicorum, sed ex diis spolitione Pontificia fuisse consecutum certum tenemus, idque persuadent nota solum tricae, quibus mox ab initio mi Regiminis cum Cathedrali Collegio, L
dovici partibus addicto, fuit commissus ob discordias inter Sedem Apostolicam M
180쪽
Comadus IV Episcopus XXXIII. Hi g. g. L M r
Ludovicum vigentes: verum etiam Apostolim Commissio, quae ad eum nun quam fuisset directa, si Ludovico adhaesisset. dic autem habent Pontificaeliterae:
Venerabili Fratri Episcopo Hi pensi
varia meis, in distoriua m Raegem Romanorum electi, per duectus Mos Asber m ΔΔι adureb m. Dat. --ione WII. Idus Iam. anno in o. Sequuntur insertae stiterae, quibus Pontifex causas exprimit , ob quas Ludovico Imperium adjudieare non possit. tum subditur:
Do tarea Erat itati tua per Aps ea scripta maia muri quatenus in tuisci rata re aerem in loris, in quibus expedise videris, dictam responsionem salia ramenta in eisdem titeris per te, vel per adium seu alios, solemniser publicare proe res, Gero spopulo loci cujusMet m publieatisne hujusmodi convocatis: Nos de die receptionis naesentium, caelis, qua super praemissis te facere continget, redditurus per Instrumenta publica indae facienda nihilominus certiores. Dat ut Apra. Rem omnem dimisius Raynaldus commemorat. Nos ea solum attulimus , quae Frisinsensi nostro Episcopo Pontifex in mandatis dedit. Reliqua enim ad Frisingenium Historiam non ita pertinent. An Epistopus nostet Pontificias illas literas divulgare vel voluerit, vel potuerit, Cathedrali potissimum Collegio partes Ludovici acerrime fovente, ignorare nos fatemur. Divulgarunt illas Salisburgensis & Pataviensis Antistites. in magnis suarum rerum dispendiis. Ludovicus a Pontifice e coetu fidelium motus, quod ad causam dicendam praestituto tempore Menione comparere n luerit, Norimbergam Principes convocavit, Avenionem Legarum misit, di a Pontifiee ad Concilium generale appellavit, ita tamen, ut interim sese Ecclesiae subjectum omnino profiteretur.