장음표시 사용
181쪽
N. Frisingensis Episcopi XXXIII.
Publicis Imperii s Conradi nostrigem reliqua, ac rarubi fundatione inclyti Monasterii Euriensis.
I Flundio credimus quod ratio temporis ti
rerum gestarum conditio facile persuadet) Cathedrale Coulegium Frisingenis Mense Iunio anno Christi I3xs'. publicis literis palam secit, nunquam se Comadum instar Epuscopi habiturum, quamdiu is cum Ludovico Imperatore ingratiam non esset rediturus. Addit Hundius, eosdem Fri. singenses Canonicos cum Ludovico foedus pepigisse. Hinc -- nemo non intelligit, Conradum nostrum summo Ecclesiae Hierarchae, a quo Frisingensi Ecclesiae impositus fuerat, arctissime adhaesisse, &ideo Risimae eo tempore sicam Uo o non reperisse. Certum est, di paulo
182쪽
Comissis IV. Episcopas XXXIII. Hi M. S. I. 143
Interim inter Boium & Austrium Reges tranquilliora sidera illuxere. Lu- Ludovita, douieus suapte indole ad ignoscendum pronus, accedentibus plurium Regum ae L P LMRς Principum consiliis, Pontificisque comminationibus i ac demum sui Carthusiani a 2 b Maoebaeenses tradunt) eloquentia Uiri Religiosissimi Godefridi Prioris Maurba- Apia p. censis musque permotus est, ut Fridericum, captivum Regni rivalem, non so. Σ tum E custodia dimitteret, verum etiam Imperii Socium renunciaret. Fini RR.PP. Eremitarum S. Augustini Monachii relarunt, R. P. Conradum Tattendoti si Monasterii sui Priorem, cui Ludovicus Imperator conficientiae suae secreta concredere solebat, ejus reconciliationis fuisse strenuum promotorem, & utrique Regi post praestitum pacis iuramentum Sacrosancta Eucharistiae epulum porrexisse. Literas concordiae aeterna memoria dignas producunt ex tabulario Caesareo Austrii, ex Chartario Electorali B i. quamquam illae, si conferantur, non in omnibus Cumis cohaereant. Sunt, qui existiment, solum Regis nomen Friderico remansisse, re- uggimen vero stetisse penes Ludovicum. Utut res se habeat, Biderieus dei neeps apud memorarum Godestidum, conscientiae suae arbitrum, & Carthusianos suos Maurbacenses quorum ipse Fundator erat) asteticae vitae dulcedine illectus ma suam reliquae Vitae partem exegit, Regis tamen titulum retinuit, uti ex Maum censibus, aliisque documentis cerrum est. Ferunt, eum deinceps titulum Pulisari amisisse, quod curae in custodia ipsum exederint. Leopoldus eius Frater, Meviae Dux, visa fratris Regis Biderici macie aucto animi moerore deinceps e iam pertinaeius nullam animi exhilarationem admisit. Interim licet rivali suo Ludovicus reconciliatus fuerit, nullam tamen gratiam in aula Pontificis reperit, tametsi ejus causam multi viri docti verbis scriptisque propugnare studuerint. Hinc magis, magisque exasperatus, implorantibus Italis, qui Pontificem frustra Rin Lua ierimam invitaverant, tandem in Italiam contendit, dum interim Episcopo nostio ingreditue
ex Austria Frisingam ascendere nondum licebat, qui anno Christi 1326. prope Ulmerseidam aedes quasdam Gotirido de Aneveli in pignus dediti it sequenti uanno, Christi I 327. confirmationem iurium Inticensium ab Henrico Bohemiae si tRege, Duce Carinthiae, ae Comite Tyrolis obtinuit. Quo anno demum Epi- N. 1ι6. scopum nostrum deprehendimus in Binaria, dc quidem in Castro Burghrain, ubi Episcopustinensibus Canonicis certa privilegia Mense Novembri stabilivit. - lagoi, uti Ludovicum Imperatorem inter haec anno I 326. sexta seria ante Festum Dominicae Ascensitonis Frisingae fuisse, tabulae Filistenseldenses demonstrant, quihus prohibuit, ne homines proprii dicti inclyti Monasterii alibi ius Civitatis M. R. imquirere possent, nisi id Abbas permitteret. Sequenti anno Ludovicus Imperator superatis Alpibus Tridento Mediolanum venit, ubi coronam, quam ferream diiscunt , suscepit. Inde movens in Hetruriam, quatuor sere mensibus colluctatus est cum Pontificiis, qui aditum ad Romanam Urbem praecludere illi stustra con hantur. Re intellecta Pontifex Λvenione constitutus iterum ditis eum devovit, quas nihil attendens Imperator sequenti anno, Christi 1328. Mense Ianuaris Rin L.36.;α, mae coronam Imperii suscepit, dc quod praeptimis dolendumὶ legitimo Pontifici .b Atitipapa Ioanni XXII. opposuit Petrum Corvaram ex ordine Minorum sacerdotem , di. φο . ctum Nicolaum V. qui mox spurios quosdam Cardinales creavit, misere interim laborante Germania, cum legitimus Hierarcha omnes, qui Ludovicoobsequerentur, E fidelium Albo expunxisset, eaque de causia multi mutatis animis a Lud vico descivissent. In eo rerum suarum articula constitutus Imperator cum facile intelligeret, mali laad sopienda domestica pericula opus esse, ut ex Italia in Binariam una cum suis reverteretur, itineri sese accinxit. Verum cum post splendidos ingentesque sumptus in militari aeratio pene nihil superesset, adeo, ut, Membeckio teste, etiam quosdam e Proceribus suis debuerit Romanis dare obsides, dissicillimum Q.
ne erat Roma retrahere pedem: maxime cum etiam Itali quidam, ae praesertim
Mediolanenses interim ab ejus fide defecissent. Alium prosecto de Ludovico
183쪽
erat, nisi eaelum sueeurrisset. Unde Ludovicus Imperator ad preces conversus opem a Superis postulavit, quam etiam impetravit, & quidem, ut post Ettale ses membranas etiam laudatus Arembeckius aliique tradunt, sequentem in
αεlo pio. Forte Ludovicus solus in quodam Divae Virginis sacello morabatur, cura pilis. que suas Deo ferventius commendabat: cum ecce conspicatur Virum, Divi Misnedicti cucullo indutum, qui eum blande allocutus spopondit coasilium, quo finem curis imponere Imperator Posset, dummodo monitis morem gerere sponis Et onsiti' deret. Id eum facile adpromi sint Ludovicus, subjunxit Monachus: Habes, i , t. Mo. qu,r, Imperator, in B aria tua locum, quem Ampserang dicunt. Ibi Dei parae
cho. virginis honoribus Monasterium construes. Cum vero reponeret Ludovicus. I
cum illum sibi penitus esse incognitum: subdidit Monachus, locum illum ei e hibitum iri, cum primum Bo riae finibus immineret. ad haec Imperator plen solatio quidquid postulabat Monachus, libentissime condixit. Tum Monachus venustissimam candidissimamque Divae Virginis lapideam effgiem e suo cucullo
protraxit, ac Ludovico tradidit, monens, ut Deiparam vocaret condendi Mon sterii Fund tricem. Demum addidit, venturum esse ad Imperatorem e Principia Et ς' bus Italiae aliquem, qui certo pacto ei numeraturus esset pecunias, quotquot ad
'U' iter haberet necessarias. & cum hoc dicto disparuit Monachus, quem sive Ang Ium, sive ipsum Sanctum Benedictum fuisse haud immerito nonnulli autumanta Quae eum in modum promissa suerant Ludovico. caelum implevit. Venit enim ad Ludovicum Imperatorem non nemo, qui pro sua , rerumque suarum libertate plus obtulit, quam Imperator petiit. Nomen & conditionem viri hactenus nondum deprehendimus, sed Beatissimae Virginis Matris statuam prodigiis in hanc diem clarissimam manibus tenemus. Ludovicus quoque salvus rediit in Boiariam, ad cujus ingressum locus Ampseram a Venatore Henrico Vendio fuit illi proditust statimque Ludovicus indicata ab eodem Venatore vestigia lecutus. saltum exscindi iussit, & sequenti anno. Christi r 3 o. die 18. Aprilis primum pro amplo aedificio lapidem jecit: ubi deinceps Monasterium Eualense sub Instia tutionibus Divi Benedicti in hanc usque diem exactissimae religionis ac doctrinae laude longe celebratissimum consurrexit, uti oculis conspicimus. Placet ea simnia. tria per re ex opere Viri elarist. P. Ludovici Babenstuber Ettalensis excerpere versus Enia. sequent t
En per Ludovicum summa pietatis amicum Semper l, Augusium, D mo munere Iustum Eιιώ fundatur, primatis petra locatur,
Disonis atque piastruitur siub honore Maria, F sti Vitalis evis fundatio talis. Haec ex monumentis Elisensibus a V.C. Patre Ludovico, supra laudato deis erepta oportebat Frisingensi Historiae insererer quibus etiam Vinis Membeckius olim Sacellanus Frisingensis Episcopi subscripsit. Interim cum Ludovicus in Italia moraretur, legitimus Episcopus noster tamdem etiam Frisingam venit, & Anno I 19. assentientibus Majoris Ecclesiae C nonicis Parochialem tunc Ecclesiam in Tall. rchen supra Monachium) Colle. giatae S. Joannis Ecelesiae contulit, aliaque bona adjecit. Ex quo obiter intellia gimus, eo tempore Cathedralis Ecclesiae Canonicos cum eodem Epistopo suo ingratiam rediisse. Inter caetera, quae Ludovici ex Italia reditum in Boiariam maturarunt, etiam
M- να ei t Μ derici Austrii, Regni consortis, . cujus haeredibus novae turbae timetia..iei A. poterant. Obiit Fridericus Anno I 33α die a 3. Ianuarii in arce Guttensteinia, stria Princeps omnium ore pennisque laudatissimus, qui in excita, a te inrubacensi
184쪽
Episcopus XXXIIL Frifing. g. i. IM
Monasterio condi voluit. Priusquam ad Superos transiret, Regiam suam pieta tem quam plurimis Cathedralibus, aliisque Ecelefiis testatam fecit. Id discimus ex numeroso Catalogo, quem Leopoldus Brennerus prior Maurbacensis apud ci. P. Hier. PeEium exhibet, ubi legimus, Fridericum etiam huic Cathedrali Fri-Gω. II. eol. singensi Ecclesiae assignasse Sexaginta Mineri argenti. Subjungit Brennerus, super 3 8 3 9 esse Maurbaci Apochas s9. Ecclesiarum, quibus demontiretur, pecunias a Fride Τ' rico designatas, fuisse iis redditas. Caeterum addit, in iis omnibus schedis Fri dericum appellari Romanorum Regem semper Augustum. Sane non vanam fuisse suspicionem de imminentibus novis ex Austria rixis, brevi eventus probavit: quamquam eae paulo post luere sopitae. Illud quoque ad eum annum memorata dignum occurrit, quod supra dictus Pontifex spurius Nicolaus legitimo Pontifici sese Avenione submiserit, di dignitatem imaginariam detestatus sit. In Monasterio methenstephanensi anno 133r. Conrado IV. Abbati. gente Austriaco, ex eligentium susseagiis die 4. Mensis Decembris laccestit Marquati .dus , qui electionis confirmationem ac benedictionem a Conrado Episcopo Men. in Neshen se Januario Constantiae accepit , ct intra ochiduum rcversus est ad Monasterium, stephan. in cujus possessionem a Domino de Nannhoum stat immissus, veluti manu coaeva
ad eum annum annotatum conspicimus: dum interim etiam luculenter convin
cimur, Conradum Episcopum habenas Ecclesiae Frisingensis temporis successu moderandas suscepisse. Quod ipsum luculentum fit ex literis Ludovici Impera
toris, quibus fundationem Monasterii Firstenseldensis eodem anno confirmavit, μι o. ubi inter testes primum locum obtinet Conradus EpistOpus noster, uti apud Hun. IM .H.pag. dium videri potest. 33 . Ludovicus Imperator praedicto anno missis Legatis concordiam cum Ponti- Lua,.lei Me supplex quaesiit, & anno i quenti, Christi I 332. inter alios Principes inter- preees non cessorem habuit etiam Bohemiae Regem: at fructu nullo secuto, uti Scriptores consensu testantur, Gallorum Rege semper discordiarum somenta ministrante. In- neueditaniterim Ludovicus in absolutam Monasterii Et talensis fabricam viginti duos Mona. in novum chos & inter hos sedecim Presbyteros introduxit quos ex diversis Monasteriis acci tos suisse dubium esse non potest. Abbatem fuisse Prosessione Reichenbacensem licitoisti constat. His adjunxit Imperator Equites torquatos tredecim, quibus omnibus amplissimas possessiones ac praerogativas adiecit, quae tamen tractu temporis magis nam partem decessere Monasterio, ut adco Equites laudati denique e loco migrare fuerint compulsi: qualia sata vix ipsi Religios incolae vitare potuerunt. Caete. tum serunt aliqui, Ludovicum, quod iras Pontificis pIatare non posset, Anno iij x333. literas ad Imperii Proceres dedisse, & rogasse, ut Imperium in alium tran ferrent: quod ipsum tamen cognati rivalis praecipiti ambitione postea praepeditum fuit. Certe Scriptores Boici tum novi tum veteres in extollenda Ludovici modestia toti sunt, ut plane dolendum sit, ejus vitam non in aequiora virtuti tempora incidisse. Tametsi enim nemo neget, Ludovicum semel iterumque in Poniatificiam Sedem graviter deliquisse, negari tamen a nemine potest, eundem re, sipuisse, veniam serventissime postulasse , quam eti m Pontifices absque dubio dudum indulsissent, si extra Galliam vera libertate gavisi suiment. Sed de his Lector aliosScriptores consulet. Conradus Episcopus noster eo anno Mense Aprili praedia quaedam in supe- Episeopus rimi meis comparavit: Mense vero Octobri suorum per Austriam dominiorum is confirmationem impetravit, ac alia plura laude digna praestitit. Proximo anno holmi,. praedium Histriet prope mela a quibusdam Nobilibus Judenhurgiis cocmit. N. 2s9. Eodem anno. Christi I 33 . Joannes XXII. nonagenario major inter mor.
tales esse desiit. Post eum Mense Decembri Ecclesiae praeesse jussus est Jacobus Fornerius Cisterciensis ordinis, Abbas Fontis frigidi, dictus Benedictus XlI. al. XI. Bene lictus die 8. Ianuarii anni sequentis Pontificiis Insulis redimitus. Sperabatur sub eo Pontifice eodem adhuc anno Ludovici cum Sede Pontificia lites tandem sopitas iri.
185쪽
Verum, uti alias semper, ita etiam tum obstitit Gallicana potentia. Raynaldus causam in ipsum Ludovicum transfert, quod is a proposita jam cessione Imperii dorieo. resiluerit: bene tamen addit, impedimentum etiam ab ejus hostibus suisse inj ctum. Ita duris semper fatis Ludovicus exagitabatur. Is anno Christi I 336. etiam Bohemiae Regis Ioannis iras in se concitavit. Rim eum Discesserat nuper e vivis Henricus Carinthiae Dux , & Comes Tyrolis. Cauar Rhy ψ' ejus mortem Carinthiam non filio Ioannis, qui Margaritam, a diducto ore inultasthiam dictam, sed Austriae Ducibus in fidem contulit, eo quod Ioannes
Rex cum Ponti Me de se exauthorando consilia contulisset. Inde mox ad arma conclamatum est; & Bohemo quidem etiam Henricus inserioris Bojariae Dux e Boi ae lu- pias Has junxerat. Ludovicus eo facto gravissime offensius movit in inferiorem ferioris p - ωjariam, eamque provinciam scede devastavit. Sensit eam calamitatem etiam Τ' Frisinga, nemo tamen magis quam mei henstephanenses ascetae; quippe quorum Monasterium militari licentia non solum direptum ae spoliatum. verum vix non solo aequatum fuit, adeo ut Abbati ac Religiosis Viris Mense Septembri nihil fere superfuerit praeter flebile emigrationis beneficium, etiam vicinis praediis in ruinam tractis, uti tum domesticae, tum Frisingenses membranae testantur. Catia terum irae illae brevi deferbuere: nam eodem adhuc mense pax inter Imperat rem & Bohemum coaluit, tristibus tamen belli vestigiis quaqua versium relictis. Mela. Sequenti anno alia tempestas Judaeis incubuit, qui cum inhendormi E Sacratis sima Eucharistiae hostia subulis aliisque mucronibus nil moti prodigio sanguinem elicuissent, a civibus justo furore protriti fuere, bonis eorum Omnibus direptis. Et factum Boiariae Dux merito probavit. De his Adetraeiterus plura. Inter has turbas Conradus Episcopus noster terris lubens valedixisse alicubi dieitur Ulmerstidae die s. Martii hujus anni I 337. at certum est, eum ad minus provixisse usque ad mensem Iunium, quo sequentes lueras ab Austriae Ducibus accepit: νε eitu, σιν Abrecht uia Ou von Gon Gnaden Histragen est Oe reeita , Ee ne pro singulis und Ee Modo , Herem te Grais, aus der Martia uia ze Portenais, Grasen ma , .aita, H U'rta , me Chiburta, uia Lari Non ze Us en, verium, und tun esurillimaff.idi offensita mis distem mi , δεα mir duria des Disrdum Bisichos cium Is iis Fro. p ω- s en instra Luben Dreums, uia duria semes GonMusis Viam me Fres , unddinia die getrmen Host, die re um uia seein Gotshous gelan habent , und mel attag tumi, und avie, dureb die EA und --nsebas uia treme, dis Um, vindiu femens vo mariten Gotuous baben, geben, und eriaubet halen jor um undo,unster nauclomen Im, uis stinem Gotuous eis lita einen Mariae eae satin vi muri re metu, uis der alge uouen an dem ore et da stis μοι mit alter uaniauet incisaiatineris aus an dem Merchim, uis haben do da isset mit unsim uisio, iand mit unstris gunst, uia haben auia dense ben Mareiae rige ise Recti geben, dis anir Merciae ha bent in unsirem Lod o Ges rei . Uud des se ischund genu Dir asin bri ver gesten mis snstra Insigeis. Der istinen M Mimn an is tet wr dand Prier and Sand Potitet, nata Chriμι geputa draulebenbundera tar, damachm demi ben undistatuissem lar. Annus mot- Ex his literis, ut jam supra monuimus, apparet inter caetera, obitum Comεν kbν . radi Episcopi male reponi ad mensem Martium anni I 3 37. quod amplius confise matur ex eo, quod constet, Landishuti Parochialem D. Iodoci Ecclesiam Co rado nostro anno I 338. consentiente, fuisse erectam. Item ex Instrumento ΑΙ-berti Ducis, Sturis certa jura confirmantis, quod nuperrime in lucem produxit viris a P. M. clar. P. Antonius Steyerer S. I. in Commotariis pro Historia Alberti II. Ducu Austria. ubi inter testes amplissimos ad annum I 339. adducitur Conradus Episcopus Flia fingensis. Imo eum adhuc sorte superfuisse anno Christi I3 o. sulpicati possit Uictering. mus ex Instrumento alio Uictoriensi Carinthiae Monasterio ordinis CisteretensisH si concesso, quod in Parte huius operis II. reserimus. Insuper Celsissimus & Reum
186쪽
Episcopas XXXVI. R sing. S. I.
tendissimus Princeps noster Ioannes Francisicus literis edoctus est, in Tabulario Collegiatae Ecclesiae S. Verenae V.&M. in oppido TurZacensi ad Rhenum sito annotatum legi, anno Christi I 3 O. Conradum de Chlingenber g Frisingensem Antistitem centum libras donariorum Constantiensis Monetae eidem Ecclesiae Iegasse. Itaque usque ad evidentiam consulatus manet eorum error, qui mortem Grou. Ger- Conradi jam ad annum 1337. reposuerunt: in quem errorem etiam nos alicubi
Locum sepulchri sibi Conradus elegit in inclyto Austriae Monasterio Campi.Liliorum, Cisteretensis itidem ordinis, ubi etiari tumulatus jacet, cautissimus, j.ώ. ut fieri pro temporum acerbitate potuit, Ecclesiae suae Oeconomus, tametsi majori regiminis sui spatio vivere quodammodo in exilio debuerit. Is, ut tum Frio singae tum alibi anniversaria sui memoria fieret, pie aC religiose providit. Itaque morte ipsius ad annum I 3 o. dilata, patebit Lectori, eam incidisse in tempus , quo Ecclesiae Romanae praesidebat Benedictus XII. imperante Ludovico Baiavaro di ArchiepiscopatumQSalisburgensem gubernante Henrico ,'Pataviensem Episcopatum ΛIberto . Ratistonensem Nicolao, Brixinensem Matthaeo Coz.
Haec in compendium contraximus, ut de anno obitus conradi lU. ppiscopi certiora ob oculos poneremus. Interim triennio illo, de quo hactenus egimus, quidam Germaniae Episcopi missa Legatione ac literis Pontificem Ludovico Impe- Episeopiratori conciliare studebant. Et pronus erat ad pacem Pontificis animus. Verum smi, privRege Galliae rursus se opponente nihil actum est. Unde deinceps Ludovicus eo ferventius exarsit, & ipsi etiam Imperii Septemviri acres ad Pontificem literas miserunt, conquesti, Imperatores deligere non ad Pontificem, sed ad ipsos pertinere. Verum his nihil motus, sed forte potius irritatus Pontifex novum anathe malis fulmen in Ludovicum detorsit. Defendunt Ludovici causam Germaniae Scriptores, ast a Gynaldo graviter vapulant. Memorat inter alios MeZgerus noster , eo tempore locustarum agmina ingentem agris vastitatem per B inam inistulasse, unde pestilentia in homines grassata fuerit.
Ludovicus Imperatot anno 13 o. teste Arembeckio fundavit Parthenonem Nou,ssiti indinis S. Dominici in Pettendores, inter ostia Regeni & Nabi fluminum: Ch datio L rumque loci sacris ritibus Episcopus Polanensis , Proepiscopus Frisingensis, ini mitiavit. Constat vero, Parthenonem illum lapsu temporum & occasione haere. sum tandem in ius Imperialis Monasterii Caesareensis migrasse. Sub hujus Conradi regimine Decanatui Cathedralis Ecclesiae insigne praedium in Gartemhatam donatum K 263. suit.
187쪽
CAPUT II. IoanneS, eo nomine secundus,
Compendium rerum sub hoc Episcopogesarum.
ProsipuIo- mado IV. Episeopo Frisingensi satis perfuncto Benedictus XII. Pont. Matelis imi in x dem Melesiae praesecit Ioannem, quorumdam opinione nobilem memphalum de vester id; aliorum vero judicio ex nobilissima intimana familia procreatum. Medicum Romanum noster Bucclinus vocat: alii addunt. eum etiam Astrologiae fuisse peritissimum. Praeerat is antehae Vercsensi Ecclesiae in Saxonia inferiori, e qua Sede translatus est ad Frisingensem, quam tamen t tius Epistopatus sui tempore nunquam vidit, sed semper in Aventonensi avia Pomtifici adhaesit.
ἔ- Legimus alicubi, post Conradi obtrum 1 Cathedrali Collegio Frisingensi
post Conra- electum fuisse Leutoldum Comitem de Schaumburch dc Iesbach, antehac Praepo..i.a. I ; situm majoris Eccle . Verum huic opinioni adversatur Odex quidam Attilem Ggisi sis Monasterii, in quo inter caetera agitur de Xenodochio minetburgi anno I 34 I. recens erecto, ubi literae confirmationis ita incipiunt: Lad acus Dei gratia E ctus, Guthiadis Praepasitus, Otto Decamus es Capi iam Melim Frisingensis es. Quae si vera sunt, nemo non videt, Leutoldum anno 33 r. nondum potuisse sibi Eructi titulum usurpare, sed Ludovicum de Chamstein, de quo jam in superioribus mentionem fecimus, eo anno Electi titulo usum fuisse, quod mox infra viri demonstrabimus. Ioannes Henrieus, Caroli Bohemiae Regis frater, Margaritiam Maesta- schiam, Tyrolis Dominam, sibi anno Christi I 29. non attentis Canonum D cretis sanguinisque nexu desponsaverat. Illa cum nullam ex eo sobolem iust Miuiti. pisset quod veneficio nonnulli tribuebant) Ioannem fastidire coepit primum: post sinis astu- etiam repudiare cogitavit. Praetexebatur impotentia Ioannis, ex qua nael a proles exspectari posset. Maultasthia, ut tanto securius a Ioanne divelleretur, sensa animi sui exposuit Ludovico Imperatori, & Ludovicum ejus filium, Brandenbur gensem Electorem sibi in sponsum expetiit. Imperator spe ductus, amplissimum Comitatum Tyrolensem, dudum a Bavaria avulsum, recuperandi, suasit filio, ut inultasthiam eligeret, & oblatam amplissimam dotem neutiquam respueret. Illo totis equidem viribus Patri se opposita dicitur : verum victas demum manas raretisplegi dedit. Itaque Ioanne Henrico Marito e provincia Athesina ope nobilium Athesi ad hum a Morum ejecto. Februario mense, anno 1 361. itur ad nuptias celebrandas, se- I, a L runtque in Comitatu Imperatoris suisse electum Frisingensem Episcopum, qui Hier. Pea. cum aliis Episcopis praecedentes inultasthiae nuptias nunquam validas fuisse pro-T I. M. nunciatutus erati subdit vero monymus Leobiensis, Episcopum illum quems inu
188쪽
Joannes II. Episcopus XXXIV. Hi g. S. I. 149
intrusum appellat cum ad clivum quemdam montem Iovis seu Josen dictum
ex Sonipede descendere conaretur, lapsu praecipiti humi allisum, animam exha- e. Electum illum Frisingensem Cuspinianus vorat Leutoldum, suaque illa opinione plures Scriptores in errorem traxit. Id ad oculum demonstrat lapis 2- pulchralis Ludovici Chamsteinii, qui ante Leutoldum electus fuerat. Sic enim habet. M CCC XLII. O. Idus Febr. h. e. in dis S. Pauli Episto Virodunensis) Dominin Ladovicus de Cia eis, electus Ni pus, Frs ensis Canonicus, Iurium Do ctor. Non ergo Leutoldus, sed Ludovicus Mense Februario ejus anni obiit, pota quam ad nuptias Maestasthiae properavit. Verum nolumus immorari controveris . Ludovico deinceps Leutoldus votis eligentium equidem subrogatus, verum
a Pontifice iterum admissus non est, Ioanne legitimo Episcopo adhuc in vivis, &avia Pontificia superstite. De Leutoldo agitur in Instrumento, quod in Parte IL η si 'producimus.
Caeterum Nuptiae illae, Meraniae celebratae, nullum Briariae fructum attulere. Tametsi enim Mauitasthia posthac ex novo Conjuge susceperit filium Mainhariadum, eo tamen seu defuncto, seu, ut alii volunt, lethali poculo sublato, M tet Comitatum Tyrolenlam non Bojariae sed Austriae Ducibus adjecit, ut suo lo. 'ii: ς co iterum dicemus. Interim Imperator, qui eas nuptias conciliaverat, Pontificis in se iras mire exacuit. Ioannes Henricus, a multasthia ceu impotens ac stigidus abjectus, ex alia posthac uxore foecunditatem suam reddidit manifestam. Inter his anno Christi I 342. Chorum Eremitatum Ordinis S. Augustini Monachii Augustinus Proepiscopus Frisingensis. consecravit. Anno Christi sequenti Benedictus Ponti sex duros labores lecto finiit. Post quem Divi Petri vaeissitudia solium constendit Clemens VI. ex Monacho Benedictino Abbas primum Fisca. nes v iae. nensis, ex Abbate Arelatensis; deinceps Senonensis Archiepiscopus, ac M. Nerei& Achillei Cardinalis, Philosophus di Theologus praestantissimus, tandem Sum. mus Pontifex Λvenione renunciatus. Salisburgi anno I 3 3. Henricus Archiis episcopus vitam posuit, & Sedem Ortolpho meisienechio Styro reliquit. Anianis subsequentibus, cum Ludovicus Imp. frustra novi Pontificis gratiam prens, ret, & novis itentidem fulminibus feriretur, tandem Electores pcrurgente Pontifice anno I 3 6. Francosurti alium sibi Imperatorem elegere, Carolum scilicet Cirolus lU. eo nomine quartum, Ioannis Bohemiae Regis filium. Ludovicus Imperator post i Pης - .hiennium e venatione reversus, amplexia correptus ex equo cecidit: nee multo post poenitenti animo mortuus quietum Carolo Imperium reliquit. Lego in quodam Codice, manu Coaeva anno I 347. scripto. haec verba et Liamicus Iam
perator toxicatus a Durasset M a obiit feria quinta, s. Idus Octobris. Verum ea relatio ab Austriacis gravibus sane argumentis confutatur. Mirari hic subit, cur Scriptor quidam recens asserat, implacabili Ludovici Ludovieti Bavari Imperatoris in Dominicanos odio florentissima Coenobiorum Dominica. Prinorum ordinis, quae in ejusdem Ludovici ditione posita erant, ruinam esse passa, di Dominicanos e tota Bavaria esse expulsos, qui nec extincto schismate, nec nostris etiam temporibus fuerint postliminio testituti. Mirari, inquam, subit, tae ita Lectoribus suggeri, cum tamen longe aliter res se habeat. Habuere PP. Dominicam in Bavarica Ludovici ditione unicum duntaxat Monasterium, nempe tan- distulanum i & illud in hane usque horam Patres illi quiete & majori numero possident, longe, quan antehac splendidius , uti oculis cernimus. Monialium quoque Dominicanarum Parthenon Altenhochemugiensis etiamnum superest, di egregie floret. Itaque graviter hallucinatus est Scriptor ille, monstravitque, Gaiulcis quosdam etiamnum hodie inanes causas quaerere irascendi Ludovico dudum mortuo. Longissime alia de Patribus Domini canis Landishurinis Boicae Gentis p. . L. 3. a. Annalium Scriptores apud Adeletreitterum suggerunt, quos Lector Consulere po- Vtetit. Certe in Ecclesia Patrum Praedicatorum Landishutana literis aureis cordi
189쪽
ineia legimus haec verba: Ludomico m. Imperatori Augusio, Maximiliano S. R. I.
S temtaro, Bavariae Ducibus, Patronis, Promotorabus , Insauratoribus perpetriae. Hemis, aeternam memoriam Lania bulanus S. Dominici Convemus tibens merito umet, constervi tae.
In Divi Benedicti Ecclesia, Cathedrali Frisingensi contigua, cernimus seis s...d vi pulchralem lapidem, cui haec insiculpta legimus: into a Molrein Decantis, hu a
Frisiiugae. Mel a fundator fresaurator obiit 3. Manis, anno I 3 7. mei henitephanenses ad annum scquentem haec adnotarunt: Anno Domini M CCC XLMIII. in dis C meria
soni, S. Pavili Apostili si e luescense reclaro exissense usque post pulsum me sperarum. s. i as u die facto nubilo esto terrae motus tantus, qui a Passione ciristi non amisi. audisus via visus es, aut suis. ndimus domos alias cs muratas parisis oeseel asse δενιθsme moventes , Sistra propter motum sonum maximum facienses: ligna μυὸμia Usantia in terra se invicem concutiemia, fluxus rectos aquarum errantes, sextra lutora Fua propter moιum terra exeunus, is aquas fimpitammae vidimus turbiad ι. shomines hae hora quasi amentes, evisa dolentes, euntes in via erramus, samus stare non valotes. Auivimus insever ob motum talem campanulas in Eccissis iapendentes si pulsamia. Haec ibi. Adelareitterus rem fusius prosequitur: cui utia pestilent . que manus illa coaeva mei henstephanensis egregie patrocinatur. Eum terrae mo tum secuta est lues orbi exitialis, quae infinitam propemodum stragem mortalibus etiam in Bojaria nostra inflixit: ut late recenset mox laudatus Scriptor,ta quem Lectorem iterum remittimus. Rarii. ta. Interim Caroli Electi Imperatoris initia turbis maximis involvebantur, eum perii. contra illum primo Fridericus Thuringus, ac postea Gunt herus Comes Schoat Eenburgius eligeretur in Imperatorem. Utrumque denique auro numerato su peravit, non armis. BOjaria utraque nuper conjuncta anno I 3 9. iterum inter
Ludovici defuncti Imperatoris filios suit divisa. Nora Ioan- Idem annus fuit ultimus Ioanni Episcopo nostro. Mensis ae dies obitus a LPu Frisingensibus nulli bi videtur proditus, uti nec sepulturae locus. Poenituisse Ioannem, morti propinquum, quod Frisingam nunquam venerit, Belbergerus memorat. Verum consideranti, quibus Interdictorum, turbarum & exitiorum maialis Germania toto illo tempore, quo Episcopus dicebatur sorte verius, quam reis ipsa se exhibuerat, fuerit obnoxia, facile innotescet, Joannem non doluisse, quod Frisingam non venerit, sed quod venire non potuerit.
Ex hactenus dictis constat, Ioannis Episcopi nostri mortem incidisse in illud tempus, quo Clemens VI. Ecclesiam, ut quidem per Gallos poterat; Carolus IV. ut turbae permittebant, Imperium, moderabantur. Ortolphus supra laudatus Salisburgensi, Ridericus eo nomine primus Rathbonensi, Godestidus Pataviensi, Matithaeus Brixinensi Ecclesiae praesidebant.
190쪽
CAPUT II LAlbertus ΙΙ. Episcopus Frisimgensis XXXV.
S. LGenus, honores, Institutio Alberti, cum consspectu illius
pho Habspurgico postea imperatori nupserat, fuisse dicitur primum At bφ ο gentinensis & Constantiensis Ecclesiarum Canonicust quo posteriori loco per discordiam fuerit electus in Epist umr male tamen succedentibus rebus sitas secesserit in Aulam Imperatoris primum: postea Avenionem in Aulam Pontificis, quo deinceps ad Episcopatum Herbipotentem promotus fuerit. De illo sequentia habet Trithemius noster. Herbipotensium rerum peritissimus, quippe ubi ad S. Iacobum Abbatis munus gessit. Hic ad annum Chri lii M CCC XLV. se seri bit. A Eodem igitur anno post mortem otionis Episcopi tertia die mensis si Septembris Canonici majoris Ecelesiae miraburgensis convenientes in unum pro si Alberius novi electione Pontificis Albertum ex Comitibus de Hohenioe majoris Melesiae priu3 Spi- Praepositum, ae Friderici Bambergensis Episcopi Germanum. Virum prudentissi mum unanimi consensiu in suum pontificem elegerunt. Qui auctoritate mox is postea Fri confirmatus Archiepiscopali omnes Ecelesiae munitiones, simul & Ducatum AFrancoram in suam ditionem accepit, cui dc cives Herbipotenses. Si caeteri ,, omnes fidelitatem, ut moris est, jurarunt. Contra hunc Albertum legitime ,,& eanonice electum Clemens Papa Sextus in Avenione residens, alteri cuidam is Alberto ex Comitibus de Hohenberg Alcitiae, Canonico Ecelesiae Constantiensis ADoctori Decretorum, Rusimum nuncupato, de Pontificatu Ecclesiae memora. Atae mirisurgensis male informatus providit: cujus facti illum postea poenituit, ,, sicut rei probavit eventus, dum emendavit errorem. Veniens itaque Herbi. polim Albertus de Hohen in in Episcopum Peapolitanum ' per Papam, sicut is 'dictum est, provisus & ordinatus, canonice institutum alterum cedere oompu is bufι.lit Albertum: & in eius locum luccedens Pontificatum gessit in Ecclesia Helbi is potensi annis ferme quatuor: quibus evolutis ad Frisingensem in Bavaria Episco- patum translatus est. Romani iussu Pontificis, dc prior electus de Hohenioe Λl- herius eiusdem Papae mandato suae Ecclesiae restitutus. HId ipsum repetit Trithemius ad annum Christi M CCC XLIX. ubi haee tra diti ,, Pontificatu Frisingensis Ecclesiae in Bavaria per mortem ultimi Praesulis is vacante , Clemens Papa VI. Albertum de Hochberg, quem ante quadriennium is contra Albertum de Hoheni e canonice tunc electum miraburgensi destinave- rat Episcopum, cognita veritate negotii ad Frisingensem Eccletiam transtulit: dc ipsum Albertum de Hohenioe ad suam Ecclesiam revocatum in Antistitem con- firmavit. Poenituit eum namque erroris, propter Canonicam Fratrum electim isnem, quae in personam ipsius Alberti satis idonei di utilia Viri praecesserat. Haec