장음표시 사용
671쪽
ad te mitto: qui a prima aetate felicissime inchoatus, cum judicio incrementum, robur cum annis accepit. Sed praecipue ab ossciis ct humanitate tua. ura hic non commemoro. Ne qui magnitudinem eorum cum hac riptione contendat: mihi operam, tibistuctum periisse judicet. Vale, Amicorum intime, o majora aliquando expetita.
Nobilissimo Amplissimoque viro, D. Cornelio vander Myle, Domino vander Myle, Equiti,&c.DVm in miserabili Ecclesia dissidio, in quo vers
mur Mysi Nobilissme, per νniuersam pene Europam - undique totis Vsque adeo turbatur agris,
libuit ab eruditione ct subtilitate, qua jam tanta est, ut nisi ad simplicitatem ct multarum rerum ignorantiam redire malit, quo proficiat non habeat, ad infantiam ct incunabula Christi , siolenni hoc festo, quod ad omnes aeque Christianos pertinet, sic
dere aliquantum, ct diuinum incarnationis sacrum, ea parte contemplari, qua ab homine cognosci potest. Erant eo tempore plena controuersiarum omnia. Iudai quippe inpartes ac familias, non secus ac phil omphi diuersasjam secesserant. Vam Gorthenos, bureos, Mynos ac Dositheos qui Samaritani omnes erantὶ ut omittam: Scriba, Pharisiai, Sadducat,Hemero baptis , Essent, Nararat ac Herodiani, omnia contentio nibus miscebant. Qui cum omnes Abrahami essent
psal, o promissionem illi factam,soli sibi pindica-
672쪽
Ρ n. AE,F A, T I O N v s. Nnt, rebus aliis intenti depromissione non raro cogi-rabant. Ita quem venturum semper exspectarant, v
nientem Astulerunt. Mihi crede, quicquidstre es de quo di stulatur hodie, plus est quam quod ad salutem satis est: plus quam quod ad pacem is concordiam re
quiritur. Vnica est Christi tessera, PAX ET AMOR. Ex hoc, Iniquit, homines cognoscent meos vos esse, si vos diligatis mutuo. Hanc in Domini natiuitate Angeli annunciant. Hanc in prima concione Christus quam in monte habuit, tantopere commendat. Beati,inquit,pacis autores. Hancpos,
niis verbis in ardenti illa is caelesti, quam ad Patrem habuit, precatione suis postulat concedi. Post qua vemba, nihil docuit. Vtinam qui minutatim ventilamus tera, postrema Seruatoris nostri verba, vita tantum
exprimamus t Bene 9 Ecclesia ct Reipublia consil-rumst. Nunc exquaestione quaestio, ex controuersia nascitur controuersia. dum Academiarum septis continentur , facile contemnas: in incautam plebem ubi prorupere, Reipublica momenta sicam trahunt.
Nam de quibus eruditi pere tantum judicare possunt, qui non desunt,m virinque uimmi viri ac eximii, de iis judicare volunt qui non possunt.a Hinc liberiora desuperioribus judicia. u si non coerceantur,sequitur contemptus. dum disentientes,quisique nulla eruditionis ratione habita, profanos esse,primum sibi, mox Oaliis persuadet. Aliter diuini illi Patres, . quorum
IecIione oblectari vehementer me confiteor. Vbique iu's pietatem, ubique jejunia, ubique eleemos nad, ubinque sanctavi meditationes, commendari pictas Vbissi
673쪽
hoc siprofitentur. Dicendi porro genus breue ac cons inuni,sed quod sensibus abundet, placuit hic nobis. quo tantopere Ambrosim ct O gustinus,tum iactis sinus Theologorum Gregorius, est delectatus. Si qui fiunt qui soli eruditionem sacram bi vindicant, ab iis petimus ,τt pietatem saltem omnium communem sese patiantur. Nihil enim hic a me est dictum quam quod Christiani omnes profitemur. Tibi autem quicquid hujus est , putaui inscribendum : vel quod plura
nemini mortalium, ut alibi dicetur, me debere ex,
si nem : νel quod μοι tuo se autoritate , hoc a me factum : pel quod pietatem, quam his solam sum secutus, nemini quam tibi magis esse cordi, saepe intel
I Uum Christum nuper in prasipipro nobis repositu exhibui, qualis fuit postquam integra diuinitatectistasa, carnem nostram pira amore inlabili assiim fit, ct in terram nostra causa descendit. Nunc ex dem exhibeo, qualem ipse se exhibuit in cruce,cum dis uinitate iterum illasa, quicquid nostra causa induit, morti subjecit: νt pro nobis passus, quicquid pati solas homo debuit, si inere autem nullus homo potuit , j sitia diuina satisfaceret, patri autem μὴ illam in nobis redderet imaginem, quam instincta Diaboli amisi ramus. Haec qui aliter quam summa cum humilitatevresicretia confiderat,indignus mihiprorsus hoc beneficio rid
674쪽
61 PRAEFATIO MEs videtur. Et tamen ne hic quidem nihil voluit sic is sibi curiositas humana. quae ubique ingenio indulget: νbique cum Jactura pietatis, eruditionem suam pro-μetur. Parum sicilicet putamus esse hoc quod Deo
satis suit, quod suspicere ad scientiam, seu Jcere a se
Iutem voluit: Iesion Chri stum pro peccatis nostris esse mortuum. nisi ad modum quoque ct id genus alia deueniatur. Oi profecto mihi hoc videntur agere quod milites Romani, moriente Domino. qui, sim Sancti, mater scilicet, Iohannes, se alii, in abominabili hoc castu, flant ad crucem o dolore crudelismo non
tantum externantur, ludunt aleam ct vestimenta partiuntur,quasea res ad se non pertineret. Ita agι- tur nobscum. Dum Dominus patitur, argumenta muri dum in crucem tollitur, distulamus: dum moritur, restimenta 6m ct possessionem maxime propriam , hoc est Ecclesiam, diuidimus. Haec dum cogito, sicut nuper, ita nunc ad pietatem me conuesero. Homiliam enim De cruento Christi sacrificio in cruce, ne ostentatione vilasne anxio, quod paginam Piramque nunc plerumque facit, ordine ac disipositione scriψ: ct νt Sancti illi patres solent, e
οικι 3,ηλως. ni quid oratorum constuetudini concessi . Eam autem tibi, Nobilistime Virorum, consecramus sue ex promisso Jue ex merito. Incula ta tua prorsus in me extant beneficia. Non commemorabo hic, quanto ad me audiendum sudio huc veneris, non commemorabo alia, quibus me ob strictum
ac deuiuctum tibi habes: majora enim fiunt qra omnes publice debemus tibi , ct qua Academia agnoscit. qua
675쪽
PRAEFATIONES. 's qua nunc fiumino Dei beneficio, tum Theologorum moderatione acprudentia placida tranquillitate fruitur. Quod in primis cura robis esse, certo scimuου. Pem suadent hoc nobis admiranda plane ac eximia virtutes, qua in vobis ad exemplum Uque elucent: Incredibilis humanitas, morum amabilitas, ct quod ri pincipuum, ita in nobilitate est rarisiimum; pietatis a-
morsincerissimus. Qua non potest esse in quoquam H
ne pacis ac concordia amore. Vale Nobili Ome Virarum, ct amare nos perge.
Nobilissimis, Amplissimilaue viris. Academiae Curatoribus, &Vrbis Leidensis Consulibus.-'
O Ratiunculam, quam his diebus habui, ad να, Viri Amplfimi, hic adfero. Cujus, ηφ fallor,
saltem vobis argumentum placebit. Vel qκos non fit alienum ab hoc munere in quo verser,vel quρd ea sudia commendet, qua ab omnibus probantur: qua -- uentuti iam praeunt ad peram eruditionem: restro autem torsem annos patrocinio nituntur in hac urbe.
cum animo inuit Io hosem represiisset Jedes Musarum esse meruit, qua via jam ad immortalitatem peruenit. Cu με magna pars his limis debetur. - vos cum tantopere fouetis, idem quod tot flumini principes Europa prauatis. Quorum quidam hodie, nonnulli olim, hoc egerunt, ne collapsi istis, rursus in barbariem iretur, cujus nocte summi viri vis jam δε-
pulerunt. o qua vereor ne rursu instet. Erastinum olim vitrum, principem eorum, per contemptum barbari . poetam
676쪽
616 PRAEFATI O NE poetam vocabant. Ille restondebat, longe se ab ista laude abesse e pluris enim unum tolerabilem poetam, quam pes decem philosophastros esse. Idem septon Graecia philosophis euenit : quos indocti, quodam cava sapientia hoc modo concepissent , poetas tum di--nt. Sane eodem jam relabimur. iuicquid ignoratur, nunc poesis; quicquid miseri non didicerunt,
nunc grammatica vocatur. Versium virum toto vita
tempore scripsisse , crimen nulla eruditione expiandum putatur. Infelix eloquentia non prodest : non anti-.quitatis cura : non historia aut sapientia : non Graecorum disiciplina : νnde cuncta aperitis hujus lingua hauriuntur. Faenum esse oportet cui hoc yuccesserit, aut fame saginari. Credite haec iudicia non miniami momenti esse. Sicut graccusi cumstrepunt, pluuia de caeso exstectatur: ita ista mortem literarum nunciant. εχ tem vos iudicatis, o tot annos iudic sis. Quare ut libenter , ita iure nostra vobis consecramus. In primis autem ista, qua ad studium i Ioram iuuentutem accendunt. εχ illis hoc peto, ut Iabori potius nostro inuideant quam vestro favori. suod es proprium virtutis certamen , ct inprimis vobis gratum. Ne, dum eruditionem veram accusant, vel iudicio poro, vel siuis νiribus dissilere videantur.
677쪽
Magnificis Amplissimis Nobilissimisque viris, Praesidi , reliquisque Surremi Senatus Allessoribus.
Nobilismi amplifinique Viri. Nunquam su
turum arbitrabar, ut quod Iano Dousa persolverem, aliena potius autoritati quam pietati mea darem. Cum enim publice in Academia laudandum esset Iulius publicum; vistum est Senatui ad partes nos
vocare. Frustra tamen. Videbam enim vel inuidiaruatatis mea vel sicientia.. cum aliquid pro se potu rint, necessitate dicendi exsolutus ,scribendi immunitatem nondum impetraui. uuam equidem debere cuiquam nolui, cum priuata merita illius viri paululum a publicis deducerem, Dousamq; ea parte cogita' rem, qua inprimis meus sisit.qui neminem aut arctius complexus est, aut benignius habuit. Cujus rei quamvis ne nunc quidem caussam inuenire possem ; fructum ramen diu est cum agnosco. uuis autem haec scrutetur, quis eruat,qua a natura benignitate syntρ Sicut herbae
quadam me semine proueniunt: ita amor judicium non semper sequitur H ct pracedit. V dam ergo de
ingenio illius ct scientur,plura de moribus 9 innocentia hic diximus:qua sola pars calumnia nunc patet. Eruditionem viri nemo, dignitatem nemo mouet, neque aliud in Dissa reprehenditur qua id quod culpa caret. Multa qua degeneris stlandore addi poGrant, ab aliis jam occupata, praetermisimus. Et ita homo piit, vehac aliena sciret,virtutemque sine dote in manum convenire vellet. Vobis, Patres Magnifici, hac nuncupa
ro risum es , qui V iam dignitatis, ni strii si is
678쪽
τel haeredes estis: quorum Amplissimus ordo tres summos Curatores Academia dedit. Idque potissimum, vi quos Dousa integritatis sua admiratores habuit. eosdem nunc patronos habeat. uuemadmodum autem vitis non a gurgit nisi per ulmum serpat: ita pra-cipua virtutes hodie fine robresto prae diobemn tuentur. Quod ab autoritate vestra steramus, qui noualiam ingress estis piam,sed diuersam. In quibus ciuilem illam prudentiam mitiore literarum cultu temperatam cum intuemur, libenter fortiora solatia admittimus, ct in maximo luctu cogitamus, Magi strariis nostros mortales esse, administrationem aternam.
Valete. Nobilissimo & Amplissimo viro Iacobo Augusto Thuano, Regio in Sanctiore Consistorio Consiliario, & in Amplissima Pariensi Curia Praesidi.
ACcepi munus quod ad me misisti, vir Ampliss-
me; Historiam dico tuam. in qua reliqua omnia qui abunde laudauerit, multo tamen plura de inuicta illa tua libertate animi dicenda relinquet. Qua
tanti apud me est, ut de caseris parcius loqui soleam: ne aliquid in tam persecto opere pluris fecisse videar quam quod in eo est praecipuum. Hoc ut intelligeres, munusculum tibi reddo. quod fine pilo Rhetorico colore ληκυθου, tam facile se tibi sis argumento probare poterit, qgam quibusdam etiam cum his dis'licebit. Νφ quod metuam, ne audaciam meam potitia apud te accuses qsiam Gratum abson
679쪽
-. Et profecto totum quod hic fecimus, nisi quat nus pietas in nobis vocari potes , inera consilentia est.
Sed quemadmodum qui ipsas virtutes commendant, solo probitatis nomine veniam impetrare solent, quamuis multa praetermittant: ita me oportet , qui de illo viro sum locutus, quem non dicam infinita scire, sed quo nemo νnquam pauciora ignoravit. Saepe autem audiui ex amicis tuis , nullius te lubentim quam
illius meminisse. Et in historia, cum judicium tuum obiter de homine tulisses, dolebas te de amico plura dicere non posse. u re, quod tibi in tam restigioso scripto integrum non erat , nobis in diuersio nemo non nisi improbus concedet. Quod quidem osseare tibi volui: vel quod milia his dicturus videbare: vel quod gratissima tibi haec sutura esse, ne e saltis quidem tuis
dubitare poteram. Amplissimis, Nobilissimisque viris, D. D. Georgio Michaeli Lingelfhemio, D. D. Iohanni Gernando. Ser. Palatini Electoris Consiliariis digniss. ad Illustriss . Principem Mauritium Legatis.
Nobilissimi Viri. Ego vero eadem opera ct amici ct meum silem apud vos libero. Venit ad nos die besterno clarissimus collega noster Faudius, cui paulo vehementius, ut ipse a iebat, id injunxeratis, ut Theocritum cum austicarer, certiores vos facerent. Ibi ego, partim angustia temporis, partim, qua mea est simplicitaι, νerecundia impulsus , ut qui minime
680쪽
66o PRAEFATIONE. - . sim, fraterea neque tantis viris facile satufacturum me arbitrarer, hoc oscio supersedi. Iguetur quos auditores deprecatus sum, ad lentionem nunc inuito. Orationem nostram vobis Ossero, neque id Hne fuasiu ct autoritate magni Scaligeri, cui quidem vos deferre noui omnia. Porro cum in Gemania, quicunque laurum , apud nos, quisquis paulo plus reliquis insania est consecutus, poeta dici velit; non abs re me facturum existimaui,si diuina silentia, qua saeculi vitio opprimitur, diguitatem pindicarem.Quod cum exemplo quotidie prdet Gratius noster, o Bin nos id verbis conati sumus. ne Batauia no-srasaltem, quod olim poeta munus fuerit, ignoras: videatur. Valete Amplifini Viri.
Amplissimis, Nobilissimisque viris, Iano D ousae, Domino in Noortvvhch, & Cornelio Neostadio, Domino in Seventiove, Academiae Curatoribus,&D, Nicolao Seystio, iisdem a Secretis.
V Iri Amplismi. Ingenui animi esse ex imaui
semper, ut cui satisfacere nequeas, ei te plurimum tamen debere agnosivi. Vestra autem ea in me benescia publice priuatimque extiterunt hactenus, ut quanuis omnem mihi satisfaciendi stem praripiant; voluntatem tamen relinquant.De qua ut nunc saltem constet omnibus, ὀνέχυρον hoc vobis, tanquam creditoribus meis, ossero: Declamatiunculam nostram in Illustri restra Academia nuper habitam: νt tantister saltem pelle me sciatis, donec potero quod volo. Cujus rei