장음표시 사용
371쪽
362 Institutionum Iuris Canonici decimo declinante s eculo Urbanus II episcopum Trainensem, alias Imacharentem in Sicilia, pariter instituit Legatum faJ. Plures interea metropolitae in pluribus huiusce regni Neapo.
lis, Siciliaeque prouinciis ab Romana Sede iam instituti fbJ,
ut ceteras sileam querelas, quam aegerrimo serebant animo Legatos pontificios, vel ordinario vel extraorginario iure a 'pellationum causas iudicantes , & metropolitarum iura diminuentes multimodis.
XVIII. Tune Rogerii cognomine gibbini ) Siciliae
Comitis accessit querimonia, qua factum est ut anno Io93Vrbanus II tandem praedicta Trainensis episcopi legatione in irritum missa , Rogerium ipsum , eiusque filium Simonem, vel alterum, qui ei legitimus esset haeres suturus , in Sicilix
Legatum Sed is apostolicae crearet eo pacto, ut nullum alium illuc amplius mitteret Legatum di remunerandi studio praeclara eius merita is religionemque ob expulsos Saracenos , vindicatasque Romanae Sedi a Constantinopolitana omnes utriusque regni ecclesias sc) . Pseudoque Ponti sex Anactetus anno II 8o quum regia corona Rogerium decorasset praelaudati Ro-
perii filium , iussit in episcopi ct abbates , qui in eius ditionisilo manebant , ei obtemperarent id quod Petrus diaconuς tradit Q coetuus auctor . Ab Anacleto schismatico turpem ducere originem Siculae lWationis, quam monarchiam vocitant con
nitum cessarium, dist. ρ4, ex altera eiusdem ad Anthemium subdiaconum in Campama Nuntium de ritellani epi pi testamento & haereditate lib. . . ali ' re est. 14. ιι b. 4 ad Cypria in diaconum in Sicilia Nuntium de Theodori episcopi testamento. a Gotosredus Malatina hs. lib. 6 in fis, Fatel. rerum Si latrum lib. 7, & Investes lib. b Uti superius dictum tis. XVI mιm. 3. e) Milam huiuis legationis , quam monarchia Sicilis vulgo nuncupant, dedit Urbanus II salerni anno i-8, a Io. Diacono ecclesiae Romanae conseriptam. Eius tenorem videsis apud tironium to. XI ad an. loqR. Farel.& inueges tre. cit. & Reg. de Ponis in mss. de montrebia Sicilia . Lud. Ant. Muratorius in an L Italia ad M. ioy8 eam fert datam Seserni per manum Iohannis S. R. Ecelesia diaconi a nonas Iulii indie . ri . Poni Natus Hrbani secundi anno XL d Petr. Diaeon. in chron. Casinens lib. 4 cap. 99.
372쪽
Libre L Tis. XXII. De Legis s θ' Nuntiis. nituntur Cardinale Baronio duce non pauci ; ab Urbano te. gitimam, longeque probissimam alii aduersae sententiae perplu.
res . Res hinc & hinc gestas ad hodiernum usque vium comspicere vel cursim operae praetium est.
XIX. Hadrianus IV cum Guillelmo I Rceterii filio pa.
ctus est anno ii 56 , ut Romana ecblesia in Siciliae regno, sine ipsius Regis , eiusque heredum petitione , non haberet appellationem neque legationem s. a . Veruntamen Innocentius Ili litteris inueititurae ad Reginam Constantiam Guillelmi germanam & Fridericum eius filium anno I I98 datis eam tum voluit, ut canonicae fierent electiones sine ullo impedimento , appellationes ad Romanam Curiam libere interpone
rentur, Legatosque pontificios destinari liceret b . Simul ar.ehiepiscopis, & vni uerio clero in Sicilia constituto binis libteris significauit libertatem canonicam iis in rebus vindicasti ;& Oct uianum Cardinalem episcopum Ostientem a latere Le. gatum ac visitatorem cum amplissi in is facultatibus eam in Insulam deputa ite se . Dein Cardinales Gerardum S. M. in Porticu diaconum anno i Ips , P. SS. Petri, & Marcellini presbyterum anno Iroa , Gerardum S. Hadriani diaconum anno Iao , Cencium S. Laurentii in Lucina presbyterum d) illuc ablegauit , ut ea ab insula armis etiam studerent iro. fligare Marcoualdum, regnumque puero Friderico, cuius ipse Pontifex tutelam susceperat, sedulo tueri . Iulium quoque S. Stepliani in monte 'Coelio presbyterum ibi suum a latere Legatum constituit. Demum Syracusano episcopo pontificiam ibi legationem demandauit γ). plures in luper causas Z g a appel-
sὶ Ex plurimis ipsius Inn.lit vi iesu a Baromo etiam Ludatis in dif
373쪽
364 Institutismo Iitris C monici ' ἰappellationum ad te delatas pluribus eiusdem insulae episcopis auctoritate pontificia inibi definiendas delegauit a). i. XX. Honorius III anno lai 7 Syracui anum episcopum, qui ad Innocentium III appellauerat , rite abloluit ab impetitis, eiusque aduersariis perpetuum: indixit silentium . Vigesimas super ecclesial Eois. Siculorum rςditibus semel & iterum pro iubsidio Terrae lanctae ac Templariis indixit. Et Messanenti arctii mandritae, saluis Romanae ecclesiae iuribus, nonnulla indulsi priuilegia b) . Innocentius IV exasperatis cum Friderico dissidiis S. presbytero S. M. trans Tyberim,& R. diacono S. M. in Cosmia in Cardinalibus Siculam quoque legationem credidit largissimam anno Ia 6 H. Eamque ceteris deinceps alii Pontifices. XXI. Ab Ioanne XXIII anno I 4Ia , quo regnare ce pii Ferdinandus Aragonius , missus est Arago de Mala spina reformator Siciliae cum potestate conserendi etiam Canonicatus & beneficia , ab illoque clero florenos 23 pro expensi quotidie percipiendi P . Tum a Martino V Cypres us Bala- uerius visitatori omnium totius Insulae ecclesiarum anno I 18 H, quum regnaret Alphonius Ferdinandi filius. XXII. Nuntios praeterea permultos in Siciliam, qui varia Sedis apostolicae negotia gererem praesertim de colligendis decimis, charitatiuis subsidiis & spoliis , de occupationibus bonorum Romanae ecclesiae compescendis , . de restitutione rebellium ., de commeatu Alexandrinis nauibus concedendo , diue istique componendis controuersiis , missos a Paschale
374쪽
Libere L Tit. XXII. De Legatis Nuntiis. 36sle II f q, Innocentio IV , Boni iacio IX, Clement. Vs, Innocentio VI, Vrbano V, Ioanne XXIII, Martino V, & Paullo
III , recenset Baronius , inde ut inserat monarchiae Siculae usui tot tantosque Pontifices per tot seculorum spatia non assentitos tacite nedum fuisse , sed immo ad internecionem usque aduersatos apertissime .XXIII. Paullus III regnante Carolo V, Iulius III Philippo II, Clemens VIII Philippo III, Gregorius XV Philippo IV, Alexander VII Carolo II, Clemens XI Carolo III, vi uim haberent in Sicilia inhibitiones criminales Auditoris Camerae apostolicae, aliaque Romanae Curiae mandata , ecclesiasticis censuris contumaces compulere Siculos. Recentiora cenis surarum iacula , totiusque regni interdiEla malo , quam re-
serre , missa facere . . ac. . XXIV. Pactis quoque inuestiturarum conuentis, quae idem enarrat Baronius , ituduit Sedes apostolica regiam legationis pontificiae dignitatem abolere, sibique & appellationum causas, & confirmationem electionum , & legationes liberas, & omnimodam in rebus ecclesiasticis auctoritatem vindicare, saluo
duntaxat regio iure patronatus secundum canones . Haec prinser,psertint omnia Innocentius IV , & Alexander IV Henri- eo Anglorum Regi, eiusque filio Ead mundo, quum iis regiam utriusque Siciliae Coronam , antequam Carolo Andegavensi, offerrent. Tum Carolus I Andeg. anno I 263 acceptae iam inuestiturae conditiones impleturus, praestito fidelitatis iuramento inter alia probauit facultatem appellandi ad Sedem apostolicam in caussis ecclesiasticis , abrogatis decessorum constitutionibus contra ecclesiasticam libertatem editis . Id ipsum Carolus II Nicolao IV semel spopondit anno I 299,& iterum
Paschalis Papa primus ne , an secundus, lis est inter scriptores ab Em. Gometale2 ras not. ibidem laudatos amκrisiarios eommemorat saos , qui iuramen- tum fidelitatis ab eodem archiepiseopo susciperent . Hane detretalem Paschali II , qui sedem postremis Rogerii Comitis annis cepit anno a. 1 9, vindicat Baronius ad an. IIo I S. 6 to. II. annat.
375쪽
366 Insiturirenum Iuris Canonici Bonifacio VIII anno ras 3. Robertus etiam Clementi V annos 3ος, rursusque Benedi Ao XII anno a 333. Et Ioanna I Gre. gorio XI anno I 3 et Auenione. Hic idem Pontifex anno I 374 quum nuptialia foedera inter Frideri cum III Aragonium ,
dictamque Reginam confirmasset, regios coniuges , eorumque haeredes in perpetuum Trinacriae Reges sa) nuncupare maluit eo inter cetera pacto, ut iura ecclesiarum restituerent in integrum , regium in electionibus ecclesiasticis assem 1lim non requirerent , appellationes Romanas non impedirent. Cumque Alphonius Aragonius esset ab Ioanna II adoptatus, pactus est anno I 27 cum Martini V Legato a latere Card. de Fuxo , ut perIcnae ecclesiasticae cunctis fruerentur liberia- tibi s & immunitatibus. Tum ab Eugenio IV inuectitus anno I 43, cum iisdem pactis libertatem appellationum, electionum Ec soli ecclesiastici tuentibus , quae suo firmauit iureiurando Alphonius anno I 4 3 ia Trinacriam seu Siciliam ultra pharum ad ea usque tempora diuilam regno Neapolitano coniunxit. Pius II Ferdinando Alphonii I s. in uestituram vir. Siciliae dedit anno 1438 , ea n 'ue eidem confirmauit Xystus t V anno 247ι , eQnuenta quoque libertate appellandi ad Romanam Curiam, quae potissi intim Legationis ordinariae muniis delirMit. Eadem innovaverunt pacta tutius II cum rege cathc lico Ferdinando anno IIIo, Leo X cum Carolo X anno a 32I,
Iulius III eum Philippo II anno I 3II, ceteri. - XXV. . E contrai io quod Papa Lucius II anno II 4 comccserit Siculo Regi Rogerio, huius nominis III Comiti vi gam 8c annulum, Halmaticam & mitram atque sandalia, & . ne ullum mittat in terram suam Legatum, nisi quem Siculus petierit, scribit Otho Frisingensis b . Fridericum accepta
376쪽
Liber I. 6. XXII. De Legatis o Mnitiis. 367 Imperii Corona ab testitutis sub Inn. III, & Honori io 11 Irebus descitum , deinde Corradum , & Manfredum regiis iuribus pontificiae Legationis tanquam hereditariae usos , Siculaequae Monarchiae quum restitutores tum propagatores suis. se amplissimos, Baronius ipse asperis adfirmat querelis. Addit Sueuorum Principum exempla l ectantes Petrum Aragonium, eiusque successores , Pontificibus licet inuitis adeptos regnum Siciliae ultra pharum, quae Andegavensibus interea nostris non paruit Regibus. ob acceptas utriusque Siciliae inuellituras Romanae Sedi acceptissimis, suae priuilegia Monarchiae illibata conis seruasse. Alphonso, quum esset rex Marti in V insensus, Cardinalem Nicolaum Tede schi archiepiscopum Panormitanum iuris
canonici interpretem, quem vulgatiuς Abbatem Panormitanum appellant, respondisse litteris mss., quas in archiuio monasterii . S. M. Novaelucis Cataniae seruatag aiunt, quod Regi ex longa liceret consuetudine appellationes subditorum ad Sedem apostolicam impedire. Siculiique rogantibus eundem Regem anno I 44 sedixisse, ut appellationum causas ecclesia ilici eo in regno praelati iudicesue cognoscerent, ut eae ad Romanum iudicium ne de
XXVI. Fuerunt qui catholico Regi Ardinando suadere studerent, Regi Siculo ius esse in sacra 3c sacros, eumque omnia posse, quae potest Sed is apostolicae Legatus. Nam eo regnante primus omnium Io. Lucas Barberius sit, in libro, quem inscripsit Caputbreuium , ex regiorum Siciliae archi uiorum scripturis compilatum , edidit exemplar diplomatig Urbani II; auctographo nullatenus indicato Tunc tθmporis Pro. rex Moncada consultus Regi respondit verba diplomatis Urbani esse non adeo ampla uti erat consuetudo & obseruantia : sed regios ministros fauorabili usos interpretatione ex
la senariis Romani , seu verius Romanoram Amaldistarum ad Fridericum, conquerentium de mutuis Luen Papae, & Rogerit e celsionibus in detrimentum Frideriei A Romani Imperii. a Vti Mouius narrat relatus a Baronio to. ix annal. & Spandanust in epitome Baromi ad an.
377쪽
3 68 Bistitutionum Iuris Canonici
tendisse iura monarchiae conniventibus , plane oculis , quum nullam ea de re constitutionem , legemue ferre generale da
censuissent sa). Nonnulla item animi sui dubia super iisdem
legationis Siculae iuribus aperuit Carolo V patronus regii Fisci Antonius Montalius. At istius Imperatoris edicto, die 26 Decembris I 326, transumptiuum diploma Urbani II, cuius
auctographum desideratur, in lucem e ruderibus antiquitatis, ubi latebat, eductum est , confirmatumque una cum Sicularum Pandectarum volumine librum de monarchia inscriptum , omnium illius regni Consiliariorum subscriptione communitum , quo maximopere propugnatur non modo Rogerium Comitem,
eiusque filium & haeredem fuisse ab Urbano legatos Sed is apostolicae constitutos; sed cunctos etiam succetares Siciliae Reges b) eo in regno legatos esse natos . cum potestate ea omnia, quae a latere legati faciunt, efficiendi: imo & substitutos ecclesiastici ordinis, quos Iudices monarcbis adpellant , creandi , qui perinde ac Vicelegati & clericos & monachos, praelatosque cuiusuis ordinis ac dignitatis etiam episcopalis &cardinalitiae , laicos quoque in caussis ecclesiasticis iudicent &puniant, excommunicent & abloluant ' appellationes insuper ad
a A Cirino laudatus .n nexu larisdictionis east. q. b) Qui Baronium sectantur utique in dubium reuocare contendunt ve- .ritatem diplomatis Vibani ex anaehronismo, seu erri re indictionis. &silentio Eadireri eoaeui scriptoris M. 2 hist. nouell. edit. Gerberonii , qui sitit assecla una eum S Anselmo Cantuariensi archiepiseopo Urbani II ex urbe Capua ad Concilium Bariense prosecti , aliisque eoniecturis . Verum illius etiam libtera probari non extinctam una eum primo Rogerii haerede dignitatem apost licae legationis, ex aduerso alii praesertim Siculi , ut qui maxime solent , &summa ecntentione pro aris & sociis tuentur, rati eam non personalem ac temporariam , sed perpetuam , atque ad quoscunque in perpetuum haeredes &successores Coronae Siculae transitoriam , eo praesertim argumento ; φιοd sine iis r a heliatio non solum ad primum haredem, sed elium ad ulteriores hare.ies refertur, ex l. haeredis . o I. sciendam D. de verb. An. Eiusque veritatem comprobant consonis testimoniis Io. Lucae Barherii in Copiabretiitim , Faretii u ead. a lib. 7 cap. I , GOisredi Malaterrae lib. 4. his. Normanu. cap. υς , Cirini in nexu iuri . cae'. 3, Regemis de Ponte in my. allegat. de M uri chia Siciliae centra Card. Baramum , ubi citat Iliue s , Maurolin Laur. ed . nasia Marian. InitIgliol. CurTan. ceteros . .
378쪽
rLber I. Tin XXII. De Legatis o Muriis. 36' ad Romanam Sedem impediendi; eiusque Nuntios & Le tos
non admittendi . Rebus ita se habentibus Alcanius Cardina lis Columna , reclamante nimium Baronio , asseuerauit mo- 'narchiam Siculam grauissimorum. hominum consensu proba. tam , temporis diuturnitate receptam , ac summorum Pontificum permissu , regiaque potestate vallatam , quae vIu tunc maxime vigebat. Quumque duo a S. Pio V ad Philippum II Legati apostolici, Vincentius Iustilatani ordinis Praedicatorum Generalis, purpura paulo post decoratus , & Cardinalis Alexandrinus ab Rege petiissent abrogandam esse monarchicam legationem ceu titulo destitutam: re ad consilium , insormationemque Ducis Terraenouae in . Sicilia Proregis remissa , vi communi utriusque potestatis consensione lis dirimeretur ., Si culi exinde initam fatentur suisse concordiam, ut vocant, Aleo 'κandrimnn sub Pio V, eaque legationem Monarchae Siculi
comprobatam - ' . . -ν ' XXVII. Turbulentas interea contentiones inter utramisque ea ipsa de re potestatem silentio praeterire, quam prose re satius esset: praesertim Friderici Imperatoris cum Gregorio IX & Innocentio , Conradi & Manfredi cum eo. dem Innocentio & Clemente IU , Petri Aragotiens ' cum Martino IV , Friderici II Aragonii cum ' Bonifacio. VIII, qui sacris omnibus regnum illud interdixit, & pnatheid.ta Siculos percussit . Contra eandem Siculi Regis legation m Caesar Cardinalis Baronius iussit Clementis VIII plura. quus fulo calamo scripsisset , monimenta , in pontificiis tabulariis
Urscrutatus, 'suamque de ea dissertationem 'tomo XL annalium insertam evulgasset Hispani . comburendum. igni eundem
tomum damnarunt a . Mox Philippus III Hispaniarum Rex post Clementis VIII obitum die 3 Martii I 6os Cardinalem
ipsum Baron him ut sibi suspectum & insensum eiurauit. Cardinalibus in conclaui pro nouo eligendo Pontifice clausis, adit . que ab taminenti electione in eum ipsum prona exclusit Tom.I. . Aaa semel ,
a Vt refert Maratorius in amal. Italia ad an. Io98. '
379쪽
3 o Institutisnum Iuras CanonPI semel, dum Leo XI, Cardinalis Alexander Medicaeus electus est die 1 Aprilis Iisos , & iterum dum eo post dies viginti sex defuncto proclamatus Pontifex suit Cardinalis Camillus Burghesius, nimirum Paulus V die I 6 Maii eiusdem anni: Postea Baronius ipse ut male conceptam de se opinionem Hilpano Regi adimeret, ad eum epistolam Tusculano dedit idibus Iunii 16os , qua nil a suo erga Regem ossicio defciuisse profitetur, si dissertationem de monarchia Sicula sinceram eonscripsit & vulgauit iussit Clementis VIII. non ad regia
euertenda iura , sed ad rem controuersam congruo temper mento componendam a). Nostra tandem memoria Clemens
XI quum eiusmodi legationem Vrbani aboletam omnino , 3emonarchiae tribunal suppressum voluisset binis apostolicis Iit teris anno 17I , & IIII datis b): non sine publicae tranquillitatis turbatione dissidia recruduere. XXVIII. Ea tamen restinxit Benedictus XIII, qui ρο- eis fouendae studiosissimus , & neutrius iuri partium violaturus correctis tribunalis monarchiae Siculae abusiibus, eam stare consensit sua copstitutione 3 calendas Septembris ira 8 edita,' . . quae
a Hane Baronil epaitolam integram habet e ex Italiae diplomatiens Io. Christiani Lunig ro . 4 fect- a dipis m. igis. Non ante creationem mul Pon-ri is . eiusdemquo Mara florentissim; senior ego , Cardinalis ait , labesibus se sus, virlias derisitatas , etiam Olchro propinquus ad catholicam Maiiestatem iri ram mihi I. animum induxi sore δενιbendi, ne vidarer, dicam libere , eoi adisia cessante sede eiusmodι internuntio titterarum auram voluisse eaptare regiam, O isa sternere mihi viam ad gradus subsimioris eonsensionem . Sea praeal a D, is me Regum fauor, noae potius. Regia Resum Christi Matia in thro. num pervehat altiorem . . . Qua a me is eo argumento scripta suere, ad ipsum Clementem VIII attuli eosnucenda: Accepit, legit ae perlegit iterum ... Eam dem ipsam tribus selectis S. R. E. Cardinalibus disquisendi tribuis facultatem, quam acetirate docussam comprobatam pariter atque laudatam, ιta ad lapidem θdium admotam faepius, inuentamque'sinceram , iussi i rimi. . . . Iussu Clementis ut saepe distim es seriptis illa mandaui . Quae lacet in malam partem aerepta fuerint ab eius miniseris i de Maia tota vesra absit mihi aliud semire . quam fmti est de Rage catho5co , Gelasia defensire , fisi christi prepugna
rore , σιque amatore veritatis , legum cinode, iussitiaeque eultoresentiendum Hi,dce. '
by Eas videsis apud Luni g. ra. 4 eodicis Italiae diplomatici fia. a
380쪽
Liber I. Tib. XXII. De Legatis cr. Nunti 1. 3 rquae incipit Heli, quaeque vim concordiae nunc habet se . . XXIX. In primis plane decreuit . ut causae omnes ad se.
rum ecclesiasticum quomodolibet pertinentes, maioribus tantum
exceptis, quae Romano Pontifici speciatim, eiusque delegatis re seruatae iuxta canonicas fractiones sunt, in ipso Siciliae regno
ultra pharum cognostantur & terminentur. Vt nimirum omnes. o non exemptorum caulae in primo gradu coram ordinariis lorarum duntaxat cognoscendae ab eorum Curiis non auocentur,
nisi per legitimam appellarionem a sententia definitiva aut ab interlocutoria quae vim definitiuae habeat, vel ab actu cuius gravamen per appellationem a definitiva re rari nequeat. vel praeiudiciale sit inuertendo iustum iuris & iudiciorum odidinem, aut nisi integro biennio a die motae litis remanserint coram ipsis ordinariis indecisae , quemadmodum a concilio Tridentino b) decretum est. Si secus fiat, quaecunque appellatio, inhibitio aut sententia eo ipso nulla & irrita sit. Exemptorum vero cauta si uiles & criminales. in primo etiam gradu iudex ecclesiasticus a Rege nomitatus & delegatus , qui iudex monarchiae dicitur, cognoscat tanquam ordinarius. Tum ' .a sententiis Ordinariorum ad metropolitanum appelletur , seruata forma Tridentinae constitutionis .. . ' ' XXX. a. Postquam metropolitanus causas vel sus
fraganeorum in secundo gradu , vel suae ipsius dioecesis in primo gradu iudicauerit et eas iudex idem regius monarchiae, qui sit in iure canonico donor seu licentiatus & in ecclesi,stica dignitate constitutus , in gradu appellationis cog scat, 'aliaque peragat mox exprimenda.' XXXI. l. 3. Easdem causas tam . exemtorum quam non exemptorum in altero appellationis gradu qui. eisdem
qualitatibus praeditus sit, ecclesiasicus in utroque iure doctor vel licentiatus quem Rex quoque delegauerit , cum tribus
A a a . 2 - . V asses- a Extat in magni Bullatii eontinuatione par. 4 istaee articulorum 3IAlia Coueoiata Benedicti XII t, una eum rescripto Caroli VI Inop. & regia pragmatim pro illlius publicatione ac mecutione, edita die s Febr. II 29. b Trid. iα μν. σausa omnes xo sus. 24 is reform.