장음표시 사용
11쪽
1 IVIT DISPUTA TIO, xus iniustitiam utrumque δι adversus inseriores. Cum itaque et opibus praestarent ceteris proprietarii in salinis, qui otiose vivendo se efferunt, genus horninum e luxu ignavo ad insolentiam pronum, et qui Reipublicae praeerant, non communi commodo et plebis, sed suae servirent utilitati primum
ii multas latenter orta est, inde voces auditae iracundae, ad extremum in tumultum non levem abiit contentio Maluerunt autem alere seditionem opulentiores, et igni oleum addere,
quam cedendo paululum iurori plebis, se arguere victos aut iniustos Plebs obstinate propolitum urgebat, improba pervicacia, vel se assertura in statum liberiorem, vel peritura communi incendio, sunt enim qui non renuunt iacturam suarum rerum, modo ii, quibus invident, immunes ne sint Genus hominum ἐπιχαιροκακαν, et non tam aliis, quam ibi exitial .
Itaque Saxoniae Principes neutiquam dubitabant, dii identibus ita inter se urbis incolis, quin ab alteruina parte essent recipiendi et usi occasione commodissit ne oblata, urbem ex improviso oblidebant. Suspectam primum altera pars alteram habebat, quod in auxilium principes vocasset ideoque se invicem accusare probrose. rare fuit cilectum, ut exulceratis et inflammatis animis, utrinove neutris cedentibus, Olesta non esset plebi amplius obsidio. Nam et facilem, de quibus periclitarentur, iacturam putabant, per sesatis inopes et conditione linon meliore, saltem non multum deteriore se victuros sperabant futuri lcilicet sub aequiori principum imperio, qui ante inexplebili plurimorum libidini serviissent.
Ioc pacto pronae ad tumultum urbis libertati modus et frenum est iniectum, coniectis in vincula primoribus, et ampla pecunia circa diem 22. Septembris mulctatis magna salina rumparte adempta urbi, et conversa in usum Ecclesiae atque Clericorum promulgato decreto, ne propria quisqvam auctoritateSalinarum ibi possessionem vendicaret,sed bEpiscopo pe-
12쪽
VITA ALBERT III upo peteret, et arce extructa, quae insolescentem civiun licentiam cohiberet.
Reprelsa eadem opportunitate licentia est I alberstadien Regum situm, qui genio quodam sinistro, Anno i 86 oestro perciti ra se dimotionem sibi reddi postulabant administratae Reipublicae, cui parum bona ride senatus praefuisset nihil proficientes aeqvis
postulationibus, arma ceperunt Saevientibus in se mutua cla de civibus, Ernestus Elector, Ernelliantistitis pater, rerum Lilii
satagens, et Thuringicis copiis armatus,paulo post Divi Jacobi, ad urbem distractam seditione intestina, et, quod plurimum
momentia serebat, ceteris urbibus Saxonicis invisam, quod cum his foedus renuisset et denique a magna Clei icorum parte desertam, quibus religio erat, adversari Archiepiscopo, castrametatur, moenia et turres ictu bombardarum demolitur, deditionemque ab urbe omni subsidio destituta, et vim potentis hostis metuente,extorquet. Interestiferat enim exi
tum, ut nec agricolerentur , nec commeatu importaretur,
qui esset sustinendae obsidioni, nec negotia oris contrahcrentur. Tempore huius oblidionis mortuus est Ernestus Elector, datusque curator filii Sigismundus comes lichensis,
de voluntate et testamento patris qua ex re extremum veriti
periculum, satius duxerunt ortunis incolumibus, imperiose subiicere, quam iram victoris, et vitae rerumque periculum praesens adire , Praetextum vero et belli πρόφα habebant Principes, quod iudicia, sibi oppignerata ab Episcopo, nollent redimi cives, ne quidem admoniti, et praefecturam in bis parte Episcopi propriam, sibi retinerent. nam itaque iniuriam armis vindicandam putabant principes, ut iudiciorum ius liberum reservaretur Episcopo, translatum ad ipsum, pristinum et legitimum Dominum qui gubernationem civitatis
penes se esse voluit, scabinosque et iudices, qui iuri dicundo praeellant, suo constituit arbitrio. Atque hac ratione pri- 3 mum
13쪽
mum subactum est Quedelburgum, adversari ausum summae Sacerdoti et Iaalenses atque Halberiladenses parum caute tumultuantes, Ernesto, Arct episcopo Magdeburgenti ex Capituli postulatione, et, quia ante legitimos annos, scilicet aetatis XII. fiebat,dispensatione pontificia Joanni Bavaro surrogato, parere sunt coacti. His ita expositis, progredimur ad alia. Haerebat alta mente reposita Alberti Degeneris iniuria erga coniugem, Imperatoris Friderici filiam, quam primum veneno, post manu peragasonem de vita tollere machinaba tur Erat infixum animo nepotum admissum scelus in Frideri cum et Diirmannum filios, quos fascinatus amore Cune-gundis senbergiae et Apicii, furtivo ex hoc concubitu concepti, exum omni astecti paterno, quavis fera immanior, Alberiates omni ditione et spe succellionis privare meditabatur, primum vendendo universas terras Imperatori deinde, cum id non succederet,iransferendo titulum emptionis cum ad alios, tum ad Ersurdienses, postremo largitione, qua exhaustus tandem in miserrima paupertate consenuit Duces itaque S xoniae, ad quos devoluta fuerat, iure hereditario Thuringia, memores iniustae venditionis, in praeiudicium heredum legitimoriim iactae, praedia, pallo,, di es, qua praetextu coni actus sui iuris fecerant, restitui tibi ab Et surdientibus postu labant. Et quidem agitata eadem fuerM controveri a vivente adhuc Friderico sorti, qui restitutionem urgens, cum nihil aequi impetraret, euntibus ad cognitionem causae, et ad actio nem civilem Et surdiensibus cum armis et gladiis, et arcem evertentibus, impar primo die militum numero, retro fertie dent: secundo autem instructior, non rem geri gladio iubet, sed sustibus hostes abigi tum multis cladibus tracti, pro pagis et sumptibus pecuniae vim haud parvam principi biverunt,
renunciantes iuri suo, et iurisdictione cellerunt Alberto non dum mortuo. Ilias haec fuit limultatum tristissimarum et
14쪽
VITA ALBERTI III. malorum non levium: eoque res rediit, ut utraque pars oppo tunitati intenta esset, haec quidem, qua, titulo non satis bono acquisita retinerentur,illa, at maioribus iniuste erepta, recuperarentur: egeruntque summo id studio, ii si palam et aperte non possent, alii aliis clana taltem incommodarent Principes sua repetendo, Erlardienses molestias sibi illatas rependendo. . Hinc praeter alia, quibus aegre facturos se at-chionibus Misiniae, sperabant, iugum metuentes, i noliti sunt impedire, ne Albertus alter Ernesti Electoris filius, Diterico Isenbergio, dignitati Episcopi, 78 se abdicanti, surrogaretur. Evicere tamen Duces Saxoniae, et Alberto Isseidiam concialiarunt, et impetrarunt eidem Erfurdiae domum, una cum reditibus, de rebus importandis et exportandis Tum Eris dienses sui esse iuris arcem, asserere, in quorum extructa esset territorio, nec possedisse quicquam olim Episcopum Erfur-diae, praeter tabernam publicanorum arcem vero Hohei
hemii libi non debere esse fraudi, qui Archiepiscopo locum aedittiandi permisissent. Iniquissime id tulerunt principes,
sed veriti sunt tentare quicquam, propter Vilhelmum patruum, sub cuius patrocinio Ersurdienses erant. Nihilominus Erlardienses,translatis in urbem virginibus sacris ex monte Divi Cyriaci, aliud monasterium condiderunt ad Andream, hoc in arcem converso, et moenia munierunt. Erupit haec multas, quam vel metu, vel reverentia Vilhelmi, sub cuius tutela urbs erat, dissimularant hoc peste mortuo triennio post, id est, anno octogesimo secundo,sine prole mascula, et intemploV Vimarinensi,quod fundatum dedicarat,humato tum emin Ernestus et Albertus fratres, anno eodem destincto Di-terico Isenbergio, cum possessionem Archiepiscopatus silio Alberto solidam efficere tentarunt, tum iura pagosque Ersurdienses poposcerunt, numero non paucos, reddendos Episcopo, videlicet, quos emptione, in posteros iniuriosa, ab Alberto
15쪽
i DISPUTATIO, VIX. maiores compararant. Eadem de caula ridericus et Ioannes i. i. Ernesti filii, ii eme saevissima, interdixerunt Erlardientibus ligno et carbonibus, et e torserunt pagos, ut pecunia eos emunxerunt. Aliqvoti initis rationibus, quibus contentio
dirimeretur per arbitros et colloquia re infecti discellium est, eoque adducta res, ut Comes licheniis, qui et ipse quoque offensus ab Ersurdiensibus fuerat, cum suo, tum principum
nomine iter civibus intercluderet, eoque adigeret, ut et praediis nonnullis cederent,et totum biennium magnam vim pecuniae penderent, atque hac ratione in tutelam et patrocinium principum reciperentur. Erant liae reliquiae simultatum a Cunegundi Isenbergia si se .
Anno s. Treviri ab Imperatore riderico III. Carolus Burgundus Rex Galliae Belgicae et Burgundiae inaugurari se volebat, eo fine, ut quati vicarius Imperii vel inordinem redigeret rebelles, vel sub iugum mitteret, qui ad Imperium pertinentes olim se huic exemi ciat. Imperator, vir sapiens et callidus, quod aperte negare non audebat, noverat enim acre et insolens ingenium Caroli partim ad principes Imperii cen-cit, partim arte eludit Iubebat publice terrai uiti insignia eia ferri, quarum dici Dominus vellet, ut fieri consuevit, Carolus
suspendit in lignia Aulli iaca, quod iam in annum quintum haberet oppigneratum a Sigismundo Austriaco Bris otiirrita, Sundgovium, Et satiam, non quod obaeratus esset Sigismundus, sed quia alterii, periculo pervicaciam subditorum subitagere putabat tuta linuim, postea tamen invito Carolo redemit,
deposito pretio apud Senatum urbis Basileentis. Imperator turpe tibi et ignominiosum existimans, suae domus et familiae
ingenia conferre extraneo, et o sensus fastu et splendore C roli plus quam Persico, et arrogantia cum in oratione, tum infestu, et postulatis eiusdem, ut in foedere comprehenderetur, Mathias amicus Caroli, hostis Imperatoris, iratus abiit. Insolens
16쪽
lens ignominiae Carolus, arma movet, velut metu ab Imperatore extorqVeret nomen et coronam regiam, vel ut si successisset, Imperatori deturbato, subrogaretur et succederet cum iniurialiacuritatus, tum a Ruperto Episcopo Coloniensi dignitate exuto Eceseliastica, vocatus,Nuniam annos . obsidet, menses undecim, et arctissime premit confoederatam urbem, quatuor milliaribus infra Coloniam praefecturae laonaine obnoxiam imperio. Imperator elli disterendum non rebatur, ne suos deserere videretur, tamen omnia prius humanitate experiri quam armis voluit itaque quia ingens exarsurum bellum pro sua prudentia non male intelligebat legatione missa periculum avertere tentabat, sed inanem operam
ludebat. Comparatis igitur ingentibus copiis, castra quam
proxime iuxta Burgundum locat, Anno S. Erant in exercitu Soocio principes plurimi inter quos Albertus Saxo eminebat, vexillo praefectus Decumano, seu Labaro. Acie utrinque constituta, et ardentibus ad praelium animis, Marciuo castra circumiens, nequisse commoveat, edicit, sub poena capitali, severitate Dictatoria Albertus animi generosi et ad arma nati, vindicaturus Imperatori illatam iniuriam, urget praelium,
acerrime confligitur ab eo tempore, quo sol declivis ad occasum tendit, in multam usque noctem. Elii alii pugnatum n gant, alii pugnatum quidem, sed contra ducis summi imperium, et praelium mox diremptum et tanta animorum contentione, ut, quemadmodum apud Romanos res redibat ad triarios, ita Albertus elato ligno Imperatorio, hostium ordines turbaverit, donec nox intercedens praelium dirimeret. Die sequente Cardinalis legatus Apostolicssabarnus discedere iubet, pace proclamata, adiuvantibus proceribus Belgicis, quorum opera ad colloquium Imperatori, Carolus venerat. Conditiones pacis publicatae non sunt, nec Imperator, nec Albertus Brandelaburgicus usquam conspecti fuere, quoties manu . C res
17쪽
d HOC DISPUTATIO, res fuit decernenda unde putatur collui iis cum Imperatore Carolus, quod subsequens matrimonium inito foedere prid. Cal. Iunii, anno s. inter Maximilianum imperatoris filium, et Mariam Caroli filiam comprobavit. Sunt qui delibutum Imperatorem scribunt duabus tonnis auri Carolus foedere facto in Belgas discessir, Maximilianus Mariam filiam Caroli et Ducatum Burgundicum sibi vendicavit. Obsidio EL Elboga oppidum est adiacens moritibus, qui ab Austro uana Sudeles appellantur, et distinguunt Miltiam a Boiemia situm in peninsula stuvii Egrae. Tenebat hoc Calparus Sticco M thiae filius : eratque sub patrocinio Alberti Saxonis. Cuius cives cum iam rebelles essent Sllaconi, ad reprimendam in s lescentem eorum contumaciani, Albertus in auxilium vocatus est, arte illos aggressurus potius, quam armis, ut i heri posse set, sine caede et languine eos in ordinem redigeret. Igitur praemissis cum equitibus, tum peditibus quoque,qui sub praetextu longioris itineris eo diverterent, ut admoto ad moenia
exercitu, cives vehementius terrerentur, et ad deditionem , adigerentur. Sed res longe aliter cecidit proditis enim a cive insidiis, et suspectis armatis propter moram diuturniorem ad Plauensem sublidia petitum mittunt. Ploc ubi non successit, uinein, lustrato aditu, oblidet, et diebus noti paucis,tormentis eam immissis oppugnat. Oppidani cum per se seroces,tum Plauentis freti auxiliis,egregie et acriter se defendunt, non exiguum numerum tam nobilium, quam militum manis
pularium, denique satellitum ad ipsius principis latus, globis
saxeis interimniat. Tandem ab omni parte intercluso aditu, et commeatu destituti deditionem faciunt, ne vim irati victoris, quod suspicabantur, experirentur, sibique ipsi essent exitio atque tum quidem urbis possessionem retinuit Slicco, patrocinium vero Albertus, anno i 7i. quo etiam est exusta die
Dominica, quae infastis inscribitur Iudica. Fuit
18쪽
Fuit annis superioribus consuetudo, accedendi religio Persareumnis ergo Palaestinam, et sepulchrum Domini, magno cum vi Albertatae discrimines quod, ut nihil vehementium animos, mentesque lium anas commovet, et praestringit, quam religionis praetextus, etiam cuiusvis, polliceretur pontificum et mon cliorum gens profligatissiima adeuntibus casterras, vel multorum annorum veniam vel immunitatem ab omnium peccatorum criminibus universalem. Quemadmodum autem gentis Saxonicae ex eo tempore,quo Caroli Magni bellis et auspisciis, religionem Christianam fuit amplexa, in eadem retinen da, et etiam defendenda ardor fuit constantissimus, id quod tempus Henrici IV inprimis ostendit, et secula posteriora ita Albertus partim laudatissimorum maiorum vestigia atque exempla secutus, ut Ludovici V. Laiadgravit Thuringiae, qui iturus in Palaestinam, mortuus est in Apuliaci Vilhelmii trui Laiadgravit Thuringiae,qviidem iter suscepit multorum
Comitum et Nobilium comitatu, anno i s i. et reversus ex eo
itinere periculi,so, praesentationis Mariae festum, Papa id sua auctoritate confirmante, publice ut in Ecclesia celebraretur obtinuit atque etiam religione tactus, monasticam decrevit
vitam agere quod cum ex ore ipsius audivisset, is qui hoc scribit nam ragmentum solummodo vidi ne faceret dii suasit, multos enim viros sanctos Deo placuisse, qui et bella et magis stratus gessissent,partim pietate in Deum inon ficta Palaestinam accessit anno Christi M. CCCC. LXXVI Dies laque discessit
III. Non. Martii, iter faciens per Miloniam, et deducente officii gratia Ernesto Elactore fratre Hiram iam usque,excepti sue runt humanissime ab VVilhelmo, et habiti liberalissime. Visum tamen suit etiam de Electere intereundum, ad linistram Aldenburgum ad matrem, quam urbem illa amabat prae ceteris, loci amoenitate capta. Apud Vilhelmum morat VI Idus Martii, multa familiariter locuti sunt Albertus quidem
19쪽
UITA ALBERTI III. tum pro Beria hardi, tum aliorum animabus, qui in hac navigatione dura et dissicili e vita migrarunt, de consuetudine et Ioannes Melgenthath quaestor Alberti aerarius, is scilicet e cuius itinere religioso, nostro proposito inservientia iuctranstulimus Pnaeter hos Otho a Schidingen, equitum auratorum dignitate conspicuus, cuius intur sanctam terram et
insulam Cyprum, cadaver in mare proiectum est in reditu. Fuit in hoc ominatu Henricus a Mellerstad iuris utriusque Doctor Valentinus Schmidebergius Medicus menricus a Starschedel: Henricus i lugius Zebiccerensis Georgius a Miltit1 Rodolphus a Bunau Gerhardus Marsicli g Dite-ricus Schleinicius Ioannes in ictu. Henricus et Heyclaab Erdinansdorii Ioannes a Bernstein VUalcigi filius, Virugoldi stater, Ilerarici nepos, qui morte interceptus est prope
ab insula Cypro, cum e Palaestina reverterentur Ianus Hu-gnicius Otho Pilugius ex eorum familia, quorum sedes Stre-lae est, ad Albim quae distat aequo a Misnia et orga inter-tervalli Henricus Loserus natu minor, nam et natu erat
tum grandior, cuius mentio fit in literis scriptis i 8s. de quodam contractu inter ipsum et senatum orgensem: Henricus et Ioannes Mallicii Georgius a Coccerit , quae familia
quondam Velae habitavit ad Albim , dimidio supro Pir-
nam milliario verum ea ara nunc plane diruta est, vix apparentibus ruderibus. Henricus et Godschalcus ab Embden: Conradus ab Ammendoris, in navi haud longe a Rhodo fato iunctus, et in insula sepultus. mitericus reibergius God-schalcus et Ioannes a Voldori T: Ioannes a Planita, qui et
ipse in reditu mortuus est Balthasa Greusingius: Ditericus Zigetheimius Fridericus a rotavv Casparus Sach me ricus a Feliscli Ditericus a Stonascit Caspar a Rechenberg: pinione illius temporis.
20쪽
ra XXIX. DISPUTATIO, is cum vix in aditu Alpium accessit Oenipontem, morbo implicitus, morituri
In Comitatu principis Hennebergi praecipui nominis
et existimationis fuit Eberhardus a Brandenstein, relictis in insula Corcyra, iam perlustratis sanctae terrae locis religiosis: Georgius Mars chalg: Ioannes aspara Levvenberg Ioannes
Nec praetereundi fortassis sunt alii, qui etsi non omnes stirpe fuerunt nobiles et insignibus, aut aetate atque dignitate clari laude tamen pietatis, et Olerantiae non videntur defraudandi cuiusmodi sunt Martinus Romanus praefectus Zviccavientiis, e celebri Romanorum familia, quos metalla Schnebergensia ditarunt : Lambei tus Gon ergius civis Lipsiensis Iacobus Salmannus Magdeburgicus Petrus sol Lipsicus Ioannes MuntZerus: Ludovicus Geuientios crus Zviccaviensis, qui iter hoc descripsit, ut testatur Albinus Elisctoris Saxoniae Historicus: Petrus Vel serus Augustanus:
II enricus Businaianus Alberti miruster Modonnae, quae olim Methone fuit, mortitia, ibidemque sepultus, in Peloponneso, quae recentiore nomine Morea est: isai us Rangvicius de familia nobili Ioannes Bruno et Mathias Forbet gerus provisores Nicolaus VnterVOctus Interpres Caspar ergenthalet ipse nobili ortu, Quaestoris agnati sui minister Nicolaus a Raischaliorum stirpe Orii a TZsch oppritI Praetereo non paucos: nam ministri suerunt in universum XXIX.Principum: ei alii XXVI. nobilium et insuper septendecim, qui cuni uanaue primum veherentura se conducta, importunitate nautarum, Saxonis navem conscenderunt e quibus Theobaldus ei Aertholdus Sieinius, qVorum ille domum non est reversus, destinctus in reditu Ioanne S GOldacccrus Hugo Barsbergius Eques auratus, Henricus Nolliantius. Adhaec e diversis di