Annales minorum seu trium ordinum a S. Francisco Institutorum auctore A. R. P. Luca Waddingo Hiberno ... Tomus primus 17

발행: 1732년

분량: 590페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

Minorum. 19s

m ωto , mentein sursum erigas ais bis rebus caducis, exerceraque te in Pirimum operibus; de teipso submisse sentietis , e, Dei misericordiam consio

ter expectanI.

XXXI. Adolestens quidam dixit beato Uiro , velle se religiosum fieri, & Monasterium petere . Tum ille : G sis, inquit, sud facere , bi edi quamprimum jugula parentes tuos. Adolescens vero ejulans: ctust Nom , inquit, stanti tantum ego in me serius possum admittere t Respondit digidius: Non ego re jubeo tuos ferro necare , sed gladio spiritali. LM im non odit patrem suum , ct matrem , non potes es ei Christi di istulus. XXXII. Frater quidam tentationibus pressus, pe rogaverat Deum, ut ab iis liberaretur , sed id frustra . Indieavit id igitur beato Algidio,

qui lic et respondit: Non mireris frater mior permittit Deus te consistere cum hostibus, quando tot ab illo rus es gratiae donis. Iuanto cuim po-ςioribus armis Rex inseruit milites suos, tanto eos vali piruius dimicare . Sciscitanti cuidam , qua ratione posset serventer orare Deum , cor suum sentiens torpore Sc frisore affectum et ita ait Adigidius : Ponamus regem quemdam habere duos Meles QInisbos, quorum alter armis munimi Ν,

auer inermis: mutere ausem eum utrumque, ut cum ι Uuι ρ os sineant. Armatur igitur imperterritus ad certamen: inermis vero dicet regi suo : Vides Domine rex , me nullis tenum armis r attamen amore tui proinciscar ad pugnandum adversus inimicos tuos. Cererer autem Rex tantam

illius erga se eis, dicet satellitibus suis: Oous pareris arma , guibus in

duatur detismus servus meus, imprimat que ei Anum armaturσ mcae . Ita etiam , qui ad certamen orand2 araque devotionisgustu denter accedit, Deo providente, nou frustrabitur rebus neeessariis. Quodam illum coni-Iente , num Monasterium ingredi deberet se respondit: Si quis valde inops sciret alicubi in agro reconditum thesaurum , putasne quaesturum illum ab Higuo , an eum theysurum emdere deberet Euanto ergo magis properare debent homines, ut reperiant vitae aeternae theseuram Z Tum ille conssiliis ejus parens, rellistis omnibus, factus est Monachus. XXXII l. Rogavit aliquando aegidius Iureeonsultum quemdam bene eruditum , crederet ne praeclara esse & eximia Dei dona illo respondente , se se sentire . Algidius ait: Ego vero tesiarum estiam, te id non credere . Dic mihi quanti Umer omne aeultates tuasὶ Ait ille: Valent forta si mille pondo. Tum Rigidius: Iam ergo Osredam, inquit, te non nisore eradere . Si tu bir mille pondo possis tibi comparare centum millia , grande sane Derum feceris: attamen nolles haec dare pro regno caelorum: eoelesta enim pro nihilo ducis. Contra Jureconsul tus : Putas tu, ait, tan xum quemque operari, quantum credit i Resipondit aegidius: Si bene recte tu erederes, etiam bonis operibus deditus esses : Aut oe sancti omnes,

qui bonorum operum valde stadios fuere. Luae s reipsa perscere προ ρ tuerant , affectu ρο de erio rimereunt, sanctumque desiderium defectum operis supplevit. Si quis vera perfectaque essus depraeditus, ad talem pediringeret satum , in quo ei plena securitas praestaretur. 2ui vero summum illud atque aeternam expectat bonum, quid illi possi malam iure t O qui Hernis se credit dedendum suppliciis, quid tui possiI conferre bonum t nec

tamen debet unpuam pereator, dum es in sIsis, divinam desperare miseri- eo iam . in cnim nulla tam es Dinosa aut nodosa arbor, quae non possit fabrorum arae piaua eis elegans misi: ita nullus es tam sagitiosus pecc xor , quem nou Aossit ornare Deus gratia oe virtutibus suis. XXXIV. Interrogatus quandoque frater AEgidius a quodam, quid TOm. IV. B b a nam

Item allud . odienda paren

tes.

Numquam deis sperandum.

212쪽

i ς ε Annales

nam facere deberet, quandoquidem & bene agens, animo se efferri sentiret, & male agens, majori assiceretur animi moerore, & propemodumst optEs vanam desperaret ita ei respondit: Optime facis , si te peccasse doleas: sed tamen etiam huic dolor i adbibendus es modus, cogitandumque Dei mrentiamomi,. Ange propensiorem esse σου miserendum , quam infirmitas tu uerit ad fleerandum . Luods agricola cogitus quidem J ementem fecero , Nisererearli π besiae terrae , ct semen fruges comedent: numquam seminare a sus erit, nee habebit quod comedat. At sapiens agricola serit tempore sis, ae deinde colligit annonam. Non sum uitur propter vanam gloriam hona omittenda opera: s enim ea dis ieet ,Jemper ct maxima ct potissima operum portio permanet ea facienti Proiloe multo XX U. Alio quodam ex ipso perquirente , possitne divinam sibi grat a id Mon conciliare gratiam, qui in seculo permaneat ξ ita ait: Potes quidem ,sed mallem ego gratiam unam in Monaserio , quam decem in seculo . Luae enim in Monaserio obtinetur gratia , ea ct crescit facile , oe bene eu itur : uod is, qui monasticum sectatur institutum, ab omni mundi fremo edisollicitudine perturbante quae magnum adferant gratiae impediwentum , jejunt uisit: aliique fratres piis adhortationibus oe junctis exemptis a malo eum retrahant, O ad bonum Deitent. Porro gratia , stuc in semis perei tur , ct cito solet amitti, ct aegre coUervatur: quod mundanarum teutationum μultitudo, quae es perturbationum inquietudinum parens , Hianae gratiae edi impediat edi perdat suavitatem: cis quod alii seculo dei Ihomines pesseris suasionibus: edi perniciosis exemplis eum , qui divina gratia praeditus es , a bono revocent, fortiterque impellant ad perperranda Mundi malitiae malu Si quis enim velit recte γ inculpate se gerere , eum non modo non adjudant, sed irrident etiam: Dei σιtem inimicos Ianium abes ut reprehendant , ut etiam efferant oe extousu. Satius est igitur una potiri gratia in libertate , quam decem in ejusmodi timoribus trepericulis . XXXVI. Frater quidam rogavit Rigidium , ut pro ipso Dominum 11 siquo 'uεde- deprecaretur. Cui AEgidius: Tu vero , inquit, ora stro te ipso. Iuid enimi t p Q ω φx alium pro te mittis, ct tu interim de es, eum pes h pse ite acere t Illo dicente . se peccatorem esse, Algidium autem Dei amicum , atque eaeausia posse fidenter , & pro se, & pro aliis deprecari; AEgidius respondit: Frater mi, s omnes urbii oujus plateae auro ct argento plena essene, praelamatumque foret, Iicere cuilibet Hud auferre, alium ne pro te naurium ablegaturus esses, qui tuo nomine id tolleret Puto equidem teipsumituram , nec jstis furum alteri. Da nimirum Deus totum Im et into iam, O potes inseniri ab uno uolibet. Tu igitur ipse eum adus, nee alium

pro te mittas .

XXXVII. Nobilis vir quidam conversius ad Deum, actus est Franciscanug. Cum hoc magna intercessit fratri AEgidio consuetudo & samiliaritas , cum esset in seculo . Postquam autem religiosus factus est, nullam ei AEgidius voluit peculiarem exhibere familiaritatem , ut ante consuev Rel glosorum sat sed ait illi: Frater carissime , nos unius ejusdemque familiae fumar ,

nus . tumst Deo; ut se ilia servias, quemadmodum ego te hortari velim. Forsas si enim me hoc, vel illud monente , HII visum erit aliud abs te exigere. Ita que non sum ego deinceps sollicitus de te , missamque faelo omnem Iingularem erga tefamiliaritatem, qualis inuisolebat esse te eum eum secularis esses. X XVIII. Paupertatem quam tanto studio in hujus vitae aggressit M ' I, j. . . sibi sectandam proposuit ι perpetuo servavit rigore , nec quidquam

213쪽

Μinorum. 197

superfluum aliquando admisit in victu , vestitu , aut habitaculo. In locis desertis , & eremitoriis tuguriola sibi construebat ex arborum ramustulis , & rudibus lateribus absque temperamento . Post completam aedem Assistatem magnam & amplam nimis , cujus amplitudinem satis deseripsimus superius, cum ad visitandum sui Institutorix corpus iter assumeret, ostenderentque ei Fratres tres Ecclesias concameratas, . triclinium spatiosum , dormitorium latum, claustra testudinea , magnae molis colum Das , dei per ductos fornices , 8c absidas , porticus ingentes, 3c atria capaci Isima; nihil, per omnia diseurrens , dixit, quantumvis qui eum ducebant , cuncta laudarent, & Gregorii IX. Pontificis , aliorumque bene sectorum pietatem commendarent , qui in honorem sancti Francisci tantae molis, & sumptus aedem construxerant. Dum omnia lustrarent, taceretque semper aegidius, interrogavit eum ex ductoribus unus, quid

sibi videretur respondit: Fratres , jam nuta superes, nis ut uxoreisu peris eatis. Ad intrantibus ad haec verba , subjecit: Non es cur miremini, carissimi. Etenim perspicuum vobis es,eodem nexu vos ad paupertatem,alguria capitatem teneri, neque amplius vobis Deere in ius , quam in tua dispe Dre. Cum igitur paupertatem e pesris elaustris exular resis , quid religa in es, nisi ut casualem praeia faciatis, quam ut eum paupertate v sistis sos servaturos i SI Iierit vobis in paupertatem peccare; etiam ct iso secundum ultro licebit. XXXIX. Relagium erat Vir sani tus tentatis & tribulatis, quibus praeito aderat dono consilii & subsidio ferventis orationis . Accessit ad eum quidam ex Fratribus, cui in aliis tribulationibus subvenit, exultans S jactans, se laqueos sibi praeparatos evasisse , & tentamenta vicisse diaboli. Sequentis etenim a tergo foeminae dixit, sibi immissam concupi- stentiain , eoque validiorem quo propius illa accedebat: stetisse vero parumper , atque praetereuntem serius aspexisse , mox omnem evanuisse tentationem. Interrogavit gloriabundum Vir sanctus,an pulchra esset mulier , vel deformis an adolestentula , vel vetula Z Respondit anum suilla deformem . Subjunxit aegidius : Quid ergo mirum spraeteriit tentatio Vposito antidoto Seias fili mi, potius tesuccubuisse , quam vicisse. In eo con ebat vicBria , quod praetereuntem non aspiceres; sed dimissis, metclausis oculis te tentautem omnino negligeres . Guoria tentationis carnatis non in congressis , sed Infuga securior , ct Armior. Cave iterum ne mole stibis inar, neque in universum ullas is faciem respexeris: num pro vetu-Ia adolescentu a , ct profoeda speciosa se tibi obseriet, parae tentationem non remittet , se augebit; non uet ,sed immittet, quo flet ut facile pro victoria turpem Iabum , se stro gloria perpetuam reportes infamiam. XL. Q unque Provinciales Ministri eum visuret perrexerunt Perusiam , quos ut vidit, mystico 8c spirituali eantu voluit impositi monere ossicii , apposita similitudine aeterni habitaculi, absque lapide aut calce eonstructi; neque dissimilem esse, subjunxit, Religionem, cujus etiam aedificandae illi erant operarii . Sed dum coelestes voluit describere mansiones, statim raptus est , & per integras horas in earumdella contemplatione perstitit immobilis. In se reversis , & subjunino reliquo salutaris documenti disicursu , laeti recesserunt o XLI. Tantam hominis sanctitatem miraeulis etiam voluit Dominus confirmatam. Ducebatur Assisium vir nobilis ex eodem comitatu, ut abscinderetur ei erus , ne serpenti canero totus deperiret. obvio AEgidio suam calamitatem exposuit, corruptione & foetore vulneris detectis;

paupertatem . . . .a. an. as.

Marc. c. 41. σ

214쪽

B. Ande. Aut pundiis , eius so-

estis a

l . . ari. I.

198 Annales

rogavit lue ut signo crucis assiceret. Fecit rogatus humiliter crucem , osculum ex compassione infigens; sed non prius seeit, quam claudus sanus exiliret, & pedes glorificans Deum , domum reverteretur. Paupereula foemina aridis uberibus lactare non valens filiolum , accessit opem imploratura. Invenit in oratione haerentem, pauperculaeque lacerna

apposuit ubera , quae statim lacte intumuerunt . Mortuus etiam plurae patravit miracula, tres Oculis male habentes persecto visui restituit ;quinque claudos sanavit, ab aliis duobus erurum dolores abegit, tres a squinantia, unam a partus periculo , duos a febre , unum a calculo , 8c plures alios a variis liberavit infirmitatibus. Mire celebrant multi graves auctores hujus Sancti vitam & doctrinam , neque prorsus indigne . Mirabilis enim apparuit Deus in hoc Sancto suo, quem raris virtutibus& magnis prodigiis secit undique notissimum. Ejus corpus visitavi Per sit, ubi perpetua habetur in veneratione. XLII. Sanctam etiam transegit vitam ejus socius Andreas Burgundus, eujus superius meminimus, de quo in vita aegidii haec scribit beatus Leo . Frater Andreas erat homo valde devotus & contemplativus : eui semel in eella orant i apparuit Dominus in specie pulcherrimi infantuli , candidi & rubi eundi, ad cuius conspectum summa fuit consolatione repletus. Pulsata ad vesperas campana dubius haesit vir pius , an ad chorum vocatus obediret, vel potius dilecti seueretur amplexibus Z Tamdem statuit obedire , probe sciens quod Cir obediens is uetur victoriar, &quod meritorium est creaturae obsequi propter Creatorem ; neque tunc Deum relinqui, quando propter Deum homini obeditur. Id ipse mox expertus est; nam a vesperis redeuntem Christus expectavit , eius laudans ob dientiam. Cui cum frater humiles redderet fratias ob tantam dignati nem , quod misellum placuit expectare : Itala tum, inquit, strua tui ορο

disi, institutis obsequutus es; quod si aliterfecisset, neque ad velfleras ires, prorsus te in Iutato recessissem . Praeclara profecto res obedientia , cujus tantam vult Dominus haberi rationem , ut seipsum propter illam velit dimitii. Sed quantumvis relinquatur, in ipsa obedientia invenitur : In qua non manum aliquid pro actionum πω arum regula subripimus, sed

prima omnium regula es divina votantas. XL HI. Vacante Ecclesia Trevirensi anno MC Lix. per mortem Αrnoldi II. distordantibus electoribus, duobusque in discordia creatis, Henricus II. de Wistingen Decanus Metens s , tunc Roime existens , neque dignitatem ambiens , ab Urbano pro Archiepiscopatu proponitur. Cum autem sub Episcopalibus insignibus Trevirim venisset, ab omnibus ossiciosissime exceptus est: Non desuerunt tamen qui apud Pontificem traducerent, & in quibusdam articulis accusarent. Quare commisit quibusdam personis, ut de horum veritate inquirerent; quod dum illi negligerent, inquirendi munus mandavit Guillelmo de Natimans huser ScRoberto de Warnesperg Minoritis . Hi etiam , vel quia calumniam

retexerant , vel quia hominis verebantur potentiam , segnes in executione mandati Apostolici, iteruin monentur, ut contra eumdem proce

dant . Incipit diploma: Per exigentiam sollicitudinis. Datum H. Kalend. Decembris. Falso accusatum indicant, quae de ejus sollicitudine in cura pastorali scribit Crat epotius . quem anno MCCLXXXVI. Bononiae tradit

obiisse. XLIV. Seripsit hoc anno Pontifex ad Archiepiscopum Coloeensem , Hungariae, seu Lannoniae inferioris Metropolitana, ut examinaret cir

215쪽

Minorum. I99

eum stantias 3c rationes, quae movebant Olive rium Episcopum Sirmit

vulgo Sirmiscis, Probi Imperatoris natalibus inclyti, & Concilio Sir

mienti antiquissimo, quippe anno CCCL vii. celebrato , notissimi) suum in eadem Pannonia suffraganeum , ut Episcopatui renunciare, S ad ordinem Minorum vellet transire . Quas si legitimas comperiret, iubet ut auctoritate Apostolica Eecletiae cessionem admittat , & a vinculo , quo eidem tenebatur adstrictus, absolutum , ad praedictum ordinem tranti repermittat: Significazu nobis. Idibus Decembris . XLV. Hoc anno in provincia Saxoniae sanctas Crucis extructum est Monasterium Periense in nova Civitate Brande burgi, cujus a dis nullum superest monumentum , ex quo amplior ministrari possit notitia. Tune exaedifieatum aliud Cadomi urbs est in Gallica Campania dioecessBij ensis, a litteraria universitate commendata ) civium, sed maxime Beletiorum familiae benevolentia. Areolam quamdam pro ampliori in aedem ingressu concessisse Thomam te Carrior Cadomen siem tellantur ejus litterae , eodem anno datae, adhuc ibidem servatae . Viri praecipui dictae familiae Beleth jacent in capitulari aula, prout infixum muro sequens commemorat Epitaphium. Hie jacent Guillelmus Beleth, Ο Ηολrta ejus coujux earlysiisa, cum Magi o Nanne Bel tu , ο ejus uxore, eumque alJs Domiuo Ioanne Beletio , qui bono in suorum temporaliuω largitate , maximo cum dioiri cultus de iderio, priora obus Conventus moere fundamenta . Eis bene precemini. Sensit etiam haec aedes Hugnosticorum serinam rabiem, ab eisdein majori ex parte diruta ,& in acervum lapidum redacta.

XLVI. Nulla invenio hoc anno privilegia ab Urbano concessa, praeter illud unum, quo omnia ab aliis Pontificibus data ordini Minorum confirmavit : Cuis a nobis petitur . Iv. Kalend. Junii.

SUPPLEMENTUM P. ANTONII MELISSANI DE MACRO.,, I. r X pluribus coniecturis Blesense Coenobium primordia sum-

'. psisse circa annum M CcLiii. dicebamus : re nihilominus am- plius confirmanda huic anno reservata , quo Patres Provinciae Turori nix Majoris in eo Conventu sub die tr. Augusti celebrasse comitia ex se ejusdem Provinciae transmissis monumentis dignoscimus , quibus etiam is admonemur, Illustrissimum Dominum Ioannem de Castillione , Blesa se rum Comitem , ex singulari devotione , qua in sanctum Patrem Fran- cistum , ejusque ordinem serebatur , prasitam aedem in perpetuamri Fratrum habitationem landasse: non quidem hoc anno, cum veluti , , languli terrae sine semine, tempestuosio coelo, nocte una , vel die mi-

ni me exoriantur , & maturescant, sed prolixa tempora, multumque aeris, & laboris expetunt, antequam consummentur Monasteria , ad se eumque statum reducantur, ut vastae Provinciae, quemadmodum est praeis sata, comitiorum pondus non exiguum sustinere queant. addingus se hujus Coenobii construetionis tempora non novit : quan Obren is ejus tantum meminit sub eo anno bellorum pleno. quo Angli Re- ,, gionem vastantes illud inverecunde nimis diruerunt; at non miran- ,, dum , cum bellicus furor nemini parcat.

II. Moniales interea Clarissae Monasterii sanistae Agathae Papien- sis , sive ad Ticinum , Ordinis canisti Damiani, & nuncupatae inclusae , is molestias quamplurimas a diversis illatas patiebantur : quod simino

ta .

hie sensem funis dat vi

216쪽

Btilla pro Cla-

disci Ihuictilias a

D Pontifici delatum , hic , ut earumdem quieti pro pastorali Θllieitudiri ne consuleret ,& indemnitati provideret, Episcopis Papiat & Placen- ,, tiae, nec non aliis Ecclesiae Praesatis, ut pro earum, suorumque bono- ,, rum defensione apostolicam auctoritatem interponerent, epistolam D tenoris, qui sequitur, expedi vit.

URBANUS EPISCOPUS &e.

Venerabilibus Fratribus Papim. ω Piscentis. Episcopis, ct Hlectissuis Abbatibus , Prioribus , Decanis , Arctidiaconis, Pr ostis, ct aliis Ecclesiarum Praetitis ster Papien. Placentinen. Civitater, or Diaereses consitatis salutem , ct AposM. benedictionem. t. AT On abripue dolore eordis , ct urima turbatione didicimus , quo se ita tu pleri ae partibus recte silea renora dissolvitur, evis eanonicae sententiae severitas enervasur, ut viri religiosi, ii maxime, quiri per Sedis Modooecstrivilegia majori donati sunt libertate , passim ama ,, Iefactoribus suis injuriassustineant, ct rapinas, dum vis invenitar, qui ,, eongrua illis 'otectione f/bveniar, or prospenda pauperum Innocentis is se murum defensionis Nponat. a. Specialiter autem dilectae in ChriWο DP Abbatissa , ors oreris Moniatium inclusarum Mona seri Dinae Agathae rapien. Ordinis santuri Damiani , tam de frequensibus injurris, quam de ipse quotidiano des ri justitiae eonquaerentes: Universitutem vesram Iuteris petierunt Vos.

, , excitari, ut Da videlicet eis in tribulatio ibur suis, eontra malefactores,, earum , prompta debestis magnanimitate consurgere , quod ab angustis ,

ri questraecipimus, quatenus tuos, quingsessiones, piares, seu domospr se dinurum Sororum irreverenter ino6erim, aut ea injuste deliraretur , ,, quaestraeims Sororibus ex decedentium testimento relinquuntur: heu in is ipsas Sorores, vel i orum aliquam , conra Apostoluae Seis indulta , , , Jententiam excommunicationII, aut interdicti praesumserint promulgari re , vel decimas de nutrimentis animalium suorum ,spretii ejusdem Serir, , privilegiis, extorquere; Si de his vobis manifesti consuerit, canonica ,, monitione straemisa ,sDic uerint, ρublice candelis Meenses , guli veri strum in dioece ui,ermessiis vestris excommunicationis sententia sterce latis: si vero aerici, vel Camulci regulares , seu Monachi extiterint, pellatura remota, ab incis, o bene ficio suspendas is, neutram relaxa- , , turisententiam, donec praedicto Sororibus pleuari satisfaciant, ct tam, , Lesti, guam Curitaseculares, qui pro violenta manuum injectione in So- ,, rores easdem , vel ibarum aliguam , anasbematis vinesto fuerint im σώ- ,, ti, eum dioece ni Episcopi luseris ad Sedem A foveam venientes, o,, eodem vinculo mereamur absoles. Dat. apud Urbeis veterem iv. Kal. Dc- , , cembris Pontis nostri anno II.,, III. Praeterea ab eodem Pontifice aliae em anarunt litterae Aposto-- licae , quas ex Indiculo hic reserimus : quod Inquisitores contra haere- ticos procedant: Licet ex omuibus ore. xia. Kal. Aprilis: item aliae

is sub dat. viii. Idus Iulii: Provincialis Bononiens constituitur Praedicator

217쪽

Minorum. 2. o I

,, cator Cruciatae: Clamat In uter ere. Idibus Maii: praecipitur fratri ,, M1nsiueto , ut recipiat ad poenitentiam otio neni: Ad audientiam ore.,, Idibus Iulii : eidem fratri Mansueto : Ditem siti die. ix. Kal. Augusti: is pro eleemosyna Regis Angliae: Dum cari simus ore. vi Ii Kal. Augusti: is pro Fratribus missis ad Palaeologum : Inter alias cte. v. Kal. Augusti :ri ad caninum Ludovi eum incitativa pro defensione Terrae sanetae: Hocem terroris cte. XLII. Kal. Septembris: ad eumdem laudatoria : Scri is ,, pridem dic. Xil. Kal. Novembr. Guardiano de Urbe executorialis :is Significasu nobis cte. v m. Kal. Novembris.,, IU. Sed & hoc anno stat rem Simeonem ordinis Minorum Albaeis Pompeiae ad Tanarum Episeopum creatum fuisse , narrat Ughellus: is hic anno MCc Lxviii. intersuit pactis initis inter Carolum Andegari ven siem Comitem Provinciae, nec non Siciliae Regem, & Astenses

is cives: suit etiam Apostolicus Delegatus ad lites sedandas inter M ,, nasterium Uallis Pixit, & homines Clusae: in Neerologio vero ejus, , obitus dies ita describitur e M. Idus Martia obiit frater Simeon Albenssis Episcopas, qui huic Ecclesiae togam suam C euam reliquit.

ARGUMENTUM.

Mittuntur Asocrisarii qua Inor ex Minoruis ad Imperatorem Palaeotogam. Transfertui solemniter corpus sancti Antonii ad nosam Mem ,suo nomini consecrandam , cujus majesas oe amplitudo describitur . Celebrantur g noratia Ordinis Comitia, in quibus multa eor te stro bono regimine consitata . Petu Bonaventura in Ordinis Protenorem Ioannem Caetanum de sinis, or obtinet: sed errato etiam Clarissarum Protectore seplano Iiungarico viscopa Cardiutae Psenesino , exorta es controversa interutrumque circa obsequium Fratrum Sommonialibus praefandum. Tamdem composta est lis, redacta utriusque eum ad solum Getaniam. Proiciuntur Ecclesiae Chiemens in Germania Henrieus, ct Auximati in Piceno beatus Benevenulus Mnoritae. Fratri Mansueto commendauiur responderose. Fabrio fit Conventur Provincialis Marchiae, ter extruuntur aliqua Domicilia.

I. MI O N potuit anno praeterito Urbanus stos Apocrisarios ad PHI V laeologum mittere , tum quia ex Minoritis quos destinare decreverat lectos viros , a Bonaventura Generali Ministro propositos, e remotis locis oportuit convocare; tum quod postquam convenissent, allati sunt rumores , eumdem ipsum Palaeologum , qui Ecclesiae adhaer

re se velle signifieabat, Guillelmum de Villarduin Achaiae Principem,

Romanae Ecclesiae devotissimum , & Latinos in ejus terris morantes persecutionibus, molestiis , & injuriis multis insectari non destitisse . Re- tardarunt itaque hae causae celerem expeditionem legationis , quam tamdem obeundam voluit, ne pacem dc unitatem expetenti judicaretur deesse . Misit porro Simonem de Alvernia , Petrum de Moras , Petrum de Crista , & Bonifacium de Iporia, alias de Imregia , Minoritas, viros eruditos & pios, qui rem omnium gravissimam cum Imperatore peragerent , datis ad eumdem doctissimis his litteris, quibus plene respondet Imperatoriis, & quam sit expetendum unitatis & caritatis vinculum, ostendit. Tom. IV. C e P

218쪽

Palaeologo Imperatori Graecorum IIIUri viam agnoscere veritatis ..II. π Mperialis Excellentiae Notios, videliere, Maximum , dirum A L sarium Monachum , Andronicum, iactum Mutatonem , ct Michaelem , dictum Abaomtem, nee non fr liueras, quas ex parte tui Culminirpraesentarunt eum intenti gaudio ct exultatione , ac bonor centia condigua recepimus; O tam ea , quae coram nobis, Fratribus nostris dita propoquere Nuntii , quam earumdem luterarum seriem , quas de Graeco transferri fecimur In Latinum, plane advertimus, ct inteueximus dilue ter . Sane tu iacteris i is in primo utique salutationis alloquio nos Papam

vereris Rome, Throni Mosolita secessorem , s ritualem tui patrem Imperii recognoscens ; deiade de raritare utilis Dbjunxyti, dicens.

quod Imperium tuum earitatem libemer a lectens, ac habent telum Dei.

edi reisut paeis ct concordiar bonum, se ad mittesdum ictos Nuntios, O praerinas litteras stra paravit. Scri si etiam, quod κοι, qui Patres sumus, o te, quem a feris nostrum devotissimum Mium , paterni assenus sisera

nullatenus Verimus, quantumcumque tu fluus nos diligas sicut patrem Nam licet suum capta Consiantinopolitans urbe atias nobis Epipolaret IitIeras miseris , eamdem istentionem, idemsse stropo tum continentes nibilominus tamen propter ardens tuum in bor desiderium, praedictos Nuntios cum hujusmodi luteris muIere decrevisi; posulans ut crea priorem unitatem in Dei Messa renovandam pater lio conjungatur, quoniam se hoc Dominus ex alto permiserit, ravus pro certost fumet contra 'sam Eces fa verbire; quia nec Rex, nec Princeps aliquis solitae audebit re

sere jussioni. Adsecipi quoque , quod Imperium tuum multo fuit dolore tumbarum , intellecto quod Nn contra Ianuenses , pro eo quod se tibi pineulo

confoederationis Urinxerunς , exeommunicationis duxeramur sententiam

promulgandam apud i os, ut ab hujusmodI consederatione discedant, ρω- eeptir ω monitis A solicis in endo; propterea miratus es valde, quos nos qui magni or primissacerdotis locum tenere denoscimur, hoe jubemur , guerram mei, bellam amicitiae praeponendo , cum tamen O sanumjes , ct Grees Christoni exsant, nee sit incongruum eum Chrisianis amicitiam

unionem colere Christianos. Descripsem etiam multa maia , que contae runt populo Chri avo a tempore , quo Latinae gentes Grccorum terram , ut tuis serbis utamur, velut senem propriam acceperunt , imponens Latinis eisdem templorum conculcationes, edi exterminis divinorum, oe quam Hvra , quae in Jaeris illarum partium cibus, per eos asseris attentata; quae quidem quoniamDIDIunt, oestraeterierunt , quo factum es, pro inrisis haberi non potest, in eisdem litteris videbaris appetere, ut hinc inde luimicitiae dissolverentur, abjicerentur scandala, ct omne removeretur obsa

Ium , ad quodpedes sus possent stendere Chrisiani, praesertim eum tus ea seris, id toto des rei mentis amenta , oes nos ad hoe ex tarde selimus intendere , nihil es, quod tantum bonum valeat prohibere. Sed eum nos, quIPatres sumus, te in Boe debuerimus implendo patrii incium praevenisse; tu nos in hae partemaevenient, pacem nobis ct concordiam obtul I; propter od ad resummationem tractatus hujusmodi, reputabis nos ampliur obligator ; expresse protesans Imperium tuum , id quois in eo es ,jam laudabiliter explevise , ae osse dicere coram Deo , ct angelis ejus, qualiter cucurrisIad patrem, tamquam filius ,patris amator , debitam nobis habitudinem, Oeonvenientem honorem , ac dispostionem ponte, ae liberaliter omerendo . Unde

219쪽

Minorum. 2O3

Und suum eurrentem pater repellaret, Imperium tuum se de hoe coram Deo , , ejus angelis excusaret. Addebar praeterea, quod de dogmatibus ei, ct consuetudinibus, seu ritibus erelamineis nullum tuneIermonem in eisdem luteris faciebas. Nams in iis aliqua esset discordia , pace ρω- missa , praehabitaque inter Latinor, o Graecos, hare solverentu acilius, O relerius sopirentur. Demum autem Tua Sublimitas tam per e dem o teras , suam per memorator Nuntios cum multa petivit instantia, ut Apo-erisarios, seu Legatos no os, hominei videlicet meis, O pacissos Chri discipulos, non gaudentes in vanitate verborum , nec bono pacis mundanam sapientiam'aeponenter, ad tuam praesentiam mitteremus, cum ster sortuum expectet Imperium recipere a nobis, ct praedicta sede res Uum . Nos igitur praedictis litteris debita raram Fratribus minis attentione discuspis, Deo Patri Omnipotenti, a quo bona cuncta procedunt, Ar in cujus manu Regum ereda confisunt, ct qui etiam quocumque vult illa sne obice di cultatis inelinat , multinodas gratiarum retulimus actiones , totaque Romano Mater Eccles in laudis supernae jubitam obsurrexit , pro eo , quod Spiritus sancti gratia videbatur mentales tanti Principis oculos sui floris ratis id grasse, ae ostendisse Mi viam catholicae teritatis , per quam ad matrem flua , pars ad totum, membrum reducatur ad c put . Hoc enim eadem Romana semper inemvit Ecelsa , ct ad hoe nis enter suae stadium eon derationis inflexit, ut Graecorum Ecelsa juae resceretur lacte dulcedinis , suo ue et entis educaretur uberibus earitatis ; ita guod ovile dominicum sub unius pasoris regimine at menta doctrinae Ialutis acciperet , ct nomen Domini sub uno serae fidei dogmare utilius ει salubrius invocaret. Volentes itaque, putrimo toto mentis eupienter os , tam utili, tamque fumoso tractatui dii e ter , ct ferventer inrisere, ac no os propter boc ad te Moerisarios , juxta Imperialis petitionis de erium defixare , memoratis tuae Celsς aerii nuneus paterna benignuare dimi a promismus, quod circa mitte Eas ad te personas idonear, in quarum ore verisa res ninnis Apostolicae ponerentur, libenter tuae satisfaceremus beneplacito voluntatis. Licet ergo eisdem tuis praecedentibus nuntiis, vellamus no ae super Me intentionis alienum perducere, faciente Domino, celeriter ad esctum; longa tamen Iota disiantia, qua dilectissii Simon de Aisernia, Petrus de Moras, Petrus de Crisa , ct Bonifatius de Isoria , Fratres Ordinis Minorum, latores ρω- sentium , locri rii nostri tune temporis morabamur; nostris super Megotis contra spem nostram ob eulum dilationis ingessi. Ingesti quoque rumores , qui ad audientiam nostram medio tempore pervenerunt de perseca xioribus, molestus, ct pressuris, quae nobilI siro Guillelmo de Villardum , Friseipi Acthe, devotissmo utique dictae matris Musae filio, ejusve temris , O Infulis, ae Latinis morantibus in eisdem, per tui viror Imperii j giter inferuntur, celerem expeditionem Legationis hujusmodi retardarunt, cum per hujusmodi tuorum operum nositatem refuisse a concepto proposco, mee in eadem voluntate sterauere credereris. Herumtamen quia tanti boni prosequutio non potuit apud nos, nee debuit per aliquod, euantumcumque Verisimile retractivum Maiarer impediri, eum euerti mentis minae de δε- ab ilibus i petialiter praeferamur, ut Chrisiana plebs sub orthodoxae ρr fessone Mei, atque euitu proficiat, ct in idem individuum collegium unius pasoria, s detur, manserio, ε, eustodia muniatur. Ecce praedictor Fr xσι, viros utique religione con Oleuos, ct in lege Domini eruditor , paci coa, ct ramum olluc in oregestantes, veritatis etiam Eoangelica profus Tom.IV. Cc a reI,

sex aExeunt motam

220쪽

Annales

, amatores, Dores Bumuitatis, qui Cissum sequendo mumrem .seeuti eum suis divitiis oe deliciis derelicto, adsolam carissem triam toto mentia attentione suspirant, ad Tuam Mairitudinem , tamquam pacti Angelos , de Fratrum nostrorum resilio desinamus. Sperantes in illa , qu arcem mydem unitatir, universitati rerum quas condidit, suae vestium unitatis impressit, ster quam ad Dum principium recurrentes, ab eo reci

piunt perfectimis finem, a quo Jub undi sumpsere primordiam : O quos

aarer Imperialis Mognitudinia ad eorumdem Fratrum salutaria monita osseaciter inclinabit, tibi e tribuet ex alto virtutem cogitandi vias Domini , tuosque pedes in ejus testinouis conversendi strue duce caritate ; qua sicut litterarum tuorum habet assertio , tuum exeuauu induxit Ι-r-rtam adstarem a nobis, ct coucordiam requirendam , crisper qua etiam

viasti supra hodum fundamentum , luterarum ipsarum structuram guasi

totaliter erexisti . Et iacet nos, qui vires ivtur, licet immeriti, tenemus interris, qud caritatem docuit, caritatem ae lexit, caritatem senit , ct caritatem mist in mundum, verba caritatis a te proposita tu ipso earumdem exordio litterarum, caritaIHe recepimus, or libenter audivimur, Deo, stu carius es, labiorum vos,orum propter hoc vitulos immolantes, devotos plicantes eidem, ut te per suam clementiam ad illius perae raritatis em cram , per quam si Deo maneas, ct Deus In te dignetur , tamquam injusMbuacuis,permanere. Ex zelo namque Meerissimae caritatis proculdubio procedere noveris, quod te or euinos populos , quos tuum regit, gubernac perium, ut ad veritatem redeatis eatholicam totis anhelamus afHibus .er sor ut ad sinum matris Geloiae eonvertamini promptis desideriis Invisa mus et quoniam hujusmodi unio sive connexio statarit, spiserere ADt o. quod nostris oe tuis temporibui fieret, eordi nostra in imabilis gaudia r rem infunderet; or anxiae propter hoe nostrae mentis ardarem abluentis L ritiae refleraret irriguo, nostrumque animum panem salutis , erfractum animarum desiderabiliter Upetentem, pisulo reficeret earitatis . Tune enim nobis re I, Ecelsae properiret magnum di deserabile salutare , eum videremus variar gentium nationes sub ej sedem observantis fidei in unum acceptabilem Chriso populum con regatas. Tunc etiam exaltat Ione nimis hilaresceret totus orbis , quia valde horam ct jucundum existerer . fratres sinis in domo Domini habitare. Haec, inquam , doinus est Ereissa Christi firmiter aed i ficata , & bene landata supra firmam petram Ides o thodoxx , quam ipse orsus su undavi anguine pretioso, ct in qua murati dim eredentium es cor unum or anima una , unus Deus, una fides, unum baptisma , ct in gua etiam tota Melium multitudo uri corpori comparatur, dicente Apsolo, multi unum corpus semus in Christo . jus uidem eorporia unitas aspiritur veritate 'ocedit, qui etsi sit unus, pro suo tamen arbitrio membris Osur Ecclesin d perstatem insuit gratiarum. Propter quod idem A solus, enumeratis Spiritur Dum donis, ait: Haec

autem operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult. Eim aurasubjunxit: In uno spiritu omnes nos in unum cornus baptizati fuimus . Me quidem Ecclesia es eorporis unitas per inconsutilem ει- mini tumeam, quae dissi aliis usibus , uni tantum cessi insertem, non Immerito Auratur. Hane unitatem Piscina probatica designatis, in euatinus tantummodo sanabatur, extra ipsam languentium multitudine remanente ; quoniam in hujus unitatis circuitu impii ambulant, ct In eam imirare renuunt, ut sanentur. Hane etiam unitatem eommendas Sponsus in Canicit dicens: Una est columba mea; una persecta mea; quam Umplu-

SEARCH

MENU NAVIGATION