Sebastiani Corradi Egnatius, siue Quaestura, cuius praecipua capita haec sunt M.T. Ciceronis uita undique collecta, & defensa. Multa è Plutarcho, caeterisque Graecis conuersa. Multa comprobata. Multa confutata. Oratio Sallustij in Ciceronem confutata

발행: 1556년

분량: 569페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

ilfiunt,flia senatum caceronis cause uestem mu

tas, nec eo diu carere potuisse. PLE. Iviciendaces oportet esse memores. Coat. Ille certe memor nouen,qui dicat Ciceronem Roma Minoni,sedatis,

pro Um': m rufii excitatis, cAthenas m si sis rebauisse Roma, reuersum, tonio cae se ataeseri, qώeprius amare simulasset. alibi

uero 'ibat,europter inimicitias, quas cum M. Antonio gerebat, Octauianosiuere coepisse qua-

uis ex urbe distes isset, ut thenassium δε luce

ret. Hic enim lasecum,quam cu cicerone punat. EsN . Pugnat Galenus,qui calumniatur. COL.

Fugnat poli 3 i e Sion, qui res ita contrarias, ita leues, ita plane lyassiribat,ut tale quiuis intelligat, eas ne Agnas quidem esse quae costentur:

Nos certe quamuis eas nullo negotiopossim ,πο-lumus tamen confutare, ne temput i Mustra conteram s. Alia potius,quae uel criptasunt, et

dici lent, quantum potest restitimus: utia cἱω-roue Tironem turpiter amatum μὰ e quodmuttiset ob id credunt, quod Plinius in epistolis' ibat, se quum librum asside comparationepatris ciceronis legeret, in epigramma ciceronis

incidisse,ubi queritur, quodHauri malastis

442쪽

4as sEB. COR RADItus amantem,paucula carnato sibi, debit auia Tiro tempore nocturnosubtraxerit. Nec uidit Pliniin, ab Umio Varo, qui ciceronem deprimebat, ut patrem extolleret, illud epigramma fui pomifer praesertim quum fuerit unus ex illis, qui quod ait Vesin ea quae neque dictu neque audia tu digna essent, diceret. Oicero uero,quodin Quin tostatre, qui Statiῖ diligeret, tam saepe reprehendit , id nunquam, ne fraterpar pro pari referret, i fecisset. nisi irae more Flatonis,suem per imitatus es, Tironem, quem uelob id exim uoce amauit. Nam Plato, quo nemo castro uit, texim non turpiter dilexit, quamuis carministas luserit: quem Alonius Atticus, ac sisero, P. Di illis imitati, isos pueros Alexides appellarunt. Quod si sicero hac in re masse audi et, aduersan', qui tunc uiuebant, id illi asiquando quo tamen i non legimus obiecissent. ut in Δ-cendo timiditatem nonsemelobiecerunt: quia ille tamen non mogo non refellit,sidis orationibus Gtiamstequenter agnouit. Ita Deos, inquit, mihi uel propitios, ut, quum illius diei mihi uenit iumentem, quo die, citato reo, mihi dicendu sit, non Flum commoveor aximo ,sed etiam toto corpore

443쪽

Q VAESTUR A. 627 perhorresto. Nam umm- est timor, quem mihi natura, pulr'que meus attribuit. Et si natura, pudor hue timorem non attribuisset e tamen illi timere, quema modumpraecepit in libris Oratores, simulare debuisset: tantum abest, ut ob eum timorem reprehenai pos Gaut debeat. EGN. Reprehendipotitas et ob eum timorem, quo se libat

in rebus, non in uerbis orta. Cox. Et nos ase

num sitis locis confutauimus,m Quintilianus ita bit: cicero parum Artis uiritur quibusitam,

pit animo. Sanepoti Caesaris caessem cicer c assTironem scripsit: te Seruilio tu uideris, tu ne

ctutem non contemnis ros licus noster,quia quondam me comoueriπιανικοla intellexit,idem

stemper putat, nec uidet, qVita praesidi sphi φ-phioeptin sim et hercle, quod timidus ipsi est, θο

ρυβοποιει. taru certorii mu Oiceronem ac zrutus in epistolis appellauit. Quod quidem testim momu graui imu uideri debet, ut a Bruto uiro grauissimo, eo qui Oicerone reprehedere 'leret,profectu. PIE. Xeprehedit inprimis,l in ore

444쪽

'quetersῖas 'Nonas Decembres haberet. Coet, Hoc est, quod e laudaret. tat enim Quintilianus ait, prehensus est in hac parte non mediocriter caceror quanquam is quidem rerum a se gestarum

maior, quam eloquentiae inuit in orationibus setque iactator. . splemnque illud quoquenon μne aliqua ratione fecit. aut enim tuebatur eo , quibus erat os adiutoribus in opprimenda coniuratione : aut reflangebat inuidiae, cui tamen

non fuit par, seruatae patriae poenam passus Oxilium: ut illorum quae egerat in Consulatu, quem commemoratio posset uideri non gloriae misis, quam defensioni lata. u in oratione de Astonsis ostendit: Non ego de meis,pe de actis uestris loquor . nec uereor,ne haec mea uestrorum beneficiorum aedicatio, non gratapotia , quam arrogam

uideatur. quanquam si me tantis laboribus pera functum e terret aliquado ad gloriam in resutan - δι maledictis improborum hominum tamen an Mi quidam dolor, quis non ignosceret' Et in or 1ione pro Nomo: Quonia hoc reprehendis νοήμlere me ilicas de meipso gloriosius praedicare, qui unquam audiuit, quum ego deme,nisicoactus ac

necessariis,dicerem Namsi,suu mihi una, largi

445쪽

v AESTUR A. 629tiones, libidines ob ciuntur, ego restonderesoleo, meis consili flericulis, laboribus patriam esse conseruatam: non tam flum existimandus degestis re' bingloriari, quam de obiectis non coferi. Res igitur ille fas laudat, ut aduebari spotissimum re/stondeat: nec tamen ipsi negat ed ad tricum ycribens stetur, si laudis auidissimum esse, oe iu se neficio quid subinane non α*ιλοδracp esset tessatur quod qui reprehendunt, maximos q sis, uiros,ut Themistoclem, Alexadrum I aonum, icanum Pompeium, alios reprehendunt qui nec minus ambiti fuerut quam cicero, nec minus quam ille res suas celebrari cupierunt, quumulti criptores ad id acientam uelpraemi s iis, rarint. . t desescripsit, quod in primis pluta chus accusauisfortasse, quod iniquo ferret animo, tam docte, tams eleganter hominem Romanum grace' Spe, ut, quod in epistolis ad cisticum

testimus, Graecam nationem conturbarat . quan/

psiit, erant, ut in i sem epistolis senilit oe Xenophon, ratus,Scaurus, Catulus, Caesar, ciri nus, al, res suas etiam' 'unte ne quii dam Ciceronem tamgrauiter, ut faciunt, accu/

sint,

446쪽

sent, quod uel aliquid Auri erit,uel a Luceio, ut res Iu beret, postularit. Quare si Oscero

nem uolutit accusere, illos etiam, quos dirim o Varronem, C. Arebonium,quia sicerone, Plinium iuniorem,qui a Gornelio Tacito, ac alios innumerabiles qui ab alijs id propemodumρο- Inularunt , accusint . Nam si contentio fiat, u deant omnes, ex js mVltos, qui res etiam leues celebrari cupiebant,reprehendendos: siceronem uero qui res magnas bivolebat, esse laudandum. Rei enim, quas gesserat si criberentur, non sibi'-lum 'domnibus etiam hominibus cum pro tibus, tu uturis etiam profuturas putabat: iccirco,usriberentur oe extarent laborabat sid

isse si mσά le loquebatur eloquetiam quidem, ut ait Quintilianus, quum plerist imam diuers

partis aduocatis concederet,sibi nunquam in assev

do immodice arrogauit. illiu mi enim Si quid iis me ingen, iussices 'OJ Antio quam sit misi imm , t a quo minus ingenio possum, is uiis mihi

diligentiam cossiparaui. Quinetiam contra QCaecilium de accusatore in Gerrem con timen is, quamis multum eget in hoc quoque momenti, uter ad agentam magis idoneus ueniret, dicen-

447쪽

tius, quia ipsi caninam illam sucundiam ut

Sallustius ab c pio dictum refert)exercuit, Gotuit quoque hominem canino modo umere, ut re mordeat lacebitus. Sicanina uis eloquentia, cur

euina Lactantius i , quantum potuit, imitari uoluit' quanquam canina dici potuit eloquentia, qua Gicero uir bonus, ciuis Reipublicae Ilu- Hostis, improbos homines, fures, in Acturetur. Diam si canina ilicatur aliter, tum Sallustius, pius, ciceronis inimici, testes iniquisnt existimandi. EGN. Quid si Sallustius, O iaspius, id nunquam de Cicerone ilixerunt'co' . Lactantius igitur illam, quam secum diam caninam uocat, exercuit ipsi: qui ne cisceronem quidem, quem per, quantum potest, imitatur, mordere dubitauit. Esmor et, branesi' afectus, quid faceret, iniuria lacestus' Et tamen idin cicerone negat ferendum: qui nec Christianu uis: oesi quid in eo peccauit, non iste Potius, quam Panaetius, que cutus est, culpam debuit se linere . EGN. Paratius, qui Stoicus

erat,

448쪽

432 SEB. COR RADIerat,nec iniuriamputabat in sapientem cadere opinor, nunquam siripsisset. coi Scripserit, nec ne, quum libri non extent, nemopotes assi mare quia tamen,ut ait ipsi cicero, uiuitur non

cum perfectis hominibus ,plene sapientibus: γοb id tam qPanaetius,quam cicero de mel s lici' ' serunt: credere possumus, id utrunscripsisse: nec ciceronem, etiam flus Ascra it, leuaue reprehendendum, quum temporibus illis i ipsi non lege mogo talionis, Metiam diuina, quod inscris bbris legimus, liceret. ne dicam, Solonem, Menandrum, oe alios homines sapientis os existimasse, riuitatis illius optimum es enatum, in qua iniuriam autorem non solum quirisi essent iniuriam,sed etiam qui sit non essent, ulcisterentur. Flura dicerem, nisi Oceronem uetem dicta, tetiae,leges, oe mores excusaret. EGN. Quid

excusabit, si nos eum mendacem fuisse dicamus coo illud quodin Brutoscripsit concessumahetoribus esse,uelis histori s mentiri. EGN. Quasi dicas in causis, ubicum cretensi κρ oportet,id multo magis esse concessum. Verum quum de domo mentitus est, neque causas, utputo, licebat,neque historias referebat. Coo Druentiu

449쪽

Q V AE STUR A. 633ter homines, quos omnias esse mendaces etiam S crae serae docent. quaquam melius ille, quodetia esstin refert, excusauit prudentis oe cauti p. trisfamilias esse, quod emere Vesit empturumsi se negare,propter competitores emptionu. Quod autem 'Plinius ripsit, γ Calenus apud Dionem calumniatus est, Ciceronem uelandarum uaricum gratia togam ad calceos usique demittere solitum fuisse: Quintilianus idea ratione constitat, quod omnes eo tempore togam, ut Vraeci pallium,ita δε-

mittebant. Non negamus tamen, ciceronem uara

ces,ut Macrobius Sidonius ostendu habuisse: sedilia duo negam ου, quaesic Tion obiecit: Quid austus en M. Antonio conuiuium obνcere, is

quidem aquam, ut ait, bibens, ut pernoctans ora tiones contra nosscribat lium uero in lata ebri tate nutriens,ut Ille nunqua nes de nocte, nes is

die resipistat Nam cicerast uinum bibisse, ue sic

ad Atticum ribens o lenit Putas praetermittentam nobta esse hoc tempore cratera illum deliacatum . GP, ut i 6 erudiretur quam diligentisia

me se curas docet, quμm Dionysium, qui docebat illum, Ie tantistasse demonstrat. Nec Cicero flius ebrietati deditui uiuo patre uidetur flos e si

450쪽

q3 SEB. COR RADI quod Plinius ait, hanc gloriam patris intermori M. Antonio uoluit auferre. Quures tam leues, tam a s aduersari1per uerentur, multo libentius graues ueras quae reprehendipotuisistent,persicut uissent .sedeum quu mordere non posent, lapidem, quasi canes , mordebant: ut qui Regem uocabant eum,quo nemo libertatis unquam v nudi insuit. Piε. Ille quidem cum L. Torquato, qui Regem tum clodio caeteriss si tilinae gregabbiu, qui non rege olum, sed etiam tyrannum uocabant, alis r so used in Epiuolis tamen ait Regnare existimabamur. quoilossedit, idem multos praeterea iudicasse. .co'. Quo in Rep. multum oterat, aduersarj, qui regium nomen inuisum Romanissiciebat, eum Regem, quod etiam supra diximus,appellabant stia nec ille Rex unquamsit, nec, quumfortas eposet, uoluit regiosanguine natus uideri. Contra poeta fuit, γ usessiri uoluit . Omnibini quiuere iudicarepotuerui, ita usus es, utpoetin omnes,quiprius fuerant, longe seper e credatur. aduersar, tamen eius casemina reprehendebant zquibus, ut ante diximus, ille restondit. EGA . . t Senecae, quiponea',

it,illum in carminibus ab eloquentia seu destitutum

SEARCH

MENU NAVIGATION