Sebastiani Corradi Egnatius, siue Quaestura, cuius praecipua capita haec sunt M.T. Ciceronis uita undique collecta, & defensa. Multa è Plutarcho, caeterisque Graecis conuersa. Multa comprobata. Multa confutata. Oratio Sallustij in Ciceronem confutata

발행: 1556년

분량: 569페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

co AESTUR A. qqyreperiri non puto, qui ex obscuris γ paruis potentes oe magni factisint, reges ac tyrannos o p gnarint lias amiserint: e patria eiecti, honorificesilat reuocati rursus eristinab hostibus capti,

una cum ciuium libertate uitam amistrint. EIN Uterque uidetur ouoprognatus eo lem. Cocacero tamen nunquam nec e bello, nec e carcere --

git nec αργ re M. quaquam nemo, qui apiat, audebis unquam mores cum moribus,rrigesias cu rebingestis, honores cum honoribus, opes cum opibus, atriam cum patria, gloria cumgbria, uel res alias, quibus Gicero longe superior Dit,comparare. illum certe, quigraece tantumsti sui, nec illa quae a Platone didicerat, tenuit, nee pronunciare uoluit Gicero, quisemper cum Vrae-cu Latina coniunxit, artes omnes ingenuaου Δάμ

cis, de Philosophia tam docte cripsit qui, quo

ait Cornelius Tacitus isorum temporum eloque tiam anteponebat, nec ulla re magis eiu gem at ris oratores praecurrit, quam iudicis: quiprim excoluit orationem, primus ex uerbis delectu ad hibuit, γ copositioniartem, locosa altiores attentauit, quaqdamstententias inuenit: qui imusram multa, quae ponis in Truto,complexus est, lon

462쪽

4qs s EB. COR RADIge multumi lisperauit. 'Nobis inquit in Oratore, nonsatisfacit ine Demosthenes: quiquanqua Mnms eminet inter omne is in omes genere dicendi, tamen non semper implet aures meas: ita sint aurdae oe' capaces, oestemper aliquidimmensum, infinitumi desiderat. de Quintilianus ait: dilecipsi siceroni Demosthenessatu uidetur esseper e,ctus, quem dormitare interim ducit. at ciceroper- fictus est, nec ullis est cui dormitare uideatur

tu libris de Issici s ipse iscet, ea quibus i e sit om

natus, omnia nemini Uraecorum, nisi Lorte Demetrius Phalaretas excipiatur, coli I. EIN. Eumtamen Gorneliustacitus ostendit, a Caluo olutum oe enervem a Bruto stactumstelumbem uoc tu uisse. Coa . PVibilin ea re neque caluo, ne/que Bruto credet ille: qui uelis epistula ad cisticum legerit, a Caesire Mutum d quam copiosum, iudicatum fit f.

uere uoluerit esse, ut Filiolae, qμα periuntur, ostendunt apud Senecam uero uiderit Caluin, qui Hu cum Gicerone iniquissimum tem δε principatu eloquentiae habuit, uiolentus accusato uit cuius ά cendi rationem ne Seneca quidem probauit, γ Gicero semper ualde re ebenit, ut mirum i ertum potrus, quo lina Og

nunc etiam re

463쪽

c AESTUR A. qqZmirum non sit, si caluus ei, quoquo msi opsituit, pare pro pari uoluit referre. Nec Adriano quisquam credet, ut puto qui ciceroni Catonem, ita: gilis Ennium Sallustio Caelium praefrebat. Multo ueso minus silais, caeterasi obtrectatoribus

est credendum, quos,praeter alios,Seneca, uintia Eanus, ueritas ipsa confutarunt. PIE. Quintialianus quid se per egregie Oiceronem destendit, sic in uirtutikoratori s cum Temosthene comper ut insalibus eum, commistratione, m epis . lis praeferat. Coq. is Finobsi niuit,quanquam sunt utriusia ausia contentio est. D abbus cice ra, de quibus doctis Ucrisit, γ commistrati . ne, q silet in nroratione potissimum commoueri,non Demosthenem modo omnes etiam ho

mines, se sis verasse iudicatur. Hinc in ora iure 'ipsit ita: Quid ego de miserationibus locvar' quibus eosum in pluribus, quod etiam si

plures aicebamus,perorationem mda tamen rei quebant : in quo ut uiderer excellere,non in- 'Denis,fleddolore assequebar. in Bruto, Brutus ita loquitur : Ne te imo, nonne quid optarent rei, quid i mrtensius iudicaret , uuebamuis Mi 1 partiretur tecum causis ,saepe enim

κ . . . interis

464쪽

interfui,perorandi locum ubi plurimum pollet

ratiosemper tibi relinquebat. EsN. Eundem locum nos quoque tibi, laticet, iam nunc relinque

mus. Cox Partholomaeus etiam Riccius, uir elo

quentisimus, oe de sileris optime meritus, mihi tanquam filio pater,ut iocatur, relinquit sed oportet, ut ante digrediamur, γ ciceronta libros, alladeo scriptiones omneis, praeter epistolas, quostri His ordine referamus. PIE. Quod operaepreciumst, feceris: Iea cur epistolas, quae tam mHυμt, omittas' co 'Non omitta quidem j, qμ- diuersis temporibuscriptae uerint, in ordiVe, quo caetera scripta stat, non comprehendam: quoa nep sem qVide icerete adrem uenio. Fuer e tur aghuc Pontium Vlaucum, quodpoema Flutarchus et a nominat ,stri t. piri cur tμ V aucum, quem Vraeci θάλειψον δαμονα uocant, ipse Pontium potius, quam marinu uertisti Coq. Quia Mnastas, ut sthenaeus refert, scripsit, Glaucu cinthedonta LAlcyone lium, quo nauigandi natandii peritissimus esset, Pontium uocatum isse: σ nos ob idputamus Oiceronem

sic inscripsisse, ut schylus inscri te nisi Ne

multu nominibus appulauit, uel alia misita ge--

465쪽

o AEsTVRA. 4 syis eiu lem Fripsit. Ita certe fusius Capitolinis iuc oriano refert: dolestes quus et Vordianus, poemata' sit, quae omnia extat, cuncta illa

nas, m Uxortu, Nilum: quae quidem tabuestripsit, ut siceronis poemata nimis antiqua uia rentur. Scripsit etiam Limonem, ex quo carmiana quaedam Donatus in uitam Terenti transuti. Horum nos hodie nihil habemus, praeter rat pauca carmina, quae Cicero se admodum a lol sentulum couer se testatur. Nam carminibus, ut etiam Flutarchus ostendit, aprimis annis est

delectatus: undepostea sic ad centulum 'ipsit:

te refero adma uetiores Mus in, quae me maxime , sicut iam a prima adolestentia, delectarunt. Quassis abier etiam possemus illud interpretari, quum praesertim nos eum non carmina selum, sed Platonis etiam Protagoram, oe Xenophontis Oeconomicum conuertisse, librosί duos ile inuentisne temporibus illustri se uigeamus. Nam con- 'mandi genera compluria , quodin Phormione Donatus refert, dixit quodpostea grandior non ilixisset. Oeconomicum certe Xenophonita, quum esset annorum fere uiginti, conuertit: ut in bίris

466쪽

4so sEB. COR RADId sic sita docet: Xenophontis Oeconomicum nos istastere aetate qVum essemus, qua es tu nunc ecyraeco in Larinum conuertimus. Quot annos a tem tunc fiet cicerasius, ex constulibus colligi scitepotest. piae. Hinc Quintilianus ait: Uerteres raeca in Latinum ueteres nostri oratores optimuiudicabant. IIS L. crassus in illis Ciceronis de Gratore libris icitfactitisse. IV cacerosi a i persen equentissmepraecipit. Quinetiam libros

tonis oe Xenophontis edidit hocgenere tralatos. EsN. Ille Flatonis Timaeum uertit. Coo Ille

quidem iam sinex, ut dicemus, Amaeu uertit Madmodum adolestentulus, ut diximus, uintilianus etiam significat, Platonis Protagoram,

Xenophontis Oeconomicum couertit. EGN. Obi , t se Diuo Hieronymo nonsato fecit, cuius uerba, quando uos Capitolinos Quintilianos tanti facitis,nec iste referre dubitabo Nouer Publuu Platonis integros libros ad uerbum interpretatus est. quum ratum iam Romanum hoxametris uersibus edidisset, in Xenophontis Oeconomico lusit. In quo opere ita sepe aureii illud' men eloquentiae quibusa Zabris turbulentis obicibis retardatur, ut qui interpretatum ne-

467쪽

ce v Ans TVRA. gyrsum a cicerone, Amnon credant. Coat. Nos, qui tantum caput apud Golumellam uidimus, ea de re iudicare non possumω. se Priem non uia

detur tunc inscribendo sibi sisti fecisse: qui, qua

scripsit aJolemn inchoata atque rudia non dubitarit a pellare. PIE. Libros de Aventione, qui sunt inchoati, et rudes,significauit. Coasta quis ilem, ut, qui libros ad Herennium, qui sun es ct ignificatos Meta Oiceronescriptosputo longe

decipiantur. EsN. Probares. Co . Ego ueris

facilliprobarem, sitam ueta tias qui quam δε-ctus Abitaret, uel hic locus idi uni postularier. Nunc autem locus postulat, ut destribena ratione, qua tunc sicero est usius, q ams ne ipse quia dem postea probauit,ssicam s. Quantis,inqui itila clamoribus aril flentuli diximus, is su plicio parricidarum' quae πη quam satis deferbuisse post alis nisi flentire carpimus sed solo dedit

peram imois id consequiootuit,ut nimis redum dantes nos, oesuperfluentes iuuenili quadam discendi impunitate oe licentia reprimeret, siextra ripas diffluentes coerceret. Hinc Gornelius Tacitus itastri C. Priores Ciceronis orationes non caret uiti s antiquitatis uentus en in princippum

468쪽

qssa SEB. COR RADIgus in narrationibus: otiosius circa excesius: Mia commouetur . raro incalescit: paucis 3 optimi: quum quodam lumine terminatur , nihil ex tempore referrepo m uelut in rudi aedificis, frmin siuepartes duraturus,stianonsatis expolitus istendenstarem Giceronem magnum or torem no P. Quintius defensus, aut Licinius . rchias poeta utiunt Catilina, oe Milo, m Verres ntonius hanc illi famam circundederunt. EGM. Lentus certe, longus m otiosus in oratione pro Sex. Sosiis c erino uidetur: quam natus

annos sex uiginti dixit, ut Ansella in Quintilianus siri erunt, oetusupra retulisti coSequitur oratio pro P. Quintio, quam mortuo Sulla, uelcerte quum Tictaturam deposivisset, dis

xit ut in Bruto collegimus,ne nuc ura dicamus.

Tunc etiam Marium, nisi fallor cripsit. Ut enim cicero uiuo Sulla,nihil quod illumpossiet Ustia

re, scripsisset: sic,illo mortuo, re tame adhuc recenti, uidetur Marium uersibus, quibus eo tempore

delectabatur, cripsisse illum certe si in epistolis ad

uiciι, in libris de Legibus, O de Diuinatione scripsi e testatur: quanquam de tempore nihilomnino dicat. Unde epesum ueritu , ne poema uerit,

469쪽

iit, quoI ad Caesarem post reditum misit, de quo posea nos aliquid dicemus. Nunc illu2 dicendum ui istutia Quintiliano tres orationes, pro Tullio, ro pio, G pro Varenosaepe nominari quas ipsi utamus a Gicerone temporibus i sescriptasse se. Susticamur enim, quamuis errareposimus, Tullium Secutam,qui cum Gn. Solabella consulsuit,significari se enim post consulatumpotuit accusari, a IIcerone aestendi Illum certe, quem Cicero defindit, Frisiianus ita I, rasitam uocat, Cicero pro I ullis: Hoc iudiciu sic expectatur, ut non unae rei latui domnibus costituiputetur. O Quintilianus ita scribit cicero pro Tullio Quis hocstatuit unquam, aut cui concedi sine summo omnium periculo otes, ut eum iure potuerit occidere, a quo metu1 est dicat, ne ipsi ponerius occideretur'Tale quid etiam in oratione pro Sex. Xobis queritur. Unde licet etiam conjcere, temporisbus non admodum Auersis orationes illa 'iptas

fuisse. Nec multo post, opinor, pro P. Oppiis dixit:

quem nos apud Quintilianum videmus ex epino,ia M. Cottae, qui cum L. Lucullo consei fuit, Profotidem, Bithyniam se ut Plutarchus refert,

obtinuit,reu actu vis. Ob3citur,inquit Uuin F 3 tilianus,

470쪽

-3 4 SEB. COR RADItilianin, Oppio, quod mi istum cibari s detraxerit. Perum crimen , contrarium ostendit cicero: quia j em accusatores obiecerunt Oppio, quod is

uoluerit largien o corrumpere exercitum. Item pautopo Eu enim contrarium,quo aduersariis bene utipote' t enim uerisimile non est, tantii

fletus M. Gottam esse commentum. Quid hoc uerismile est, tantum elus Oppium esse conatum stem alibi: GPere, quanquam erat in Gotta r uisime dicturus, neque aliter agi P in 1 c spoterat, longa tamen inutione excuseuit cocis

funere batem. Iam credimus orationem, quam

quod'istianus restri,uasit locu : Ea caedes bipotissimum crimini datur iletur ei,cuia interfuit, non et, cuia nihil interfuit. pig. Zetae colligis: quod adhuc antiquitate referret: sed mihi uiatarapia Fristianum, Garronem, non renum legisse. Coq. 'Mnemones. nam renum Qui tilianus, O Varronem Pristianus appellat: eo em modo nos apiautrunque legendum puta mus. Nam Quintibanin ita refert . Ut pro Uar

no: Quum iterter agros oe loca Ala faceret cum Hyleno, in familiam. Anchananam incidi sed e

SEARCH

MENU NAVIGATION