장음표시 사용
111쪽
ante k nobis deinde a Diis, atque ita ab illis
amari velis , si a nobis ameris. Et sane pria orum Principum I exitus docuit, ne a Diis quidem amari , nisi quos homines ament . Arduum erat has precationes tuas a laudibus adaequare et adaequavimus tamen . Qui
amoris ardor qui stimuli, quae 3 faces, il-Ias nobis acclamationes 4 subiecerunt ρ Non nostri, Caesar , ingenii, sed tuae virtutis,
tuorumque meritorum Voces fuerunt, quas
nulla unquam adulatio invenit, nullus e iusquam terror expressit. 3 Quem sic timuimus , ut haec fingeremus, quem sic amavimus , ut haec fateremur λ Nosti necessitatem
6 servitutis: quando simile aliquid audisti, di quando dixisti p Multa quidem excositat metus, sed quς appareant quaesita ab invitis : aliud sblicitudinis, aliud securitatis ingenium est 3 alia tristium inventici , aliae
gaudentium. 8 Neutrum simulationes expresserint. Mabent sua verba miseri , sua verba felices r utque jam maxime eadem abs utrisque dicantui, aliter dicuntur .. Te-E stist Infelix malis, bonIs honorimus. Σ -- elamationibus preces tuas prosequi . 3 Ben
volentia erga te. no Iνa . coegerunt nosaeclamare. s ullus fuit Priaceps tam aut malus , aut bonus , qui aut x ore , aut amore similes aeelamationes eonsequeretur. 6 Cum,
O ipse privatus esses. 7 D erunt vera lauso' simulatio . 8 Amor , O timor simulari , O bene exprῖmi contra animum non possisnνώ9 A miseris o felicibus eadem acclamasia
112쪽
Io stis ipse es, quae In omnium ore Ietet tia vnon amictus I cuiquamsnon habitus,que domo extulerat : inde resultantia vocibus tecta ; nihilque tantis clamoribus satis clausum. Quis tunc non e vestigio suo esiluit quis esiluisse a sensit λ Multa secimus spo te, plura instinctu quodam , di imherior Nam gaudio quoque cogendi vis inest .
Num ergo modum 3 ei tua saltem modestia imposuit λ Nam quanto magis a te reprimebatur , exarsimus: non contumacia νCaesar sed , ut in tua potestate est, an gau deamus; ita, in quantum, nec in nostra. Comprobasti & ipse acclamationum nostrarum fidem, lacrTmarum tuarum veri etate . Vidimus humescentes oculos tuos,demissumque s gaudio Vultum, tantumquC sanguinis in ore,quantum in animo pudoris. Atque hoc magis incensi sumus, ut precaremur, G ne quando tibi non eadem causa lacrymarum, utque nunquam frontem tuam abstergeres. Hoc ipsum 7 has sedes nobis quasi responsuras Interrogemus, viderintne unquam Principis lacrymas p at 3 Sen
a Tanta fuit jactatio togarum, O corporum exultatio , cum tibi Senatus acclamaret
in curia . a Prae gaudio quisque ignorans quid faceret. 3 Gaudis . Pote Hate , ideri titi liberum eri sibI materiem dare laetistae , sie nobis liberum non est modum laetitiae statu re . s Hilarem , sed mode ium . G e unquam deesset tam nobilis causa pu oris , lac marum. 7 Senatorias. 3 Aorannia
113쪽
tus saeph viderunt. Onerasti futuros Principes, sed & posteros nostros. Nam & hi a Principibus suis exigent, ut eadem audir mereantur ue & illi, quod non audiant, indignabuntur. Nihil magis possum propridicere, quam quod dictum est a cuncto Senatu. o te felicem l quod cum diceremus , non opes tuas, sed animum mirabamur. Est enim demum vera felicitas , selicitate di-Rnum videri. Sed citin multa illo die dicta sunt sapienter, & graviter; tum vel in pri-ntis hoc: I Crede nobis, erede tibi. Magna hoc fiducia nostri, majore tamen tui, diximus. Alius enim fortasse alium ; ipsum sonemo deceperit, et introspiciat modo vitam; seque , quid mereatur , interroget. Proin-dh dabit vocibus nostiis finem apud optimum Principem, 3 quod apud malos detrahebat- Quamvis enim faceremuS,quae amantes solent illi tamen non amari se, crede
bant sibi. Super haec precati sumus : Ut sic
te amarent Dii , quemadmodum tu nos . Quis
hoc aut de se , aut Principi ciceret s mediocriter amanti λ Pro nobis ipfs quidem haec
fuit summa votorum, ut nos sic amarent.
Dii, quomodo tu . Est ne verum , quod inter o ista clamavimus : O nos fellaei l Quid enim felicius nobis, quibus non jam illud Optandum est, ut notalligat Princeps , sed E s Dii,
a Sineeritati nostrae , ae testimonio animi tui: nam utroque consisi baec diximus. a Dum , .
modo se norit. 3 Conscientia Principis. 4 cum se ipsi nosent malos esse. 3 Hellet enim se a Diis amari mediocriter . si Vota Otrecea .
114쪽
Dii, quemadmodum Princeps 8 Civitas re-1ὶoionibus dedita, temperque Deorum indulgentiam pie merita nihil felicitati tuae put et i astrui posse , nisi ut Dii Caesarem imitentur. Sed quid singula consector, decolliso quasi vero aut oratione complecti, aut memoria consequi possim, a quae vos P. C. ne qua interciperet oblivio, & in 3 publica acta mittenda, di incidenda in aere ce fuistis. Ante, orationes Principum tantum ejusmodi a genere monumentoru mandari qeternitati solebant: acclamationes quidemn,strae s parietibus Curiae claudebantur rerant enim ε quibus 5 nec Senatu& gIoriari, nec Princeps possest. Has vero, & in vuI-Wus exire, & posteris prodi, eum Z ex utiliate, tum ex dignitate publica sule. Primum ut orbis terrarum 8 pietatis nostrε adhiberetur testis, Fc conscius 3 dei e ut manifestum esset, audire nos de bonis, malliaque Principibus, non tantum s post ipsos
iudicaret postremo ut expeximento coon
Deretur , & anth non gratos, sed miseros ruisse , ibo suibus , esse nos gratos , probam
antea non licuit. At qua contentione , quonὶsu, quibus clamoribus exeostulatum est λ
115쪽
ne affectus nostros, ne tua merIta I supprimeres; denique ut in posterum a exemplo provideres p Discant & Principes acclamationes veras salsasque di scernere: p habeantque muneris tui, quod jam decipi non poterunt. Non instruendum illis iter ad bonam famam, sed non descrendum: non submovenda adulatio,sed non reducenda est. 4 Certum est & quae facere, & quae debeant audire , si faciant. Quid nunc ego super ea, quae sum cum toto Senatu precatus, pro Senatu Precer, nisi ut haereat animo tuo gaudium , quod 3 tunc oculis protulisti λ Ames illum
diem, & tamen 6 vincas 3 nova merearis, Inova audias: eadem enim dici, nisi ob eadem facta, non possunt. 3 Iam quam antiquum . quam consulare, quod triduum totum Senatus, sub exemplo tui, sedit Z cum interea nihil , praeter Consulem aSeres. Interrogavit quisque, quod placuit: disse tire, s discedere, dc copiam judicii sui Reipublicae sacere tutum fuit. Consulti omnes, atque etiam io dinumexati sumus; vicitque E 6 sen-x Velans publicarI, est Incidi - 2 Ut nortas civex, quid faciant bino Prineθῶ ς Prlae Fes , ut veram laudem assequantisr. I Id b nesieii tus reputent, si disce antia 4 EAempto tuo seiunt, quid sibi faciendum, ut audianx viaras laudes , si recte agant , s cum tibi ac
116쪽
Iossententia non I prima, sed mel Ior. At qui gantea loqui , quis hiscere audebat, piaete Emiseros illos , qui primi interrogabantur pcaeteri, quidem detixi, & attonivi ipsam illam mutam, ac a sedentariam assentiendi necessitatem , quo cum dolore animi, quocum totius corporis horrore, perpetiebantur i Unus solusque 3 censebat, quod seque- Tentur omnes , & Omnes improbarent, ita primis ipse, qui censuerat. Adeo nulla magis omnibus displicent , quam quae sic fiunt, tanquam omnibus placeant. Fortata se Imperator in Senatu ad reverentiam ejus I componebatur: caeter Mai egressiis statin, se recipiebat in Principem, omniaque consularia ossicia abigere , neptigere , contemnere solebat. Ille vero is ita Consul , ut si
tantum Consul foret, nihiι infra se putabar, nisi quod infra Consulem esset . Ac primum ita domo progrediebatur , ut illum nullus apparatus arrogantiae principalis , nullus
Praecursorum tumultus detinet. Una erat 7 in limine mora , consultam aves, revereri-I Sub tyrannis Senatoν unus ex condicto eum Caesare , interrogatus respondebae. 2 Cα-νerisedentes nutu , vel nnico verbo assentiri cogebantur . 3 Sententiam dicebat. cum
saepe animo dissentiret ab iis, quae ore profer bat . s Agens msdefire personam confulis, O simulans caesaream fe deposim e potestatem . s Traianus vero fe tantummodo Consulem, non caesarem, nee se consulibus superiorem re- , Μtabat. 7 Auspicia eviebat, cum e Palatio
117쪽
rique Numinum mon tus . Nemo perturbabatur, nemo I submovebatur. Tanta a viatoribus quies, tantus pudor fascibus , ut Plerumque 3 aliena turba subsistere , ScConsulem , & Principem cogeret . Ipsius quidem 4 officium tam modicum, tam temperatum , ut antiquus, aliquisque magnus Consul ue sub hono Principe incedere videretur. Iter illi saepius in G forum , frequenter tamen & in 7 Campum , nam comit Ia Consulum obibat ipse , dc tantum ex 8 renunciatione eorum voluptatis , quantum prius ex destinatione capiebat . Stabant candidatiante curulem Principis, ut ipse ante Cons
lis o steterat ; adigebanturque in verba , in quae paulo ante ipse juraverat Princeps ; qui Io tantum putat esse in jurejurando, ut illud & ab aliis exigat.Reliqua pars diei II tribunali dabatur. Ibi vero quanta religio aequitatis, quanta legum reverentia. Adibat aliquis ut Principem : respondebat, se Consulem esse. Nullius ab eo Magistratus jus, nullius auctoritas imminuta est, aucta etiam :
a AlictorGur. et Quἰ Principem eum tias-ibus praecedunt . 3 Satellitum alterius Magiseratus si forte occurreret. 4 Comitis turbae . s Aesi sub persona boni Principis , consul antiquae simplicitatis Meederet. 5 Ad jus
dicendum . 7 Martium , ad creandos Magia Fratus . 8 Tam laetus cum Coss. tua voce pullicabas in eampo , quam eum eos 'tus fuso xio designaras in curia . s Consulatum acciarent, ct jurans , ut fur. . io Momenti ,
118쪽
siquidem pIeraque ad I Praetores remiti bat , atque ita , ut collegas Vocaret: non quia populare, gratumque audientibus, sed quia ita sentiebat. Tantum dignationis Ein ipso honore ponebat, ut non amplius esse censeret, quod aliquis collega appellar tur a Principe , quam quod Praetor esset. Ad hae p tam assiduus in tribunali, ut labore rosci , ac reparari videretur. Quis nostrum idem curae, idem sudoris sumit, quis adeo expetitis honoribus aut 3 deservit, aut suia sicit λ Et sane aequum est tantum, caeteris
praestare Consulibus 4 ipsum, qui Consules facit: quippe etiam fortunae videbatur indignum , si posset honores dare, qui gerere non posset. Facturus Consules, s doceat, accepturisque amplissimum honorem persuadeat, scire se, quid sit, quod daturus sit. Sic fit, ut illi quoque sciant, quid a ceperint . Quo justius Senatus, ut susciperes quartum Consulatum, & rogavit, & jussit; 6 Imperii hoc verbum , non adulationis eruse, obsequio tuo crede: quod non I alia in
re magis aut senatus exigere a te, aut rupraestare Senatui debes. Ut enim caeterorum
hominum , ita Principum , illorum etiam , qui Dii sibi videntur , aevum omne , di bre-
, E funus poterias jurIsiacendi is a Tanti Praeturam aes imabat, ut potnd. Prator effet, ae Prinestis collaga . I Aut tam deditus , aut tam idoneus: est . . Principem . s Quid sit , consulem esse . 6 suod serio Senatus
jusseris, rude patet, quod paru I. 7 si a
119쪽
ve, & fragile est. Itaque optImum quemque niti, & contendere decet, ut post se quoque Reipublicae prosit , moderationis scilicet, justitiaeque I monumentis , quae prima statuere Consul potest. Haec nemph
antentio tua , ut libertatem revoces,ac reducas . Quem ergo honorenx magis amare ,
quod nomen usurpare saepius debes, quam a quod primum invenit recuperata libertas/Non est minus 3 civile, & Principem esse pariter, &Consulem; quam tantum Consulem . Habes etiam rationem verecundiae 4 Collegarum tuorum. Collegarum, inquam; ita enim, & ipse loqueris , de nos loqui vis. Onerosa erit s modestie illorum tertii Consulatus sui recordatio, donec te 5 Consulem videant. Neque enim potest non nimium esse privatis , 7 quod Principi satis est. Αnnuas, Caesar, optantibus; 8 quibusque apud Deos esse consuesti, quorum potes ipse, v torum compotes facias . Fortasse sume attibi tertius Consulatus, sed nobis tanto mi-ntis lassicit. 9 le nos institu t, & induxit, ut te iterum iterumque Consulam habere
dia , nisi videant, re saepius consulem esse , qvam lasi fuerint . si marto. 7 Tertius Con
120쪽
eupiamus. Remissius illud contenderemus , si adhuc non sciremus, qualis esses suturus. I Tolerabilius fuit,experimentum tui nobis quam usum negari. Dabituriae rursus videre Consulem illum p audiet, & reddet, quas proxime, a voces 8 praestabitque gaudium, quantum ipse percipiet λ praesidebit laetitis publicae auctor ejus , & causa p tentabitque 3 affectus nostros, ut solet cohibere , nec poterit Θ Erit pietati Senatus cum modestia Principis felix , speciosumque certamen , se i fuerit victa , se 1 vicerit FEquidem incognitam quandam , proxima-qust majorem praesumo laetitiam, . Quis enitis est tam imbecilli ingenio, qui nomianto meliorem Consulem speret, quanto saepilis fuerit λ Alius labores , si non 3 contianuos desidiae, ac voluptati dedisset; otio tamen , & quiete recreasset: hic consularibus
curis exolutus, principales resumpsit : tam diligens si temperamenti, ut nec Consulis ossicium Princeps , nec Principis Consul appeteret . Videmus , ut Provinciarum desideriis, ut singularumetiam civitatum precibus occurrat. Nulla in audiendo dissicultas , nulla in respondendo mora . Adeunt statim, dimittuntur statimstandemque Prin-
i Si nunquam Consul fui es , non tam vehementer fortasse optaremus, ut esses. Σ -- elamationes Senatus, O vota Traiani . 3 Exultationes , gaudia , O plausus. 4'. gnabἰtne Senatus Obsequium eum mode ita Prruelpis p. s talisi mavis legere: continuσse c. 6 Tam sudens moderationi. - -