장음표시 사용
431쪽
Graecas Asiae civitates Atheniensibus iapere. Alcbhi ad suadente Spartani prius Tissapherni succiarrerimi e somm in aximam Ioniae partem ab Atherii erilium societato abalienarunt, sed Iasor quoque, ubi Amorges se tenebat, XPugnarunt, ejusque divitiis sese locuplet Yunt Sed non multo post dissensio inter ipsos et , trapam exstitit de mercede ab hoc solvenda. tonim πει- λ τὸ 'lασο κατεστήσατο πισοαφόρυης ἐς φυλακη , παμλ- Θελες η ΜΓλητο και μηνος - τροφηv, ςπερ πέστη, τη
δραχμηv. 'Eoμοκράτους se Ἀντειπόντος , του Συρακουσίου
τουτου ἐοίθοτο Recte haud dubie viri docti yy statuunt, verba καὶ πεττήκοvτα ex α 26 irrepsisse. In praegressis a tem verba παρα πέντε κυς ligniscare putant in tiin Ἀα-ves. Hac ratione admina quotidie nautarum unusquisque aliquanto Plias, quam tres obolos acceperit. Sed posthaci quoque drachmam Atticam iis datam esse, inde conjooe-xis, quod Alcibiades demum traditur τη μισθοφορα ευντεμειv, ἀντὶ ραχμης Ἀττικῆς ςτε τριωβολον καὶ τουτοξυυεχῶς 1 δοσθαι - . Haec dissicultas ita videatur expedienda esse, ut statuatur, acta quidem in uitias naves nonnisi tria talenta, quae re solveret, in singulos menses
fuisse, sed Tissaphernem ex suis duo talenta addidisse, ut quotidiana hominis merce drachma Atticae essetii 3 V. Thuc. III, 28.
9 V. c. 26,ao i. e. quamquam Theramenes non adversabatur. Da particula δέ post parenthesin illata v. Hermann ad viger. P. 8 7. Wolf et,cish ad Xenoph. Hellen 1, 5, o. onui Propter Hailmannum.
432쪽
Sed nec probabilo est, Tissaphernem tantos sumtus fecisse,
neque haec explicatio cum Xenophont, loco satis concinit, ubi Cyrus dicit, εἶναι τας συvθηκας ουτως ἐχουσας, τριακοv-τα vας ἔκαστη ri του μηvος i. e. τριωβολο ἐκαστα vαυτητῆς 1 'αO οναι D. Ab quo Lysander aegre Hope rat, ut quatuor oboli quotidie viritim darentur. Nunc autem Peloponnesii tanto magis eadem fere summa contenti essa poterant, qua τα ἐκ mili α σου με αλα χρηματα ιαρπασθέντα ύπη τοῖς στρατιώταις D. Haec cum ita lint, suspicor verba vτὶ 'αχμῆς Ἀττικῆς c. s. e maru in irrepsisse, adscripta ab aliquo, qui antea si eam fuisse mercedem me myraerat. Mirum est autem, quod in foederinus a Thucydide servatis certi quidquam de mercede omnino non definitum reperitur. Et in primo quidem omnino nulla ejus mentio ita jicitur r); in altero autem haec modo corbstitutantur: πόση α στρατια ἐν τῆ χωρα mi βασιλέως I, μεταπεμψαμένου βασιλέας, τὴν απάνη βασιλέα παρέχειν ' ;
τα χρήματα ισσαφέρνει ποῖουναι, πόσα α λάβωσι δ'). Itaque ne hic quidei certam mercedis summam pactam vides pactam tam eri iam antea fuisse, conjecerit aliquis verbis κατα τα ξυγκε limae. Sed haec verba eo videaritor referri posse, quod in universum promissum erat: rivδα παυρο βασιλέα παρέχειv. Urget tamen Xenophontis, quem proposuimus locus, ubi isertis verbis, quantam foeaera mercedem constituerint, proponitur. Itaque nisi apud Thucydidem aliquid excidit, eo confugiendum vide-.tur, ut statuatur, summ/m a Xenophonte dictam proptera . V. Xenoph. Hellen I. c. q. In universum sooori Ienta eo accepi Re auctor est uocr. de Pace 5a. as '. huc. VIII, 56.
433쪽
ea in foederibus non diserte expressam esse, quod ea Ox-dinaria merςes uero p . Non multo post, quam illa, de qua diximus, ita
phernem inter et Spartanos oria erat dissensio Lacedaminoni Hippocratem et Dori ea, qui cum tredecim navibus Cnidum advenerant, ε κελευον ταῖς με ημισείαις ωvτεα Κυ ο φυλάσσει , ταῖς ὁ , περὶ ρώπιον ούσαις, ας - Λίγυrretnii ὁλκάδας προέβαλλου ας ξυλλαμβάνει 3 ). Ho-xum postreui sunt, qui ita interpretentur: Lacedaemonii, lam TtJαρhernes non satis Morum commodis ro-Dieere uideretur onerarias ejus naves interemers volu
runt, ut ostenderent, graves ei se inimicos posse esse ' . Sed eo usque Peloponnesios fuisse progressos ne tum quidem probabile esset, si hoc te inpore revera sina ultas intexeos et Tissaphernem exorta fuisset quod nondum factum fuisse inde conjicias, quod 'scriptor dicit, iis hoc tempo-xe μισθου οίδοσθαι αρκουvτως Itaque statuendum videtur eas, de quibus dictum hIt, nexarias comi-atus amvexisse Athe aiensibus φ), quae sententia eo confrinatur, quod hi, de Peloponnesiorum consilio certiores s cti, illico ad Triopium contendisse narrantur, scilicet nommmeatus ipso una interciperetur, quem, captis sex ho-
Itium navibus, videntur accepisse. Sed obiecerit aliquis, non verisimile esse, ex Aegypto, quae Persarum regis imperio paruerit, frui perita apportata fuisse Athenieriasibus ejusdem regis hostibus. in hoc tempore Aegyptii sub Amyrtae in libertatem se vid ontur vindicasse β).
Paulo post τρος το Tισσαφέm εδοκου τοῖς Πελοπονο σίοις αι πρωτοι ξυνθηκπι α προ Δαλκιὸεα γενομεvαι, ἐνδεεῖς ευαι καὶ οὐ προς σφῶν μαλλοv, καὶ ἄλλα επι Θηραμένους παρόντος ποίου aq). Verum hoc foedere nonnulla qui. dem accuratius definiuntur, emolumenta vero Lacedaeso V. c. s. et Schneider Addend. ad Xenoph. Hellen.
si V. Thuo. VIII, 56. 5a V, Maris Spartae . II p. 69. .s V. Thuc. VIII, 56.s . Qisibus frunient inde advecta esse constat. s. Xenoph. R. Atli. II, 7 Theophr. hist plaut. 8. . oechii Ooe. Civ. T. I. p. 98. Si interpretari video etiam Neophytum Di cam. CL Thum II 69. sue V. xedo . hist aut P. 1o3. R. l. Gotllehero ad
434쪽
moniis nulla conceduntur, ut vix possis, quin Theramenem a Tissapherno corruptum fuisse suspiceris. Quaro
Alcibiades, cum Astyochoit ipsum interficeret mandatum esse comperisset, ad Tissaphernem confugerat , eique auctor fuit ut hellurn trahendo Graecos allereret, quo tan
to facilius in regis ditionem venirent. Quod consilium cum satrapa magnopere prqbaret, posthac neque stipen
dium integium in ilitibus persolvebat ne Phoenicum naves, quas Austruere constitiaerat, adducebat ' . Neque
tamen ab Alcibiade sibi persuaderi passus est, ut societ
33 Verba ut τας αλκιδίως in vulg. huc. edd. desunt.
ῖed Valla, cui I. ct Μosq. Iunxugantur, in codice Iu invenit, quae a Thucydide proiecta esse mihi quide in ei suasum est, P opterea, quod suae mox reprehenduntur a Chalcideo Po .issimum acta erant. Malo igitur IIaackitis interpreta- meati noinin ista verba damnat, xδε τὰς ροηρ odens. 38 Non quidein disertis verbis. Pactum enim erat tantum hoc c. 18: πόσην χώραν καὶ πόλεις βασιλ-ς εχει και οἱ παιέρες ο βαειλ ibi εἰχον βασιλέως ἔστω. Sed ex hoc loco metuendum erat, ne callida interpretatio, quali olim Ludovicus XIV. Franco Galliae vox, utebatur, istum, quem Lichas dicit, se sui cliter et Mirum est autem, quod in Theramenis foed8xsdo ita ronditione nihil memoratur. An Lacedaemonii eam silentio intiquatam putabant At Tissaphernes tamen ean dem exutacare poterat e vorhis oπόση χώρα και πόλεις βασιλέως is sαρ cm Deto πατρος ἐμιαν τὸ ων προγυνων, Π τανιας μηδενω cni ἀέμφ μηδἐ κακῶ μηJεν μή r Psακεβαιμονίον μητε τοις ξνμμύχον τευς al. ων, quod e sqq. ortum videtur. Αακεδαιμονίων, μήτε μόρους πράσσεσθαι εκ των πόλεων ουτων μήτε ΛακεJαιμονίους μητε Ους ξυμμάχους των Aακ δαιμονίων - Caeterum Pro γν Paris. . cui Valla asseutituri εχ hahet. 39 I f. c. 52. o V. o. 5 sq. Eandem agendi rationem Cyro commendabat V Xenoph. Hellen I, 5 s. Qui tamen cum Persarum imperium meditaretur, Lacedaemon1os sibi certos amicos conciliare maluit is
435쪽
tem cum Atheniensibus iniret Metuebat Enim, S
Lacedae in otii vel vincerentur, si inopia coacti committerent, vel a riautis desererentur, si stipendia solvere non Possent. Quorum si alterutrum fieret, haud dubium videbatur, quin Athenienses praepotentes evaderent. AoPraeterea verebatur, ne Peloponnesii victu egente terraS
suas compilarent ' . His rationibus ductus cum Peloponnesiis tertium foedus pactus est, quo do regis finibus haeci
Covstituebantur : χωρα το βασιλεως, os της 'Λσίας ἐστι, βασιλεως εἰναι καὶ περι se χωρας της εαυτου βο-ευέτω βασιλεῖς πως βουλεται Asia igitur civitates operte PersiSProdit. aeci mi Sed haruna inprimis eae, quae jam in ligni studio Peloponnesios adjuverant ista conditione non adan
ονέπMiγεν, πως φίλος εσται Oι Αθηναίοις, εδιότα μεν ob IIελOrrοννη-οi s: Or πλεέοσι νιασι Κνυθηναίων παρησαν , βουλόμενον δε υμοις, ει δύναιτό πως πεισθηναι ἄλλως τε κα επειδη ην ένώνἰds διαφορὰν v. o. 3. περ et ii Θηραμένους σπονδῶν νοθετο gom It λοποννησίων. . Pro πει si si u Marg. Reg. Ar C. Dan. r. Cas in marg. ld. Flor. a1. Parilr. . . . . . . . Valla πιστευθηναι osseruiit quod Duherus o Brodo ius Tobant. Sed sackius vulgarem Iectione ni ciendit: vexhaμουλόμενον - ἱ δύναιτό πως , πειου αι non tam ostendunt, in vora tim alienatum si e Tissaphernem a Peloponnesiis, in tantum cupivisse, ut de societatis eum Atheniensibus faciendas commodis ipsi, si fieri posset, orsuaderctur.' Sed haec fontentia, ut pora sun absurda est, ita cum praegressis ivl- Iani oppositions in facit. suar non dubito, qui πισet ευe Munice cra sit i ctio, de cujus tamen int9rpretation arvolgi tur Dukerus enim πό-ων Πελοποννησίων subaudit, redo votus contra n Ἀλκιβιάδου s. ποδεων Ἀθηναίων, inerum Particulas με et δέ neglexisse ratus Sed is haud dubi Iocum ita intellexit: Tiffssaphe ne quamquam Pesbponnesios ne tuebat ideoque, ut utriusque populi vires exaequaret, cam Albe niensi hus societatem inire meditabatur , nihilo fecis amen adhue ab illis fidem sibi haberi volebrit. verum haec interpretatio satrapae metui vim tribuit, quam non hahuit V. o. 56. ubi et δέος nostrum locum respicit. Tissapherii ι enim hoc Potinimum ni etiae hat, o provincia sua a Pelopo anesiis devadiaretur. V. c. 57. Deinde eidem interpretationi ut Haackius etiam notavit, adversantur sqq. mis de causi veram Puto Bredo Wii rationem. Πιστευθ u autem ab hibiade voluit Tissaphernes, ut, si, quod verendum erat, Lacedaemonii nimium sibi arrogarent, Athenienses sit, facile conciliare obse socios, quorum auxilio illos debellaret. et V. C. I.
436쪽
inim videntur contentae fuisse. Milesii quidem non multo post Tissaphernis praesidia ex urbe sua ejecerunt. μέντοι Λίχας ουτ δεεσκετο αὐτοῖς, δε - τε, - ισσαφέ
του πόλε, ο VJ Hac Icilicet clausula socios consola i haritur Lacedaemonii, perfidia satrapae non cossuri. Qui quidem post hoc foedus eadem, qua antea erga eos 'te hatur versutia. Nam neque Phoenicum naves at Cessebat in , neque stipendi uiri perpetuunt ac solidum Praebebat ' ac praeterea Alcibiade, ab Atheniensibus revOCato, familiariter uti videbatur 7 Cumque Astyochus ei non adversaretur ideoque pecunia corruptiis esse existimaretur non multum aberat, qui inter Peloponiae forum milites seditio oriretur 'b, cum commodo inda-xus, Astyochi successor, advenit R) uti vero Tisia-Phernes non solum Spartam legatum misit, per quem se purgaret sed etiam Phoenissas naves arcelliturus, Philippo, Spartano, sequente '), ipse Aspendum est prosectus Stipendium interim a Tamo a solutum iri proinittebat Sed quemadrnodum hoc non melius, quam antea fiebat ' , ita nec Phoenicui naves advenerunt, qua Scuit Aspendum venisserit, pecuniis, ut dimitterentur, a
satrapa impetraverunt Qui hujus dimissionis hanc causam praetexebat, quod minor, quam rex jussisset baee
o V. c. 8 . ubi transpositione facta legerim δουλε ιιιν καὶ Μιλησίους. os V. o. 49. 78. 46 V. c. 78. 8o. 85. 7 V. C. 82. 87. 8 Quod non veri dissimile est. Hac enim arte illaphernes, Alcibiade auctore, utehatur. V. c. 5. 49 V. o. 8η. g. coli. 78. so V. o. 85.
5a V. o. 87. 99. Quem lectam ire iusserat, Licha Iloe tempore videtur acgrotan . Non multo quiden Pol morimis est. v. AE . ubi aut νοσω cum Call. Aug. F. και inserendum. 63 Tinaphernis πάπρο cf. c. 3 i. , linies huic Hur a subditi erant, veluti Arsaces v. c. Ion Tagos ih. c. 6. ni videtur idem esse , quem Xenophon Hellen I, 2, 5. haud scio an rectius, Στύγην vocat. De πύσοις cf. Dorvili ad Charit.
437쪽
classis contracta suisset Nun tandem Lacedaemonii, de hac re certiores facti, quin a Tissapherne decopii Ensent non amplius dubitare poterant, unaque nec stipendia a Tam solverentur, ira simul et inopia commoti eo properabant, quo jam duduiri largis promissis arcessiti sue
Etenim Pharnabazus eodem quo Tissaphernes tem. pore legatos Spa tam miserat, qui pecuniis, quibus Lacedaemonios adjuvarent, instructi '), hos, ut claΩei in Hellespontum mitterent, adducerent 7 . Sed Spartarii quamquam auxilium ei suum Non denegabant, tamen antea in Ioniam et Lesbuin expeditionem facere constitue-xunt' ). Postea vero Pharnabazi legati impetraverunt, ut nova classis pararetur atque in Ioniam mitteretur, unde Clearchus satrapae auxilia adduceret 8 . Quod tamen aliquamdiu dilatum est, cum Astyochus omnibus Navibus, non quidem uteretur, sed opus tamen haberet. Neque iis prius cum copiarum parte Clearolium in Hellespontum misit, quam inopia, ut hoc faceret, eum adegit D). Atque Clearchus, Pharnabazo adjuvante plures illius regionis civitates ad defectionem compulit si ). Cum tota autem classe Mindarus demum Astyochi successor,
ubi a Tissapherne sibi verba dari cognoverat, in Helles
s5 Thucyd. c. 87. navos Min dicit I*7. cui numero Plutarch. Alc. 25 tros addit. Sed Isocr. de Big. . nonnisi D. numerat contra Diodor. XIII, 56. colI. 38. μετεπέμφαro da και ὁ Φuρνύβαζος ita enim pro Tissapherne crisit ἐκ μι- νίκης ριηρεις τριακοσία. διωλογιζόμενος ἀποστεῖλαι τοῖς Αακεδαιμονίοις ni την Βοιωτίαν. Quorum nihil verum videtur. Ca torum iam Thucydidis tempore quaesitum est, cur Tisaphesenes, cum naves non adducere voIuerit, spendum profectus sit. Conjecturas , quas, ut hujus itineris rationem reddorent, scripto alios alius commentos esse refert, eas equidem omnes conjungendas esse putaverim. v. I. l. Obiter moneo vertia καὶ
γαρ ς αῖrs ουδεν ι μελλε χρήσεσθαι sic explicanda vidori nam etiam; poeunias a Phoenicibu non occepi et nihil magis tamen iis usus esset, sed reverti iussi etissi V. C. 8. 57 V. o. 6.
fio V. c. 8o. 61 V. Commentati. c. s.
438쪽
pontum prosectus est Neque erat, quod huius consilii eum poeniteret. Nam etsi plures ibi calamitates Peloponnesii experti sunt, Pharnabazus tamen summa fido et constantia sit eos adjuvabat, neque tritae D nec copiis suis β parcebat, afflictos consolabatur, ad inopiam redacto largitionibus sublevabat q), donec Cyri liberalitas
esseratas eorum res denuo evexit. V. e. 99 sqq.
63 Qua ipse erga Agesilaum gloriatur apud
439쪽
Qui parti civium eo ulunt, artem negligunt rem erniciosissimam in civitatem indueuet, editionem atque discordiam 2 ex quo evenit, ut alii populares, alii sudi i optimi cujusque videantur . pauci universorum. Hinc apud Athenienses magnaedis eordiae in nosra reρublica non solum Ieditiones, sed pestifira etiam bella civilia. Cic.
Ea coniunctio, qua qui ejusdem civitatis sunt inter
se continentur, laxior est, quam ut omnium commodis satisfacere posse videatur. Itaque fieri solet, ut singuli arctiore societate inita sibi consulere studeant ). Hao societates ut diversae sunt origine, Domine, genere, Consilio ita earum nullae graviores reperiuntur iis, quae, in civitatibus prave constitutis saepe coortae reipublicae administrationem assectant. Liberarum Graeciae civitatum ea erat ratio, ut, sive a paucis regebantur, sive plebis consilio administrahantur, non a exationibus immulie manexent qui dominanti ci vium ordiu oppositi essent. Sed hi ubi animadverterunt, is, quod nulla necessitudine inter se coΠjungerentur, impune ab adversariis opprimi posse, factiones conflaverunt,
1 Inprimis Graecorum ea erat indoles, ut a magna societate abhorrerent, eamque in exiguum angustumqus concludor studerent. Exemplum praebet Herod. I, o. in istaxi rum publicarum seges. De Dotion uin causis bene disputat Garvius ad Ciceronis libros de ore interpretat Germ. T. II.
440쪽
quae in locis publicis contractae ), innoxio sodalitiorum nomino magistratuum suspicionem frustrahantiar. Cum . que initio non nisi id consilii habuissent, ut se suaque ab aliorum injuriis defenderent, mox ipsae, ut fieri solet, iniurias inferebant aliis, tantoque magis rebus publicisanoderandis operam dederunt, quod fere duoes nactae erant, suis potius, quam civitatis commodis prospicientes ). Ita iactum est, ut subinde si iudicia regerent et 'magistratus earum rhitrio crearentur ). Corroboratis viribus hae factiones non raro seditiones si et bella ci
vilia excitabant, quae summa cupiditate 7 gesta, el
a CL Iat Legg. I. p. 36. et γυμνωσι ταυτα καὶ ταξυσσίτει πολλα μέν αλλι νῖν φελεῖ τὰς πόλεις, προ δε α σIω- σεις χαλεπά. In convivio etiam ea factio les usui inoin, quae defectiona Batavorum a Philippo II auctor exstitit. V. Schilleri in hujus des in opero onin T. V. P. 261 sqq. l. P. 95 sqq. ed. 18 5. 3 Rem illum a Graecum vocabulum λαιρεία I. rotιρ α v. Porson ad Eurip. Orest. 1 opo. , quod cum proprio DI et φιλία κατὰ Ουκηθειαν ἐν τοις κα κ λικίαν γεγενημένοις, V. Plat. Definiti p. q. i5. . deind tactionis quoque notionem induit. V. Lobeck ad Soph. Ajac P. 322. cindori ad lat. Theaet P. 39o ex quibus hausit Ast ad Legg. T. II. p. 457.
der Lox. s. v. memorantur, Thucydides, Milesiae filius, v. Plutarch. Pericl. 4. Alcibiados, v. lsocr. do Big. 3. Critias et Charicles, v. Lys. c. Eratosth. p. a o Ismenias et Leontiades. v. Xenopii Hellen V, a 25. Omnino multi erant οἱ του ἐταIsους κει συνωμόιὰς κεκτημένοι v. Αndo C. C. Alcib. P. ι2., quorum auxilio multa facinora clam perpetrahant, . v. lat.
χαις. De eadem re , ratione tamen habita Platonicae reipublicae sormae, disputat Aristot Polit u , , a. ut rdui adeo contigisse iis videtur, ut nonnisi x ipsis magistratus crearentur. b. V 5 K. De δεκασμου eorum f. Huliniann Stants- recti dos Alter thum P a 5.6 Σιάσεις , quo tam ei vocabulo otiam factiones significantur. v. Herod. Ι , 59. huc. II, 2 a. l. Poppo obd.4 8. Hinc rusιῶσαι Herod. V 56, a. III , 125. συστασιῶται V, 7o. 124. νriuetuσιῶται 1 V, 6 .. 7 Nam moderatione non magis populares, quam opti malos utebantur. Horum erat jusjurandum : τω δημω κακόνους ἔσομαι κα βοiλείσω ο τ ῶν εχω κακόν. v. Aristo t. olit V, 7, 39. culi. v 8, p. in . eodem auctore V, 9 ai: παύω ολιγοχρονιώτερα δων πολι ιειῶν εισι ολιγαρχία και etxραννίς.