장음표시 사용
421쪽
hanc insulam hoc tempore ab Alcibiade devastatam esse dicit Eqdem tempore quo Cori munivit Alcibiades pecunias exegit ab Halleastri feresbus ε' . Undeo me non sequitur eos tunc Atheniensibus subditos fuisse, cum has pecunias solvere potuerint, ne Alcibiades p o- Tum vel agros depopularetur vel urbe in impugnaret D. Etenim Halicarnassutia et Cnidum omnitioque Cariae a ritimas oras pridem AthenienIibus a Persis ereptas fuisse puto. Nam initio quidem helli Thucydides Dores in universum atque Carum, qui litora tenuerint, Atheniensium socios fuisse dicit ΤΑ , sed ad Syracusas neque Cares neque Halicarnassenses vel Cnidi conspiciuntur β' . Atque Cnidum tridem Tissapherni paruisse ex Thucydida colligas, qui 11 ε Κνίδος), inquit φεισπήκ. ηλ απο ισσαφέρονους Ejecto ni in satrapae praesidio β'. Cnidi in
libertatem se vindicarunt, cumque eodem tempore dissidia inter Tissaphernem et Lacedaemonios orta essent, ab his adjuti sunt. Qui loco, quo in proposuimus, πο pro M o legendum vel hanc praepositione in hi per significare Putaverunt, Cnidum hoc tempora in Atheniensium ditio. no fuisse, animum induxerant. Explicationem nostram illustrat Antandri sortuna. Nam Antandrus quoque, cui olim Atheniensilius p aeuisset insi), postea in Tissaphernis potestatem Veneratactique Antandri quoque, cum Arsacis Tissaphernis praefecti, qui his oris praeerat, crudelitatem metuerent, oneraque ab ipso sibi imposita surro nollent, Lacedaemo niis adjuvantibus , in libertatem se vindicarunt Τ b.
Ex Hellespomi civitatibus prima ab Atheniensibus defecit Abydus 40, quae frustra a Stromtaehido β' et a s XIII, 69.
422쪽
Alcibiade impugnata Lacedaemoniorum in potestat Permansit, cum caeterae, quae desciverant, Hellesponti urbes ab Atheniensibus recipe lentur q* . Quae eodein, quo Abydus, tempore defecerat, Lampsaeus deinceps a Strombichide recepta est Postea tamen Lysander eam, quamquam ab Alcibiade mirunitam ' et praesidio firmatam expugnavit si . Gravissimam Athenienses acturam lacerunt, cum Byzantium, navigationi moderandae opportunum si θ', Clearchum deficeret si . Qui latrae harmostes cum Byzantios premeret, ipsorum nonnulli posthac eo absente, urbem frustra obsessam Alcibiadi prodideiunt qῖ , quae deinde usque ad Lysandri victoriam in Atlaeniensium potestate manebat M . Idem Clearchus, a Pharnabazo adiutus, etiam Cyriacum ad defectionem ind-era Sed post pugnam ad Abydum Deilo Athenienses locum muris non munitum reis ceperunt Quem cum post ca Lacedaemonii et Pharisnabazus iterum cepissent proelio victi, ultro veliquerunt. Quo facto Alcibiades multum pecuniae a Cyzicenis exegit 7 P.
159 V Xenoph. Hellen I, 2, 5. Plutarch. Alc. 39. 16o v. Diodor. XIII, 3 colI. c. I. M. Xenopli. ΗeII en I, I, 6. , 5. II, 1, 8. Dercyllidam, qui Abydum ad deficiendum compulerat, Posthuc quoque. ejus harinviter . videmus a V. IV, 8, 5. 161 V. Thuc. I. l. r6a V Xenoph. Hellea. I, , 5. Diodox. XIII 66. eum Pa meri emendatione. 165 V. Diodor. XIII, Io 16 Eαιοι κράτος , ut Xenoph. Hellen. II, , 8 et Plutarch. Lys. . testantur. Quod Diodorus l. l. dicit: την θη- ναίων φρουραν φῆκεν πόσπονδο , male reddidit Xenophontis Hellen. II, I, 3 verba: τα ὁ ἐλευθερα σωμαet πάντα φῆκaAοσανδρος. 165 V. Polyh. v cou. Herod. IV, 4ψ.166 V. Thue. VIII, 8o omnia confundit Diodor. XIII, s .i67 V Xenoph. Hellen I, 5, 15 Diodor. XlII, 6 . G. sq. PIutarch. Alc. 5 l. 168 V Xenoph. HelIen. II, , . 169 U. Diodox. XIII, o coll. huc. VIII, 1or. aro v. ll. l.
171 V. Diodor. XIII, 9. ars V Xenoph. Heum. I, , 3.
423쪽
A eodem Clearcho Calehedona ra quoque, hac paset exirem aua Atheniensiuin imperii civitatem ad desciscendum compulsam esse, quamqua ui ab auctoribus non
proditum invenio, vix tamen dubitari potest. Inde posthac, cum Lacedaemonem reversus esset 'β , Byzantii et Calchedonis harmosta mittitur 7 h) Utilior, quain alio. xum fides, Atheniensibus facta est Calchedciniorum desectio. Qui cum de illorum adventu certiores facti, apud Uicinos Thraces fortunas suas deposuissent, Alcibiades, ut hae sibi dederemur, minis a Thracibus impetravit, eumque deinceps Hippocratem Calchedonis harmost n. a Pharnabazo adjutuin devicisset, Pharnabazus, ut ur- hem ab obsidione liberaret, Atheniensibus viginti talenta Risit, a praeterea Calchedonii non modo in posterum quantum autehac tributum expendere, sed etiam quod, ex quo desciverant, debebant, solvere cogebantur rob.
Nihilo secius tamen Calchedona posthae ab Atheniensibus captam esse, inde patet, ust Lysander post pugnam ad Aegos flumen eorum ibi praesdiuin reperisse proditur 77λ- Iti Calchedonio agro Athenienses post pugnam ad Abydum Chrysopoli muniverunt ibique triginta naves reliquerunt, quae decumam a navibus e Ponto venientibus exigerent et si qua alia ratione possent hostibus noce-xent 7 Videntur tamen, postquam Byzantii et Calchedona receperant, neque Chrysopolin hoc consilio amplius tenuisse, nec tot quot dictuni est, naves in hac τε-gione habuisse. Abydo amissa, Strombychides Sestum totius Helles. ponti praesidiuin et custodiam constituit 'r' , atque haeo
1 3 De nominis scriptura . uterPre ad Thuc. Iv, set Herod. IV, 1 4..17 . V. Aristoph. g. 74. Cum Palmerii emendatione. 175 Post pugnam ad Cyzicum, cui eum intermis, Dio dorue aucto est XIII, 51. Unde oujicias, cum auxilia petitum Spartam profectum esse. 17εh V Xenoph. Hellen I, 1, 55. Eodem modo Sth nolaum utriusque urbis harmostent sander constituit. V. HeI Ian. II, a, 176 V Xenoph. Hellen I, 5, 2 sqq. Diodor. XIII, 65. PIutarch. Alc. 29 sqq. 177 V Xenoph. Hellen. II, , . 1 3 V. Boeckh. oecon Civ. Athen. T. I. P. 369.
424쪽
urbs usque ad finem belli in Atheniensium potestate mansit φ). Defecisse contra videntur Perinthus et Selybria, sortasse a Clearcho inductae. Sed post pugnam ad Cyaicum illam Alcibiades recepit ' ), haec ei pecunias solvit Τηλ), Postea tamen per proditionem ab eo capta est 'a).Cheofonnesias in fid erga Athenienses videtur pet verane 'D. Vicini Thraces iisdem mercenarios praebebant De Graecis maritimarum Thraciae orarum civitati-hus non multa comperta habemus. Earum Pleraeque,
cum Brasidas eo pervenisset, ab Atheniensibus defecerant, qui paucas tantum, Mende si , Toronen 37 , Seionen receperunt. Amphiμοlii, quae e Niciae pace iis reddenda erat '' , restituta iis non est γ' , nec bello illato, eam videntur expugnasse Argilias,
Stagirus , Acanthus, Scolas, Olynthias, partolus, Mecyberne, an et Sing eadem paci liberae declaratae erant' ac proinde, cum bellum denuo erupisset, haud dubie La. cedaemoniorum partibus studebant Praeterea Chaiaetae es et Dietidienses 'si . quibus mox Dienses accesserunt, Atheniensium hostes mansisse constat. Sed dum in Sicilia pugnabatur, in Thracia hellum segniter gestum videtur post cladem Siciliensem an praeter ea quas diximus, civitates aliae quoque descivexint , ignora-
Roph. Hellen I S, IO. 84 V Xenopli. I. I. Diodor. I. I. 185 U. I. I. Thraces hique Atheniensium mercanarios
425쪽
mus Thasi quidem, ut deficerent, ea nori commoti sunt. Etenim cum in Samo apud exercitum Atheniensium se tu popularis eversus esset, et, qui tunc res moderabantur,
idem in sociis civitatibus fieri vellent, Diotrephes, in Thraciam delegatus, apud Thasios quoque paucorum do-
Dainatura instituit. Sed quos hoc beneficio collato, fideles Io socios hahituros esse sperarant, optimates, Cum PDPulares qui Atticas partes tuebantur, omni potestare exuti Elsent, opportuno tempore usi ad Lacedaemonios desciverunt ab iisque Eteonicum harmosten γ' cum praesidio oceεparunt. Is tamen cum suis postmodum,
92, 3. cphanto duce 'D, a popularibus ejectus' est ' ), qui Ol. 93 I. Thrasybulum receperunt M .
Atque hinc Demosthenes t. l. actum eiae dicit, ut Graeeae Thraciae civitates denuo Atheniensiuiti imperio subigerentur. Quod quamquam Xenophon confirmat, haud scio tainen annon omnes subiectae suerint. Diodorus quidem praeter Thasum nonnisi Abdera recuperata dioit. Receptae tamen fuerint plures, sed quae innino desecie-πarit, eae et nurnero et viribus majores erant, nam ut
Thrasybulus exiguo tempore ' Deas in potestatem redis gere posset. Infularum haud dubio pleraeque in Atheniensium ditione mariserunt Nonnullae tamen, eaeque maximae,
quas ut par erat, Spartani inprimis adjuvabant, desciv xunt. Do Chio et Rhodo jam dictum est Euboea, quactstatim post cladem Siciliensem Lacedaemonios arcessivexat victis ab Hegesandrida Atheniensibus, illico defecit, eamque Athenienses tantam asturam fecerunt M), ut miraremur, eos jus recuperandae Periculum non cille, cum, quae longe minoris momenti erat, Andros, is7LV. VIII, 5 quo Ioco non cauto usus est anso Sparta T. H. P. 28 1s8 V Xenoph. Hellen I, 2, 52. 1s9 V. Dernosth Lepto M. goo V. I. I. cphanto ejusquc sociis ατέλεια data. aoi V Xenoph. l. I. h. ellen I, ' s. Diodor. XIII, nutrumque factum contraxit et confudit. aos Nam non multo post eum in Hellesponto et ad Phoeaeam cpiaspicimus. Ib. I, 5, II.
426쪽
postquam desecerat, ab iis obsideretur 'D, nisi meminis,
timus, ad Euboeam aggrediendam tot opus fuisse copiis. quo cum alibi buride occuparentur ad hanc evpediti nem non comparari poterant, cum Praesertim Oropus simul ad oriendus fuisset. Ne tamen eos Euboeae recuperandae spem abjecisse inde patet, quod, cuin hostes hanc insulam cum conti Dente conjungere instituerent, Theramenes cum classe missus est, qui opus inchoatum impediret. Quod cum frustra conatus esset, hostium agros depopulabatur et a sociis pecunias exegit atque in Paro paucorum dominatum, quem ipsi Athenienses , quo teri fore eadem ei p. forma utebantur, hi videntur instiuista 'r , an ii quavit optimatesque pecuniis muliavit a P. Corcyra, ubi eodem tempore qui Lacedaemoniis favehant res novas moliebantur, a Conone Naupacto succur-xante '' , Athoniensibus servata est qui anno post Pyltim 'u et Ni eam amiserunt. uosi V Xenoph. Hellen Ι,4 aa. R. Diodor. XIII, 6s
Plutarch. AIC. 5.ao7 CL liue VIII, 6 .ao8 V. Diodor. XIII, I. uos rahi eum reliquit liue VII, si si Correolio Nais poti fides hahenda esset, Thucydides s Xenophon Cononem gloria bene merita fraudassent. Ita enim illes Conon Atheniens Peloponnesio betio auctifico remρ. in eoque ejus 'era magni fuit. Nam et rcietor edestribus zercitibus prne fuit, et prae eotus classis res Ggna sonori gessit. Qua ob ea uictas praecipuus ei honos habitus β. Namque omnibus anus in infulis praefuit. In qua otestate Pheras cepit, coloniam Lacedae moniorum vita Con. I. Sed postrema vix dubitari potest, quin e Xenophonte Heli. IV, 8 7 suxerint. Atque ut haec, ita etiam praegressa falso temporibus notata arbitror. aio V. Diodori XIII, 3. cujus capitis extrema aite: ἱ ἐν οἶν ἐν κερκουρα φυγη τοιονιον ἐπ et 3ἐλος, Pro muri leg videtur σφαγη. ait V. Diodor. XIII, 6 . ubi quae esset do Anyi δω-οοδοκία annotat iis adde ex Seg. p. 56. 6. Ibi tamen Mo- Iea notiti natur haud dubie iversus ab eo, cujus mentio est
apud Schol ad Aristoph. v. 859. et pro ' ἐδόκει Ies est
427쪽
in E PERSARUM CUM GRAECIS RATIONIBUS.
vo flagrabant mutuo Athenionias ac Lacedaemonii
odia, Salaminis et Plataearum immemores non dubitabant. vel infestissimos arbarorum, Peltas, sibi adjungero socios. Primi horum auxilium petere ausi videntur LacE- daemonii Sed quos eo consilio legatos miserant, hi ab Atheniensibus intercepti sunt atque necati ). Hos se, quebantur alii aliique qui cum discrepantes ferrent conditiones, Artaxerxes Artaphernem ad Spartanos egavit, qui peteret, ut, si quid aperte dicere vellent cum ipso legatos mitteretit. Verum Artaphe es quoque ah Atheniensibus interceptus est, qui deinceps ipsi cum eo legatos ad regem miserunt. Sed hi cum Eph si de Artaxerxis morte certiores facti essent, re insecta redierunt 3 .
1 υνεπίφθονον hoc iudicat Archidamus apud Thne. I, . Ao statim a initio helli utrosque legatos, regem imittere vo-Imno patet ex II, et tibi sic distinguet ditin οἱ Ἀθηναῖοι παρεοκεέιίζοντο Aς πολεμη γοντες , παρεοκετάζοντο δε και Λακεδαιμόνιοι και σι ξύυμαχοι αὐτῶν - πρεσβείος τε μίλλον rες πεμπειν παρὰ βω- octi καιωλλοσε ε του βαρβάρους, ει ποθιν τινα φίλειαν ηλπι- ν κάτεροι προςληφεσθαι, πολεις τε ξνμμαχίδος Ποιοὶ μενοι, σαιοῦσαν ἐκτος της ἐαυrῶν δυνάμεως. Quo octo purticipia μέλλοντεe ποιοίμενοι ad utruntque Populum referenda sunt, id quod iam Portum perspexisse video. a V. II, 67 coli AristoPn Acharn. 6 7. Coll. Herod. VII, 37. Diodor. XII, 6 - α V. IV, 6o. De UsuPἰρις γραμμασι, quorum Iba menii est, u Schweighaeular ad Herod. IV, 7 Artaxerxis sivo Artoxerais v. esset ad Herod. VI, 98. et Schweighaeuser in var lecti ad VI, 5. morte'. e et ad Diodor. XII, 64. Dissilia πιν Corale
428쪽
Hanc quidem primam Atheniensium ad regem legationem
Thucydides memorat. Ad jam ante aliam ab iis ad uim dem missam fuisse ex Aristophanis Acharnensibus patet D.
Quod haec eorum, quorum causa missa erat, nihil im- Petravit, fortasse non tam a legatorum socordia et negligentia repetendum est, quam a regis rationibus, qui Asia ticorum Graecoriam imperium sibi arrogabat D. Quo cum Athenienses ei cedere nollent, mori haud dubie frustra se ejus amicitiam quaesituros esse intellexerunt, eamque ambire desierunt, cum praesertim non mulio post in- te ipsos et Lacedaemonios induciae fierent ), quas Niciae par subsecuta est . Et ex Polt quam bellum, Duo eruperat, initio quidem, neutri Persarui opem videntur implorane, tum quod aliquamdiu utrique aperte foedus frangere hostesque se ostendere cunctabantur tum quod belli scena, Sicilia, remotior erat, quam ut axegis amicitia aut turn ad jumem exspectandum esset. Sed angustiae, in quas Athenienses, Decelea comin unita, Praecipueque clade Siciliensi accepta, redacti sunt, probabile fa Gunt, eos , cum quacunque possent ratione Liliciis opibus suis succurrere ruderent, Persarum quoque auxili ut si hi conciliare conatos esse. Quod de hac re nihil a Thucydido prodi in reperitur, riori propterea dubitatiduua est de veritate narrationis Andocidis Epilyco, oratoris avunculo, legato, foedus Persas inter et Atho. 4 V. i. sqq. de tempore nihil definiri potest, eum
Comicus numeros exaggeret. v. v. tueo sqq. et 67. hi legati ridicule Euthymene archoiitu, itaque l. 85, . v. Diodor.
4b V. Thuc. VIII, 5.s v. huc. IV, 18.6 Ih. V, 18. Quamquam enim iam ad Mantineam pugilatum erat
V. Thuc V, i. sqq. Athemensesque την Λακωνικὴ χηλὸν πέ- γραφαν, or οι ἐνόμει νυν οἱ Λακε0αιμόνιοι οῖς ὁρκοις v. v. . coli. Aristoph. 7s. 532. ac Pylo profecti eos infestabant v V, 135. , tamet non prius bellum opertiam erupit, quum Athenienses , Argivis suo dentibus, apsam Laconiorum in vas iaxunt. V. VI, 1o5. Cf. VI, o. iv, 3. Male i itur Diodorus XII, 79. ita loquitur, ac si Pugna ad Mantineant bel-Itam xedintegratum fuisset.
429쪽
Nienses compositum suisse, quod horum modo imprudemtia si egerit ). Etenim ista thnes ), Hysiaspis lius ' Sardium Praefectus, a rege Dario II. Notho defecerat cumque
8 Andoc de paco . o3. Non ne fugit, Itane orati nem Andocidis esse, dubitare Taylorum in lecti. 3s. p. a . Nar hiandum ad Aeschin d falla leg. p. 335. aliosque. Sed na xit his adversari piit Ruhnhenium in hist cxit. P. IS . val- Chenarium apud Sinit x lecti Andoc et praecipue Boeckhium in oeco'. Civ. Athon. T. I p. 9 O. Atque otiamsi ab alio a ctore profecta sit, nihilo tamen secius historico a uti licet. s Ej iis mentio est apud Thuc. I, i5. et IIII 5 . M. Plutarch. orici. 5. huc 1 IL, si fio legondum et distinguendum puto αλλοι δέ τινες των ό Ἀωνίας ψυγάδων κω οἱ --σβιοι vμπλέονrες παρῆνουν, . εUη τουτον ον κίνδυνον φοβεῖἔαι, et , et mi lia πυλεων κατωλω Πν τι νώ -τμηνον ν ίολίδα,
dici posse, negat Oppo p. 6ν vocem uat οὐσιος latino uon voluntaritis reipondero ratus, Mod falsuri videtur. Cl. III, o. 8a. IV, 98. Ad νωχθαι subaudio Auκεδιιιμονιους, qui cum jam ad Ioniam appulerint v lis,as , rarti ritum nullaan offensio. Dom habet. Quod ἐν ante φεμωσι non ante ἔχιν προςodo coI-1ocatum est, inde explicandum est, quod τὴν πρύςοδον lanum habet. Pro αυχοῖς, τἰo Goelier. l. i. mio ι, i roi ex lithuuoum marg. et Cod Mona C. 228 Paris. i. Sed cum In ἔφορομ ιν novum Iubjectum, Atho Hen Ies, latent suiσιν ud hos, ωυιῶς ad ricedaemonios videtur referri posse. Qua Poppode his pronominibus statuit, non curent exceptionibus. Denique ex donάνη ἰγνημαι, quod lautum ad posterilis membrunt
quadrat, non item ad prius Di πρό ον - ψiλωσι, sumenuum est βλάβη γίγνηται, quod non durum videli debet. 11 V. Thuc. I ii 5. lnde conjicias, eum Artaphernis, Darii Ηγstaspis fratris, nosse nepoteiri. Nam Arta ἱγhernes sident Provincia e pravefuerat v. Herod. , 5 , quae νυ uo τόν τε Φρυγιον καὶ Ιουδιον καὶ Ιωνικόν : omplectebat ita III, ar. Diversa erat ab hac praefectura ἡ στρατηγια των κύι v. H-
430쪽
prodition captus esset '), purius ejus filius, Amorges,
paternis opibus usus bellum contra istaphernem, satra. Pam a rege missum, continuavit i . Ac sibi, ut restis copiis resisteret, non satis virium esse ratus Atheniensium auxilium imploravit, qui solita imprudentia ' fortasso corruptis oratoribus inducti D, tanto facilius morem ea gelierunt, cum suae Persarumque rationes ita sibi adiaveriarentur, ut vix ac ne vix quidem diuturna esset spa. randa amicitia. Namque maximam partem Atheniensium ditioni subjecti erant, Asiatici Graaci, eorundem impεrim rex sibi arrogabat ac tributa, iis solvem cla, a satrapis exigebat. Ita cive, foedere ah Athenietis
libus rupto, Tissaphernes' et Pharnabazus ' non dubitabam acedaemonios accire eoxumque oposivo των παραθαλασσων υνδρων ἀνθρώπων . , Herodo tiae VII, 135. Quae cum et ipsa issuthnis successori Tissanticia data fuerit, v Thuc VIII, 5. , miroris, olim post ' ga
attributam esse. Schneidor. l. l. An orto vox metu otiatne, si tanta inius esset potentia, is defectionem moliretur
is Ita enim probabilius mihi statuor videor suam Manso paxta T. l. p. 53. qui eum Cariae praefectum luino conjicit Obscurius de Amorgu loquitur buo Ull I. s. a etsEjus nomen habet Harpocr. ad quem valesius non consorro cla hehat Herod. V . Dia G. ι Cujus appositum exemplum narrat Xenoph. Hellen IV, 8 al. 16 Quos ut sibi conciliarot haud dubio Amorge ooMhus suis, a quibus v. Thuv. IlI, 36. non pepercit. 16 Do eo L. Mans Spartae .uII. T. a. p. 8 sqq.
17 Thν ασκυλῖτιν σατραπείαν sive ον ἐν Λαυκυλείω νουον γ v. Herod. III, 12o. cuiu caput ero DaIcyiiu in v. Xenoph. Hellen IV, 1, 5. Artub'δus, Pharnacis Hero VII 66. a Xerxe acceperat V. Thuo. I, ars. fortaΠo propterea quod regem a Graecis totum usque ad Hellespontum ocimita ius orat v. Herod. VIII, 26. . Artabazum exuePErunt Phax-nabazus I filius, Pharnace II. nepos , Thuc. II, p. v i. VIII, 6 vhi Φαρνάκου log enucium Dukexus monuit Aristoph Αου io28. Coll. cnoph. ellen. Iv, , 53. Pharnabazus II pronepos as de quo nobis sermo est quod huc. VIII, 58: οἱ Φαρνάκου παῖδες memorantur inde non collegerim, hae Dabaeto fratres nisse imperii participes, Ied illos intollexerim Pharnaci I posteros, nomatii urnacis 1 l. filios. Caeterum fallitur Chariton p. 98 ed. Lips cuna hiinc LIdiae et Ioniae praevi