장음표시 사용
281쪽
CONTENTIONIS Propositio dc Distributio.
C ' ontentionis propositio est duplex, seu composita: geis rendum est a populo Rom. bellum in Alia; atque isti bello praeficiendus est Cn. Pompeius. Distributio seu argumenta sunt haec : gerendum est a p philo Rom. bellum In AsiM i. Quia hoc bellum cst genero
suo grave &necellarium. v. Quia est magnitudine pericul fiam. Huic autem bello praeficiendus est Cn. Pompejus, quia est boniis Imperator. Num.F. pramiam mihi.
Argumentatio, Amplificatio, Affectiis.
P Rimum Argumentum. Bιstum A μι sum ess genera sua
gravo, m cessarium, explicatur hoc enthymemate r in hoc bello Asiatico agitur floria populi Rom. agi tur sal u ssociorum, aguntur vectigalia maxima, aguntur fortunae multorum civium: ergo bellum Asiaticum est genero suo grave&necessarium. Num .s .ienus es eurm. Antecedens enthimematis clare, ut patet, diitribuitur in qua uor narres, ac singulae habent complexionem consequentis, & adlu riaistionem, ut populus id bellum re at Antee edantis prima pars , sn Hoc bino Asiaιico agitur gloria populi Rom. probatur a contrario, quia summum cst de decus populi Rom. non ulcisci bello L persequi resem Mithridatem , qui maximo nominis Rom. probro , una die tota Asia, omnos Italos impune trucidavit. NMm. T quoniam. Auge,r istud dedecus ex eo, quod Mithridates neque a L. Sylla, neque a I. . Μuraena superatus, si cictalcm bellicostraxerit in Hispania cum Q ertorio. Nam S Etenrmadia hue ita. Et quanquam Cn. Pompeius celerrime in Hispani Sertorium vieerit, L . tamen Lucullus belli reliquias in Asia non consecat. Num 9: Ied tamen. Μaxime vero amplificatur dedecus populi Rom. exemplo majorum; qui bello uiti sunt γ minores
282쪽
minores Injurias, quam haec sit a Mithridate allata. Itaque concludit orator, S ad bellum hortatur populum a minore ad majus per repetitionem,& antitheses m. io θάρνo vestri. Antecedentis 2. pars s agitur salmo sociorum, probatur, quia Ariobat Eanes rex , civitatesqlle Asiae quae idcirco Cn. Pompeium summa virtute imperatorem deposcunt hoc bello periclitantur. Num .ra. quἔd quod salus. Concludit orator hanc partem, uti praecedentem para adhortatione, &exemplo Majorum. m. I . quare si Antecedentis 3. pars , aguntur vectigalia maxima, proba tur ex sertilitate Asiae, cujus provinciae vectigalia plurimum ad belli utilitatem & pacis dignitatem conferunt. d. rasertim eum de vestris Nullum autem vectigal adventante helio , aut ejus rumore, aut metu penditur: quod Cicero brevi enumeratrone, & adhortatione subjicit. Num.
Nam eatisis in rabu Antecedentis 4. pars,vuntrer fortuna multorum civium,
probatur, quia multi cives Rom. vectigalia Asiae condux runt, vel illic negotiqntur, vel ςollosatas habent pecun Ias r4ui si bello amini ac fortunis eversi seno, necesse est simul evertatur, ac opibus rugi Reip. quare huic, & istis consulen dum esse monet Cicero, Num. II. ac ne isiud quidam. In fine fit brevis di clara somplexio euthimematis. Num. I9. Para
Secundum argumentum, bellam Asiaticum es magni iadina periculosum, hoc quod insta. m. 26. clarum est constat enthimemate: hoc bellum conjungunt duo reges p tentissimi, suscipiunt agitatae nationes, victo L. Lucullo imperatore ; & vetere expulso exerςitu 1 ergo bellum Asiaticu in est magnitudine periculosum. Antecedens explicae narratio oratoria ς 3. per prolepsiui 3 quomodo L. Lucullus magna quidem laude Mithridatem copiis suis, S urbibus, ac Scstoriano subsidio, S regno spoli .ivit: non tamen illum cepit. aut extremo bello consecit. N m. 2 O. atque in omnes.
Nam Mithrid dies sit atago male simili fabuloso Μedeae exemplo) persequentem hostem remoratus .evast ρd Tioranem. Num. 22 cognoserte aeuirites.
Tigranes hunc excepit & ςonfirmavit. Num. 23. hunc ista
283쪽
ras. Itaque Mithridates novis mitatorum, qui misericordia
erga Regem movebantur, copiis auctus . exercitu autem
Romano sensim ad propria dilabente . de integro reanum recepit ,&L. Lucullum quod exemplo poetarum dicere
orator praeterit J proelio iugavit. Num. 24. noster autem exeriseisu . Conclusio enthimematis clara est cum an acephalaeosi, transiicine adsequens argumentum Num. 26.Multa prater eo. Tertium argumentum, Cn PompesM es boum ι oratoria. Enthimema explicat et in Pompeio quatuor hae res sunt: scientia rei mili ius, virtus, aut horitas , felicitas ; ergo Cn. Pompeius est bonus Imperator. Consequens antecedenti praemittitur comparatione paucorum Virorum sortium,quiabus praeferri debet Cn. Pompeius, & huic bello praefici. Num. 27. utinam aeuirites. Antecedens pulchra distributione
meratione aetaris, ac bellorum Cn. Pompei j; quod ille a pueritia, omnI genere belli, summa cum laude sit versatus. m. 2 8. ego emm se Hic locus habet antitheses, & repetitiones,& hyperbolas ad augἐndum. Atitecedentis pars 2. virim militaris, probatur rebus gestis Pompeij per dii tributionem , confirmatur tellimoniis provinciarum ; amplificatur adjunctis bellorum. Nam orator enumerando recenset bellicas vii tutos Pompeij, ac testia monis Itali .e , Siciliae, Africar, Galliae, Hispaniae. Adverte repetitioncm. NMm. 1 9 Iam veνδ. Deinde rursus per antitheses deseribit pericula, damne que populi Rom. ex bello praedonum & turpi , & antiquo. Num 3 t. quis enim ιoto mari Clades etiam sigillatim multaς exponit ad majorem significationis vim. . 31. sed quid νιφ. Tandem exclamando admiratur Cn. Pompeium tot bella. tam lare inses a populo Rom. tamque diuturna, incredibili virtute , ac celeritate consecisse. Num 33. pro Dii ιmmorta tis. Huic virtut I militari alias quasi socias & administras distrabutione adjungit. Num. 36, quid care a I. Innocentiam Pompei, extollit comparatione quor dam imperatorum, qui dignitates ad quaestum, atque avaritiam vendiducunt, qui in hybernis vim & cladcm civItatibus intulerunt, cupiditate pecuniae:quorum assis unFarn in pomeeio fuit. Nun .
284쪽
37. summa enim omnia. a. Temperantiam ex celeritate eo secti belli praedicat. Quae enim res caeteros imperatores r morantur , ut avaritia , libido , amoenitas regionum 3 hrchthil istum abstinentem seu potius divinum hominem move tunt. Num. 4o Age vero cateris. . Reliquas imperatoris virtutes breviter enumerat; concluditque tantum imperastorem huic bello praeficiendum.Λ n. I jam vero ita facile Antecedentis 3 pars, Cn. Pompeij auctorit- , quae in admunistrandis bellis multum valet, magna est non solum apti dRomanos; verum etiam apud hostes. m. quom m.
Nam tanta stat Cn. Pompsit opinso apud populum Rom. ut illum eommuni suffragio ad hoc bellum de--
poscerit. Num. 44. an vero ullam. Tanta vero suit ejusdem opinio ac nomen apud exteros, hostesque,ut ipsius adventu caritas annonae diminuta sit , & hostis retardatus. Num. 4. itaque ut plura. Plurimae etiam urbes deditione : vel missa legatione receptae. Num 46.At verὸ ista. Antecedentis q. pars ,felicitas pompeij, amplificatur comparatione fortunae magnorum imperatorum , & praeteritione rorum feliciter gestarum; tum maxime singulari benev lentia Deorum, qiii in potestate Pompeij fortunam posue-iunt. Num 7. reliquum est. Concluditur perspicua anae ephalaeosi universa contea tio. Num. 49 Suare cum O bεllum. , Explicata contentione Cicero consutat Q. Catuliun Rin Hortentium hic negabat uni omnia tribuenda) refellit pra judicio Caij Gabinii tribuni plebis , qui de uno imperatore Cn. Pompeio contra praedones constituendo legem promulgavit, frustra resamante Hortensio. Num s h. quid igitur ait. DcInde exclamando Se interrogando praeclare enume atClades , ac damna populi Rom. ex isto praedonum bello, nisi lex Gabinia, 8e non Hortensi sententia valuisset. Num. 3. quid tum per. Ampi Ilicat magis istas clades duplici comparatione : I. Earum civitatum, quae olim semper portus suos,&mare apertym tenuerunt . populus Om ante legem Gabi
niam non Dotuit. Num. 34 qua civitas.
a, Comparatioue majorum,qu1 toto mari semper dom, nati, Reges 8t Carthaginenses vicerunt: populus Rom. ante legem Gabiniam par ptaedonibus esse hon potuit. Num. s. noi quorum Majores. Quare approbat leg Gabiniam,p hulique Rom. sententiam contra si ortensium. Num 56. ono τε animo. ' Digr
285쪽
Digrediens conqueritur A. Gabinium non missum esse Cn. Pompeio Legatum , quando id expetebat Pompeius;aCipse Gabinius exemplo aliorum Tribunorum legatus es. p.terat, & jure estu debcbat. De qua injuria Cicero ad Seis
natum se relaturRm profitetur. Num. I. quo m .hε Mam.
Contra Q. Catulum hic dicebat Cn. Pompeio uiti totam spem Populi Rom. propterea ad bellum mitti non Miami deinde esib contra exempla atque instituta Masorum , ut ad Pompeium omnia dcferrentur respondet Cicero ad primum, summi hominis vita, dum licet, populo Rom. esse iseuendum. Num. sy retiquam es uι. Ad secundum respondet, Ma)ores pro ratione temporum nova consilia cepisse, multaque uni viro contulisse : quod exemplis plurium imperatorum ostendit prasericione. Num. ε . Etenim nihil. azo hoc sepius ipsi Pompeio sactum a Senatu pulcherrima subrectione, S rcpetitione, ae rerum gestarum enumeratione dc monstrat Num. 9 i. in ipso C. Pompeio. Quare adversarios leprehendit, qui sapienti dicio populi Rom. atque authoritati diuentiunt. Nam. 6 s. quam
AdjungIt contra adversarios , Sc rtirsus praedicat Cn. Pompei, continentiam . huic Asiatico bello necessariam ob lecta aliorum imperatorum cupiditate& avaritia,pare I et iam difficultate, S Odω exterarum nationum , a quibus tamen Cn. Pomperiis expetitur. Num 6 s. rispe L .ma Asia. Ad evrsmum proposita auctoritate ac sententia elarissimorum virorum, Semilii, Curionis, L. Lentuli,Cassii,con eludit adhortando inicites, ut contraquam sentiunt Catulus, S Q. Iortensius, uni Pompeio omnia committant. Num 6 8. quare nolite dubιtara.
nuntio est aceommodata ad populum t nam est paraitis eura. argumentatio brevi ,-Enthin ematica, evrosa ammplificationet, suave gura, transitiones passm tu a, qua majores as minor a sumentation α' para es coligant. Dranda orasor frequenιer disrabuιt ad vulo captum O conclu ι pera cephatiose Asyam etium ubiquesunt tines, ut populum Rom. ad bellum rorandum, O deserendum Imaraxorem Pompeium, non Iam
286쪽
I18 PRO LEGE MANILIA aeriter impulisse, qua ua stante propensum inluxissa vide
Confutat adversarios eum ivsinuatione, se sine invidiat LBdὲ etram L. Lueiati virtutem, non felicitatem laudae. Postremo illud animadvertendum, eum propriism sit generis demong sivi res amplfieare, O, delectando ε- e, ita Cisero Cn. Pompeij virtutos clari par antitheses, interrogationes, , perbolas , repetitiones, exclamationes, fiubjectiones, compar nono, quamura habent plurimum ornatus, ossa vitat Hur qMandam laudanda persona ideam effingere, ac posteris ι--dera voluerit. Prasertim utitur amplificatione per ratiariumrionem es, comparationem, quando in prima, o siecianda eontanisonis parte auget gravitatem es, ρerieuiam Miti Asiatiri. Moescat impeνatoris deligendi virtus : quam demum virtutem in Cn. Pompeio pra eateris imperatorιbm Rom. υπὸ maximam auoltit. tertia contenrionis parte.
IN peroratione Cicero laudat C. Manilii legem, ac sente
tiam ue illumque hortatur, ut in ea permaneat Num. 69. Maum it sint. Deinde suam omnem operam pro hac lege pollicitus, testatur se non Cn Pompei j gratia , neque privato commodo. sed publico suadere, ita etiamsi cum invidia multorum. Ibid. go autem quidquid.
ANNOTATIO. Hae ρενον tio est brevis es simplax, non ora alafituris, si
assectib- , quia oratorseeurm odit nenda eassa, plura quam vixit in contentione, non putat neeoste esse dicere, aut de ante
ro amplificare. Maniliam solummodo legem laudat ac prafera militatem Reip. n M Imperatoris.
287쪽
Mis iam ejuου virum occiderat. Hic cum intelligeret. Cluantsum nondum cs meatum fecisse, eoquo mortuo bona σοι omnis ad marrem erue ventura: ingens- avaritia, veneno eum ratira increvιr. Ea recognita. duobusque prajudiciis Iam probata, primum Scamandri damnatio . c in mani . venanum