Explanatio rhetoricae, accomodata candidatis Rhetoricae cui adjicitur Analysis rhetorica omnium orationum M. T. Ciceronis, qua ars ejusdem, & methodus dicendi eruitur, & cuivis etiam docto oratori ad imitandum proponitur. à R.P. Martino Du Cygne, Soc

발행: 1670년

분량: 655페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

Dreere ineipit Cicero ab adiunctis huius iudicii, quae sibi

ει Miloni plus afferunt fiduciae, quam timoris. Timo ris quidem causae sunt duae: I. est alletimor. quem ipsi natura attribuit initio dicendi , quique obiecta Milonis follitudine videri possit turpior. i. est hova iudicii forma ac praesidium militurii: utramque timoris causam prolepsis elevat. n. I.Etss,ereon At fiduciae quinque sunt causae, quas distributione subi jeit: r.est, Cn. Pompeii sapientia ae iustitia. n m. a.Mamere eat. 2. Est multitudo Sc accursus civium ad hoc iudi

cium. num. 1. Reliqua vero . .

3. Adversariorum clamor, dc furor. 6c ineendium euriae. u. Vnum genu . 4. Est quae apostropha dc cohortatione esseo tui ) studium iudicum erga sortes dc bonos cives. num. 4. amo, rom. s. Est quam allegoria ornat Milonis fotiri. do contra improbos. n. b. Ruid enim nobis.

Propositio, & Distributio.

Contentionis prepositio est haec: iure Milo occidit Cis

Distributio Ieu argumehta sunt hare duo: primum , quia clodius filii insidiator Mdonis. Secundum, qui odius seeleratus vir de perniciosus Rei p. civis fuitὲ .. 6. G muam ιη haι eausea.

492쪽

d RATIO XXXum in

CONTENTIONIS

Argumentatio, Amplificatio, Affectus.

Ropositionis primum argumentum, Clid Dis insedi

I tον Milonia, deducitur hoc enthymemate: Cloibus multas habuit causas insidiandi Miloni; nullam habuit causam Milo: igitur Clodius fuit insidiator Milonis.

Uerum Orator ante argumentationem praemisit, consuistatque tria haec praejudicia: primum. nefas esse eum viverri qui hominem a se occisum esse fateatur. Secundum. Mil nem iam esse damnatum judicio Senatus. Tertium, eundem Milonem esse damnatum etiam sententia Cn. Pompeii. Primum praeiudicium refellitur inductione seu exemplis plurium, qui iure homines occiderunt r nam populus Romabsolvit Horatium, qui interfectam a se sororem fatebatur. n. 7. sed antequam. P. Africanus non condemnavit interfeci rem T. Gracchi: neque Senatus Α halam, Nasicam. Opimium. Marium. num. 8. nisi verὸ existimatis. Poetatum fabulae orestem, qui patris ulciscendi causa matrem necavit. ama absolutum serunt. Ibid. Pas hoc. Leges etiam seu ia. tabula sure m,eumve qui nobis vim affert noctu vel diu, occidi non vetante ut patet exemplo Clusi, qui ab adolescente milite, cui vim afferebat, iure ulterisintius est. n. s. Leuodsiduode im. Imo lex est ista naturae vim vi repellerer de lex est Come lia, sicarium seu insidiatorem iure intei fici posse. Antitheton. Kompar, repetii io hunc locum exornanti n. Io. insidi ora

mero.

Secundum praeiudicium convellitur contradictione, quia senatus testimonio etiam Munati i,qui invidiose auctoritatem Ciceronis criminatur non sententiis suis sollim, sed etiam st diis comprobavit causam Milonis; id est, Senatus iudieavi equidem hane caedem quia vis ficta esti cile contra Remp. sed vim a Milone factam, aut Clodio squem e Rep. esse sublatum approbat) contra fas necem esse illatam non judicavit. num. I a. Sequitur aliud. Quod si Senatus quaestionem novam haberi voluit de hac eaede, id propter vim factam necessario cuti alias in causa opimi j, Nasicae, Marii contigit, oc propter in

tercessionem tribum Muoati t. n. I 3. Hanc voro qua tionem. Tertium

493쪽

Tertium praejudicium ruit contra adversarios ipso pom. . peii consilio, qui quaestionem hanc novam tulit non propter controversiam facti, sed propter disceptationem juris, id est, quaessionem instituit non de caede quam fatetur Milo; sed de Jure, quo Milo defendi possit recte occidisse Clodium n. is. At enim Cn. Pompeisu. Neque pol rh quaestionem hanc instituit Pompeius sua sponte propter dignitatem occisi Clodiit

ruta comparatio est majorum nulla fuit nova quaestio in is

ituta de caede clarissimorum virorum, P. Africani,&M. Drusi. n. Iss. Nam illud dicit. Neque quaestionem instituit

propter locum, ubi cauus est Clodius t quia hie in eadem ista Appia via omlatishmum equitem Rom. M. Papirium intellacidi n. i . NisiΡνre magis Quin idem Clodius squi Ciceroni tam saepe dc ubique locorum insidiatus est) in vestibulo ipso Senatus servum collocavit ad interficiendum Pompeium: nulla interim nova quaestione de eis factis decreta. n. I 8. Sadquid ego. Concludit parva ana cephalaeosi , 5ciron rea induia Aione Pompeium hanc quaestionem non tulisse propter ne cem Clodii, quam nemo luget. n. ΣΟ. Se stultis m. Sed sapienter tulisse nota insinuationem temporis ratione , dc pluribus ex causis; maxime prospecta sortitudine & aequitatei electorum iud cum in bac causa, in primis L. Domitii, quem

praeesse viavit huic quaestioni contra populare furores. n. 2I. Non fuit ea causa. Confutatis praeiudiciis transit orator anacephalaeosi, de praeponit argumentationi etiam narrationem, quae sit sedes ac fundamentum constituendae fides. n. 13. Luamobrem judi era.

Atque insignis narratio probabiles estponit insidiis elodii

proposito eius sne. dc itinere. & loeo pugnae. Clodius enim eum statuisset omni scelere in praetura vexare Remp. nec posset pleno anno atque integro propter tracta comitia, nee velleteum L. Paullo collega viro singulari virtute , aut cum Consule Milone praeturam genere, hanc in annum proximum transtulit. n. 24. P. Clodius tum flatu set. At cum isto anno Milonem certissimum Consulem intelligeret,neque id magno eonam impedire potuisset. statuit Milonem oecidere; illud que eonsilium non semel professus est palam. n. as. ως-

rabat maneam.

Interim eum Miloni inter solemne, legitimum , necessiarium

494쪽

ORATIO X xx VIII. 33

iam esset Lanuvium ad prodendum flaminem, se ad illud iterr de apparavit cum uxo e, dc pueris, in thida. multis impedi ieritis et Clodius subito, pridie, relicta concione. in equo, αc pedito coemitatu profectus est ad insidias loco & tempore cillocarictas. n. ar. erim cum Dret, Fit pugna de caedes in 3eo Clodianis aptiore t se acriter defendit Milo . quem cum ervi interfectum putarent, loque ex ipso Clodio audirent, tunc nec imperante, nec sciente , nec praesente domino occiis ierunt. num. 1'. Fit obviam Clodio. Narratio concluditur epiphonemate, dc recapitulatione sin. terius dictorum, cum disjunctione coi una, quae ad quaestio. em 5e statum causae minus pertinent: sub ecto etiam ad iu-lices levi motu . n. 3o. Hac sic ut exposui. His praemissis , quae miro artificio serviunt argumen

tioni

Antecedens enthimematis Cloam mutim habuit causin issicianin a lori, nuctam habuit causam Milo amplificatur aper taenumeratione ipsarum causarum, S dissimili collatione uis

triusque per sonae. Prima causis, quam habuit Cloatus, insidiandi Miloni, fuit utilitas: quia Clodius Milone intersecto praetor fuisset ; dc

Iegibus quas tota iam urbe sparserat. nihil non audacter, scς-lerate, impune, conniventibus aut adiuvantibus consulibus, contra Remp. egisset n. 32. A uonam uιιών pacto Interseritur faba exeuiso in Sext. Ci odium. qui librarium istarum legum domo clodii extuIit. Ac incen iij cvriae aut hor fuit, de cruentum eadaver p. Clodii noctu crudeliter expositum reliquit. n 33. Exbιbegu o. Contra, ab insidus nulla utilitas Milonis fuit et quia vivo Clodio Conlul fuisset , de istius pratoris filiores summa eum gloria Degisset : quae qui indem gloria, quoniam iam istius morte sublata est. non niod

nihil pi est, sed obest etiam P. Clodij mois Miloni, π, 3s . P.

secunda ea ulli, quam habuit clo/ius ι insidiandi Miloni. suit vix unum odium P. Clodii in Milonem ι nullum Milonis in P. Clodium unquam Odium fuit, ni si commune : quid enim odisset Clodium Milo. segetem lut iam dicturia est ac tenam suae gloriae t Milonem oderat Clodius, defensorem

Teniarausa , quam habuit Clodius, insidiandi Miloni.

495쪽

PRO T. ANNIO MILONE.

uit consueta violentiar nam Clodius saepe vim fecit. Mn- quam Milo. Clodius vim fecit, quando Ciceronem vi , non iusta causa, ejecit: quando penE Hortensium, ipsum vero Viabienum, qui Ciceroni aderant, interfeciti quando socius Catilinae fuit: quando insidiatus Pompeio & Ciceroni est: quam do Papirium necavit, di nuper rursus pene Ciceronem. Atq; Incisim haec Graior congerit. ut ma ori margumento vim M. dat n. 37. Reliquum est. Milo adeo vim nunquam fecit, ut multas occasiones squas repetitio enumerat loccidendi Clodij praetermiserit Nam Milo potuit impune occidere Clodium,quando revocanti Cis ronem toti Italiae, R c larissimis viris, Lentulo, Pompeio. de reditu Ciceronis legem ferentibus, restitit Clodius, crudelisegma in foro caede facta. n. 39. Lur miti Milonu. Potuit occidere opportuno tempore. & loco, & omniam ' honorum voto , quando Clodius impetum fecit in diminpeium, & a M. Antonio pene eonfectus est, aut in comitiis ab apso Milone fugatus ad Tiberim. n. I. quid' pin ara Mia

Concludit Cicero pulchertimh a majori ad minus, Mil

nem non attulisse vim aut necem Clodio. n. 42. qisem igitur. Confirmatur Conclusio ab imminente comitiorum die: quo quidem tempote Milo, & omnes qui sapienter Consulatum petunt, ostendere ramem populum metuunt, aliqua vi a caede relata. Ibid. prasertim in dices.

4. Causa, quam habuit Clodius, insidiandi Miloni, uit impunitas, quam Clodius sperabat,quippe qui saepe iudicia pomnasque contempserat: Milo hane non sperabat . qui etiamnunc reus est facti aut praeclari si perniciosum civem, sustulit. aut certe necestitii si vitam suam d. fendit. n. 4. quid

quodcaput. LHaec impunitatis spes confirmatur verbis . ac confessione

ipsius Clodii. per praelamionem, & apostropham ad iudices. n. s sed quid ego. Ipsa vero confessio convicta est duobus adiumst si temporis, S loci. Acten poris quidem: quia teristio ipso die. quo dixerat Clodius periturum Milonem , ipse ex

urbe prosect us est. sine causa, cum causa etiam remanendi, nempe ut concitatam concionem suam sedaret. At Miloni proficiscendiasto die Lanuvium non soliim causa ,.sed etiam necessi. affuit, ob statuta caerificia. ibid quemadmodum ei.

νων. Deinde scivit Clodius facillimhex Patina, alijsque peris multis.

496쪽

ORATIO XXXVIR. 33s

multis, Milonem fore eo die in viai cum de reditu Cloclii 'nihil suspicari potuit Mile; quantumvis quaesieriti .. 47.

Nam quod Arrius di cassinius dieunt corruptos a Milone. ut id sciret, servos Clodii; id quidem licentia concedit Cis

ro : verum istorum hominumaestimonia, quia comites sum

Clodih & antea etiam falsum dixerunt, elevat. Irid. Malo δε. Clodij. Quin horum testimonia pro seCicero ae pro Milone interis pretatur: quia si Clodius in Albano fuit isto die mani uiuapropter Cyri mbriem , igitur Miloni di Ciceroni quem auctorem caedis iaciunt adversarii, estque parva digi eiso in reditus Clodij fuit ignotus. n. 48. HdιισIudires. Igitur Clo dius, quandoquidem non mansit in Albano , revera rediit Romam non propter mortem Cyri, quem pridie morientem teliquerat, sed ad insidiandum Miloni, quem appropinqua. re audiebat.m 9. nunς persequar Confirmatur, S patet ipsa

res etiam concessionea ex sestinatione Clodi j. n. so. sit ita factum. Contra absolvitur Milo omni suspicione insidiarum a loco, de tempore t quia hic si de insidiis cogitasset . nocta substitisset ad monumentum Basilii sin ridioso scilicet loco. de tempore suspicios ad caedem Clodijὶ neque illi ante ianis

dum occurrisset, α si . noctu ιπυιdioso. Itaque perspicua re petitione argumentorum luperius allatorum concludit orari

tot probabiles esse insidias Clodii. non Milonis. n. sa. Video anue constare. Jam vero superioi conseisio Clodii convicta est altero adiuncto loci leu pugnae , qui aptior fuit Clodio, quam Miloni. Mitifice exprimit hunc locum Cicero per hypotyposim Sc comparationem ab adjunctis, comitatu, iacul

Digredit ut Cicero. de respondet ad tres prolepsis: ad primam, victus est Clodius 1 quia effoeminatus & inscitus duxi vicit Μilo. quia vir providus, nec imparatus ab insidiis. Adde incellos exitara pugnarum. n. 7. Cur uitiar viam et . A secundam, Milo servos manu misit , quia ab his de sensum quamquam libertas, quod Astiter dixit Cato , non est praeismium his servis satis magnum. Porro non metuit Milo. ne hi servi in quae itionem darentur, quia tormentis &quaestione non est opus, ubi factis Onsessio est. n. 38. Cur igitών era. Ad tertiam, quaestiones habu ae ab Appio de servis Clodii nihil urgent Milonem ι quia non licet contra dominum quaesi

497쪽

ni utiasque civium Romanorum, coacervatim de frequenti

epetitione recenser. d. Sed eum sederet. Praesolim ampli inmatione per incrementum, & hypoi yposim ostendit patie riam populi Romani, ex iis, quae nefarie tactvrvs Reiit Cl dius, si praetor fuisset. n. 77. Ω- qumn εας qasdem. Cominplexio constat iterata prosopopopia Milonis , aut praesesert mortem Clodii non modosbi gloriosam,sed etiam toti ReIp. salutarem dilucundam. n. 73 Ωuamoseo . Auget, di aco cumulat orator Milonis laudem comparatione futuri Conis latos Milonis. quem iam omnes optant; & Praeturae Clodii. quam meruerit civitas, di boni oderant. n. 79.-nda e hac. Istum vetu metum atque odium civitatis exprimit piosopctis, poeta : n m si ab inferis revocari posset Clodius, ut estit praetor. nullus omnino, nec ipse Pompeius id faceret. n. go Κωλ hoe atrandite. Hinc ad iudices si convertit Cicero , ac bene sperare Milonem iubet ab iis. quos conservavit, vel qui Clois dium sublatum gaudedit praemia etiam . exempla Graecorum, expςctare iubet in grata C Vitate. num. I. με ergo et, eia. Sin ista mercesaccideri ipsum iubet nunquam poenitere facti: quia sortis viri est. proposita invidia, morte. poena, nihilo segnitis Remp defendere. n. 82.-ώoc animo. Verum altius effert orator gloriani Milonis, & magno artificio divinum efficit huiusfacinus, perinde quasi non singulati Milonis virtute ac manu, sed Deorum numiae ac vi inters eius sit Clodiusi ad summam populi Rom. selicitatem. n. 14. sed huiuι ban eb. Caelestem enim esse vim demonstrat Cicero, quae Romano imperio provideat, ac in scelera animadqvertat. n. 8 . Hac est prosecto. Testes appellat huius rei tumulos, & sacras aras Deorum quia Clodius in conspectu montis Albani, ubi locos excidearat, ante oculos Ioris Latialis , ante sacrarium bonae Deae. quam violarat, occisus est. n. 86. NMI es humano. Confirmat illam vim divinam a consequentibus: quod n satus sitiClodio post mortem honor sepulturae. nam. 17.

Confirmat etiam ex misera populi Rom. sortuna isto anno futura quam exaggerat enumeratione seu anaeephalaeosi

scelerum Clodi in nisi hoc consilium Deoium fuisset, ut mlo Clodium necaret. o. 13. Dura misi.

498쪽

3 1 PRO T. ANNIO MILONE,

Augetur Ista divina providentia seu populi Rom. elicitas. quod nullus, praeter Milo nem, satis tortis Consul fuisset. qui

laetorem istum coerceret. n. sci An influus. Sed maxima augetur hac eomparatione Minorum: si mortuus Clodius in

cendit coriam de qua est definitio, dc affectus doloris oe di. inni permiscet; quanto magis si vivu esset Praetor. m. st.

argumenta subtilius exeogitat, eaque miro aristio δ*omi:

499쪽

ORATIO XXXVIII. 34

Proratio est insigniter ad commiserationem Milonis

composita r. Apostropha adiudices ini deprecatione.uta serti viro misericordiam tribuant: subiecta comparari ne gladiatorum , quorum timidos & supplices odisse solemus, fortes digener ins servare cupimus. num. ς3. Ddjamsatis a. Pro popoeia Milanis, qui commemorat non ingratae Rei p. 3c Ciςeroni. sua merita. & susceptos labores, nulla spe, aut mercede alia sibi proposita. praeter hanc laudis atque gloriae. sublato Clodio. n. ς 4. - idem jurices. I. Altera prosopopoeia Ciceronis. qui testatur Miloni amore suum, in primis dolore. si per eos iudices, quos semper habuit amicissimos. oc quibus non poterit iraki. tartis vir Milo a se divelletur. n. io O. ms tumectim Quamquam se solabitur Cicero recordatione nullius ossicii, vel peiaculi. Vel mortis Milonis causa praetermissae , aut iam praetermittendae, quando sibi mori satius est quam Mi lonem perire. n. t. Nuus mε uua. Iterum ςommendata Milonis fortitudine, qui reclacrymi. Ciceronis movetur, iudices obtestatur. atque adstantes in soro milites appellat. ut tam talem virum servent in patria. n. Ioll. His lacr mis. Deinde qxclamat. dos

let, queritur , dubitat quid reiponsurus sit liberis, & Fra' tri. si Milonem, a quo per iudices revocatus est in patriam, netinere in patria per eosde iudiees sibi amic issimos non possit. m. t 3. O me in strum. Exaggerat dolorem suum ora.

500쪽

PRO C. RABIRIO

POST HUMO .

Argumentum , Stylus.

Potomares Auleres Alexantria Rex ob crudelitatam ef, - - miam re ρ pulsus a Gmbris Romam venit, ct auxrtium pGιrt a Senatu. Ictum cum eo farduae, reductio h Lentula Curasia pro Constati Senatis auctoratate mandata est. I γνωn conseiatis Sιι sta oraculis,invenerunt Decemυινι Regem 2Dnti dolosis arti, in aliquando Romam esse mimim: si auxilium peteret sor.

4-s cum o facerent,na tame eum reducererat cum exerc tu. aeua re Lentulin Regis reducendι provInctivn,quam Oauctoritates

natus Ox sorte habebat interposita religione sine ulla dubitarione derosint. N hilo secius Rex instabat,multi. Senatorer, incertum An C in pecu i corrupti eo propendebant,ut sine armis per legatos reduceretur sed obsistentibuου partim Auxandria legatis ψ-tιmρrιncipibuε civita/u. Pompeio, Crasse, Lentulo eam legationem per an. iccs magna ambιtiove captantibin, eum niari a Grearet, a C. Rabtrio Posthumo equite Romano pecunIM mutua. accepit sue ut,quodIuctabatur,corrumperet senatum , sive ut subornaret earios,qui legatos Alexandrinorum is Dionem pruscipem legationis occiderent, sive ut quodpsea doeuit sumtu , Gabinium Syria proconsulem magnis premιM ad operissiferendam alliceret. Gabinι- tribuit se mercenarium comιteην Regi. signa contulit cum Zeteranismis, cepit Alexandriam Ptolomaa restituit in regnum alanti rejecto Archelao quem sibi Regem -- civerant.Revocat- , provincia Gabanim. hecusauto C. Memmio,defendente Cicerone, luι siequestre Pompeto paucis ante diebus ingratiamreinerati lege Iulia repetiandarum damnatus est.

Eas ta decem talentum milli ου quam summam a Rege ueceis pilli dicebatur)es estimata. Sede , is me pravis derisset,nec ta- tum ex ejus bonu,quanta flumma litis fueras,redigi potuisset, diε dixi Memmiin Meusator C.Rabirio Post mo eo no m. quod quodam legis Iulia capite cautum esset , us nec praris deae et is cui tu fasset assimata, nec summa litis ex υ- bamis pulticatis

colligi potuisset,lum demum inquireretur n eum,ad quem sta γῆ cuma pervenerat. C. bιrim autem promisy pecunia, qua Gabinius Regem Ptolomaum in regnum restituιtoarticeps cred bari

SEARCH

MENU NAVIGATION