장음표시 사용
41쪽
matrimonio durante facultatem rei illius redimendae a venditore certo pretio redemit, ad quaestus pertinere debeatὶ videri huic pos set amfirmativa pars verior propter augmentum pretii, ad redimen. dum jus venditori reservatum erogati, quo secunda quasi emptio credi posset facta, a . l. a. pr. in fn. f. de contrahcnd. empl. ceu, hoc etiam traditur a Cassanaeo ad consuet. Surg. rub. . f. a. in . descendunt tamen in aliam sententiam Tiraquellus de retract. con- Uent. dict. Dc. num. IσI. 2 seqq. Maynardus libr. s. decis Thoosan. O . uum. o. qui fundum pro rata pictii prioris attribuunt viro, prorata autem augmenti ad redimendum jus erogati, commune utriq; conjugum esse, docent, hos sequitur Johan a Sande libr. a. tit. I. def3. Nos neutram sententiam subsistere existimamus, qu:n fundum totum pertinere ad maritum statuimus, & ratione augmenti ad uxo rem ex parte pertinere pernegamus; Quicquid enim maritus constante matrimonio, pro redimenda facultate venditori antea concessa erogavit, factum est intuitu rei, quae ante mali imonium ad maritum spectavit adque res allatas pertinuit, idque non tam ad rem istam acquirendam, sed quaesitam conservandam, Quae vero incommodum allatarum rerum expenduntur, habenda lunt pro impensis in rem factis, quorum nomine alterii socio conjugi actio solum competit, qua partem impensarum istarum, ut quae non intuia . tu & occasione locietatis factae sunt, consequi potest. Neque obstant his supra adductae dissentientium opiniones; non Tiraquelli, quia uti modo probatum, illud quod erogatum est, expensarum instar in res conjugis proprias factarum se habet. Non Cassanaei,
cum hoc in casu nulla nova emptio appareat, ut ex novo titulo rc Sacquisita dici possit; ad illud enim requiritur, ut emptione contra- - cta, & integris manentibus omnibus, de augendo vel minuendo pretio inter partes sit conventum, ut apparet ex ipsa supra pro Caiasan. adducta l. ra. J. de contrab. empl. de qua vid. FranZh. in com
Eadem porro ratione ad societatem hanc non pertinet res
Dedique s. ab uno conjugum per transactionem quaesita, hujus enim quam di-
42쪽
xi transactionis, ea est conditio, ut non mutet titulum priorem, sed per eam a lite disceditur, & lis redimitur: Conjunx autem qui rem hac ratione consequitur, eam habere censetur ex titulo sive causa, quam in judicium adduxit, cujus vi etiam confessionem juris sui expressit. Fas tamen hic alteri conjugum est in divisione quaestuum, partem pecuniae pro re in transactionem de bonis communibus ex- penis, praecipere, atque deducere arg. l. ia. F. pro serio. Restri: git hoc Ioan a Sande lib. a. tit. s. def. Ad casum ubi jus transigentis conjugis incertum est, & obscurum; existimatq; si ad Vei sarii jus obvium est & per omnia clarum, alter vero conjugum lite
ea super re mota, pro certa pecunia rem acceperit, communioni conjugali annumerandam esse, utpote non per transactionem, sedemptionem potius acquisitam. De quo tamen non temere no
strum suspensum habemus judicium. g. XII. Illa autem bona, quae conjuges & socii ante contractam so
cietatem habuerunt, in hanc bonorum communionem non veniunt, ut eorum proprietas invicem communicetur. l. . ct seq. f. hoc tit. Schultes. forens. - . num. ιδ. nisi speciales loci conluetudines certa bona, quae coniuges tempore initi matrimonii attulerunt, in hanc quoque societatem coniiciant, scuti Galliae, aliorumque populorum moribus, praeter quaestus etiam mobilia bona, tempore matrimonii allata, inter conjuges communicari, supra cap. . g. ult.
probavimus. In Frisia quoque ex speciali legis dispositione universa suppellex qua cuique ante matrimonium propria fuit, conjugibus ruri degentibus communicari solet, Johan a Sande, libr. a. tit. 1. def s suppellectilis vero ejus, quae in oppidis est, diversim rationem ponit idem Johan a Sande, di t. t v. f. Fructus ta-
cia tamen eorum bonorum, quae cuique socio propria sunt, ad quaestus constante matrimonio factos pertinere, ad que eos reserridebere, communior est Doctorum sententia. Quamvis enim principaliter res utriusque socii propriae, in bonorum socictatem ad
quael una contractam non veniant, catenus tamen eas contulisse via dentur, ut commodum di omne lucrum eXinde proveniens, inter
iocios siet commune: Accedit quod fructus isti, qui ex bonis so-
quae maritus ves uxor pertransactiorinem obtinuIt. Earum rerus quae coniugum tempore contractae
Nisi loci eo suetudine aliud sit introductum. Fructus truistatum e
43쪽
in rebus coniugum omnibus. etiam majo
deseudalib. ciorum percipiuntur, non sine industria & opera sociorum proveniunt. Ad eos enim producendos cultura non mediocris requiritur, ut vel ex hac ratione ad quaestus constante matrimonio facitos non immerito referantur, arae. I. r. l. s. ct seqq.J. pro sc. Et hoc de fructibus industrialibus, ad quos producendos industria & opera hominis requiritur, vid. l. s. de Hur. dubio carere videtur. De naturalibus, quos scilicet natura sponte producti, parum aut nihil cooperante 'hacto hominis, esse potcst controversia imajor. Idem tamen quod de industrialibus hic sentimus, licet namque ad hos fructus producendos nulla vel exigua necessaria sit opera, ad istos tamen conservandos, colligendos & probe custodiendos opera & industria hominis accedere debet; tum ob adductam supra de industrialibus rationem, quod socii res suas omnes, quoad usum& lucrum exinde faciendum, communicasse ea intentione creduntur, ut lucrumhoc modo obveniens, inter eos commune esse debeat; adeoque hi .fructus non tam propter operam ac industriam, quam ipsis impendimus, quam propter jus societatis quaestuum jure censendi sunt. Hinc omnes praedicti autores in pr. hujus f. citati indillincte loquuntur , inter quos tamen Johan a Sande, lib. a. tit. s. d incit. 3. ex consuetudine locorum ubivis recepta, non ex dis- positione juris civilis fructus ex rebus conjugum propriis ad communionem bonorum refert.
Locum babent praedicta in omnibus rebus coniugum propriis, qualescunque etiam illae fuerint, sint licet restitutioni obnoxiae, aut majoratus jus in iis constitutum. Joh. Lopez de lucro marit. UT uxor. eap. σ. num. Io. Vel maritus habuerit bona nudalsa, nam & horum fructus exinde provenientes, conjugibus erunt communes. arg. a. suae Ia. Johan Lopea dict. cap. s. num. o. Struvius exercit. o. pro sec. thes assi Hector Felicius cap. ra. num. 37. adde g. hujus cap. - . seeandum, Fructus rerum uxoris paraphernalium
cui de iure civili acquirantur, non concors est Doctorum sententia, uti videre licet apud Bachovium ad Treuiter, vol. a. disput. 7. heso. lit. B. cui addi debet Mevius ad jus Lubecens pari. a. tit. a. num. 1 . qq. ubi de hoc pluribus agit; Attamen introducta socie-
44쪽
societate conjugali, inter coniuges isti fructus omnino communes erunt, Petrus Sanz, de divis. bonor. l. a. cap. II. nion. I . Lopez. d. Nec non num. I . qua ratione s uxor seu dum habeat paraphernum,
fructus ex re seu dati provenientes, societati conjugali inferendi sunt, ρ' 'M V μ' Rosenthal defud. cap. to. conclus I. num. N. Neque aliud statutismus quoad fructtis rerum dotalium: Licet enim de jure communi lucro mariti cedant in compensationem onerum matrimonii l. r. pr. de juri dot. Ex quo tamen hodie societas inter conju- itemqued ges esse coepit, ad utrumque conjugem pertinebunt, Jotan Lopea. d. cap. α num. tr. etiam si seudum in dotem fuerit datum, vid. Ro-senthal. dict. conclus s. num. o. . Hinc si mulier castrum cum jurisdictione marito dederit in dotem, & postea durante matrimonio alicujus bona propter delictum fuerint confiscata, ea jure communi quidem maritus lucratur tanquam fructus, mulctae . enim & consscationes bonorum, fructus & reditus jurisdictionis censentur, Molinaeus ad consuet. Puris s. 1.1log. t. num. σ3. sed consuetudin, rio jure ad quaestus referri debent, Cassanaeus ad cons Burgund. rub. g. y fere in . Lopez. dict. cap. C. num. II. vid. Molin. dist. traft. 9. 3.gloss. ι num. ιδ3. g. XIV. Annuis reditibus marito in dotem datis, reditus sive census quotannis percepti, ad uxorem ne pertineant, tanquam res dot les, an vero communes snt, controversum esse ait Petrus Sanz, de division. bonori libr. a. cap. ιι. num. 3I. Exi stimamus nos census sve reditus, quos maritus percipit, pro fructibus rei dotalis habendos esse, nam hoc in casu non fructus, sed ipsum ius annuorum suia redituum, quod uxori competiit, in dotem ab uxote datum credi- tint dati. tur. Proinde reditus isti annui sive fructus jure communi ad maritum, L r. f. de jur. At. ubi vero communio bonorum inter conjuges recepta est, ad utrumq; tanquam communes pertinebunt. Et hoc non tantum procedit in reditibus annuis ad vitam constit iis, sed etiam in perpetuis, cum eadem utrobique militet ratio, P trus Sana, dies, cap. 1 . ubi ad contraria respondet. Extendenda a tem haec de fructibus dicta ad bona quoque quae conjuges constante matrimonio acquiiunt, sed cuique acquirenti propria fiunt, ve-
45쪽
, i luti quae obveniunt per ultimam voluntatem vel donationem, de , i quibus infra, vid. Lopez de lucro maris. ct uxor. cap. s. num. 61.
Augmenta quod adtinet & accessiones, quae in rebus cujusq; Augmentu conjugis propriis durante matrimonio fiunt, tribuenda illa vel tem- dupi M3 ςst pore vel naturae aut sortunae etiam, ut in alluvione, augmentos ' ' pretii rerum; vel facto &operae possessoris rei, ut si domus in alterius lato exstruatur, &c. Gar tractat. de expens ct meliorat. cap. Illud quod aa. num. . Si augmentum sive accesso contingat solius.temporis temporis vel naturae beneficio, pertinet illa ad eum, cujus est res ipsa prin-Vςl n xurae, cipalis, ut alteri socio lucri nomine nihil si praestandum, Garsas
provenit ad truct cV Ra. num. Quodcunque enim sponte & naturae hane foete. beneficio rebus accedit, rem omnino sequitur, cumque ea unitur,tatem non & quod de re ipsa, etiam de ejusmodi incremento sentiendum est. Fςxxinςx, Gars dict. Dc. Covarravias de matrimon. cap. 7. 3. . num. II. nam augmentum quod per modum unionis accedit, eandemque rem constituit, naturam & conditiones rei, cui unitur suscipit, atque sicut eadem res, judicatur. Molinaeus ad consuetud. Parisiens. 3. t. t s. t. num. D. Hinc alluvionis commodum illius est cujus est undus alluvione auctus. Item si alterutra conjugum pars sylvam haberet, quae constante matrimonio suapte natura & sponte fructuosor fuerit facta, augmentum illud quod durante matrimonio provenit, in totum domino rei acquiritur, nec ejus nomine quidquam socio pia stat. Gars. d. I n. t . vel si domus a marito ante m trimonium empta sit, & durante matrimonio pluris valere caeperit, ita ut primum exiguo pretio parata, nunc longe majori vendatur, hoc augmcntum temporis bencscio proveniens, eadem ratione malito quoque adjudicamus, Lopea trassi de lucro maris. ct uxori
cv. α n. I . Covari ilvias de matrimon. cap. I. g. I. n. II. Procedunt
autem praedicta,cum expensae in hanc rem aliquae factae non sunt; si enim maritus de bonis communibus, in res proprias impenderit, id uxori pro parte reddi debet, ad quod maritus secietatis judicio conventus obligatur. Idem dicendum est de usufructu, qui
Vndc usus' constante matrimonio cum nuda proprietate penes alterutrum con
46쪽
enim proprietati, propria vi dc naturum,cujusmodi incrementa em eonsolida.dem ure, cum re ipsa habentur, aV. d. l. COvarruVias d. cap. r. ius ad quae de matrim. num. II. Gars. de expens ct meliorat. cap. aa. num. ιο. ct iv. non νς de acquot. co N. num. n. Deinde ususfructus postquam in pera ty μ ρsona usufructuarii finitus est, juris necessitate cum proprietate con-
solidatur & extinguitur, adeoque jus separatum & diversum a proprietate in persona domini esse desinit. arae. Li. princ. f.si Osfrua. petatur. l. ari 1. de servit. praediorum rusticorum. Dissentientes hie
habemus Cassameum ad consuet. Burgund. mb. f. a. n. ta. SuareΣ de lucro marit. ct uxor. tit. r. num. Io. Nicolaum Boerium ad comoet. Bituricens tiri de consueti matrim , a. qui existin mi usum- fructum hoc modo consolidatum, inter conjuges communem esse debcre, ex ea maxime ratione, quod illi quae consolidantur, non
videantur acquisita illo jure seu titulo, quo res cui consolidantur. acquisita fuit, ari f. s. instit. de leg. l. 8a. I. f is legat. a. Sed haec dissentientium ratio nostram sententiam non infringit, nam posito neque enim negamus,) usum fructum ex alia & nova causa acquiri, inde tamen communem istum seri, minus recte infertur. Quia excludimus usumfructum hete non ac si ex eadem qua proprietas, causa videatur quaesitus, sed quia propria vi & natura, sine hominis industria&opera, rei coniugis propriae tanquam ejus incrementum accedit, dict. ι . atque cum illa sic unitur, ut una res cum ea
essiciatur. arae. S. at instit. de usustin. L .f. de usust. vid. Molunaeus ad conseri Parisiens. g. r. Us ι. num. 11. ct seq. Lopea de Imera marit. ct uxor. cap. σ. num. 13. Eadem sentimus, etiam invi Αρε distato Tiraquello d. retro. municipat. g. s. os. um num. 7M in em teus, pil. phyleus cum directo dominio consolidata, quia utrobique eadem prietati ea adest ratio: Garsias de acquaest. Hug. num. ρ .ct tris. δε expens ratione ac cap. o. num. II. Ubi fructus exinde perceptos ad quaestus perti- - μφη 'nere monet, de quo supra actum.
Aliud obtinere s ususfructus eonstante matrimonio emptus
fuerit, adserit Covarruvias d. cap. I. g. r. num. Ia. & tum usumis
ctum utrique communem fieri existimat: sed distinguendum hete esse crediderim, inum Dominus ab usufructuario emerit faculi
47쪽
tem & jus fructus percipiendi, vid. Franz. exercit. s. quaest. I. Vinn. comment. ad 3. ι. instit. d. usu ct habitat. an vero ipsum usum fructum, ut scilicet is a fructuario cedatur, vid. l. OL F. de jur. dotal. Priori in casu facultatem istam utendi fruendi utriq; conjugi com- sed non sa- munem esse lubens largior, quia jus istud ex titulo emptionis qua a ha ἰ-Π00 Dcc.tione & intuiru proprietatis, adeoque facultas fi sitiguaiio ctus percipiendi penes conjuges existit non vi & potestate juris, durante ma quod ad alterutrum conjugum pertinet, sed alio & omnino diverso rimonio do titulo, proindeque ut diversum a proprietate & separatum ius cen- ,'' νς' i' litur, ex persona usufructuarii dijudicandum, arg. l. 3. , ult. F. δε
peric. ct commod. rei vendit. eo usque si restringatur Covarruvii, sententia admittendam censemus. Posteriori in casu ususfructus ad quaestus durante matrimonio factos non pertinet, sed permanebit ejus, cuius est proprietas , arg. l. . f. de jur. dot. Cum ea usus fructus sit natura, ut in alterius quam fructuarii persona subsistere non possit, tanquam ius personale. vid. g. 3. instit. de usust. L 1 .F. silui. matrimon. Vinnius ad dict. f. r. de Uu. ct habitat. sed cessione facta necessario cum proprietate uniatur, d. F. I. institide usust ust. L sis. F. de jur. dot. Vinnius. com. ad dict. g. 3. num. . Ipse v. v - Franzia ad dus. quibus modis Uusfrust. amitti num. 3. Proinde fructus pro- cum usus fructus & proprietas in peisona domini concurrant, am-Priet tis d*-plius ἰus utendi fruendi separatum, sive ususfructus formalis intel- ni00 νς'di non potest, a . l. s 'si usust. petatur. Vinnius in Commen
communii. ad 3. 3. instit. de Uufrufi num. 3. Vide tamen l. 3. f. ult.f. de usu- fruct. accresiend. Modo heic quoque aestimationis pars sive protii quo usus ructus est redemptus, alteri socio restituatur, argum.
Fcuda quae durante matrimonio aperiuntur, indistinctὸ ad quaestus refert Callanarus ad cons Burg. rubr. 4. f. a. olos. 7. Botarius in consueti Bituricenis est. de consuet. matrim. j.a. & alii. Ab iis recedunt Molinaeus, ad cons. Paris. 3. 3 glos t. num. ιδ ct seq. Rosenthal. tr. de fud. cap. s. conclus. O . Tira quellus de retract. ni p. g. 32. numer. ra. 2 pq qui distinguunt inter causam ob qua elidum ad dominium directum revertatur & uniatur, utrum
48쪽
nimirum fiat, ex causa ab antiquo dependente, hoc est, ut MoIinaeus loquitur, ex natura rei & causa sive jure fundo dominanti ex contractus vel consuetudinis lege inhaerent ,veluti si seu dum ad ceristam, generationem vel tempus fuerit concessum, an vero ex causa extrinseca de novo superveniente, ut culpa vasallit Priori in ea se Aiviosiussa Dudum durante matrimonio consolidatum. patrimonialibus bo. 'R 'Vxεμ τnis annumerant; in quo iis lubenter accedimus per ea, quae Molse domino apenae s d. g. A num. 17M ct seq. tradit. Augmentum etenim heic riunrur.
fit non opera & industria sociorum, sed virtute & potestate dominii directi, iurisque alterutri conjugum ante matrimonium competentis, & seudum quam primum ea ratione finitur, ipso jure stitim cum proprietate conjungitur & unitur, ut ejusdem conditionis &qualitatis cum illa esliciatur, ceu tradit Molinaeus d. l. num. ι 7. 23. 1. glos. r. num. σ3. adeoq; si fundus dominans patrimonialis fuerit, ea quoque quae eo modo accedunt, pro patrimonialibus censeri. Contra si communis sit fundus dominans, pro quaestibus habenda esse infert Molin. d. l. n. V . Posteriori in casu quando scit. per admissam a Vasallo culpam & delictum domino aperitur seudum, sies quod in seudo novo indistincte a. sudor. a . a ct 3 t. in antiquo vero per culpam in ipsum tantum dominum commissam evenit, seudor. a . ct 3 . Ludmel. in Synops.fud. cap. ιI. Struv. Synt m. jur. seud. cap. ι1. 3. Ir. .) quaestibus annumerant, alterique conjugi partem ejus adjudicant, idque ob eam maxime rationem quod nudum hic non tam finiatur quam per accidens potius, puta culpa vasalli amittatur, adeoq; nova hete acquisitio videatur: atque sic statuere plerosque Dd. tradit Rosenthal. d. l. quos ibi enumerat. Verum nos hoc in casu dubitare cogit ratio juris ac societa. Etiamsi id tis, de qua aetimus, natura: nam ibi quoque laudum sine opera so- si x 0b vir
i P . st ... I ny e Ἀ- e pam vasalla. cri, aut negotiatione consolidatur,occasione iureq; ex teudi concel-
sone resultante, ac in domino nudi ante matrimonium radicato. Si enim dominus seudum concedit, sub gratae mentis lege & fideli. tutis exhibet adae id fecisse colligitur, eoque ipso ut seu dum ad proprietatem iterum in casu diverso redeat, subinnuit. Quando au- i . tein nudum vasallus amittit, adque dominum pertinere coepit, ex iuris ratione ita ad unitur proprietati & consolicitur, ut una eisci
49쪽
tur res, & dominium seu proprietas plena fiat, adeoq; seudum so
trialiter consderatum, extinguatur, Vid. Struv. d. traj F. cap. is. θ. 3. Molinaeus d. g. M. n. ιδI. 2 3. L num. ιυ. denique dominus quando ab ingrato vasallo per delictum subsequens laeditur, ei vindictaesumendae loco laudum defertur, improbo vasallo in paenam injuriae& contemptus adimitur, sicut hoc dissentiens quoque Molinos agnoscit in cons. Parisiens. b. I. g. I. num. o. Certi autem juris cit, ' quaecunque sociorum alterutri, ob delictiim in se commissum cedunt, praeterquam in societatem bonorum omnium, communicare non teneatur, L sa. g. ια f. pro sec. Dissentientium quod comcernit rationem, insuffciens illa videtur, neque quod illi volunt. valide satis infert, largiamur enim ibi seudum, vasallo per culpam & delictum perdi, adeoque rem de novo durante matrimonio adquiri. Hoe tamen res ad quaestus referendas etiam non evincit; quia in hane societatem ea tantum venire probavimus, quae ex quaestu & negotiatione sociorum percipiuntur, & non quae aliunde auterutri conjugum obveniunt, L 7. ct .ss prosci via. f. . b. cap. Limitat. Cum vero in hac societatis specie locorum statuta admodum inter se discrepent, si quid si gulare & diversum a jure communi circa seu da introduxerint, iis omnino inhaerendum esse censemus. Pr dicta ficilius in subseudis, quando nimirum seu dum redit ad sui dum dominantem, qui etiam seudali nexu possidetur, admittenda fuerint, ut quae ipsimet dissentientes a qua tuum communione e clusa volunt, Rosenthal. ae eonclus v. Molinaeus in cons Paristit. r. g. 3.glos t. num. 3t. ct M'. 9 num. ιδ' siciis alia quoque quae alluvione vel alio modo nudis ipsis alterius conjugis stante matrimonio accedunt, & in fructu non sunt, eodem jure cum ipsis seudisti . habentur, Fridericus a Sande, ad cons sudaL Geidri tract. a. iitia.
Sequitur nunc altera accessionis sive augmenti species, quae facto & industria hominis contingit. Atque heic si quid in.rebus
unius conjugum propriis opera alterutrius accesserit, v. gr. aedes mariti vel uxoris propriae accuratius exstructae, & pretiosiores f
augmentum quidem ipsum pertinet ad eum cujus sunt aedes, ra
50쪽
quia accessorium suo principali cohaeret, ejusque naturam sequitur, quam regulam explicat Tiraquellus, d. Retract. municip. g. r. II. . ιι. num. 13. 2sqq. attamen alteri socio aestimationis augmenti pars est restituenda. Garsas de Acquaest. conjug. num. 73. Idem est si maritus constante matrimonio aedificia erexerit in solo uxoris, aut aedibus ibi exstructis molas frumentarias aut fumum vel alud quid addiderit; de horto ad usum domus patrimonialis durante matrimonio comparato, vid. Tiraquellus de retract. municip. g. 32. glog un. num. δ hae accessiones in divisione bonorum communium,uxori adiudicandae sunt, ut quae in ejus solo reperium tur exstructa, & proinde solo quoque cedunt f. 3o. Institui. de rerirer divis. l. r. 3. Io. 9 f. de rer. acquirenae Domin. add. Tir quellus d. 3. 3 a. num. 13. Expensae tamen & quicquid ad extollendam rem consertur, aestimari debent, eiusque aestimationis pars marito debebitur Gars de Expens ct meliorat. c. Is n. t. Suarezde Iucro marit. 9 uor. iit. I. num. D. Neque aliud judicari debet de augmentis in rebus majoratus factis: nam accessionum aestim tio,licet rei principalis naturam sequantur, adque possessorem pertineant, in societatem veniet, quia sociorum opera & industria proveniunt, indeque merito ad utriusque socii lucrum pertinere debent, a quo Hispanorum leges recedunt, ut quae nihil iis diri bonis expensarum ratione socio tribuunt, Gati. de assus. conjug. n. 7 . m. relicta saltem potestate socio quae velit, tollere pro sua parte, Gars de expens ct meliorat. cap. U. num. I. Alphonsus de Acevedo, conss. 3s. num. ια ubi pluribus in casibus id limitant. Idem valebit si vinea durante matrimonio, in sold alterutrius co jugis plantetur, nam ipsa vinea spectabit ad eum cujus est' solum cui omnia implantata cedunt. l. r. ,. ultim. I. asi. I. a. F. de a quirind. rer. domin. sed augmentum, industria & opera sociorum proveniens, aestimari, & cuique conjugum pars sua jure societatis adiudicari debet, vid. Gars de aequaest. conjui num. I . Suarendin. tit. I. num. G. quomodo autem haec augmenti xstimatio fieri debeat, late & elcganter exequitur. Garsias de expens ct meliorat.
facto ho-nis conti R. gena pertinet quidem ad domi nudrerum quibus accedit, aestimati nis tamen