장음표시 사용
541쪽
commutare potest pictor non item Postremo assectus magis concitare potest poeta, quam pictor. Nam etsi viri docti
contra stent tamen Autor id, quod a pictore solis oculis objicitur, a poeta etiam vocis, gestuum, gemituumque conteritione & varietate i crebritate magis animis imprimi posse, μctitat. Nam Oeta modo vulnerationibus, ni Od minis, modo indignationibus, modo vestium mutationibus, modo laps busae refocillationibus, assectum eundem vel augere, vel continu
re, vel remittere potest. Iam progredi ur Autor ad ea, quae adventitui vocati Ubi poetae r iis praecipuas metes tribuit Poetae enim ψnge plures habent admiratores artis ipserimit ritos, salieni intelligentiores, quam pictores. Deinde aeris rempestatum iniuriae magis obnoxii est ars pictoria summum enim quodque artiscium igni, quae motuum vehementiae, e sis in infinitis Miis obnoxiiii est iniuriis, quia sere inscium est α singulare, & imitamenta eius protrita vulgaria. in contra primam pulchritudinis Wingenii laudem retinet in omnibus exemplaribus, quantumvis multiplicatis. Et haec lo gius latiusque disperguntur, quam una iniquam pictura divul gari, integra propagari. potuit. Praeterea poetae habent artis
suae exempla multo antiquissima, non modo recentia; cumplictores contra nullum antiquitatis exemplum habeant, quod sequantur. Frustra Parrhuyli, meliis Zeuxidis adjumenta requirunt. Pictura vero oculis subit vineas, domus, regiones, obiicit, qua poesis multas per ambages vix tam vivide re praesentat Pictura etiam altius insidet alii mo 6 fidelius, quam carmina, atque etiam vi fideilagis colores exprimit, quam poesis solet. Figurae Geometrarum, Architectorum, Mechanicorum, facile notionem rerum exprimunt, quam exquisitissima verborum multitudo animo inserere non potest. Requirit utraque ars ingenium & naturae notitiam Picturae quoque errores f. anime in oeulos incuti unt, illi carminum non item. Altera Epistola exponit Autor pictoriim in historiis sieris errores, qui tanto periculissiores sunt, quanto de sententia magni cuiusdam ecclesiis doctoris picturae rudium homilium Blerti
res sint magistra: Ergo in Melis historia represtendit Autor
542쪽
audaciam piistorum in confingendo instrumento caediri in causa iejus emis Ib , ,1 colli ζenda, neque ex Jus larorum considio igne celitus delapi repetenda in Abrahami Vtiacum mactaturi, historia reprehen lit siluram Daci, ad altare Deum precantis, gladii ab Abraham porrecti, qui potius culter uerit, in pectus victimae intrudendus, itemque vultus Abrahamici
contristati ac perturbati. In mori historia culpat Muram mendici, in fimo genim ponetitis in Asannae historia deridet canos ammtium,& specilla, nas imposita, cum nomen πρεσβυτερ- quod pictores decepit, de honoribus magis & magistrivia biis accipiendum sit. Ad Novum Testamentum progressus Amor, pictorum virginem Mariam ad praesepe cum comita x x veste assidentem reprobat, item ut magnis appara tum domicilii, quo Christus a Levi exceptus est. Praeterea magos non vult ingressia esse stabulum assili4 bovis, sed domicilium conductum a Maria oppidulo conveniens Magos ut Reges depictos etiam reiicit, quippe qui fuerint Astronomi Idem fici in baptismo Christi, quem pictores adspersione pera hun ingunt,d in descensu Spiritus sincti, a pictoribus in columbam
transfigurati, cin comedendo agno paschali sedentium more, di in Ioanne ad sinum Christi reclinato, atque Evangelium suum scribente, tanquam iuvenis eo tempore fuisset. Ubi simul de eo in vas oleo plenum coniecto dubitat. Nec videtur ei Christus puer, in templo docens, consedisse in cathedra, sed in subselliis ceterorum iliscipulorum. Non magis concoquere potest custodes sepulcri Christi dormientes. Postea vel picturam iudicii extremi persequitur, in Vaticano Pontificis sacrari suspensam, cum qua nihil usquam comparari posse creditur. Sed Autor miratur, sabulas gentium a Christo alienarum ei admixtas esse, inferno videlicet γλο- ιm, Rhadum anium, ro tam Ixionis, saxum Sy bhinc Vituperat tum Poetas Mis minet, assum, minoarimn alios, qui locutiones vetustatis
impiae sint imitati. Ab his Amor redit ad picturis, a vero ab emunes in historia Veron cum horologio. leone, de eis ordinalis, pingi uti. Epi la re, sileriai est reprehem, tibiis enorim in pingendo Auxariso in elephanti insi- xxx D dente,
543쪽
dente Bucephalo cum capite bovis, Hectore non currui, sed equo, insidente, C patri non in brachio, sed nudo pectore a vipera admori. Ga med ab aquila non unguibus in coeluin sed dorso, subvecto, -- des malo .ci opo- a lamia deturpato. In Appendice Amor vituperat Parrha suis, alios pictores, qui libidinotas figuras pinxere. Praestatim autem gravissime invehitur iura ins Musseau . Cl Amtor singulis paene paginis iugularem declarat in Deum piet rem, odium errorum ac vitiorum acerrimum qu re vim in praedicat ob religionisin virtutis studium tri/lura
tem tantam prodit contemtionem, uti ne opera quidem eius suo nomine dignetur. Vocat enim inores meis, uti seriptio, si est primae operum eius editionis, quam non vidimus, at seculidae certe non est, cuius Pars I iere M Themtre, I msoire satarique de a te, δα - αν --. seau III in euores, inscripta est.
prior, qui nil ophiam primam, Ontologiam, Mona δε- logiam, Somatolossium, atque ι banologiam complectitur, es ad Philo phiam , inprimis de Animabus, Spiritibus, Deo mundo, atque Civitate divina cosiliationem, viam sternit Autore IOACHIM GEOR
Dire, apud Christ. Henr. Cunonem, i 743, 4. Alph et plag. 6I, Ti. m. r.
bus, accienensis Academiae nutritoribus, hunc δε ιπCl. Avior sacrum esse iubet. Praefatione autem, pertiri missa, rationes methodumque lectores docet, qua scientias, eo comprehensis, tradere consueverit, ac in posterum sit tra diturus. Adversiariis, qui famae ipsius a culam adspergere sustinuerant, illud uarii instillat: Nisis orati m. -
544쪽
res, ae dogmata mea, erant. Illustraverat hiae usque Ili Mons Metaphysicam, Germanice conscriptam. Anuotationes adacter, et varias, ab auditoribus calanio exceptas. Commoti ex earum lectione suerunt multi, ut commercio literario sciscitati suerint ex ipso haud p:aucii, quae intulit dogmatibus recenti Orum, atque ut tandem Autori exiti tertiit suasores, ne dogmata sua metaphysica, intra cancellos comple Xumque me thodi constrictioris conclusa , publicare gravaretur. Haec ratio peris edendi est privata Publica haud procul quaerenda est. Speciatim tamen deliberatum atque constitutum est Autori , dogmata veterum Philosophorum progressis eniporis intra nexum ac complexum me modi rigidioris exponere. Ponendum igitur erat fundamentum , ad cujus dogmata possent opiniones veterum revocari ac diiudicari rim pseris,n ipse in e sam animarum atque spirituum inquiret, ea, quae per Deum qua talem fieri queunt, docebit, atque de civitate Dei inibi se exponet, ut inde ea, quae de renitorio huius civitatis
edisserenda sint, nec non iura Dei in res creatas,in harum o ligationes ad Deum referendae, harum violatione , ac earum origo atque modus, quo Deus cum rebus creatis versitur,
distinete intelligi riteque perspici, queat. Hoc priori exposuit
per modum praenoscendorum naturam ἐκ constitutionem et yhysices, nec non modum Metaphysicam tractandi. Parti primae nomen Philosophiae primae obtigit. In hac exposuit de possibili, impossibili generatim spectato, ac de possibilium nexu Parti secundae nomenintologiae indidit. Distribuit hane in Sectiones quinque. Sectione prima disserit de entis, per se considerati, natura atque determinationibus Sectione fecunda agit de generalibus operationum, quae a substantiis, in se spectatis, edi solent, legibus atque regulis. Sectione tertia de entium qua talium nexu exponit. Sectisne γιarta commenta . tu de variis nexus entium consectariis generatim Sectione
quinta tradit de quibusdam entium qua talium disserentiis, axeorum periecti me atque imper totis deducendi generatim. Notionem entis per notionem simplicis inagis determinaturus,
condidit m adologiam a reliquis inlaphysice partibus dimise
545쪽
Aam, ut principia distingueret accurate. Eam vero bipartito exponit per artem dc generalem. specialem. Priorem intres dispescuit Sectiones. Sectione prima disserit de entis sim plicis, in se spectati, natura atque determinationibus. Semone
secundu e po ut de variis modis, quibus emui simplicia diver si esse possunt. Sectiare tertia commentatur de entiun sim civi lexu variisque eiusdem consectariis. Inter haec conmiectaria refert commercium mentis corporisque, infra disti oris explicauim μου. 36. In parte mi adeso speciali nasturam a que constitutionem elementorum' revissime invest, g t. somatologiam, de eis, quae composita & coalita sunt,
expositurus, cotididit,& seorsini tractavit. Tractatio haec co stat tribM Sectioribu . Prima exponitur de corporum, iu*ectatorum, natura atque determinat onilius Secunda adiue de variis in dis, quibus corpora possunt esse diversa, atque de principiis, quae sitie ullo interventu inde fluunt. Sectione ter
tia tractatur de corporum nexu, variisque eiusdem consectariis, intercliaec de regulis motus , de nexu substantiali corporum solidorum, tam elasticorum, quam non elasticorum, regulisque motus, quae inde permanant, pag. II, de neX substantiali corporum fluidorum, ac de motus regulis, inde fluentibus, pag. a nec non de Variis modis, quibus corpora fluida cum Plidis,& solida cum fluidis substantialiter connecti possum, pag. . s. Appendicis loco adiecit Mechanologiam, eis perutilem. qui cum ratione de mundo cupiunt disputare, vel hactenus disputata penitus introspicere. Definitiones specierum ubique ex notione generum, seu generis,deduxit, ne quid methodo systematicae deesset rus inter , quae ipsius confessio est, ut in quibos dum umoribus issentia irreenia ribus Hup phis, quo veneratur, ipsim coegit. Hae tamen ex rutimete --ni Osium inusiacit, nec cum quoquam immodestius, tendit; ese Wa dissotienti i erit, ut istud gau, quod musitiora
io, comparebit, vi is utrique rimo communis in autem -- otio compertam h Leani rationem, quae Cl. Autorem ais
duxit ad laurus dis hisciplinices in complures partes distri'
546쪽
suppLEMENTA. Tomi v sectio in sar.
ere, paucula ex praecognoscendis, quae in lini in operis su p. peditavit, decerpemus. Ex notionibus, seu universalibus ob Pag. s. lectorum repraesentationibus, oriuntur partes eruditionis, quae speculativae, seu theoreticae, dicuntur. In scientiis vero theore ticis ea, quae per objecta, qua talia sunt possibilia, evolvuntur. Quot igitur sunt obiecta, de quibus, qua talibus, exponi poterito quoque erunt scientia theoreticae Ita incidimus in scientiain quamlain theoreticam eorum, quae per ens, qua tale ejusque variasipecies, qua tales, sinit possibilia. Ei nomen est e taphylio. Haec itaque generatim lividi potest in duas partes, viarum prior de iis, quae per ens, qua tale, sim possibilia D msterior de iis inu per varias entis species, qui tales sim pos lia, exponit alta dicitur omolois haec Melaphysica spe 's dis in Ontologia ex istis notione ea stat explananda,intra:
miti abstracto convenire possunt. Antequam igitur eam evolvere possimus, necessirium est, ut generalia quaedam tam stamus principia,atque notiones genearales, ex quibus per usum regularum logicam ex nimone post dictis assectiones possimus deducere oritur inde scientia primorum ornostendi
principiorum, quorum ope tam entis notio investigari, quam exentis notione conclusones deduci possisnt. Haec est Philoso a. phia prima. Es s vero potest vel in alia resolvi, vel non potest. Si prior ensius existit, en est compositum; si posterior, est simplex, seu monas. Consideratio simplicium gignit mois dologiam optinia compositi species est machina. Quae igitur per machinam, qua talem, possibilia sunt, ea fiuidunt Mechanologiam. Cum vero machina est corpus Somatologia Me 4 O.
Ganologiae est praemittenda. Entia simplicia, quae non sunt elementa , vocantur animaein spiritur. De amna exponit
chologia; de spiritibus Dematica, seu diomarologia. pii tus est vel finitus, vel infinitus. De illo exponitur in Deo se speciatim sic dicta de hoc in Theologia natu ali. Opera 33. Hones animatum atque spirituum optime ex efectibus com
547쪽
praemittenda est o principia ex observationibus de dueenda Psychologiae rationaliisu neumatica laticii tali, licet utriss que illa prior observ;3tionum recens per i haud coi illi tua Metaphysices, generatim dichae, pariem Mundus porro denotat vel conse I 4 pagem corporum, vel nexum animarumin spirituum, vel mu dum corporeum & moralem, inter sese connexum. Mundus,
prima ratione denotatus, vocatur regnum physicum, secundus Ognum morale es civitas Dei, tertius civitas Dei, in toto suo ambitu inata. Hinc tres Cosmologiae species enauaint Prima vocatur echanica, secunda Pueumatica, de tertia Cos. 1s mologia transirendentalis. Quis scopum mundi mechanicie gnoscere dispicere poterit, antequam ea expendit, quae persectionibus divinis fluunt Theologia itaque natur is --36. mittenda est Cosmologiae, echanicae Mundum pneumaticum, atque civitatem Dei, in toro suo ambitu spectatam, non esse entis, proprie sic dirii speciem, idea entis immediate osten sit. Quare scientia, quae duo haec momenta tractat, partibus Glaphysices non per se annumeratur. Ut vero usus de eomm dum Metaphysices ab auditoribus statim perspiciatur, ipse ea, de Cisitate Dei commentans, adiunxit Habemus itaque hic post Praefationem & praecognoscenda, i Philosophiam primam 'a on tolligi; nil Mona dologiam ο) Somatologiam; LMechanologiam. Quinque has artes complectitur Tomus priori Poserior porro continebit Psycliologiam empiricam Pneumaticam experimentalem. Psychologiam rationalem, Pneumaticam rationalem; ) Theologiam naturalem Lo
nologiam mechanicam & ilharduam de Civitate Dei scuentiam. De cetero Q. Autor methodi rigidae perspicuia talis se praebuit studiosimi. momenti vero indolis obstitie, quo minus stribendi genus classicis Autoribus proprium po tuerit assectari.
CHRISTIA', I HAGIO PHILI, ECCLESIAE
548쪽
. ratim per menses anniversarios distributae, num cod - gemino Indice instructae.
Gardelegiae, apud Eria Henr Campium, 7qI, 4.
intulandum est tempori nostro, quo viri optimi certatim in sensu sententiarum Novi Testamenti indagando desudantis studus pietatis sola in ecclesia Dei augentur, qui plurim a uiui nil amiotationis scopus est, laetandi materies novis o oritur uberior observationum, quas significamus, Autorem esse Virum M. Rev. Moosium, Superintendentem ardelegiae Pala Marcilicum, nuntiatium. Hoc Amor nos stire in rivi satione voluit, se infirmiori sibinde valetudine, impetuossque in si hypochondriae insultibiis, insestari. Comprecamur et co
cor unciam sanitate, vovemus, ut valeat ipse athletice, immo pancratice, ut Tomus II cons milis inde ab Actis Apostoliacis usque ad Apocaldist , quem parat, in lueem possit emitti. Dare iuvat ex Tomo I specimina, e qui bias Lector tanquam exheden de vino possit iudicare. Illitium fiet ab observationa Prima, qua, qui Iesus in terra scripserit, ad D. Vm, , , , investigatur ea ratione, ut Autor acquiescat in illo Roman rum: Non isquet. Si quid iudicamus, Iesus gestu scribentis in terram digito significavit, accusatores irritam naVare Opem ram, ac quasi terrae aliquid inscribere, subito calcatulum di obterendum, uni sibi adulteram secundum legis Mosaica praescripta judicandam, exhiberent. Ipse enim haud venerat, ut in munia ipsinim involaret, de πολυπραγριοσυνην exerceret,
praecipue cum Deus illacide, quid de adultera esset siciendum, docuerat. Tum inquirit Autor Pl. Reverendus, an a sacro III, 'at, tribuatur di isto assectus siriosas. Ipse m ne inprimis, verba a, s siue adis a continuata pertinere ad parenthesos cancestos. Vox Fo procul dubio admittitudinem plebis, anteriori aedium parti seribusque ibi ol strepentis est referenda. Hane turbam nonnulli de schola s. lini concere vovierunt, Musam interserentes, ipsim intem-Yν a peranter
549쪽
peranteris per tumultum, insaniae accommodatum, agere multitudinem. Sic cuneta sibi constant. Hinc Autor ad Romania, accedit,in Osser expositionem novam, ita adornatam: U. 7. Quemadmodum per unum homιvem, Adanium, peccatum in mumin. dum irrepsit, e liqua peccatum mors ipse sui exorta, Dais, ita etiam ad Omnes tramines mors Christi expiatoria pervor, in cui r moram, meritum M peua r. Expendimus locum demo diadini
tilms, in vulgari expositione deficere comparationis partem posteriorem Ar exspiravit illa adorario, si nil ac in laximus, Pre voculam που non necessano inchoari ubique prius comparationis membrum Saepius enim illud ἔσπερ est idem aerunquam, misi omnim vide Act II, a seis. hi acnu, V, a Cor. IM 1 rethus V s. Inspeximus deinde vim fies rus vi ἔ- , ut patesceret, an ea adlubeatur loco vinculi, quo pars posterior coniungitur cuin comparationis membro
priori. Sed biduistione exemplorum impedimur, quo minus se sentiamus. Confer Lue XXIV, a , o Vm, , VII, L XIXGI, B, XXVII. ψ, XXVIII, I , Rom. I, si Dor. VII, 36 XL I, XIV, a Gn VI, a, Ebr. VI, F, Apoe M,1 Imbess.
IV, 7. Retinendam igitur esse putamus consuetam loci μιμhni interpretationem obstat enim hoc, quod non sit veri-fimile, per vocem o Θανατος altera vice morten Christi de- here intelligi. Nec succurrit memoria exemplum, eum dici ἐπ τω τμαρροανειν, qui peccata sua in alterum, ut eApientur ea, conserti Copulandi modum circumspicias oportet, ne Musem illud duodecimum videatur truncum, minus cohae aena Mentionem Paulas iniecerat reconciliatiOnri, quam
mendanda vitie Gidios, ae fide instructi, per Christiam inv nimiti vili pergit, ne με filam ore liberabimur ab ira i μ nio orium ne in Deo in communione, cum Deo inimo per Dominum nostremo ' ori mn, per quem in
m . a ita progreditur: -- per umo hominem pecu
σώ---,- milia num ex tam matum est in primo
550쪽
homine, ae domicilii initar eum tenuit, ad omnes homines mors ilia pervasit, eo quod omnes peccaverunt. Ehraei aeque . adhibent suum Caph ad certiorem notitiam rei exhibendam, et ius locum occupare solet Graecum ς, ωσει, ἔσπερ Incria dei iide nil parenthesi inclutienda. Tum pergit Aposto-Iusci Vertim tamen non ut defectio a Me, Ila etiam donatio gratiae, a Christo partae, sese habet respectu virium, &c. Superiunt alia etiam loca, in quibus illud δα τῖτο ad finem pertinti est retrahendum. Mil offerimus hanc quoque exposit --nem aliis diiudicandam, ut in entiam eo exciten ipsis etiam usiciamus. Princimus, fatemur enim, ex iis, toris Distriba de rarioribu Christi se toris cerimoniis aca stibus, quibus is usi fist, dum aegros imisit, desiuiamque vita in ean revocavit. Auisere eodem iure nobis, mtor de precibus Christi, in Codie siero Novi Te, comm
alioratii sui commmitatus, excepto, quod haesimus ad deductionem vocis ἐπιμιος ex is QEσία. Disseruit idem po stea de Christo Laico, de Christo Physico de Christo Oee mmo, de tristo emblematum & symbolorum magistro. In transtu meminit Commentarii sui sti de Iesu Nazareno dum decenni, puero praecocis ingenii. Laudibus impertit Cl. oria
fiant munim i Compendium Anti-tatum Graecarum. Ohservario eius de Dannis victu, amictu brevior est, iucunda tamen, si quid iudieamus, vera. Ad Matth. de sensu vocis αποςασιον linhiir, ea designari id, quo significatus fuerit uxoris 4 ex mariti conjugio discessus, cum alimentis vitae ab eo reddendis coniunctus. Liceat pace Autoris monere, exstare in bellos, seu membranas, divortiorum Iudaicorum, in eis vero de alimentis praestandis fiet mentionem Ebrae mariti repu-
diatis uxoribus victum suppeditarunt nullum Testis est libelru . his Tilmudinis initim. E Graecorum moribus ritus Ebrae ' rum aestimare haud licet sed Mese nare Autoris 'Am is in est discessionem, emunionem ι --π-