장음표시 사용
551쪽
Pag. 47. exactores. Jugum Christi utile .eius faciis onus breviter illustrat. Verba Iesu, γ, M sa, commemorata, εστ τήν - 73. κλυῶδα της ηαεσεως, reddis: Absulisis ae removisis clavem eo. enitionis per incuriam, neglectunt, torporem. Reliqua' carptim magis, quam copiose, minavit Amor. Quare nulli sise rex, nisi ut hoc Catone lector sit contentus.
DISCII O PHILOSOPHICO THEOLOGICA
se Origine mortalium, qua varia Scripturae Sacrae at-- ενι exterorum placita de ortu miram, es generisimmani duration expenduntur, atque Scriptorum imu V reris, rum Novi Testamenti divinitas ex iis, quae de hominii metu nos edocuerunt i , adstruitur Am
V. D. MLe o,iae Upis Joannis Henricimereri r 74i, 4.
Plag. 8.irescente hominum vesanorum impudentia, qui vim acie ni-que ingenii sui ad destruendam veritatem, divinitus reseratam, ac in literas redactim contendunt, crescit etiam, sin trulaia quae Dei est providentia i diligentia & acumen Philosophonini ac Theologorum, recte de rebus divitiis sentientium, ne
civitas Dei detrimentin capsia exitiosum. In horum castris Rev. Autor militat, arma victricia circumfert, lacertis cal moque robuste commotis. Quo sine progressus, in infinitum rus porreae instabilitatem disiicit ac profligat. Inde conscit en que, homines primos haud fuist naturali lege progenitot ac genus hominum classi rerum illarum esse inserendum, quae, cantur contis ei quo ipse intelligitur, hominum fuisse
quosdam primos a creatore conditos sine ullo generationis adiumento, licet ex istius rationis lumine haud patescat num mas generationum, a prusi homine ad nos usque procurae .r . tium. De aeternitate mundi, quam vocant possibilem, nil certi decernit, licet distincte demonstret, initium generis amo talium nunquiun eo usque ea tendi posse, ut ultra numerum
552쪽
sup PLEMENTA. Tomis sectiora. s s
numerimim collocari possit. Et eam ipsam ob rationem, quia
umerus innumerus rationi repugnat, nec progressus in infini tum materialis dari potest, cete initati illi possit,ili locus haud relinquitur 6 ipf, coriuit Pronuntiat porro idem, duos a - tum initio homines finis creatos, latem .sin minam , idque rationi esse probabile. Confirnia haec ex eis, quae tradidit Mom Geta. I, II, Nim. XIV, a. Ailiti conseiiliam Isaia Pag. v.
XLI . XL P a XLIII o Zichori. XII, , Malachiae Loo, Psalmi CII Act. XIII, aδ, c. Exponit in transitu locum H CXXXIX, Sseq. prorsus egregium, ac BWilla ,s-ια Provocat deinde ad Lucam III, 3δ, ad More in XIX. , ad AN IV a , XIV, 1 ad avium M. XVR I . II, A ad me /6 V, u. XIV, 7. Removet dogma, quod si adamitas efflixit, atque ei opponit muli autoritatem ex M. XVII, an , at deinde, δε-- tas androga non recipiens sese ad Gen. II, ah aa. Tum digreditur ad gentium qua 3 rundam de hominum origine doctrinas,in calculum probabulem temporis, quod ab exordio generis humani essi it, era ivbendum , quem Mit annorum circiter ueroo, ratus, exstitissis iam generationes humanas secundum lineae rectae decursum circiter 1 3 Expendit Chronologiam hinensium 2Egyptiorum, denique Babyloniorum, compendiose Ostendit, gentium
reliquarum supputationes annorum, ab origine rerum dedullas conertae re ad Moses sententias. I einde Operam impen dit, ut doctrinam Moses , de Origine hominum traditam, di vinae autoritatis elle, ostendat, anaque pietati esse conducibialem, commonstret.
DE INGENII US ET ABUSI CIRCA IN '
Ierpretiuionem Scripturae Sacrae Commentation , ad placita Criticorum ea , qua fieri potuit, rarione com
553쪽
Gratulatur hoc scripto Autor Praesuli sacrorum orgavἰensium, Summe Rev. D. Chrisiano Stemuro, lauream Doctoralem, quam hic Lipsire meritissimam obtinuit. Ingenium, ipso judice, est vis mentis, qua similitudines rerum observantur,in novae inveniuntur. Eo opus est interpreti Codicis sacri; a ut significatus varios circumspiciat vocum ti videat, quinam ex istis congruat ad sententiam propositam; et conformi- tatem sententiae cuiusque ad antecedentiain consequentia momenta attemperet; ut tropos typos,m vaticinia, evolvae;
4 ut δυο νοητὰ -iat, tum in verbis, tum in rebus ipsis, sta; ue in lectionibus variani in Nov. Test diu ciet sis; hin eligenda lectione genuina et in inveniendo striptoris affiniti Singula haec exeniolis, e se plura petitis,iluaustrat, de inde ad SN - 1 progreditur, qua abusivn nomia, ut ille evitetur, delineat perpulchre. Abusti enim litant, qui parallelismos fingunt tum verborum, tum rerum, iuasi locis, in quibus illi haud sunt murrendi A ni eae librimi de xvirali versione in conimentorum fictionumque loco h bet. Abusum ingenii, in LXX interpretatione nonnuli pratii
admissum, notat damnat Eundem notat in antiquitatum seriatatoribus, qui ubique eas in Scripturam Sacram intrudere conantur. Eos quoque sub censuram vocat, qui in accentuum usu apud Ebraeos solent evagari. Notat tandem Criticos, iamitum suorum immemores, Iysticos, . a ita sese ubique gerit, ut praestantiora successu temporis ab eo sint speranda Mexspectanda. Dignum sane erat hoc argumentum hermeneuti eum, quod ex pro sesso tractaretur. Applaudimus Autori, nil
nisi solida spiranti, suique coi' deitinationibus digne defuncto.
COGITATA DE SEPARATISMO, LITERIS SA-
eris conformia, demonstrantia, in quibus ille conristat, undenam exoriatur, quomodo in republica sit siman
e qua ii ratione ulta'ssit. A fellamur simia
554쪽
m e X Dialogi veritatum innocentium cI EAM haptonius ab objectionibus defenditur, opera HEN RICI VOLCMARI TANGEN Diuoi ad S. Niciari Ninisse.
Lipsaein Norduisae, impens Damiis Henrici Grossit, et i , 8
. ' Alph. a plag. r. Insurrexit in Ecclesiam Evangelicam Philalethes quidam, en 'brio vatus, qui edidit Verimo δε-ων ira, ut scenica, stentatoria, ac circulatoria, disserendi arte Separatisimili muniret, ac errorum suorum monstra sectori incauto obtruderet.
In hoc refellendo Autor Pl. Rev. Midein vi abiliter πα- impendit suam. Gipite primo expositit de indole s natura Se paratisini scindo compleos sui rationesin occasonem as Papi
iectandi separationem ab ecclesiastica conlinunione. Inprimis, aconiunctionem dari Christi cui eccles ac fidelium inter sese vicissim, si et emuiue sacramentis ac verbi divini tractati ne eo uisit in esse, adiungit. Frequentiorem sacrae coenae o usum approbat. Separatiymum, tradit esse, pervicacem alistissem eptidiationem adminiculorum gratiae, sine susceptorum 6
ac agnitorum, qua Deus instituit, ut in coibuumonem cum rarias veniamus, ac in ea pers amus. Fontes Separatisimi, existimat, esse ignorantiam& amoris desectum Iudicia de aliis liata a. esse Maecipitanda, nec exigendum, ut ecclesia externa e meris sanctis consistat, docet. Genuinam de regeneratione notionem, latiorem tamen, suppeditat, a Philalethen, qui re 88.
genitos haud posse ulla ratione peccare, deificatos quippe sibi persuast, solide revincit, ac saniora docet moralitatem obi ctivam internam ita defendit, ut largiatur, dari casus, in s. quibus momenta occurrant, quae a natura rei haud exigantur,
ita a libertate 'ntis pendean cum m. Hos egregie exponit, nec non I, III, p. Ram VII, m Phrases, pere tum facere, e peccatum 'aiae, silicite distinguit, ac siilito e piosius illustra posteriorem. Quo sensi regeniti peccarem os . queant, fisus ostendi lapsunt necessitatem ordinis manda iopii ruinae usini, inprimis d aptisni, linire neque it eo asininini. Quomodo a d aptismus dici pessit Grameth
555쪽
tum monstrat pag. 77. Observationem legis divinae Christianam dignoscit a meritoria. Locum Mub. VII, , exponit collustrat. Generatim annotauIuS, argumenta, qu Cunque paedobaptismo opponi potuerunt, hic recenseri atque illustrari, tandem vero enervari, infringi ae everti. Carendum
fortassis suisset egregia hae tractatione, ni Philalethes fuisset, qui impudenter munimenta Manim de regeneratisne z- baptismo attentavit SVem ua more, saxoniae Dei comparabili Theologo, aegre iacere studuit, ac sitam de apocatastasi omnium erum opini mi Dorcoplato suo imperavit Si Dialogoriim -- is indolem reministi, r. rum to rem esse mitium illum Apostolimi rigantemque scriptorem, nubis res non possim, ion existimare. Exorandus vero nobis est l. Rev. Autor, ut titulo libri porro faciat si in doctrinam de secta Coena soliditate eadem contra Phiti lethen. promissi sui memor, vindicet. Ecclesiae enim nostrae stabiasiqndae aptissimum sese ostendit, sacrarumme literatum, lecti is Patrum perstudiosum se adeo praebuit, ut nil nisi sib
ctum M limarum ab ipso possit exspectari. moti bene stanbbibein de exsten frigen rcho est,
EJoquentiae, e Graecae lingua,Pro et Ordin in I stri. GHAU. Cartano, Historia Bibliorum rarualium, μ' .am litatibus eccosarum scundum decem Secururum seriem Mustrata.
Lipsie apud Io Christum Langenhemum , 738, - . Hag.46. Quod o virm in Praesitione erudiri huius libelli impe commendaverat antiquitatum uerarum studium, illud ipsum de usi saeti Codicis 'iud prisi Christianos ei que -- Pag. i. a. neratione, abunde probati Apparebit hoc ex praecipuis illius momenti quaesectori hic tali inemus. Praeceptum riusti, regni sui inremuntiis iniunctum, μιλτευσαν παισα τἀDintimith. XVIII, iri hanc similapsis oblisas onem impia
556쪽
stisse, ut, quae ad disciplitiam Christi faciebant, literis perset '. herent, cum Curi o non sine ratione colligit. Nec dubium esse, quin ea, quae poscripta fuerantis ad exemplum Iudaeorum, libros divinos in synagogis praelegentium, sint lactitata. Tria prior Evangelia ante finem Seculici odita esse, ac omnibus Pag.9- ita innotuisse, nee demum sub finem imperii Trajam Evangeliorum Hrpus collectum, de ad lectionis usum publicatum esse, con
hoc nomine digni sunt libri , qui aeternae sapientiae thesauros recludunt; indeque Hieravnins de Nepotiam pronivitiavit,
ipsum pectus suum Bibliothecam Chrisi essus, quoniam.
Ous doctrina coelesti probe imitatum, munitumque habuerit. Scriptores medii aevi Codicem rumappellarunt Enchiri.funditem Iz-is.
ribrum manualem, cum continuo manibus geri ae gestari debeat. In verbisCatu fhi apud Jufresnexu per πατία των θειων
τροφῶν intelligendae sunt diviniores iterae, in quotidianum num aptatae, a verbo πτυσσω, ptico, liter Henrusa. In s. r6. more positum fiat priscis Christianis, codices Evangelioriam in sipu gestare, quo sic ex illis, ubi usus postulabat, in sola tium & presidium suum aliquid depromere possent; unde s ctum, ut Rupisus, Diaconus Catanensis, ab exploratoribus pro
is deprehensus, una cum Evangelio, collo appenso, ad supplicium sierit rapiatus Cum lapsu autem temporis restim in superstitionem aliut, quando sectiones aliquas, separatis selis hilis inseriptas, phylecteri in instar habeban . quas υκρα 'πι-risse nominare sistebant, iisdemque vim aliquam miraculatari scribebant, abutentes loco m. :G- - 6-i8. ι ποεπιναπι Dei. I laetamen cautione sinit usi, ut, quo timcunque hostea saevirent, vel codicem sacriim studiose o culiarent, vel secum asportarent, ne scripturarum consolat ne in suo destinierentur. scripturam sacram christianos omnes et cuiuscum'
557쪽
cuiuscunque sexus conditionis diligenter lectitasse, contra I stitutum coetus Pontificii Oh servat Autor, aliud stia tuentibus Pr . deiitioribus ex illo, Balvetro, Arnaldo, Poch. uesnesio, cquatu' Galliae Episcopis, qui contra Constitutionem Cumentis D 9 Mas Concilium universale provocarunt, denique Lud. rex
si du Pin. Per Wiblicae tacitiae imiustrosteros Codices equisitos misse, ex Actis Martyriini probat inde scit, cum non imagines, non maces, ' non reliquaria, postularint, illima tempestatem his omnibus caruisse. Aliter longe rem im bere eum vexationibus Lotolitarimi, quas apud Japonensen itemiue sinensis , sunt perpessi , ubi non legimus in nim aliquem oraculani divinorum causi mucianim μαε-3i cum inauditum sitin monstri simile, Iesilit asscripturas in linguam vernaculam convertisse. In monumentis veterum Rommanorum inmmet mmmissatum videri initio fuisse sigmini
dignitatis, post promiscue ab omnibus in usum assumtum
si-3a esse. In num TFeodo liminus conspici Imperatorem Eva geliorum codicem manu gestantem, sed illum potius, ex sen-- tentia G. Rubent, Norisii, pol illimum agit, cusum esse eo tempore, quo Theodosius iunior tricennalia imperii celebraverit. Mapliam, quae conspiciatur in manibus, Imperatorum, aut magistratuum esse signum, quo projecto, initium ludOrum in amphitheatris fuerit factum. A temporibus Constan-rini uigui, maxime Theodosiit, post decertatam cum Euge nio pugnam gestamen 6 veluti sceptrum, Imperatoribus prO-3a-38. prium , sutis cracem. In numis Imperatorum Graecorum , setiuioris aevi, occurrere vestigia librorum sacrorum manua,.
38 39. Mium. Hinc pergit Autoria vitiam, quam pagani in libros s eros exercuerant, qui cum in publicis locis de Christianis poenas semerent, ibidem etiam de illorum libris supplicium silmsisse, admodum est probabile. Nec illius erudelitatis origo demum a Discutiam repetenda est, cum allius iam, 39-43 Quin ante ipsus memoriam vestigia quaedam exstiterint. Qui ex Christianis petentibus gentilibus tradesnuit libros sacros, adipellabantur παρώδεα, tradisores, quales cumprimis in Asrica plures exstiterunt, haud pauci renuerunt, licet exquisitisti . se 3. avsa mentis solicitarentur. Propterea gentilas tanta avidit
558쪽
te conquisiverim libros sacros quo illis deletis, ipsi landi. tus exscinderetur Christiana religio. Igitur hie disiphnam
'Lircani, quam commilitiscitur Schel alius, ac si noluerint gentiles In mysteriorum Christianae religionis notitiam venire, proscribem . Rdam esse,existimatAutor.Tradita Hibrorum sacrorum sere coniti ue a. Ela erat cum execratione ac negatione Christi; porro obiiciebant illos paganorum conviciis, illos supervacaneos esse, impie clamantium cum quibus tibias inflat Perronius, mulis,aiens, oeda, absurda, contraria, inania, ac supervacua, in illis contineri, non
Theologus, sed atheus, habendus. me comburendis libris sacris ante Dic ι tetranun quidem, Maxignianum edictum Im s a. s..peratorum nullum exstitisse, plebem tamen illos, ubi baheri potuerint,igni addixisse, docet Autor. Videri voluisse Dioclet num aliquid dare Iudaeis, quorum libros sacros sartos servarit, cum
tamen hi ipsi Citristianormi libros digno, reputarent, qui flammis es,olerentur. Exstiterivit tamen inter Christianos, 6-38. qui potestatem sicros legendi libros pecunia redemerimi ubi quaestionem, num liceat aliquando vectigalibus satis religionis . . . profitendae libutarem sbi acquirere Didenter Autor diseepta damesse monet. Qui ob libras sacros,& doctrinam, in illis traducis Oxtam, ultima perpessi sunt applicia, patientissimo ea tulerunt animo. Exempliam illius, qui Diocletiani edictum discerpsiri
communiter approbatum non est Legio Tribo, ni hae integra est trucidata viribus suis, quod sicile poterat, usa non est, quanquam de illa narratione in utramque partem disputatur.
Tertussianus, numeruna Christianorum nimium augens, non
tam iveritatem historicam sectatus est, quam amplificationi oratoriae laliquid dedit Mira Christianorum patientia, cum singulari laetitia conjuncta, pro χαρώ i τι quodam Spiritus Sanctiin extraordinario dono es reputanda. Displi- a-ret.
cuerunt illi, qui se codices sacros habere, ultro sunt eonfessi, ac in se gravia quaeque tormenta derivarunt Istiusmodi genus hominum damnavit ecclesia Smyrnensis de martyrio S. Po-θcarpi ἐπαινῆμεν του προχοντα ἐαυτοῖς ub cum non nullis ιοντως legendum esse existimat, nec hoc illorum sactum, ac si ex heroico quodam motu prosectum esset, excu-
559쪽
uo contra testimonium antiquitatis insinuere, fuisse persee tionem illam omnino gravissimam, de eadem intelligendos esse locos γεροe. XII, , , V, p. e sine dubio inde explicandos Diocletismi numos, in quorum aversia parte haec verba legun-r P a tur Iovi Fuleratori, una cum Taphaeo, terrae filio, qui, 79 serpentinis pedibus Iovem de coeli possessione cum conaretur detrudero, ab hoc fulmine est percussus Licet autem veritatis hostis maxime Diocletianus, libros steros abolere in animo habuerint, esseaui tamen id dari non potuit; unde divinitatem scripturae Eorae in nomini recte probari pes inocco tendit, cum tot alii libri, qui gentilium acta, itemque res 7, 3 gestas potentillananim gentium, enarrabant, perierint minus conservationem multitudini codicum siciorum cum Baninisci Lam ire adscribendam esse hadicati vindem santi 1rum, dici um imperii evectum, in mandatis dedisse Eusebis, ut quinquarint radices, qui lectionibus ecclesiastris
inservirent, per αὐλωπα φος describendos curaret, o Viconstant. Lib. IV cap. 3σ; quem locum, ab aliis vel omnino praetermissum, vel non debita cura tractatum, dignum omnisi Noster iudicat, qui curatius inspiciatur expendaturque.
Caput VII complectitur additamenta, quibus illustrantur, quae in prioribus dicta suerant. Evangeliorum lestionem conjunctam fuisse eum lectione Prophetarum, ut libri sacri ordine ad finem usque, quantum temporis ratio permittebat, praelecti fuerint. 8 9 ' Prophetarum lectione Christianis a paganis sub poena mortis interdictum fuisse. Tempore Iusini Maroris plurima po- grapha, ex Evangeliorum autographis secta, exstitisse. Par. prper errorem typographi habentur verba: Vidis do hoc insigni
datum , itemque Danielem, iste quae ita legenda: C. M.
93 33 um, supra Muintum Cap. I. , itemquo Danisum imma vi D, et Ubi de Christianis dicitur, ipsos a ros radicet δε--or, id intelligendum esse, Aut docet, dedebito honore, quem iisdem habuerint, cuius documenta dederint sancti Martyres, qui gravissima sipplicia subire, quam libros saeros igni exu 93-96 rendos tradere, maluerint Libros steros olim se im se m
. - , pariteri siisse, testiminiis probat qui min
560쪽
tandem uno in codice, vario tamen ordine, inter se conglutina irentur, codex sacer Bibliorum nomen accepit, cinde evenit, ut non semper idem ordo in omnibus uerit observatus. Co m. 96
dices s cros complicato, in simi vestium sumit gestasse qua 39. occasione quaedam de sinu vestium apud mitiquos disseriti Non nullas solum, verum etiam laicos, Scripturam inisse. 99' '
si quando apud Romanos lyri sint exusti, intelliundum es. de libris fatidicis, peregrinam resinonem spirantibus, non
monumentis eruditionis, nullum perimunt m bus. Statume esae sub Trriano Ad hae Antomnis, fili Ioa.1.3. se saxis florentem,in rimanorum ingentem exstitisse multitudinem, non illam tamen ex mancipiis ac minibus de ima j be tantum, sed etiam ex honoratioribus, constitisse, contra
D. V vim disputati titiam Christianorum, qua dirisibro4-3οα
mos cruciatos ob consessionem nominis Christi adierunt, plurimis testimoniis et exemplis comprobat Iustinum Minoi IO6' Oe, me in primum suisse, que imaginem Christi, Evangeliorum lilarum praeserentis, eum glorioso Regis regnantis elogio in nu 'mis exprimendam curarit,in quidem illam auro gemmisque sorinsecus insigniter decoratam. Sanctos illos Martyres, qui ob sacra Scripturas dira quaeque perpessi fuisse consetares Christi, filii Dei, & sacrosanctae Trinitatis Subiungit his duas 1 'Dissertationes breviores, quarum I enarrat contumeliam, qua codicem sacrum conspergere sustinuerunt sagani, Iudaei.
Dis ι S.I. commentus erat, Antioctum Epiphanm, i gressum penetiale templi interius, Mamdisse saream viri, barba Armissa, tene---π sui um, ins entemque -
λ', inera prase Uulatam, Grinis sint rem,o D tino, cum epigraphe Deviorisianorum inrochoetes, Tertuli. οια G Lb. Imquis in. . - In inscriptionem hanc iam in tantum notat, propius esse vero, quod R. omin et postea M. Hisin minius, existimarunt, essigiem hanc ex variis N T. locis, invicemconflatis,confictam fuissete,ubi scilicet de Christo memoratur, ipsum urbem Hierosolymam ingressum, atque illum, qui
inlis insidebaVaperuisse soli libri, quem iambus xenebat, 'o