L. Gottfridi Kohlreiffii Chronologia Liphrat Katon adhuc immota et denuo illustrata, oppositas sibi videlicet machinas evertens, integritati Scripturae S. ulteriora praesidia parans, et sic magno iterum numero observationum utilissimarum locum facien

발행: 1732년

분량: 501페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

De epocha regni in familiam

Amri translati.

Summaria. unam absens dignitati Scriptu S. eontraria sic. sententia de inhabo Mehais superstite f. I. Phνasiuvnnn siemper denotare Decessionem in locum mortui f. a. brami, Ruis Ddae, duplex

ι regni initium 2. Reg. VIIι, I 6. rnnexa asteri anno post Sabbathicum mors a. chron. πιι, I9. 2. Annum 42. esu. Acbasia dicitur filivi, non sua Sabbathicum , reuera autem D se annum 42. transetiti regni, A. Argumenti, qua demonstrauiomus. a. chron. XXV, 2. significari annum. a. trantistiti regni, rabur inuictum

Annotator eo redactus, Ut non amplius assimare possit annum II. Aia esse 36. Cycli Jubilaeorum ab ipso confictorum porro necesse habet fateri, nec annum Achasiae unicum 2. Chron. XXII, a. esse ψ2. eiusdem Cycli, quia eum ut talem ab anno 27. Asar numerat, qui tam Jubirius fuit quam 13. Aci 3'post Iubilaeum. Praetem ea ab anno 27. Asae usque ad illum AchaMae

162쪽

vnnum annos 6. non Φ2. efluxisse, Canon

noster Chronicus demonstrat; cui quo munus Annotatoris Tabula opponi possit, pro hibet manifesta etiam in hac temporis parte tabulae illius pugna cum clarissimis Scripturae S. dictis. Scriptura S. in narratione

mortis & fine Historiae Achabi subjungit:

Et oecubuit Aefab , eum parriasu suu : cs r - enauit, Achasyabu sibin uis; loco ejin, XXII, 4o. Nihilominus Annotator, Achaia bum filio Achasiae superstitem fuisse, & . - duos annos Achasiae 2. Reg. I, I. ante patris mortem numerandos esse, defendere

pergit. Proin sibi persuadet: I. Achas-jam ab Achabo Regem constitutum eshmox post cladem Syris illatata, I. Reg. XXII, I. 2. a. Achasiam loco patris re- f nasse, cum mater patri diceret: Tu forsan satira, vel eriges, regnum adiud supre meI, I. Reg. XXI, 7. 3.) Achabum inter seriae poenitentiat ssigna I Reg. XXI, 27. . . a 8. 29. permisisse, Ut filius consuleret Τον Beelzebub , deum raronis, & Eliae tanta vi machriaretur necem, 2. Reg. I, 3II .

163쪽

I s. imo Achabum paenitentem non segniusquam Achasiam idolis semiisse. I. Reg. XXII, set seqq. Achariam a patre Rehabo ita in secietatem regni assiamtum esse, ut destincto ante Achabum Acharia secietas illa necessarie continuanda esset cum Actiasiae filio, vel si hic deficeret, fratre, a. Reg. I, I Achagam vivo Achabo adeo καὶ Regem Istaelis fuisse, ut cum Regis sine ulla addita nota distincti ius fieret mentio; non alius nisi Λchasja intelligi potuerit, a. Reg. I, 3. 9. I s.c. DEVM, cum Achaga tam praematura quam misera morte periret, adduxisse malum super domum Achabi in diebus eius, contra promisia I. Reg. XXI, 29. 7. Prolapses, ut a. Reg. I, I. ita etiam alibi in Scriptura S. ad arbitrium & sine magna cautione statui posse. 8. Iosaphatum paulo ante mortem Achsti, vaticinio Εlieseris& sequente illud euentu a. Chron. XX, 37. deterritum, noluisse, Ut serui sui cum seris

vis impii Achasiae nauigarent, I. Reg. XXll,so. & mox impio Achabo ita suppetias venisse,

164쪽

nisse, ut ipse cum hoc Rege in bellum proficisceretur & propterea in grauissimam prophetae Jehu reprehensionem incurreret a. Chron. Xta, I. a.

Ρhrasis v nn plus quinquam

gesta vel sexaginta Scripturae S. locis reperWtur, nee micus in tanto numero indicari. potest, ubi rem aliam significet ac siuecedere mortuo. Nunquam significat in societatem regni assumi: nec ejusmodi significatum patitur natura vocis rinn, cum necesse sit 1oco cessisse cujus locus ab alio occupatur. Accentus obuertit Accentuum maxime ignarus, qui tamen ex tot similibus locis facillime cognoscere poterat, Athnachum successionem in locum demortui non conueristere in societatem vel communicationem cum vivis. Quapropter nec juvat Annotatorem locus a. Chron. XXI, I. nam etiam hie successio legitima in locum demortui, , non communicatio imperii a vivo per gra

165쪽

abdicauit Joschaphat, asciuit autem ad illud filium Ioramum, 2. Reg. Vill, 2. Chron. XXI, 3. sed ita asciuit, ut filii imperium a patris imperio dependeret, atque hic quoad vixit, praecipue regnaret, i. Reg. XXII, 4ῖ,

. I. uti

Cautione interim maxima opus est circa locum a. Reg. VIlI, 26. quem ita verto: Tum anno sexto Iorami Alii inhabi Regiarum quo tempore Ioschaphae Rex Iuda e) ; vel quod idem est: Non sitam anno sexto Iorami, filii Azhabi Regis I ec qui fuit emortualis Joschaphati, sed.cum Josthaphat adhuc esset Rex Iuda 2 reenauit 1 rum, Aliis Ios haphat , ut Rex Iudae. Iam summa annorum utriusque regni statim quidem V. II. additur, ut inde manifestum sit, Regnum JOrami Regis Iudae unu

versum ultra octo annos non esse extendendum. At quot annos ante vel post patris mortem regnauerit, ex illo loco colligi nequit: nisi forte contemara mea placuerit, ri extraordinarium in voce nata esse

166쪽

FAMILIAM AMRI TRANSLATI. I s

esse notam anni quinti epochae mundi, quod is esset octo illorum annorum terminus. Noluit DEUS, . ut Regi summe facinorose in notatione temporum pars aequa esset cum illis, quorum sepulchro non est dignus h bitus. Ex iis tamen, quae a. Chron. XXL narrantur, sicile intelligitur, regnasse illum aliquot annos post patris mortem, dc regnum tam perturbatum reliquisse, ut i terregno non soluerit non esse locus. Conia templationem quoque ampliorem ibi merentur verba V. I'. quorum hunc esse sensum arbitramur: factum es anis post annum vias rem pore , quod excepit finem anniissius Ohimi, vssue ad annum alteram; π 6- eis contenta intestinorum in morbo suo, moris

tuis est morbis malignis. Anno ultimo hie designari Sabbathicum puto: ex quo emci- 'tur Ioramum ad plures abiisse altero post Sabbathicum anno, in quem etiam emortualis ipsius secundum Chronologiam no Bram S. incidit. Quoquo modo autem it Iud se habet, certum est, cum clarissima Scripturae S. sitera uniuerso Iorami Regis

K Judae

167쪽

Judae regno & quidem tribus in locis non nisi Ofto annos attribuat, Annotatorem eos in tredecim transformantem hac iterum in re Verbo DEI contrarium esse malle, quam veritati cedere, forsan, quia a viro minuseelebri di Pleusini osore proponitur. S. IV. Vera pietas est dicta Scripturae S. vi Diuina, ut sanctitatis, sapientiae atque integritatis plena colere & venerari. Quod qui secerit , facile perspiciet, quantum Regulis nostris supra jam vindicatis in Historia S. statuendum sit pretium. & quam a vero remotum sit, annum Achasiae fisisse annum 42. siue post annum 27. Asae siue post Jubilaeum. Si fuisset 4a. post Jubilarum, fuisset Sabbathicus, quo istaelitae non viden ' bellum ostensionis causa suscepisse. Quod argumentum, licet superfluum judicari possit, neutiquam tamen contemnen- ,

dum est. Scilicet secundum Annotatorem f) pondus eius nullum est,' quasi oppo tunitas temporis in bello mouendo nullius

168쪽

FAMILIAM AMRI TRANSLATL 14

sit ponderis. Negat etiam, bellum tune ab Istaelitis offensionis causa si asceptum esse, ob urbem Ramoth in Gilead non adscribendam Syriae: quasi Vrbs ea illo tempore nonfiterit in potestate Syrorum, a. Reg. XXII,3 . cui non obstat a. Reg. IX, I. nam eadem phrasis legitur a. Chron. .XVIII, 3. & v. explicatur per Ura Ramoth Glisad in beltam; nec obstat a. Reg. IX. I . nam idem ver-hum a. Sam. XI, I 6. manifeste denotat oppugnationem urbis hostilis. Quem .dmodum igitur Mnotatoris sententia de anno a. cujus Achaga dicitur filius, variis Scripturae S. testimoniis, iisque maximam partem apertissimis, de medio tollitur: ita obseruatis Regulis nostris nihil impedit, quominus annus ille sit armus 42. translati in familiam Amri& alligati Samariae regni Ista-elitici. Nam Amri toti Israeli imperauit armos quorum Vltimus etiam primus Λ-chabi; Achab annos 22. quorum Ultimus etiam primus Achagae; Λchaga annos a. quorum ultimus etiam Iorami; Ioramus, cum Achasia Rege Iudae simul intersemis,atinos I 3. Demtis jam de annis 4s. γαΚ a sum-

169쪽

r48 CAP. IX. DE EPOCHA REGNI IN

summa est horum annorum, tribus annis bis numeratis; restant a. '

Atque sic inuict um perstat argumenis tum nostrum, & fiustra subtilitatibus ex inepta Aristotelicorum de Demonstratione doctrina impugnatur: praesertim cum divelluntur, quae non separatim sed conjun- tam ponderanda erant. Num vero Annoatator unquam sortius argumentatus est, quam ut Maior propositio sit: Cujuscunques epochae annorum numerum anni a Scriptore Biblico numerati reuera constituunt, illa epocha ibi usus est scriptori At nos & limbiamus Majorem hoc modo: Cuiuscunque epochae tempore Scriptoris Biblici istatae annorum numerum anni ab ipso numerati reuera constituunt, illa epocha ibi usus est. Imo ut adhuc sortius concludamus, addimus limitationi limitationem hoc modo: Cujuscunque epochae tempore Scriptoris Biblici usitatae armorum numerum anni ab ipso numerati reuera, unice &ita constitu-Vnt, ut nulla alia epoclia cognita sit, quae

170쪽

FAMILIAM AMRI ΤRANSLATI. I s

eundem numerum reddat, illa epocha ibi usus est scriptor. Atqui regni noui, seu nouam formam adepti, epocham tempore seriptoris libri posterioris Chron. usitatam fuisse, ob locum a. Chron. XXXVI, 9. non, ambigitur. Nec alia epocha inter tunc usitatas cognita est,' quae eundem numerum reddat: nam sic eum redderet vel Nundi conditi, . vel exitus ex Aegypto, vel Jubilati, vel Sabbathici, vel . aetatis, Vel Templi conditi epocha, cum nulla praeter has & regni noui epocham in Scriptura S. ut tunc usitata locum inueniat. At nulla illarum. tempore regni Achagae numerum

M. annorum reuera constituit sola ipsum reddit epocha regni noui. Quis ergo non videt vim argumenti. eique minimum non a udicari posse probabilitatem, . quam celeberrimus Lipsiensiumi Philosephus, Andreas. Ridigerus g probabilitatem καὶ meat, & quam non exigui roboris , firmissimam atque ideo Demonstrationi quam proximam esse testatur Miserum K quO-

SEARCH

MENU NAVIGATION