장음표시 사용
261쪽
sinonis , bis traditi s Bellum PhilistaeoruM fecundum Annatatorem Iamiliam Eh saginans,
' sed reuertimur ad Annotatorem, Ideo quod in Annotationibus ipsius restantalia haud pauca, quibus is sua fucare, nostra infuscare conatus est. Nemo tamen responsionem a nobis postulabit, ubi Ana. notator solo suo sine ratione dissensu Lectores lubet esse contentos, crius rei 11ngulare est eXemplum, quod sequitur. Quippe loco Jud. XIIX, 3 o. 3I. euictum dedimus, a morte Josuae usque ad Serui tutem primam annos longe plurimos elapses esse. Probauimus etiam loco psalm. LXXVIII, co. 6 I. ob praecedentem V. ad tempora Eli, quibus cultus Baaliticus vel in Excelsis iram DEI non tam accendit, quam Dd. III, 7. 8o non applicando, captiuitatem
262쪽
terrae significare Seruitutem primam rquemadmodum nec ullo modo excogitari
potest, quid scriptor Libri Judicum simplia
citer & sine addito discrimine Captiuitatem , vocaverit, nisi explicatio illa admittatur. Quid autem ad haec Annotator respondetῖ . 'En tota responsio hisce constat verbis i :mpluationem quam subjicit Dei Ddie. πια,3 O. 3I. non amplector , IDCIRco quae de Iaἀεerdotio Ionathanisjfiliorum monet, omni heis earent robore. Scilicet, quicquid II. non amplectitur, id omni caret robore. O indeclinabilem authoritatem l Κυτὸς Obiter quoque respondemiis tantum ad ea, quae Annotator de translatione Abrahami i& aetate uxorem flucentis Iudae obiter comis memorauit. placet ipsi sententia, Abrahamum exivisse Charine, vivo parente, aemigrasse per sex inta annos, Sc patre mo tuo demum ad quietem esse positum in terra Canaan h . At exiit Abraham Charine
263쪽
natus annos 7 . Gen. XII, 4. Ergo adquietem in terra Canaan peruenit demum anno aetatis Is I) qui anno aetatis g
jam decem annos habitauerat in terra Ca- nam, Gen. XVI, 3. Io. Ergo tam neo, gens in patrem fuit pius Patriarcha, tam negligens in patrem haud paruo terrae C naan desiderio flagrantem. Gen. XI, 3I. in patrem, cujus DEUS DEUS Abrahami, XXXI, s 3, ut non solum ipse eum in aerumnosa senect ute desereret, sed &abeo alienaret Lothum, Gen. XII, Ergo mors patris fuit causa sine qua non quietis in terra Canaan. Ergo VOX AEt. VII, 4. frustra vocibus &μετωκιισεν interposita. Hujusmodi sentenatias amat Annotator: quare etiam, ipse judice m a fide neutiquam abhorret, Iudam suscepisse Schelam, filium tertio genitum, diuturno tempore post secundo geniti pubertatem elapse demum puberem atque adolescentem, Gen. XXXVII, Ir. 3
264쪽
Ia. I4. anno aetatis decimo octavo; licet 'hujus enunciati, collatis Gen. XXXVII, a. XXXVIII, I. a. consequens sit, Judam natum esse multo ante Josephum. Sed ' missis his accedamus ad 'la, quae pemi-ciosiorem sophismatum & phantasmatum lcolluuiem continent & eo in primis ten- idunt, ut quae Scriptura S. de tempore I dicum, de amis Samuelis, de signis in Iucem edendi Immanuelis, S de diebus typicis Ezechielis docet, turbentur ac Per- .
Quod ad tempus Iudicum attinet,
Annotatorem nondum pudet annos so. Act. XIII, 2o. a morte Iacobi usque ad al- , terum ante mortem Mosis annum numeras
se. Ante omnia scilicet, Paulum populi exaltatione silmmum dignitatis filiorum Jacobi denotare gradum, &Josepho cum
fiatribus nomen populi tribuere, sine ulla probatione vult credi. Τum vero pro argumento dempnstrationi proximo vult ha- '
265쪽
beri, populum illum ideo tempore mortis Jacobi summum dignitatis gradum consecutum esse, quia sterilitatis tempore demum elapso Jolephi in rempublicam merita justo potuerint pretio aestimari n). At sterilitatis tempus anno aetatis Jacobi Ia S sic decimo tertio ante mortem Jacobi anno jam praeterierat, Gen. XLV, II. XLVII, 28. Cur igitur annos Apostoli 4sO. non numerat Annotator a decimo tertio ante mortem Jacobi anno, anno, quo quilibet me- rita Josephi memoria omnium recentissima tenuit Interim Iosephus jam ante sterilitatis tempus ad eum dimitatis gradum euectus est, super quem non potuit ascendi. Nam pharao illi eam potestatem inmmnem Aegyptum permisit, ut ipse solio tantum esset superior, & nemo in tota Aegypto digitum contra Josephi voluntatem proferret, Gen. XLI, Oseqq. Quid hisce honoribus addi potuiti Num Iosephus postea Rex factus , aut ut Deus adqratus est Num post mortem Jacobi fratres sios
266쪽
eonstituit Aegyptiorum Principes Vos, inquit, vestrasque familias alam, Gen. L, 2I. non , Vos ad summam signitatem perdueam. Ipse tamen Iosephus non solum usque ad finem vitae dignitatem suam reti- nuit, sed etiam meritis suis essecit, ut Israelitae longo adhuc tempore post ipsius mot- tem Aegyptiis cari ac grati essent. Nam quod dicitur Exod. I, 8. cum Isra8Iitae tanto jam numero aucti, propagatidi corroborati, ut eis regio compleretur,
extitis Rex NO S in Aegypto, qui non no-
vit Iosephum, id non de successore illius R,' gis proximo aeeipiendum est, sub quo Josephus floruit, sed de Rege alius familiae MDynastiae, qui post I o. annos demum rerum potitus est, Rege scit primo illius Dynastiae, quae Μanethoni & Julio Africano est decima sexta. Vana igitur sunt, quae
Annotator de mox post mortem Obliterata
Josephi memoria scribit: etsi lapissime fi ri videmus, ut qui in lamma dignitate moruuntur, vel intra triduum in obliuionem veniant mortalium. Vanitate tamen omnia 'superat commentum de annis Apostoli
267쪽
4s . a morte Jacobi numerandis. Qualis quaese haec fuit exaltatio ' Et qualis hanc exaltationem antecessit electio ' Aut quibus argumentis probat Annotator, Voce ταῖτα Act. XIII, ao. contineri quidem exaltationem populi, non autem antecede tem Patrum electionem φ At quid mir mur, in mort Jacobi electionem & exablationem filiorum quaerere qui Obadiam tempore siccitatis I. Reg. XVIII, , . etiam in media hyeme prope fontes & fluuios gramen viride, nam tale voce ' ain sempti significatur, ad toleranda iumenta quaerere
Non minoribus abstardis laborat alter temporis terminus, ad quem annos Apostoli 4sp. numerat Annotator. Ille enim ipsi est alter ante mortem Mosis annus,
quem simul pro primo Josuae habet, non recogitans, quod Josua demum post moditem Aaronis, Num. XXVII, I 3 seqq. qui
268쪽
non secus ac Moses anno quadragesimo post exitum ex Aegypto diem obiit si re mum, Num. XXXIII, 38. De I, 3. sia eessor Mosis declaratus est. Annos syne dochicos hic Annotator praetexere nequit: nam cum ingressus in terram Canaan atque ac exitus ex Aegypto mense Nisan factus sit , Deut. XXXIV, 3. Joc V, IC. nemini non patet, annos o. itineris' Maelitarum esse annos completos. Quamobrem, si exitus, ut Annotator statuit, imcidisset in mensem Nisan anni Mundi a 28. finis quadraginta annorum incidisset in mensem Nisan A. M. 2768. Idem annus quadragesimus fuit pars centesimi & vicesi-ini anni aetatis Mosis, nam mortuus est anno aetatis IzO. labente, Deuti XXXIV, . Ex quo essicitur, annum aetatis Mosis octogesimum, quo Pharaonem conisenit, Εκod. VII, . 7. non nisi illius anni esse partem, qui annum exitus quam proxime praecessit, ideoque falli Amotatorem, cum tradeeimmenses aut plus iis is Mosis ad Pharaonem legatione usque ad' exitum eissu se opin
269쪽
tur p . Quomodo autem Moses quadrat ad Iudices, post sublatas in Cananaea terra septem gentes datost Nonne ita Annotator verbis Apostoli absurdum hunc assingit sensum: Post populi exaltationem, exitum ex Aegypto, iter in deserto, exstirpationem septem gentium ex terra Canaan, teris raeque eorum occupationem, ut intra so.
annos facta, DEUS dedit Judices, in iisque
Mosen ante exstirpationem illam septem gentium mortuum Mosen & Jositam judicasse populum libenter fatemur: at in Scriptura S. illos unquam aut judices Vocari aut Iudicum nomine comprehendi, id plane negamus. Falsiam etiam est, me perhibere, quod Paulus eos Reges. qui Israelitas in seruitutem subinde redegerunt, simul Iudices populi nominarit. Post deletas septem gentes, earundemque terras in possessione quieta concessas, Vsque ad Samuelem per annos plus 4so. DEUS
dedit Judices: non quod continuo & sine ulla intermissione dedit, sed quod hoc tem
270쪽
PAULINA, ACTOR. XIRporis specio illos dedit frequenter, nec alios populo suo tunc proprie dedit imperantes, 'nisi Iudices benigne excitatos. Quemadmodum a. Reg. XXIII, 2a. tempus Judicum ci Regum, interualla a Judicibus & Regibus vacua simul complectitur, & CHRISTUS, ex morte suscitatus Apostolis per quadraginta dies apparuit, Ac . I, 3. non quia singulis diebus illis apparuit, Joh. XX, 26. sed quia hoc dierum spacio, quod primo icvltimo die, quo apparuit, terminatur. illis apparuit frequenter. . Conserantur quoque x. Reg. VII, I. Deut. VIII, a. Joh. II, 16. Hebr. III, I7. Vbi alia exempla Ialiorum eiusmodi notationum temporis occurri 'runt.
Annotator quidem ipse, de termino, ad quem annos qso. pertingere putat, sttam incertum esse fatetur, quam verisimile judicat, Verba μετο. ΤαΠα non Ome, annos inter 4so. & Judices, excludere temporis interuallum, ideo quod Ρaulus non