장음표시 사용
31쪽
interpretaret hir 12 8 defectum lunae' pro ostent eaeciperent milites II. 5, 10 praecedentes veluti pro e loratoribus habebant; - similiter legitur Str. II. 2 6 natura pro munimentis et sus pro hoste sibi futurum III 3 7 quos ille pro captivis introduceret IV. 7 8 qui pro duce fuit
de aqu. 39 6 pro lictoribus erit. 10. Restat ut dicam de eo accusativo, quo menSura Vel temporis spatium X primitur. Accusativus temp0ris solus nusquam invenitur in Frontinianis scriptis, sed ubique cum praepositione per eoniunctus cs Str. I. 4, 13a bis) 11, 18;II. 3, 4 5, 8 per aliquot dies'; 2, 1 III 5, 1 16, 3;
IV. 1, 25 33 per aliquot dies', excepto uno loc0 IV. 5, 18
undecim menses. Se ablativo temporis eodem Sensu usurpato
Accusativum mensurae invenies de qu. 10, 2 sublevati pedes centum novem. Ablativus mirum in modum eodem sensu exstat de aqu. 23, 27 3ὶ fra terram pedibus quinquaginta. In universum igitur Frontinus in usu accusativi cum bonis scriptoribus consentit, neque Vero desunt maiores licentiae. Discrimina maioris m0menti n0 intercedunt int0r libr. I III. Strat et libr. IV.
1. Verba simplicia Frontinus haec cum dativo coniungit iungere. Hoc Verbum Frontinus non S0lum passiva forma cum dativo construit, quod apud meliores qu0que script0res legitur, sed etiam aetiva, quam constructionem primus Vergilius usurpat, quem Secutus est Livius Draeg. I. g. 426). Haec exempla exStant de qu. 4 4 iungitur
ei ramus 10 18 iungitur et rivus Strat. I. 1 9 Hannibali fratri iungeretur; ib. collegae se iunaeisset; II. quibus iunctae paludes erant III 3 7 corrupto ei iunxit fortissimos; 13, 6 insidam continenti iungit IV. 1, 31 sanguine sibi
iunctum. - Praepositio cum exstat de qu. 23, 13 iungitur cum ramo Strat. II. 1, 3 iunctis cum Pompeio castris
miscere. Constructio miscere alicui aliquid, qua Frontinus utitur, melioribus quoque script0ribus in usu fuit λὶ I. 9, 3miae os eis qui eaetra delictum erant; ΙΙ. 3, 22 cui velocissimos miscuit peditum 7, 13 miscuit vera falsis cum praep0S. cum de qu. 27, 18 miscebatur cum Anione novo; item permiscere de qu. 35, 9 cum Anione permista aptare cum dativo apud Vergilium, Livium) strat. III 9, 3 ludiisque tergo reptatis 17 6 qua re proelio non aptatos trucidavit cum praep. ad 0nstructum inveni strat. I. 8, 5 aptari ad pugnam cum praep. in Str. IV. 1, 7 cibaria in fasciculos aptata. 2. Sequitur, ut dicam de usu dativi verbis transitivis et intransitivis cum praep0siti0ne compositis subiecti. In hisv0rbis adhibendis maiores diserepantiae statuendae Sunt. Frontinus enim discrepat a bonis scriptoribus, etiam a Livio, e quod cum illis verbis, quae, Si translate adhibentur, dativum adsciscere, si localis notio adest, cum praepositione plerumque coniungi satis n0tum Si Draeg. . g. 40 et 419 , Sive ad 0cum pertinent, sive notionem translatam exhibent, saepissime dativum coniungit, praep0sitionem tam raro iterat, ut numerus illorum locorum, quibus praep0Siti0 omittitur, vix cum illis, quibus posita St, comparari OSSit. Permulta quidem Frontinus nuSquam cum praep0Siti0ne construxit. Quo clarius autem ea quae de Verborum Ompositorum usu dixi dem0nstrem, primum omnia illa verba asseram, quae eum praepositione constructa inveniuntur, additis illis qu0que locis, quibus praep0Sitio miSSa St, tume, Verba inumerab0 quae munquam cum praep0Sitione
a)Verba c0mp0sita, qu0rum simplex est verbum transitivum: aa cum praepositione: adligure Strat. I. 5, 26 buculos ad arbores alligaverunt
5, 2 quibus dat. ad eornua fasciculos alligaverat IV praes
32쪽
discriptioni priori ad speciem illigarae dativus ni ime te I. 5, 25 salis . . . Mis cadaver adligavit in dubium eSt, cum ablativus quoque abs0lutus explicari p0ssit; admovere Str. II. 4, 20 ad aciem ad vallum III 8, 2 ad alterum oppidum Sexies invenitur dativus, sed notio eadem est atque iis locis, quibus praepositi p0sitaeSt os strat. I. 10, IV. 7 6 praevalido ulteri equo), alteri Gili admovit iuvenes II. 1, 2 aciem alio 1, admoto praesidio suis; I. 3, 22 latus admovit paludibus III 8, 3 eos monti admovit IV. 7 8 ligna vallo
admoverent adplicare. Meli0res scriptores cum hoc Verbo prae-p0Sitionem ad coniungunt, quae exstat Strat. I. 5, 9 acie ad
opus adplicata II. 9, 9 qua classe ad Eleusin adplicuerant
sed plerumque Frontinus dativum ponit; cf. de qu. 11, 7
montium lateribus specus a licitae 18, 2 huic stulae adplicantur; 46, 4 partes montium lateribus adplicatae Str. I. 1, 7 adplicitas hosti valles II. 2, 10 adplicuerunt se sumini III 16 5 naves litori adplici isse
immittere Str. III. 7, 3 in castra fluvium immisit; 17, 7 inde in eos immisit copias IV. 7, 19 omne naves in Ilebanos transnavigantis immisit; uno loco dativuSadiungitur sicut apud poetas str. II. 5, 31 fugientibus equites immissi es Draeg. I. g. 423); iniicere. Inusitate Frontinus praepositionem super addit str. III. 9, 9 pontibus iniectis super fossam sed . 5, 10 pontibus fossae iniectis eodem sensu dativum Surpat. Notione translata exstat dativus tr. I. 1, 12 hostibus necessitatem iniecit, qui nihil ins0liti habet similiter tr. I. 4, 11 III. praes.
Subgerere Strat. I. praes sub quaque specie subgerere haec constructio hoc tantum loco videtur inveniri. bb Verba quae a Fr0ntino nunquam cum praepOSiti0ne, Semper cum dativo construuntur, haec Sunt
adclinare St IV. 5 5 cui se utirerutus adclinaverat
adferre de qu. 3, 5 salubritatem aegris corporibus adferre; 49 4 ductibus manus adtulerunt Strat. I. 7, 1 terrorem Veientibus et Romanis duciam attulit 7, 9 pudor transfugis attulit paenitentiam 11, 5 donum Scipioni adtulerant; sed simili sensu de qu. 41, 2 epistulam ad curatorem adferre, quia additum S a principe motus a qu0ὶ ad ere Str. I. 11 16 ornamentis ad Da IV. 7, 24 cruribus ad geret;
adiicere exstat permultis locis librorum de qu. ac semper cum dativo: cf. 15, 13 16 12. 18. 20 diametro 16 12. 19. 21 capacitati 16, 23 vicenariae 27, 2 fontibus; 43 23 diligentiae adiiciendum est; uno loco, qu dativus iam exstabat, praepositi p0sita est 15, 10 adiectus est ei ad diametrum quadrans adiungere de qu. 34 9 incremento adiunXerimus str. I. 1 9 se Livio collegae adiungere II. 4, 17 boves vehiculis adiunctos IV. 7, 29 adiunctos equitibus Cicer0 praepositionem adhibere s0let es Draeg. I. g. 4223; apponere de qu. 8, 9 aedicida fonti adsosita str. III. 10, 8 civitatem litori appositum assignare de qu. 42 22 modus praediis asstynatus adscribere de aqu. 23, 10 Appiae adscriptus est modus item 4, 1. 18 25, 14 25, 23 26, 10 20. adtendere Str. I. 9, 3 nocentibus adtenderunt; attribuere Str. I. praes generibus attribui species ad8truere str. I. praes aliquid illi adstruent appellere. 0nstructi huius Verbi varia est apud Fr0ntinum; cf. tr. I. 1, 2 in Siciliam appelleret classem 4, 1 latave apsquit Siciliae II. 7, 14 Ambraciam appidisset, III 3 7 naves Ephesum appellebat cum dativo hoc verbum
interdum apud Vergilium et Curtium invenitur, ceteri sempi0 Seum praep. ad vel eum accuSativo c0niungunt; comparare de aqu. 10, 31 aquarum molibus pyramidi compares Strat. I. praes probatis eum euerimoniis comparabit
33쪽
dativus a verbo comparandi aptus, si significat vergistichun , omnibus temporibus in usu fuit; induere, de aqu. 18. 1 aliae iiii rivo et castello indi tur inferre eum dat nihil insoliti habet, es Str. I. 8, 12;IV. 1, 15 iniungeme de aqu. 1, 4 5 sitque mihi aquarum iniunctum Urium Str. IV. 1, 1 quibus cum iniungeret iter; immergere Str. II. 5 7 immersosque limo immiscere Str. II. 3, 21 his maliis iterunt i lia III. 2, 7 feminis plerosque immiscuit 3, 6 Poenos comitibus eius immiscuit 9, 3 itibus aeneatores immiscuerat implicare str. II. 3, 17 quadrigae implicitae palis 5 43 implicatum ad triremem
imponere de qu. 44 4 foramen novum castello imponunt Str. I. 3, 8 necessitatem Carthaginiensibus
imposuit ei de qu. 36, 23 positam impositam pg. ilredemptoribus necessitatem III 8, 3 quibus simulacra imposuerat IV. 6, 2 gregalem equo imposuit 1, 7 vas et cibaria fureis imposuit intentare de aqu. 49 8 poena contumacibus intentaretur interponere Str. II. 3, 22 spatia his interposita; IV. 7, 27 cohortibus interposuit sagittarios
offerre, opp0Nere, biicere, offundere, praescere, praeponere, quae Omnia cum dativo constructa sunt, misSa facio;
praemere Str. II. 9, 3 capita hastis praesau
praetendere, Verbum apud p0Steriores Scriptores militares
usitatum es lotZ beWachen, eschittgen' str. II. 3, 141ν aetendere peditibus; praeteXere Str. I. 4, 1 captivos lateri euntium praetexuit obteXere Str. I. 1, 8 profectioni suae census Galliarum obtexuit ei. Hariel, St. V. Ol. 6. pag. 99 subiicere de qu. 11, 5 singilla oculis subiecisse Str.
I. 3, 10 subiecit dicioni suae hostes III. 10, 5 ignem cervis subiecerunt
supponere Str. I. 11 11 quam eatis erat supposititrus Superlicere: Str. I. 5, 11 quam fossis superiecerat Superstruere: Str. III. 9 8 superstruaeit eis turres Verba comp0sita, quorum simplex St Verbum intransitivum ast cum praep0sitione accedere Strat. I. praef. ad instruendum scientiain
accesserim 10, 3 accessit in colles II. 5, 1 ad Fidenas accessisset III. 9 6 Cyzicum accessit); III. 9, 1 ad muros accessit 10 4 rara acie ad muros accedens IV. 1, 22
ad opus accedere. Identidem Fr0ntinus hoc verbum eum dativo coniungit, L str. II. 11, 5 gens victa imperio vidi Romani accessit IV. Q. 5, 14 consuli accessit de qu. 9 7 Marciae accedat 12, 5 quae . . . rivo Iuliae accesserat. Significat his locis plerumque adiungi, ita ut id, ad qu0d aliquid adiicitur, augeatur, adnotandumque St, hoc Verbum, si talem n0ti0nem exhibet, rarissimo a bonis Script0ribus cum dativo coniungi ci Draeg. I. g. 408); incedere str. II. 2, 7 Romanis in ora et oculos incederet incidere c0ngruenter cum melioribus script0ribus cum: praep0Siti0ne in es tr. II. 13, 10 in vada incidisse IV. praes in aliqua incidissent; 5, 4 in manus incidisset 5, 16 in hostium eo pius incidisset incumbere de aqu. 44, 30 in quam necessitas incubuerit grave dicendi genus Ded.);
incursare Strat. II. 2, 10 incursando in proaeimos invehi huius secti usus apud meliores ips0s scriptores Varius Si plerumque autem, sive cum locali significatione sive translate usurpatur, cum in praepositione conStruitur; in illo ad quo script0 libri IV. 7, 23 ad eos . . . . invectus utitur, non haereo, eum hoc l000 necessarium sit ex loci sententia, sed ortasse in verbo in velisendi vitium lat0 scribendumque est evectus vel advectus , accusativus legitur m. 10, 8; ei. h. e. g. 42.
insidere str. IV. 5. 14 ei in capite insedisset;
34쪽
concurrere, quod Verbum meliores scriptore n0n ponunt nisi absolute Draeg. I. g. 4133, a Frontino eum praep. cim vel adversus construitur cf. strat. III. 2, 0 cum ΤιibΤι8c citrrerent II. 4, 1 adversus Samnites concurreret corsredi Str. IV. 7, 5 et victore congreSSurum convenire de qu. 16 5 convenit et cim is modulis succedere Str. II. 5, 8 succedere ad munitiones eorum
Succederet bb Verba composita semper cum dativo conStructa adesse cum dativo sicut apud meliores Scriptores, ei.
Str. I. 11 9. 10. 16 12, 12; item deesse de qu. 46, 20;30, 1 Str. II. 5, 23; praeesse de qu. 39 8 9 Str. I. 5, 17;II. 10, 2 IV. 3, 3 inesse Str. II. 10, 3 supere88 de qu. 8, 25 at achiae superesse IV. 5 5 superesse cladi adequitare Str. I. 5, 16 adequitare auctibus II 5, 23 adequitare vallo eius dativus saepius apud posteriores
Seriptores invenitur, apud Caesarem cum praep0S ad Draeg. I.
adiacere de qu. 8, 26 adiacentibus eii naumachiae Str. III. 9, 5 quae mari adiacebat dativus primum inde a Livio script0ribus in usu fuit, antea praep. ad Sitata erat ei. Draeg. I. g. l0); adsidere str. III. 18, 1 adsidente elagern moenibus Hannibale apud meliores Scriptores adsidere cum dativo significat iuvare adsuescere assuefacere' Str. IV. 1, 19 ut adsuesceret
serieulis 2 4 iam inde a Philippo disciplinae assuefactis:
haec verba inde a Livio apud prosae quoque orationi Script0res cum dativo coniunguntur antea poetae tantum hac constructione utebantur, in prosa oratione aut ablativus aut praepositio adponi solebat es ueliner Or lat. II. g. 28 adn. 2ὶ; consentire, de qu. 16, 7l aquarii manifestae rationi
consentiant 17, 7 omnes consentit ni et rationi et eo-mmitariis
constare de qu. 16 5 constat sibi; 7, 1 universitati ratio constabit;
congruere de qu. 17, 9 omnia congruere sibi
inhaerere Str. II. limo inhaeserunt imminere Str. I. 2, 3 Africae immineret 2 7 agmini imminere ΙΙ. 4 4 imminentem castris; 5, 22 occasionibus immineret se traeliten nach); impendere Str. IV. 1, 33 exemplo potius impendit inniti Str. IV. 7, 34 posterioribus pedibus innim insidere str. I. 4, 1 mulis insidentes; 4 5 equis insidentes 12, 1 insidentes equis III. 13, 6 insidentem
utribus meliores ripi0res insidere cum praep08 in e0niungunt, dativus apud poetas invenitur; instare cum dativo pervulgatum est; intendere str. I. 6, 1 praedationi intentos hostes;
verba obversari, obvenire, obstare, occurrere, Subiacere, Subbenire, Succi bere, Succurrere, quae omnia cum dativo construuntur, missa facio;
praefuere Str. II. 2. 10 altis ripis praesuebat; Supervenire Str. I. 1, 6 sibi supervenirent legiones sic Vergilius Livius, posteriores; aliis locis dativus c0mmodi statuendus est velut II 5, 45 III 11, 1. Adiungo a Verba, quae cum praep. de et X Om-p0Sita sunt; detrahere de qu. 8, 24 ne quid salubrioribus aquis detraheret 16, 22 vicenariae detrahunt eaecidere uno tantum loco legitur tr. IV. 5, 1 gladium
eaecidisse vaginae. Dativus personae cum verbo excidendic0niunctus, ut eaecidit mihi es is mi entsalien', omnibus temporibus in Si fuit. verum eiusmodi Xemplum, Ut reSaddita sit, ex qua aliquid excidat, nullium praeter hoc Frontinianum inveni. Hoc loco nihil mutandum videtur, una omnes codice meliores hanc lecti0nem praebeant, deteri0rum tantum librorum singuli habeant vina.
35쪽
Haec de verbis cum praep0sitione compositis. Constat usum dativi pro praepositione argentea quae dicitur aetate latini sermonis magis magisque increbrescere, atque Fr0ntinum quidem in h0 usu Livianum Taciteamque dicendi consuetudinem paulum excesSiSS exemplis allatis apparet. Inter libros tres pri0res Strat et libr. quartum maiores diSerepan
3. Jam tranSeamus ad dativum, quem dicunt auctoriS, quocum Verba paSSiva coniungi Solent. Haec exempla inveni:
de qu. 1, 17 more per milita mihi incia servato Str. I. 2, 2 intemptatem militi nostro; 11, 6 destinatim Lacedaemoniis II. 1, 16 Ariovisto regi institutum 3, 4 mediuacies fortissimis fundareti r 5, 26 destituta propugnatoribus VI. 6, 4 destituti propugnatoribus cf. Draeg. I. pg. 509).4. Dativus qui praecipue apud poeta8, 0tum X 000 in locum significat, Draeg. I. g. 426 duobus l0cis exstat libr. de qu. cf. 12, 12 pars iuiae casteliis Caelii montis
diffunditur 31, 26 dividebantur in castello 13, 11 quibusque regionibus diducatur es Deder. g. 180 . 5. De usu dativi commodi qui dicitur, qui frequentissimus est apud Frontinum, sed nihil inusitati praebet, nihil
dicam. Item Verba nocere, opifidari, imperare etc. et ea quae pro accusativo n0Strae linguae dativum p0Scunt, velut parcere, maledicere, 'inplicare Sim. miSSa faci0, quippe quae
et raro legantur apud Frontinum neque quidquam habeant insoliti. Neque vero praetermiserim tres l000 libr. de aquis, quibus exstat dativus qui dicitur abs0lutus vel iudicantis, de aqu. 6 6 euntubus ab urbe Roma I, 1 et 6 euntibus ab Roma.6. Venio ad dativum praedicativum, qui adiungitur
VOeibu Nome=ι, cogn0men. Adnotandum est, Frontinum semper dativum exhibere, duobus l0eis exceptis, quibus genetivus nominibus tertia declinationis adiunctus est nominativu prorsus vitatus est. s. de qu. 5, 19 cui ab auctore Marciae nomen est adquisitae aquae ab inventore
nomen Iuliae istium est QP alteri nomen Claudiae
datum Str. II. 3, 2 cui postesi Africano cognomen fuit, IV. 1, 40 cui postea Imperioso cognomen si j t quare de aqu. 3, 1 cui postea ueco fuit cognomen recte Suppletum est a ducundo. - Genetivus legitur de qu. 3, 14 cui Venocis cognomen datum est; 9, 20 prior Antoni cognomen veteris adiectum. - Deinde dativus praedicativus exstat Str. III. 17 3 abire uti sibi incoli i liceret. 7. In dativ finali adhibend Frontinus plerumque On- sentit cum Livio, cuius Sum exp0Sui Draeg. I. g. 439 et 440 Qu0cum c0nseras haec Frontini exempla Str. . , quibus curae esset 5, 16 spectaculo esse V 2, 1 sibi esset impedimento III praes urbibus usui sunt IV. 7, 3 ubbus praedae fuerunt; - , 5, 3 castris delegerunt locum
5, 11 collem astris destinassent; L 1, 12 elegit tempus dimicationi 2, 1 elegit custris locum editum 7, 12 castris locum cepissent; 6, 2 concesso fugae spretio; vium fugae laedit; HIL I. 6 doeum consultationi praebebatur; I. 12, 1 signum receptu dare II 5, 25 receptui signum dedisset; 13, 6 signum itineri dedit; sed IV. 1, 33 utoprofectionis signo IL 3, 13 quaeilio Aegyptiis venisset; 5, 20 auxilio his venturos III 11, 2 praesidio illis erunt.
Sicut a Livi eodem sensu interdum praep0Sitio ad Surpatur; cf. II 6, 9 locum illis ad fugam dedit 10, 2 tempore militi ad requiem dato similiter II apertaque
Thehanis ad evadendum via 13, 10 spatii id evadendi daret IV. 7, 16 dandum esse viam ad fugiendum. - raepositi in invenitur: tr. Ι 8, 3 qui in praesidio urbi erunt similiter III. IT. 1 qui in pruesidio Pilathormitanori
erant. - Praep. in eum accusativo pro dativo adhibetur:
Str. II. 5, 31 emittente legionem in praesidiimi es iv. 28, 28)suorum 5, 45 in uuaeillimi ei supervenire III 11, 5 in subsidium hosti vetiisse IV. 1, 43 milites a supplementi legionem distribueret III 6 4 adsi pta in praesidiMm Lucanorum manus. - Similem c0nstrueti0nem legis compluribus l0cis librorum Me aquis, in supplementum eius
36쪽
additus 7 20 parten elit in supplementi Iuliae vindicaverunt 8, 28 in subsidium salientii m duri 9 4 insi/pplementum Marciae perdurit 24, 23 dabantur in adiutorium Tepulae 27, 25 inventam in Marciae supplementum
30, 5 in adiutorium aliarum dantur, qua constructi0ne librum quartum strat ab aliis Frontinianis scriptis n0 di ferre Videmus. Hic usus, rarus ante Livium, inde a Livio
magis magisque increbruit es Draeg. L g. 658).8. Denique dativus, qui pendet ab adiectivis, nihil insoliti habet apud adiectiva velut indecorus de qu. 1, 11),
sed dativum adsciscit etiam alienus, s Str. I. 2, 2 alieno8
nomini Romano II. 1, 11 alienum dimicationi tempus; similiter IV. 7, 37 alienatum siti, sicut iv. 30 14 44, 27 Draeg. L g. 503ὶ idoneus de qu. 46, 22 idoneum strum
turae tempus aptus XStat cum dativo Str. I. 5, 27 eruptionim inre aptum huc refero etiam Str. II. 3, 23, ubi traditum est ne quis non locus mundermannus in textum recepit nequis iam locus, arietius i. c. g. 109 recipi vult ne inbquus iam locus Sed ad sensum optime quadrat coniectura Schangit es Phil0l vol. 48. g. 675): ne equis non aptus locus cum praep. ad Str. II. 5, 31 aptissima ad furta bellorum Verg. Aen. 11, 15 furta paro elid necessarius cum dativo str. III. 5, 1 omni victui necessaria IV. 1, 1 necessaria e editioni vasa 6, 1 necessaria duci munera
Oum praep. ad de qu. 1, 14 Necessariae ad ministeriunt; pronus cum dativo Str. IV. 7, 29 prona nostris victoria fuit cum praep. ad de qu. 17, 25 pronior ad hau8tum. Cum praepositione, n0 cum datiVo exstant piger Str. L 11, 20
pigrioribus ad proelium militibus disicilis de qu. 18, 4 di ellior ad sescum; 48, 25 26 incilior in parte vendenda.
3. De genetivo. De hoc casu non multa in Frontinianis scriptis investigavi, quae ut discrepantia ab usu muliorum script0rum in hac quaestione mihi asserenda videbantur. In univerSum enim Frontinus in adhibendo genetivo cum Cicerone et Caesare consentit, nisi qu0d nonnullis licentiis, quae praecipue ad genetivum partitivum et obiectivum ab adiectivis pendentem spectant, ad Livii sit Taciti dicendi consuetudinem propius accedit Sed singula aggrediamur. 1. 0 genetivo partitivo haec mihi notanda videbantur. a Genetivi a numerali voce pendentis, qui excepto vocabulo dimile perraro invenitur Draeg. I. 10 et 448ὶ unum exemplum sumihi obtulit str. IV. 2,9), de quo iam dixi π. 25.b Haud ita multis locis genetivus invenitur aptu a pronomine ves adiectivo numerali neutrius generis et ab adverbiis, ut saepe apud Ciceronem et alios, ubi nos potius exspectamus pronomen tum substantives in eodem casu positum: cf. de qu. 37, 18 quid aquarum Strat. I. praef.
emplorum quidquid 2 8 quid et 2, 7 aliqui ' insidi rum II. 1, 17 quicquam seriae rei; IV. 5 7 id animi.
Uno loco adiectivum in eodem casu ad pronomen p0Situm est Str. II. 5, 30 subitum aliquid ac necessarium.' Genetivus coniunctus si eum adiectivis neutrius generis de D.
44, 1 quantum aquae; 44, 15 aliquantum plumbi Str. I. 1, 10 aliquantum temporis ii, quantum seminiae II, 17 multum terroris II 4, 6 tantum terroris IV. 1, 5 plus
praesidii adiectivo cum genetivo coniuncto praep0Siti antinp0sita est, quod iam saepius apud Livium et Tacitum, rariuSapud meliores scriptores invenitur cs Draeg. I. g. 56ὶ:d aqv. 11, 28 in tantum uitiιdinis sicut iv. 27, 28); sic II 4, 8 per aliquantum spatii. Cf. h. c. g. 16. .
Loco autem m0tivi partitivi his adiectivis nunquam praepositi addita est, quod saepe apud Livium et Tacitum, raro apud Ciceronem et Caesarem fit
37쪽
Vocabulum nihil cum genetivo exstat Str. II. 7, 11 quamquam nihil secim praesidii haberet cum pra0p. X coniunctum est Str. IV. 3, 14 nihil eae rebus sitis; 3, 5 nihil eae tonitis manubiis. Ex eo qu0d haec constructio in libro quarto invenitur, concludi non licet Frontinum aliter ScripSiSSe, cum X empla praeter tr. II. 7, 14 in libris I III. n0 inveniantur; sed de qu. 9, 26 nihil eae et alitate eius legitur. Ceterum in eo, quod eadem constructio nihil eae iteratur, consilium auctoris libri IV. Ognoscitur, exempla illa etiam externa dictionis forma inter se c0niungendi, qu0dest pr0prium Fr0ntini es h. c. g. Si nihil cum adiectivis neutrius generis coniungitur, adiectiva in eodem casu p0Sita Sunt, es. Str. I. 11 4 nihil iustum ac moderatum II 5, 19 et 3 nihil tale. Genetivus pendet ab adverbiis tr. II. praef. satis dimc ue 11 1 et de qu. 31, 12 parum praesidii. c De genetivo ab adiectivis in numero plurali neutriuS generis p0Sitis pendenti, qui frequentissimus est apud Taeitum,
es h. c. g. 16.d Genetivus partitivus pendens ab adiectivis masculini generi in gradu 0Sitivo, quam construeti0nem Graeci p00tae saepissime, 0 mani raro, Sed Saepius p0Steriore pr0Sae orati0nis script0res inde a Livio adhibent es Κuehner, granam. latin I. g. 3ll. adn. 1 , Semel a Fr0ntino positus est: Str. II. 5, 19 imbelles suorum Simili modo praepositio eae legitur tr. IV. 7, 24 e volonum numero fortibus. e Unus, quod a Cicer0ne aliqu0tiens atque Semel a Caesare, saepius a Livio cum genetivo partitivo coniungitur cf. Draeg. I. g. 458). apud Fr0ntinum Semper praep0sitionem eae adsciscit. Idem fere dicendum est de aliis vocibus numeralibus cf. de qu. 12, 1 eae is eae 30, 6 eae his . . . quinariae quattuor milia Similiter tr. IV. 7, 24 quattuor milia eae his de qu. 37, 14 15 eae iis . . . binos item str. IV. 1, 36 ternos eae centurionibus 1, 37 singulos eae his neque tamen deest genetivus es de qu. 12, 3 res
eari , alia. - Vox unus Subaudienda est locis velut tr. IL9, 5 in Vadandum eae egistanis, qu08 ceperat, animad
successoribus Aleaeandri. Jam vero adiectiva indefinita numeralia atque pronomina, quibus meli0res scriptores genetivum addere solent, FrontinuS Saeptu cum praep. eae quam cum genetiv0 0niungit, qu0d
apparet ex his locis: aliquis, cum praep. de qu. 43, 14 44, 25 Str. L 1, 10; Id. 5, 1 16 4 IV. praes
aliu8, cum praep. de aqH. 11, 15; alter, cum praep. de qu. 35 2 Str. I. 1 9 eum genet.
de qu. 36, 4 Str. L 10, IV. 7, in quis, cum genet. Str. II. 8, 14 IV. 1, 44 cum praep. str. IV. 1 38;c0mplureS, cum praep. Str. II. 12, 3. 10, pluresin eum genet. II. 4, 18; reliqui, cum praep. Str. III. 15 4; IV. 1, 37; cum genet. Str. IL 7, 13;HIL 10 1; multi, eum genet. Str. II. 4, 10 III. 17, 7; quidam, cum praep. de qu. 43, 11; striit. I. 1, 3 bis3,1, 6 IL 5, 10 5, 18 III 6 6 9, 3 10 1 IV. 1, 33, cum genet. Str. L 11, 17; L 5, 44 HL 2, 3 8, 2. Ut
str. IL 9, 5 et IV. 7, 34 vox unus, ita vox quidam Subaudienda est Str. III. 13, 6 militem e suis; IV. 1, 35 eae duobus legionibus se quosdam plerique, cum praep. Str. I. 11, 5 III. 2, 7 cum genet. II. 3, 16; de aqu. 29 4; 0dem caSu XStat Substantivum de aqu. 38, 20 21 lacu . . . plerique pauci cum praep. Str. L 4, 14 8, 5 cum m. d. 7 7 9, 1 adiectivum in e0dem casu additum est Str. I. 4 4 suos paucos reliquit;
Adiung0, substantivum apud pr0n0men ιnusquὶSque Vel quisque m0d in genetivo modo in eodem casu poSitum eSSe cf. de qu. 2, 14 unaquaeque aquam qucteque
38쪽
earum Str. I. 1, 1 unaeti aestite urbium sed de qu. 22, 3 quaeque aqua; 2, 13 unicuique regioni 1 Duo exempla investigavi, quae SuperlatiVum cum praep. eae coniunctum praebent Str. I. 11 18 infrmissetvium quemque eae auaeiliaribus III. 10, 8 e navibus velocissimam similiter cum voce numerali ordinali tr. IV. 1. 34 eae his de imum quemque genetivus XStat Str. II. 3, 3 fortissimum quemque peditum 3, 22 velocissimos peditum 8, obdelissse mos equitum III 3 7 fortissimos Macedonum. Praep0Sitiones de et inter, quae ab aliis scriptoribus
loco genetivi in latino sermone usurpantur, ab Su Frontiniano abhorrent; neque utitur Fr0ntinu praep. m, nam
Str. Ι. 4, 13 a aliquid in condicionibus et eret enuntiatum in condicionibus a verbo retexendi pendere put0. De qu. 12, 7 autem, ubi traditum est summus his, Bulcheler Scripsit summus in his, ex dicendi usu Frontiniano, quam modo XplicaVi,
summus eae his Scribendum Sse apparet. 2. Nonnulla addenda sunt de adiectivorum constructione. Adiectivorum copiae, in0piae eXStat plenus, qu0d claSSic0 tempore plerumque cum genetivo construetum a Frontino
Saepius cum ablativo p0ni solet cf. Strat. II. 13, 1 fretu plena IV. 7, 9 ainphoras pice et taeda plenus 7 10 vascida viperis plena genetivus exstat Str. I. 11 4 iniquitatis et insolentiae plenas II 4, 17 vehicula taedile et sebi et stilphuris plena.
Cetera huius modi adiectiva Fr0ntinus Semper cum ablativo c0nStruit, de quibus agam sub ablativo. De adiectivis, quae sunt peritus, imperitu' avidus, memor, similibus, nihil commemorati0ne dignum invenitur. - Ad40Steriores Script0res se applicat Frontinus his exemplis indocilis Draeg. Ι.ig. 475 Str. I. 11, 13 rationis indoesi milite securus Str. III. 2, 2 securis innoriae consuetudinis, te ΗOr., Verg., Veli. cf. Draeg. I. pg. 479); tenax inde a Verg.,H0r apud poeta et p0Steri0rei Draeg. I. pg. 4823 Str. IV. 2, viros disciplinae tenaces. Ad adiectivum constans accedit strat. II. 3, 1 genetivus animi, qui a cuiusvis aevi scriptoribus et cum verbis et cum M
adiectivis coniungi 0lebat, i Draeg. I. g. 81 Ci Zechm. St. Vind. Vol. 5. g. 244). Ex participiis fiunt adiectiva cum genetivo c0nstructa: Str. I. 3, 4 obsidionalis morae impatiens de qu. I, lodiligentiore an amantiore reipublicae. 3. Usus genetivi qualitatis Frontinianus pauca quidem praebet, quae ab elocutione bonorum scriptorum aliena Sunt, sed tamen ea minoris sunt momenti. Tum nominibus propriis Frontinum genetivum riualitatis munquam coniungit, Num appellativis saepius. Exempla quae et in libr. de aquis et in strategematon libris inveniuntur, maiorem in partem ad
optimorum script0rum usum conformata Sunt, cf. de aqu.
3, 20 21 22 9, 5. 17 10, 7 terras cultus soli pinguis' 14, 13 41, 12 maioris luminis calicen ; 43, 10 aquarum privati usus; 43, 19 scalices legitimae mensurae amplioris moduli istiuae'; 44, 26 sunt magnae molitionis); 45, 9; 47, 4. 51, 8 neglegentia longi temporis se neglegentia longa); Str. I. 5, 9. 10 11. H. 14 II. 3. Ir bisὶ 4, 8;5, 4. 31. 33. 46 6, 1 III. 1, 4 quadridui iter) 6, 1;11 4 tridui iter); IV. praef. diversae substantiq6 1, sdelicatioris usus usast 2 6 3, 6 7, 5 gladiatorem eaeactae
aetatis'; 7, 25 7, 29. 36 nobilem clarae operae equitem . Ab usu meliorum scriptorum discrepat Frontinus eo qu0d qualitates etiam ad formam et habitum et cultum spectantes genetivo, non ablativo exprimuntur. Haec exempla mihi in promptu Gat Str. I. 11, 10 ingentis staturae hominem
11, 13 cervam insignis formae; II. , 5 Mimiae formae virgo III 8, 3 rimulacra Persici habitus IV. 7, 5 gladiatorem contemptae staturae 7, 29 mediocris erant statur . Libri igitur tres priores et liber quartu in hoc usu Oncinunt. - Deinde propter maiorem insolentiam asserendos esse puto h0 locos str. I. 11, 6 omnes virilis eaeus II. 7, paucos levissimae operae III 6, 6 quendam e loratae sollertiae. Liceat mihi hic commemorare, ablativum qualitatis omnino perraro a Frontin usurpatum esse, de quo agam Sub ablativ0.
39쪽
Des breviloquentia; quae invenitur inpud genetivum qualitatis, dixi g. 36.4. Genetivi obiectivi usum Fr0ntinianum exemplis in-Struere pus non est, quippe in quo n0n multum Sit, qu0da meliorimi scriptorum dicendi consuetudine abhorreat. Plerumque enim hune casum cum substantivis abstractis Frontinus coniungit velut contemptus, cupiditas, diligentia, spes, des, ducia, admiratio, luctit S pudor, metuS, miSe- ratio, eaespectatio, cura. Commemor tantum eos Oe0S,
quibus reflexivum sui moro seneca philos0phi et Taciti ci. Draeg. Ι. g. 470ὶ XStat, cf. de qu. 9, 26 adiectione sui 12, 12 partem sui Str. I. 5, 16 sui contemptum II 5, 44
contemptu sui, et nonnullos locos, ubi genetivus habet localem sensum str. II. 4, 10 conversatio castrorum de aqu. 44, 28 castellorum et munerum stationes' stationes circa castella. 5. Jam vero c0mmemoro Frontini SSe proprium, genetivum in libr. de aquis adhib0re, ubi praepositi in cum ablativo exspectatur, cf. de qu. 14, 22 modulus habet diametri in diametro, sicut 14, 16 digitum unum itempg. 14, 2 et 27 15, 17 18 ιabet areae in reo, id est luminis in lumine in rotundum coacti digitos
quadratos quinque item legitur cap. 39 - 63 perimetri, diametri capacitatis pro praep. in . abl. 0mpluribus locis. 6. Genetivum appositionalem, quo pro app0Siti0ne in eodem casu subiuncta genetivus p0nitur, legi nonnullis locis,
cf. de qu. 4, 10 imo Publici clivo 13 4 clivum Publicii; 9, 18 duo Antonis aquae; 7, 10 Tepidae appellatio; Α,
quinariae nomine Strat. I. praes strategematon appellatione 3, 3 Cunctatoris nomen II. 11, 7 cognomen Germanici. Genetivus circumlocutioni inservit de aqu. 13, 1 nomina quinariarum quinarias 14, 22 unciae m0dulus uncia Strat. I. 2 9 equos et in hominum corpora 5, 20 caesis captiΓorum pecorumque corporibus captivis etc. IV. 1, 14
per corpora cohortium per cohortes. 7. De ceteris genetivi partibus, ut de genetiVO 0SSeSSiVO,
pretii, fusius disserendum non est; id tantum dico, huiusmodi ixempla perrares in Frontinianis scriptis deprehendi; nam tribus tantum locis str. I. 4, 13a II 5, 19 IV. 5, 14)genetivo posseSSivo, duobus III 5 5 pluris eam vendam IV. 1, 41 tanti esse genetivo pretii usus St. 4. De ablati Vo.N0 ita multa, quae a meli0rum seriptorum usu huiuScasus aliena sunt, in Frontinianis libris offendunt.1. In conStructione verborum, quae separandi significati0ne praedita Sunt, maxima quidem ex parte discrepantia p0Sita est, quia eorum aliqu0 nudum ablativum adsciscunt, eum Cicero et Caesar ea cum praepositi0ne coniungant. Attamen ' addendum est, Frontinum in talibus verbis adhibendis non
certam normam equi, Verum eadem Verba m0d cum nud0 ablativo m0d cum praepositione coniungere n0tione Verbi non mutata. Quo clarius autem res perSpietatur, omnia Verba,
quae huc Spectant, enumerabo in singulisque, quom0d in dativo tractando sedi, addam, quibus locis cum ablatiV0, quibus cum praep0sitione coniuneta Sunt. Primum ea verba asseram, quae cum ablatiVO Ver0, i. e. locum, unde aliquid proficiscitur, Xprimente coniunguntUr. Haec verba simplicia notavi: arcere cum praep0Sitione ab Str. I. 10, 3 arcere cupiditate capere cum praep. de de qu. 4, 16 ea manubiis
cedere Str. . 6, 10 acie cederet in libr. IV. ter cum ablativo loco IV. 1, 13 loco hostibus cesserant 1, 26 loc0 fugitivis cesserat 1, 31 loco cesserunt qua elocuti0ne Seriptores militares omnium temporum ut 80lent cf. Draeg I. g. 502ὶ
fugere eum praep. eae Str. II. 8, 14.
fundere eum praep. eae str. II. 5, 19 ea insidiis fudit; labi cum ablativo str. Ι. 5, 16 labi equis plerumque praep0sitio adhibetur ei. Draeg. I. g. 502i;
40쪽
liberare ex consuetudine et Sicorum cum ablativo Str.
I. 9, 1 IIL 17 4 IV. 7, 26;movere eum abi. Str. IV. 1, 32;
mittere cum ablat cf. Κueliner Gramm lat. I. g 80 3 :str. III. 18, 1 diversa porta miserunt pendere cum praep. notione metaphorica: Str. III 16 1 iti eae illo pendebant: Solvere eum praep. ab str. IV. 1, 33 a litore classem solvisset;
venire eum praep. X Str. II. 12, 4. Deinde hoc loco adiungo verba spoliandi, nudandi. Frontinus ea congruenter cum melioribus scriptoribus eum
ablativo construit C spoliare Str. I. 8 8 spoliatus consiliis II. II, 3 pollutu
nudare Str. III 6, 1 nudatas propugnatoribus urbis 9, i nudatis defensore munitionibus vacuare verbum apud posteriores tantum usitatum, es. Motgὶ str. III 6, 2 acuatam auriliis eaeuere Str. I. 6, 3 aeuitque praeda II 5, 2 castris
exuit IV. 7, 40 II 4, 15 Muit castris destituere str. III. 4, 3 alimentis destitutum; s, destitutas praesidio 11, 5 auxilio destitutum. Sub dativo quem dicunt auctoris notati sunt l0ci II 5 26 et II 6 Φ; sed conferas de h0 verbo Draeg. L g. 50 et 49.
Accedunt haec verba composita cum notione Separandi
praedita abdicare cum abh: de qu. 3, 16. abducere cum praep. ab Str. I. I, 2 II 8, 3; abstinere Frontinus formam intransitivam usurpat idque eum nudo ablativo, sicut Cicero es Draeg. I. g. 506ὶ Str. Is I IV. 1. 26: vertere 'str. I. 1, 2 Mercitus obviis hostibus aversus sicut Tata ann I. 66 apud bonos scriptores Semper sere cum praep. Draeg. I. g. 506ὶ;
delabi cum praep. de Str. I. 12 6 de caelo delapsa decurrere cum praep. ab str. II. A. 1 et str. I. 4, 2; defuere cum abl. de aqu. 34, 24 purissimo destiens lacu; deiicere cum abi. Strat. II. 4 4 deiectis iugis Callidromi montis Aetolis Cicero usurpat praep. de et ab CaeSar et Livius praep. de Livius ablativo n0 nisi metaphorico utitur es Draeg. I. g. 508ὶ descere, si adest notio absalien', cum praep. ab coniungitur, tr. Ι 8 6 IV. 5, 22;depellere Str. Ι. 12 5 eae hasta depulerat desilire cum ablativo str. II. 3, 3 desilire equis, sic poetae Draeg. I. g. 509); boni Scriptore de et eae usurpant; desistere eum abi. Str. III. 6, 4 coepto desistere II, itinere destitit; sic Caesar et Livius; deturbare eum praep. X Str. IV. 7, 12 deturbatis eae
ea Poenis sic Livius es Draeg g. 5093; discedere cum praep. ab Str. I. 5, 3 ab ordinibus signisque discederet IV. 7, 42 discederent a signis; item
Caesar, Cicero, Livius; distare cum praep. ab Str. II. 1, 4; educere cum praep. Str. II. 5, 42 cum eaetra Str. IV. 4, 1; emittere str. III. 13, is propinquo loco emittebat
evolare Str. I. 2 8 cum praep. X
egredi pariter cum praep. et ablativo Str. III. castello egressu 2, 10 e nave egressi; - L 12, 1 egrediens nave es pag. h. c. 43); III 2 8 urbe egressa erat IV. 1,
egressum via effugere cum praep. X Str. III. 6, 4; erumpere eum praep. X Vel ab Str. II. 5, 3 erumpunt silva IL 3, 10 a cornitus erumperent unus locus addendus est, quo nudus ablativus cum Substantivo verbali, quasi verbum positum sit, coniunctus inVenitur Str. H. 17. 2