Sefer tov taam Opus de prosodia Hebraeorum in quatuor libros diuisum ... A utore Iohanne Vallensi Hieronymiano

11쪽

EpIsTOLA 'tiylas vigilantseme,nostrisque laboribus fruere. Et a- nimvmpotius spem,quam numeris hAius magnitudianem. QN enim tuferuntur , non suo pondere, sed ,

12쪽

INDEX CAPITUM PRIMI libri quio de uniuersali tradi

tione accent m.

Caput primum, quo tempore,& a quibus inuenti sint aeremus, ac obiter de punctis.Foliol. Caput. 1. Quomodo Hebraeis accentus dieatur, quod nominis ετυμον,qua denique finitione eomprehendi possit Caput .3. De multiplici officio accentuum de diuisione eorundem .Folio G. Caput A. De explicatione catalogi.Folio I. Sequitur catalms,cui septem appendices subnectuntur. Appendix prima,cur varie tradita sit accentuum series. Folio Ia Appendix secunda,de figurarum distinctione.Folio 13. . Appendix 3. unde multiplices accentuum figur .Folio .r Appendix . mo discrimine accentus, qui figura consentiunt separari queant. Ilo I s. Appendix s.ci delineamentis aecentuum, de loco & sim,denique de ipsorum collocatione. Folio itia Appendix s. de nominum etymologia.Folio II. Appendix 7.&vltima, de polyonimis &homonimis, ac rursus ac loco,& situ. Folio s. r. Finis primi libri indieis.

Secundi libri, qui est de Accentu

grammatico'musico. .

Caput primum,De utilitate,quam praestat cognitio grammati ci accentus Iollo 2 o. Sequitur series regum ac ministrorum. Caput secundum de ordine de utilitate regum ac ministrorum Folio 2I.

Caput 3. Quomodo fuerint accentibus biblia distincta.Fo. zi. Caput 4.de variis accidentibus & duplici distinctione regum& ministrorum. lio 23. Caput s. de consequiis accentum. Folio 24.

13쪽

Caput .Rde mutatione punctoriim, quae fit ob regios iecentus

Folio a. . Sequitur breuis& dilucida naturae singuloriam accentuum exsplicatio,in qua primum de regibus, deinde de ministris, idq; iuxta praescriptam seriem grammaticorum accentuu. Fo.2s. Explicatio, in tabulas in quibus praecipue agitur de accentuum progressu. Folio 3s. Pagina 2. Sequitur de musico accentu .Folio 41.

Finis libri secundi indicis.

Iudex libri tertii, qui es de Rhetorico accentu.

Caput primu accentuum ad suas classes reductio. Folio 43. Caput B.Nunquid sit rhetoricus aliquis accentus Folio 43. Caput 3.rhetoricorum accelusi,descriptio & distinctio. Fo. Caput A. de variis nominibus Metheg, cnon de eiusdem ossi-- cio ac utilitate .Folio 4η . Caput s.disquisitio quorsum inuenta sit virgula Metheg.Fo. sSequuntur canones de Metheg. Folio 47. Cinones de Gahia. Folio 43. . . Caput 6.de Gahia. Folio 4m . Caput .de maccaph .Folio s o Caput 8. De collocatione MaccaphFolio so. Caput s.de costructione dictionsi,quas copulat maccaph .Fo. su Caput io. de mutatione punctorum, quae fit propter maccaph. Folio eodem.

Finis tertij libri indicis.

Index quarti libri,qui est de narius accentu

Caput primum,de utilitate quam praestat. Folio s*. pagina a. Caput 2.Naturalis accentus finitio de distinctio. Folio s3. pa. Caput 3.Canones de nativo aceentu.Folio s pagina a. Capue .de Naturali accentu consignificatiuorum .Folio. s7. Caput s.& vltimum Me naturali accentu verborum. Folio 18.

Finis lassicis quini & vltimi libri.

16쪽

AD OPTIMUM QUEMQUE ET

Caudidissimum visun Hebraicae lingua fudissent, Praefatio. Osteaquam de litem Opunsiis, e quibus o- P mnis Hobraeorum ollaba consiliis ac conflaturi quata fieri potuit diligentia di cruimus, de accentibus deinceps,qui iam compositis con litutis que ollabis adueniunt,eo supersscripti genere agendum, quod obscuritatis aut nihil,aut certe quamminimum bui caelinguae candidatis relinquat. Hoc veia commodissimcforsitan praestare vidcbimur, si optimis quibusque

praeceptionibus,partim ex Eliae quorundarum penetralibus a lidua lectione excerptis,partim etiare aliorum in Titutione comparatis,idcllos aliquot conscribamus,intra quorum fines totius negotii ac instituti huiuscepraecepta contineantur. Iu quo quide opere ce tum quendam breuitatis modum ob seruare covabimur, illud Graecorum prae oculis habetes Item π Homericum illud αμύνω λ' Hσι --rrae. Hoc

vero quam arduu sit, quantumve dissicultatis habeat,serile intelligunt homines ea in re doctissimi, quibus ipsis obscurum profectὸ non fuerit,nos citra animi magnam molestiam laborcii que improbumor ille ait,praestare id minimepotuisse. Haec enim cum ut omnium eruditorum consensu mire prugifera, I ad perfectam sacrae scripturae intelligentiam maxime commoda,adeo tamen hactenus a nonnullis sunt obscure ac varie traflata, ut no nisi A

17쪽

comenta.

episto. ad Galata

Ide in lib. Eiter. pRAEFATIO.

multis viriliis ac sudoribus ad eam methodum, quae a nobis,dco duce,tradita sunt redigi potuerint: sed de bis plus satis:xusso quippe alio nomine adscribendam adducit fumus, quam communi utilitati quodammodo

consuleremus,hoc nobis proponentes, 't,iuxta D. Hieronymiscntentia,obscura declarare, manifestaperstringere, in dubiis denique immorari S conieRuram adferre,pro dom inae higeniique facultate conaremur: quo ad Hebraeorum arcana facilius posthac π iocundius animum conuerterent sudiosissimi quique. Nunc igitur profuerint necne no ira baec qualiacunque opera,liberum esto cuique iudicium. Neque enim sui cum eodem D. Hieronymo loquamus laudes bomiuum asse fiamus,nec vituperationes expauescimus sed co flectamus,ut nostris ex vigiliis in studio am iuuentute cui haec dicauimus,aliquid emolumeri emanare positi. Enimus τὸ ne quis operam superuacaneam nauase nos putet,

utque propensioribus animis studiosi omnes , heueraricae pro odiae facultatem consequi velintiqui rugis ex ea percipi solea imprimis attingam Principio igitur quis

non videat mancos esse Grammaticae canones absque ulla accetuum cognitiove Nam quis literarum naturam dagbes,quis mutationem puciorum, quis vim

denique colligamenti ac retinaculi probe noscet, alia spermulta plane assequetur, nisi idcri accentus didicerit Proinde roste quidam poeta Hebraeus inquit gramaticam facultatem parare studes, contende huc studio

conatu ue , t accentuum vim a naturam accuratius

18쪽

PRAEFATio Κperdificas,haec ille . Merito igitur veteres' Grammatici accentuum doctrinam tantum habere momenti iudieauerunt,ut sine ea pat&e transitum ad caetera negarent. Praeterea ne longius abeam,quam fuerit absurdum ci ruiu caeteris linguis,tum in hac sanctapotissimum,lcλο-nissiuauitare prosodia neglecta,perturbare tollere Quippe emendataepronunciationis solus moderator

accentus es Illabae cis sit quasi ratio, vitaque ipsius.

Ud uod non modo,is res prolationi confert,sed etiam intelligentiscripturae non parum adiumenti ad fert Vnde illa Ra. Schlomonis Iarrhi, accentus dictionis id arguit, passim in commentariis sivis repetita semientia.Qvinetiam R. Abraham,Ea a reiici omnem interpretandi rationem cesset oportere,quae accentus nores'icit quidem inuentores accentuum,de quibus paulus dicedum est collatis multis exemplaribus, Biblia repurgarunt, sustuleruntque errores ,si qui vitio scriptorum irre erant,nec non per notulas distiussionum, confusium,alioqui contextum multo quam antea dilucidiorem nobis reddiderut.Porrὸ nec illud omittam, quod ex eorundem cognitione conuincitur, interdum ustissima iam a tot seculis Iudaeorum pervicacia, Mesam quae erunt negantium Deum esse, idque praesertιm ex loco illo Ieremiae 23 Dp Imri)-riri Volunt enim in hoc loco nomen nini non ipsi bis sed Deo imponenti nomen Mesiae conuenire: quod ex accentu regio tiphca qui e ubditione xου 'p) non ita esse deprehendituricum enim sit bis accentus dini uens:

19쪽

PR AEFATIO

sistendum est in eo, ita ut sit ficuses, o istud est nomea

eius, quod id es vocabunt, dominus iustitiae nos .Qmfensis nullo modo ipsisfauc me legat siue impi boc es vocabit ipsium , neque enim con ui

rectepotest nominatiuus cumpraeceitcnte verbo per accentum regium asi AHAEnctoscd haec perito satis. tum ergo ista conferant, ad vcram o integram sacraescripturae intelligentiam, T quanti mometi frutex bis, atque exsimilibus colligere licet. Sed iam ad ipsam rem ueniemus ιprius hoc unum addiderimus: omnes accentus in omnibus ii .libris inueniri, regesque in ipsis Reuelin. duutaxat domino reliqui enim tres nempe id es, Iob,Prouerbia, o Psalterium,ob vem suum breuitatem,methoiam banc seruare nonpossunt. Iam vero quod satis , cspraefati,ad rem accedamus.

20쪽

cGO TEMPORE ET A QUI-

bus inuentisint accentus, ac obiter de punctis. Cap. I.

NTEQUAM adsequentia

Progrediamur, nonnulla nobis de inuontione accetuum dicem-da censiuimus: id quide ad huius in lituti rationem pertis costat. Sunt igitur paulo ante inuentapuncta, deinde accentus et quemadmodumscribit Rabbi Cuetur lilrimi ord- Elias intione 3. cui tamen repugnare videtur Elias Sectione L. ubi opinatur eodem tempore ambo literis adbibita fuisse,quod sic accipiendum reor,ut non magnopo se tute uallo alterius iuuentio,alterisubsecuta sit. Atque horuquidem autores fuerunt iidem, qui Masereth, viri Aes. 4, Tiberi sive Taberent, ex Moesia,quae est in PapbIa- punctorugonisteritissimiprae caeterisor quorum sententiam, scredimus Rabbi Abrabam Frra instar L ῶν lapidis babere oporteat. Lectitabant vero ante id tempus nullis, sine ue accentuum, neque punctorum apiculis, scd sola cabala,vi vocant,adiuti Hebraei, dum alii aliorum ab ore penderent, quod quisque a maioribus viva voce exceperat,eadem quoque poRcrisfideliter resuvseret. . Quod neutiquam perdissicile iis fuit, quibus quotidianus linguae sus, o dorentis praeleAio,b IEcdi e ercitatis,dicendi: er memoriae tradendi acultatem adferrent