장음표시 사용
21쪽
Pagninus in Lexicopa. I 39. B. Hiero. in Hamos
ferrent. Atque ea quidem legendistu ratio, ue cosue ludo ad ea usque tempora percrebuit, quibus ad finem suum perductum est Talmud, id quod accidit, fecundunumerum Hebraeom,anno mundi 3989. nec ad id modo tempus sed quo que autores Masorreb degeneratem hanc linguam restituisent cadori uo, atque acce1 sone punctorum, accentuumque, uelut adhibito colophone fulciscnt. Neque tamcn illi ve unctorum, vel accentuum traditionem,qualem habemus ediderut: sed qui eo ecutisiunt viri docti inuentis pulchre rebus: Ucribole facile addiderunt. id quod cum aliis argu menti tum illis probari poteR, quod cabaliRici, quos vocant, quum distinctionem figura expressam enitus non baberent,totam legem esse, quasi versum unici a
que adeo dictionem videri unam commenti sunt: exce
ptis nominibus diuisiis,ut Rabbi Mostolius Nabamanscriptum reliquit. Praeterea illud ad faciendam Me
adbibcripoteH, ut neque ante Talmud, neque ante D. Hieronymum usurpati apices videatur, quod ex lectionis varietate,translationum quoque varietas profluxerit Exemplo sit quod alii Hoseae 11. dictiunculum by ultissimum:alii iugum vertunt,quia vel per camerescribi, vel per cholem queat. Estque by praepositio,super, ad, iuxta, oec.Qydsi quis obiiciat, contrarium videri ex
eo quod beatus Hieronymus ait. Bersabeae pro varietate accentuum vertitur in linguam nostram, pureus iuramenti,aut puteus salictatis:idem alio in loco 'pς sokcd,si variatur accentus a nuccmsigniscat, cs vigilias
22쪽
lias. Ex quibus quidem colligi ridetur si se accentus tempore ipsitus. Veruntamen ciendum est la de natiuo accentu intelligi dcbcro,non defigurato Na quod nulli apices fuerint tempore illius,hoc satis indicat , quod alibiscribitti pro qualitate loci, pro verbolosuit, accipi posse.Qua de re nulla ambiguitas Dissi si pun- Rum habuit sit litera. π, quo fieret harum sigmficatio . num distinino cui nun acta cist, nam cum punfla
in dextro latere significat ibi, illis oec. Seda: cu smolia est pnnNo exscute in Hisbra parte igniscalposivit,
collocauit. Utqueci: nomen:insepcris hoc persticui; sit , ex eo quod idem alio in loco dicit, pro eo quod nos translutimin mortem,in bebraeo tres literae positae fiunt: 'mia que ulla vocat quaesii legantur Luar, verbum significῖ, vero deuerpeste,quae Graece dicitur λοιμος undeot ipse ait ecuta es interpretum varietas. idem ignis lumen bcbraice cissem scribuntur literis quodsi legatur 'ris ignemsonat in res lucem,idem apud Hebraeos locusta σfumarium sisse siribitur lite ris rorae quὸdsi Iegatur locusta dicitur, si irinnes fumarium Et alia quamplurima quae pasiim in eius v-berrima don inar periuntur. Ad haec etiam accedit, quod pleraque nomina propria,ob carentiam punRo- rutvlorperam in alienam linguam defcra sunt cuius modisiunt drn: nm p x )ἡ . Qiblia quum prope innumera sint haec tantum brcuitatis causa adduxisse sufficiat:quodsi remporibus illis,tum punm, tum acce
Ide in ulticap.Ecclesiastes. Ide in c5-
bac.cap.3 Ide lib. 2. comet. in I abaci
23쪽
DE AccENTI Bus diuersitati Iocus,credo,extitisset. Sed tamen si examus ' omnia perpedore nitimur repugnare nobis inuenismus praefatum numerum Hcbraeorum de inuentione accentuum in hoc capite ascriptum,quὸd brcutorsit quam oportea&cx eo nanque apparci,ante D.Hieronymu punctasuis . Expendamus ergo bebraeorum numerum σεβ Hiς ψ 'ntentiam, i ea quae exalte rationis examini in flen-hli, i. do prodierint,veritas quae etsi clausa ligat afuerit, comenta. vinci nequit) vclit approbare. Mortuus enim est eximi-
ό vi ipse doctorfub Honorio Theodosio principibus,
remo tu' anno domini ΑΣΣ. indictione quinta,vltima die mensis sit D. Hie Septembris,bora completorii,aetatis suae 99 sepultus a-x0Hymμβ -Bethleem iuxta praesepe domini, multis coruscans miraculis cuius , tum Eu sibius discipulus eius descri- AbbR T i psit,ut refert abbas Tritemiui in libro de scriptoribus mi* . EYi de sequitur,rectu cs mcli Hebr orum computatione facta, D. Hieronym. Obi se anno 3 a creatione mundi 418 2.ini numerus G sit maior iLIo de inuentione accentuum ad DRO,longe ante sanctu. Hieronymi; punfiafuisse Vcrte probare videtur.Haec enim periticuasunt scienti annum ab initio mundi hoc Christi anno quo baecscribo notari ab Hebraeis 33o 'quo facile doducitur tempus mundi ad Chrisum, , a Christo ad mortem D. Hierony. Verum quia ecclesiastici ac catholici viri cuncta rimando quibusdarationibus nonfriuolis moriero iptum iamcrum Hebraeorum reiiciunt: cum refellere non vereor. E cbius enim er Orosius annum mundi dicunt esse' i diuus
24쪽
Augustinus numerat 6893. numerus qui exsacra scriptura elici videtur est 34. aliqui numerare. SSO . Minor ergo numerus catholicorum est maior numero Hebraeorum plusquam annis 'En uero si insia gues isti uiri ad iustum numeruinde inuraitione acccn-
tuum scriptum nobis reliquissent,proculdubio sic illui umaiore fecissent, ut inortem clarisimi doctoris intra eum inclusissent: atque eo modo scrupulum a nobis adi- millent. Huius rei videntur facere fidem adductae au- Silaritates D. Hieron mi permultaeque aliae rationes, quae in eius frueifera operum lectione inueniuntur. Ex quibus videtur esse persticuumpuncta , uel accentuum figuras nequaquam fuit se illius tempore. Neque ut Elias affιrmat in monte Sinaei, utfalsὸ quidam opinati sun traditas: nec item ab Vra, consilioque temporis illius, quod alii sentire malunt , posteritatis in v)us
proditas fuisse. Aliud quippe nihil,ut idem dicit Elias,
oram videtur praestitisse, nisi quod virorum cogrcgatiovis magnae uumque iudicium, sequutus Iesbonis varietatem,si qua vel ob calatam, vel ob rationem probabilem emerserat criba ipse notauit 1 de S pcr Antonomasium scriba velox in lege Mosi dicitur . Quocirca illud quod, ut a nobis discutiui, allegant e TAmud iulacum vehemiae. Legerut in libro legis dei,banc lcfEοηem cum expositione hoc es interpretatione, poncndo intclligentiam, id est distinctioncs o intellexerunt lectionem,boc est secundum accentus pausas feccrunt,ita latciligi dicimus oportere. Posuere distinmones, videli-
25쪽
eet vi per Cabalam acceperat, Iessionis moras fecerunt, nempefecundum exigentiamsententiae sine notu Iis tame. Ex quibus euadispessicuum illud esse uerum quod initio proposuimus ab autoribus scilicet Mastareth,.non ante illos punfla b accentus excogitatos fuisse. Sed iam de inuentione accentuum,atque obiter
punctorum bactenus sat dictum es QUOMODO HEBRAEIS ACCEmtus dicatur,quod nominis ετυριον,qua ianique mitione compreben Apost. Cap. ILVod Latini nomine accentussignificarunt,id varie linguis variis coligit nominar2 Siqui- dc a Graecis πυσωδία abbcbraeis cyp*,quod vel rationem uel gustum potius saporemue sonat appellatur. Cuius,ut uidetur, nominis inderi ratio fuit,quod velati sale quodam, lepore dictioues codiat, cilar ferendas tenoresuo quasque commost, at . Neque enim uel ulla Hebraeis disiiuncula curet accentu, nisi quae interim per macapb sequenti connectitur. Sed operaepre- tisi fuerit,de accentibus dicturo,ante definire,quid nominis i ius ambitu comprehendatur. Itaque Hendum est quod illud omne, quod legendi causa iugenio fimi viri excogitarunt, figurae nomen subiit. Sunt vero inuentae literae primum ex quibus syllabae coalis fercnt, intelleBis initispuntas pos modum adhibitis. deinde uerὸ accentus, quisblIubae renorem ficu tonum le
26쪽
gentibus indicarent. Neque ante noua comminiscendisne ecere, quam Fuisprolatio numeris modulisque cosaret. Potismum de Hebraeis loquor, quos nec Graecis, nec Latinis,hac quidem in parte cecisse compertum est. Hinc habenaefrenaque ex dissionum colligamenta,c tu modi tamen inter Graeci retulere. Cari rum haec omnia,quae ad apte comodeque legendum prisci illi rerum inuentoresposteris traridere,haec inquam notulas signa luras deuique esse, non geometriae sedgrammaticae usui futuras minime obscurum est. AGque id nihilominus equide in probauerim quod Elias veteres illos accentibus caruisse ostenderit, cum fateatur tamen eos o distinxissesententias, syllabostmpetiquas demit extulisse. Vnde colligi poli magnum
discrimen inter accentum S potestatem eius interesse.
cci etiam sectione quinta idem loquens de sopb pa-μcpronuncialpuncta super imposita sibi, non ese accetum sed lineamperpendicularenti Clim sit igitur similiuratio consimilis itque sopbpa ucsigura accentu erutcaeterorum gna itideprosodiae. Ex quibus euadispersticuum eos aberrasse qui literis, quas delineamenta quaedam esse visu ipsos criticimus,vocis accomodauere nomemcum litera minime vox ipsa sit, sed vocis essereudae indicium, nec aliquo pacto id ese dicetur, quod representat oec inapropter accentus figurae signiae nomen ac rationem fortitur: Deinde vero quoniam acce
tuum viseequitur, vis osciumque est multiplex, quo ne res ipsa latius, quam indisium rei vocabulum exporri-B
27쪽
gatur, mi vi quadam nota singula constringemus, sannotariollabis eὸ dicamus ut pat aliquid circa i os quod facit grammaticus acccntus: feri enim quicquam dicatur necesse est, siue eleuari ollabum siue sui cudi quod facit rbctoricus, ue donique cantillari quoa facit
musicus,dcbere ollendant.QΡmobrem fuerit accentus, iee hici' vomi signumμeollabae adueniens,quidsericirca ipsam addeceat representans . sit igitur accentu hocpacto nobis definitus.
centuum , diuisione eorundem. Cap. III. Equitur vi recenseamus officia quibus δε-S fungi accentus intelliguntur. Quorum quidei alii plura alijpauciora enumerant quippe bires varias assumma capita reducunt illi singula potius seorsim inquirunt.Quidam enim primum accentus Uycium,cum Latinis e Graecis commune esse dicunt vid licet eleuare syllabam, vel deprimere. Proximum huic, significationem dictionis, quod facit potismum accen
que loci mutatioue facia,transformare. Aliud autem officium flatuunt voculatiovcm quandavi, qua Iudaei cantillant represent;rce cui subnectunt orationem in commata , colaque partiri,acfcriodo comprchendere. beri vera sint, nihilominus tam n nos,qui tantum fastigia
summa hoc loco attingcda esse durimus, de rcuqui po-
28쪽
fled distur nunc unius Reudini visisne quain eruditi iudicium inmei visu adducam: qui syllabas quaslibet. quibus quid inprosodiae signum accesserit, censit extol
letidas reliquis depresis atque auatis. H ebraeorum igitur accelus ollabam non deprimunt,sicut Graecorus Latinorum. Porrὸsignificationes ditaoni mutari ob variatum accentum diuus Hiero mus concedit,uit enim, quomodo igitur in Ieremiae principio verbum 'petsi varietur accentus , O nucem Agnificat'vigialius, haec ille, quod intelligi debet ut diximus de nativo accentu. Sunt o qui orationis partes inter ipsis ob variumstum variari volunt: idque exemplis adductis planum facere covBuriesimo pro verbo dominae rit idere, ultimam acuit si vero primam,dominum, patronulos hsorem,maritumue significabit. Eode quoque modo accentus in dιBione G*promittere,emitte- destinare ultimam; edem occupabit,si autempriamam signauerit ensem gladium,pugionemque designabit. Caeterum ut omnia lucidiora flant ei dem Capnionissententia, triplicem ordinem constituamus. Cum enim prosodiae figuris,omnis regatur prolatio, italia iuplex, quam expectant grammatici, alia sit ornata erbene sonans,qualem Aetores obseruanti remUt ba monica quaedam quae pertinet ad musicos, haec accetuum citra controuersiam prima potissimaque baiantur officia bitabam acuere ,αtque orationem dij linguere e inde vero cupianiae causa, ornatusque poni , deniquc
lleciem quandam catus indicare. Ex quibus quasi Di
D. Hier nymus in Ecclesiast. cap. vitia
29쪽
tibus tria nimirum oriuntur accentuumge παprimu is i, comm, q*sti alii grammaticos, alliproprios appelaiunt,adiud eos continet, qui rhetorici diculur,quos eo fidem improprios nonnulli nominant. Vltimum completatur omnes, quos ante ad musicos diximus pertin&e,
qui figura iidem cum primis squippe quos grammatici
cy' natiuise mutuatos fateantur) ratione tume officiό- is, que permultum dissentiunt. De quibus omnibus=uo locoris fusius agetisr.Notandum aute, hac diuisione fixuratu accentum duntaxat in siua 'ecies deduc quipostquam a uobis pertractatus fuerit, ad natiuum accentum, qui ab hoc diuersus est declarandum accedemus: neque non eidem quartum butus operis librum desimabimus. INSEQUENTEM CATALOGUM breuis , dilucida explicatio, Cap. IIII Nterea vero utilissime de ipsis aliqua dicand L . I tur, e T singulorum nomina figurasque age proponamus. inod ut commodius m sicquetem catalogum,quinque columnellis quanto feri potuit artificio digesum depinximus. Quarum media, quα potissimas,feriem diuisionis huiusce continet, qurm
Eipositio trado tibi. Omnis enim accentus, vel ex punAulis tan- mediae eo tum,vel ex lineolis, vel ex utrisque cosurgit.Quipvlvmnςaη- pluuntur, aut uno, aut duobus, αμt tibus,assummu descripti sunt. Qui verὸ lineolis aut recti aut ruis,designantur. Rusus lineas, rectas, aut
30쪽
perpendiculares,aut direRus,aut indivatas in dextra, ΜΗ in sint bram esse contingit icut curuae vel omnino talis et cum aliqua restitudine comistae cernuntur. D
niqueo stur aliquae sunt ex linea coalescetes ea pia Bis,quae omnia in hac media columnesta ordine destria psimus quot sint, numeris notauimus, lineis rectis per medium eius binc in protractis, ut quaecunque in ipsis o sub ipsis comprehendentur,ad eam classem,quae in medio catalogi prima se offeret pertinise intelligautur. Haec tu si percipis,quae inpros'em posita sunt,coteras quatuor columnellas ultra citraque medium,&nas lyectator S ante priorem earum, quas adsinistra ma columpe picis,nonne accentuum 'vides numerumproxum- l' .lii quo quidem dcfiniendo sudatum est sic satis,cum ea tu, signa- de re grammatici fere omnes diuersi opinentur,nec si- xui, bi inuicem conflent. inandoquidem cuncti Eliam scriper excipio) pauciores quam deceret, enumerauere accentus Nos quidem certe Eliam ipsem accentuum numero superariimus, non enita Eliam solu sequutifumus, sed ex Rcudino ac Pagnino alioruniaque doctifimoruoptima quaeq; decerZsimus. Sic tame egimus ut ne quidquam iterauisse neque praeter rem addidisse si modo cadidus cris lector vis ero uideamur. Idqηe equidem ti- Expositiobi ostendam posterius cum agam de rhetorico accentu. primae co- Nunc catulogi ipsius columnam primam, quae moxpost numeros sequitur aduerte. In vertice enim ipsius com- prchenditur quid illa contineat nempe,nomen, id est,accentuum nomina, quae partim Hebraica,partim Chau