Psalmi Dauidis regis et vatis inclyti, a M. Antonio Flaminio & P. Francisco Spinula poetis elegantissimis, latinis versibus expressi. His accessere argumenta singulis odis praefixa Precatio filij Dei, & Canticum Mariae virginis, ab eodem Spin. carmin

발행: 1559년

분량: 409페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

PARA PHR. Legum mihi inferentibus bellum inferas, Ades Mibi auxilium ferens. Immanis hostis etessi piscem tuum Mattinui armis equi, Et sciit' e basia: at tu Deus te qua Nenit Ista objce amatum aegide, Et lanceady fer ris se iter, ve consequi Me possit. temune ei:

Visentiens vitam tueri te meam, Fruarctur aduersirim:

Vt i mihi quod machinatus est, alum Sitium redundet in caput: Ah Ut qui studet vitam mihi profungere, Vitam ipse profundat suam Vt turbo lute 'uluerem atrii disjest, Me expeditus iactet bos

Sectantium impetus tuorum caelitum.

2ω fugerint illi mia

Mepersequuntur essera Hi,quippe qui omittunt nihil fallaciae,

In me quod hau Rexcogitent. ae Ῥis mihi intentata ab his es in caput uuaeso recidat per tesuum: uuae iniquitas caedem in intam hos exercuit,

102쪽

IN Ps A L. XXXV. Vertetur exitium in suum.

Clades repentina oro sic boso Vt nullus etcadat necem Me ipse magno gessiens prae gaudio, Incomparabilis Deus, Te laudibus tali fenu qui humi limos Ope destitutas omnibus Hesios, er imbe es tua manis abseris Clemens ab boile barbaro. Sed rex Deorum iniqua te timonia

Me maestate, e erimiae

Talbo premunt, me deferus quas ne '' Rebus de eis me po Tulant: Studi' mibi pro maximis in se meis

Ititam rependuvi gratiam: fore γFortuna eorum afflicta cum admodum

Etsupplicabam iugiter pro eis tibi,

seiunio eorpus meum, Viscis,merum reddebam ora qualida, Flebam,vicem illorum dolens: Incommodo horum commouebar non minu

uisem vinculosi arctissimo, A Deuvictus esem eum bisnecessitudinis. Et lacrimabam non si cus, Aesii parens extintina dulcis mi foret,

perissent iij.

contra modo illi maxima aduersis meis Gaudent iniqui gaudia: .

103쪽

PARA PHR. Non me modo a secere contumelia, Iniuria ti=ion modo Hi en benter irruere in me, at etiam Famelicum, abiectissimum In meque iners vulgus coegere, in malum Scurram,atque claudum, σpauperes:

uni voculis,quiirrisi Ombus suis, tunsi me proscinderent, .Palan que torquerent misellam, dentibus In me suis qui frenderent. ποι sis mortales miserias in meas Kexsumme perditissimos Sines mihi insultare tam crudeliter' 'ofis te obsecro, feres Dulta' impunita eorum crimina' Iam quaeis propulsa Deus, Iniunas serui,ais perniciem tui. Iam derelictam ab Omnibus Meam salutem ab impetu hostis,re minis Defende erudelissimi: Vt te canam gente in frequenti, e pradicem

Donum tuum,ais in coetibus Sandi imis te laudibus caelo essenum. Fac oro. ne latentur hi,

uni me insequentes impie istudunt meis Sisere ne fortunis pater: Iniuria qui ossere me iniustifimi, ut nilamice quam valentCuiquam lioqui, qui machivantur in bovcs,

104쪽

IN PsAL. XXXV Et mansuetas iugiter, Rictu 1ιe diducto m me ita Ῥηὰ gi litant, Ehem iam eum, iam vidim , Iam vidimus maeroresetu, σ lacrimis Me perditum, Ni cupiuimin. Vidisti re ipse rex poli, inortalium Vidi ii hoe ingratum genus uam acerbe, G insolenternisultat mihi.

are oro ne connixeris

Crudelitatem bacituumquesupplicem dc fere in tantis malis. s. rumpe iam moras pater melestium: Consurge, tonsurge OGys Aepro tribunali sedens ruo mihi De barbaro hoste iudica: Et aequitate pro tua defende me, Causems discepta meam: Mihi oro tandem iudica re Tor potens, Mibi faue numen dum: Negratulentur improbi dii crimine, Malis er extillent meis, Ut fetu, re exitio triumphantes meo, Ut eompotes moti sui. Sederubescant, cir dolore pessimi Rumpantur hosses er meo ne gloriatur qui quis infortunio,

uuisquis mala insultat entis in mea, Tmstretur omni tempore.

105쪽

PAR A ' Π R. Me libera tuu rgo cunctis . malis V qui invocentiae mea Inuent,bom omnes desalutegaudeant,

Laetentur,exultent mea:

Vt ij, qui amant pios colentes numina, Gnates tibi ingentes agant: Vitam quod a te sit datum mihi colere In pace,ἀulci Potio: Vtipse reflum in dona praedicans tus Coela feram te laudabuύ.

ARGUM. PSAL. XXXVI. Et cogitationem, di impii canit Facta improba,& benignitatem numinis. PSAL. XXXVI. SPINULAE.

D: Esuasit improbi scelus Prorsum mihi,cupido

Rerum ea sicarum, erendi numinis Non viti eum tangi metu:

ui dum sibi arridet, sevisu consequibasiis solet,

Integri ut laturrat odium Hri,patris

Offensionemi ipsius.

Sunt oris eius improba rida, in dolosus ess, bene Omnes docentes exigit, sententia Recta, actione ab II inet: Excogitat noctu sicelus, G Od edat in bonos dies Morsis miam Uisiis,malassemperstudet

106쪽

Sepe is adiungere. Diquito elim tanta sit

Deus hominum,tamen tua, uua fers nefas horum,amplior clementia ess,

Fideli multia partibu uua perpeti fidesoles

Malos,bonis ut confulas. Resumi montibud tuum altitudine Par est quidem excelsissimis, Eliudicia mage abdita Certe tua imo suvi man: Nam consilia tua, algi prouidentia, Pielm,mo m, sapientia, uua temperas hanc machinam, Est tantasustentes uti me iniuersa animantia,Omnes miseraS, Mortalium e cures genQ. Hinc optimus qui i, Ur bonus Alis tuae clementiae, Pulli vi Nolucrum,contoguntur, saeuum Ubi Non impetum hostis sentiunt. si uisancte committunt pater, Adehais tutela tua Se haud consequentur hi modo aternaου opes Post haec breuia certamina, Sed vita in hac etiam tuam nignitatemfentient:

Nams ritu affati tuo vitam Deum Hic aemulabuntur piam.

107쪽

P A RAP A R. Hre itatem , his dabis Sex summe,per quem νiuimus Vitale hoc aeuum, quem penes istes,mital Et lux bonorum est omnium. uapropter his silendor tuae

Cum notionis aureus Illuxeri tum noxfaeesset omnium Errorum eis,ey criminum,

Surgeti lux clarissima,

Si mum intuebuntur bonum, Et gaudia,σ eram voluptate ais eis Fruentum omni tempore. Sed eum onme in humanum genus Gementia utaris tua, me oro profluentius manet tuos

In supplices, in largius, ut diligunt te, aequum re tuum Colunt, in innocentiam. quaesopropinquet ilei bipes mitu, Vim mi repelleὰ me Deus:

Nee vexet eius me manuS,

uuam desiinauit a colus. A maxima aerumna ut quieta aliquansso si Et mente per te interrita. At isii iniquisentiant Taudem tuam iraeuudiam. Eum in locum ob stero furens hos dejee, em praepanusii omni improbo, di bis ibi cruciatibus

108쪽

IN PS A L. XXXVII. t sutiperennibus Frangantur grumnis,Mhinescant noua Nouo malisemper metu. ARGUM. PS A L. TXX VII.

Ad Faustinum Barbonum Soncinensem.

Quem semper odisti impium carissime Barbone, cantus hic monet Vatis cauendum, atin id, quod integerrimus Parens amauit,iugirer Aequum sequenduin,optata quo nobis Deum Contingat immortalitas. - PSAL. XXXVII. S PI NVT. M.

I Elicitate ne i ij te torqueas, - inuide mortalitus Bona haec fugacia improbis. Alim qualis herba mox mirens deciditur, νει culti gramina,

Fortuna eorum mox perit.

At ipse eontra i cupis longisii

Terras habere tempore,

Educiam is seu oparente colloca, Et aequitatem dilige, Me te Deo oblecta piae ui cuncta, quae desiid c ras,tibi dabit.

Clementiae eius te, tar tua Committe,pendes ex eo:

'Γ idebit is tibi clarissimam, Et reddet illustrem penes Cunctos tuam innocentiam.

109쪽

Ρ Α R A P Η R. In rebus assuersis quietus iugiter Morare,dum pater tibi

Priecto sit, at s opem ferat: Morare semper quae Deus receperit Tibi, nec irritem ob Iugem impij affluentiam. Cui cuncta juccedunt fere ex sententia, Ira, tarsuror non suadeat Scelus tibi illius sequi. caedentur omnes improbi sed qui patri

Ei sintsupremo uberrimuTerrae fruentur commodis.

Breui impius peribit tempore, re nihil Pomp*, Or prioris gloria, Status post 'Videbitur.

Verum colentes numen ssentient clementiam Dei,solum tete habebuntiugiter. Iniquitalepraeditus conabitur Viros bonos excindere, Frendens in illos dentibus: Deus videns instare tempus, quo viri vi Plectatur omnis iniquito, Riisbit illius minaS.

Terrum impij firrigunt,fagittasis se bonos

Vertunt, ut illas mulnerent,

Plei Ῥiuentes petant. Essem retorquebit stitιm hi malos paterii emittet euolaotia

110쪽

IN PAR .L. A XXVII. Iti cor eortim istictilia Prae lautionu sunt bonorum commoda Pusilla quim vocentium Fortuna forentissima: Hos eum nepotibus Deum rex improbis Delebit,illos, er pium Clemens pereuvabit genus. Morum integris sic prouidet sicconfidit, Vt donet illas caelitum Felicitate perpeti,

Ut Us tempe Istate in horrida hos tegat, Tamsi pascat tempore

Ambrosia, . almo niactare, tam post bonores σ Noluptates patris Hostes in auras silico, Ut fumus mutans, evola . Quin ipse tanditione tenuis est pius Meliore, abundans quam malus,

In his bonis fugacibus: His are multo, quamlubet ditissimus,

Semper alieno obstritius es tDeintemperanti lia,Nee liberare Ῥuisse eo, et nou potes: Non ergo amicis reddit id,

uod mutuatus est, piis: Isti fere Ῥnquam baud deest, quod alteri es sertus, auxilium ferens,

hos camat sator deorum ossi ei pico

SEARCH

MENU NAVIGATION