장음표시 사용
121쪽
PARA PHR. Nutu tuo accepto pater,distillico, A timcntibi en adsum meum, Taciam tua imperata protinus, tuum fusum paratuF exeqIti. Tertum nouum θνa Ni canunt orati HSacrumi in Iliti tibi
uod poIIulo, mi tu vides, mortalium Contientui omni praedico. Cui non eunam hac,omitto non Ῥllum oppidimi, Non etiιυ frequentiam. Annuntio mkris tuum redium omnibus, Et Ῥniuersiisgentibus, Annuntio clementiam, idem tuam,
cuive ante qui iam seculis multis genis Humanum ab ho Iibus Dis Te vindicaturtim, in daturum praemia Perennia bulepromiseras:
mtae,er salutem amantIbin. Hos Nindicas . moi tis aegrafaucibus, Hos adiuuas, bis fe= s opem: Vt contigit mihi,anxius elim te penes
hi a condito orbe supplicantium Tibi mibertus es pater, Et eruisti a morte, fac elementia Et sim ipseparticeps tua. Vavdo tot obruor malis,luere me Bestia
122쪽
IN Ps ΑL. XL. Benignitate o tua. fronte praeceps locus, tar a tergo iti ni insequentesme lupi. Commissa tot,peccata me tanta opprimunt, Vt non iiderepsim ea. Angusiijs,e r torqueor cruciatiis Ita mi avamum despondeam, uuapropter o numen meum me libera: Me quaeso tandem respice: Minio matura prius succurrere,cuam totus obruar malis.
cui me volant necare int inglori,
Frustretur illast essua: cui machinantui supplicem in tuum recor Cunfli occidunt per dedecus:
Turba impudens taedatur haec, qua Nocibustotidelibus me territat. A tot malis me Nnidica oro: Ni gaudeant, Laetentur, exultent boni,
Vt qui student mitum suam committere Deo erant te laudibus. ContemptW,ais afflictus en misum Deus. Clemens, mihi iam conside, Et libera quaeso, feras opem citu
Et ne moreris amplius. ARGUM. PSAL. XLI.
Commendat,amictis pie qui consuIunt, Accusat improbos uo qui cum grauis ' Langueret aeger,Vsque era it laeti malo.
123쪽
At mterim infensi mala aduersari, Mihi imprecabantur, quibus Asel longius sensi esse,quam mitam Ut mihi, Eis ritum hune amitterem. uod A quis horum me dolose inuiserat, Fingens amisum se mihi, Id consequebatur fio Offlcio scelus. Vel potius hoc piaculo,
Vterimine eumularet hoc crimen suum, Et noxiam noxae adderet.
Vapropter egressus domo, ad socios doli, Et fraudis impiae aduolat, Illis cir uniuersa, quae intus migerit, Acceperit de me, refert. At icnefaries iniri an insimul Omnes mala intentant mihi: Etanti clandestina colloquia meo Deletho ab istis improbis: Congratulantur, istes, Notis σμῆσ
contaminauit hic profestose, inquiunt, commisso m expiabili.
cua de re acerba morte iam mulctabitur, Non fuget amplius toro. Sed illud in primis dolore lugubrem Acerrimo me conficit, -- est quod illi amicus insidias mihi: cuicum aeuum agebam dulciter,
124쪽
Nee foedera istum sincta amicitiae Coui ctus heu dulcissimus,
Me mensa, nee commune contubernium
furio hoe a crimine Teuocare maluit aen feris sese meis Adiunxit aduersari'. aegrotus, desertus ergo almum patrem Talifatigabam precer
At tu rogo abaectunt,atque proditum Deus, Ae desiitutum me omnibus Ne deseras, merum tua iuves ope, Et morbo ab hoc tandem leues.
Poenasque perfidiae δεια, re fac eriminis
Pendant mihi omnes impij. Potissimum re erga me in hac Deus,tuam Agnosco beneuolentiam, Vires meas quod integransentis Mihi medicina agro tua. Vo non reformido amplitis,morte mi mea Laetentur bosses barbari. uod depulisit his morbum ab artubus, meam Miseratus innocentiam, Sanum , constean in tuo me collocas, Tuendum in ornandum tibi, Et adiuuandum iugiter,tibi Deus
uua de re Hebraeingentis,augussissimi Cantate facta numiuis,
125쪽
IN Ps A L. X LII. Cantate mortales Dei clementram, Sanctes es auguste patiis Gnate laudum maximi praeconia I cmpiterna feetita.
ut aestuarer, exponit,cum per nefas Eiectus hoste Saule non templum Dei Valeret augustissimum subire, nec Cuin caereris offerre sacra numini.
T Teerua fontem anhela qitai is anai ' uuam Nis eanum sagacium Vexauit, urit ama dum Sol queus, Sic te pater dulci sirine,
Defulcrat avrma mea, cor meum tuam Sie expetitpraseutiam.
Osti niuea lux illa fulgeat mihi,
c sim liceat ad templum Dei dire, cir hymnos numini augusii MCum gentesiandia dicere.
I .ctes, dissi lae imae trist imae
Fuere pro cibo inibi, Dum continenter suscitantur impiae Gentes, Deus meus ubi sit. Cur isie,dicunt, exulem fertium suum Triviis relinquit in malis Iam fnucta Nirtus ponderi succumbere: - Rerum assteriurum,nisi bona Eulcaret illum stes, cir animum reficeret Iucuuda cogitgtio. NAn
126쪽
Nimirum adbae tempus fore,eum adamabilem Redibo laetus patriam:
Immensagratulansium Templum Dei deducet a sincti um: Tune riuitas elamoribusTausii is sonabit,omnia tinnulis Late sonabuntplausibus. Ergo bona tibi tanta o anima mea,ὰ tua Promiissa cit lavi Deo, Cur non dolori mn modum figis mihi Cur omne tollis gaudium' Committe iam, committe praesenti οTuam salutem numini: . Nam liberati ab omnibus malis adhue Agemus illi gratias. Haesaepe mecum colloquor edintimis
uandoque tanta quis doloris anxij, Vix vi queam resistere. uapropter ad tui memoriam nominis
Eeeurram o unica spes mea, ὀ lux alas, Carums solamen meum: Dulcescet ilia amaror omnis in animo Ilia eluet curra meo
uanquampaternasum fugatus i domo, Vastaris solitudinestir levis qui iussaltus Hermoni,
127쪽
Exul peragro, rerum egenus omium, Nunquam tamen tuipater Non meminero,umquam effluet animo mera Dulcissimum nomen turim.
Eheu dolorem Ῥrget dolor,nes Musit Laboris intermissio. Vt densus imber, vis seua grandinis
Ingenteglomerata agmine Cum turbulento decidunt ex albere, Magnis er omne nubibus Caelum quatit tonitruum horrisonus ' ora Sternuntur agri sernitur Seges Nirescens, rura plenis omnia Natares is rusticus Miratur,heu talipater miserum agmine Granium malorum et que obruis. Sed tu ferena placidus intueberis Me fronte tandem, σ candida Lux pellit horridaε tenebras rinteram Manente nocte desinam Laudes tibi nunquam canere, numen tuum
Nunquam precari desinam. Dicam tibi flens, Osaias,o lux mea
Cur tandiu immemor es mei' Cur lacrimis, dolore,iactu maceror, Dum Nexat hostisbarbarus' anfrunia corpus omne concidunt meum, Et memiserrime enecant,
128쪽
IN Ps A L. XLIIII. Atque uniuersa commoda, ad citharam cavens
Illis feram te laudibus. Car tristis es anima meastur nunquam mihi Per te liset quiescere Committe iam,tam mitrepraesentifimo Tuamsalutem numinis Num liberati ab omnibras malis adhue Agemus illi gratias.
Iudaea Iamentatur a crudelibus Gens barbaris vexarier, nec coelitum Regem adiuuare ipsos,eorum qui patres Defenderat,beneficiis ornauerat Quam maximis: precatur, Ut numen suum Praesens sit ipsis,eruatis angustηs.
PSAL. XLi II i. SPINvLAE; Λ Patribus,necnon auis accepimus
olim Deus quod feceris Mirandum eis opis, feris eum gentibus, Maliβ nationibus Elimingi undis, horum iberrima GLargitus illis praedia. ut quod pararint ilia, quod mictorias Sint confecutiplurimas, Od oppida expugnauerint felieiter, Et riuitates allico, Id non suae estprudenti χρη copiis,
Non diligentiae,quod est totum tua Benignitatis maxima.
129쪽
ma prosecutussi iiisti omnes eos,
Dignatus ῬUispiraepotens His esse propugvato σ mirum in modum Eauere in omnipresio, Ut vim his minictrares,eorum m redderes nem istegrum que militem. Ideo Iacobeos Deus mictoria Etiam tuos nunc aspicer Et nos tuo rex caelitum commisimus strumsalutem numini, Tretimanu tua,Ni,ope,atque robore, e
Potentia, hostes in fetam Conuertimusque,potimur' ictoria. si uapropter haud in miribus stris locamus,haud in armis, bore Haud copiarum oeculam, Tuised in clementia almi numinis, Et lenitate maxima uoties enim in besto, e perieulis pater Beate eruatiscimus,' a benignitate tantum, er numinis Virtute servati sumus. uare tibi erga nos Hebraeos de tua Pietate gratulabimur, Et posequemur sempitereis laudibus men tuum ill ιursimum.
130쪽
IN PS A L. XLIIII. Nune dedis Mili barbaro' id esse nos o IZentutissifers, bos GH vertis in fugam duces' Quales bideium desimaretur quae ad necem,
Tuo furore dissipati ingentibus Ne arisebumus,quasi
Non ex tua re Nenditi. num rex Deum
Es inde factis gitis, 'Num comparata ex hoe tibi pecunia' spes tuo audiae numini' Num vidimus tuum mage inerebrescere Nomen tibi,atque glonasmo impotentem,quod tuos nou indicas, Te nationes iudicavi: cuod arbitratu nos premumsι'deis Teposthabent inanibuύ. . uuare Deus supreme,ab ista barbari Nos eripe inclementia.
Qui patriae fines babent tussibrium bis, Iocusque vieinis sumus Et sanni'ais fabula istis gentibus
Derisiones ipsi amisi, tr proximi,
Probrums nobis inferunt. Iam libera nos o Deus, quandoquidem Melust,turpitudos, Et erimen obuersatur ante lumina