장음표시 사용
191쪽
tant aditus, acutis undique cinctae rupibus. In harum igitur latibulis sese abstrudentes, cum domesticis suis dclite stabant. De iisdem speluncis iterum Ioseph. lib. XI I. c. 6. vel natura vclarte aut industria hominum factis disierit hoc modo: 'pea nus oppositi montis prominentem Putram perforans, speluncas in ea fecit multorum stadiorum longitudine &c. Spelun carum vero ora non amplius aPeruit , quam ut unum caperent, idque de industria factum est, securitatis ac tutclae graiatia. De talibus speluncis in Sacra Scriptura frequens cst me. moria r. videatur stos. X. I 6. Iudic. D. 2. I. m. XXII. I. cr
III. Deinde etiam Speluncae aptae eranr ad sepelienda cadavera, uti ex Scriptura patet. Exemplo enim nobis est spelun ca illa, in qua sepulti Abraham , Isaac dc Jacob cum uxore quisque sua , Gen. Nox. 3 i. Ideam talis sepulcri parient nobis siervationes congcstae ex S. Scriptura , & eX Afischn. Bava Batra 6. 8. cum Raιbinuis Commeηris. In Sacris extant huc . facientia Sepulcna Abrahami Gen. XXIo. Elisei 1. Reg. xi II. Laetari 'h. ii. & Christi apud Eva elisas. Singula pande-'mus, quo nominavimus ordine. Ut aulem Lectoribus clare rem ob oculos ponamus, petimus ut oculis suis subjiciat ima
ginem speluncae, quam hic sistimus hoc modo ,& subjicimus
statim ea, quae B. Geier. de luctu Hebris c. VI. I 2. pag. m. 33 . eX aromio adduxit. Quantum αυτοπτης telhatur Qua re ius in urere suo Anno I 639. Antverpia evulgato t. peregr.
6. c. 7. duo inprimis in sepulcris Ebraeorum animadverti imia sunt, unum quod a natura , & alterum quod ab arte acceperunt. Illud quod speluncae essent nativae in rupibus ad quarum imitationem aliae fodiebantur: hoc vero quod postea arte di labore perficerentur. Evidens enim est, montanam istam
192쪽
. . regionem nativis & arii ficiosis spelinacis abundare, in quibus i Hubraei suorum corpora sepeliebant. Huc ulque Geιerus ci- tato loco. IV. Hinc patet morem antiquissimum este, ut mortui ii, cavernis speluncisque sepelirentur, ita enim Coulon in Lemo. Homeric. pag. 33. Inclusit: k Ceterum Nobιlium moris fuisse , primo. in montibus pepetiri , deinde in cabernis , quas iuxere Puteolos. Forte quod duces heroibus ad puteum laudare erant soliti, uti
testatur Hetiodoro lib. I. pag. ἐπειδ1ὶ-τ βοθρον ἐγένετο τ ἐν μοιδημίφ παντως γινωσκεις ἐν9α τοῖς ἡρωσιν οἱ πολεμαρχοι ταας εμον ἐναγίζουσιν ) Cum ad puteum qui est in Academia , per venisset, notus est tibi locus ubi Heroibus duces more ct in tuto patris parentant 2 Vide notas Murisistit. Nec mirum quod se- . . legerint speluncas, quia ipsis in more erat ballamo condire corpora, ne tam facile putresterent; quod avertere nulli mistument, si cadavera tam arctis inclusa capsillis terrae imposuis 'sent . quemadmodum nos facere solemus, Excepto cum Rex . vel Princeps sit mortuus; quin imo ea saepius respicere dc invisere sive amoris sive cultus gratia solebant. Haec loca ut plurimum dum viverent veteres sibi eligebant, quod doce- mur in hac Abrahami historia, dc nigro lapide super ici rameminente exornabant, ut notat celeb. iobamies Atium. Auctar. Philolog. c. XXI. atque haec monumenta vere diccbantur, distinguit enim Freώerus Parerg. L. I. c. XXI II. quidem recte
inter Sepulchra dc monumenta ; sepulchrum dicens in quo cadaver deponebatur, quod erat arcula lapidea, quales e terra defossas aliquoties vidi, & tanquam Sepulchra Principum mis
his praelibatis accingimus ad Speluncam illam Abrahami. . V. Hanc Spiritus Sanctus ita describit, quod I.ysita fuerit in margine agri Gen. XXIII. 9. Angi. ita roddit: usich is in the, and of his seia: quam Thomas Fusieras in AEah-sighi ita depingit in Adappa Geograph. Tribui Benjamin addita . enim Abraham in ici ra in qua tum tabat, nec Volam nec vestigium pro possideret, adiit filios cheth, eosque, ut sibi concederent in teria sua 'ap nmκ haereditatem, jus sepulchri, quo in eo mo tuum iuum condere posset. Postulat justo pretio speluncam . . . t Aa I ini Diqiti sed by Cooste
193쪽
in fine agri 2. arboribus consiti: Vid. Gen. XXI II. II. Amabant entin Veteres ejusmodi loca sepulcris apta, quae arborubus obsita erant, ne foman radii solates ardore corrumpcrent, lapides, vel ut is locus propterea sacer haberctur. De arboribus lcgatur I. Sam. XXXI. I 3. I. chron. X. ΙΣ. Gen. XXXV. 8.
Plura suppeditat Ursatus in Monument. Patarin. ρ g. 44 quem, ni prolixior esset , describeremus. Unde postea tactum a Gentilibus, ut Lucos suos Heroibus tanquam Sepulcra conscia crarent. Inde Sepulcrorum cum Lucis in Scriptura Dcquem mentio , nempC Σ. Reg. XXI I. I s. 16. mi. LX v. Eos in Lucis heroum lepulcra posuisic probant Ρoetae
ιb. 9. vers Verba: - -- Luco taem forte pareniis P mni Turnus Iaerata valle sedebat.
Cum instituto hoc conjuncta lex est ea, quae inter Etruscorum veterum itatuta numcratur in Etrusc. Fragment. l. p.r76. Si qMis sepuhrum proprium non habuerit, in nemorosa visa sepeliatur. Apud Ethnicos animae Heroum Lucos tenere cre- debantur . nam Virgil. ε Eneid. 6. ita canit: Num certa domus . .' Leis habitamus opacas. Itaque Nicolaum Perottum an not. au Marintiat. lib. 2 Lucorum legem dc ritum probe tenuisse constat. qui ita : Lueus nequaquam caduus est, ut sylva, sed potias manu consitus relisiosu'ue ct alicui Deo vel alicuIus hommis cineribus consecratus. . ideoque vel circa delubra Deum vel circa Seputichra positus est: cons. P . Spencer. de lego. Hebr. pari. I. 37o. Christian. Morm. in antiquit. Hur. corru t. pag. I 29. ait. Ha'. VI. Dicebatur Spelunca Machpelah V. 9. II. emta cum agro. Quid autem sit mran in diversas abeunt partes tam Hebrieorum quam Christianorum Interpretes, quorum opiniones adduxit Magnis. D. Magensiit, Fautor noster astumat. - not. ad Excerpt. Gemar. cap. I. pag. m. 29 I. inquiens: Quid
sit Machpelah mire aestuant Interpretes tam Christiani quam Iudaei, estque ipsis Sepulcrum Labyrinthus inextrica hilis. CL Salmasius in Exercit. Pbn. pag. 2oo8. simplicissimum existimat, Speluncam duplicatam accipere de ea, quae dupliacem habeat aperturam, α ex duabus partibus ingrcssum. vetatque quaerere aliam duplicis speluncae interpretationem.
194쪽
Davisi Heinpas in p. y22. 1'oliam & Spelisnca in suis learbitratur, ut per follam aditus ad Speluncam patuerit, in qua jacebat mortuus. Aliis placer n san Proprium nomen ciste, quomodo acceperunt Junius dc Tremeli. Caque opinio proba
Muster. dig. de Sepulcr. p. g. 22. edu. Gus Talna adiltie in eo si re consentiunt, inquit doli. Metense/l, tasse Speluncam duplicem, sed an alia ante aliam, an vero una si Ipra alteram extiterit, id definire non potuerunt. Resert cinam Rabbinorum testimonia , quae citato loco videnda & perlustranda sunt. Videatur quoque HomVer. in GVir Hebraic. edit. HGdelberg. 16s9. Pag. m. q. VII. Inter has varias opiniones unam eligere periculosum esse putamus, sed ut dicamus, quid sentiamus, optimam illam arbitramur illorum dicentium ri ad nomen proprium loci esse, in quo sunt ager & spelunca. Adstruitur illa observa tio his argumentis. Dicitur I. Spelunca Machpelae, Gen. NXt Ii. 0. 2.9 ager esse in Machpeiab v 17. 3. ager ham machpelah, Gen. XLIX. 3o. . 2 Spelunca agri hammachpciali, Gen. L. I Audiamus Hoaeris. Ain orth. in Comment. ad h. l. fol. m. 88. edit. Londin. is appeareth tobe the nameos thepsaee:
cui calculum adjicit album cl. Iob. Henric. mi aeger. in histor.
Patriarchar. pag. m. I 32. Exercit. 3. de Abrabam. Zara. Σ. his
ratiombus: Etenim , inquit, uti spelunca, ita quoque ager nuncupatur Maazri ms ager Machpelah v. I9. Quod si igitur ob quamcunque harum causarum spelunca dicitur ri an, quo quaeso sensu ipsum agrum dicemus ri ad Machpelah Z Tum&vers. I7. spelunca dicitur fuisse Mnn ua, ri,M I in Araepeti eo-ram Mamre, hoc est in tali loco, qui erat e regione Mamre,
uti hoc ben E illustravit Anglus eruditus Thomas Futurus in suo P Iah 2ht in Mana Geographie. Iuda tributa. Unde apparet ribazo nomen loci fuisse. Igitur tum ager tum Spelunca appellatur, quia utraque in eo tractu fuit, qui Mac-pela dicitur. Haec & alia Heiagger. in probationem . sententiae hujus proserr.
195쪽
I68 '. pag. m. FI 8. putat, ideo forsan Abrahami speluncam n ranci duplicatam vocari, non quod duas portas & duos exitus haberet, vel quod una in altera contineretur, primaque major inferiorcm mitiorem comprehenderet; sed quod duo in illa fuerint soramina corporibus condendis parata & destinata, quae . sententia non carci probabilitate. Nam si spelunca ista plura habuillet foramina, cu Jacob ipse confitctur Genes 1 quod in ea spelunca sibi foderit sepulcrum. Non ignoramus alios aliter verbum 'ma exponere. & dicere significare, emi ;ita Gratam; sed probabilius ex ipsis verbis Iacobi patet, quod
ipse foderit. Extat enim ', m 'a 'θη quod fodi mihi di dc rectELutherus, mi et ge&dbena siser nichi gelauisti habe. Cui adstipulatur Angl. Interpr. Whiis i have digeed for me. Etenim non Iacobus sed Abrahamio sepulcrum A Ephron Hinhab sibi comparaverat; falsum itaque dixisset sanctus si pecunia sua emtam speluncam affirmassci; scd diceuat, quod fodisses forsan tum temporis, cum ibi Leam uxorem sepeliret. Quis hinc non videt Har. Stephan. is Mune sentcntiam etiam locum
habere posse λIX. Sequitur nunc Sepiareum Elisei 2. Reg. XI II. 23. Circa hoc animadvertimus duo, alterum quod ita clausum fuerit, ut multavi longaque mora opus habuerit ejus reseratio, & tamen in fuga constituti leguntur, qui funus suum in hoc projecerunt. Aberum quod nihil occurrat uspiam in toto textu de cadaveris descensu, quem hic quidam c verbo 'r extorquent. Verbum cnim noc significat simpliciter successummotus quoquo versus tendentis. Quod habuerit Sepulcrum magnificum beneque clausum confirmat Iosephus tib. IX. Antiquit. ita disserens: Sepularo etiam ho ratus magnifico . quale
decuit hominem Deo acceptibsimum. Qui igitur fieri potuit ut homi ncs properantes illud cito reserare potucrint λ si eo modo fuit cxcavatum . ut in , raminc lateris hujus conditum corpus Eli Lei. Impossibile etenim fuisset, ut ossa seu corpus Elisari tangi potuissent in Dc uno delitescentis; & tamen Scriptura hoc affirmat hoc modo asserens: Et factum est
cum quiuiam sepelirent hominem, O viderent turmam. Priecerunt
hominem in sepulcrum Ebsa , ct ille homo Δυolutus tetigit οσι
Elisei: dc hoc alio modo fieri non potuit, quam sublato teg-
196쪽
mine, quo fossa sepulcralis Elise fuistet tecta , quod contra morem Judaeorum , qui nulla ejusmodi sepulcra habebant,
i ut mox tegi, mox opercula removeri potuerint. Audiamus tamen ea, quae Sebastianus a Mnster. in h. I. annotavit fol. m. 3 'I. Cum enim illi proprium facere vellcnt Sepulcrum , super venerunt hostcs, ut non licuerit tantum inlitinere temporis, donec sepulcrum sodercnt, dc idcirco apertcntcs tumbam Elisee, prooecerunt cadaver illud in speluncam illam , in qua cor pus Prophetae quiescebat devolutum cadaver in prosum dum , vcl ut Hcbr. habet, vadens & . contingens homo ille ossa viri Dei revixit, dc stans super pedes suos egressus est s ras atque illico vita deiunistus est. In his cl. A Ueri verbis satis di clare indicatur, quod fossi illa non ficile aperiri potuerit, quod pugnat cum Iosephi verbis ec consuetudine Judaeorum quam tenacissimc rctinuerunt, quod corpora moi tua sint tumulanda. Et non videmus. quo modo haec conciliari possint, ni statuamus varia fuille Sepulchrorum Hebraeorum genera. yoseph. l. supra citato asserit, quod a latronibus cadaver sepeliri voluerit, quando ita scribit: Contigit mutem ut
latrones quidam occisi cadaveris a se in Elisei monumentum abde-- rent, quod mox a Propheta corporis contactu revixit. Quae verba nobis ansam dant conjecturandi , quod cadaver Elisei in spelunca quadam conditum, ubi os illius quidem firmatum. sed a latronibus vel aliis propter oris angustiam , vel aliud obstaculum, reseratum lc corpus intrusum, seu huc illucve motum tandem ossa Elisei tetigcrit, di vitam recuperarit , quod innuere videtur verbum ab , non quod superne delapsum. ut plures statuunt. A. Hic porro curiose quaerunt Hebraei an corpus illud re
manserit vivum, an vero itfrum mortcm obierit Z R. Aba banet ad 2. Reg. XIII. 2I. fol. 28s. 2. dubium movet circa
miraculum , quod secerunt ossa E a post ejus obitum, vivis sicato mortuo apud ipsum sepulto 2. Reg. XII i. Prophetae cnim miracula patrabant, quia cum Deo conjuncti erant, tunc enim decernebant sermonem dc praestabatur ipsis. Cccsante autem post mortem eorum ista conjunctione, quomodo absque ea fieri poterat, ut ossa arida nusmodi miraculum , suo mortui viviticantur. patrarenti Vides enim, quod E η
197쪽
ayo N1Cotiri T π NAUTAT IIS EI a cum vive it, ad Te suscitationem mortuorum Opus tui ermi multificare preces suas ec facta si lata patrare, dum se super eos expandebant, sicut eorum nistoria docet. Quinodo ergo his omnibus omissis ossa Prophetae fecerunt hoc ipsum miraculum p eo magis hoc mirum videtur, quod hoc miraculum dostitueretur fine & usu. in id enim impe--bat, quo minus jaceroni os a Prophetae cum ossibus viri alacrius y Etsi diversa eorum esset ratio respectu Samnitatis eorum & prophetiae, hoc totum erat respectu animae eorum, άed respcustu corporis pamer in misere jacinam dc vermis tegebat eos, quae necessitas ergo erat hujus miraculi 3 Re- sp clom Sapientes Monnulli in f ris Eufer dixerunt, hunc virum Diue S lium Tinna, miri Prophetisse maritum, cum fuisse ex magnatibus istius aetatis ic quotidie cleemosynas em-gasse, & revivisccntem in pedes erecirum stetisse, domumque abiisse, 6c posthac generasse Chananeelem filiam Schallium commemoratum Ierem. XXXII. Alii hominem impium bisse volunt & non alio sine revixisse , nisi ut staret ercctus in pedes suos, ne sepes iretur cum Elisa. Hinc arguunt non abiisse domum . quod non alius miraculi scopus fuerit, nisi ut non attingeret ossa Elisse & non sepeliretur prope eum. Hanc
fontentiam solidiorem affirmat Celeb. Meyer. in not. ad Sedorinam pag. m. 9 8. st
XI. Ad S larum progredimur, circa quod mesta notatu digna eminent. De hoc legitur XI. 38. βq. quod
fuerit sparunca wide occlusa: Grm. τηλαιον S--εκειτοεπ' Erat Delunca, iam erat ei inpositus, vertit Interp. Vulg. non recte. Non enim erat, qualia nostra sepulcra
Mibas, sic mecavatis ut sirius pateant, cappus superimponi-tiir. Sepulchra enim Iudaeorum scribit Ludov. a. Dies Commenta is h. I. 'eluncae erant ante se fossam habentes . in mimum descendinant, deinde per ostium in antrum speluncae intrabant. Ideo Erasmus 6c ferar, Et D M. et eratim Misti Id laudarem. 6 otii facta fuisset mentio . Sed via tantum facta est speluncae . non videtur satis apte dici . lapidem impiantun fuisse ἡpfi s uncae. Malim ergo stappositus orat ad eam, quod optime Syrus dixit: Ei lapis ρο- -πι-- α ---. de Diea. Verum hic quaeritur, an in
200쪽
in spes unca hac fuerint P'm M amina in latere cavata , in qu sum una cadaver Lazari repositum saerit Z ad quod responde- Ora negando. Nam quomoda Gaams in tali foramine conia divus capite obvelato , manibus pCdibusque revinctis, potuisset videri & in isto cavo a fastus suis ac tota sua pollincturalita ari λ Hinc constat, Larari sepulcrum speluncam, non superius patentem, sed in latere os habentem fuisse. cui admotus fuerit lapis. quo revoluto facile a quovis conspici potuerit, quod verbum indicat, uti ex v. I. observari potest. Non assentimur Tiu ma qui in Pisiah ght of Min. sepulcrum Larari pingit terrae superinstructum in momte Oliveti hoc modo: Cum potius piNendum fuisset alias contra Scripturam esset, confirmar in m in tem lapidem ad os cavernae fuisse appol P situm. XII. Denique S primum Christi quoque perlustrabimus,
de quo legitur, Marth. xxv I I. 6O. Ma c. XV. 46. -. XXIII. F3. quod fuerit in excavata petra. Hic variae sunt Interpre
tum opiniones. Quidam volunt ex lapidibus politis sepulcrum lisc fuisse aedificatum, uti clar. Salmasius vult, cujus verba , licet proicia , huc adscribemus. Monumenta , inquit, intra quae recipiebantur corpora defunctorum arcis mis& linulis, sine sol is condita fornicata erant Sc ex structura ficta. . Nec putandum est alius generis aut formae fuisse cryptas Judaeorum. Quale fuit Laetari s micrum , tale & Domini nostri fuisse, in crypta nempe ac specu defossis cerium est. Cryptam vocat Sido aut in Amstra autem parte es manticatus Goliatha, ubi Domihias erWil us est. Inde quasi ad lapidis mi- sum est σχpia, ubi covara ejuι positum fuis, ct tertia die resurrexit. Non alio genere structa haec videtur crypta, nec alia forma q m illa Laetari. Subterranea quippe es saxo constriis ει & fomice tecta & soramine, quod lapide claudebatur. aperta. Quales omnes oma aedificabantur mortuis recomoendis. Huc usque vir celeberrimus, cujus vestigia non in omnibus sequimur. Quis enim fidem dederit huic quod omnes speluncae fornicatae dc ex structura factae. Spelunca sane illa in qua Abrahamus conditus non arte nec struis
sed natura facta, sic di de aliis speluncis natura factis Bb a . legia