Johannis Nicolai antiq. prof. in Academ. Tubing. Libri 4. De Sepulchris Hebræorum in quibus variorum populorum mores proponuntur, multa obscura loca enucleantur, usus approbantur & abusus rejiciuntur, genuina Hebræorum sepulcrorum forma ostenditur, i

발행: 1706년

분량: 326페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

i. e. publice diris incessatur & cius Sepulcrum lapidibus petitur. Unde, ut scribit comet. a Lapia. etiam nostra temporis rea ac peregrini, qui coram Absolonis Sepulcro praetereunt, projiciunt in illud lapides, cum dictor Maudictus sit parricida Absolon or quicunque imuste parote1 μοι persequuntur , mabdia sint in alemum. Videatur de hoc Absolonis Sepulcro D. sise ed. ae Sepultura meier. pag. m. H. eit. Ritteb. I 66O.

CAPUT VI.

D. iis quibus Sepnstrum denegatum.

I. π actenus vidimus Sepulcra vulgaria tam mulsi facinoro. L I sorum, quae ignominiosa dc infamia erant. Nunc nos accingimus ad illos, quibus plane sepultura denegata fuit.

Inter hos referunt Scriptores αὐτοχειρες qui scipsos occiderant. Audiamus Egesippum M'. I II. de Excidio meaeo Imitano cap. xv II. ita scribentem : Hae non selum moribus hominum , sed Miam legibus interdicta aecipimus. Piampιe alii insepultos roseia iubens eas, qui se in ferrum de ecaerunt. Δgnum est enim, ut qua Patris imperium non expectaverunt, priventur quasi quodam marris gremio, terra sepulcro. Alii dextram manum abscindunt deis functis , ut 'arent a mambris sui corporis , quod adversus compus suum vesano militavis furore. Pertinet huc, quod Τορ- phas lib.,ME. Jud. c. I . adducit: Si qui se occiderint, apudatas, quidem ad Sadis oscaseum insepustos ahici decretum est a cum αι- hses sepeliri fas esse ducamus , apud alios autem Ur dextra μαιαιών abscindi cuimodi mortuorum.

IL Cum igitur αμοχMOra pessimum erimen sit, & a Deo in Iese Divina prohibita: Noae occules , illa autem occidit, qui stipsum occidit ita merito inter crimina reserendum hoc . quod omnia alia superat. Manet ergo firmum fixumque αὐτοχεκίαν prohibitam esse ob sequentes rationes. I. Quia dilectio nostri nobis aeque est praecepta', ac proximi. quando dicitur: Diliges proximum tuum sicut teips-. Si dilectio nostri regula quasi dc norma esse tabet, ad quam exigamus dilictio- Remi proximi. cene vitae nostia sine hujus praecepti violati

ne Diqitigod by Corale

162쪽

ne vim nullam inserre postumus; vel dicendiim foret, si id iuris in nos haberemus, idem nos haberem pr imum, quod st absurdum. Proximus non tantum est: homo alius. scd re iii ie sibi Hebraei. 2. Vitae nostrae conservatio dc custodia nobis est mandata, ut Hebraei v unt. IV. I s. quando dicitur Custodito vostras. Sic Dem. xv I I., Haee verba illi non tantum de animabus Pure & lancte. custodiendis, sed& conservandis accipiunt. Quibus assine e1hzhὸs,eto. χ. Quia ea quae Deus coniunxit, homo sep .

corpore, Ergo scpanare illa homini non licitum est. Est enim depositum illud divinum homini concreditum . ac mi de sine Domini voluntate id ei alluitare non de t. auia occisio sui ipsius est aeque destructio imaginis Dei . ac hominis alterius. Haec vero ceu maXimum stelus, prohibita Gen. IX. Ouod . IX. s. dicitur: Verum sangui mi um de animabu vestris requiram , id Heb i exponunt de Caede sui mra Basa Rama unde ibi Abn licuam homini est, vim ipsi , ah, R idem volunt licet Aen Edra hoc reisiiciat.quod & nos cum cl. Buxtosso in issert. in pracept. De

L non siti, firmum existimemus λ, & quae aliae suntritiones Quas cit. Buxtofus attulit. . - .

u Εκcludebantur igitur ab honore sepulturae, qui sibi ipsis violentas manus intulerunt. Non solum apud Heb, s mox Lb risitatus fuit: sed etiam Atheniensium lex erar: λυοχειρ εο ' Qua Vsi admoverit insepultuι esto.

' M ubhaei sthi, qui semet ipsos occiderant sepulturam dene

G-ε -nvitata Ixtra inhumati proditetebamur. Conf Lil. ω Tali modo animadver-

ehantin eos, qui spontanea morte se educebant' vita. dici mirum , eum in ita aliud suoplicium constitui non possit . . ni mortem pro supplicio non habet, ut ait Grat. de Dre Bessiis. s. Nonnulli tamen, uritur hin

163쪽

iplo loco Grotius. Hcbraeorum de lege se non interficiendiu nun c.iuiam excipiunt , si quis videat se deinceps viisturum in probrum ipsius Dei, vel si por αυτοχμωαν Dei intendatur gloria dc divitii nomiois ignominia declinctur- Jam cum nocinobis, sed Deo in vitam nostram jus sit, cxistimant aliqui, praesumtam Dei voluntatem ibiam cste, quae mortis anticipan: dae consilium absolviat. Et huc referunt Exempla Saulis, Sam- .sonis & Raesa Senatoris Hiexosolymitani. IV. Hebraei, quamvis factum hoc improbent in thesi; t

men Satium, qui sibi ipsi mortem conscivit L. Sam. XXXI. φea in re a peccato ab luuiit. Sic enim ad hunc locum scribit. Id. D. Limchi: Etiamsi scriptum sit; Ueruntamen sanguimem vestruoxa animabus vestris h. e. a vobis ipsisὶ requiram: si scilicet oecitatis vosmet ipsos Ron κ, se 'ς κ tamen non peccavit Saul: i. 9 Quia sciverat, se in bcllo cerdo occubiturum; id enim Samuel ipsi nuntiarat r. m. 28. I9. & ex istius vaticinii in filiis suis impletione de proprio quoque fato certus. erat. 2. Quia vidit, se ae Sagittariis cste ita oppressum dici m, ut elabi ex illorum manibus non posset, melius fuit . ut seipsum occideret, quam ut ipsi incircumcisi illudet ent iccum dedecore atque ignominiose ab ipsis interficeretur. Et se a Regula generali, de non occidendo seipso, excipitur Saul, in Beressit Rabba ad Gen. I x. Id quoque probat R.

. Abar,anel Mardocheus inarii me ma, in lam nia ari Uerum

ad haee Rabbinorum dira respondemus i. in Qui hoc Musis dixit, non verus fuit Samuel, sed spectrum potius diabo- 'icum , a Pythonissa artibus illicitis, si1b specie Samuelis reis

praesentatum, unde non ita certe huic vaticinio credere potuit vel debuit: notum enim est, Diabolum ad seducendos 'homines, aliquando vera falsis miscere. 2. Praedictio haec quia. illicitis artibus erat elicita, suspecta ipsi esse debuit, ceu eo directa, ut ipsum ad des rationem adigeret sic peccatia peccata cumularet. 3.) Quia ea non jubetur stipsum occidere, sed dicitur simpliciter illum crastino die moriturum, nec

quicquam aliud. Debuit ergo mortem eXpectare., non eam tabi accelerare & inferre. Qui sic moritur, non moritui, sed occidit. Quia sic facile concludi posset, cuivis vel ad.

164쪽

:Iicere sibi ipsit manus mserae . . Atque hic nec Christus, nuc

- cerunt, sed expcetarunt ut ab aliis juxta volui rat 'in iaci oc- 'ciderentur. Qui in has angultias rediguntur , dcbent. Cogitare, ista Dco tradi in manus hominum , & propterea vel . fartiter pugnando occumbem, Velli evitare nuqueant, hostibus se tradere, dc quo Deus eos vocat, patienter ferre. Con-

V. Posito autem aliquem certo praevi lere , M. posthac in probrum Dei victurum, uti Gotius Villi , α μοχ tamenaeon est medium legitimum, malum illud praecavendi, cum expresib Dei mandaro sit prohibita, mala vero nunquam per tranda sunt propter bonorum Noventum. Quin potius e- uentus Deo permittitur vel permittendus, qui mitis modis innocentiam nostram potest assurore, talem hominem vindi- .care,& gloriam tuam demonstram.' Certa quoque praevisio.

Ἱe victurum m probrum Dci, hon stMim dat praesumtionem sussicientem voluntatis divinae de semetipso interficiendo. Piresumtio ex certo signo provemit, quod cum hie dest de contrarium PQtius ex praecepto de non occidendo colligi possit, lira Ne una alicram tollit. Ad Exemplum Samsoms quod spectat, ubi ille suae mortis auctor, moraliter tamen non fuit αυτοχειρ, scd fortiter agcndo pro vindicta divinae gloriae oc- .cubuit . uti pluribus ostendit celcb. Christiani Robrefee indisert.

- Quod ad tertium exemplum Ratiae attinet, nihil hoc probat, i nil firmis argumentis probavis praelaudatus Buxto . I. o. qui involvatur. Huic adjungatur QMhroste Dispin. cit. β. Iet. 7-as Grad. Sobramm. de Saul/ι-οι-οχειρία, qui omnesinu oeulum falsitatem demonstrarunt.

VI. 3Verum propositi nostri nqn est, diutius iaeontr6versiae, inhaerere, de Saulis m. εχει ἰοιν defendere, cum apud Judasos illa fueridiam odiosa, ut hominem febultura privet . uti ex F st h. & Resina supra probavimus. omissis enim nunc o mantibus praeceptis, de non occidendo homine, generalibus.

165쪽

secundum Augustin. de C. D. cap xx. propositis, qualia sunt Exod. XX. Gen. IX. 6. constat quoque ex sepho lib. 3. de Bessiiud. c., in ipsis Judaeis adeo fuisse nefandum hoc facinus, ut factis justis funeralibus non fuerint sepulti, qui se E medio morte violenta sustulerant. Quod Savis quoque contigisse . quanquam a mnis lais divinae voluntatis instrumentis , non pollunt negare Judaei ; sic aliis populis frequens fuit hic mos.

ut αὐτοχειρες inlepultos relinquerente vide is sexandrum ais siexandro Gemal. Dier. ob. v. c. I 8. in M. Ita Calchas apud Phia Astratum putabat, οσιον πυρὰ οἰ εαυτους αποκτειναντες,

non decere cos igne comburi, qui seipsos interfecissent: vid. i Larchm 1. de funer. Rom. lib. I. c. 3. Hodie quoque justa re solennis sepultura iis, qui sibi ipsis manus violentas intulerunt, regre conceditur juXta Canon. in c. piacuit 23. q. v. arg. c. ex parte tr. Io. de Sepultura ; sed hac privantur , eorumque misdavera per fenestras dejem ves sub domus limine extracta in locum infamem cadaveribus destinatum projiciuntur Everba dus Iun. II. consil. xx0I. Stamiae in. ad 3. rei sum. Beust. ad Ladmonendi num. LicLXX I X. st jure jurando dc Glossa imiib. II. art. terr I. num. 3. lit. 6. Tran soli gel αὐτοφώους, m act

per, l. v. c. XX. num. XXXV. Speides. in Specul. iis. in chria soph. Falciser. de Osi rοχειρίον 3. g. 4. VII. Et licet I. Samuel. cap. xxx I. v. I 3. dicatur, quod

habitatores Iabes Galaad cadaver Saulis sepeliverint ; attamen solennis sepultura Regi 4 non fuit. Unde Κ,mehi eum non fuisse integrum sepultum putat. quod parum videtur honestum, corpus ejus una cum vermibus sepelire. Recte ergo cremationem factam dicit Abarba M. quod caro Saulis vermibus fere fuerit exesa, cum alias non fuisset cremata, sed humo pro more Iudaico tecta. Dignus ergo Saul non fuit, ut corpus .ejus totum. & quidem justis exequiis sepeliretur, aut utensi- , Ira in ipsius honorem. quod caeteroquin regibus gloriosum . . igni mandarentur; id quia poenam manifestam.involvit, quaP Scriptura non reliquit intactam, ut cygnoscamus quam ab minanda horum iacinorosorum cadavera sint dc coram Deo&

166쪽

Dκ SEPULCHRIS HEBRAEORUM. . IAs

telligendum esse putamus sine susceptis regillibus exequiis alias usitatis. Id quod etiam celeberrimi Iurisconsulti paulo ante citati testimoniis satis approbarunt. hsephi verba, quae I: adduximus & a Groiis male adducta legimus, quoniam in hoc Ioco nihil tale reperitur, ita intelligunda putamus, quod non simpliciter tales insepultos abjici velit, cum addat usique ad Solis occasum, dc sepulturam ipsis aeque ac hostibus indulgeat. In hodierno Iure Hebraeorum non legitur, quod insepulit sint abjiciendi , sed quod non ea solennitate & pompa, ut caeterorum , vel mors lugenda, vel corpus condendum sit: aisi sibi ipsis mortem inferunt , ajunt, super eo nec lugent, nec plangunt , nec vestra laceraηt , nec pedes discalceant, nec quιcquam eorum faciunt, qua in honorem mortuorum aliis feri solent. Fanus tamen comitatur , sed unam tantum precationem super eo recitant, qua vocatur an ro a precatio Lugentium, in honorem 2 δε- latium viserum, non mortuorum, qui nulla honore digni sunt, quia

peccatum magnum commiserunt.

VIII. Refert Dracius de νario sepeliendi ritu cap. XI. hoc supplicium in patricidas & matricidas, sacrilegos, antiquos irrogasse, 'sivboic Egesino testibus. 2Esyptiorum leges parricidas articulatim praeacutis calamis caeses)ubebant vivos supra spin rum acervum comburi, maximum inter mortales judicantes . scelus. Vid. Diodor. Sicul. De poena parricidarum jure Romano, videatur citatus G1rridus, qui ita literis tradit: Quos tamen parricidas Romani in auleum cum simia, gallo & vipera insutos in mare vel flumen projicere solebant. Quod suppliacium hodie num vigere cum Berlichio Conclus. Pradiis. pag. Iv.

eone. v I. VI. Daniel Moliari ad Consist. Elect. III. P. I v. n. XI. Dominus Benedict. Carpet orius prax. Crim. p. I. q. I IX. n. XU.

adserit. Plura qui de hac poena legere desiderat, evolvat disserta Iuridico-Philologic. de poena parricidii celeb. Zacharia Huberi Icti qua prodiit Hanequer. r7ΟΣ. conseri doctiss. Iob. Faes annot. ad GI M. pag. m. 3 . edit. Hel ad. qui etiam de aliis personis egit, quibus sepulcrum denegatum. De his ctiam susedisserit D. Uuen- sed. de Sepultura Veter. pag. m. so. I. Fef. edit. m. teberg. I 66α

IX. Constat hinc, quod maxima ignominia sit, si cadaver insepultum relinquatur. testantur hoc dc Sacri & profani Scriptores, quotum testimonia longa serie produxit saepe lau-

167쪽

Κr. Trael. noli. de luctu Graecorum , ubi quoque varia rc runtur telli monia. I cstantur etiam hoc Jurisconsulti gr.sevissimi, quod poemarum gravissima sit omnium inlc pultum tmanere in 'ignominiam. Unde etiam apud Judaeos insepultum abjici aut res inqui pro summa habebatur ignominia de in licitate. Est enim inter poenas I abeti comminatas atrox illa: Non erit qua siepeliat eam Reg. IX. I . Apud Ecclesiast. cap. vi. Et scpultura non est ei, dixi, melior est eo abortivus. Evolvantur nic annot. doctus. B. Geieri,& lectu digna reperiet lector pag. m. 2IO. 2I I. Non enim pars minima in licitatis crat sepultura carere, ut annotat ad hunc locum Drusias in

Praterιι. lab. X. ad Apocal. cap. XL. V. 9. Notae sunt graves

illae comminationes Dei apud gerem. Non coluentur er non sepelieruar. in sterquilinium super faciem terra erunt. Ierem. V II I. a. id quod Grotius bene cxplicat dicens: Non cofgentur i. c. Eorum qui tum moriuntur corpora, non deserentur ad monumenta Majorum. Et non sepelientur s cimis ne commune quidem omnibus, quale pauperibus dari solebat, sepulcrum continget. Ita quoque apud Ieremiam capit. XXII. I9. Deus Ioacimo minatus erat sepulturam asini, quod dignior esset consortio bestiarum , quam hominum , qui ab illis etiam post

mortem humatione separantur. Hinc adagium : Sepultura asini sepelietur, i. c. sine sepultura iclinquetur. Giaeci αταφον τάφον lepulturam asini vocant, et juxta Ciceron. Phil . i. dicas inscpultam sepulturam. Est autem asini sepulcrum sordidus aliquis locus dc apertus, qui neque tegat cadaveris horribilem & obscoenam speciem . neque canes aut Volucres a laceratione prohibeat , uti B. Carpet ovias ex ximchia in notis ad Schichirdi docin pag. m. 2FI. erit. Lus bene explicat, cujus verba Luatine donavit lcquentibus : Sepulturam asini emtemgit quemadmodum asinus non pepetitur , ita. etiam ille non sepelietur. suomodo 'enim fit sepultura asinit trahunt eum ct prodiiciunt vastemquι6nium. Similiter trahent ea ver DJahimi , proiicient ii dextra portas Ierosolymorum. Hoc ipsum cxemplum allcgat Sa-

munc quidcm jus fui siti apud Hcbraeos, ut sepeliruntur suspen- isi ; sed non omnino dubitandum, quin insepultos abjecerint l

168쪽

illos , in quos gravius saevitum ire volunt Judices. Id quod

ex eo etiam Confirmat Balduin. Mai. Commem. in N. T. & negat B. Geier. in Tr. de luctu Hebr. Nec videtur firmo stare t lo, quod asserat ad hanc projectionem destinatam vallem in non esu , uti suspicatur ex verbis Davidis 'alm. xxvi I. Equibas verbis, inquit Petitus, colligimus , primo in hanc Ninnonis vallem provecta fuisse insepulta cadavera secundo , ubi cadavera putruissent, ossa illorum fuisse igne combusta . qui huic fini perpetuo ardebat in hac vine. Verum vix probabit Petitus,

quod voluit. Asictatur quidem cadavera ic inquinamenta iavallem Hinnon projecta fuisse, uti ximiai, at non hominum supplicio assectorum , de quibus ne requidem ir sed brut rum cadavera intelliguntur. Sensus verborum Rabbini, ad quem provocat Petitui , hic est, Gebeηna fuit prope Ierosolymaso locus quidem foedus , qu . sordes or cadavera abyiciebant , ac fovebatar ibi ignis perpetuo ad comburendum sordes ct ossa. Et haec sufficiant de iis, quibus Sepulcra denegata.

CAPUT VII.

De Sepuleris Nobilioribus Familiarum.

I. Tactenus actum fuit de Vulgaribus Hebraeorum Sepulata cris . nunc pedem movemus ic nos conserimus ad Nobiliora Sepulcri. Erant autem illa constructa pro hominibus nobilioribus Husdem familiae in eodem loco sepeliendis. Dicebantur haec a familia, quae quis sibi familiaeque suae constituerat. Familiare ergo sepulcrum ad familiam, etiamsi in ea nullus haeres esset . ac haeredes etiam extraneos pertinebat ex leg. C. de Religios non vero ad affines aut cognatos haeredes non institutos. His enim nullum inserendi jus fuit ex leg. 8. C. de Religios est seu t. Fun. Sed haec sibi invicem contrariari videntur, igitur respondet neutier. Cous 8. n. 249. procedere, quando in ultima voluntate distansitum reperitur, aut in con tractibus per instrumenti tenorem, vel per pacta Majorum sic. conventum si, ut Sepulcrum familiare fit toti Familia commuisne in aliquo loco religiose: di tunc omnes habere jus sep

T v liendi ,

169쪽

tiendi, qui censentur de familia, nec per divisionem ad unum polle devenire. Secus aulcm esse, si pulcrum sit destinatum ei soli, cui universitas bonorum loci obvenit, vel qui domicilium ibi habet cum jure Patronatus, tum cnim id ad alios cognatos non 'rtinere ex l. 8. confer. fac. Guther. de 'Iure Asanium bb. 3. 8ag. m. ε6 . edit. Lips I 671. Hinc apud ' . Romanos sepulcris familiaribus hae literae inscribebantur, H.

M. H. N. S. i. e. hoc monumentum haredes nonsequitur. Familiae autem significatio ad libcros quoque refertur, & communi jure familiam dicimus omnium agnatorum , qui sub unius potestate fuerunt ex cadcm domo dc gente proditi. Ili Haec juris Romani dicta & ritus optime cum Hebraeo

rum ritibus dc juribus convcniunt. Nam si Patriarcharum se consideramus , illa etiamfamiliaria erant, 'in quibus cadavera ejusdem familiae condebantur & sepeliebantur ε, quamobrem Abraham pretio emebat locum sepulturae, ut postea to- itius familiae suae cadavera illuc conderentur. ' Recte hinc sis in orah. commentatur, quod Ahraham speluncam& agrum emerit for a monumeηt to posterisI , quod Clare indicatur cap. i M. IX. Genes. V. 3I. L. I 3. IV XXIV. 3. VI I. ι 6. Calculum chis addit Thomas Fusier in PuyM-sight of Palesim. lib. 2. cap. I 3.

fol. 274. edit. Londin. ita disserens: Near Hebron was ea

V Machpelab , purchased by Abraham os Ephron the milite mith ithe sieta about it , and ali the tree therein at the price offur humdred fhe esis siluere, for the buring of Sarah, him ses and hisD-mit . Quibus verbis expresse significat locum hunc ab Abrahamo emprum fuisse, ut sit futurum Sepulcrum totius suae familiae. Hinc Iacobus in gypto moriens in nullo alio loco sepeliri voluit, quatra in Sepulcro familiari. Cur autem Iacob di Joseph in eodem sepulcro familiari seu similiae sepeliri voluerint , rationem dant Rabbini hanc , quod crediderint terram Ura elis 'esse terram viventium qua in Psalm. cxv I. 9. dicatur: Ambulabo coram Domina in terris viventium. Hinc Patres opeium dedisse, ait Abarbanel, ut corpus lauri veluti rim pomon miniasterium sis titatis bene custodirent: Quare pergit: Quoniam tra-ἀtione acceptum tenebant , quod terra Oratas uset terra viventium, in qua sperandasse resurrectio mortuorum, or quod omnes Lyraelitae extra hinc Iertiam mortui per terra cavernat rePolvendisint in tempus resurr

170쪽

sionis , donee in eam Perveniam . propterea eo laborarum, ut sepelirentur ibi.

m. Communis hic cst Iudaeorum de m non iuba revolutione

mortuorum, quam & revolutionem cavernarum vocant, error , γ .

quasi omnes, qui extra terram Israelis mortem obirent . per subterraneos meatus ad terram Israclis non sinu angustia revolvantur. De qua passim agunt Hobraeorum Doctores, quorum testimonia diligentissime conquisita exposuit pluri

erso sanctissimos Patriarchas Iacobum O Josephum in animo habuisse, in Cananaa ideo se iiii cupientes, ut angustiam revolutionis cavernarum averterent. neque ex CAEgypto per penitissimos terrae meatus, instar dolii vinarii eb devolvi cogerentur, vulgus Judaeorum credunt, a suo Ras hi siccdocti, qui ad Genes XLVII. 29. mandatum Iosepho de corporis sui translatione datum expositurus diserte hoc inter causas allegat, quasi dixisset Patriarcha: no a ba-ὐκ l 'ri κ, nTri 'nul' Quia

Di extra terram promissam moriuntur, non reviviscunt, mysper δε- Iorem revolutionis cavernarum. Alias quoque rationes 3c figmenta Rabbinorum adduxit cl. 3οh. Benedict. Carpeov. in diffsert. de Sepultura Josephi Patriarcha edit. Lips I 697. quae omnes deside etium Patriarcharum falso exponunt, cum altius conscendisse

putandus sit sanctissimus Patriarcha cum caeteris familiae suae. IV. Non itaque hujus desiderii causa fuit tam naturalis aia sectus, quam a. terrae. Canaan promissio. cet. Ecclesiae conjunctio. 3. Messiae expectatio. 4. 9 sperata cum Christo resurrectio&resuscitatio, docente B. Gerhardo in h: l. Bene quoque D. Ca tus in Genes. Locum. Naturae alias coninum est desiderium, ut cupias , corpus tuum vita iunctum ossibus Majorum, eorumque quos amaveris, conjungi. Hoc tamen non tam respexisse videtur Iacob, quam testatum ivisse fiduciam suam de adimplendis divinis promissionibus. Quae sane rationes Rabbinorum figmenta love lateque senerant. V luerunt ergo Patriarchae in uno familiari Sepulchro condi , ut tam naturalem, quam mysticam conjunctionem significarent. Iudaeis quoque quoad naturalem assectum moris erat&consuetudinis, ut scit . uno sepulcro conjuges ec qui fide dc amore inter se minio in nreuisent, clauderentur. Unde'. T. 3 scphπι- . Duiligod by Coos le

SEARCH

MENU NAVIGATION